ጸሎትና እምነት

«አደን እጅግ የሚወድ አንድ ውድ ወዳጄ የሚከተለውን ታሪክ ነገረኝ፦ ‹አንድ ቀን ማለዳ በጠዋት ተነሥቼ፣› አለ፣ ‹ሃያ የሚያህሉ የአጋዘን አዳኝ ውሾች ታዳኛቸውን እያሳደዱ ሲጮኹ ሰማሁ። ከፊት ለፊቴ ወዳለው ሰፊና ገላጣ መስክ ስመለከት፣ አንዲት ትንሽ የአጋዘን ግልገል መስኩን አቋርጣ ስትሮጥ አየሁ፤ ደግሞም ሩጫዋ ሊያበቃ መቃረቡን የሚያሳይ ምልክት ይታይባት ነበር። የአጥሩ አግዳሚ እንጨቶች ጋ ስትደርስ ዘልላ ተሻገረችና ከቆምሁበት በአሥር ጫማ ርቀት ውስጥ ተሸሸገች። ከአፍታ በኋላ ከውሾቹ ሁለቱ ተሻግረው መጡ፤ በዚያን ጊዜ ግልገሊቱ ወደ እኔ ሮጣ ራሷን በእግሮቼ መካከል ሸጎጠች። ትንሿን ፍጡር አንሥቼ በደረቴ አቀፍኋት፤ ዙሪያዬን እየተሽከረከርሁም ውሾቹን መከትኋቸው። ድካሟ ብርታቴን ከተማጸነ በኋላ በምዕራቡ ያሉ ውሾች ሁሉ ያችን ግልገል ሊይዟት እንደማይችሉ፣ ሊይዟትም እንደማይገባ በዚያች ቅጽበት ተሰማኝ።› የሰው አቅመ ቢስነት ሁሉን ቻዩን እግዚአብሔርን ሲማጸን እንዲሁ ነው። የኃጢአት ውሾች ነፍሴን ያሳድዱ በነበረ ጊዜ፣ በመጨረሻ ወደ ሁሉን ቻዩ እግዚአብሔር እቅፍ እስክሮጥ ድረስ የሆነውን በሚገባ አስታውሳለሁ።» — ኤ. ሲ. ዲክሰን።

ስለ ጸሎት መሠረታዊ ሕግጋትና አካሄድ፣ ስለ ተግባሩና ስለ ሥራዎቹ በሚደረግ በማንኛውም ጥናት ውስጥ የመጀመሪያው ስፍራ ግድ ለእምነት ሊሰጥ ይገባል። ከማይታየው ጋር ለመነጋገር በሚሞክር በማንኛውም ሰው ልብ ውስጥ የመጀመሪያው ባሕርይ እምነት ነው። እንዲህ ያለው ሰው ፈጽሞ አቅመ ቢስ ከመሆኑ የተነሣ የእምነትን እጆች መዘርጋት አለበት። ማረጋገጥ በማይችልበት ስፍራ ግድ ማመን አለበት። በመጨረሻ ሲታይ፣ ጸሎት ተፈጥሯዊ ሆኖም ድንቅ የሆኑትን መብቶቹን የሚጠይቅ እምነት ብቻ ነው — ወሰን የሌለውን ርስቱን የሚወርስ እምነት። እውነተኛ እግዚአብሔርን መምሰል በጸሎት መስክ እውነተኛ፣ የጸናና ጽኑ እንደ ሆነ ሁሉ በእምነት ግዛትም እንዲሁ ነው። ደግሞም፦ እምነት መጸለይን ሲያቆም መኖርንም ያቆማል።

እምነት የማይቻለውን ያደርጋል፤ እግዚአብሔር ስለ እኛ እንዲሠራ ያደርጋልና፤ ለእግዚአብሔር ደግሞ የሚሳነው ነገር የለም። የእምነት ኃይል — ያለ ገደብና ያለ ወሰን — እንዴት ታላቅ ነው! ጥርጣሬ ከልብ ቢወገድ፣ አለማመንም በዚያ እንግዳ ቢሆን፣ ከእግዚአብሔር የምንለምነው በእርግጥ ይፈጸማል፤ ለአማኙም «ያለው ነገር … ይሆንለታል» የሚለው ቃል ተሰጥቶታል።

ጸሎት እምነትን ወደ እግዚአብሔር፣ እግዚአብሔርንም ወደ ዓለም ይልካል። ተራሮችን ማንቀሳቀስ የሚችል እግዚአብሔር ብቻ ነው፤ እምነትና ጸሎት ግን እግዚአብሔርን ያንቀሳቅሳሉ። ጌታችን በለሲቱን በረገመ ጊዜ ኃይሉን አሳየ። ከዚያም በመቀጠል ታላላቅ ኃይላት ለእምነትና ለጸሎት የተሰጡት ለመግደል ሳይሆን ሕያው ለማድረግ፣ ለማድረቅ ሳይሆን ለመባረክ እንደ ሆነ ተናገረ።

በጥናታችን በዚህ ደረጃ ልናጎላው የሚገባንን አንድ የጌታችንን ቃል እንመለከታለን፤ ይህ ቃል የእምነትና የጸሎት ቅስት ቁልፍ ድንጋይ ነውና።

«ስለዚህ እላችኋለሁ፥ የጸለያችሁትን የለመናችሁትንም ሁሉ እንዳገኛችሁት እመኑ፥ ይሆንላችሁማል።»

ይህን ቃል በሚገባ ልናሰላስለው ይገባል — «እንዳገኛችሁት እመኑ፥ ይሆንላችሁማል»። እዚህ የተገለጸው እውን የሚያደርግ፣ የራሱ የሚያደርግ፣ የሚወስድ እምነት ነው። እንዲህ ያለው እምነት መለኮታዊውን ማወቅ፣ በተሞክሮ የሚታወቅ ኅብረትና እውን የሆነ እርግጠኝነት ነው።

ዓመታት እያለፉ ሲሄዱ እምነት እያደገ ነው ወይስ እየቀነሰ? በዚህ ዘመን ዓመፅ እየበዛ የብዙዎችም ፍቅር እየቀዘቀዘ ሳለ እምነት በብርታትና በጽናት ቆሞአልን? ሃይማኖት ተራ ሥርዓት ብቻ ወደ መሆን እያዘነበለ ዓለማዊነትም እየበረታ ሲሄድ እምነት አቋሙን ይዞ ይቆያልን? የጌታችን ጥያቄ በእጅጉ ተገቢ ሆኖ የእኛም ሊሆን ይችላል። «የሰው ልጅ በመጣ ጊዜ» ብሎ ይጠይቃል፣ «በምድር እምነትን ያገኝ ይሆንን?» ያገኛል ብለን እናምናለን፤ በዚህ በእኛ ዘመንም የእምነት መብራት ተስተካክሎ እየበራ መሆኑን ማረጋገጥ የእኛ ድርሻ ነው፤ ሊመጣ ያለው እርሱ በእርግጥ ይመጣልና፤ ያውም በቶሎ።

እምነት የክርስቲያናዊ ባሕርይ መሠረትና የነፍስ ዋስትና ነው። ኢየሱስ ጴጥሮስ እንደሚክደው አስቀድሞ አይቶ ሲያስጠነቅቀው ደቀ መዝሙሩን እንዲህ አለው፦

«ስምዖን ስምዖን ሆይ፥ እነሆ፥ ሰይጣን እንደ ስንዴ ሊያበጥራችሁ ለመነ፤ እኔ ግን እምነትህ እንዳይጠፋ ስለ አንተ አማለድሁ።»

ጌታችን አንድ ማዕከላዊ እውነትን እየተናገረ ነበር፤ ሊጠብቀው የፈለገው የጴጥሮስን እምነት ነበር፤ እምነት ሲፈርስ የመንፈሳዊ ሕይወት መሠረቶች እንደሚናዱ፣ የሃይማኖታዊ ልምምድ ሕንጻም ሁሉ እንደሚወድቅ በሚገባ ያውቅ ነበርና። ጥበቃ ያስፈለገው የጴጥሮስ እምነት ነበር። ስለዚህ ክርስቶስ ስለ ደቀ መዝሙሩ ነፍስ ደኅንነት ተጨነቀ፤ ሁሉን በሚያሸንፈው በራሱ ጸሎትም የጴጥሮስን እምነት ሊያጸና ቈረጠ።

ጴጥሮስ በሁለተኛው መልእክቱ በጸጋ ማደግ በክርስትና ሕይወት ውስጥ የደኅንነት መለኪያ እንደ ሆነና ፍሬያማነትንም እንደሚያመለክት ሲናገር ይህንኑ ሐሳብ በአእምሮው ይዟል።

«ስለዚህም ምክንያት» ይላል፣ «ትጋትን ሁሉ እያሳያችሁ በእምነታችሁ በጎነትን ጨምሩ፥ በበጎነትም እውቀትን፥ በእውቀትም ራስን መግዛት፥ ራስንም በመግዛት መጽናትን፥ በመጽናትም እግዚአብሔርን መምሰል።»

ለዚህ የመጨመር ሂደት መነሻው እምነት ነበር — ለሌሎቹ የመንፈስ ጸጋዎች መሠረት። ሌሎች ነገሮች የሚገነቡበት መሠረት እምነት ነበር። ጴጥሮስ አንባቢዎቹ በሥራ ወይም በስጦታ ወይም በበጎነት ላይ ሳይሆን በእምነታቸው ላይ እንዲጨምሩ ያዝዛቸዋል። በዚህ በጸጋ የማደግ ጉዳይ በትክክል መጀመር ብዙ ነገርን ይወስናል። ጴጥሮስ የሚያውቀው መለኮታዊ ሥርዓት አለ፤ ስለዚህም መጠራታችንንና መመረጣችንን ለማጽናት እንድንተጋ ይናገራል፤ ይህም መመረጥ በእምነት ላይ በመጨመር ይጸናል፤ ይህ መጨመር ደግሞ በማያቋርጥና በትጋት በሚደረግ ጸሎት ይፈጸማል። እንዲሁ እምነት በጸሎት ሕያው ሆኖ ይኖራል፤ ጸጋን በጸጋ ላይ በመጨመር በዚህ ሂደት የሚወሰደው እያንዳንዱ እርምጃም ከጸሎት ጋር ይሄዳል።

ብርቱ ጸሎትን የሚፈጥረው እምነት በብርቱ አካል ላይ ያተኮረ እምነት ነው። ክርስቶስ ማድረግ እንዲሁም ታላቅ ነገር ማድረግ እንደሚችል የሚያምን እምነት ታላቅ ጸሎት የሚጸልይ እምነት ነው። ለምጻሙም የክርስቶስን ኃይል አጥብቆ የያዘው እንዲሁ ነው። «ጌታ ሆይ፥ ብትወድስ» ብሎ ጮኸ፤ «ልታነጻኝ ትችላለህ»። በዚህ ሁኔታ እምነት በክርስቶስ የማድረግ ችሎታ ላይ እንዴት እንዳተኮረና የፈውስን ኃይል እንዴት እንዳገኘ ይታየናል።

ኢየሱስ ለመፈወስ ወደ እርሱ የመጡትን ዕውሮች የጠየቃቸው ስለዚሁ ጉዳይ ነበር፦

«ይህን ማድረግ እንድችል ታምናላችሁን?» ብሎ ይጠይቃል። «አዎን፥ ጌታ ሆይ አሉት። በዚያን ጊዜ። እንደ እምነታችሁ ይሁንላችሁ ብሎ ዓይኖቻቸውን ዳሰሰ።»

እርሱ ማድረግ እንደሚችል የሚያምን እምነትን ለማነሣሣት ኢየሱስ ያንን የመጨረሻውን ታላቅ ቃል ትቶልን ሄደ፤ ይህም በመጨረሻ ሲታይ ለእምነት የቀረበ የሚያስተጋባ ጥሪ ነው። «ሥልጣን ሁሉ በሰማይና በምድር ተሰጠኝ» ብሎ ተናገረ።

ደግሞም፦ እምነት ታዛዥ ነው፤ ሲታዘዝ ይሄዳል፤ ኢየሱስ በሥጋው ወራት ሳለ ልጁ ክፉኛ ታሞበት ወደ እርሱ እንደ መጣው ሹም።

ከዚህም በላይ፦ እንዲህ ያለው እምነት ይሠራል። ዕውር ሆኖ እንደ ተወለደው ሰው፣ ታጠብ ሲባል ወደ ሰሊሆም መጠመቂያ ሄዶ ይታጠባል። በጌንሳሬጥ እንደ ነበረው እንደ ጴጥሮስ፣ ኢየሱስ ባዘዘበት ስፍራ ያለ ጥያቄና ያለ ጥርጣሬ ወዲያውኑ መረቡን ይጥላል። እንዲህ ያለው እምነት ከአልዓዛር መቃብር ላይ ድንጋዩን ፈጥኖ ያነሣል። የሚጸልይ እምነት የእግዚአብሔርን ትእዛዛት ይጠብቃል፤ በፊቱም ደስ የሚያሰኘውን ያደርጋል። «ጌታ ሆይ፥ ምን አደርግ ዘንድ ትወዳለህ?» ብሎ ይጠይቃል፤ ፈጥኖም «አቤቱ፥ ባሪያህ ይሰማልና ተናገር» ብሎ ይመልሳል። መታዘዝ እምነትን ይረዳል፤ እምነትም በተራው መታዘዝን ይረዳል። የእግዚአብሔርን ፈቃድ ማድረግ ለእውነተኛ እምነት አስፈላጊ ነው፤ እምነትም ለፍጹም መታዘዝ አስፈላጊ ነው።

ሆኖም እምነት በእግዚአብሔር ፊት በትዕግሥት እንዲጠብቅ፣ ያውም ብዙ ጊዜ፣ ይጠራል፤ እግዚአብሔር ጸሎትን ለመመለስ የዘገየ በሚመስልበት ጊዜም የተዘጋጀ ነው። ጸሎት ወዲያውኑ መልስ ስላላገኘ እምነት ተስፋ አይቆርጥም፤ እግዚአብሔርን በቃሉ ይይዘዋል፤ ዓላማዎቹን በመፈጸምና ሥራውን በማከናወን የወደደውን ጊዜ እንዲወስድ ይተውለታል። ለእውነተኛ እምነት ብዙ መዘግየትና ረጅም የመጠበቅ ቀናት መኖራቸው አይቀርም፤ እምነት ግን ሁኔታዎቹን ይቀበላል — ጸሎት በሚመለስበት ረገድ መዘግየት እንደሚኖር ያውቃል፤ እንዲህ ያሉትንም መዘግየቶች የፈተና ጊዜያት አድርጎ ይቆጥራቸዋል፤ በእነርሱም ውስጥ ብርታቱንና የተሠራበትን ጽኑ ማንነት የማሳየት መብት ያገኛል።

የአልዓዛር ጉዳይ መዘግየት የነበረበትና የሁለት መልካም ሴቶች እምነት ክፉኛ የተፈተነበት ምሳሌ ነው፦ አልዓዛር አጥብቆ ታሞ ነበር፤ እኅቶቹም ወደ ኢየሱስ ላኩ። ጌታችን ግን ምንም በማይታወቅ ምክንያት የታመመውን ወዳጁን ለመርዳት መሄዱን አዘገየ። ልመናው አጣዳፊና ልብ የሚነካ ነበር — «ጌታ ሆይ፥ እነሆ የምትወደው ታሞአል» — መምህሩ ግን በዚህ አልተነካም፤ የሴቶቹም አጥብቆ መለመን ደንቆሮ ጆሮ ላይ የወደቀ መሰለ። ለእምነት እንዴት ያለ ፈተና ነው! ከዚህም በላይ፦ የጌታችን መዘግየት ተስፋ የሌለው ጥፋት ያመጣ መሰለ። ኢየሱስ ሲዘገይ አልዓዛር ሞተ።

የኢየሱስ መዘግየት ግን ለሚበልጥ መልካም ነገር ሲባል ነበር። በመጨረሻ በቢታንያ ወዳለው ቤት ጉዞውን ያደርጋል።

«እንግዲህ ያን ጊዜ ኢየሱስ በግልጥ። አልዓዛር ሞተ፤ እንድታምኑም በዚያ ባለመኖሬ ስለ እናንተ ደስ ይለኛል፤ ነገር ግን ወደ እርሱ እንሂድ አላቸው።»

አንተ የተፈተንክና የተጨነቅህ አማኝ ሆይ፣ አትፍራ፤ ትዕግሥት ከታየና እምነት አጽንቶ ከያዘ ኢየሱስ በእርግጥ ይመጣል። መዘግየቱ መምጣቱን ይበልጥ ባለጸጋ በረከት ያደርገዋል። መጸለይህን ቀጥል። መጠበቅህን ቀጥል። ልትወድቅ አትችልም። ክርስቶስ ቢዘገይ ጠብቀው። በራሱ መልካም ጊዜ በእርግጥ ይመጣል አይዘገይምም።

መዘግየት ብዙ ጊዜ የእምነት ፈተናና ብርታት ነው። እነዚህ የፈተና ጊዜያት ሲመጡ ምን ያህል ትዕግሥት ያስፈልጋል! ሆኖም እምነት በመጠበቅና በመጸለይ ብርታትን ይሰበስባል። በመዘግየት ትምህርት ቤት ውስጥ ትዕግሥት ፍጹም ሥራውን ይሠራል። በአንዳንድ ሁኔታዎች መዘግየት የጸሎቱ ዋና አካል ነው። እግዚአብሔር የመጨረሻውን መልስ ከመስጠቱ በፊት ብዙ ነገሮችን ማድረግ አለበት — ከእጁ ሞገስን ለሚለምነው ሰው ዘላቂ መልካምነት አስፈላጊ የሆኑ ነገሮችን።

ያዕቆብ ከዔሳው እንዲድን ነጥሮ በወጣ ልመናና በብርቱ ቅንዓት ጸለየ። ያ ጸሎት ከመመለሱ በፊት ግን በያዕቆብ ላይና ለያዕቆብ የሚሠራ ብዙ ነገር ነበር። ዔሳው ብቻ ሳይሆን እርሱም መለወጥ ነበረበት። ዔሳው አዲስ ሰው ከመሆኑ በፊት ያዕቆብ አዲስ ሰው መደረግ ነበረበት። ዔሳው ወደ ያዕቆብ ከመመለሱ በፊት ያዕቆብ ወደ እግዚአብሔር መመለስ ነበረበት።

ኢየሱስ ስለ ጸሎት ከተናገራቸው ታላላቅና ብሩህ ቃላት መካከል ከዚህ የበለጠ ልብን የሚይዝ የለም፦

«እውነት እውነት እላችኋለሁ፥ በእኔ የሚያምን እኔ የማደርገውን ሥራ እርሱ ደግሞ ያደርጋል፤ ከዚህም የሚበልጥ ያደርጋል፥ እኔ ወደ አብ እሄዳለሁና፤ አብም ስለ ወልድ እንዲከበር በስሜ የምትለምኑትን ሁሉ አደርገዋለሁ። ማናቸውንም ነገር በስሜ ብትለምኑ እኔ አደርገዋለሁ።»

እግዚአብሔር ለጸሎት መልስ የሚያደርገውን የሚገልጹት እነዚህ ቃላት እንዴት ድንቅ ናቸው! እጅግ በተከበረ እውነት ተቀድመው የቀረቡት እነዚህ የሚያስተጋቡ ቃላት እንዴት ታላቅ ክብደት አላቸው! በክርስቶስ ማመን የሥራ ሁሉና የጸሎት ሁሉ መሠረት ነው። ድንቅ ሥራዎች ሁሉ በድንቅ ጸሎት ላይ የተመሠረቱ ናቸው፤ ጸሎትም ሁሉ የሚጸለየው በኢየሱስ ክርስቶስ ስም ነው። ይህ በጌታ በኢየሱስ ስም የመጸለይ ነገር እንዴት ያለ ድንቅና ቀላል ትምህርት ነው! ሌሎች ቅድመ ሁኔታዎች ሁሉ ዋጋቸው ይቀንሳል፤ ከኢየሱስ ብቻ በቀር ሁሉ ነገር ይተዋል። የክርስቶስ ስም — የጌታችንና የመድኃኒታችን የኢየሱስ ክርስቶስ አካል — በጸሎት ሰዓትና ተግባር ውስጥ ፍጹም ሉዓላዊ መሆን አለበት።

ኢየሱስ በሕይወቴ ምንጭ ላይ ቢኖር፣ የሕይወቱ ጅረቶች የራሴን ጅረቶች ሁሉ አስወግደው ስፍራቸውን ቢወስዱ፣ ለእርሱ ያለ ፍጹም መታዘዝ የሕይወቴ እንቅስቃሴ ሁሉ መነሣሣትና ኃይል ቢሆን፣ ያን ጊዜ ጸሎትን ያለ ስጋት ለፈቃዴ ሊያስረክብ፣ የተለመነውም ሁሉ እንደሚሰጥ እንደ ራሱ ባሕርይ ጥልቅ በሆነ ግዴታ ራሱን ሊያስር ይችላል። «በእግዚአብሔር እመኑ» ከሚለው ከክርስቶስ ምክርና አጥብቆ ማሳሰቢያ የበለጠ ግልጽ፣ የበለጠ ለይቶ የሚናገር፣ በአተገባበሩም በስፋቱም የበለጠ ወሰን የሌለው ምንም ነገር የለም።

እምነት መንፈሳዊ ፍላጎቶችን ብቻ ሳይሆን ሥጋዊ ፍላጎቶችንም ይሸፍናል። እምነት ምን እንበላለን፣ ምን እንጠጣለን፣ ምን እንለብሳለን የሚለውን ያልተገባ ጭንቀትና አላስፈላጊ ሐሳብ ሁሉ ያስወግዳል። እምነት የሚኖረው በአሁኑ ጊዜ ነው፤ ለቀኑም ክፋቱ እንደሚበቃው ይቈጥራል። ቀን በቀን ይኖራል፤ ስለ ነገም ያለውን ፍርሃት ሁሉ ያስወግዳል። እምነት ታላቅ የአእምሮ ዕረፍትና ፍጹም የልብ ሰላም ያመጣል።

«አሳቡ በአንተ የጸናውን በፍጹም ሰላም ትጠብቀዋለህ፤ በአንተ ታምኖአልና።»

«የዕለት እንጀራችንን ዛሬ ስጠን» ብለን ስንጸልይ በተወሰነ መጠን ነገን ከጸሎታችን እያወጣን ነው። የምንኖረው ዛሬ እንጂ ነገ አይደለም። የነገን ጸጋ ወይም የነገን እንጀራ አንፈልግም። ከሁሉ በተሻለ የሚለመልሙትና ከሕይወት ብዙ የሚያገኙት በሕያው ዛሬ ውስጥ የሚኖሩ ናቸው። ከሁሉ በተሻለ የሚጸልዩት ለነገ ሳይሆን ለዛሬ ፍላጎት የሚጸልዩ ናቸው፤ የነገ ፍላጎቶች ጭራሽ ባለመኖር ጸሎታችንን አላስፈላጊና ትርፍ ሊያደርጉት ይችላሉና!

እውነተኛ ጸሎቶች የሚወለዱት ከአሁኑ ፈተናዎችና ከአሁኑ ፍላጎቶች ነው። ለዛሬ የሚሆን እንጀራ በቂ እንጀራ ነው። ለዛሬ የተሰጠ እንጀራ ነገም እንጀራ እንደሚኖር ከሁሉ የጸና ዋስትና ነው። የዛሬ ድል የነገ ድል ማረጋገጫ ነው። ጸሎታችን በአሁኑ ጊዜ ላይ ማተኮር ያስፈልገዋል፤ ዛሬ በእግዚአብሔር መታመን አለብን፤ ነገንም ሙሉ በሙሉ ለእርሱ መተው አለብን። ዛሬ የእኛ ነው፤ ነገ የእግዚአብሔር ነው። ጸሎት በየጊዜው የሚመጣው የእያንዳንዱ ቀን ተግባርና ግዴታ ነው — ለዕለት ፍላጎት የዕለት ጸሎት።

እያንዳንዱ ቀን እንጀራውን እንደሚፈልግ፣ እያንዳንዱ ቀንም ጸሎቱን ይፈልጋል። ዛሬ የሚጸለይ የቱንም ያህል ጸሎት ለነገው ጸሎት አይበቃም። በሌላ በኩል ደግሞ ስለ ነገ የሚደረግ ጸሎት ለዛሬ ብዙም ጥቅም የለውም። የሚያስፈልገን የዛሬው መና ነው፤ ነገ ፍላጎታችን እንዲሟላ እግዚአብሔር ያደርጋል። እግዚአብሔር ሊያነሣሣው የሚፈልገው እምነት ይህ ነው። ስለዚህ ነገን ከሐሳቦቹ፣ ከፍላጎቶቹና ከችግሮቹ ጋር በእግዚአብሔር እጅ ተወው። የነገን ጸጋ ወይም የነገን ጸሎት ማከማቸት የለም፤ ለነገ ፍላጎት የሚሆን የዛሬን ጸጋ ማስቀመጥም የለም። የነገን ጸጋ ልናገኝ አንችልም፤ የነገን እንጀራ ልንበላ አንችልም፤ የነገን ጸሎት ልንጸልይ አንችልም። «ለቀኑ ክፋቱ ይበቃዋል»፤ እምነት ካለን ደግሞ በእርግጥ መልካሙም እንዲሁ ይበቃል።