በአጋንንት የተነሣሡ ጦርነቶችና የመሳሰሉት በክርስትና ጸጥ አሉ

§52. በአጋንንት የተነሣሡ ጦርነቶችና የመሳሰሉት በክርስትና ጸጥ አሉ።

እንግዲህ ይህን ያደረገ፣ ወይም እርስ በርሳቸው የሚጠላሉትን ሰዎች በሰላም ያስተባበረ፣ ከአብ ተወዳጅ ልጅ፣ ከሁሉ የጋራ መድኃኒት፣ በገዛ ፍቅሩ ስለ መዳናችን ሁሉን ከታገሠው ከኢየሱስ ክርስቶስ በቀር ማን ነው? እርሱ ስለሚያመጣው ሰላም ከጥንት ጀምሮ ትንቢት ተነግሮ ነበርና፤ መጽሐፍ እንዲህ ይላል፦ «ሰይፋቸውን ማረሻ፥ ጦራቸውንም ማጭድ አድርገው ይቀጠቅጣሉ፤ ሕዝብም በሕዝብ ላይ ሰይፍ አያነሣም፥ ከእንግዲህም ወዲህ ጦርነትን አይማሩም።» 2. ይህም ቢያንስ የማይታመን አይደለም፤ ዛሬም እንኳ በተፈጥሯቸው አረመኔ ጠባይ ያላቸው እነዚያ አረማውያን ለአገራቸው ጣዖታት ገና መሥዋዕት እያቀረቡ ሳሉ እርስ በርሳቸው በቁጣ ይነሣሣሉ፤ ያለ ጦር መሣሪያም አንዲት ሰዓት እንኳ መቆየት አይችሉም፤ 3. የክርስቶስን ትምህርት በሰሙ ጊዜ ግን ወዲያውኑ ከመዋጋት ይልቅ ወደ እርሻ ሥራ ይመለሳሉ፤ እጃቸውንም በጦር መሣሪያ ከማስታጠቅ ይልቅ በጸሎት ያነሡታል፤ በአጭሩም እርስ በርሳቸው ከመዋጋት ፈንታ ከዚያን ጊዜ ጀምሮ በዲያብሎስና በክፉ መናፍስት ላይ ይታጠቃሉ፤ እነርሱንም ራስን በመግዛትና በነፍስ በጎነት ያሸንፏቸዋል። 4. ይህም ሰዎች በጣዖታት ዘንድ ሊማሩ ያልቻሉትን ከእርሱ ስለ ተማሩ፣ የመድኃኒታችን መለኮትነት ማስረጃ ነው፤ ደግሞም የአጋንንትና የጣዖታት ድካምና ከንቱነት ጥቂት ያልሆነ መጋለጥ ነው። አጋንንት የገዛ ድካማቸውን ስለሚያውቁ፣ ሰዎች እርስ በርሳቸው መጣላትን ቢተዉ ፊታቸውን በአጋንንት ላይ ወደ ውጊያ እንዳያዞሩ፣ ስለዚሁ ቀድሞ ሰዎችን እርስ በርሳቸው እንዲዋጉ ያነሣሡአቸው ነበርና። 5. እነሆ፣ የክርስቶስ ደቀ መዛሙርት የሆኑት እርስ በርሳቸው ከመዋጋት ይልቅ በልማዳቸውና በበጎ ሥራቸው በአጋንንት ላይ ተሰልፈው ይቆማሉ፤ ድል ይነሷቸዋልም፤ በአለቃቸው በዲያብሎስም ላይ ይሣለቃሉ፤ ስለዚህም በወጣትነታቸው ራሳቸውን ይገዛሉ፣ በፈተና ይጸናሉ፣ በድካም አይታክቱም፣ ሲሰደቡ ይታገሣሉ፣ ሲዘረፉ ነገሩን ቀላል አድርገው ይቆጥሩታል፤ ደግሞም—የሚያስደንቅ ቢሆንም—ሞትን እንኳ ይንቃሉ፤ የክርስቶስም ሰማዕታት ይሆናሉ።