ሪስ ሃውልስ — በጉልበቱ ጦርነት የተዋጋው አማላጅ

ማን ነበር?

ሪስ ሃውልስ ኦክቶበር 10 ቀን 1879 በደቡብ ዌልስ የከሰል ማዕድን ሸለቆዎች ውስጥ ተወለደ — በዌልስ የቤተ ጸሎት ትውፊት ጠልቆ ባደገ፣ ከእንግሊዝ ብሔራዊ ቤተ ክርስቲያን ውጭ የነበረ የሠራተኛ መደብ ቤተሰብ ውስጥ ከአሥራ አንድ ልጆች ሰባተኛው ነበር። በሃያዎቹ መጀመሪያ ዕድሜው ለአጭር ጊዜ ወደ አሜሪካ ተሰዶ በፒትስበርግ ሠራ፤ ከዚያም በ1904 ወደ ዌልስ ተመልሶ በታላቁ የዌልስ መነቃቃት ማዕበል ተወሰደ — ይህ መነቃቃት ከአንድ ዓመት ባነሰ ጊዜ ውስጥ ከ100,000 የሚበልጡ ሰዎችን ወደ ክርስቶስ መለሰ። በ1906 ከመንፈስ ቅዱስ ጋር ያደረገው ወሳኝ ግንኙነት «የምልጃ ሕይወት» ብሎ ወደ ጠራው ሕይወት አስገባው። እርሱና ባለቤቱ በ1924 በስዋንሲ የዌልስ መጽሐፍ ቅዱስ ኮሌጅን መሠረቱ፤ በሁለተኛው የዓለም ጦርነት ወቅትም ኮሌጁ ለተባባሪ ኃይሎች ዓላማ ባቀረበው የማያቋርጥና ለይቶ የሚጠቅስ ምልጃ በዓለም አቀፍ ደረጃ ታወቀ። ሃውልስ በ1950 ሞተ፤ ኖርማን ግሩብ «ሪስ ሃውልስ፦ አማላጅ» በሚል በጻፈው የሕይወት ታሪኩ ተጠብቆ የቆየው ውርሱም ምናልባት ስለ ጸሎት ከተጻፈ ከየትኛውም ዘመናዊ መጽሐፍ በበለጠ ብዙ ሰዎችን ወደ ጥልቅ ምልጃ ልኳል።

ስለ ጸሎት ያስተማረው ዋና ትምህርት

ሃውልስ በተራ ጸሎትና በምልጃ መካከል ጥንቃቄ የተሞላበትና አስፈላጊ የሆነ ልዩነት አድርጓል።

እንደ እርሱ ትምህርት፣ ጸሎትን ማንኛውም አማኝ በማንኛውም ጊዜ ሊያቀርበው ይችላል — ጉዳዮችን በእግዚአብሔር ፊት ማቅረብ፣ ምስጋናን መግለጽ፣ ጸጋን መለመን። ምልጃ ግን ይበልጥ ዋጋ የሚያስከፍልና ይበልጥ የተለየ ነገር ነው፦ በእግዚአብሔር ፊት በሌላው ሰው ስፍራ ለመቆም ፈቃደኛ መሆን፣ ሸክሙን እንደ ራስ ሸክም መሸከም፣ መንፈሳዊ ሁኔታውን በራስ ላይ መውሰድና እግዚአብሔር እስኪሠራ ድረስ አለመልቀቅ ነው። ታላቁ አማላጅ በሆነው በክርስቶስ ራሱ አርአያ ላይ የተመሠረተው ይህ ልዩነት ለሃውልስ የንድፈ ሐሳብ ጉዳይ ብቻ አልነበረም። የሕይወቱ ሁሉ መመሪያ መርሕ ነበር።

ሃውልስ ይህን የሥነ መለኮት ትምህርት የመሠረተው እግዚአብሔር እንዲህ ብሎ በሚናገርበት በሕዝቅኤል 22:30 ላይ ነበር፦ «ምድሪቱን እንዳላጠፋት ቅጥሩን የሚጠግንና ስለ ምድሪቱ በፈረሰው ስፍራ በፊቴ የሚቆም ሰው ከመካከላቸው ፈለግሁ፤ ነገር ግን ማንንም አላገኘሁም።» ለሃውልስ እነዚህ ቃላት በእያንዳንዱ ትውልድ ያለውን እጅግ አጣዳፊ ፍላጎት ይገልጻሉ — ያ ፍላጎት ተጨማሪ ፕሮግራሞች ወይም ሀብት ወይም የተዋጣላቸው ተናጋሪዎች ሳይሆኑ በፈረሰው ስፍራ ለመቆም ፈቃደኛ የሆኑ አማላጆች ናቸው። አማላጆች አለመኖራቸው በሚታየው ዓለም ውስጥ ቀጥተኛ መንፈሳዊ መዘዝ እንዳለው ያምን ነበር። ይህ ረቂቅ ምሥጢራዊነት አልነበረም። ለሃውልስ ልክ እንደ ማንኛውም ሌላ ዓይነት ውጊያ ተግባራዊ ነበር፦ «መጋደላችን ከደምና ከሥጋ ጋር አይደለምና፥ ከአለቆችና ከሥልጣናት ጋር ከዚህም ከጨለማ ዓለም ገዦች ጋር…» (ኤፌሶን 6:12)።

በሃውልስ ምልጃ እምብርት ላይ የነበረው «ራስን ከሌላው ጋር አንድ ማድረግ» የሚለው ጽንሰ ሐሳብ ነበር። እውነተኛ አማላጅ የሚጸለይለትን ሰው ተሞክሮ ውስጥ መግባት እንዳለበት አስተምሯል — ዘወትርም ተለማምዶታል። ይህ ርኅራኄ ከመሰማት ወይም የጸሎት ዝርዝር ከመያዝ እጅግ የላቀ ነበር። በመንፈስ ቅዱስ መሪነት የሚጸለይለት ሰው የሚከፍለውን ዋጋ፣ ተጋላጭነቱን ወይም እጦቱን በተወሰነ መጠን በራስ ላይ ለመውሰድ ፈቃደኛ መሆን ማለት ነበር። ሃውልስ ስለ ተወሰኑ ሰዎች ወይም ሁኔታዎች ያቀረበው ምልጃ በሚጨበጥ መንገድ እንዲገለጥ እግዚአብሔር የተወሰኑ የገንዘብ መሥዋዕቶችን እንዲከፍል፣ ንብረቱን እንዲሰጥ ወይም ወደ ጾምና የአካል መጉላላት ወቅቶች እንዲገባ የመራበትን ጊዜያት ደጋግሞ ገልጿል። መሥዋዕቱ የንግድ ልውውጥ አልነበረም — ምልጃው ከአእምሮ ወደ ልብ፣ ከልብም ዋጋ ወደሚያስከፍል ተጨባጭ ተግባር የተሸጋገረበት፣ የእውነተኛ ራስን አንድ ማድረግ ማረጋገጫ ነበር።

በሁለተኛው የዓለም ጦርነት ወቅት ሃውልስና የዌልስ መጽሐፍ ቅዱስ ኮሌጅ ተማሪዎች ለተባባሪ ኃይሎች ዓላማ በሚያቀርቡት ጸሎት እርሱ «የተገኘ የምልጃ ስፍራ» ብሎ ወደ ጠራው ረጅም ወቅት ገቡ።

ለዳንከርክ የማስወጣት ዘመቻ፣ ለብሪታንያ ጦርነት፣ ለሰሜን አፍሪካ ዘመቻና ለዲ-ዴይ የኖርማንዲ ማረፊያ ለይተው ጸለዩ — ምልጃዎቻቸውንም በጸሎት ማስታወሻ ደብተሮቻቸው መዘገቡ።

የማስታወሻዎቹ ጽሑፎች በጭንቀትና በእንባ የተሞሉ የጸሎት ሌሊቶችን፣ ከዚያም ድንገት የመጣ የመንፈሳዊ ድል ስሜትን ይገልጣሉ። ሃውልስ የኢየሱስ ቃል ለቤተ ክርስቲያን አስተዳደር ብቻ ሳይሆን ለምልጃ መንፈሳዊ ውጊያም እንደሚሠራ ተረድቶ ነበር፦ «በምድር የምታስሩት ሁሉ በሰማይ የታሰረ ይሆናል፥ በምድርም የምትፈቱት ሁሉ በሰማይ የተፈታ ይሆናል።» (ማቴዎስ 18:18)። በጸሎት በእውነት ምድሩን የያዘ አማላጅ ሁነቶች የሚንቀሳቀሱበትን መንፈሳዊ ገጽታ በእርግጥ ለውጦታል።

ሃውልስ በተጨማሪ ክርስቶስ የመጨረሻው አማላጅ በመሆኑ ማንነት ላይ የተመሠረተ የምልጃ ትምህርት አስተምሯል። «ስለ እነርሱም ሊያማልድ ዘወትር በሕይወት ይኖራልና ስለዚህ ደግሞ በእርሱ ወደ እግዚአብሔር የሚመጡትን ፈጽሞ ሊያድናቸው ይችላል።» (ዕብራውያን 7:25)። የሃውልስ ተማሪዎች በስዋንሲ ባለው ቤተ ጸሎታቸው ሌሊቱን ሙሉ ተንበርክከው ሲጸልዩ የእግዚአብሔርን ትኩረት ለመሳብ እየሞከሩ አልነበረም — በአብ ቀኝ ካለው ከወልድ ምልጃ ጋር እየተባበሩ፣ አስቀድሞ እየተካሄደ ባለው ሰማያዊ ጸሎት ላይ ምድራዊ ድምፃቸውን እየጨመሩ ነበር። ከሞት ከተነሣው ጌታ ጋር በጽንፈ ዓለም ውስጥ ከሁሉ እጅግ አስፈላጊ በሆነው ሥራ አብረው እየሠሩ ነበር።

የዚህ ዓይነቱ ምልጃ ዋጋ ከባድ ነበር፤ ሃውልስም ፈጽሞ አሳንሶ አላየውም። ፍሬው ግን በዚያው መጠን የማይካድ ነበር። ኢሳይያስ 62:6-7 የአማላጁን ተልእኮ እንደሚገልጽ ያምን ነበር፦ «ኢየሩሳሌም ሆይ፥ በቅጥሮችሽ ላይ ጠባቂዎችን አቁሜአለሁ፤ ቀንና ሌሊትም ሁልጊዜ ዝም አይሉም፤ እናንተ እግዚአብሔርን የምታሳስቡ፥ ዝም አትበሉ፤ ዕረፍትም አትስጡት፥ ኢየሩሳሌምን በምድር ላይ ምስጋና እስኪያደርጋት ድረስ።» (ኢሳይያስ 62:6-7)። ጠባቂው የሚጸልየው ስሜቱ ሲፈቅድለት አልነበረም። ሌሊቱ ሲረዝም ከተጠንቀቅ ስፍራው አይለቅም ነበር። ከበስተ ኋላው ያለችው ከተማ በእርሱ ላይ ስለ ተመካች ያለ ዕረፍት ይጠብቅና ይጸልይ ነበር። ይህ ለሃይማኖታዊ ትርኢት የቀረበ ጥሪ አልነበረም። የፍቅር ጥሪ ነበር — ነፍሳትና አሕዛብ በሚዛን ላይ ተንጠልጥለው ሳሉ ዝም ብሎ መቀመጥ የማይችል ጥልቅ ፍቅር።

ጸሎት

ጌታ ሆይ፣ በትውልዳችን እንደ ሪስ ሃውልስ በፈረሰው ስፍራ የሚቆሙ አማላጆችን አስነሣ — ዋጋውን የሚያሰሉ፣ ወደ ውጊያው የሚገቡና የሰማይ ፈቃድ በምድር እስኪፈጸም ድረስ ለማረፍ እምቢ የሚሉ ሰዎችን። አብያተ ክርስቲያኖቻችን ለአሕዛብ ሁሉ እውነተኛ የጸሎት ቤቶች ይሁኑ። አሜን።