በሌላ በኩል ደግሞ የእግዚአብሔር ባሕርይ ከራሱ ጋር መስማማቱ ነበረ

§7. በሌላ በኩል ደግሞ የእግዚአብሔር ባሕርይ ከራሱ ጋር መስማማቱ ነበረ፤ ይህም ለእኛ ጥቅም ተብሎ ሊሠዋ አይገባውም። እንግዲያስ ሰዎች ንስሐ እንዲገቡ መጠራት ነበረባቸውን? ነገር ግን ንስሐ የሕግን አፈጻጸም ሊያስቀር አይችልም፤ ይልቁንም የወደቀውን ባሕርይ ሊፈውስ አይችልም። እኛ ለመበስበስ ተዳርገናል፤ ወደ እግዚአብሔር መልክ ጸጋም መመለስ ያስፈልገናል። ከፈጠረው በቀር ማንም ሊያድስ አይችልም ነበር። እርሱ ብቻ (1) ሁሉን እንደ ገና ሊፈጥር፣ (2) ስለ ሁሉ መከራን ሊቀበል፣ (3) ሁሉን ወክሎ በአብ ፊት ሊቆም ይችል ነበር።

ነገር ግን ይህ ውጤት የግድ የሚጸና እንደ ሆነ፣ እንዲሁ በሌላ በኩል የእግዚአብሔር ፍትሐዊ መብት ይቃወመዋል፤ ይኸውም እግዚአብሔር ስለ ሞት ባኖረው ሕግ እውነተኛ ሆኖ መገኘቱ ነው። የእውነት አባት የሆነው እግዚአብሔር ለእኛ ጥቅምና ለመዳናችን ሲል ሐሰተኛ ሆኖ መገኘቱ አስከፊ በሆነ ነበርና። 2. ስለዚህ እዚህም እንደ ገና እግዚአብሔር ምን መንገድ ሊወስድ ይችል ነበር? ሰዎች ስለ መተላለፋቸው ንስሐ እንዲገቡ መጠየቅ? አንድ ሰው ይህ ለእግዚአብሔር የሚገባ ነው ሊል ይችላልና፤ ሰዎች ከመተላለፍ የተነሣ ወደ መበስበስ እንዳዘነበሉ፣ እንዲሁ ከንስሐ የተነሣ እንደ ገና ወደ አለመበስበስ መንገድ ሊመለሱ ይችላሉ ብሎ። 3. ነገር ግን ንስሐ በመጀመሪያ የእግዚአብሔርን ፍትሐዊ መብት ሊጠብቅ አይችልም ነበር። ሰዎች በሞት እጅ ባይቆዩ እርሱ ከዚያ ይበልጥ እውነተኛ አይሆንምና፤ ሁለተኛም ንስሐ ሰዎችን ከባሕርያቸው ሁኔታ አይመልሳቸውም፤ ከኃጢአት ሥራ ብቻ ያቆማቸዋል። 4. ጥፋቱ ተራ በደል ብቻ ቢሆንና መበስበስን ባያስከትል ኖሮ ንስሐ በበቃ ነበር። ነገር ግን መተላለፍ አንድ ጊዜ ከጀመረ በኋላ ሰዎች ባሕርያቸው በሆነው መበስበስ ውስጥ ከተያዙ፣ በእግዚአብሔርም መልክ በመሆናቸው የነበራቸውን ጸጋ ካጡ፣ ሌላ ምን እርምጃ ያስፈልግ ነበር? ወይስ እንዲህ ላለው ጸጋና እንዲህ ላለው መመለስ ከመጀመሪያው ሁሉን ከምንም ከሠራው ከእግዚአብሔር ቃል በቀር ምን ያስፈልግ ነበር? 5. የሚበሰብሰውን እንደ ገና ወደ አለመበስበስ ማምጣት፣ የአብንም ፍትሐዊ መብት በሁሉ ላይ ሳይጓደል መጠበቅ እንደ ገና የእርሱ ሥራ ነበርና። የአብ ቃል ስለ ሆነና ከሁሉ በላይ ስለ ሆነ፣ ሁሉን እንደ ገና ሊፈጥር የሚችል፣ ስለ ሁሉም መከራን ሊቀበል የሚገባው፣ ሁሉንም ወክሎ በአብ ዘንድ መልክተኛ ሊሆን የሚበቃ በባሕርዩ እርሱ ብቻ ነበረ።