ረዳት የሌለው ሰው ወዳጆች ለሆናችሁ የቀረበ አጭር ንግግር

ለአፍሪካ ዘር ጉዳይ ለተሰለፋችሁት ለእናንተ በቃል ሊገለጽ የማይችል ምስጋና ይሰማኛል፤ ከግብፅ ባርነት ከከፋ ባርነት ለብዙዎች መዳንን አምጥታችኋል፤ ካሉበት ጨካኝ ተገዥነት ፍጹም ቤዛነትን እንዲያገኙ ድካማችሁ አያቋርጥም። መከራችን ይሰማችኋል — ልብ በሚሰብረው

ጭንቀት ውስጥ ከእኛ ጋር ትራራላችሁ፤ ይኸውም ባል ከሚስቱ፣ ወላጆችም ከልጆቻቸው ተለይተው በዚህ ዓለም ዳግመኛ የማይገናኙበት ጭንቀት ነው። ቁጥራችን እንዳይበዛ የሚያደርገውን መከራ ስታዩ የርኅራኄ እንባ ከዓይናችሁ ይፈስሳል። የተገደለውን ሕፃን ቦታ ለመተካት በሚወሰዱት ዘዴዎች ጽድቅ ያለበት ቁጣችሁ ይነሣል፤ ፈርዖን በእስራኤል ልጆች ላይ ሊያደርግ ከቻለው ይልቅ ዘራችን ይበልጥ በተሳካ ሁኔታ ሲጠፋ ታያላችሁ፤ በዚያ ኃያል ክፋት ላይ መለከትን ትነፋላችሁ፤ ጨቋኞችን ታንቀጠቅጣላችሁ፤ ባሪያውን ወደ ሰው ክብር ለማንሣት ትጥራላችሁ፤ ለትምህርታችን በምታደርጉት ጥንቃቄ ልጆቻችንን በበጎነት መንገድ ለመምራት እጃቸውን ትይዛላችሁ፤ ከዘራችን እጅግ የተዋረዱትን፣ የምድርን አሕዛብ ሁሉ ከአንድ ደም የፈጠረው የአንድ አባት ልጆች የሆኑትን ወንድሞች ብላችሁ ለመጥራት አታፍሩም። ስለዚህ ለራሳችሁ ምንም አትጠይቁም፤ ለተሰለፋችሁበት ጉዳይ የሚገባውን ብቻ እንጂ፤ ከባርነት ቤት በወጣን ጊዜ ለራሳችን ወዳጆች እንድንሆንና በክፉ አካሄድ የጭቆናን እስራት እንዳናጠነክር ብቻ እንጂ። ጉዳያችንን ሊሟገት የተነሣውና እናንተን በዚህ አገልግሎት በፈቃደኝነት ያሰለፋችሁ እርሱ ቁጥራችሁን ያብዛ፤ መኳንንት ከግብፅ እስኪወጡ፣ ኢትዮጵያም እጆቿን ወደ እግዚአብሔር እስክትዘረጋ ድረስ።

ሪቻርድ አለን።

ለስብከት የተጠራችሁ አገልጋዮች ሆይ፣
መምህራንና መካሪዎችም ደግሞ፣
ንቁ! እነሆ አዝመራችሁ ሲባክን እዩ፤
ተነሡ! ለእናንተ ዕረፍት የለም።

ያን ጥብቅ ትእዛዝ አስቡ፣
እግዚአብሔር በመምህራኑ ላይ ያኖረውን፦
ሳይነገራቸው የሚሞቱ ኃጢአተኞች ደም
በእረኛቸው ራስ ላይ ይወድቃል።

ነገር ግን ውድ ወንድሞች ሆይ፣ እንሥራ —
እነሆ አሕዛብ በጭንቅ ውስጥ ናቸው፤
የሠራዊት ጌታ ጥፋታቸውን ይከልክል፣
የጸጋው ቀን ሳያልፍ።

ስለ ጦርነትና ስለ ታላቅ ሁከት እናነባለን፣
ከታላቁና ከአስፈሪው ቀን በፊት፤
ኃጢአተኞች ሆይ! ከኃጢአተኛ መንገዳችሁ ተመለሱ፤
ጊዜያችሁንም በከንቱ አታባክኑ።

ውድ ኃጢአተኞች ሆይ! አስፈሪው ይህ ብቻ አይደለም፤
በአምላካችሁ ፊት መቅረብ አለባችሁ፣
ስለ ሥራችሁ ሂሳብ ልትሰጡ፣
በዚህ ሳላችሁ ጊዜያችሁን እንዴት እንዳሳለፋችሁ።

የአዳኛችን የመጀመሪያውና ታላቁ ሥራ የሰዎችን ነፍሳት ማዳን ነበር፤ ቢሆንም በበሽታና በሕመም ተይዘው ወደ እርሱ ከመጡት ወይም ከቀረቡለት ብዙ ሕዝብ መካከል ለሥጋቸው መልካም የሚያደርግበትን አንድም ዕድል አላለፈም፤ ወደ እርሱ የቀረበውንም አንድ ስንኳ ፍጹም ሳይፈውሰው አልሰደደውም፤ ምንም እንኳ አንዳንድ ጊዜ እምነታቸውን ለመፈተን እንዲማጸኑት ቢተዋቸውም። ደግሞም ለድሆች ችግር ብዙ ጊዜ በገንዘብ ይረዳ እንደ ነበረ ከሕይወቱ ከብዙ ክፍሎች ግልጽ ነው፤ ከእነርሱም አንዱ ለአሁኑ ይበቃል፤ ይኸውም፦ ሰይጣን ወደ ይሁዳ በገባ ጊዜ፣ ብሩክ አዳኛችንም «የምታደርገውን ቶሎ ብለህ አድርግ» ባለው ጊዜ፣ ከሌሎቹ ደቀ መዛሙርት ማንም ለምን ዓላማ እንዲህ እንዳለ አላወቀም፤ ከእነርሱ አንዳንዶቹ ይሁዳ ከረጢቱን ወይም የጋራውን ቦርሳ ስለ ያዘ፣ ለበዓሉ የሚያስፈልገውን እንዲገዛ፣ ወይም (ይህ የተለመደ እንደ ነበረ ጥርጥር የለውም፤ አለዚያ እንዲህ ሊገምቱ አይችሉም ነበርና) ለድሆች አንዳች ነገር እንዲሰጥ ያዘዘው መስሏቸው ነበርና።

በአዳኛችን ተግባር ላይ ለተመሠረተው ለዚህ የማይስተባበል ማስረጃ ደጋግሞ የሰጣቸውን ትእዛዛትና ምክሮች መጨመር ይቻላል፤ ምሳሌዎቹና ትምህርቶቹ ሁልጊዜ አንድ ዓይነት ነበሩና። እንዲህ ይላል፦ እርስ በርሳችሁ ትዋደዱ ዘንድ፥ እንደ ወደድኋችሁ እናንተ ደግሞ እርስ በርሳችሁ ትዋደዱ ዘንድ አዲስ ትእዛዝ እሰጣችኋለሁ። እርስ በርሳችሁ ፍቅር ቢኖራችሁ፥ ደቀ መዛሙርቴ እንደ ሆናችሁ ሰዎች ሁሉ በዚህ ያውቃሉ። እኔ እንደ ወደድኋችሁ እርስ በርሳችሁ ትዋደዱ ዘንድ ትእዛዜ ይህች ናት። ነፍሱን ስለ ወዳጆቹ ከመስጠት ይልቅ ከዚህ የሚበልጥ ፍቅር ለማንም የለውም። ለእናንተ ለምትሰሙ እላችኋለሁ፥ ጠላቶቻችሁን ውደዱ፥ ለሚጠሉአችሁ መልካም አድርጉ፥ የሚረግሙአችሁንም መርቁ፥ ስለሚበድሉአችሁም ጸልዩ። ጠላቶቻችሁን ውደዱ፤ መልካም አድርጉ፤ ምንም ተስፋ ሳታደርጉም አበድሩ፥ ዋጋችሁም ታላቅ ይሆናል፥ የልዑልም ልጆች ትሆናላችሁ፥ እርሱ ለማያመሰግኑ ለክፉዎችም ቸር ነውና። አባታችሁ ርኅሩኅ እንደ ሆነ ርኅሩኆች ሁኑ። ከእነዚህ ጥቂት ክፍሎች የክርስቲያናዊ ፍቅርን ባሕርይ፣ ስፋትና አስፈላጊነት መረዳት ይቻላል። በባሕርዩ ንጹሕና ራስ ወዳድነት የሌለበት ነው፤ ከምንረዳቸው ሰዎች ዓለማዊ ምላሽን ወይም ብድራትን ከመጠበቅ ተስፋና ሐሳብ ሁሉ የራቀ ነው። መልካም እንድናደርግ፣ ምንም ተስፋ ሳናደርግም እንድናበድር ታዘናል። በስፋቱ ገደብ የሌለውና ሁሉን አቀፍ ነው፤ ለክርስቲያን ወንድሞቻችን ልዩ ትኩረት እንዲሰጥ ቢጠይቅም በማንም ሰው፣ በማንም አገር ወይም ቦታ አይወሰንም፤

ይልቁንም የሰውን ዘር ሁሉ ያቅፋል፤ ዘመዶችንና የሚያውቁንን ብቻ ሳይሆን እንግዶችንም፣ ወዳጆችን ብቻ ሳይሆን ጠላቶችንም፣ መልካሞችንና አመስጋኞችን ብቻ ሳይሆን ክፉዎችንና የማያመሰግኑትንም። አንድያ ልጁን ከሰጠው ከእግዚአብሔር ለእኛ ካለው ፍቅር፣ ገና ጠላቶቹ ሳለን ነፍሱን ስለ እኛ ከሰጠው ከአዳኛችንም ፍቅር በቀር ሌላ መለኪያ የለውም። ለነፍስ መልካም ብቻ ሳይሆን የፍጥረት ወገኖቻችንን የሥጋ ፍላጎት ለማሟላት ለሚያስፈልገው እርዳታም ይደርሳል።

ይህን ግዴታ መፈጸም ያለው ፍጹም አስፈላጊነትም ክርስቲያን ከመሆን አስፈላጊነት ጋር አንድ ነው፤ ክርስቲያኖች ወይም የክርስቶስ ደቀ መዛሙርት ካልሆኑት ተለይተን የምንታወቅበት ብቸኛው እርግጠኛ ምልክት ይህ ነውና። እርስ በርሳችሁ ፍቅር ቢኖራችሁ፥ ደቀ መዛሙርቴ እንደ ሆናችሁ ሰዎች ሁሉ በዚህ ያውቃሉ።

ስለዚህ እጅግ የላቀ መንገድ ወይም ግዴታ የሚናገረውን ቅዱስ ጳውሎስን ስሙ፤ ከዚያም፣ ወንድሞቼ ሆይ፣ በተግባር ማዋሉ ምን ያህል አስፈላጊ እንደ ሆነ እናንተው ፍረዱ። በሰዎችና በመላእክት ልሳን ብናገር ፍቅር ግን ከሌለኝ እንደሚጮኽ ናስ ወይም እንደሚንሽዋሽዋ ጸናጽል ሆኜአለሁ። ትንቢትም ቢኖረኝ ምሥጢርንም ሁሉና እውቀትን ሁሉ ባውቅ፥ ተራሮችንም እስካፈልስ ድረስ እምነት ሁሉ ቢኖረኝ ፍቅር ግን ከሌለኝ ከንቱ ነኝ። ድሆችንም ልመግብ ያለኝን ሁሉ ባካፍል፥ ሥጋዬንም ለእሳት መቃጠል አሳልፌ ብሰጥ ፍቅር ግን ከሌለኝ ምንም አይጠቅመኝም።

ነገር ግን እነዚህ ነጥቦች ሁለተኛውን ነጥብ፣ ማለትም ክርስቲያናዊ ፍቅርን በተግባር ከማዋል የሚገኙትን በረከቶችና ጥቅሞች ስንመለከት ይበልጥ ይብራራሉ።

በዚህም፣ አሁን ያለው አጋጣሚ በተለይ እንደሚያመለክተን፣ የክርስቲያናዊ ፍቅርን ያን ልዩ ቅርንጫፍ መለማመድ የሚያስገኛቸውን ጥቅሞችና በረከቶች በአጭሩና በአጠቃላይ ልንመለከት እንችላለን፤ ይህም ቅርንጫፍ ከንብረታችን ወይም ከድካማችን ፍሬ ከፊሉን ለድሆችና ለችግረኞች እርዳታና ድጋፍ ማዋልና መስጠት ነው፤ ወይም በሕዝባዊም ሆነ በግል የምጽዋት መንገዶች ለችግረኛ ወንድሞቻችን እውነተኛ መልካምና የኑሮአቸውን መሻሻል የታሰቡና የተዘጋጁ የአምልኮና የምሕረት ሥራዎችን መደገፍ ነው። በዚህም መክሊታችንን ለእግዚአብሔር ክብርና ለማትሞተው ነፍሳችን ደኅንነት እናተርፍበታለን።

ወንድሞቼ ሆይ፣ ያለን ሁሉና የሆነው ሁሉ ሁሉን በሚችል እግዚአብሔር በአደራ እንደ ተሰጠን አስቡ። በእርሱ ሕያዋን ነንና እንንቀሳቀሳለን እንኖርማለን። ምድርና በእርስዋ የሞላባት ሁሉ (ማለትም ብዛቷ) የጌታ ነውና። ስለዚህ እኛ አገልጋዮቹ ወይም መጋቢዎቹ ብቻ ነን፤ መክሊቶቹ ሁሉ የእርሱ ናቸው፤ በእኛ መካከል የሚያከፋፍለው የራሱን ንብረት ነው፤ የየራሳችንን ድርሻ ወይም ክፍል በአደራ ሊሰጠን እንደ ወደደ ለአንዳንዶች ብዙ፣ ለአንዳንዶች ጥቂት ይሰጣል፤ በታላቁ የሂሳብ ቀንም ስለ እያንዳንዱ ሳንቲም — ስለ ትርፉም ስለ ዋናውም — ለእርሱ ሂሳብ መስጠት አለብን።

ብሩክ ጌታችን ንብረቱን የሚከማች ወይም በእጃችን ውስጥ ያለ ጥቅም የሚቀመጥ የሞተ ሀብት አድርጎ አልሰጠንም። ይልቁንም ተገቢና ጠቃሚ በሆነ ሥራ ላይ እንድናውላቸው፣ እንዲሁም ለድሆች ልጆቹና ተገዦቹ እውነተኛ ጥቅምና ደኅንነት ለማዋል ዕድል ባገኘን ቁጥር በእነርሱ መልካም በማድረግ ዋጋቸውን እንድናሳድግ ይጠብቃል። የምሕረትንና የፍቅርን ሥራ በመሥራት በእግዚአብሔር ላይ መደገፋችንን፣ እንዲሁም በቸርነቱና በበጎነቱ ባገኘነው ሁሉ ላይ ያለውን ፍጹም መብት እንመሰክራለን፤ በፍጥረቶቹ እናከብረዋለን፤ ለትእዛዛቱም በሚገባና በደስታ በመታዘዝ እንፈራዋለን። ንብረታችንን ለዚህ ክፉ ዓለም ትዕቢትና ከንቱነት ወይም የሥጋን ኃጢአተኛ ምኞት ለማርካት ብናውለው ግን፣ እርሱ በእጃችን ሊያኖረው በወደደው ነገር ላይ ያለውን የእግዚአብሔርን መብት እንክዳለን፤ ንብረቱንም ትእዛዙን በግልጽ በሚቃረን መንገድ በማዋል ጌታችን መሆኑን እንክዳለን፤ በዚህም በጥምቀታችን የካድነውን ሰይጣንን እናከብራለን፤ መክሊቶቹንም አላግባብ በመጠቀም ፈጣሪያችንን እጅግ በሚያሳፍር ሁኔታ እናዋርዳለን። ስለዚህ በምድር ላይ እጅግ ሀብታሞችና ኃያላን የሆኑት እንደ ደሀው ለማኝ ራቁታቸውንና ወዳጅ የሌላቸው ሆነው በሚቀርቡበት በዚያ አስፈሪ ፍርድ ወንበር ፊት ሂሳብ እንድንሰጥ በምንጠራበት ጊዜ፣ ከጉዳያችን መልካምነትና ከዳኛችን ምሕረት በቀር ትንሽ እንኳ ድጋፍ ሊሰጠን የሚችል ነገር በማይኖርበት ጊዜ፣ በዚያ ጥብቅና ታላቅ ምርመራ ከዚህ የተሻለ ሂሳብ የምናቀርበው ከሌለን — ይህን ያህል ለቅንጦትና ለብክነት፣ ለዘረፋና ለጭቆና ወጣ፤ ይህን ያህል ለሚያስጨንቅና ጠብ ለሚወድ ክርክር ወይም ለሌሎች ከንቱና የማይጠቅሙ መዝናኛዎች ወጣ፤ ለምጽዋት ግን ጥቂት ወይም ምንም። ለከንቱነታችንና ለሞኝነታችን ሺልንጎችና ፓውንዶች፣ መልካም ለማድረግ ግን በጭንቅ ጥቂት ሳንቲሞች! በምን ዓይነት ኀፍረትና ውርደት

ራሳችንን እንደፋለን! በትክክል ከተቆጣው ጌታችን ፊት ብቻ ሳይሆን የውርደታችን ምስክሮች ከሆኑት ከመላእክትና ከሰዎች ዓይን እንዲሰውሩን ዓለቶችንና ተራሮችን እንመኛለን!

አንዳንዶች ምናልባት «እንግዲህ እኔ ከዝሙትና ከስካር፣ ከሞኝነትና ከስንፍና ተቆጥቤአለሁ፤ ሐቀኛ ገንዘቤን ሠርቼ አግኝቼ ጠብቄአለሁ፤ ለቤተሰቤም በቂ ስንቅ አስቀምጫለሁ» ይሉ ይሆናል። ይሁን — ይህ የሚያስመሰግንና የሚያስከብር ነው፤ በዚህች አገር ብዙዎች ይህን ያህል ቢያደርጉ የሚወደድ ነበር። ነገር ግን እንዲህ ያለውን ሰው እንዲህ ብሎ መጠየቅ አይቻልምን? ከዚህ ጋርስ ለጋስ ነበርህን? የዚህን ዓለም የሚጠፋ ሀብት በማከማቸት እንደ ተጋህ በሰማይ መዝገብ በማከማቸትስ ተግተሃልን? ዕድል ባገኘህ መጠን ከራስህ ቤትና ቤተሰብ ክበብ አልፈህ እጅህን ዘርግተሃልን? ድሆች ጎረቤቶችህ ስለ ደግና ለጋስ እርዳታህ የሚመርቁህ ምክንያት አላቸውን? ከራስህ ወገን ውጭ ላሉት መልካም በማድረግ ከድካምህ ከፊሉን ለባረከው ለእግዚአብሔር ቀድሰሃልን? እንግዳው፣ መበለቲቱ ወይም ድሀ አደጉ ከልግስናህ ቀምሰው ያውቃሉን? እንዲህ ያለውን ነገር ፈጽሞ ካላደረግህ፣ ይልቁንም እስከ አሁን እንዲህ ያሉትን አጋጣሚዎች ችላ ካልክ፣ ካለፍክ ወይም ካዘገየህ፣ መክሊትህ ገና በጨርቅ ተጠቅልሎ ተደብቋል፤ ገና በምድር ተቀብሯል፤ በራስህ ውስጥ ተሸፍኗል። ከዚህም በላይ እውነተኛ ድሆችና ችግረኞች የክርስቶስ ወኪሎች መሆናቸውን አስብ። በቅዱስ ማቴዎስ ወንጌል ምዕራፍ 25 ላይ አዳኛችን ራሱ ስለ መጨረሻው ፍርድ የሰጠውን ዘገባ ብንመለከት በዚህ በእርግጥ ልንጠራጠር አንችልም፤ ዘገባው በዚያ ታላቅና የተከበረ ቀን የሚደረገው ምርመራ ስለ ምሕረትና ስለ ፍቅር ሥራዎቻችን እጅግ ዝርዝር እንደሚሆን በግልጽ ያሳየናል፦ «ከሁሉ ከሚያንሱ ከእነዚህ ወንድሞቼ ለአንዱ እንኳ ስላደረጋችሁት ለእኔ አደረጋችሁት — ወይም ከሁሉ ከሚያንሱ ከእነዚህ ለአንዱ ስላላደረጋችሁት ለእኔ ደግሞ አላደረጋችሁትም።» ስለዚህ የምጽዋት ተቀባይ ወይም መልካም የማድረግ ዕድል ሲገጥመው አስተዋዩ ክርስቲያን፦ ይህን ሰው ወይም ይህችን ሴት ልርዳን? ይህችን መበለት፣ ይህን ድሀ አደግ ወይም ይህን ምስኪን ልጅ ልደግፍን? ብሎ አንድ ጊዜ እንኳ አያመነታም። አይደለም፤ ይልቁንም ክርስቶስ ራሱ ያቀረበበት ጥያቄ አድርጎ ይቆጥረዋል፤ ጌታውና አዳኙ በአካል ሲጠይቀው ያየ ያህል በእንዲህ ያለው ሁኔታ ክፍያውን ማዘግየት ወይም እምቢ ማለት ይፈራል። ስለዚህ በእርሱ ዘንድ ያለው ጥያቄ ይህ ነው፦ ቅዱሳት መጻሕፍት

ለተቸገሩ ወንድሞቼ የማደርገው ሁሉ ለክርስቶስ ራሱ እንዳደረግሁት ሆኖ እንደሚቆጠርልኝ በግልጽ አያስተምሩኝምን? እርሱን ሳልረዳ እነርሱን መርዳት እችላለሁን? ወይስ እርሱን ሳልንቅ እነርሱን ቸል ማለት እችላለሁን? አሁን በብልቶቹና በወኪሎቹ በኩል ለሚያቀርብልኝ ልመና ግድ የለሽ ብሆን፣ በመጨረሻው ቀን በእርሱ ዘንድ እንደምቀበልና ተቀባይነት እንደማገኝ፣ ወይም ያን ጊዜ ምሕረትንና ይቅርታን ለመለመን የማሰማውን ጩኸት እንደሚሰማ ምን ተስፋ ሊኖረኝ ይችላል? ጌታዬ እንዲምረኝ አጥብቄ እመኛለሁ፤ ስለዚህ ምንም ያህል ትንሽ ወይም የተናቀ ቢመስል ለዚህ ለወንድሙ በደስታ ምሕረትን አሳያለሁ። ጌታዬ በታላቁ የሂሳብ ቀን በጎነትን እንዲያሳየኝ አጥብቄ እመኛለሁ፤ ስለዚህ ለእኔ ባለው በጎ ፈቃድ አሁን እንድቀበለው የሚያቀርብልኝን መልካም የማድረግ ዕድል እይዛለሁ።

እነዚህን ተግባራት መለማመድ ፍቅራችንን ከምድራዊ ነገሮች ይለያል፤ ዓለምን አጥብቀን እንዳንይዝ ያስተምረናል፤ በሰማይም መዝገብ ያስቀምጥልናል።

ይህን ዓለም በሙሉ ልባቸው ለሚወዱ፣ በምድር ሀብት ወይም ሥልጣን ሊሰጣቸው ከሚችለው የበለጠ ደስታ ለማያዩ ሰዎች እንዲህ ያሉ ጥቅሞች ምንም እንደማይስቡ እቀበላለሁ። ፍቅራቸውን ከመቃብር ባሻገር ባለው ሀብት ላይ ስለ ማኖር፣ ወይም ወደ ፊት በሚገኘው ጥቅም ተስፋ የአሁኑን ትርፋቸውን ስለ መቀነስ መናገር፣ በዕውር ሰው ፊት እጅግ ውብ የሆነ ትዕይንትን ከማቅረብ፣ ወይም ጣዕም የመለየት ችሎታውን ላጣ ሰው እጅግ ጣፋጭ ምግቦችን ከማቅረብ ጋር አንድ ነው።

ለዘላለም መዳኑ ተገቢውን ትኩረት የሚሰጥ ሰው፤ የምድራዊ ነገሮች ፍቅር ፍቅሩን ከሰማያዊ ነገሮች ምን ያህል በቀላሉ እንደሚስበው በልምድ የሚያውቅ፤ ዓለምንም ሆነ በዓለም ያሉትን መውደድ እንደሌለበት፣ ዓለምን መውደድ ለእግዚአብሔር ጥል እንደ ሆነ፣ የዓለም ወዳጅ ሊሆን የሚፈቅድ ሁሉ የእግዚአብሔር ጠላት ሆኖአል (ወዳጅ ወይም አፍቃሪ) የሚለውን የሚያስታውስ፤ እዚህ የሚወደውን ሁሉ የሚለይበት ጊዜ እንደሚመጣ የሚያሰላስል፤ ስለዚህ እነዚህን ጠፊ ነገሮች ሲተዋቸው ሕመም ወይም ጭንቀት እንዳይሰጡት አእምሮውን ከእነርሱ ማላቀቅ ምን ያህል አስፈላጊ እንደ ሆነ የሚያስብ፤ ዓለም ሁሉ በመንግሥተ ሰማያት ካለው ከትንሹ ርስት እንኳ እጅግ ያነሰ ዋጋ እንዳለው የተረዳ ሰው — እንዲህ ያለው ሰው በምሕረትና በፍቅር ሥራዎች ራሱን ለማለማመድ ሁልጊዜ የተዘጋጀ ነው፤ መልካም የማድረግ ዕድል በተገኘ ጊዜ ሁሉ፣ እግዚአብሔር በፈለገው ጊዜ ሁሉ ሙሉውን ለመስጠት ዝግጁ እንደ ሆነ ምልክት አድርጎ

ከፊሉን ይሰጣል፤ እዚህ ጥቂት ገንዘብ በማውጣት ብክነትም ዘረፋም ብልሽትም የማያገኘውን መዝገብ ለማከማቸት በተሰጠው መንገድ ደስ ይለዋል፤ እንዲያውም አስፈላጊ ሆኖ ቢገኝ አዳኛችን ለታናሹ መንጋው የሰጠውን ምክር ለመከተል ዝግጁ ነው፦ «ያላችሁን ሽጡ ምጽዋትም ስጡ፤ … በሰማያት የማያልቅ መዝገብ የሚሆኑትን የማያረጁትንም ኮረጆዎች ለራሳችሁ አድርጉ።»

በአጭሩ፣ የዚህ ዓለም ፍቅር በነፍስ ላይ ያለ ከባድ ሸክም ነው፤ ወደ ታች ያስራታል፤ ወደ ሰማይ እንዳትበርም ይከለክላታል። የዘወትር የፍቅር ሥራዎች ቀስ በቀስ ከእርሱ ይፈቷታል፤ ራሷን ለማላቀቅና ወደ ላይ ለመውጣት በምታደርገው ትግልም ይረዷታል።

የሚሞት ሰው በእግዚአብሔር ዘንድ ተቀባይነት እንደሚያገኝና በመንግሥተ ሰማያት ርስት እንዳለው ምክንያታዊ ማረጋገጫ ለማግኘት፣ ዓለም ሁሉ በእጁ ቢሆን ይሰጠው ነበር፤ ታዲያ አንድ ቀን እንደሚሞት የሚያውቅ ማንኛውም ሰው በሞት ሰዓት ምሕረትን እንዲያገኝ እንደሚረዱት እርግጠኛ ሊሆንባቸው በሚችል እንዲህ ባሉ የምሕረት ሥራዎች፣ በጤናውና በብርታቱ ጊዜ ይህን ለራሱ ማረጋገጥን ለምን ቸል ይላል? ውዱ ቤዛችን እንዲህ ይላል፦ የሚምሩ ብፁዓን ናቸው፥ ይማራሉና።

ከምሕረትና ከፍቅር ሥራዎች የሚገኘው ሌላው ጥቅም የሰማይን በረከትና ጥበቃ ማረጋገጣቸው ነው።

ንጉሥ ዳዊት እንዲህ ይላል፦ ለድሀና ለችግረኛ የሚያስብ ብፁዕ ነው፤ በክፉ ቀን እግዚአብሔር ያድነዋል። እግዚአብሔር ይጠብቀዋል፥ ሕያውም ያደርገዋል፥ በምድርም ላይ ብፁዕ ይሆናል፤ በጠላቶቹም ፈቃድ አሳልፈህ አትሰጠውም። እግዚአብሔር በደዌው አልጋ ላይ ያጸናዋል፤ በበሽታውም ጊዜ መኝታውን ሁሉ ታነጥፍለታለህ። ምጽዋት ለመስጠት መዘግየትና መጨነቅ፣ እግዚአብሔር እንዲህ የምንሰጠውን ሊተካልን አይችልም ወይም አይፈልግም የሚል በመግቦቱ ላይ ያለ ጽኑ አለመታመንን ያሳያል። አይችልም ብሎ ማሰብ ሁሉን የሚችል ኃይሉን፣ በዚህም አምላክ መሆኑን መካድ ነው። አይፈልግም ብሎ መገመት እውነቱን መጠራጠር ነው፤ እርሱ በሰማይ የዘላለምን መዝገብ ተስፋ መስጠቱ ብቻ ሳይሆን ለራሱ እንደ ተበደረ ያህል በምድር ላይ እንኳ መልሶ እንደሚከፍለው የታመነ ቃሉን ሰጥቷልና። ለድሀ

የሚራራ ለእግዚአብሔር ያበድራል፤ የተበደረውንም መልሶ ይከፍለዋል።

መጐምጀት ከአለማመን ጋር እጅግ የተቀራረበ መሆኑን ስለምናይ፣ አዳኛችን ደቀ መዛሙርቱን ከመጐምጀት እንዲጠበቁ እንዲህ አጥብቆ ማዘዙ በምንኛ ታላቅ ምክንያት ነው! ጠባብ ልብ ያለው ሰው ከራሱና ከጸኑ መርሆቹ ጋር እንዴት እንግዳ በሆነ መንገድ ይጋጫል! ባለው ሁሉ ላይ በረከትን ይመኛል፤ ሀብትንና ብልጽግናን አጥብቆ ይመኛል፤ ቢሆንም መግቦት በመንገዱ ላይ በሚያኖራቸውና እግዚአብሔርም እንደሚያስገኙለት ባረጋገጠለት በእነዚህ መልካምና የፍቅር ሥራዎች፣ ለራሱና ለቤተሰቡ የሚፈልገውን ያን በረከትና ብልጽግና ለማረጋገጥ ካለው ጥቂቱን ለማውጣት ልቡ አይፈቅድለትም! ልበ ሰፊውና ቸሩ ክርስቲያን ግን እንዴት ይበልጥ በምክንያት ይሠራል! በምን ያህል እርግጠኛና ጽኑ መርሆችስ ይመራል! ለራሱ እንዲህ ይላል፦ አሁን የምሰጠው ይህ ጥቂት ነገር ምናልባት ለጊዜው ትንሽ ችግር ይፈጥርብኝ ይሆናል፤ ነገር ግን የተሰጠው ለእግዚአብሔር ነው፤ እርሱም ጉድለቱ እንዲሰማኝ ፈጽሞ አይፈቅድም። አስቀድሜ የእግዚአብሔርን መንግሥት ጽድቁንም ብፈልግ፣ ሌሎች ብዙ ጊዜ ከብስጭትና ከተስፋ መቁረጥ በቀር ምንም ሳያገኙ የሚደክሙለትና የሚያልቡለት እነዚህ ነገሮች ሁሉ እንደሚጨመሩልኝ ተስፋ በመስጠት አዳኜ በዚህ ዓለም የሚያስፈልገኝን ሁሉ በቸርነቱ አረጋግጦልኛል። እነሆ ምድራዊም ሰማያዊም በረከቶች በፊቴ ተቀምጠዋል፤ ስለዚህ ከምሰጣቸው ሰዎች ምንም ተስፋ እንዳላደርግ በግልጽ ያዘዘኝ ቢሆንም ከእግዚአብሔር ዘንድ ብድራት ማግኘቴ አይቀርም። ስለዚህ እንደ ዘራሁ በእርግጥ አጭዳለሁ — እግዚአብሔር ለእኔ መልካም ሆኖ ካየው በዚህ ዓለም፣ ባልዝልና ትዕግሥት ባላጣ ግን በሚመጣው ዓለም በረከቶች በእርግጥ። ምጽዋቴ በእግዚአብሔር ፊት ለመታሰቢያ ይወጣል፤ እርሱም ክፍያውን በራሱ ላይ ስለ ወሰደ፣ ከዚህ በላይ የሚሰጡት የሌላቸው ሰዎች እንዲህ የሚሰጡት ቀዝቃዛ ጽዋ ውኃ እንኳ ዋጋው እንደማይጠፋ እርግጠኛ ነኝ፤ ኢየሱስ ተስፋ ሰጥቷልና፤ የእግዚአብሔርም የተስፋ ቃሎች ሁሉ በእርሱ አዎንና አሜን ናቸው።

እንግዲህ የታሰቡትን ነጥቦች ካለፍን፣ የክርስቲያናዊ ፍቅርን ባሕርይ፣ ስፋትና አስፈላጊነት ካሳየን፣ በተግባር ከማዋሉ የሚገኙትን በረከቶችና ጥቅሞች፣ እንዲሁም የዚህንና የሚመጣውን ዓለም በረከቶች እንዴት እንደሚያረጋግጥልን ካመለከትን በኋላ፣

አሁን የሚቀረው አንዳንድ የተለመዱ ተቃውሞዎችን መመልከትና ለአሁኑ ዓላማ አጭር ማሳሰቢያ መስጠት ነው። ተቃውሞዎች ብዙ እንደ ሆኑ አውቃለሁ፤ ለፍቅር ሥራ በቀረበ ሐሳብ ላይ አስተዋጽኦ ማድረግ የማይፈልግ እያንዳንዱ ሰው በልቡ ላይ ያነጣጠረ የሚመስለውን ምት ለመመከት አንድ ዓይነት ሰበብ ያገኛል። ቢሆንም ብዙ ቢሆኑም እጅግ ተራ ስለሚመስሉ በተናጠል ብዙ መመርመር አይገባቸውም፤ በጅምላ መመርመሩ በቂ ነው።

ለምጽዋት መዋጮ የሚቀርቡ ተቃውሞዎች ሁሉ ከመጐምጀት ወይም አሁን ያለውን ሳንቲም ለመልቀቅ ካለመፈለግ እንደሚመነጩ ማሰብ ይቻላል። መጐምጀት በእርግጥ ጎልያድ ነው፤ ከምክንያትና ከቅዱሳት መጻሕፍት የተወሰዱትን፣ በሚገባ የተቀረጹትን ምርጥ ክርክሮችና ምክንያቶች — የሕያው እግዚአብሔርን ሠራዊት ሁሉ — ለመገዳደርና ለማቃለል ሁልጊዜ የተዘጋጀ የመጀመሪያ ደረጃ ግዙፍ ነው። ምጽዋትን በመስጠት ዘዴ ወይም ጊዜ ጥንቃቄ የሚደረግ የሚመስሉ የተለመዱ ሰበቦች ሁሉ፣ ለተሻለ ዓላማ ለማቆየት የሚሰጡ ፍንጮች ሁሉ፣ በአብዛኛው መሠረታቸው መጐምጀት፣ ገንዘብን መውደድ ነው፤ ቅዱስ ጳውሎስ በግልጽ የክፋት ሁሉ ሥር ብሎ ከሚጠራው ምን ዓይነት ምስኪን ፍሬ እንደሚጠበቅ እያንዳንዱ ለራሱ ይፍረድ።

ነገር ግን በመስጠት ረገድ ጥንቃቄ እናደርጋለን ለሚሉ ለእንደዚህ ያሉ ሰበቦች ሁሉ መልሱ በአጭሩ ይህ ነው፦ በተቀባዩ ልትታለል ትችላለህ፤ ተቀባዩ ምንም ያህል የማይገባው ቢሆን ግን በፍቅር ዓላማህ ፈጽሞ ልትታለል አትችልም፤ እንዲያውም ችግረኛ መስሎ ለሚታይ፣ ነገር ግን ገንዘቡን ለክፉ ዓላማ ሊያውለው ለሚችል ሰው ገንዘብ ብሰጥ፣ መልካሙ ዓላማ ስጦታዬን ይቀድሰዋል፤ ለእግዚአብሔር ይለየዋል፤ በስሙና ስለ እርሱ ስለ ተደረገም በረከትን ያረጋግጥልኛል፤ አላግባብ የመጠቀሙ በደል ሁሉ ግን መልካም ሥራዬን እንዲህ በውርደት ባዛባው በዚያ ወራዳ ሰው በደለኛ ራስ ላይ ያርፋል። ይህ ለዚያው ሰው ሁለተኛ ጊዜ እንዳልሰጥ ምክንያታዊ ተቃውሞ ሊሆን ይችላል፤ ነገር ግን በሌላ ጊዜ በእውነት ምጽዋት የሚያስፈልገው መስሎ ለሚታይ ሌላ ማንኛውም ሰው እርዳታ እጄን ለመሰብሰብ ሰበብ ሊሆነኝ አይችልም።

ኦ! አስቡ፤ አንድ ሰው በሞት ሰዓት ከበደል ነፃ የሆነ ሕሊና ኖሮት፣ እስትንፋሱ ከሥጋው በምትለይበት ጊዜ ብሩክ አዳኙ ሊቀበለው እጆቹን ዘርግቶ ተዘጋጅቶ «መልካም፥ አንተ በጎ ታማኝም ባሪያ፤ በጥቂቱ

ታምነሃል፥ በብዙ እሾምሃለሁ፤ ወደ ጌታህ ደስታ ግባ» ሲለው ማየት ምንኛ አስደሳች ይሆናል! ወንድሞቼና እኅቶቼ ሆይ፣ እነዚህ ልንፈልጋቸው የሚገቡ ደስታዎች አይደሉምን? እነዚህ መብቶች፣ ይህ ነፃነትና እነዚህ ሀብቶች ሁላችንም በጥቂት ጊዜ ውስጥ ከምንተወውና ወደ ሌላ ሕይወት ልንወስደው ከማንችለው፣ እንደምንኖርበት እንደዚህ ዓይነት ከሺህ ዓለማት እጅግ የሚበልጥ ዋጋ ያላቸው አይደሉምን? እነዚህን ክብሮችና እነዚህን ደስታዎች በሕይወት ካለው ከታላቁ ልዑል ጋር እኩል ለደሀው ባሪያ እንኳ በሚደርሱበት ያኖረውን የእግዚአብሔርን ቸርነት በበቂ ሁኔታ ልታደንቁ፣ ወይም ስለ ፍቅራዊ ቸርነቱ በበቂ ሁኔታ ልታመሰግኑት ትችላላችሁን? እነዚህን ሰማያዊ ሀብቶች ሊገዛ የሚችለው ሥልጣንና ከፍተኛ ማዕረግ አይደለምና፤ ሊገኙ የሚችሉት በበጎነትና እግዚአብሔርን በማገልገል ብቻ ነው፤ ከመካከላችን እጅግ ዝቅተኛው እዚህ በምድር ካለው እጅግ ሀብታም ሰው እኩል እግዚአብሔርን ማገልገል ይችላል፤ በዚህም መንገድ የአምላካችሁን የጌታን ትምህርት በሁሉ ነገር ሊያስጌጥ፣ እንደ እናንተ ስለ ነፍሳቸው የማይጠነቀቁ ከፍ ያለ ማዕረግና ደረጃ ካላቸው ብዙዎች ይልቅ ለክርስቶስ የበለጠ ክብር ሊያመጣ ይችላል።

ስለዚህ ይህን የማይረባና ወዳጅነት የጎደለውን ዓለም በምንተውበት ጊዜ፣ ከእኛ በፊት ወደ ሰማይ የሄዱት መልካሞቹ የቀድሞ ወዳጆቻችን ሁሉ በዘላለም ዳርቻ ላይ እንደ ደረስን ይቀበሉናል፤ በሰላም በመድረሳችንም ወሰን በሌለው የደስታ ሰላምታ ወደ አባቶች፣ ወደ ነቢያት፣ ወደ ሐዋርያትና ወደ ሰማዕታት ማኅበር ይመሩናል፤ ከእነርሱና በክብራማ ምሳሌዎቻቸው ራሳቸውን ለዓለም ካስመሰገኑት ከእነዚያ ደፋርና ለጋስ ነፍሳት ሁሉ ጋር የቅርብ ትውውቅ ያስተዋውቁናል፤ ከመላእክትና ከሊቃነ መላእክት ጋር የቅርብ ወዳጆች በምንሆንበት ጊዜ፣ የሰማይ ባለሟሎች ሁሉ ወንድሞች ብለው ጠርተውን ወደ ጌታቸው ደስታ እንኳን ደኅና መጣችሁ ሲሉን፣ በእነዚያ ሰማያውያን አፍቃሪዎች ርኅሩኅ ፍቅርና እንክብካቤ ሁሉ ወደ ክብራማ ማኅበራቸው ስንቀበል — ይህ ለደስታችን እንዴት ያለ ታላቅ ጭማሪ ይሆናል! በእርግጥ ለሰማይ ደስታ ሌሎች ጭማሪዎችም አሉ፤ ለምሳሌ የስፍራው ክብርና ግርማ፤ ይህም ከሁሉ በላይ ያለው ሰማይ፣ ወይም አዳኛችን ገነት ብሎ የሚጠራው ከላይ ያለውና ይበልጥ ንጹሕ የሆነው የሰማይ አየር ክፍል ነው።

በእያንዳንዱ ክፉ አእምሮ ጠባይ ውስጥ በሰማይ ደስታዎች ላይ ብርቱ ጥላቻ አለ፤ እነዚያ ደስታዎች ሁሉ

ንጹሐን፣ ቅዱሳንና መንፈሳውያን በመሆናቸው ከወራዳና ከረከሰች ነፍስ የተበላሸ ጣዕም ጋር ፈጽሞ ሊስማሙ አይችሉም። በተንኰለኛና በዲያብሎሳዊ መንፈስና በፍቅርና በበጎነት ሁሉ ምንጭ መካከል ምን መስማማት ሊኖር ይችላል? ከሥጋ ደስታ በቀር ሌላ ደስታ የማያውቅ ሥጋዊና ፍትወታዊ መንፈስ፣ ከእነዚያ የማይበሉና የማይጠጡ ነገር ግን በጥበብ፣ በቅድስና፣ በፍቅርና በማሰላሰል ለዘላለም ከሚኖሩት ንጹሐንና ድንግል መናፍስት ጋርስ ምን መስማማት አለው? በእርግጥ አእምሮአችን ለሰማያዊው ሁኔታ እስኪቃኝ ድረስ፣ ከእግዚአብሔርና ከመላእክት ከቅዱሳንም ጋር አንድ ዓይነት ዝንባሌ እስኪኖረን ድረስ፣ በሰማይ ለእኛ የሚስማማ ምንም ደስታ የለም። በአብዛኛው ይህን ሕይወት ስንተው የነበረን ዓይነት ጠባይና ዝንባሌ ይዘን ወደ ሌላው ሕይወት እንገባለንና፤ ከአንዱ ዓለም ወደ ሌላው በማለፍ ብቻ በእኛ ውስጥ ፍጹም ለውጥ እንዴት ሊደረግ እንደሚችል ሊታሰብ አይቻልም፤ ስለዚህ በዚህ ዓለም ፍጥረታትን የሚያሰባስብና የሚያቆራኝ መመሳሰል እንደ ሆነ፣ በሌላውም ዓለም እንደዚሁ እንደሚሆን ጥርጥር የለውም፤ ስለዚህ ክፉና ዲያብሎሳዊ ዝንባሌዎቻችንን ይዘን ወደዚያ ብንሄድ (እዚህ ካላሸነፍናቸውና ካልገደልናቸው በእርግጥ ይዘናቸው እንሄዳለን)፣ ከዲያብሎሳውያንና ከተፈረደባቸው የክፉ ሰዎች መናፍስት በቀር ልንተባበረው የሚገባን ማኅበር አይኖርም፤ ምስኪን መንፈሶቻችን በባሕርይ መመሳሰል አስቀድመው ከእነርሱ ጋር የተቆራኙ በመሆናቸው ከሟቾች ማኅበር እንደ ተለዩ ወዲያውኑ ከእነርሱ ጋር ይቀላቀላሉ።

ወደ ራሳቸው ዓይነት ወፎች እንጂ ወዴት ይጎርፋሉ? በባሕርይ ኅብረት አስቀድመው ከተቆራኙአቸው ከእነዚያ ክፉ መናፍስት በቀር ከማን ጋር ይተባበራሉ? ስለዚህ በዘላለም ዳርቻ ሲደርሱ ወደ ሰማይ ወይም ወደ ሲኦል፣ ወደ ብፁዓን ወይም ወደ ተፈረደባቸው ማኅበር ለመሄድ ምርጫው ለራሳቸው ቢተውላቸው እንኳ፣ ሰማይ ለእነርሱ ስፍራ እንዳልሆነ ግልጽ ነው፤ የዚያ የዘላለም ቀን ብሩህ ግዛት አየር ከጨለማና ከሲኦላዊ ባሕርያቸው ጋር ፈጽሞ አይስማማም፤ ወዮ! በዚያ በሚኖሩት ብፁዓን ፍጡራን መካከል ምን ያደርጋሉ? አምላካዊ ባሕርያቸውን፣ መለኮታዊ ማሰላሰላቸውንና ሰማያዊ ተግባራቸውን እጅግ የሚጠሉትና የሚጸየፉት ሆነው? ስለዚህ ሰማይን የማግኘት መብት ከመያዝ በተጨማሪ፣ በሰማይ ለመደሰት አስቀድመን ለእርሱ የተዘጋጀንና የበቃን መሆን አስፈላጊ ነው። ነገሩ እንዲህ ስለ ሆነ እግዚአብሔር በቸርነቱ

የመንፈሳችን ትክክለኛ ዝንባሌዎችና ብቃቶች የሆኑትን እነዚያኑ በጎነቶች የሰማይ መብታችን ቅድመ ሁኔታ ሊያደርጋቸው ወደደ፤ ይኸውም በአንድና በዚያው ድካም ለሰማይ መብት እንድናገኝና በእርሱ ለመደሰትም ብቁ እንድንሆን ነው።