ጸሎትና መታዘዝ (የቀጠለ)

«በሰማንያ ዓመት ዕድሜዬ ውስጥ በልብም በሕይወትም ቅዱሳን የሆኑ ብዙ አርአያ የሚሆኑ ሰዎችን አውቄአለሁ። ነገር ግን ከጆን ፍሌቸር ጋር የሚተካከል — በውስጥም በውጭም ለእግዚአብሔር እንደ እርሱ የሚታዘዝና ራሱን የሰጠ — ሰው አላወቅሁም።» — ጆን ዌስሊ።

እንዲህ ያለ ልዕለ ስፍራ የተሰጠውና ታላላቅ ውጤቶች የሚቈጠሩለት ጸሎት ጸሎቶችን መድገም ብቻ ሳይሆን ቅዱስ ጸሎት መሆኑ ልብ ሊባል የሚገባው ነው። ይህ «የቅዱሳን ጸሎት»፣ የእግዚአብሔር ቅዱሳን ሰዎች ጸሎት ነው። ከእንዲህ ያለው ጸሎት በስተ ጀርባ ብርታትንና ነበልባልን የሚሰጡት ለእግዚአብሔር ፈጽመው የተሰጡ፣ ከኃጢአት ሙሉ በሙሉ የተለዩና ለእግዚአብሔርም ፈጽመው የተለዩ ወንዶችና ሴቶች ናቸው። ለጸሎት ሁልጊዜ ብርታትን፣ ኃይልንና ጥንካሬን የሚሰጡት እነዚህ ናቸው።

ጌታችን ኢየሱስ ክርስቶስ በጸሎት የላቀ የነበረው በቅድስና የላቀ ስለ ነበረ ነው። ለእግዚአብሔር ፍጹም መቀደስ፣ ሁለንተናን ይዞ በቅዱስ ራስን የመለየት ነበልባል የሚሄድ ሙሉ ራስን መስጠት — ይህ ሁሉ ለእምነት ክንፍን፣ ለጸሎትም ብርታትን ይሰጣል። ወደ ጸጋው ዙፋን የሚወስደውን በር ይከፍታል፤ ሁሉን በሚችል አምላክ ላይም ብርቱ ተጽእኖ ያሳድራል።

«የተቀደሱትን እጆች እያነሱ» መጸለይ ክርስቶስን ለሚመስል ጸሎት አስፈላጊ ነው። ሆኖም ይህ የጸሎት እልፍኝን ብቻ ለእግዚአብሔር የሚቀድስ፣ አንድን ሰዓት ብቻ ለእርሱ የሚለይ ቅድስና አይደለም፤ ሰውን ሙሉ በሙሉ የሚይዝ፣ ሕይወትንም ሁሉ ለእግዚአብሔር የሚሰጥ መቀደስ ነው እንጂ።

«ቅዱስና ያለ ተንኮል ነውርም የሌለበት ከኃጢአተኞችም የተለየ» የሆነው ጌታችን ኢየሱስ ክርስቶስ በጸሎት ወደ እግዚአብሔር ለመቅረብ ሙሉ ነጻነትና የተዘጋጀ መግቢያ ነበረው። ይህም ነጻና ሙሉ መግቢያ የነበረው ለአባቱ ያለ ጥያቄ ይታዘዝ ስለ ነበረ ነው። በምድራዊ ሕይወቱ ሁሉ ዋና ጉዳዩና ምኞቱ የአባቱን ፈቃድ ማድረግ ነበር። ይህ እውነት ከሌላ እውነት ጋር ተጣምሮ — ሕይወቱን እንዲሁ የመራ መሆኑን ከማወቁ ጋር — ልበ ሙሉነትንና ማረጋገጫን ሰጠው፤ ይህም ከመታዘዝ የተወለደና ተቀባይነትን፣ መሰማትንና መልስን ተስፋ የሚሰጥ ወሰን የሌለው ልበ ሙሉነት ይዞ ወደ ጸጋው ዙፋን እንዲቀርብ አስቻለው።

በፍቅር የሚደረግ መታዘዝ «ማናቸውንም ነገር በስሜ ብትለምኑ» «እኔ አደርገዋለሁ» በሚል ማረጋገጫ ልንለምን ወደምንችልበት ስፍራ ያደርሰናል። በፍቅር የሚደረግ መታዘዝ ወደ ጸሎት ግዛት ያስገባናል፤ ከእኛ ጋር በሚኖረውና በውስጣችን በሚሆነው በመንፈስ ቅዱስ መምጣት የክርስቶስ ሀብትና የጸጋው ባለጠግነት ተጠቃሚዎችም ያደርገናል። ለእግዚአብሔር በደስታ መታዘዝ ውጤታማ ጸሎት እንድንጸልይ ብቁ ያደርገናል።

ለጸሎት ብቁ የሚያደርግ ብቻ ሳይሆን ከጸሎት አስቀድሞ የሚሄድ ይህ መታዘዝ በፍቅር የሚደረግ፣ የማያቋርጥ፣ ዘወትር የአብን ፈቃድ የሚያደርግና የእግዚአብሔርን ትእዛዛት መንገድ በደስታ የሚከተል መሆን አለበት።

በንጉሥ ሕዝቅያስ ታሪክ እንዲሞትና በሕይወት እንዳይኖር የተወሰነበትን የእግዚአብሔርን ውሳኔ የለወጠ ብርቱ ልመና ነበር። የተመታው ገዥ በፊቱ በእውነትና በፍጹም ልብ እንዴት እንደ ተመላለሰ እንዲያስብ እግዚአብሔርን ለመነው። በእግዚአብሔር ዘንድ ይህ ዋጋ ነበረው። ልመናውን ሰማ፤ በዚህም ምክንያት ሞት ለአሥራ አምስት ዓመት ወደ ሕዝቅያስ እንዳይቀርብ መንገዱ ተዘጋበት።

ኢየሱስ በመከራ ትምህርት ቤት መታዘዝን ተማረ፤ በዚያው ጊዜም በመታዘዝ ትምህርት ቤት ጸሎትን ተማረ። እጅግ ኃይል የምታደርገው የጻድቅ ሰው ጸሎት እንደ ሆነች ሁሉ ጽድቅም ለእግዚአብሔር መታዘዝ ነው። ጻድቅ ሰው የሚታዘዝ ሰው ነው፤ ውጤታማ ጸሎት መጸለይ የሚችል፣ በጉልበቱ በተንበረከከ ጊዜ ታላላቅ ነገሮችን ማስፈጸም የሚችልም እርሱ ነው።

እውነተኛ ጸሎት ተራ ስሜት፣ ቅኔ ወይም አንደበተ ርቱዕ ንግግር እንዳልሆነ ይታሰብ። በማር በጣፈጠ ዜማ «ጌታ ሆይ፥ ጌታ ሆይ» ማለትም አይደለም። ጸሎት የቃላት ሥርዓት ብቻ አይደለም፤ ስምን መጥራት ብቻም አይደለም። ጸሎት መታዘዝ ነው። ለእግዚአብሔር በመታዘዝ በማይሰበር ዓለት ላይ የተመሠረተ ነው። የመጸለይ መብት ያላቸው የሚታዘዙት ብቻ ናቸው። ከጸሎቱ በስተ ጀርባ ማድረግ መኖር አለበት፤ ጌታችንም በግልጽ እንዳስተማረው ለጸሎት ኃይሉን የሚሰጠው በዕለት ተዕለት ሕይወት የእግዚአብሔርን ፈቃድ ያለማቋረጥ ማድረግ ነው፦

«በሰማያት ያለውን የአባቴን ፈቃድ የሚያደርግ እንጂ፥ ጌታ ሆይ፥ ጌታ ሆይ፥ የሚለኝ ሁሉ መንግሥተ ሰማያት የሚገባ አይደለም። በዚያ ቀን ብዙዎች። ጌታ ሆይ፥ ጌታ ሆይ፥ በስምህ ትንቢት አልተናገርንምን፥ በስምህስ አጋንንትን አላወጣንምን፥ በስምህስ ብዙ ተአምራትን አላደረግንምን? ይሉኛል። የዚያን ጊዜም። ከቶ አላወቅኋችሁም፤ እናንተ ዓመፀኞች፥ ከእኔ ራቁ ብዬ እመሰክርባቸዋለሁ።»

የቱንም ያህል የከበረና ኃይለኛ ቢሆን የእግዚአብሔርን ፈቃድ ማድረግ ያልታከለበትን ጸሎት ሊጠብቅና ውጤታማ ሊያደርግ የሚችል ስም የለም። ያለ ጸሎት የሚደረግ ማድረግም ከመለኮታዊ ተቃውሞ ሊጠብቅ አይችልም። የእግዚአብሔር ፈቃድ ሕይወትን ካልገዛ ጸሎቱ ከደካማ ስሜት በቀር ምንም አይሆንም። ጸሎት ሥራችንን ካላነሣሣ፣ ካልቀደሰና ካልመራ የራስ ፈቃድ ገብቶ ሥራውንም ሠራተኛውንም ያጠፋል።

ስለ ጸሎት እውነተኛ ክፍሎችና አሠራሮች ያሉት የተሳሳቱ ግንዛቤዎች እንዴት ታላቅና ብዙ ናቸው! ለጸሎታቸው መልስ ለማግኘት ከልብ የሚመኙ፣ ሆኖም ያለ ዋጋና ያለ በረከት የሚቀሩ ብዙዎች አሉ። አሳባቸውን በአንድ የእግዚአብሔር ተስፋ ቃል ላይ ያደርጉና በግትር ጽናት ብርታት ያንን ተስፋ ለመያዝና ለመጠየቅ የሚበቃ እምነትን ለማሰባሰብ ይጣጣራሉ። አሳብን በአንድ ታላቅ ተስፋ ቃል ላይ ማድረግ እምነትን ለማጠንከር ሊጠቅም ይችላል፤ ነገር ግን በዚህ ተስፋውን አጥብቆ በመያዝ ላይ እምነት እጅግ እስኪያድግ ድረስ የሚጠብቅና የሚጠባበቅ የማያቋርጥና የሚያሰልስ ጸሎት መጨመር አለበት። ታዲያ እንዲህ ያለውን ጸሎት ለመጸለይ የሚችልና ብቁ የሆነ በፈቃደኝነት፣ በደስታና ያለማቋረጥ እግዚአብሔርን ከሚታዘዝ ሰው በቀር ማን ነው?

እምነት በከፍተኛው መልኩ ቃሉና መንፈሱ የሚኖሩባት፣ ለእግዚአብሔር ራሷን የሰጠች ነፍስ ዝንባሌም ተግባርም ነው። ጸሎትን ለማነሣሣት እምነት በአንድ ወይም በሌላ መልክ መኖር እንዳለበት እውነት ነው፤ ነገር ግን በብርቱ መልኩና በታላቅ ውጤቱ እምነት የጸሎት ፍሬ ነው። እምነት የጸሎትን ብቃትና ውጤታማነት እንደሚጨምር እውነት ነው፤ ነገር ግን ጸሎትም የእምነትን ብቃትና ውጤታማነት እንደሚጨምር እንዲሁ እውነት ነው። ጸሎትና እምነት እርስ በርሳቸው ይሠራሉ፣ ይንቀሳቀሳሉ፣ አንዱ በሌላው ላይ መልሶ ይሠራል።

ለእግዚአብሔር መታዘዝ ሌላ ምንም ባሕርይ ሊረዳ በማይችለው መንገድ እምነትን ይረዳል። መታዘዝ — የመለኮታዊ ትእዛዛትን ትክክለኛነትና የበላይነት ያለ ጥያቄ መቀበል — ሲኖር እምነት ከሰው በላይ የሆነ ከባድ ተግባር መሆኑ ያቆማል። እምነትን ለመለማመድ መጣጣር አያስፈልግም። ለእግዚአብሔር መታዘዝ በእግዚአብሔር ማመንንና በእርሱ መታመንን ቀላል ያደርጋል። የመታዘዝ መንፈስ ነፍስን ሙሉ በሙሉ በሚሞላበት፣ ፈቃድ ለእግዚአብሔር ፍጹም በሚሰጥበት፣ እግዚአብሔርን ለመታዘዝ የጸናና የማይለወጥ ዓላማ ባለበት ስፍራ እምነት ራሱ በራሱ ያምናል ማለት ይቻላል። ያን ጊዜ እምነት ያለ ጥረት የሚመጣ ይሆናል ማለት ይቻላል። ከመታዘዝ በኋላ በተፈጥሮው ቀጣዩ እርምጃ እምነት ነው፤ በቀላሉና በፍጥነትም ይወሰዳል። በጸሎት ውስጥ ያለው ችግር ከእምነት ጋር ሳይሆን የእምነት መሠረት ከሆነው ከመታዘዝ ጋር ነው።

በሚገባ ለመጸለይና ከጸሎታችን የሚበልጠውን ለማግኘት ከፈለግን መታዘዛችንን፣ የተግባራችንን ስውር ምንጮች፣ ልባችን ለእግዚአብሔር ያለውን ታማኝነት በሚገባ መመርመር አለብን። መታዘዝ የውጤታማ ጸሎት መሠረት ነው፤ ወደ እግዚአብሔር የሚያቀርበን ይህ ነው።

በሕይወታችን ውስጥ ያለው የመታዘዝ ጉድለት ጸሎታችንን ያፈርሳል። ብዙ ጊዜ ሕይወት በዓመፅ ውስጥ ይገኛል፤ ይህም ለይቅርታ ምሕረት ከመጸለይ በቀር መጸለይ ወደማይቻልበት ስፍራ ያደርሰናል። የማይታዘዝ ኑሮ እጅግ ደካማ ጸሎትን ያስገኛል። አለመታዘዝ የጸሎት እልፍኝን በር ይዘጋል፤ ወደ ቅድስተ ቅዱሳንም የሚወስደውን መንገድ ያግዳል። የማይታዘዝ ሰው ሊጸልይ — በእውነት ሊጸልይ — አይችልም።

ለተሳካ ጸሎት ሁሉ ዋነኛ ቅድመ ሁኔታ ፈቃድ ለእግዚአብሔር መሰጠቱ ነው። በእኛ ዘንድ ያለው ሁሉ ቀለሙን የሚያገኘው ከውስጠኛው ባሕርያችን ነው። ስውሩ ፈቃድ ባሕርይን ይሠራል፤ ምግባርንም ይቈጣጠራል። ስለዚህ ፈቃድ በተሳካ ጸሎት ሁሉ ውስጥ ትልቅ ድርሻ አለው። ፈቃድ ሙሉ በሙሉ ለእግዚአብሔር ባልተሰጠበት ስፍራ በባለጠጋው ትርጉሙና በእውነተኛው ስሜቱ ጸሎት ሊኖር አይችልም። ይህ ለእግዚአብሔር ያለ የማይናወጥ ታማኝነት ለሚሻለው፣ ለእውነተኛውና ለውጤታማው ጸሎት ፈጽሞ የማይቀር ቅድመ ሁኔታ ነው። መዝሙሩ እንደሚለው፦ «ዝም ብለን መታመንና መታዘዝ አለብን፤ ሌላ መንገድ የለም፤ በኢየሱስ ደስተኛ ለመሆን — መታመንና መታዘዝ ብቻ!»