ጸሎትና ንቃት

«ዴቪድ ብሬነርድ ሽልማቱን ሊዘርፉት በቆረጡ ከዚህ ዓለም ባልሆኑ ባላጋራዎች ይሳደድ ነበር። ጦር ዕቃውን ፈጽሞ ማውለቅ እንደሌለበት፣ ይልቁንም ለማረፍ ሲተኛ እንኳ ጥሩሩን አጥብቆ እንደ ታጠቀ መተኛት እንዳለበት ያውቅ ነበር። የሚያብረቀርቀውን ልብሱን ፍጹምነት ያጐደፉት እድፎች፣ በሚያንጸባርቀው ጋሻው ላይ የነበሩት የዝገት ነቁጦች ለእኛ አይታዩንም፤ ለእርሱ ግን የብዙ ሐዘንና የጋለ ናፍቆት ምንጭ ነበሩ።» — የዴቪድ ብሬነርድ ሕይወት።

ጳውሎስ ወደ ኤፌሶን ሰዎች በጻፈው መልእክትስድስተኛ ምዕራፍ ውስጥ የሰጠው የክርስቲያን ወታደር መግለጫ የታመቀና ሁሉን አቀፍ ነው። ክርስቲያን ወታደር ዘወትር በውጊያ ውስጥ እንዳለ ተደርጎ ተገልጧል፤ ይህ ውጊያ ደግሞ ብዙ ተለዋዋጭ ወቅቶች አሉት — የብልጽግናና የመከራ፣ የብርሃንና የጨለማ፣ የድልና የሽንፈት ወቅቶች። በየወቅቱ ሁሉ፣ በጸሎትም ሁሉ መጸለይ አለበት፤ ይህም ለውጊያ በሚወጣበት ጦር ዕቃ ላይ ይጨመራል። በማንኛውም ጊዜ የጸሎትን ሙሉ የጦር ዕቃ መያዝ አለበት። ክርስቲያን ወታደር ለማሸነፍ የሚዋጋ ከሆነ ብዙ መጸለይ አለበት። ሥር የሰደደውን ጠላቱን ዲያብሎስንና የዚያን ክፉ ብዙ መልእክተኞች ድል ማድረግ የሚችለው በዚህ መንገድ ብቻ ነው። «በጸሎትና በልመናም ሁሉ ዘወትር በመንፈስ ጸልዩ» የሚለው የተሰጠው መለኮታዊ መመሪያ ነው። ይህም ወቅቶችን ሁሉ ይሸፍናል፤ የጸሎትንም ዓይነት ሁሉ ያቅፋል።

መልካሙን የእምነት ገድል የሚጋደሉ ክርስቲያን ወታደሮች ለጸሎት ዘወትር የሚሄዱበት መሸሸጊያ ስፍራ አላቸው። «በጸሎትና በልመናም ሁሉ ዘወትር በመንፈስ ጸልዩ» የሚለው ቃል፣ መልካሙን የእምነት ገድል እየተጋደለ በመጨረሻ ጠላቶቹን ሁሉ ድል ማድረግ ለሚሻ ሰው ብዙ መጸለይና ልዩ ልዩ ዓይነት ጸሎት እጅግ አስፈላጊ እንደ ሆነ በግልጽ የሚናገር ነው።

የተሻሻለው ትርጉም እንዲህ ያስቀምጠዋል፦

«በጸሎትና በልመናም ሁሉ ዘወትር በመንፈስ ጸልዩ፤ በዚህም አሳብ ስለ ቅዱሳን ሁሉ እየለመናችሁ በመጽናት ሁሉ ትጉ፤ ደግሞ የወንጌልን ምሥጢር በግልጥ እንዳስታውቅ አፌን በመክፈት ቃል ይሰጠኝ ዘንድ ስለ እኔ ለምኑ፤ ስለ ወንጌልም በሰንሰለት መልእክተኛ የሆንሁ፥ መናገር እንደሚገባኝ ስለ እርሱ በግልጥ እናገር ዘንድ ለምኑ።»

የክርስቲያን ሕይወት ጦርነት፣ ብርቱ ትግልና የዕድሜ ልክ ፍልሚያ መሆኑ ምንም ያህል ቢደጋገም አይበዛም። ከዚህም በላይ ዘወትር ንቁ በሆኑና የሰዎችን ነፍሳት ለማጥመድ፣ ለማታለልና ለማጥፋት ሁልጊዜ በሚፈልጉ በማይታዩ ጠላቶች ላይ የሚደረግ ውጊያ ነው። ቅዱሱ መጽሐፍ ሰዎችን የሚጠራበት ሕይወት የሽርሽር ጉዞ ወይም የበዓል ፈንጠዝያ አይደለም። የጊዜ ማሳለፊያ ወይም የደስታ ጉብኝት አይደለም። ጥረትን፣ ትግልንና መፍጨርጨርን ይጠይቃል፤ ጠላትን ለማክሸፍና በመጨረሻም ከአሸናፊዎች በልጦ ለመውጣት የመንፈስን ሙሉ ጉልበት ማውጣትን ይጠይቃል። በአበባ የተነጠፈ መንገድ ወይም ጽጌረዳ የሚሸትበት ተድላ አይደለም። ከመጀመሪያው እስከ መጨረሻው ጦርነት ነው። ክርስቲያን ተዋጊ መጀመሪያ ሰይፉን ከሚመዝበት ሰዓት አንሥቶ የጦር ልብሱን እስከሚያወልቅበት ሰዓት ድረስ፣ «እንደ ኢየሱስ ክርስቶስ በጎ ወታደር ሆነህ፥ አብረኸኝ መከራ ተቀበል» የሚለውን ለመፈጸም ይገደዳል።

ብዙ ሰዎች ስለ ክርስቲያናዊ ሕይወት ያላቸው ግንዛቤ ምንኛ የተሳሳተ ነው! አብዛኛው የቤተ ክርስቲያን አባል ስለ ውጊያው ባሕርይና ውጊያው ከእርሱ ስለሚጠይቀው ነገር የሚያውቀው ምንኛ ጥቂት ይመስላል! እግዚአብሔርን በታማኝነት ለማገልገል፣ በዚህም ወደ ሰማይ ደርሶ የሕይወትን አክሊል ለመቀበል ቢቆርጥ ሊገጥማቸው የሚገቡትን ጠላቶች ምንኛ የማያውቅ ይመስላል! ራሱን ለማያቋርጥ ንቃትና ለማያቋርጥ ጸሎት ካልሰጠ፣ ዓለም፣ ሥጋና ዲያብሎስ ወደ ፊት የሚያደርገውን ጉዞ እንደሚቃወሙትና ፈጽመው እንደሚያሸንፉት የሚገነዘብ አይመስልም።

ክርስቲያን ወታደር የሚጋደለው ከደምና ከሥጋ ጋር ሳይሆን በሰማያዊ ስፍራ ካለ መንፈሳዊ ክፋት ጋር ነው። ወይም በመጽሐፍ ቅዱስ ኅዳግ እንደ ተነበበው፣ «በሰማያዊም ስፍራ ካለ ከክፋት መንፈሳውያን ሠራዊት» ጋር ነው። በዚህ ዓለም ምድረ በዳ አቋርጦ ወደ ሰማያዊቱ ከተማ ደጆች ለመድረስ በሚሻ ሰው ላይ የተሰለፉት ኃይሎች ምንኛ የሚያስፈሩ ናቸው! ስለዚህ የክርስቲያንን ሕይወት ባሕርይ እጅግ በሚገባ የተረዳው፣ የጌታ ደቀ መዝሙር ሊገጥማቸው የሚገቡትን ጠላቶች ክፋትና ብዛት ጠንቅቆ ያወቀው ጳውሎስ፣ «የእግዚአብሔርን ዕቃ ጦር ሁሉ ልበሱ» ብሎ፣ «በጸሎትና በልመናም ሁሉ ዘወትር በመንፈስ ጸልዩ» ብሎም በጥንቃቄና በግልጽ ቢመክረው አያስደንቅም። የእምነታችን ተከታዮች ነን የሚሉ ሁሉ ይህን እጅግ አስፈላጊና ወሳኝ እውነት — ለተሳካ ክርስቲያናዊ ሕይወት ፈጽሞ የማይቀረውን እውነት — እንዲገነዘቡ ማድረግ ቢቻል፣ የአሁኑ ትውልድ በታላቅ ጥበብ ጠቢብ በሆነ ነበር።

የዛሬው ዘመን ክርስትና ታላቅ ጉድለት የሚገኘው በትክክል በዚህ ነጥብ ላይ ነው። በውስጡ የወታደርነት ባሕርይ ጥቂት ነው፤ ወይም ፈጽሞ የለም። በወታደራዊ ሕይወት ጐልተው የሚታዩትና የእርሱ የሆኑት ሥርዓት፣ ራስን መካድ፣ መከራን የመቻል መንፈስና ቁርጠኝነት ሁሉም በአብዛኛው ጐድለዋል። ሆኖም የክርስቲያን ሕይወት ከመጀመሪያው እስከ መጨረሻው ጦርነትነው።

ዲያብሎስን ለማክሸፍና ነፍሱን በሕይወት ለማዳን ለቆረጠው ክርስቲያን ወታደር ጳውሎስ የሰጣቸው መመሪያዎች ሁሉ ምንኛ ሁሉን አቀፍ፣ ቀጥተኛና አስገራሚ ናቸው! በመጀመሪያ ደረጃ የገባበትን ሕይወት ባሕርይ በግልጽ ማወቅ አለበት። ከዚያም ስለ ጠላቶቹ — ስለ ማትሞተው ነፍሱ ባላጋራዎች — ስለ ብርታታቸው፣ ስለ ብልሃታቸውና ስለ ክፋታቸው አንድ ነገር ማወቅ አለበት። ስለዚህ የጠላትን ባሕርይ በመጠኑ ሲያውቅና እነርሱን ለማሸነፍ መዘጋጀት እንደሚያስፈልገው ሲገነዘብ፣ የሐዋርያውን ቁርጥ ያለ መደምደሚያ ለመስማት ይዘጋጃል፦

«በቀረውስ በጌታና በኃይሉ ችሎት የበረታችሁ ሁኑ። የዲያብሎስን ሽንገላ ትቃወሙ ዘንድ እንዲቻላችሁ የእግዚአብሔርን ዕቃ ጦር ሁሉ ልበሱ። ስለዚህ በክፉው ቀን ለመቃወም፥ ሁሉንም ፈጽማችሁ ለመቆም እንድትችሉ የእግዚአብሔርን ዕቃ ጦር ሁሉ አንሡ።»

እነዚህ መመሪያዎች ሁሉ በአንድ ጫፍ ላይ ይደመደማሉ፤ ያም ጫፍ ጸሎት ነው። ጀግናው የክርስቶስ ተዋጊ የበለጠ ጀግና እንዴት ሊሆን ይችላል? ብርቱው ወታደር የበለጠ ብርቱ እንዴት ሊሆን ይችላል? ድል አድራጊው ተፋላሚ የበለጠ ድል አድራጊ እንዴት ሊሆን ይችላል? ለዚህ ዓላማ የተሰጡት የጳውሎስ ግልጽ መመሪያዎች እነሆ፦

«በጸሎትና በልመናም ሁሉ ዘወትር በመንፈስ ጸልዩ፤ በዚህም አሳብ ስለ ቅዱሳን ሁሉ እየለመናችሁ በመጽናት ሁሉ ትጉ።»

ጸሎት፣ ደግሞም ተጨማሪ ጸሎት፣ የእግዚአብሔር በጎ ተዋጊዎች የመዋጋት ብቃትን ይጨምራል፤ ድላቸውንም ይበልጥ እርግጠኛ ያደርጋል። የጸሎት ኃይል ከሁሉ በላይ የሚበረታው በጦር ሜዳ፣ በውጊያው ሁካታና ፍልሚያ መካከል ነው። ጳውሎስ ከሁሉ በላይ የመስቀሉ ወታደር ነበር። ለእርሱ ሕይወት በአበባ የተነጠፈ የምቾት አልጋ አልነበረም። ሥራው በተወሰኑ በዓላት ዩኒፎርም መልበስ ብቻ የሆነ፣ ለሰልፍ ትርኢት የሚለብስ የበዓል ወታደር አልነበረም። ሕይወቱ የብርቱ ትግል፣ ብዙ ባላጋራዎችን የመጋፈጥ፣ እንቅልፍ የማያውቅ ንቃትንና የማያቋርጥ ጥረትን የመለማመድ ሕይወት ነበር። በመጨረሻም — ፍጻሜውን እያየ — «መልካሙን ገድል ተጋድዬአለሁ» የሚለውን የመጨረሻ የድል መዝሙሩን ሲዘምር እንሰማዋለን፤ ከመስመሮቹም መካከል ስናነብ ከአሸናፊዎች እንደሚበልጥ እናያለን!

ጳውሎስ ወደ ሮሜ ሰዎች በጻፈው መልእክትየወታደር ሕይወቱን ምንነት ያመለክታል፤ ለእንዲህ ያለ ሕይወት የሚያስፈልገውን የጸሎት ዓይነትም በመጠኑ ያሳየናል። እንዲህ ሲል ይጽፋል፦

«ወንድሞች ሆይ፥ ስለ እኔ ወደ እግዚአብሔር እየጸለያችሁ ከእኔ ጋር ትጋደሉ ዘንድ በጌታችን በኢየሱስ ክርስቶስና በመንፈስ ፍቅር እለምናችኋለሁ፤ በይሁዳ ካሉት ከማይታዘዙ እድን ዘንድ።»

ጳውሎስ በይሁዳ ጠላቶች ነበሩት — «በማይታዘዙ» ሰዎች መልክ የከበቡትና የተቃወሙት ጠላቶች። ይህና ሌሎች ከባድ ምክንያቶች ተደምረው የሮሜ ክርስቲያኖችን «በጸሎት ከእርሱ ጋር እንዲጋደሉ» እንዲለምናቸው አደረጉት። «መጋደል» የሚለው ቃል ትግልን፣ ታላቅ ጥረት ማውጣትን ያመለክታል። ክርስቲያን ወታደርን ሊይዘው የሚገባው ጥረት ይህ ዓይነቱ ጥረት፣ መንፈሱም ይህ ዓይነቱ መንፈስ ነው።

በታላቁ ትግል ውስጥ ያለ ታላቅ ወታደር፣ ዋና አዛዥ እነሆ፤ ጥፋቱን በሚሹ ክፉ ኃይሎች ተጋፍጧል። ጉልበቱ ሊያልቅ ተቃርቧል። በምን ዓይነት ተጨማሪ ኃይል ሊተማመን ይችላል? እንዲህ ባለ አጣዳፊ ችግር ውስጥ ላለ ተዋጊ ረድኤትን ሊሰጥና ስኬትን ሊያመጣ የሚችለው ምንድር ነው? በውጊያው ውስጥ ወሳኝ ጊዜ ነው። በራሱ ጸሎቶች ብርታት ላይ ምን ዓይነት ኃይል ሊጨመር ይችላል? መልሱ — በሌሎች ጸሎት፣ በሮሜ የነበሩት ወንድሞቹ ጸሎት ጭምር ነው። እነዚህ ጸሎቶች ተጨማሪ ረድኤት እንደሚያመጡለት፣ በዚህም ውጊያውን እንደሚያሸንፍ፣ ባላጋራዎቹን እንደሚያሸንፍና በመጨረሻም ድል እንደሚነሣ ያምናል።

ክርስቲያን ወታደር በየወቅቱ ሁሉና በሁኔታዎች ሁሉ መጸለይ አለበት። ጸሎቱ የንቁ ውጊያ ሰዓቶቹን ብቻ ሳይሆን የሰላም ጊዜዎቹንም እንዲሸፍን ሆኖ መዘጋጀት አለበት። በጉዞውም በውጊያውም ጊዜ ዝግጁ መሆን አለበት። ጸሎት ጥረትን ሁሉ ማዳረስ፣ ሥራን ሁሉ ማርካትና ጉዳይን ሁሉ መወሰን አለበት። ክርስቲያን ወታደር በውጊያው እንደሚበረታ ሁሉ በጸሎቱም መበርታት አለበት፤ ድሎቹ ከውጊያው ይልቅ እጅግ በበለጠ በጸሎቱ ላይ የተመኩ ናቸውና። በጽኑ ውሳኔ ላይ የሚግለበለብ ልመና መጨመር አለበት፤ ጸሎትና ልመና የእግዚአብሔርን ዕቃ ጦር ማሟላት አለባቸው። መንፈስ ቅዱስ በራሱ ብርቱ ልመና ልመናውን መርዳት አለበት። ወታደሩም በመንፈስ መጸለይ አለበት። በዚህ እንደ ሌሎቹ የጦርነት ዓይነቶች ሁሉ ዘላለማዊ ንቃት የድል ዋጋ ነው፤ ስለዚህም ትጋትና የማያቋርጥ መጽናት የክርስቲያን ተዋጊ እንቅስቃሴዎችን ሁሉ ምልክት ማድረግ አለባቸው።

የወታደር ጸሎት ስለ ሠራዊቱ ሁሉ ስኬትና ደኅንነት ያለውን ጥልቅ አሳቢነት ማንጸባረቅ አለበት። ውጊያው ሙሉ በሙሉ የግል ጉዳይ አይደለም፤ ድል ለራስ ብቻ ሊገኝ አይችልም። የክርስቶስ ሠራዊት በሙሉ የሚመለከተው በሆነ መንገድ ነው። የእግዚአብሔር ጉዳይ፣ ቅዱሳኑ፣ ሐዘናቸውና ፈተናቸው፣ ተግባራቸውና መስቀላቸው ሁሉ ክርስቲያን ወታደር ሲጸልይ በእርሱ ዘንድ ድምፅንና ተሟጋችን ሊያገኙ ይገባቸዋል። ጸሎቱን በራሱ ላይ ብቻ ሊገድብ አይደፍርም። እንደ ራስ ወዳድ ጸሎት መንፈሳዊ ምንጮችን እንዲህ በእርግጥና በሙሉ የሚያደርቅ ምንም ነገር የለም፤ የመንፈሳዊ ሕይወትን ምንጭ እንዲህ አጥብቆ የሚመርዝ ምንም ነገር የለም፤ እንዲህ ባለ ገዳይ መንገድ የሚሠራ ምንም ነገር የለም።

ጸሎት ካልተጨመረበት የክርስቲያን ጦር ዕቃ ምንም እንደማይጠቅመው በጥንቃቄ አስተውል። ጸሎት የእግዚአብሔር ዕቃ ጦር መሽከርከሪያ፣ ማገናኛው ቀለበት ነው። እርሱ ዕቃ ጦሩን አያይዞ ይይዛል፤ ውጤታማም ያደርገዋል። የእግዚአብሔር እውነተኛ ወታደር ዘመቻዎቹን የሚያቅደው፣ የጦር ኃይሎቹን የሚያሰልፈውና ውጊያዎቹን የሚያካሂደው በጸሎት ነው። እያንዳንዱ እስትንፋስ ልመና፣ እያንዳንዱ ትንፋሽም ምልጃ እስኪሆን ድረስ ጸሎት ሕይወትን እንዲያረሰርስ ማድረግ እጅግ አስፈላጊና ለድል ፈጽሞ የማይቀር ነው። ክርስቲያን ወታደር ሁልጊዜ መዋጋቱ ግድ ነው። ስለዚህ ከግድ የተነሣ ሁልጊዜ መጸለይ ይገባዋል።

ክርስቲያን ወታደር ዘወትር የጥበቃ ዘብ እንዲቆም ይገደዳል። ሁልጊዜ በተጠንቀቅ መሆን አለበት። ፈጽሞ የማይተኛ፣ ሁልጊዜ ንቁ የሆነና የጦርነትን አጋጣሚዎች ለመጠቀም ዘወትር የተዘጋጀ ጠላት ተጋፍጦታል። ትጋት ለክርስቶስ ተዋጊ መሠረታዊ መርሕ ነው፤ «ትጉና ጸልዩ» የሚለው ቃል ለዘላለም በጆሮው ያስተጋባል። በዘብ ቦታው ላይ ተኝቶ ለመገኘት ሊደፍር አይችልም። እንዲህ ያለው ስሕተት የመዳኑን ራስ ቅሬታ ብቻ ሳይሆን የሚያመጣበት፣ ለተጨማሪ አደጋም ያጋልጠዋል። ስለዚህ ትጋት በግድ የጌታ ወታደር ተግባር ነው።

በአዲስ ኪዳን ውስጥ «ትጉ» ተብለው የተተረጐሙ ሦስት የተለያዩ ቃላት አሉ። የመጀመሪያው «እንቅልፍ ማጣት» ማለት ሲሆን ከግድየለሽነት በተቃራኒ የነቃ የአእምሮ ሁኔታን ያመለክታል፤ ነቅቶ መቆየትን፣ ጠንቃቃ፣ አስተዋይ፣ ጽኑና ንቁ መሆንን የሚያዝ ትእዛዝ ነው። ሁለተኛው ቃል «ሙሉ በሙሉ መንቃት» ማለት ነው — ይህም በሚቀሰቅስ ጥረት የሚመጣ ሁኔታ ነው፤ ችሎታው ለትኩረትና ለፍላጎት የተነቃቃ፣ ንቁና ጠንቃቃ ሆኖ በግድየለሽነት ወይም በስንፍና ምክንያት አንዳች አጥፊ መቅሠፍት በድንገት እንዳይከሰት የሚጠነቀቅ ነው። ሦስተኛው ቃል «በመንፈስ የረጋና የተሰበሰበ መሆን» ማለት ነው፤ በስሜት የማይነዳ፣ በሚያስተኙ ወይም በሚያደናግሩ ተጽዕኖዎች የማይነካ፣ ከወጥመዶችና ከማታለያዎች ሁሉ የሚጠነቀቅ መሆን ነው።

ሦስቱንም ትርጉሞች ቅዱስ ጳውሎስ ይጠቀምባቸዋል። ሁለቱ ከጸሎት ጋር ተያይዘው ተሠርቶባቸዋል። የጠነከረ ትጋት ለጸሎት አስፈላጊ ነው። ትጋት መንፈሳዊውን ሰው በሙሉ መጠበቅና መሸፈን፣ ለጸሎትም ብቁ ማድረግ አለበት። ያለመዘጋጀትን ወይም ያለመንቃትን የሚመስል ነገር ሁሉ ለጸሎት ሞት ነው።

ጳውሎስ በኤፌሶን መልእክቱየማያቋርጥ ትጋትን ግዴታ አጉልቶ ያሳያል፦ «በዚህም አሳብ ስለ ቅዱሳን ሁሉ እየለመናችሁ በመጽናት ሁሉ ትጉ»። ትጉ፣ ይላል፤ ትጉ፤ ፈጽማችሁ ትጉ! «ለእናንተም የምነግራችሁ ለሁሉ እላለሁ፤ ትጉ።»

በመንፈሳዊ ጠላቶቹ ላይ ድል ለማግኘት ሰው ሊከፍለው የሚገባው ዋጋ እንቅልፍ የማያውቅ ንቃት ነው። ዲያብሎስ ፈጽሞ እንደማያንቀላፋ እርግጠኛ ሁን። ዘወትር «የሚውጠውን ፈልጎ እንደሚያገሣ አንበሳ ይዞራል»። እረኛ ተኩላ በጎቹን እንዳይበላ ፈጽሞ ግድየለሽና ቸልተኛ መሆን እንደሌለበት ሁሉ፣ ክርስቲያን ወታደርም ዓይኖቹ ሁልጊዜ የተከፈቱ መሆን አለባቸው፤ ይህም የማያንቀላፋና ቸልተኛ የማይሆን መንፈስ እንዳለው ያመለክታል። የጸሎት የማይነጣጠሉ ጓደኞችና ጠባቂዎች ንቃት፣ ትጋትና የተቀመጠ ዘብ ናቸው። ጳውሎስ ለቆላስይስ ሰዎች ሲጽፍ እነዚህን የማይነጣጠሉ ባሕርያት አጣምሮ ያስቀምጣቸዋል፦ «ከማመስገን ጋር በጸሎት እየነቃችሁ ለእርሱ ትጉ» ብሎ ያዝዛል።

ክርስቲያኖች ወደ ታላቅ ጦርነት እንደ ተጠሩ፣ ድልንም ለማግኘት ራሳቸውን እንቅልፍ ለማያውቅ ትጋትና ለማያቋርጥ ጸሎት መስጠት እንዳለባቸው የሚያስተምረውን ይህን ድርብ ትምህርት ይበልጥ በሚገባ የሚማሩት መቼ ነው?

ጴጥሮስ፦ «በመጠን ኑሩ ንቁም፥ ባላጋራችሁ ዲያብሎስ የሚውጠውን ፈልጎ እንደሚያገሣ አንበሳ ይዞራልና» ይላል።

የእግዚአብሔር ቤተ ክርስቲያን ተዋጊ ሠራዊት ናት። ጦርነቷ ከማይታዩ የክፋት ኃይሎች ጋር ነው። የእግዚአብሔር ሕዝብ መንግሥቱን በምድር ለመመሥረት የሚዋጋ ሠራዊት ነው። ዓላማቸው የሰይጣንን ግዛት ማፍረስና በፍርስራሹ ላይ «ጽድቅና ሰላም በመንፈስ ቅዱስም የሆነ ደስታ» የሆነችውን የእግዚአብሔርን መንግሥት ማቆም ነው። ይህ ተዋጊ ሠራዊት የመስቀሉ ወታደሮች ከሆኑ ግለሰቦች የተዋቀረ ነው፤ ለመከላከያውም የእግዚአብሔር ዕቃ ጦር ያስፈልገዋል። ጸሎት ደግሞ ሁሉን እንደሚያቀዳጅ ነገር መጨመር አለበት።

«እንግዲህ በታላቅ ኃይሉ ቁሙ፣ ብርታቱን ሁሉ ለብሳችሁ፤ ነገር ግን ለውጊያው ትታጠቁ ዘንድ የእግዚአብሔርን ዕቃ ጦር አንሡ።»

ጸሎት ትርጓሜ እንዲያስፈልገው እጅግ ቀላልና እጅግ ግልጽ ግዴታ ነው። ጸሎትን የሚያስገኘውና የሚቀርጸው ችግር ነው። አስፈላጊነቱ እጅግ ፍጹም ከመሆኑ የተነሣ የክርስቲያን ወታደር ሕይወት በስፋቱና በጥልቀቱ ሁሉ የጸሎት ሕይወት መሆን ይገባዋል። የክርስቲያን ወታደር ሕይወት በሙሉ — ማንነቱ፣ ዓላማው፣ የሚያመለክተውና ተግባሩ — ሁሉም የጸሎት ሕይወት በመሆኑ ላይ የተመሠረቱ ናቸው። ያለ ጸሎት — ሌላ ምንም ቢኖረው — የክርስቲያን ወታደር ሕይወት ደካማና ፍሬ ቢስ ይሆናል፤ ለመንፈሳዊ ጠላቶቹም ቀላል ምርኮ ያደርገዋል።

ጸሎት በሕይወት ውስጥ ከፍ ያለ ስፍራ ከሌለው ክርስቲያናዊ ልምምድ ልምላሜ የሌለው፣ ክርስቲያናዊ ተጽዕኖም ደረቅና ምድረ በዳ ይሆናል። ያለ ጸሎት ክርስቲያናዊ ጸጋዎች ይጠወልጋሉ፤ ይሞታሉም። ያለ ጸሎት — ልንጨምር እንችላለን — ስብከት ስለት የሌለውና ከንቱ ነገር ይሆናል፤ ወንጌልም ክንፎቹንና ወገቡን ያጣል። ክርስቶስ የጸሎት ሕግ ሰጪ ነው፤ ጳውሎስም የጸሎት ሐዋርያው ነው። ሁለቱም የጸሎትን ቀዳሚነትና አስፈላጊነት ያውጃሉ፤ ያለ እርሱ የማይሆን መሆኑንም ያሳያሉ። የጸሎት መመሪያዎቻቸው ስፍራዎችን ሁሉ ይሸፍናሉ፣ ጊዜያትን ሁሉ ያካትታሉ፣ ነገሮችንም ሁሉ ያቅፋሉ። ታዲያ ክርስቲያን ወታደር በጸሎት ኃይል ካልተጠናከረ ድልን እንዴት ሊጠብቅ ወይም ሊያልም ይችላል? የእግዚአብሔርን ዕቃ ጦር ከመልበሱ በተጨማሪ በየጊዜውና በየወቅቱ ሁሉ «ለጸሎት የሚተጋ» ከሆነስ እንዴት ሊወድቅ ይችላል?