ሥልጣንና መገዛት

«ነፍስ ሁሉ በበላይ ላሉት ባለ ሥልጣኖች ይገዛ። ከእግዚአብሔር ካልተገኘ በቀር ሥልጣን የለምና፤ ያሉትም ባለ ሥልጣኖች በእግዚአብሔር የተሾሙ ናቸው።» (ሮሜ 13:1)

በ1948 እና በ1949 የበጋ ወራት ዋችማን ኒ በፉዡ አቅራቢያ በሚገኘው በኩሊያንግ ተራራ ላይ ሠራተኞችን ሰበሰበ፤ ይህም የሕይወቱ የመጨረሻ ሥልጠና ሆኖ ተገኘ። በዚያ የሰጣቸው መልእክቶች በኋላ «መንፈሳዊ ሥልጣን» በሚል ርዕስ ታተሙ፤ እነርሱም ከተናገራቸው ነገሮች ሁሉ እጅግ ዘልቀው ከሚገቡት — እጅግ አደገኛ ከሆኑትም — መካከል ናቸው።

ሥልጣን የጽንፈ ዓለም የመጀመሪያው መሠረታዊ ሕግ ነው

የኒ መነሻ ሐሳብ በጽንፈ ዓለም ውስጥ ከሁሉ የጠለቀው ጉዳይ ኃጢአት ሳይሆን ሥልጣን ነው የሚል ነበር። ኃጢአት ምልክት ነው፤ ዓመፅ ደግሞ በሽታው ነው። የዚህንም ምንጭ እስከ ሉሲፈር ውድቀት ድረስ ተከታትሎ አገኘው፤ በእርሱ ዘንድ የመጀመሪያው የዓመፅ ድርጊት ከገዢው ነጻ መሆንን የሚያውጅ አዋጅ ነበር፦

«ወደ ሰማይ ዐርጋለሁ፥ ዙፋኔን ከእግዚአብሔር ከዋክብት በላይ ከፍ ከፍ አደርጋለሁ … በልዑልም እመሰላለሁ።» (ኢሳይያስ 14:13-14)

አምስት ጊዜ «እኔ እንዲህ አደርጋለሁ» አለ። ምንም ዓይነት የሥነ ምግባር ርኩሰት አልቀረበም፤ የቀረበው ራስን በራስ መግዛት ነው። ኒም ይህ የኃጢአት ሁሉ ዋና ባሕርይ ነው ብሎ ተከራከረ፤ ይኸውም በዋነኝነት ስሕተት የሆኑ ነገሮችን ማድረግ ሳይሆን ከሥልጣን በታች ለመሆን እምቢ ማለት ነው። ያው ዓይነት አካሄድ በኤደንም ይታያል። እባቡ ያቀረበው ራስ ገዝነትን ነበር — «እንደ እግዚአብሔር ትሆናላችሁ» (ዘፍጥረት 3:5) — ፍሬው ደግሞ መሣሪያ ብቻ ነበር። በዚህ ፊት ለፊት የወልድ መታዘዝ ቆሟል።

«ራሱን አዋረደ፥ ለሞትም ይኸውም የመስቀል ሞት እንኳ የታዘዘ ሆነ።» (ፊልጵስዩስ 2:8)

ከእግዚአብሔር ጋር የሚተካከለው ክርስቶስ የመገዛትን ስፍራ ያዘ፤ ከዚያም ስፍራ አንድም ጊዜ አልወጣም። በኒ ትምህርት ይህ የጽንፈ ዓለሙ የግብረ ገብ ሥርዓት መመለስ ነው።

በውክልና የተሰጠ ሥልጣን

ከዚህም ሁለተኛውን ነጥቡን አወጣ፤ እግዚአብሔር ሥልጣኑን የሚሠራው በወኪሎቹ በኩል ነው። ወላጆች በቤት። ሽማግሌዎች በቤተ ክርስቲያን። ጌቶች በአገልጋዮች ላይ። ገዦች በመንግሥት። ባሎች በትዳር። እነዚህ እንዲሁ ለኑሮ የሚመቹ ማኅበራዊ ዝግጅቶች ብቻ አይደሉም፤ በእርሱ አመለካከት እግዚአብሔር የሚገዛባቸው ሹመቶች ናቸው፤ ሰውም እነርሱን የሚይዝበት መንገድ እግዚአብሔርን እንዴት እንደሚመለከት ይገልጣል። ምሳሌዎቹን በአብዛኛው የወሰደው ከብሉይ ኪዳን ነው። ሙሴን የተገዳደሩትና ምድር የዋጠቻቸው ቆሬ፣ ዳታንና አቤሮን። በወንድሟ ላይ በመናገሯ በለምጽ የተመታችው ማርያም። ሁለቱ ወንድሞቹ ልብስ ይዘው ወደ ኋላቸው እየሄዱ ሳሉ የአባቱን ኀፍረት በመግለጡ በልጁ በኩል የተረገመው ካም። ከሁሉም በላይ ደግሞ ሳኦልን ሁለት ጊዜ በእጁ አግኝቶ ያልነካው ዳዊት፤ ሳኦል ነፍሰ ገዳይ፣ የማይታዘዝና በእግዚአብሔር አስቀድሞ የተጣለ ቢሆንም እንኳ — «እግዚአብሔር በቀባው ላይ እጁን ዘርግቶ ከበደል ንጹሕ የሚሆን ማን ነው?» (1ኛ ሳሙኤል 26:9)። የዳዊት ራስን መግታት አርአያ ነው። ሥልጣኑን የያዘው ሰው የተበላሸ ነበር፤ ሹመቱ ግን አሁንም የእግዚአብሔር ነበር። ዳዊትም ሳኦልን የማስወገዱን ነገር ለእግዚአብሔር ተወ፤ እግዚአብሔርም ያለ ዳዊት እርዳታ በጊዜው ፈጸመው።

መገዛትና መታዘዝ አንድ አይደሉም

እዚህ ላይ ኒ ትምህርቱን ሁሉ አሰቃቂ ነገር ከመሆን የሚያድነውን አንድ ልዩነት አደረገ፤ ይህም ልዩነት አጽንዖት ሊሰጠው ይገባዋል። መታዘዝ የድርጊት ጉዳይ ነው፤ መገዛት የዝንባሌ ጉዳይ ነው። መታዘዝ ገደብ አለው — አማኝ መታዘዝ የሌለበት ትእዛዛት አሉ። መገዛት ግን በመንፈስ ገደብ የለውም፤ ይኸውም ፈጽሞ የዓመፀኛን አቋም አንይዝም ማለት ነው። ሸንጎው ሐዋርያትን እንዳይሰብኩ በከለከላቸው ጊዜ ጴጥሮስና ዮሐንስ አልታዘዙም።

«ከሰው ይልቅ ለእግዚአብሔር ልንታዘዝ ይገባል።» (የሐዋርያት ሥራ 5:29)

ነገር ግን ሸንጎውን አልሰደቡም፤ በእርሱ ላይ አልተደራጁም፤ ራሳቸውንም እንደ ተለዋጭ ባለ ሥልጣን አላቆሙም። ለመታዘዝ እምቢ አሉ፤ ግርፋቱንም ተቀበሉ። ይህ ያለ መታዘዝ መገዛት ነው፤ ኒም እንደ አርአያ አድርጎ አቀረበው፦ በውክልና የተሰጠ ሥልጣን እግዚአብሔር የከለከለውን ሲያዝዝ አማኙ እምቢ ማለት አለበት — እምቢ የሚለውም ዓመፀኛ ባልሆነ መንፈስ፣ የሚከተለውንም መዘዝ ሁሉ እየተቀበለ መሆን አለበት።

አስፈላጊና ከባድ ማስጠንቀቂያ

ይህ ትምህርት ያለ አግባብ ጥቅም ላይ ውሏል፤ ስለ እርሱ የሚቀርብ ማንኛውም ታማኝ ገለጻም ይህን በግልጽ መናገር አለበት። በእነዚህ መልእክቶች ተጽዕኖ ሥር ባሉ አንዳንድ ክበቦች — ስለ ዋችማን ኒ ፈጽሞ ሰምተው በማያውቁ በሌሎች ብዙ ክበቦችም — በውክልና የተሰጠ ሥልጣን አስተምህሮ መሪዎችን ከተጠያቂነት ለመከለል፣ ተገቢ ጥያቄዎችን ለማፈን፣ ማንኛውንም ትችት ዓመፅ ብሎ ለመፈረጅ፣ በደል የደረሰባቸውንም ለበዳዮቻቸው ተገዝተው እንዲኖሩ ለማድረግ ጥቅም ላይ ውሏል። ውጤቱም እጅግ አሳዛኝ ሆኗል፦ ጉባኤዎች ተታልለዋል፣ ገንዘብ ሳይመረመር ቀርቷል፣ ኃጢአት ተሸፍኗል፣ ለጉዳት የተጋለጡትም እግዚአብሔር ዝምታቸውን ይፈልጋል ተብለዋል። መጽሐፍ ቅዱስ ይህን አይደግፍም፤ እንዲያውም በርካታ የመጽሐፍ ቅዱስ ክፍሎች ይከለክሉታል። ጳውሎስ ጴጥሮስን ፊት ለፊት ተቃወመው፤ ይህንንም በይፋ ተናገረ (ገላትያ 2:11)። የቤርያ ሰዎች የአንድን ሐዋርያ ስብከት ከመጻሕፍት ጋር በማመሣከራቸው ተመሰገኑ (የሐዋርያት ሥራ 17:11)። ሽማግሌዎች ከመሾማቸው በፊት ሊመረመሩ፣ ኃጢአት ቢሠሩም በሁሉ ፊት ሊገሠጹ ይገባል (1ኛ ጢሞቴዎስ 5:19-20)። የእግዚአብሔርን መንጋ የሚጠብቁ እረኞች በአደራ በተሰጧቸው ላይ በኃይል እንዳይገዙ በግልጽ ተከልክለዋል (1ኛ ጴጥሮስ 5:3)። የብሉይ ኪዳን የነቢያት መጻሕፍትም በሙሉ ነገሥታትንና ካህናትን እንዲጋፈጡ በእግዚአብሔር የተላኩ ሰዎችን ታሪክ የያዙ ናቸው። ኒ ራሱ ፍትሕ የጎደለው ነው ብሎ ያመነበትን ተግሣጽ ተቀበለ፤ ለዓመታትም ራሱን ሳይከላከል ታገሠ፤ ይህም ለትምህርቱ ያለዚያ የማይኖረውን የግብረ ገብ ክብደት ይሰጠዋል። ነገር ግን መሠረታዊው ሕግ በግልጽ እንደሚነገር ሁሉ መከላከያውም እንዲሁ በግልጽ መነገር አለበት፦ ሥልጣን ፈጽሞ ልቅ ፈቃድ አይደለም፤ መገዛትም ፈጽሞ የእውነት ምትክ አይደለም። ይህን አስተምህሮ ራሱን ለመከላከል የሚጠቀም መሪ በዚያው ድርጊቱ ከሚናገርለት ሥልጣን ውጭ ወጥቷል።

የሚማረው የት ነው

ኒ ስለ ሥልጣን ያስተማረው ሙሉ ጊዜያቸውን ለሚያገለግሉ ሠራተኞች ነበር፤ ነገር ግን የማሠልጠኛው ስፍራ አገልግሎቱ ሳይሆን የተለመደው ቤተሰብ ነው በማለት አጥብቆ ተናገረ። አዲስ ኪዳንም ይህን ያረጋግጣል። በመልእክቶቹ ውስጥ ስለ ሥልጣን የሚናገር እያንዳንዱ ሰፊ ክፍል ስለ ቤተ ክርስቲያን ከመናገሩ በፊት ስለ ቤትና ስለ ሥራ ይናገራል፦ ሚስቶችና ባሎች፣ ልጆችና ወላጆች፣ ባሪያዎችና ጌቶች።

«ባሪያዎች ሆይ፥ ለክርስቶስ እንደምትታዘዙ በፍርሃትና በመንቀጥቀጥ በልባችሁ ቅንነት በሥጋ ጌቶቻችሁ ለሆኑ ታዘዙ፤ የእግዚአብሔርን ፈቃድ እንደሚያደርጉ እንደ ክርስቶስ ባሪያዎች እንጂ ለሰው ደስ እንደምታሰኙ ለታይታ የምትገዙ አትሁኑ።» (ኤፌሶን 6:5-6)

ኒ «ለታይታ የምትገዙ አትሁኑ» ወደሚለው ሐረግ ትኩረት ሳበ። የመገዛት ፈተና ባለ ሥልጣኑ በማይመለከትበት ጊዜ ሰው የሚያደርገው ነገር ነው። ሲታይ ብቻ በሚገባ የሚሠራ ሥራ መታዘዝ አይደለም፤ መልክን ማሳመር ነው። በቆላስይስ መልእክት ውስጥ የሚከተለውን አስደናቂ ሐረግም አስተዋለ፦ «ለሰው ሳይሆን ለጌታ እንደምታደርጉ፥ የምታደርጉትን ሁሉ በትጋት አድርጉት» (ቆላስይስ 3:23)። አማኙ በመጨረሻ ሲታይ ፈጽሞ አሠሪውን አያገለግልም፤ ክርስቶስ በፈቀደው ዝግጅት በኩል ክርስቶስን ያገለግላል። ይህ ተራውን ሥራ ይለውጣል — ሠራተኛውንም ይጠብቃል፤ እውነተኛ ጌታው በሰማይ ያለ ሰው በምድር ላይ የማንም ንብረት ሊሆን አይችልምና። ጴጥሮስም ያንኑ መሠረታዊ ሕግ በእውነት አስቸጋሪ ወደ ሆነ ክልል ይወስደዋል፦

«ሎሌዎች ሆይ፥ ለበጎዎችና ለገሮች ጌቶቻችሁ ብቻ ሳይሆን ለጠማሞች ደግሞ በፍርሃት ሁሉ ተገዙ።» (1ኛ ጴጥሮስ 2:18)

ጠማሞች — ጠማማ የሆኑት፣ ምክንያታዊ ያልሆኑት። ጴጥሮስ ለዚህ የሚሰጠው ምክንያት ጌታው ስለሚገባው ሳይሆን ክርስቶስ ግፍን ሳይመልስ ስለ ታገሠና ምሳሌ ስለ ተወልን ነው። ይህን በትክክል ለመያዝ ሁለት ነገሮች መባል አለባቸው። የመጀመሪያው፣ ጴጥሮስ የሚገልጸው በመከራ ውስጥ ያለን ዝንባሌ ነው እንጂ ፍትሕን መፈለግን አይከለክልም። ጳውሎስ የሮሜ ዜግነቱን ተጠቀመ፤ ወደ ቄሳርም ይግባኝ አለ። አማኝ መጥፎ አሠሪን በሕጋዊ መንገድ ሊተው፣ ወንጀልን ሊያሳውቅ ወይም ጥበቃን ሊፈልግ ይችላል። ሁለተኛው ከዚህ ምዕራፍ ቀደም ካለው ክፍል የሚከተል ነው፦ እዚህ ያለው ምንም ነገር ማንም በአደጋ ውስጥ እንዲቆይ አይፈቅድም። በደል ባለበት ቦታ መጽሐፍ ቅዱሳዊው ምላሽ ዝም ብሎ መታገሥ ሳይሆን ማዳን ነው፤ እነዚህን ጥቅሶች አንድን ሰው በጉዳት ውስጥ ለማቆየት የሚጠቀም ማንኛውም አስተማሪ ትርጉማቸውን ፈጽሞ ገልብጦታል።

ለማሰላሰልና ለተግባር

1. ኃጢአቶችህን ብቻ ሳይሆን ከኃጢአቶችህ በታች ያለውን ዓመፅ — ራስን በራስ የመግዛት ምርጫን — ለማግኘት ልብህን መርምር።

2. በልብህ ዘወትር የምትተቸውን በሕይወትህ ያለ አንድ ባለ ሥልጣን ለይ። ጕድለቱ ምንም ይሁን ምን አስቀድመህ የገዛ ዝንባሌህን አስተካክል።

3. መታዘዝ በማይገባህ ቦታ በግልጽና በአክብሮት እምቢ በል፤ ሁከት ሳታነሣሣም መዘዙን ተቀበል።

4. ሥልጣን ካለህ፣ ከመጠየቅ ለማምለጥ የመገዛትን ቋንቋ ተጠቅመህ ታውቅ እንደ ሆነ ራስህን ጠይቅ። ስለዚያም ለይተህ ንስሐ ግባ።

5. 1ኛ ጴጥሮስ 5:1-4ን ከዚህ ምዕራፍ ጋር አንብብ፤ አመራርህንም እርሱ ይግዛው።

ጸሎት

አባት ሆይ፣ አንተ አምላክ ነህ፤ እኔ አይደለሁም። ከኃጢአቴ ምን ያህሉ ራሴን የመግዛት ምኞት ብቻ እንደ ሆነ እናዘዛለሁ።

ከአንተ ጋር የሚተካከል ሆኖ ሳለ ዝቅተኛውን ስፍራ የያዘውን፣ እስከ ሞትም የታዘዘውን የክርስቶስን አሳብ አስተምረኝ።

ክፉ የሆነውን መቃወም በሚገባኝ ቦታ ያለ መራርነት ድፍረትን፣ ያለ ትዕቢትም ጽናትን ስጠኝ። በሌሎች ላይ ማንኛውንም ሥልጣን በያዝሁበት ቦታም ራሴን ለመከላከል ስምህን ከመጠቀም ፈጽሞ ጠብቀኝ። አሜን።