ሊጸልይ የሚችል ሕይወት

«በእኔ ብትኖሩ ቃሎቼም በእናንተ ቢኖሩ የምትወዱትን ሁሉ ለምኑ ይሆንላችሁማል።»—ዮሐንስ 15:7።

«የጻድቅ ሰው ጸሎት በሥራዋ እጅግ ኃይል ታደርጋለች።»—ያዕቆብ 5:16።

«ወዳጆች ሆይ፥ ልባችንስ ባይፈርድብን በእግዚአብሔር ዘንድ ድፍረት አለን፥ ትእዛዙንም የምንጠብቅና በፊቱ ደስ የሚያሰኘውን የምናደርግ ስለሆንን የምንለምነውን ሁሉ ከእርሱ እናገኛለን።»—1ኛ ዮሐንስ 3:21-22።

በዚህ ምድር ላይ ለሌሎች ውለታን የሚለምን ሰው ተሰሚነቱ ሙሉ በሙሉ በባሕርዩና ከሚማልድለት ሰው ጋር ባለው ግንኙነት ላይ የተመሠረተ ነው። ለሚለምነው ነገር ክብደት የሚሰጠው ማንነቱ ነው። በእግዚአብሔርም ዘንድ እንዲሁ ነው። በጸሎት ያለን ኃይል በሕይወታችን ላይ የተመሠረተ ነው። ሕይወታችን ትክክል ሲሆን እግዚአብሔርን ደስ በሚያሰኝ መንገድ እንዴት እንደምንጸልይ እናውቃለን፤ ጸሎትም መልስን ታገኛለች። ከላይ የተጠቀሱት ጥቅሶች ሁሉ ወደዚሁ ያመለክታሉ። ጌታችን «በእኔ ብትኖሩ» ይላል፤ ትለምናላችሁ፥ ይሆንላችሁማል። እንደ ያዕቆብ አባባል እጅግ ኃይል የምታደርገው የጻድቅ ሰው ጸሎት ናት። ዮሐንስም የምንለምነውን ሁሉ የምናገኘው እግዚአብሔርን ስለምንታዘዝና ደስ ስለምናሰኘው ነው ይላል። በትክክልና በጽናት ለመጸለይ ኃይል ማጣት ሁሉ፣ በእግዚአብሔር ፊት በጸሎት ኃይል ማጣት ሁሉ፣ በክርስቲያናዊ ሕይወታችን ያለን አንድ ጉድለት ያመለክታል። እግዚአብሔር የምንለምነውን የሚሰጠን እርሱን ደስ የሚያሰኘውን ሕይወት መኖር ስንማር ነው። እንግዲህ የሚወደውን ሊለምንና ሊቀበል የሚችለው ጤናማና ብርቱ ሕይወት ምን እንደ ሆነ ከጌታችን ከኢየሱስ በወይን ግንዱ ምሳሌ እንማር። ድምፁን እንስማ፦ «በእኔ ብትኖሩ ቃሎቼም በእናንተ ቢኖሩ የምትወዱትን ሁሉ ለምኑ ይሆንላችሁማል።» ደግሞም በምሳሌው መደምደሚያ ላይ፦ «እኔ መረጥኋችሁ እንጂ እናንተ አልመረጣችሁኝም፤ አብም በስሜ የምትለምኑትን ሁሉ እንዲሰጣችሁ፥ ልትሄዱና ፍሬ ልታፈሩ ፍሬአችሁም ሊኖር ሾምኋችሁ።»

እንግዲህ በምሳሌው መሠረት ፍሬ ለማፍራት፣ ከዚያም የምንወደውን ለምነን ለመቀበል አንድ ሰው ሊኖረው የሚገባው ሕይወት ምንድን ነው? እንደሚገባ እንድንጸልይና የምንለምነውን እንድንቀበል የሚያስችለን ምን ብንሆን ወይም ምን ብናደርግ ነው? መልሱ በአንድ ቃል ነው፤ ለጸሎት ኃይል የሚሰጠው የቅርንጫፍ ሕይወት ነው። እኛ የሕያው የወይን ግንድ የክርስቶስ ቅርንጫፎች ነን። እንደ ቅርንጫፎች በቀላሉ መኖርና በክርስቶስ መኖር ብቻ ይገባናል፤ ያን ጊዜ የምንወደውን እንለምናለን፤ ይሆንልናልም።

ቅርንጫፍ ምን እንደ ሆነ፣ ዋናው ባሕርዩም ምን እንደ ሆነ ሁላችንም እናውቃለን። እርሱ በቀላሉ ከወይን ግንዱ የወጣ እድገት ነው፤ በግንዱ የተገኘና ፍሬ እንዲያፈራ የተመደበ ነው። የሚኖርበት አንድ ምክንያት ብቻ አለው፤ በዚያ ያለው በወይን ግንዱ ትእዛዝ ነው፤ ይኸውም ግንዱ በእርሱ በኩል ክቡር ፍሬውን እንዲያፈራና እንዲያበስል ነው። የወይን ግንዱ የወይን ፍሬን የሚያስገኘውን ጭማቂ ለማስገኘት ብቻ፣ ለዚሁ ብቻና ፈጽሞ እንደሚኖር፣ እንዲሁ ቅርንጫፉም ያንን ጭማቂ ተቀብሎ ፍሬውን ከማፍራት በቀር ሌላ ዓላማና ግብ የለውም። ብቸኛ ሥራው የወይን ግንዱ በእርሱ በኩል ሥራውን እንዲሠራ ግንዱን ማገልገል ነው።

ታዲያ አማኙ፣ የሰማያዊው የወይን ግንድ የክርስቶስ ቅርንጫፍ፣ ክርስቶስ በእርሱ በኩል ፍሬ እንዲያፈራ ብቻ ልክ እንደዚሁ ቃል በቃልና ለዚህ ብቻ እንዲኖር ነውን? እውነተኛ ክርስቲያን እንደ ቅርንጫፍ፣ የወይን ግንዱ ክርስቶስ በምድር ሳለ እንደ ነበረና አሁንም በሰማይ እንዳለ፣ ለእግዚአብሔር ክብር ፍሬ በማፍራት ሥራ ልክ እንዲሁ ተውጦና ራሱን ሰጥቶ እንዲኖር ነውን? ትርጉሙ በእርግጥ ይህ ነው፤ ከዚህ ያነሰም አይደለም። የምሳሌው ወሰን የሌላቸው የጸሎት ተስፋዎች የተሰጡት ለእንደነዚህ ላሉት ነው። እንደሚገባ የመጸለይ ኃይል የሚኖረው ለወይን ግንዱ ብቻ የሚኖረው የቅርንጫፍ ሕይወት ነው። ሕይወታችን በእርሱ ሲኖር፣ ቃሎቹም በልባችንና በሕይወታችን ተጠብቀውና ተፈጽመው ሲኖሩ፣ ወደ ማንነታችንም ሲለወጡ፣ እንደሚገባ የመጸለይ ጸጋ፣ የምንወደውንም ሁሉ የመቀበል እምነት ይኖረናል።

እነዚህን ሁለት ነገሮች እናያይዛቸው፤ ሁለቱንም በቀላልና ቃል በቃል ባለው እውነታቸው፣ ወሰን በሌለው መለኮታዊ ግርማቸውም እንቀበላቸው። የጌታችን የስንብት ንግግር ተስፋዎች፣ ወሰን የሌለውን ማናቸውንም ነገር፣ የምትለምኑትን ሁሉ የሚለውን ቃል ስድስት ጊዜ በሚያስደንቅ ሁኔታ ስለሚደጋግሙ (ዮሐንስ 14:13፣ 14፤ 15:7፣ 16፤ 16:23፣ 24)፣ ቃል በቃል ለመቀበል እጅግ የሰፉ ሆነው ይታዩናል፤ ስለዚህም ተገቢ መስሎ ከሚታየን ሰብዓዊ አሳባችን ጋር እንዲስማሙ እናሳንሳቸዋለን። ይህ የሆነው ተስፋዎቹ ከተሰጡበት ለክርስቶስ አገልግሎት ፍጹምና ወሰን የሌለው ራስን የመስጠት ሕይወት ስለምንለያቸው ነው። የእግዚአብሔር ቃል ኪዳን ሁልጊዜ፦ ሁሉን ስጥ፥ ሁሉንም ውሰድ የሚል ነው። ሙሉ በሙሉ ቅርንጫፍ፣ ከቅርንጫፍም በቀር ምንም ላለመሆን የሚፈቅድ፣ የእግዚአብሔር የወይን ግንድ ኢየሱስ ፍሬውን በእርሱ በኩል እንዲያፈራ ራሱን ፈጽሞ በእርሱ እጅ ለማኖር፣ በየደቂቃውም ለእርሱ ብቻ ለመኖር የተዘጋጀ ሰው፣ የክርስቶስን የምትለምኑትን ሁሉ በሙላቱ የመጠየቅ መለኮታዊ ነጻነትን፣ በትክክልም የመጠቀም መለኮታዊ ጥበብንና ትሕትናን ይቀበላል። እርሱ ልክ እንደ ክርስቶስ በሰዎች መዳን ለእግዚአብሔር ክብር ብቻ ይኖራል፣ ይጸልያል፣ የአብንም ተስፋዎች ይጠይቃል። በጸሎት ያለውን ድፍረቱን የሚጠቀምበት በምልጃ ኃይል እንዲኖረውና ሰዎች እንዲባረኩ ብቻ ነው። የቅርንጫፍ ሕይወት ፍሬ ለማፍራት ያለው ወሰን የሌለው መሰጠትና ወደ ወይን ግንዱ ሕይወት ሀብት ያለው ወሰን የሌለው መግቢያ የማይነጣጠሉ ናቸው። በክርስቶስ ስም እጅግ ኃይል የምታደርገውን ጸሎት ሊጸልይ የሚችለው ሙሉ በሙሉ በክርስቶስ የሚኖር ሕይወት ነው።

በመጽሐፍ ቅዱስ ውስጥ ያሉትን የጸሎት ሰዎች ለአፍታ አስብ፤ በእንደዚህ ያለ ኃይል ሊጸልይ የቻለው ሕይወት ምን እንደ ነበረ በእነርሱ ተመልከት። ስለ አብርሃም እንደ አማላጅ ተናግረናል። እንደዚያ ያለ ድፍረት የሰጠው ምንድን ነው? አሕዛብ ሁሉ በእርሱ እንዲባረኩ፣ በፊቱ እንዲመላለስ እግዚአብሔር ከአገሩና ከወገኑ ለይቶ እንደ መረጠውና እንደ ጠራው ያውቅ ነበር። እንደ ታዘዘና ሁሉንም ለእግዚአብሔር እንደ ተወ ያውቅ ነበር። ልጁን እስከ መሠዋት ድረስ ያለ ጥያቄ መታዘዝ የሕይወቱ ሕግ ነበር። እግዚአብሔር የጠየቀውን አደረገ፤ እርሱ የጠየቀውንም እግዚአብሔር እንደሚያደርግ ለመታመን ደፈረ። ስለ ሙሴ እንደ አማላጅ ተናግረናል። እርሱም ደግሞ «የክርስቶስን ነቀፋ ከግብፅ መዝገብ ሁሉ ይልቅ የሚበልጥ ባለ ጠግነት አድርጎ በመቍጠር» ሁሉን ለእግዚአብሔር ትቶ ነበር። በእግዚአብሔር እጅ ሆኖ ኖረ፤ «በቤቱ ሁሉ እንደ ሎሌ የታመነ ነበረ።» ስለ እርሱ፦ «እግዚአብሔር ሙሴን እንዳዘዘው ሁሉ እንዲሁ አደረገ» ተብሎ ስንት ጊዜ ተጽፎአል! እጅግ ደፋር መሆኑ አያስደንቅም፤ ልቡ በእግዚአብሔር ፊት ቅን ነበረ፤ እግዚአብሔር እንደሚሰማው ያውቅ ነበር። ስለ እስራኤል አምላክ ስለ እግዚአብሔር ሊሟገት የቆመው ሰው ኤልያስም ከዚህ የሚያንስ አይደለም። ስለ እግዚአብሔር ሁሉን ለማጣት የተዘጋጀ ሰው እግዚአብሔር ሁሉን እንደሚያደርግለት ሊተማመን ይችላል።

ሰዎች እንደሚኖሩ እንዲሁ ይጸልያሉ። የሚጸልየው ሕይወት ነው። ከእግዚአብሔር ሁሉን ሊጠይቅ የሚችለው በሙሉ ልብ በመሰጠት ሁሉን ለእግዚአብሔርና ወደ እግዚአብሔር የሚሰጥ ሕይወት ነው። አምላካችን ራሱን ለሕዝቡ የታመነ አምላክና ኃያል ረዳት መሆኑን ለማሳየት እጅግ ይናፍቃል። ከዓለም ሙሉ በሙሉ ወደ እርሱ የተመለሱና ስጦታዎቹን ለመቀበል የተከፈቱ ልቦችን ብቻ ይጠብቃል። ሁሉን የሚያጣ ሰው ሁሉን ያገኛል፤ ሊለምነውና ሊወስደው ይደፍራል። በሰማያዊው የወይን ግንድ በክርስቶስ እየኖረ ብቻና በእውነት የሚኖር፣ እንደ ክርስቶስ በሰዎች መዳን ፍሬ ለማፍራት ፈጽሞ ራሱን የሰጠ፣ ቃሎቹንም ወደ ሕይወቱ ተቀብሎ በውስጡ እንዲኖሩ ያደረገ ቅርንጫፍ የሚወደውን ሊለምን ይችላል፣ ይደፍራልም፤ ይሆንለታል። ጌታችን ደቀ መዛሙርቱን ወዳሠለጠነበት ወደዚያ ፍጹም መሰጠት ገና ያልደረስን፣ በጸሎት ኃይላቸውም ልንተካከላቸው የማንችል ብንሆንም፣ በክርስቲያናዊ ሕይወት ዝቅተኛ ደረጃዎች እንኳ ፍጹሙን የቅርንጫፍ ሕይወት ለማግኘት በሚደረገው ትግል ወደ ፊት የሚወሰድ እያንዳንዱ አዲስ እርምጃ፣ በምልጃም ለሌሎች ለመኖር የሚደረግ እያንዳንዱ ራስን መስጠት፣ በበለጠ ድፍረት ለመቅረብና የበለጠ መልስ ለመጠበቅ በሚያስችል ተመጣጣኝ ነጻነት ከላይ እንደሚመለስ በማስታወስ ልንበረታታ እንችላለን። አብዝተን በጸለይን ቍጥርና በኃይል ለመጸለይ ብቁ አለመሆናችንን ይበልጥ በተገነዘብን ቍጥር፣ ወደ ጸሎት ኃይል ምሥጢር—ማለትም ሙሉ በሙሉ በእርሱ እጅ ሆኖ በክርስቶስ ወደሚኖር ሕይወት—ወደ ፊት እንድንገሰግስ ይበልጥ እንገፋፋለን፤ እንረዳማለን።

ማንም ሰው ለመድረስ ተስፋ እንደ መቍረጥ እያለ፣ ይህ እጅግ ቀላል ሆኖ ግን እጅግ ኃያል የሆነው የተባረከ የቅርንጫፍ ሕይወት የሚጐድልበት ምክንያት ምን ሊሆን እንደሚችልና እንዴትስ ሊደርስበት እንደሚችል የሚጠይቅ ከሆነ፣ ከወይን ግንዱ ምሳሌ እጅግ ክቡር ትምህርቶች ወደ አንዱ ላመልክተው። ይህ ትምህርት እጅግ ጥቂት ትኩረት የሚሰጠው ነው። ኢየሱስ፦ «እውነተኛ የወይን ግንድ እኔ ነኝ፤ ገበሬውም አባቴ ነው።» ብሎ ተናገረ። ከሕይወቱና ከጸጋው ሙላት የምንቀዳበት፣ በመለኮታዊ ሙላቱ ያለው የከበረው የእግዚአብሔር ልጅ ራሱ ብቻ አይደለም ያለን፤—ይህ እጅግ አስደናቂ ነው፤—ነገር ግን ከዚህ የበለጠ የተባረከ ሌላ ነገር አለ። በወይን ግንዱ መኖራችንን፣ እድገታችንንና ፍሬ ማፍራታችንን የሚጠብቅ ገበሬ የሆነው አብ አለን። ከክርስቶስ ጋር ያለንን አንድነት መጠበቅ ለእምነታችን ወይም ለታማኝነታችን የተተወ አይደለም፤ የክርስቶስ አባት የሆነውና ከእርሱ ጋር ያዋሐደን እግዚአብሔር፣—እግዚአብሔር ራሱ ቅርንጫፉ ሊሆን የሚገባውን እንዲሆን ይጠነቀቃል፤ ልናፈራው የተሾምንለትን ፍሬ በትክክል እንድናፈራ ያስችለናል። ክርስቶስ ስለዚህ የተናገረውን ስማ፦ «ፍሬ የሚያፈራውንም ሁሉ አብዝቶ እንዲያፈራ ያጠራዋል።» አብ የሚፈልገው አብዝቶ ማፍራትን ነው፤ አብዝቶ ማፍራትን አብ ራሱ ያስገኛል። እርሱ እንደ ወይኑ ገበሬ ቅርንጫፎችን የሚያጠራው ለዚሁ ነው።

ይህ ምን ማለት እንደ ሆነ ለአፍታ አስብ። በምድር ላይ ፍሬ ከሚያፈሩ ተክሎች ሁሉ እንደ ወይን ያለ ብርቱ ኃይል የሞላበትና ብርቱ መጠጥ በብዛት ሊጠለቅበት የሚችል ፍሬ የሚያፈራ የለም ይባላል። ደግሞም ፍሬ ከሚያፈሩ ተክሎች ሁሉ እንደ ወይን ወደ ዱር እንጨትነት ለማደግ የሚቸኩል፣ መግረዝና ማጥራትም እንዲህ የግድ የሚያስፈልገው የለም። የወይን ገበሬ በየዓመቱ ለቅርንጫፉ የሚያደርገው አንዱ ታላቅ ሥራ እርሱን መግረዝ ነው። ሌሎች ተክሎች ለጊዜው ያለዚህ ሊቆዩና ፍሬም ሊያፈሩ ይችላሉ፤ ወይን ግን የግድ ያስፈልገዋል። እንዲሁም በክርስቶስ ለመኖርና ብዙ ፍሬ ለማፍራት፣ የሚወደውንም ሁሉ ለመለመን የሚሻ ቅርንጫፍ ሊያደርገው የሚገባው አንድ ነገር በዚህ መለኮታዊ ማጥራት መታመንና ራሱን ለእርሱ መስጠት ነው። ገበሬው በመግረዣ ቢላዋው የሚቈርጠው ምንድን ነው? ቅርንጫፉ ያወጣውን እንጨት እንጂ ሌላ አይደለም፤—እውነተኛ፣ ቅን እንጨት፣ የእውነተኛውም የወይን ተፈጥሮ ያለበት። ይህ መቈረጥ አለበት። ለምን? የወይኑን ብርታትና ሕይወት ስለሚስብና ጭማቂው ወደ ፍሬው እንዳይፈስ ስለሚያግድ ነው። ይበልጥ በተቈረጠ ቍጥር፣ በቅርንጫፉ ያለው እንጨት ባነሰ ቍጥር፣ ጭማቂው ሁሉ ይበልጥ ወደ ፍሬው ሊሄድ ይችላል። ለወይኑ የሚሆነው ፍሬ ይበዛ ዘንድ የቅርንጫፉ እንጨት ማነስ አለበት፤ ሞት ወደ ሕይወት የሚያደርስ መንገድ ነው፣ ትርፍም በመሥዋዕት ይገኛል የሚለውን የተፈጥሮን ሁሉ ሕግ በመታዘዝ፣ የበዛው ሕይወት በዘለላው ላይ ይታይ ዘንድ የበለጸገውና የተንሰራፋው የእንጨት እድገት ተቈርጦ መጣል አለበት።

እንዲሁም፣ የእግዚአብሔር ልጅ ሆይ፣ የሰማያዊው የወይን ግንድ ቅርንጫፍ ሆይ፣ በአንተ ውስጥ ፍጹም ንጹሕና ተገቢ መስሎ የሚታይ፣ ነገር ግን ፍላጎትህንና ብርታትህን እጅግ የሚስብ፣ ስለዚህም ተገርዞ መጥራት ያለበት ነገር አለ። እንደ አብርሃም፣ እንደ ሙሴና እንደ ኤልያስ ያሉ ሰዎች በጸሎት ምን ያህል ኃይል እንደ ነበራቸው አይተናል፤ ምን ፍሬ እንዳፈሩም እናውቃለን። ነገር ግን ምን እንዳስከፈላቸውም እናውቃለን፤ እግዚአብሔር ከአካባቢያቸው ሊለያቸው፣ ሕይወታቸውንም በእርሱ ብቻ እንዲፈልጉ ደጋግሞ በራሳቸው ከመታመን ሁሉ ሊስባቸው እንዴት እንዳስፈለገው እናውቃለን። ብዙ ፍሬ የምናፈራው የገዛ ፈቃዳችን፣ ብርታታችን፣ ጥረታችንና ደስታችን፣ ፍጹም ተፈጥሮአዊና ኃጢአት የሌለባቸው በሚመስሉበት ጊዜ እንኳ፣ ተቈርጠው የማንነታችን ኃይል ሁሉ የሰማያዊውን የወይን ግንድ ጭማቂ፣ መንፈስ ቅዱስን፣ ለመቀበል ነጻና ክፍት ሲሆን ብቻ ነው። ክርስቶስ ወደ መረጠንና ወደ ሾመን ነገር የምንደርሰው ተፈጥሮ አጥብቆ የያዘውን በመተው፣ ለእግዚአብሔር ቅዱስ የመግረዣ ቢላዋ ሙሉ በሙሉና በፈቃደኝነት በመገዛት ነው፤—ይኸውም ፍሬ እንድናፈራ፣ አብም በክርስቶስ ስም የምንለምነውን ሁሉ እንዲሰጠን ነው።

የመግረዣው ቢላዋ ምን እንደ ሆነ ክርስቶስ በሚቀጥለው ቍጥር ይነግረናል፦ «እናንተ ስለ ነገርኋችሁ ቃል አሁን ንጹሐን ናችሁ።» በኋላም እንደሚለው፦ «በእውነትህ ቀድሳቸው፤ ቃልህ እውነት ነው።» «የእግዚአብሔር ቃል ሕያው ነውና፥ የሚሠራም፥ ሁለትም አፍ ካለው ሰይፍ ሁሉ ይልቅ የተሳለ ነው፥ ነፍስንና መንፈስንም ጅማትንና ቅልጥምንም እስኪለይ ድረስ ይወጋል።» ክርስቶስ ስለ ፍቅርና ስለ ትሕትና፣ ከሁሉ ያነሰ ስለ መሆንና እንደ እርሱ የሁሉ አገልጋይ ስለ መሆን፣ ራስን ስለ መካድ፣ መስቀልን ስለ መሸከምና ሕይወትን ስለ ማጣት ለደቀ መዛሙርቱ እንዴት ያሉ ልብን የሚመረምሩ ቃሎችን ተናግሮ ነበር! አብ በቃሉ አማካይነት አጥርቶአቸው ነበር፤ በራሳቸውም ሆነ በዓለም መታመንን ሁሉ ቈርጦ አስወግዶ፣ የሰማያዊው የወይን ግንድ መንፈስ ወደ ውስጣቸው እንዲፈስና እንዲሞላቸው አዘጋጅቶአቸው ነበር። ራሳችንን ልናጠራ የምንችል እኛ አይደለንም፤ ገበሬው እግዚአብሔር ነው፤ ራሳችንን በልበ ሙሉነት ለጥንቃቄው አደራ ልንሰጥ እንችላለን።

የተወደዳችሁ ወንድሞች ሆይ፣—አገልጋዮች፣ ሚስዮናውያን፣ መምህራን፣ ሠራተኞች፣ ሽማግሌዎችና ወጣቶች አማኞች ሆይ፣—የጸሎታችሁን ጉድለት፣ በዚህም ምክንያት በጸሎት ያላችሁን የኃይል ጉድለት እያዘናችሁ ነውን? ኦ! ኑ፣ የተወደደው ጌታችሁ፦ «ብቻ ከሰማያዊው የወይን ግንድ ጋር የተዋሐደና አንድ የሆነ ቅርንጫፍ ሁኑ፤ ጸሎታችሁም የምትሠራና እጅግ ኃይል የምታደርግ ትሆናለች» ብሎ ሲነግራችሁ አድምጡት። ችግራችሁ ይኸው ነው፦ ይህን በእርሱ የመኖርን የቅርንጫፍ ሕይወት አትኖሩም፣ ልትኖሩትም አትችሉም ብላችሁ ታዝናላችሁን? ኦ! ኑ፣ ደግሞ አድምጡ። «አብዝቶ ማፍራት» የእናንተ ምኞት ብቻ ሳይሆን የአብም ምኞት ነው። እርሱ አብዝቶ እንዲያፈራ ፍሬያማውን ቅርንጫፍ የሚያጠራ ገበሬ ነው። በሰው ዘንድ የማይቻለውን በእናንተ ውስጥ እንዲያደርግ ራሳችሁን በእግዚአብሔር ላይ ጣሉ። ለውድቀታችሁ ምክንያት የሆነውን ራስን መታመንና የራስን ጥረት ሁሉ ቈርጦ በሚያስወግድ መለኮታዊ ማጥራት ተማመኑ። የሚወደውን ልጁን የወይን ግንዳችሁ እንዲሆን የሰጣችሁ፣ ቅርንጫፉም ያደረጋችሁ እግዚአብሔር በበጎ ሥራ ሁሉ፣ በጸሎትና በምልጃ ሥራም ጭምር፣ ፍሬያማ ሊያደርጋችሁ የማጥራት ሥራውን አያደርግምን?

ሊጸልይ የሚችለው ሕይወት ይህ ነው። ለወይን ግንዱና ለዓላማዎቹ ፈጽሞ የተሰጠ፣ የመጥራቱን ኃላፊነት ሁሉ በገበሬው ላይ የጣለ ቅርንጫፍ፤ በክርስቶስ የሚኖር፣ ለማጥራቱ በእግዚአብሔር የሚታመንና ራሱን የሚሰጥ ቅርንጫፍ ብዙ ፍሬ ሊያፈራ ይችላል። በእንደዚህ ያለ ሕይወት ኃይል ጸሎትን እንወዳለን፣ እንዴት እንደምንጸልይ እናውቃለን፣ እንጸልያለን፣ የምንለምነውንም ሁሉ እንቀበላለን።

ለተጨማሪ ጸሎት የቀረበ ልመና