ኃጢአትን የመግደል ሥራ ለመንፈሳዊ ሕይወታችን ብርታት ያለው ጥቅም

የመጨረሻው መርሕ፤ ስለ ኃጢአትን የመግደል ሥራ ጠቃሚነት — የመንፈሳዊ ሕይወታችን ብርታትና መጽናናት የተመሠረተው ኃጢአትን በመግደላችን ላይ ነው — በምን ትርጉም — በፍጹምና በግድ አይደለም፤ መዝሙር 88፣ የኤማን ሁኔታ — እንደ ቅርብና ቀጥተኛ ምክንያት አይደለም — እንደ መንገድ ነው፤ ተቃራኒውን በማስወገድ — ያልተገደለ ማንኛውም ምኞት የሚያስከትላቸው አስከፊ ውጤቶች፤ ነፍስን በልዩ ልዩ መንገዶች ያደክማል (መዝሙር 38:3, 8)፣ ያጨልማታልም — ጸጋዎች ሁሉ ኃጢአትን በመግደል ይበለጽጋሉ — የቅንነት ምርጥ ማስረጃ።

(በመጀመሪያ ኃጢአትን መግደል ለሕይወት አስፈላጊ መሆኑን፣ በሁለተኛም ኃጢአትን በመግደል ሕይወት እርግጠኛ መሆኑን ትቼ) አጥብቄ የምናገርበት የመጨረሻው መርሕ ይህ ነው፦ —

፫. የመንፈሳዊ ሕይወታችን ሕይወት፣ ብርታትና መጽናናት በአብዛኛው የተመሠረተው ኃጢአትን በመግደላችን ላይ ነው።

ከእግዚአብሔር ጋር በምናደርገው አካሄድ ጥንካሬና መጽናናት፣ ኃይልና ሰላም የምንመኛቸው ነገሮች ናቸው። ከእኛ ማንም የሚያስጨንቀው ነገር ምን እንደ ሆነ በቁም ነገር ቢጠየቅ፣ ከእነዚህ ርዕሶች ወደ አንዱ ልንመልሰው ግድ ነው፦— ወይ በመታዘዛችን፣ ከእግዚአብሔር ጋር በምናደርገው አካሄድ ጥንካሬ ወይም ኃይል፣ ብርታትና ሕይወት ይጐድለናል፤ ወይም በዚያ ውስጥ ሰላም፣ መጽናናትና ማጽናኛ ይጐድለናል። በአማኝ ላይ ሊደርስ የሚችልና ከእነዚህ ከሁለቱ ርዕሶች ወደ አንዱ የማይገባ ማንኛውም ነገር በምናማርርበት ወራት ሊጠቀስ አይገባውም።

እንግዲህ እነዚህ ሁሉ በአብዛኛው የተመሠረቱት በማያቋርጥ የኃጢአት መግደል ሂደት ላይ ነው፤ ስለዚህ ጕዳይ የሚከተለውን ልብ በል፦ —

1. ከእርሱ ጋር በግድ እንደ ተሳሰሩ አድርጌ ከእርሱ ይመነጫሉ አልልም። አንድ ሰው በዘመኑ ሁሉ በማያቋርጥ የኃጢአት መግደል ሂደት ውስጥ ሊመላለስ ይችላል፤ ይሁን እንጂ ምናልባት አንድም መልካም የሰላምና የማጽናኛ ቀን ሳያገኝ ሊቀር ይችላል። ኤማን እንዲሁ ነበረ (መዝሙር 88)፤ ሕይወቱ የማያቋርጥ የኃጢአት መግደልና ከእግዚአብሔር ጋር የመመላለስ ሕይወት ነበር፤ ይሁን እንጂ በዘመኑ ሁሉ ድንጋጤና ቍስል ዕድል ፈንታው ነበሩ። ነገር ግን እግዚአብሔር ከዚያ በኋላ በጭንቀት ውስጥ ለሚሆኑት ምሳሌ ሊያደርገው የተመረጠ ወዳጁን ኤማንን ለይቶ መረጠው። ያ የእግዚአብሔር ታዋቂ ባሪያ ኤማን ከነበረበት የተለየ ነገር ካልደረሰብህ ልታማርር ትችላለህን? ይህም እስከ ዓለም ፍጻሜ ድረስ ለእርሱ ምስጋና ይሆናል። ሰላምንና ማጽናኛን መናገርን እግዚአብሔር የራሱ ልዩ መብት ያደርገዋል (ኢሳይያስ 57:18, 19)። እግዚአብሔር፦ «ያን ሥራ እኔ እሠራለሁ፤ እኔ አጽናናዋለሁ» ይላል (ቁጥር 18)። ነገር ግን እንዴት? በአዲሱ ፍጥረት ቀጥተኛ ሥራ ነው፤ እግዚአብሔር፦ «እኔ እፈጥረዋለሁ» ይላል። ሰላምን ለማግኘት መንገዶችን መጠቀም የእኛ ድርሻ ነው፤ እርሱን መስጠት ግን የእግዚአብሔር ልዩ መብት ነው።

2. ሕይወትን፣ ብርታትን፣ ድፍረትንና ማጽናኛን እንዲሰጡን እግዚአብሔር ባቆማቸው መንገዶች ውስጥ ኃጢአትን የመግደል ሥራ ከቀጥተኛ ምክንያቶቹ አንዱ አይደለም። እነዚህን ነገሮች በቀጥታ የሚሰጡን ለነፍሳችን የተገለጡት የልጅነታችን መብቶች ናቸው። «የእግዚአብሔር ልጆች መሆናችንን ያ መንፈስ ራሱ ከመንፈሳችን ጋር ይመሰክራል» የሚለው የመንፈስ ምስክርነት፣ አዲስ ስምና ነጭ ድንጋይ መስጠቱ፣ ልጅነትና መጽደቅ፣ — ማለትም እነዚህን የማወቅና የመረዳት ስሜት — (በመንፈስ እጅ) የእነዚህ ነገሮች ቀጥተኛ ምክንያቶች ናቸው። ነገር ግን ይህን እላለሁ፦ —

3. ከእግዚአብሔር ጋር በምናደርገው በተለመደው አካሄድና እርሱ ከእኛ ጋር በሚያደርገው በተለመደው አያያዝ፣ የመንፈሳዊ ሕይወታችን ብርታትና መጽናናት በአብዛኛው የተመሠረተው ኃጢአትን በመግደላችን ላይ ነው፤ ይህም «causa sine qua non» (ካውሳ ሲኔ ኳ ኖን)፣ ማለትም ያለ እርሱ ነገሩ ሊሆን የማይችል ምክንያት ሆኖ ብቻ ሳይሆን፣ በእነርሱ ላይ ውጤታማ ተጽዕኖ ያለው ነገር ሆኖ ነው። ምክንያቱም፦ —

(1.) ኃጢአት አንዱንም ሆነ ሌላውን እንዳይነጥቀን የሚጠብቀን ይህ ብቻ ነው።

ያልተገደለ ኃጢአት ሁሉ በእርግጥ ሁለት ነገሮችን ያደርጋል፦— [1.] ነፍስን ያደክማል፣ ብርታቷንም ይነጥቃታል። [2.] ነፍስን ያጨልማል፣ መጽናናቷንና ሰላሟንም ይነጥቃታል።

[1.] ነፍስን ያደክማል፣ ጥንካሬዋንም ይነጥቃታል። ዳዊት ያልተገደለን ምኞት ለጥቂት ጊዜ በልቡ ባስተናገደ ጊዜ፣ አጥንቶቹን ሁሉ ሰበረበት፤ ምንም መንፈሳዊ ጥንካሬ አላስቀረለትም፤ ስለዚህም እንደ ታመመ፣ እንደ ደከመ፣ እንደ ቈሰለና እንደ ዛለ አማረረ። «በእኔ ጤና የለም» ይላል (መዝሙር 38:3)፤ «ደከምሁ፣ እጅግም ተቀጠቀጥሁ» (ቁጥር 8)፤ «ቀና ብዬ ማየት እንኳ አልቻልሁም» (መዝሙር 40:12)። ያልተገደለ ምኞት መንፈስንና የነፍስን ብርታት ሁሉ ይመጥጣል፤ ለመንፈሳዊ ተግባራትም ሁሉ ያደክማታል። ምክንያቱም፦ —

1ኛ. የልብ ዝንባሌዎቹን በማጥመድ ልብን ራሱ ከቅኝቱ ያወጣዋል፣ ሥሪቱንም ያፈርሰዋል። ከእግዚአብሔር ጋር ብርቱ ኅብረት ለማድረግ ከሚያስፈልገው መንፈሳዊ ሥሪት ልብን ያስታል፤ የልብ ዝንባሌዎችን ይይዛል፤ የሚመኘውን ነገር የተወደደና የሚያጓጓ ያደርጋል፤ በዚህም የአብን ፍቅር ያስወጣል (1ኛ ዮሐንስ 2:15፤ 3:17)፤ ስለዚህ ነፍስ ሌላ የምትወደው ነገር ስላላት በቅንነትና በእውነት እግዚአብሔርን፦ «አንተ ዕድል ፈንታዬ ነህ» ማለት አትችልም። በእግዚአብሔር ሊሞሉ የሚገባቸው የነፍስ ምርጥ የልብ ዝንባሌዎች የሆኑት ፍርሃት፣ መሻትና ተስፋ በአንድ ወይም በሌላ መንገድ ከእርሱ ጋር ይጠላለፋሉ።

2ኛ. አሳቦችን ስለ እርሱ በሚወጠኑ ዕቅዶች ይሞላል። አሳቦች የልብ ዝንባሌዎችን ለማርካት ስንቅ የሚያመጡ የነፍስ ታላላቅ አቅራቢዎች ናቸው፤ ኃጢአት በልብ ውስጥ ሳይገደል ቢቀር፣ ምኞቱንም እንዲፈጽም ለሥጋ ደጋግመው ማሰብ ግድ ይሆንባቸዋል። የሥጋን የምኞት ዕቃዎች ማሳመር፣ ማስጌጥና ማልበስ፣ ደስታን እንዲሰጡም ወደ ቤት ማምጣት ግድ ይሆንባቸዋል፤ ይህንንም በረከሰ ምናብ አገልግሎት ከቃላት መግለጫ በላይ ማድረግ ይችላሉ።

3ኛ. ገንፍሎ በመውጣት መንፈሳዊ ተግባርን በተግባር ያደናቅፋል። በእግዚአብሔር አምልኮ ውስጥ ሊሆኑ በሚገባቸው ጊዜ፣ ሥልጣን የሚመኝ ሰው ማውጠንጠን፣ ዓለማዊው ሰው መሥራት ወይም ማቀድ፣ ሥጋዊና ከንቱ ሰውም ለከንቱነቱ መዘጋጀት ግድ ይሆንበታል።

አንድ ያልተገደለ ምኞት በነፍስ ላይ የሚያመጣውን ስብራት፣ ጥፋት፣ ድካምና ባድማነት መዘርዘር የአሁኑ ሥራዬ ቢሆን ኖሮ፣ ይህ ጽሑፍ ካሰብሁት እጅግ ሊረዝም ግድ በሆነ ነበር።

[2.] ኃጢአት ነፍስን እንደሚያደክም፣ እንዲሁ ያጨልማታል። በነፍስ ፊት ላይ የሚዘረጋ፣ የእግዚአብሔርንም ፍቅርና ሞገስ ጨረሮች ሁሉ የሚከልል ደመና፣ ጥቅጥቅ ያለ ደመና ነው። የልጅነታችንን መብት ስሜት ሁሉ ይወስዳል፤ ነፍስ የማጽናኛ አሳቦችን መሰብሰብ ብትጀምር፣ ኃጢአት ፈጥኖ ይበትናቸዋል፤ ስለዚህ ወደ ፊት እንናገራለን።

እንግዲህ በዚህ ረገድ የመንፈሳዊ ሕይወታችን ብርታትና ኃይል በኃጢአት መግደላችን ላይ የተመሠረተ ነው፦ አንዱንም ሆነ ሌላውን የማይፈቅድልንን ነገር የሚያስወግድ ብቸኛ መንገድ እርሱ ነው። በምኞት ኃይል ሥር የታመሙና የቈሰሉ ሰዎች ለርዳታ ብዙ ይሞክራሉ፤ የአሳባቸው መጨነቅ ሲያሸንፋቸው ወደ እግዚአብሔር ይጮኻሉ፤ ወደ እግዚአብሔር እንኳ ይጮኻሉ፣ ነገር ግን አይድኑም፤ ብዙ መድኃኒቶችን በከንቱ ይጠቀማሉ፤ — «አይፈወሱም»። እንዲሁም (ሆሴዕ 5:13)፦ «ኤፍሬም ደዌውን፣ ይሁዳም ቍስሉን አየ»፤ ልዩ ልዩ መድኃኒቶችንም ሞከሩ፤ (በቁጥር 15) «በደላቸውን እስኪያውቁ» ድረስ ግን ምንም ነገር አይጠቅማቸውም። ሰዎች ደዌያቸውንና ቍስላቸውን ሊያዩ ይችላሉ፤ ነገር ግን ተገቢውን መድኃኒት ካልተጠቀሙ፣ ፈውሳቸው አይፈጸምም።

(2.) ኃጢአትን የመግደል ሥራ የእግዚአብሔርን ጸጋዎች ሁሉ ይገርዛል፤ በልባችንም እንዲያድጉ ስፍራ ያዘጋጅላቸዋል። የመንፈሳዊ ሕይወታችን ሕይወትና ብርታት በልባችን ያሉት የጸጋ ተክሎች በመበርታታቸውና በመለምለማቸው ላይ ነው። በአትክልት ቦታ እንደምታየው፣ አንድ ውድ ቅጠል ይተከል፤ መሬቱ ሳይኮተኮት ይቅር፤ በዙሪያውም አረም ይብቀል፤ ምናልባት አሁንም በሕይወት ይኖር ይሆናል፤ ነገር ግን ምስኪን፣ የሚደርቅና የማይጠቅም ነገር ይሆናል። ልትፈልገውና ልትመረምረው ግድ ይሆንብሃል፤ አንዳንድ ጊዜም ልታገኘው አትችልም ማለት ይቻላል፤ ባገኘኸውም ጊዜ የምትፈልገው ተክል እርሱ ይሁን አይሁን ለማወቅ ይቸግርሃል፤ እርሱ ነው ብንል እንኳ፣ ምንም ልትጠቀምበት አትችልም። ከዚያው ዓይነት የሆነ ሌላ ተክል በተፈጥሮው እንደ መጀመሪያው መካንና መጥፎ በሆነ መሬት ላይ ይተከል፤ ነገር ግን በሚገባ ይታረም፤ ጎጂና አደገኛ የሆነ ነገር ሁሉ ከእርሱ ይወገድ፤ — ያብባል፣ ይለመልማልም፤ ወደ አትክልቱ ቦታ በመጀመሪያ ስትመለከት ታየዋለህ፤ በፈለግህም ጊዜ ልትጠቀምበት ትችላለህ። በልባችን የተተከሉት የመንፈስ ጸጋዎችም እንዲሁ ናቸው። ይህ እውነት ነው፤ ኃጢአትን የመግደል ሥራ በመጠኑ ቸል በተባለበት ልብ ውስጥ አሁንም አሉ፣ ይኖራሉም፤ ነገር ግን ሊሞቱ ተቃርበዋል (ራእይ 3:2)፤ እየደረቁና እየጠፉ ናቸው። ልብ እንደ ሰነፍ ሰው እርሻ ነው፤ — መልካሙን እህል ማየት እስኪያዳግት ድረስ በአረም ተውጦአል። እንደዚህ ያለ ሰው እምነትን፣ ፍቅርንና ቅንዓትን ሊፈልግ ይችላል፤ አንዳች ለማግኘት ግን ይቸገራል፤ እነዚህ ጸጋዎች አሁንም በሕይወት ያሉና እውነተኞች እንደ ሆኑ ቢያገኝ እንኳ፣ እጅግ ደካሞችና በምኞቶች እጅግ የታፈኑ ስለ ሆኑ ጥቅማቸው እጅግ ጥቂት ነው፤ በእርግጥ አሉ፣ ነገር ግን ሊሞቱ ተቃርበዋል። አሁን ግን ልብ በኃጢአት መግደል ይንጻ፤ የምኞት አረሞች ዘወትርና በየዕለቱ ይነቀሉ (በየዕለቱ ይበቅላሉና፤ ተፈጥሮ የራሳቸው መሬት ናትና)፤ ጸጋ እንዲለመልምና እንዲያብብ ስፍራ ይዘጋጅለት፤ — እያንዳንዱ ጸጋ ድርሻውን እንዴት ይፈጽማል! ለማንኛውም ጥቅምና ዓላማም እንዴት ዝግጁ ይሆናል!

(3.) ስለ ሰላማችን ደግሞ፤ ያለ እርሱ የቅንነት ማስረጃ ያለው ምንም ነገር እንደሌለ፣ እንዲሁ በውስጡ እንደ እርሱ ያለ የቅንነት ማስረጃ ያለው ሌላ ነገር አላውቅም፤ — ይህም ለሰላማችን ትንሽ ያልሆነ መሠረት ነው። ኃጢአትን የመግደል ሥራ ነፍስ ራስዋን በብርታት የምትቃወምበት ነው፤ ቅንነትም ከሁሉ ይበልጥ ግልጽ ሆኖ የሚታየው በዚህ ውስጥ ነው።