ጠራጊዋ

«… በዚህ ፈትኑኝ፥ ይላል የሠራዊት ጌታ እግዚአብሔር፤ የሰማይን መስኮቶች ባልከፍትላችሁ፥ በረከትንም አትረፍርፌ ባላፈስስላችሁ።» — ከሚልክያስ 3

በ1897 ቸነፈር የሚባል አደገኛ በሽታ ወደ ፑኔ መጣ፤ ራማባይም የራብ ልጆቿን ከከተማዋ እንድታርቃቸው ታዘዘች። ስለዚህ በገጠር ኬድጋዎን በሚባል ስፍራ ወዳለ አንድ እርሻ ወሰደቻቸው። መጀመሪያ ላይ በእሾኽ ቍጥቋጦ በታጠሩ ዳሶች ውስጥ፣ እጅግ በሚያቃጥል ፀሐይ ሥር ይኖሩ ነበር።

ራማባይ ግን ለስፍራው ውብ ስም ሰጠችው፤ ሙክቲ። ትርጉሙም «መዳን» ወይም «ነፃ መውጣት» ማለት ነው። በልጅነቷ ሴቶች ፈጽሞ ነፃ ሊወጡ እንደማይችሉ ተነግሯት ነበር። አሁን ግን በመቶዎች የሚቆጠሩ ሴት ልጆች በዚያ በኢየሱስ ነፃነትን ያገኛሉ። በዚያው ዓመት አንድ ቀን በሴት ልጆች የተሞሉ አሥራ ሰባት የበሬ ጋሪዎች መንገዱን ሁሉ እየዘመሩ ወደ አንድ ወንዝ ወረዱ፤ ከእነርሱም ብዙዎቹ ተጠመቁ።

ራማባይ በእንግሊዝ አገር በሁሉ ነገር በእግዚአብሔር እየታመነ በሺህ የሚቆጠሩ ወላጅ የሌላቸውን ልጆች ስለ ተንከባከበው ስለ ጆርጅ ሙለር አንብባ ነበር። በሕንድም አንድ ሰው እንዲህ ቢያደርግ ተመኘች። ከዚያም እግዚአብሔር «ይህን ራስሽ ለምን አትጀምሪውም?» ብሎ እንደ ጠየቃት ተሰማት። ስለዚህ ጀመረችው። ሙክቲ የባንክ ሒሳብም ሆነ ብዙ የተቀመጠ ገንዘብ አልነበረውም። ራማባይ እግዚአብሔር እያደረገ ያለውን ለሰዎች ትነግር፣ ትጸልይ፣ በእርሱም ትታመን ነበር። «ጌታ የማይጨረስ መዝገባችን ነው» አለች። ይህም ፈጽሞ የማያልቅ ሀብት ማለት ነው።

ሙክቲ እያደገ፣ እያደገ ሄደ። በ1901 ሁለት ሺህ ያህል ሴቶችና ሴት ልጆች በዚያ ይኖሩ ነበር። አንድ እንግዳ ከአምስት ዓመት በፊት ስፍራው ሜዳ ብቻ እንደ ነበረ ጻፈ! ልጆቹ ማንበብን፣ ማረስን፣ ጨርቅ መሸመንን፣ መጻሕፍትን ማተምን እንኳ ተማሩ።

ራማባይ የተማረች እመቤት ተብላ ተከብራ ነበር። እርሷ ግን ራሷን ጠራጊ ብላ ጠራች፤ ይህም በሕንድ እጅግ ዝቅተኛ ከሆኑት ሥራዎች አንዱ ነበር። «የቻልሁትን ያህል ብዙዎችን ወደዚህ ግቢ ጠርጌ አስገባለሁ» አለች። ሌላ ማንም ያልፈለጋቸውን ልጆች ሰብስባ ቤት ሰጠቻቸው።

ራማባይ ለእያንዳንዱ ምግብ በእግዚአብሔር ታመነች፤ እግዚአብሔርም ሁሉንም ጠበቃቸው። አንተም የሚያስፈልግህን በእግዚአብሔር መታመን ትችላለህ። ሌሎች የሚገልሏቸውን ሰዎች በመቀበልም «ጠራጊ» መሆን ትችላለህ።

ውድ እግዚአብሔር ሆይ፣ በየቀኑ ስለምትጠብቀኝ አመሰግንሃለሁ። በአንተ እንድታመንና ወዳጅ የሚያስፈልጋቸውን ሰዎች እንድቀበል እርዳኝ። አሜን።