የክርስቶስ አካል

«አካልም አንድ እንደ ሆነ ብዙም ብልቶች እንዳሉበት ነገር ግን የአካል ብልቶች ሁሉ ብዙዎች ሳሉ አንድ አካል እንደ ሆኑ፥ ክርስቶስ ደግሞ እንዲሁ ነው።» (1ኛ ቆሮንቶስ 12:12)

ኒ ስለ ቤተ ክርስቲያን ያስተማረው ትምህርት የሚጀምረው በድርጅት፣ በአስተዳደር ወይም በስብሰባዎች ሳይሆን የአዲስ ኪዳን ታላቅና ቸል የተባለ መገለጥ ብሎ በቈጠረው አንድ እውነታ ነው፦ ቤተ ክርስቲያን አካል ናት፤ አካል ደግሞ ሕያው ነገር ነው።

ምሳሌ ሳይሆን እውነታ

በላይ ባለው ጥቅስ የመጨረሻዎቹ አራት ቃላት ላይ አጥብቆ አተኮረ። ጳውሎስ ንጽጽሩን ይገነባል — አካል አንድ እንደ ሆነ ብዙም ብልቶች እንዳሉበት — ከዚያም «ቤተ ክርስቲያን ደግሞ እንዲሁ ናት» ብሎ ይደመድማል ብለን ስንጠብቅ «ክርስቶስ ደግሞ እንዲሁ ነው» ብሎ ይጽፋል። አካሉ የቤተ ክርስቲያን ሥዕል አይደለም። ቤተ ክርስቲያን በእርግጥ ያው ናት፤ ሕይወቷም የክርስቶስ የራሱ ሕይወት ነው።

«ሁሉንም ከእግሩ በታች አስገዛለት ከሁሉ በላይም ራስ እንዲሆን ለቤተ ክርስቲያን ሰጠው። እርስዋም አካሉና ሁሉን በሁሉ የሚሞላ የእርሱ ሙላቱ ናት።» (ኤፌሶን 1:22-23)

ኒ ከዚህ ስለ ቤተ ክርስቲያን ጉዳዮች ያለውን አስተሳሰብ ሁሉ የገዛ መደምደሚያ አወጣ፦ አካልን ማደራጀት አትችልም። ማሽንን፣ ድርጅትን፣ ሠራዊትን ልታደራጅ ትችላለህ። አካል ግን ተገጣጥሞ አይሠራም፤ ያድጋል፤ የሚያድገውም አስቀድሞ በውስጡ ካለ ሕይወት ነው። በዚህ አመለካከት የቤተ ክርስቲያንን ሕይወት በመዋቅር ብቻ ለማስገኘት የሚደረግ ሙከራ ሁሉ እግዚአብሔር ብቻ ሊያስገኘው የሚችለውን ነገር በእጅ ለመሥራት የሚደረግ ሙከራ ነው።

«ከእርሱም የተነሣ አካል ሁሉ እያንዳንዱ ክፍል በልክ እንደሚሠራ፥ በተሰጠለት በጅማት ሁሉ እየተጋጠመና እየተያያዘ፥ ራሱን በፍቅር ለማነጽ አካሉን ያሳድጋል።» (ኤፌሶን 4:16)

ራስን ችሎ የመቆም ፍጻሜ

በኒ እጅ የአካሉ አስተምህሮ ተግባራዊ ኃይል ራሱን ችሎ ለብቻው የሚኖረውን ክርስቲያን ማፍረስ ነበር።

«ዓይን እጅን። አታስፈልገኝም ልትለው አትችልም፥ ወይም ራስ ደግሞ እግሮችን። አታስፈልጉኝም ሊላቸው አይችልም።» (1ኛ ቆሮንቶስ 12:21)

ማንም የአካል ብልት ለራሱ እንደማይሠራ፣ ማንም ብልትም ለብቻው እንደማይሠራ አስተዋለ። ከአካል የተቈረጠ እጅ ቅርጹን ለጥቂት ጊዜ ይይዛል፤ ጥቅሙን ግን ወዲያውኑ ያጣል። ኒ ይህን በዘመኑ የተለመደ ለነበረውና በእኛ ዘመን እጅግ ይበልጥ ለተለመደው ግላዊና ራሱን ብቁ አድርጎ ለሚቈጥር ክርስትና ተጠቀመበት — የሚያነብ፣ የሚጸልይ፣ ስብከት የሚሰማ፣ ለማንም ግን ተጠያቂ ያልሆነው አማኝ። እንዲህ ያለው ሰው በትክክል ማደግ አይችልም ብሎ ተከራከረ፤ ምክንያቱም ዕድገት የአካሉ ተግባር ነው። በትክክል ማየት አይችልም፤ ምክንያቱም በመንፈሳዊ ነገሮች ማየት ለአካሉ የተሰጠ ሲሆን የሚተላለፈውም በእርሱ በኩል ነው። በትክክል ማገልገልም አይችልም፤ ምክንያቱም ስጦታዎች ለግለሰቦች የሚሰጡት ለገዛ ጥቅማቸው ሳይሆን ስለ አካሉ ሲባል ነው።

«ነገር ግን መንፈስ ቅዱስን መግለጥ ለእያንዳንዱ ለጥቅም ይሰጠዋል።» (1ኛ ቆሮንቶስ 12:7)

መቀበልን መማር

ኒ ከብዙዎቹ አስተማሪዎች ይበልጥ አጽንዖት የሰጠውና ልናሰላስልበት የሚገባ የዚህ ትምህርት አንድ ገጽታ አለ፦ ከሌሎች ብልቶች የመቀበል አስፈላጊነት። በአገልግሎት ውስጥ ትዕቢት ለመስጠት ባለመፈለግ ከሚገለጠው ይልቅ ለመቀበል ባለመፈለግ ይበልጥ ይገለጣል አለ። ለመርዳት ደስተኞች ነን፤ እርዳታ ማስፈለጋችን ግን ያስከፋናል። አካሉ እውነት ከሆነ ግን እግዚአብሔር የሚያስፈልገኝን ሆን ብሎ ባልመረጥኋቸው፣ ላልወዳቸው በምችልና ልቈጣጠራቸው በማልችል ሰዎች ውስጥ አከፋፍሎታል። እነርሱን አለመቀበል እርሱን አለመቀበል ነው። ይህንም ውሳኔ በማድረግ ረገድ ካለው የኅብረት ልምምድ ጋር አያያዘው። ስለ ጌታ ፈቃድ አንድ መረዳት ያለው አማኝ ለብቻው ከመንቀሳቀስ ይልቅ ወደ በሰሉ ወንድሞች ኅብረት ቢያመጣው መልካም ያደርጋል ብሎ አስተማረ — ወንድሞች የማይሳሳቱ ስለ ሆኑ አይደለም፤ አካሉ ማንም ብልት ብቻውን የሌለው ማስተዋል ስላለው ነው እንጂ።

አንድ አካል፣ አንድ ብቻ

በመጨረሻም ኒ የአካሉ አንድነት ምኞት ሳይሆን እውነታ ነው በማለት አጥብቆ ተናገረ።

«በመጠራታችሁ በአንድ ተስፋ እንደ ተጠራችሁ አንድ አካልና አንድ መንፈስ አለ።» (ኤፌሶን 4:4)

አንድነትን እንድንፈጥር አልተጠየቅንም፤ እንድንጠብቀው ግን ተጠየቅን፦ «በሰላም ማሰሪያ የመንፈስን አንድነት ለመጠበቅ ትጉ» (ኤፌሶን 4:3)። በዚህ አመለካከት መለያየት አካሉን መከፋፈል አይደለም — አካሉ ሊከፋፈል አይችልምና — ይልቁንም በእውነታ ጸንቶ የሚኖረውን ነገር በተግባር መካድ ነው።

አንባቢ በሚቀጥለው ምዕራፍ ስለምንመለከታቸው ስለ ኒ ይበልጥ ዝርዝር የቤተ ክርስቲያን ሥርዓት አመለካከቶች ምንም ዓይነት መደምደሚያ ላይ ቢደርስ፣ ይህን ያህል ከክርክር በላይ የሆነና እጅግ ተግባራዊ ነው፦ ለብቻህ ክርስቲያን መሆን አትችልም። አዲስ ኪዳን እንዲህ ያለውን ነገር አያስበውም፤ እግዚአብሔርም የጸጋን አቅርቦት ያዘጋጀበት መንገድ ከአካሉ ራሱን የሚያገልል አማኝ በተትረፈረፈ በረከት መካከል ሆኖ እንዲራብ ያደርገዋል።

ስጦታዎች፣ አገልግሎቶችና የክርስቶስ ሙላት ልክ

አካሉ እውነት ከሆነ ስጦታዎቹ ለምንድን ናቸው? ኒ መልሱን የክርስቲያን አገልግሎት መሠረታዊ ሰነድ አድርጎ በሚመለከተው ክፍል ውስጥ አገኘ።

«እርሱም አንዳንዶቹ ሐዋርያት፥ ሌሎቹም ነቢያት፥ ሌሎቹም ወንጌልን ሰባኪዎች፥ ሌሎቹም እረኞችና አስተማሪዎች እንዲሆኑ ሰጠ፤ ይህም ቅዱሳንን ለአገልግሎት ሥራ፥ ለክርስቶስ አካል ሕንጻ እንዲያዘጋጁ ነው።» (ኤፌሶን 4:11-12)

ዓላማውን በሚገልጸው ሐረግ ላይ አጽንዖት ሰጠ። ስጦታ የተሰጣቸው ሰዎች የተሰጡት ቅዱሳንን ለማዘጋጀት ነው — ቃሉ የተሰበረን አጥንት ወደ ቦታው መመለስን፣ መረብን መጠገንን፣ አንድን ነገር ለሥራው ብቁ አድርጎ ማስተካከልን ያመለክታል። ሥራቸው በሌሎቹ ሁሉ ፈንታ የአገልግሎትን ሥራ መሥራት አይደለም፤ ቅዱሳን ራሳቸው እንዲሠሩት ማስታጠቅ ነው። ይህም በሚቀጥለው ምዕራፍ ይበልጥ የምንመለከተው፣ ኒ በሙያተኛ ቀሳውስት ላይ ለነበረው ተቃውሞ መሠረት ነበር። አንድ ሰው ብቻ የሚሠራበትና ሌሎቹ የሚመለከቱበት አሠራር ቅልጥፍና የጎደለው ብቻ አይደለም፤ አካሉ እንዳይሠራ ይከለክላል፤ በውስጡ ያለውንም እያንዳንዱን ብልት ያቀጭጫል። ይህ ሁሉ ማስታጠቅ ወደሚያመራበት ግብም አጽንዖት ሰጠ፦

«ይህም ሁላችን የእግዚአብሔርን ልጅ በማመንና በማወቅ ወደሚገኘው አንድነት፥ ፍጹምም ወደ ሆነ ሰው፥ የክርስቶስ ሙላት ወደሚገኝበት ወደ ሙላቱ ልክ እስክንደርስ ድረስ ነው።» (ኤፌሶን 4:13)

«ሁላችን … እስክንደርስ ድረስ»። መድረሻው የጋራ ነው። ኒ ይህን ማንም ግለሰብ አማኝ ምንም ያህል ቢገፋ ለብቻው አይደርስም ማለት እንደ ሆነ ተረዳው። የክርስቶስ ሙላት ልክ በአንድ ሰው የሚደረስበት አይደለም፤ በአካል የሚደረስበት ነው። ይህ ማለት የእኔ ዕድገት ከአንተ ዕድገት ጋር የተሳሰረ ነው፤ የሙሉውም ብስለት በክፍሎቹ አለመብሰል በእርግጥ ይዘገያል ማለት ነው። ኒ ከመናገር ያልተቈጠበበት አሳሳቢ አንድምታም አለ። አካሉ እውነት ከሆነ የግል ኃጢአቴ የግል አይደለም። እኔን ብቻ አይጎዳም።

«አንድም ብልት ቢሣቀይ ብልቶች ሁሉ ከእርሱ ጋር ይሣቀያሉ፤ አንድ ብልትም ቢከበር ብልቶች ሁሉ ከእርሱ ጋር ደስ ይላቸዋል።» (1ኛ ቆሮንቶስ 12:26)

እርሱም እንዲሁ አጥብቆ የተናገረለት የሚያበረታታ አንድምታም አለ። ከሁሉ ያነሰው የታማኝነት አገልግሎቴ ትንሽ አይደለም፤ ምክንያቱም እርሱም የእኔ ብቻ አይደለምና። ሳይታይ የሚጸልይ፣ የሚሰጥና የሚታገሥ ስውር ብልት ሙሉው አካል ከሌላ ቦታ ሊያገኘው የማይችለውን ነገር ለሙሉው ያቀርባል።

ለማሰላሰልና ለተግባር

1. ዘወትር ከእነርሱ የምትቀበል ሦስት አማኞችን ጥቀስ — የምታስተምራቸውን አይደለም፤ የምታገለግላቸውንም አይደለም፤ ከእነርሱ የምትቀበላቸውን እንጂ። ሦስት መጥቀስ ካልቻልህ የምርመራው ውጤት ያ ነው።

2. የሚቀጥለውን ትልቅ ውሳኔህን ከመፈጸምህ በፊት ወደ ሁለት ወይም ሦስት የበሰሉ አማኞች አቅርበው፤ በእውነትም አድምጣቸው።

3. በጉባኤህ ውስጥ አላስፈላጊ ነው ብለህ የምትቈጥረውን አንድ ብልት ለይ። እግዚአብሔር ለአንተ ብሎ በእርሱ ውስጥ ያኖረውን እንዲያሳይህ ለምነው።

4. ለመለያየት አስተዋጽኦ ባደረግህበት ቦታ በዚህ ወር አንድ ተጨባጭ የእርቅ እርምጃ ውሰድ።

5. ስጦታህ ለምን እንደ ሆነ ራስህን ጠይቅ። መልሱ በዋነኝነት የገዛ ራስህ እርካታ ከሆነ እንደ ገና አስብበት።

ጸሎት

ጌታ ኢየሱስ ሆይ፣ አንተ ራስ ነህ፤ እኔም ብልት ነኝ — ከብዙዎች አንዱ፣ ከሁሉም የሚበልጠውም አይደለሁም።

ራሴን ችዬ ለብቻዬ ለመቆም መፈለጌን ይቅር በለኝ። ጠቃሚ መሆንን አክብሬአለሁ፤ የሌሎች እርዳታ የሚያስፈልገኝ መሆንን ግን ተቃውሜአለሁ። አቅርቦቱን የማዘጋጀው እኔ እንደ ሆንሁ ከየትኞቹ አማኞች እንደምቀበል መርጫለሁ።

በእውነት ከአካልህ ጋር አጣምረኝ። እንደምሰጠው በነጻ መቀበልን፣ አስቀድመህ የሠራኸውን አንድነት መጠበቅን፣ የራሴን መስፋት ሳይሆን የሙሉውን ጥቅም መፈለግን አስተምረኝ። አሜን።