ስለ ንዝነዛው

«እላችኋለሁ፥ ወዳጅ ስለ ሆነ ተነሥቶ ባይሰጠው እንኳ፥ ስለ ንዝነዛው ተነስቶ የሚፈልገውን ሁሉ ይሰጠዋል።»—ሉቃስ 11:8።

«ሳይታክቱም ዘወትር ሊጸልዩ እንዲገባቸው የሚል ምሳሌን ነገራቸው… ዓመፀኛው ዳኛ ያለውን ስሙ። እግዚአብሔር እንኪያስ ቀንና ሌሊት ወደ እርሱ ለሚጮኹ ለሚታገሣቸውም ምርጦቹ አይፈርድላቸውምን? እላችኋለሁ፥ ፈጥኖ ይፈርድላቸዋል።»—ሉቃስ 18:1–8።

ጌታችን ኢየሱስ በጸሎት መጽናትንና ያለ ማቋረጥ መለመንን አስፈላጊነት እንድናውቅ እጅግ አስፈላጊ አድርጎ ስለ ቈጠረው፣ ይህን ሊያስተምረን ሁለት ምሳሌዎችን ተናገረ። በዚህ የጸሎት ገጽታ ውስጥ ትልቁ ችግሩና ከፍተኛው ኃይሉ በአንድነት እንዳሉ ይህ በቂ ማስረጃ ነው። በጸሎት ውስጥ ሁሉም ነገር ቀላልና ለስላሳ እንደማይሆን እንድናውቅ ይፈልጋል፤ በጽኑና ቁርጥ ባለ ጽናት ብቻ ሊሸነፉ የሚችሉ ችግሮችን መጠበቅ አለብን።

ጌታችን በምሳሌዎቹ ውስጥ ችግሩ ልመናው በቀረበላቸው ሰዎች በኩል እንዳለ፣ ያለ ማቋረጥ መለመንም ለመስማት ያላቸውን እምቢተኝነት ለማሸነፍ እንደሚያስፈልግ አድርጎ ያሳያል። ከእግዚአብሔር ጋር ባለን ግንኙነት ግን ችግሩ በእርሱ በኩል ሳይሆን በእኛ በኩል ነው። ከመጀመሪያው ምሳሌ ጋር በተያያዘ፣ አባታችን ለሚለምኑት መልካም ነገርን ለመስጠት፣ ማንኛውም ምድራዊ አባት ለልጁ እንጀራ ለመስጠት ካለው ፈቃደኝነት ይበልጥ ፈቃደኛ እንደ ሆነ ይነግረናል። በሁለተኛው ደግሞ እግዚአብሔር ለምርጦቹ ፈጥኖ ሊፈርድላቸው እንደሚናፍቅ ያረጋግጥልናል። አጥብቆ የመጸለይ አስፈላጊነት እግዚአብሔር ለመባረክ ፈቃደኛ ወይም ዝግጁ መደረግ ስላለበት ሊሆን አይችልም፤ አስፈላጊነቱ ፈጽሞ በእኛ በራሳችን ውስጥ ነው። ነገር ግን የሚያስፈልገው የያለ ማቋረጥ መለመን ትምህርት ሊማርበት የሚችል የአፍቃሪ አባት ወይም የፈቃደኛ ወዳጅ ምድራዊ ምሳሌ ማግኘት ስለማይቻል፣ ጽናት እንቅፋትን ሁሉ ሊያሸንፍ ይችላል የሚለውን እምነት በእኛ ውስጥ ሊያበረታ ፈቃደኛ ያልሆነውን ወዳጅና ዓመፀኛውን ዳኛ ይወስዳል።

ችግሩ በእግዚአብሔር ፍቅር ወይም ኃይል ውስጥ ሳይሆን በእኛ በራሳችንና በረከቱን ለመቀበል ባለን አቅም ማጣት ውስጥ ነው። ቢሆንም በእኛ ዘንድ ይህ ችግር፣ ይህ የመንፈሳዊ ዝግጁነት ጕድለት፣ ስላለ በእግዚአብሔር ዘንድም ችግር አለ። ጥበቡ፣ ጽድቁ፣ አዎን፣ ፍቅሩም እንኳ እጅግ ቀድመን ወይም እጅግ በቀላሉ ብንቀበለው የሚጐዳንን ነገር ሊሰጠን አይደፍርም። እግዚአብሔር ወዲያውኑ እንዳይሰጥ የሚያደርገው ኃጢአት ወይም የኃጢአት ውጤት በእኛ በኩል እንዳለ ሁሉ በእግዚአብሔርም በኩል መሰናክል ነው፤ በራሳችን ወይም በምንጸልይላቸው ሰዎች ውስጥ ያለውን ይህን የኃጢአት ኃይል ሰብሮ ማለፍ፣ የጸሎትን ትግልና ተጋድሎ እንዲህ እውነተኛ የሚያደርገው ይህ ነው። ስለዚህም በዘመናት ሁሉ ሰዎች በሰማያዊው ዓለም ውስጥ የሚሸነፉ ችግሮች እንዳሉ እየተሰማቸው ጸልየዋል፤ ይህንንም በትክክል አድርገዋል። የማይታወቁት መሰናክሎች እንዲወገዱ እግዚአብሔርን ሲማጸኑ፣ በዚያም በጽኑ ልመና ወደ ፍጹም መሰበርና አቅመ ቢስነት፣ ለእርሱ ፈጽሞ ራስን ወደ መስጠት፣ ከፈቃዱ ጋር ወደ መዋሐድ፣ እርሱንም አጥብቆ ሊይዝ ወደሚችል እምነት ሲደርሱ፣ በራሳቸውና በሰማይ የነበሩት እንቅፋቶች በአንድነት ተሸነፉ። እግዚአብሔር እነርሱን ሲያሸንፍ እነርሱም እግዚአብሔርን አሸነፉ። እግዚአብሔር በእኛ ላይ ሲያሸንፍ እኛም በእግዚአብሔር ዘንድ እናሸንፋለን።

እግዚአብሔር እኛን የፈጠረን አንድ ጥያቄ ምክንያታዊ መሆኑን ይበልጥ በግልጥ ባስተዋልን መጠን ለእርሱ የምንሰጠው ራስን መስጠት ይበልጥ ከልብ እንዲሆን አድርጎ ነው። በጸሎት ለምንዘገይበት ከታላላቅ ምክንያቶች አንዱ እንዲህ ላለው የማያቋርጥ ጸሎት የቀረበው ጥሪ በዘፈቀደ የሆነ፣ ወይም ቢያንስ ለመረዳት የሚያስቸግር ነገር ያለበት መስሎ መታየቱ ነው። ይህ የሚመስለው ችግር መለኮታዊ አስፈላጊነት እንደ ሆነና በነገሮች ባሕርይ ራሱ የማይነገር በረከት ምንጭ እንደ ሆነ እንድናይ ብንደረግ፣ በልብ ደስታ ራሳችንን በጸሎት ለመጽናት ለመስጠት ይበልጥ ዝግጁዎች እንሆን ነበር። ያለ ማቋረጥ ወደ መለመን የቀረበው ጥሪ በመንገዳችን ላይ የሚያኖረው ችግር ከታላላቅ መብቶቻችን አንዱ እንዴት እንደ ሆነ ልንረዳ እንደምንችል እንመልከት።

በተፈጥሮ ሕይወታችን ውስጥ ችግሮች ምን ያህል ድርሻ እንዳላቸው አስተውለህ እንደ ሆነ አላውቅም። ሌላ ምንም ነገር እንደማይችለው የሰውን ችሎታዎች ያወጣሉ። ባሕርይን ያበረታሉ፣ ያከብሩማል። እንደ ሆላንድና ስኮትላንድ ያሉት የሰሜን ሕዝቦች እንደ ጣሊያንና ስፔን ካሉት የፀሐያማው ደቡብ ሕዝቦች በፈቃድና በዓላማ ብርታት የሚበልጡበት አንዱ ምክንያት የኋለኞቹ የአየር ንብረት እጅግ ውብ፣ የሚያበረታታው ሕይወትም እጅግ ቀላልና የሚያዝናና በመሆኑ ነው ይባላል—የፊተኞቹ ሊታገሏቸው የነበሩ ችግሮች ከሁሉ የሚበልጥ ጥቅማቸው ሆነዋል፤ በዘርና በአጨዳ፣ የድንጋይ ከሰል ወይም ወርቅ በመፈለግም፣ ያለ ድካምና ጥረት ምንም እንዳይገኝ እግዚአብሔር ተፈጥሮን ሁሉ እንዴት እንዳዘጋጀው እናያለን። ትምህርትስ ተማሪው እንዲያሸንፋቸው በሚቀርቡለት አዳዲስ ችግሮች አእምሮን በየቀኑ ማሳደግና መግራት ካልሆነ ምንድር ነው? አንድ ትምህርት ቀላል በሆነበት ቅጽበት ተማሪው ከፍ ወዳለውና ይበልጥ ወደሚከብደው ይሸጋገራል። በሰው ዘርም ሆነ በግለሰብ፣ ከፍተኛ ስኬቶቻችን የሚገኙት ችግሮችን በመጋፈጥና በማሸነፍ ውስጥ ነው።

ከእግዚአብሔር ጋር ባለን ግንኙነትም እንዲሁ ነው። የእግዚአብሔር ልጅ ተንበርክኮ መለመን፣ መቀበልና መሄድ ብቻ ቢኖርበት ውጤቱ ምን ሊሆን እንደሚችል እስቲ አስብ። በመንፈሳዊ ሕይወት ላይ ምን ያህል የማይነገር ጕዳት በደረሰ ነበር! የሰማያዊው ሕይወት እውነተኛ በረከትና ብፅዕና የሚገኘው ጽኑ ጸሎትን በሚጠይቀው ችግርና መዘግየት ውስጥ ነው። በዚያ ከእግዚአብሔር ጋር ባለ ኅብረት ምን ያህል ጥቂት ደስ እንደምንሰኝ፣ በእርሱ ላይ ያለን ሕያው እምነትም ምን ያህል ጥቂት እንደ ሆነ እንማራለን። ልባችን ገና ምን ያህል ምድራዊና መንፈሳዊ ያልሆነ እንደ ሆነ፣ ከእግዚአብሔር መንፈስ ቅዱስ ምን ያህል ጥቂት እንዳለን እናውቃለን። በዚያ የራሳችንን ድካምና አለመገባት እንድናውቅ፣ የእግዚአብሔር መንፈስ በውስጣችን እንዲጸልይ እንድንገዛ፣ በክርስቶስ ኢየሱስ ስፍራችንን እንድንይዝ፣ በአብ ፊትም ብቸኛ ልመናችን አድርገን በእርሱ እንድንኖር እንደረጋለን። በዚያ የራሳችን ፈቃድ፣ ብርታትና በጎነት ይሰቀላሉ። በዚያ ፈቃዳችን ሁሉ በእግዚአብሔር ላይ ተደግፎና በክብሩ ላይ ተተክሎ በክርስቶስ ለአዲስ ሕይወት እንነሣለን። ያለ ማቋረጥ የመለመንን ጸሎት አስፈላጊነትና ችግር ከምርጥ የጸጋ መንገዶቹ እንደ አንዱ በመቍጠር እግዚአብሔርን ማመስገን እንጀምር።

ጌታችን ኢየሱስ በመንገዱ ላይ ለነበሩት ችግሮች ምን ያህል ባለ ዕዳ እንደ ሆነ እስቲ አስብ። በጌቴሴማኒ አብ የማይሰማ ይመስል ነበር፤ እርሱም «ተሰማለት» እስኪባል ድረስ አብልጦ በጭንቀት ጸለየ። ለእኛ በከፈተልን መንገድ ከተቀበለው መከራ መታዘዝን ተማረ፤ እንዲሁም ፍጹም ሆነ፤ ፈቃዱ ለእግዚአብሔር ተሰጠ፤ በእግዚአብሔር ላይ ያለው እምነቱ ተፈተነ፣ በረታም፤ የዚህ ዓለም ገዥ ከፈተናው ሁሉ ጋር ተሸነፈ። ይህ ለእኛ የቀደሰልን አዲሱና ሕያው መንገድ ነው፤ ከእርሱ ጋር የምንመላለሰውና የመንፈሱ ራሱ ተካፋዮች የምንሆነው በጽኑ ጸሎት ውስጥ ነው። ጸሎት የስቅለት አንዱ ዓይነት ነው፤ ከክርስቶስ መስቀል ጋር ያለን ኅብረት፣ ሥጋችንን ለሞት አሳልፈን የምንሰጥበትም ነው። ክርስቲያኖች ሆይ! አብዝቶ ለመጸለይ ባለን እምቢተኝነት የሚታየውን፣ ሥጋንና የራሳችንን ፈቃድና ዓለምን መሥዋዕት ለማድረግ ያለንን እምቢተኝነት አናፍርበትምን? ተፈጥሮም ክርስቶስም በአንድነት የሚያስተምሩትን ትምህርት አንማርምን? ያለ ማቋረጥ የመለመን ጸሎት ችግር ከፍተኛ መብታችን ነው፤ በእርሱ ውስጥ የሚሸነፉት ችግሮች እጅግ ባለ ጠጋ በረከቶቻችንን ያመጡልናል።

ያለ ማቋረጥ በመለመን ውስጥ የተለያዩ ክፍሎች አሉ። ከእነዚህም ዋናዎቹ ጽናት፣ ቁርጠኝነትና ብርታት ናቸው። እምቢታን ወዲያውኑ ላለመቀበል በመወሰን ይጀምራል። መልስ እስኪመጣ ድረስ ጊዜንም ድካምንም ሳይሰስቱ ለመጽናት ወደ መወሰን ያድጋል። ሁለንተናው በልመና ለእግዚአብሔር ወደሚሰጥበትና የእግዚአብሔርን ብርታት አጥብቆ ለመያዝ ድፍረት ወደሚመጣበት ብርታት ከፍ ይላል። አንዳንድ ጊዜ ጸጥ ያለና ያረፈ ነው፤ በሌላ ጊዜ ደግሞ የጋለና ደፋር ነው። አሁን ጊዜ ይወስዳል፣ ይታገሣልም፤ ደግሞ የሚፈልገውን ወዲያውኑ ይጠይቃል። በማናቸውም የተለያየ መልክ ቢሆን ሁልጊዜ የሚያመለክተውና የሚያውቀው ይህን ነው፦ እግዚአብሔር ጸሎትን ይሰማል፤ እኔም መሰማት አለብኝ።

በብሉይ ኪዳን ቅዱሳን ዘንድ ያሉትን ድንቅ ምሳሌዎች አስታውስ። አብርሃም ስለ ሰዶም ሲማልድ አስበው። ለስድስተኛ ጊዜ፦ «ጌታዬ አይቈጣ» ማለት እስኪኖርበት ድረስ ደጋግሞ ጸሎቱን ያድሳል። እግዚአብሔር በእያንዳንዱ ጊዜ ልመናውን ለመቀበል በመፍቀዱ ያሳየውን ራስን ዝቅ ማድረግ እስኪያውቅ፣ ምን ያህል ርቆ መሄድ እንደሚችል እስኪማር፣ ወደ እግዚአብሔር አሳብ እስኪገባና አሁን በእግዚአብሔር ፈቃድ እስኪያርፍ ድረስ አያቋርጥም። ስለ እርሱም ሲባል ሎጥ ዳነ። «እግዚአብሔር አብርሃምን አሰበ፤ ሎጥንም ከጥፋቱ መካከል አወጣው»። አብርሃም ፈጽሞ ያላወቀው ቤዛነትና ለአሕዛብ የተሰጡ ተስፋዎች ያሉን እኛስ ስለ እነርሱ ከእግዚአብሔር ጋር አብዝተን መማጸን አንጀምርምን?

ያዕቆብ ዔሳውን ለመገናኘት በፈራ ጊዜ አስበው። የእግዚአብሔር መልአክ በጨለማ ተገናኘው፤ ታገለውም። መልአኩም እንዳላሸነፈው ባየ ጊዜ፦ «ልቀቀኝ» አለ። ያዕቆብም፦ «አልለቅህም» አለ። በዚያም ባረከው። «አልለቅም» ያለውና ፈቃደኛ ካልነበረው መልአክ በረከቱን በግድ የወሰደው ያ ድፍረት በእግዚአብሔር ፊት እጅግ ደስ የሚያሰኝ ስለ ነበረ በዚያ አዲስ ስም ተሰጠው፦ «እስራኤል፣ ከእግዚአብሔር ጋር የሚታገል፤ ከእግዚአብሔርና ከሰዎች ጋር ታግለህ አሸንፈሃልና»። በዘመናት ሁሉ የእግዚአብሔር ልጆች የክርስቶስ ሁለቱ ምሳሌዎች የሚያስተምሩትን ተረድተዋል፤ ይኸውም በእኛ ውስጥ ያለው የሥጋ፣ የራስና የስንፍና ነገር እስኪሸነፍና እርሱ ሊባርከን እስኪችልና እስኪገደድ ድረስ በእርሱ ዘንድ እስክናሸንፍ፣ እግዚአብሔር ራሱን እንደሚከለክልና ከእኛ ሊርቅ እንደሚፈልግ ነው። ኦ! ብዙ የእግዚአብሔር ልጆች ለዚህ ክብር—የእግዚአብሔር መሳፍንት፣ ከእግዚአብሔር ጋር የሚታገሉና የሚያሸንፉ ለመሆን—ምንም ምኞት የሌላቸው ለምንድር ነው? ጌታችን፦ «የጸለያችሁትን የለመናችሁትንም ሁሉ እንዳገኛችሁት እመኑ» ብሎ ያስተማረን፣ የያዕቆብን ቃል፦ «ካልባረክኸኝ አልለቅህም» የሚለውን በራሱ አነጋገር ማቅረቡ እንጂ ሌላ አይደለም። እርሱ የሚያስተምረውና እኛም ልንማረው የሚገባን ያለ ማቋረጥ መለመን ይህ ነው፤ በረከቱን መጠየቅና መውሰድ።

እስራኤል የወርቁን ጥጃ በሠሩ ጊዜ ሙሴን አስበው። ሙሴ ወደ እግዚአብሔር ተመልሶ እንዲህ አለ፦ «ወዮ፥ ይህ ሕዝብ ታላቅ ኃጢአት ሠርቶአል። አሁንም ኃጢአታቸውን ይቅር ብትል—፤ ያለዚያ ግን ከጻፍኸው መጽሐፍህ፥ እባክህ፥ ደምስሰኝ»። ሕዝቡ እንዲሰጠው ከማጣት ይልቅ መሞትን የሚመርጥ ያለ ማቋረጥ መለመን ይህ ነበር። ከዚያም እግዚአብሔር ሰምቶት መልአኩን ከሕዝቡ ጋር እንደሚልክ በተናገረ ጊዜ፣ ሙሴ እንደ ገና መጣ፤ እግዚአብሔር ራሱ ከእነርሱ ጋር እንዲሄድ ላቀረበው ጸሎት መልስ ሆኖ (33:12, 17, 18)፦ «ይህን የተናገርኸውን ነገር ደግሞ አደርጋለሁ» እስኪል ድረስ አልረካም። ከዚያ በኋላ፦ «ክብርህን አሳየኝ» ላለው ጸሎቱ መልስ ሆኖ እግዚአብሔር ቸርነቱን በፊቱ ባሳለፈ ጊዜ፣ ወዲያውኑ እንደ ገና፦ «ጌታዬ፥ እባክህ፥ በመካከላችን ይሂድ» ብሎ መማጸን ጀመረ። በዚያም ከእግዚአብሔር ጋር አርባ ቀንና አርባ ሌሊት ነበረ (ዘጸአት 34:28)። ስለ እነዚህ ቀናትም እንዲህ ይላል፦ «እንደ ፊተኛው አርባ ቀንና አርባ ሌሊት በእግዚአብሔር ፊት ወደቅሁ፤ ስላደረጋችሁት ኃጢአት ሁሉ እንጀራ አልበላሁም፥ ውኃም አልጠጣሁም»። ሙሴ አማላጅ እንደ መሆኑ ከእግዚአብሔር ጋር ያለ ማቋረጥ መለመንን ተጠቀመ፤ አሸነፈም። ወደ እግዚአብሔር በእውነት ቀርቦ የሚኖርና እግዚአብሔር ፊት ለፊት የሚናገረው ሰው በእግዚአብሔር ቀኝ ባለውና ሊጸልይ ዘወትር በሕይወት በሚኖረው በእርሱ ዘንድ ያለው የዚያው የምልጃ ኃይል ተካፋይ እንደሚሆን ያረጋግጣል።

ኤልያስን በጸሎቱ አስበው፤ በመጀመሪያ ስለ እሳት፣ ከዚያም ስለ ዝናብ። በፊተኛው ወዲያውኑ መልስ የሚጠይቀውንና የሚቀበለውን ያለ ማቋረጥ መለመን ታያለህ። በኋለኛው ደግሞ ወደ ምድር ተጐንብሶ ፊቱን በጕልበቶቹ መካከል አድርጎ ሳለ፣ ወደ ባሕሩ ለማየት ሄዶ፦ «ምንም የለም» የሚል መልእክት ይዞ ለመጣው ሎሌ የሰጠው መልስ፦ «ሰባት ጊዜ ተመልሰህ ሂድ» የሚል ነበረ። የጽናት ያለ ማቋረጥ መለመን ይህ ነበረ። ለአክዓብ ዝናብ እንደሚዘንብ ነግሮት ነበር፤ እንደሚመጣም ያውቅ ነበር፤ ቢሆንም ሰባቱ ጊዜያት እስኪፈጸሙ ድረስ ጸለየ። ስለዚህም ኤልያስና ስለዚህ ጸሎት እንዲህ ተብሎ እንማራለን፦ «እያንዳንዱ ስለ ሌላው ይጸልይ። ኤልያስ እንደ እኛ የሆነ ሰው ነበረ። የጻድቅ ሰው ጸሎት በሥራዋ እጅግ ኃይል ታደርጋለች»። እንዲህ ያለውን ኃይል የምታደርግ ጸሎት የሚያወጣውንና በድንቅ ሁኔታ የሚሰማውን ይህን አምላክ በማሰብ፦ «የኤልያስ አምላክ እግዚአብሔር ወዴት ነው?» ብለው ለመጮኽ የሚገደዱ አንዳንዶች አይኖሩምን? ስሙ ይመስገን፤ እርሱ ዛሬም ያው ነው። ሕዝቡ እንዲጠየቅ ዛሬም እንደሚጠብቅ ብቻ ይመኑ! ጸሎትን በሚሰማ አምላክ ማመን ጸሎትን የሚወድ ክርስቲያን ያደርጋል።

ምሳሌው እንዳስተማረን የእውነተኛውን አማላጅ ምልክቶች እናስታውሳለን። የነፍሳትን ችግር መረዳት፤ በልብ ውስጥ ክርስቶስን የመሰለ ፍቅር፤ የግል አቅመ ቢስነት ግንዛቤ፤ በጸሎት ኃይል ማመን፤ እምቢታ ቢኖርም ለመጽናት ድፍረት፤ የተትረፈረፈ ዋጋ እርግጠኝነት፤—ክርስቲያንን አማላጅ የሚያደርጉትና የሚያሸንፍ ጸሎትን ኃይል የሚያወጡት እነዚህ ዝንባሌዎች ናቸው። የክርስቲያንን ሕይወት ውበትና ጤንነት የሚያስገኙት፣ ሰውን በዓለም ውስጥ በረከት እንዲሆን የሚያበቁት፣ ለተራቡት የሚያከፋፍለውን የሰማይ እንጀራ በእርግጥ ከእግዚአብሔር የሚያገኝ እውነተኛ ክርስቲያን ሠራተኛ የሚያደርጉት እነዚህ ዝንባሌዎች ናቸው። የእምነትን ሕይወት ከፍተኛና የጀግንነት በጎ ምግባሮች የሚቀሰቅሱት እነዚህ ዝንባሌዎች ናቸው። የተፈጥሮ ባሕርይ ክቡርነት በጕዞም ሆነ በጦርነት፣ በፖለቲካም ሆነ በሳይንስ ከችግሮች ጋር ለሚታገለውና ለሚያሸንፈው የቈራጥነትና የድፍረት መንፈስ ያህል ለሌላ ለምንም ነገር ባለ ዕዳ አይደለም። ለድል ሲባል ማንኛውም ድካም ወይም ወጪ አይሰሰትም። እኛ ክርስቲያኖች የሆንን ታዲያ በጸሎት የሚያጋጥሙንን ችግሮች መጋፈጥ አንችልምን? የታደሰው ፈቃድ በክርስቶስ ስም የሚፈልገውን ለመጠየቅ ያለውን የንጉሣዊ መብቱን የሚያረጋግጠውና የሰዎችን ዕጣ ፈንታ ለመለወጥ ከእግዚአብሔር የተሰጠውን ኃይል የሚጠቀመው በጸሎት «ስንደክም» እና «ስንጋደል» ነው። የዓለም ሰዎች በሚከተሉት ነገር ምቾትንና ተድላን መሥዋዕት ያደርጋሉ፤ እኛስ ለምርኮኛው ነጻነትን ለሚጠፋውም መዳንን ልናገኝበት ወደምንችልበት ስፍራ እየተዋጋን እስክንደርስ ድረስ ላለመታገል እንዲህ ፈሪዎችና ሰነፎች እንሆናለንን? እያንዳንዱ የክርስቶስ አገልጋይ ጥሪውን ማወቅን ይማር። ንጉሡ ሊጸልይ ዘወትር በሕይወት ይኖራል። የንጉሡ መንፈስ ሊጸልይ ዘወትር በእኛ ውስጥ ይኖራል። ዓለም የሚያስፈልጉትን በረከቶች በጽኑ፣ ያለ ማቋረጥ በሚለምን፣ በሚያምን ጸሎት ከሰማይ መጥራት ያስፈልጋል። መንፈስ ቅዱስ ሥራውን በእኛ በኩል ለመሥራት እኛን ሙሉ በሙሉ የሚወርሰው ለጸሎት መልስ ሆኖ ከሰማይ ነው። ብዙው ሥራችን በጥቂቱ ጸሎታችን ምክንያት ምን ያህል ከንቱ እንደ ሆነ እንቀበል። ዘዴያችንን እንለውጥ፤ ከአሁን ጀምሮም የበለጠ ጸሎት፣ ብዙ ጸሎት፣ የማያቋርጥ ጸሎት ሁሉን ከእግዚአብሔር እንደምንጠብቅና እርሱም እንደሚሰማን እንደምናምን ማስረጃ ይሁን።

ለተጨማሪ ጸሎት የቀረበ ልመና