የመንፈስ አገልግሎትና ጸሎት

«እንኪያስ እናንተ ክፉዎች ስትሆኑ ለልጆቻችሁ መልካም ስጦታ መስጠት ካወቃችሁ፥ በሰማይ ያለው አባት ለሚለምኑት እንዴት አብልጦ መንፈስ ቅዱስን ይሰጣቸው?»—ሉቃስ 11:13።

ክርስቶስ ገና (ቁጥር 9)፦ «ለምኑ፥ ይሰጣችሁማል» ብሎ ነበር፤ የእግዚአብሔር መስጠት ከእኛ መለመን ጋር በማይለያይ ሁኔታ የተቈራኘ ነው። ይህንንም በተለይ ለመንፈስ ቅዱስ ይጠቀምበታል። በምድር ያለ አባት ለልጁ እንጀራን እንደሚሰጥ በእርግጥ፣ እንዲሁ እግዚአብሔር ለሚለምኑት መንፈስ ቅዱስን ይሰጣቸዋል። የመንፈስ አገልግሎት ሁሉ በአንድ ታላቅ ሕግ ይመራል፤ እግዚአብሔር መስጠት አለበት፣ እኛ መለመን አለብን። መንፈስ ቅዱስ በበዓለ ኀምሳ ፈጽሞ በማይቋረጥ ጅረት በፈሰሰ ጊዜ፣ ይህ የሆነው ለጸሎት መልስ ሆኖ ነበር። ወደ አማኙ ልብ መግባቱና በሕይወት ውኃ ወንዞች ከእርሱ መፍሰሱ ዛሬም ቢሆን ሁልጊዜ በዚሁ ሕግ ላይ የተመሠረተ ነው፦ «ለምኑ፥ ይሰጣችሁማል»። የጸሎትን ጉድለት ከመናዘዛችን ጋር በተያያዘ፣ የሚያስፈልገን ጸሎት በእግዚአብሔር የቤዛነት ዕቅድ ውስጥ የያዘውን ስፍራ በሚገባ መረዳት እንደ ሆነ ተናግረናል፤ ይህንንም ምናልባት ከሐዋርያት ሥራ መጽሐፍ የመጀመሪያ እኩሌታ ይበልጥ በግልጥ የምናይበት ሌላ ስፍራ አይኖርም። በመንፈስ ቅዱስ መፍሰስ የቤተ ክርስቲያን መወለድ ታሪክና በዚያው መንፈስ ኃይል የነበረው የሰማያዊ ሕይወቷ የመጀመሪያ ትኩስነት ታሪክ፣ በምድር ላይ ያለ ጸሎት፣ ምክንያትም ይሁን ውጤት፣ የሰማዩ መንፈስ መገኘት እውነተኛ መለኪያ መሆኑን ያስተምረናል።

በሚታወቁት ቃላት እንጀምራለን (1:14)፦ «እነዚህ ሁሉ … በአንድ ልብ ሆነው ለጸሎት ይተጉ ነበር»። ከዚያም ይህ ይከተላል፦ «በዓለ ኀምሳ የተባለውም ቀን በደረሰ ጊዜ፥ ሁሉም በአንድ ልብ ሆነው አብረው ሳሉ … በሁሉም መንፈስ ቅዱስ ሞላባቸው … በዚያም ቀን ሦስት ሺህ የሚያህል ነፍስ ተጨመሩ»። ታላቁ የቤዛነት ሥራ ተፈጽሞ ነበር። መንፈስ ቅዱስ «ከጥቂት ቀን በኃላ» እንደሚሰጥ ክርስቶስ ተስፋ ሰጥቶ ነበር። እርሱም በዙፋኑ ላይ ተቀምጦ መንፈስን ከአብ ተቀብሎ ነበር። ነገር ግን ይህ ሁሉ በቂ አልነበረም። አንድ ተጨማሪ ነገር ያስፈልግ ነበር፤ ይኸውም የደቀ መዛሙርቱ የአሥር ቀን የአንድነትና የማያቋርጥ ልመና ነው። የደቀ መዛሙርቱን ልብ ያዘጋጀው፣ የሰማይን መስኮቶች የከፈተው፣ ተስፋ የተሰጠበትንም ስጦታ ያወረደው ብርቱና የማያቋርጥ ጸሎት ነበር። ክርስቶስ በዙፋኑ ላይ ሳይቀመጥ የመንፈስ ኃይል ሊሰጥ እንዳልቻለ ሁሉ፣ ደቀ መዛሙርቱም በዙፋኑ የእግር መረገጫ ሥር ሳይገኙ ሊወርድ አልቻለም። በቤተ ክርስቲያን መወለድ ላይ፣ በዚህ ስፍራ፣ ለዘመናት ሁሉ ይህ ሕግ ተደንግጓል፤ በምድር ላይ ሌላ ምንም ቢገኝ፣ የመንፈስ ኃይል በጸሎት ከሰማይ መውረድ አለበት። የሚያምን፣ የማያቋርጥ ጸሎት መጠን በቤተ ክርስቲያን ውስጥ ያለው የመንፈስ ሥራ መጠን ይሆናል። የሚያስፈልገን ቀጥተኛ፣ ግልጽና ቁርጥ ያለ ጸሎት ነው።

ይህ በምዕራፍ 4 እንዴት እንደ ተረጋገጠ ተመልከት። ጴጥሮስና ዮሐንስ በሸንጎው ፊት ቀርበው በቅጣት ተዝቶባቸው ነበር። ወደ ወንድሞቻቸው ተመልሰው የተባለላቸውን ባወሩ ጊዜ፣ «በአንድ ልብ ሆነው ወደ እግዚአብሔር ድምፃቸውን ከፍ አደረጉ»፤ ቃሉንም በድፍረት ይናገሩ ዘንድ ጸለዩ። «ከጸለዩም በኋላ ተሰብስበው የነበሩበት ስፍራ ተናወጠ፥ በሁሉም መንፈስ ቅዱስ ሞላባቸው፥ የእግዚአብሔርንም ቃል በግልጥ ተናገሩ። ያመኑትም ሕዝብ አንድ ልብ አንዲትም ነፍስ ነበሩአቸው … ሐዋርያትም የጌታን የኢየሱስ ክርስቶስን ትንሣኤ በታላቅ ኃይል ይመሰክሩ ነበር፤ በሁሉም ላይ ታላቅ ጸጋ ነበረባቸው»። የበዓለ ኀምሳ ታሪክ ለሁለተኛ ጊዜ እንደ ተደገመ ያህል ነው፤ ጸሎቱ፣ የቤቱ መናወጥ፣ በመንፈስ መሞላቱ፣ የእግዚአብሔርን ቃል በድፍረትና በኃይል መናገሩ፣ በሁሉ ላይ ያለው ታላቅ ጸጋ፣ የአንድነትና የፍቅር መገለጥ—ይህም በቤተ ክርስቲያን ልብ ላይ በማይፋቅ ሁኔታ ይታተም ዘንድ ነው፤ የቤተ ክርስቲያን መንፈሳዊ ሕይወትና ኃይል ሥር ጸሎት ነው። እግዚአብሔር መንፈስን የሚሰጥበት መጠን የእኛ መለመን ነው። እንደ ልጅ ለሚለምነው እንደ አባት ይሰጠዋል።

ወደ ስድስተኛው ምዕራፍ እለፍ። በዚያም ምጽዋት በሚታደልበት ጊዜ የግሪክ ቋንቋ ተናጋሪዎቹ አይሁድ ችላ ስለ መባላቸው ማጕረምረም በተነሣ ጊዜ፣ ሐዋርያት ማዕድን የሚያገለግሉ ዲያቆናት እንዲሾሙ አሳብ አቀረቡ። «እኛ ግን ለጸሎትና ቃሉን ለማገልገል እንተጋለን» አሉ። በቅንነት የሚካሄድ ንግድ፣ ሁልጊዜ ቀዳሚ ሊሆን ለሚገባው ለመንግሥቱ ፈጽሞ ተገዥ ሆኖ በስፍራው እስከ ተጠበቀ ድረስ፣ ከእግዚአብሔር ጋር ያለውን ኅብረት የሚከለክል ምንም ነገር በውስጡ እንደሌለ ብዙ ጊዜ ይነገራል፤ ይህም በትክክል ይነገራል። ከሁሉም ይልቅ ድሆችን እንደ ማገልገል ያለ ሥራ መንፈሳዊ ሕይወትን ሊያደናቅፍ አይገባውም። ቢሆንም ሐዋርያት ይህ ራሳቸውን ለጸሎትና ለቃሉ አገልግሎት ከመስጠት እንደሚያደናቅፋቸው ተሰማቸው። ይህ ምን ያስተምራል? የብዙ ሥራን ጥያቄዎች ከማሟላት ጋር አብሮ ሊሄድ የሚችለውን ያህል ብቻ የጸሎትን መንፈስ ጠብቆ መኖር ለቤተ ክርስቲያን መሪዎች በቂ እንዳልሆነ ነው። በዙፋኑ ላይ ካለው ንጉሥና ከሰማያዊው ዓለም ጋር ያለውን ግንኙነት ጥርት ያለና ትኩስ አድርጎ ለመጠበቅ፤ የዚያን ዓለም ኃይልና በረከት ለራሳችን መንፈሳዊ ሕይወት መጠበቂያ ብቻ ሳይሆን በዙሪያችን ላሉትም ለማውረድ፤ ሊሠራ ላለው ለታላቁ ሥራ ትምህርትንና ኃይልን ያለማቋረጥ ለመቀበል—ሐዋርያት የቃሉ አገልጋዮች እንደ መሆናቸው ራሳቸውን ለብዙ ጸሎት ይሰጡ ዘንድ ከሌሎች ተግባራት ነጻ የመሆን አስፈላጊነት ተሰማቸው። ያዕቆብ እንዲህ ሲል ይጽፋል፦ «ንጹሕ የሆነ ነውርም የሌለበት አምልኮ በእግዚአብሔር አብ ዘንድ ይህ ነው፤ ወላጆች የሌላቸውን ልጆች ባልቴቶችንም በመከራቸው መጠየቅ»። የተቀደሰ ሥራ የሚባል ሥራ ቢኖር፣ እነዚህን የግሪክ ቋንቋ ተናጋሪ ባልቴቶች መንከባከብ ነበር። ቢሆንም እንዲህ ያሉ ተግባራት እንኳ ራሳቸውን ለጸሎትና ለቃሉ አገልግሎት የመስጠትን ልዩ ጥሪ ሊያስተጓጕሉ ይችሉ ነበር። በምድር እንዳለ፣ እንዲሁ በመንግሥተ ሰማያትም ሥራን በመከፋፈል ውስጥ ኃይል አለ፤ አንዳንዶች እንደ ዲያቆናቱ በተለይ ማዕድን ማገልገልንና የቤተ ክርስቲያንን ምጽዋት እዚህ በምድር ማከፋፈልን መንከባከብ ሲኖርባቸው፣ ሌሎች ደግሞ የሰማያዊውን ዓለም ኃይላት ሳይቋረጥ ወደ ታች መውረድ ለሚያረጋግጠው ለዚያ በጸሎት የመጽናት ሥራ ነጻ መደረግ ነበረባቸው። የክርስቶስ አገልጋይ ራሱን ለቃሉ አገልግሎት እንደሚሰጥ ያህል ለጸሎትም ይሰጥ ዘንድ የተለየ ነው። ለዚህ ሕግ በታማኝነት በመታዘዝ ውስጥ የቤተ ክርስቲያን የኃይሏና የስኬቷ ምሥጢር አለ። ከዚህ በፊት እንደ ነበሩ፣ እንዲሁ ከበዓለ ኀምሳ በኋላም ሐዋርያት ለጸሎት ራሳቸውን የሰጡ ሰዎች ነበሩ።

በምዕራፍ 8 ደግሞ በበዓለ ኀምሳው ስጦታና በጸሎት መካከል ያለውን የጠበቀ ግንኙነት ከሌላ አቅጣጫ እናያለን። በሰማርያ ፊልጶስ በታላቅ በረከት ሰብኮ ነበር፤ ብዙዎችም አምነው ነበር። ነገር ግን መንፈስ ቅዱስ ገና በአንዳቸውም ላይ አልወረደም ነበር። ሐዋርያት መንፈስ ቅዱስን ይቀበሉ ዘንድ እንዲጸልዩላቸው ጴጥሮስንና ዮሐንስን ላኩ። እንዲህ ላለው ጸሎት የሚሆን ኃይል ከስብከት የሚበልጥ ስጦታ ነበር—በክብር ካለው ጌታ ጋር እጅግ የቀረበ ግንኙነት የነበራቸው ሰዎች ሥራ፣ ስብከትና ጥምቀት፣ እምነትና መለወጥ ገና የጀመሩትን ሕይወት ወደ ፍጹምነት ለማድረስ የግድ አስፈላጊ የነበረው ሥራ ነበር። በእርግጥ ልንናፍቃቸው ከሚገቡን የጥንቲቱ ቤተ ክርስቲያን ስጦታዎች ሁሉ ከጸሎት ስጦታ ይበልጥ የሚያስፈልግ የለም—በአማኞች ላይ መንፈስ ቅዱስን የሚያወርድ ጸሎት። ይህ ኃይል፦ «እኛ ግን ለጸሎት … እንተጋለን» ለሚሉ ሰዎች ይሰጣል።

በቂሣርያ በቆርኔሌዎስ ቤት መንፈስ ቅዱስ በፈሰሰ ጊዜ፣ የጸሎትና የመንፈስ ሥራ ድንቅ በሆነ ሁኔታ እርስ በርሳቸው እንደሚደጋገፉ ሌላ ምስክርነት፣ ራሱንም ለጸሎት የሰጠ ሰው ምን እንደሚያገኝ ሌላ ማስረጃ አለን። ጴጥሮስ በቀትር ይጸልይ ዘንድ ወደ ጣራው ወጣ። ምን ሆነ? ሰማይ ተከፍቶ አየ፤ የአሕዛብን መንጻት የገለጠለትም ራእይ መጣ፤ ከዚያም ጋር «ወደ እግዚአብሔርም ሁልጊዜ የሚጸልይ» ከነበረውና ከመልአክ፦ «ጸሎትህና ምጽዋትህ በእግዚአብሔር ፊት ለመታሰቢያ እንዲሆን አረገ» የሚል ቃል ከሰማው ከቆርኔሌዎስ የተላኩት የሦስቱ ሰዎች መልእክት መጣ፤ ከዚያም፦ «ከእነርሱ ጋር ሂድ» የሚለው የመንፈስ ድምፅ ተሰማ። የእግዚአብሔር ፈቃድ የተገለጠለት፣ ወደ ቂሣርያ ስለ መሄድ መመሪያ የተሰጠው፣ ከሚጸልዩና ከተዘጋጁ አድማጮች ጉባኤ ጋርም እንዲገናኝ የተደረገው የሚጸልየው ጴጥሮስ ነው። ለዚህ ሁሉ ጸሎት መልስ ሆኖ ከተጠበቀው ሁሉ በላይ የሆነ በረከት ቢመጣና መንፈስ ቅዱስ በአሕዛብ ላይ ቢፈስስ ምንም አያስደንቅም። አብዝቶ የሚጸልይ አገልጋይ ያለዚያ ምንም የማያውቀውን የእግዚአብሔርን ፈቃድ የመረዳት መግቢያ ያገኛል፤ ባልጠበቀው ስፍራ ወደሚጸልዩ ሰዎች ይመራል፤ ከሚለምነው ወይም ከሚያስበው ሁሉ በላይ በረከትን ይቀበላል። የመንፈስ ቅዱስ ትምህርትም ኃይሉም በማይለወጥ ሁኔታ በእኩል ከጸሎት ጋር የተቈራኙ ናቸው።

ቀጣዩ ማጣቀሻችን ቤተ ክርስቲያን በጸሎቷ በከበረው ንጉሥዋ ዘንድ ባላት ኃይል ላይ ያለው እምነት በሐዋርያት ብቻ ሳይሆን በክርስቲያን ማኅበረሰብ ውስጥም እንደሚገኝ ያሳየናል። በምዕራፍ 12 ጴጥሮስ ሊገደል በነበረበት ዋዜማ በወኅኒ ስለ መሆኑ የሚናገረውን ታሪክ እናገኛለን። የያዕቆብ ሞት ቤተ ክርስቲያንን ወደ እውነተኛ አደጋ ስሜት አንቅቷት ነበር፤ ጴጥሮስንም ደግሞ የማጣት አሳብ ኃይሏን ሁሉ ቀሰቀሰ። ወደ ጸሎት ተመለሰች። «በቤተ ክርስቲያን ስለ እርሱ ወደ እግዚአብሔር ጸሎት አጥብቆ ይደረግ ነበር»። ያ ጸሎት ብዙ ቻለ፤ ጴጥሮስ ተፈታ። ወደ ማርያም ቤት በመጣ ጊዜ በዚያ «እጅግ ሰዎች ተከማችተው ይጸልዩ» እንደ ነበር አገኘ። የድንጋይ ግንቦችና ድርብ ሰንሰለቶች፣ ወታደሮችና ጠባቂዎች፣ የብረቱም በር፣ ሁሉም ጸሎት እርሱን ለማዳን ከሰማይ ላወረደው ኃይል ተሸነፉ። በሄሮድስ የተወከለው የሮም መንግሥት ኃይል ሁሉ የመንፈስ ቅዱስ ቤተ ክርስቲያን በጸሎት በያዘችው ኃይል ፊት አቅመ ቢስ ነበር። በሰማይ ካለው ጌታቸው ጋር እንዲህ የቀረበና ሕያው ግንኙነት ነበራቸው፤ «ሥልጣን ሁሉ በሰማይና በምድር ተሰጠኝ» እና «እነሆም እኔ እስከ ዓለም ፍጻሜ ድረስ ሁልጊዜ ከእናንተ ጋር ነኝ» የሚሉት ቃላት ፍጹም እውነት መሆናቸውን እንዲህ በሚገባ ያውቁ ነበር፤ የለመኑትን ሁሉ እንደሚሰማቸው በሰጠው ተስፋ ላይ እንዲህ ያለ እምነት ነበራቸው—ስለዚህም የሰማይ ኃይላት በምድር ሊሠሩ እንደሚችሉ፣ በልመናቸውና ስለ እነርሱም እንደሚሠሩ በመተማመን ጸለዩ። የበዓለ ኀምሳዋ ቤተ ክርስቲያን በጸሎት ታምን ነበር፤ ትተገብረውም ነበር።

በመንፈስ ቅዱስ በተሞሉ ሰዎች መካከል የጸሎትን ስፍራና በረከት የሚያሳይ አንድ ተጨማሪ ምሳሌ ብቻ እንመልከት። በምዕራፍ 13 በአንጾኪያ በጸሎትና በጾም ጌታን ለማገልገል ራሳቸውን በተለይ የሰጡ የአምስት ሰዎችን ስሞች እናገኛለን። ራሳቸውን ለጸሎት መስጠታቸው ከንቱ አልነበረም፤ ጌታን ሲያገለግሉ መንፈስ ቅዱስ ተገናኛቸው፤ ስለ እግዚአብሔር ዕቅዶችም አዲስ ማስተዋል ሰጣቸው። ከራሱ ጋር አብረው እንዲሠሩ ጠራቸው፤ በርናባስንና ሳውልን የጠራበት ሥራ ነበረ፤ የእነርሱም ድርሻና መብት እነዚህን ሰዎች በታደሰ ጾምና ጸሎት መለየትና «በመንፈስ ቅዱስ ተልከው» እንዲሄዱ ማሰናበት ነበር። በሰማይ ያለው እግዚአብሔር የመረጣቸውን አገልጋዮቹን ያለ ቤተ ክርስቲያኑ ተባባሪነት አይልክም ነበር፤ በምድር ያሉ ሰዎች በእግዚአብሔር ሥራ እውነተኛ ተካፋይነት ሊኖራቸው ነበር። ለዚህ ያበቃቸውና ያዘጋጃቸው ጸሎት ነበር፤ መንፈስ ቅዱስ ሥራውን እንዲሠሩና ስሙን እንዲጠቀሙ ሥልጣን የሰጠው ለሚጸልዩ ሰዎች ነበር። መንፈስ ቅዱስ የተሰጠው ለጸሎት ነበር። ከሰማይ የሚመራና በእግዚአብሔር የተጠሩና በእግዚአብሔር ኃይል የታጠቁ ሰዎችን አግኝቶ የሚልክ የእውነተኛ የቤተ ክርስቲያን መስፋፋት ብቸኛው ምሥጢር ዛሬም ጸሎት ነው። መንፈስ ቅዱስ የመረጣቸውን ሰዎች ለጸሎት ያሳያል፤ በእርሱ መሪነት ለሚለያቸው ጸሎት፣ እነርሱ «በመንፈስ ቅዱስ ተልከው» የሚሄዱ ሰዎች መሆናቸውን የማወቅን ክብር ይሰጣል። በዙፋኑ ላይ ባለው ንጉሥና በእግሩ መረገጫ ሥር ባለችው ቤተ ክርስቲያን መካከል ያለው ማያያዣ ጸሎት ነው—ለእርሱ መልስ ሆኖ በሚመጣው በመንፈስ ቅዱስ ኃይል መለኮታዊ ብርታቱን የሚያገኘው ሰብዓዊ ማያያዣ።

አንድ ሰው በበዓለ ኀምሳዋ ቤተ ክርስቲያን ታሪክ ውስጥ ያሉትን እነዚህን ምዕራፎች መለስ ብሎ ሲመለከት፣ ሁለቱ ታላላቅ እውነቶች እንዴት ግልጽ ሆነው ይታያሉ! ብዙ ጸሎት ባለበት ብዙ መንፈስ ይኖራል፤ ብዙ መንፈስ ባለበት ሁልጊዜ እየጨመረ የሚሄድ ጸሎት ይኖራል። በሁለቱ መካከል ያለው ሕያው ግንኙነት እጅግ ግልጽ ከመሆኑ የተነሣ፣ መንፈስ ለጸሎት መልስ ሆኖ ሲሰጥ ለመለኮታዊ ኃይሉና ጸጋው ለበለጠ መገለጥና መካፈል የሚያዘጋጅ ተጨማሪ ጸሎትን ሁልጊዜ ይቀሰቅሳል። ጸሎት የጥንቲቱ ቤተ ክርስቲያን ያበበችበትና ድል ያደረገችበት ኃይል እንደዚህ ከነበረ፣ የዘመናችን ቤተ ክርስቲያን ብቸኛ ፍላጎትስ ይኸው አይደለምን? በቤተ ክርስቲያን ሥራችን እንደ መሠረታዊ እውነቶች ሊቈጠሩ የሚገባቸውን እንማር፦

ሰማይ ዛሬም እንደዚያን ጊዜ በመንፈሳዊ በረከት ክምችት የተሞላ ነው። እግዚአብሔር ዛሬም ለሚለምኑት መንፈስ ቅዱስን መስጠት ደስ ይለዋል። ሕይወታችንና ሥራችን በበዓለ ኀምሳ ዘመን እንደ ነበሩት ዛሬም በቀጥታ በሚሰጥ መለኮታዊ ኃይል ላይ የተመሠረቱ ናቸው። እነዚህን ሰማያዊ በረከቶች በራሳችንና በዙሪያችን ባሉት ላይ በኃይል ለማውረድ የተወሰነው መንገድ ዛሬም ጸሎት ነው። እግዚአብሔር ከሌላው የአገልግሎት ሥራቸው ሁሉ ጋር በተለይ ራሳቸውን ለጽኑ ጸሎት የሚሰጡ ወንዶችንና ሴቶችን ዛሬም ይፈልጋል።

እኛም—አንተ አንባቢዬና እኔ—በጸሎት እንድንደክምና እነዚህን በረከቶች ወደዚህች ምድር እንድናወርድ ራሳችንን ለእግዚአብሔር የማቅረብ መብት ሊኖረን ይችላል። ይህ እውነት ሁሉ እስኪገዛን ድረስ እንዳናርፍ፣ ልባችንም ሁሉ በእርሱ እንዲሞላ፣ የምልጃ ልምምድም ከሁሉ የላቀ መብታችን ሆኖ እንዲቈጠርልንና በእርሱም ለራሳችን፣ ለቤተ ክርስቲያንና ለዓለም የሚሆን የበረከት እርግጠኛና ብቸኛ መለኪያ እንድናገኝ፣ ይህን ሁሉ በውስጣችን ሕያው እንዲያደርገው እግዚአብሔርን አንለምነውምን?

ለተጨማሪ ጸሎት የቀረበ ልመና