ፈጽሞ የተቀደሰ

«የሰላምም አምላክ ራሱ ሁለንተናችሁን ይቀድስ፤ መንፈሳችሁም ነፍሳችሁም ሥጋችሁም ጌታችን ኢየሱስ ክርስቶስ በመጣ ጊዜ ያለ ነቀፋ ፈጽመው ይጠበቁ።» (1ኛ ተሰሎንቄ 5:23)።

ሲምፕሰን በዚህ ምዕራፍ ርእሰ ጉዳይ ላይ ሁለት ትናንሽ መጻሕፍትን ጽፏል፤ ሁለቱም ጉዳዩን ከተቃራኒ አቅጣጫዎች ይቀርቡታል። «ፈጽሞ የተቀደሰ» የአንድን ጥቅስ ማብራሪያ ሲሆን፣ ሙሉ በሙሉ የእግዚአብሔር መሆን ምን ማለት እንደ ሆነ ይጠይቃል። «የተስፋው ምድር» ደግሞ ከኢያሱ መጽሐፍ የተወሰደን ካርታ የሚያብራራ ሲሆን፣ በግልጽ የእርሱ የሆኑ ብዙዎች እርሱ ከሰጣቸው ነገር ይህን ያህል ጥቂቱን ብቻ የሚወርሱት ለምን እንደ ሆነ ይጠይቃል። የመጀመሪያው አስተምህሮው ነው፤ ሁለተኛው የችግሩ ምርመራ ነው። አንድ ላይ ሲነበቡ አንድ ሙግት ያቀርባሉ፤ ሙግቱም እርሱ ሊለቀው ባልፈቀደው ቃል ይጀምራል። ጳውሎስ ተሰሎንቄዎች በከፊል ወይም በሃይማኖታዊ ክፍላቸው ብቻ እንዲቀደሱ አይጸልይም። የሚጸልየው ለሰውየው ሁለንተና ነው፤ ከዚያም ማንም እንዳይሳሳት ክፍሎቹን በስማቸው ይጠራል፦ መንፈስ፣ ነፍስና ሥጋ።

ቃሉ ምን ማለት ነው

ሲምፕሰን የጀመረው ብሉይ ኪዳን ከሚጀምርበት ነው፤ የቃሉ መዝገበ ቃላት ከዚያ የመጣ ነውና። መቀደስ ማለት መለየት ነው። የመገናኛው ድንኳን ዕቃዎች በተቀደሱ ጊዜ በሥነ ምግባር አልተሻሻሉም — ሳሕን ሥነ ምግባር የለውም። ከተራ አገልግሎት ወደ እግዚአብሔር አገልግሎት ተዛወሩ። ይህ የሐሳቡ ሥር ነው፤ መቀደስ በዋነኛነት ጉድለቶችን ስለ ማስወገድ ያልሆነበትም ምክንያት ይህ ነው።

«ማንም ራሱን … ቢያነጻ፥ ለክብር የሚሆን የተቀደሰም ለጌታውም የሚጠቅም ለበጎም ሥራ ሁሉ የተዘጋጀ ዕቃ ይሆናል።» (2ኛ ጢሞቴዎስ 2:21)።

በዚህ ውስጥ ሁለት እንቅስቃሴዎች አሉ፤ ሲምፕሰንም በሁለቱም ላይ አጥብቆ ይቆም ነበር። ከአንድ ነገር መለየት አለ — ዕቃውን ከተራ አገልግሎት ማውጣት። ለአንድ ነገር መሰጠትም አለ — ዕቃውን እንደ ፈቃዱ ለሚጠቀምበት ለባለቤቱ መስጠት። ብዙ የቅድስና ትምህርት በመጀመሪያው ላይ ይቆማል፤ ሃይማኖታቸው በዋነኛነት የማያደርጓቸው ነገሮች ዝርዝር የሆነ ክርስቲያኖችንም ያፈራል። ያለ መሰጠት የሆነ መለየት ባዶ ዕቃን ያስገኛል — በጥንቃቄ የነጻ፣ ለምንም ግን የማይውል። ሳሕኑን ከተራው መደርደሪያ የምናወርደው በመሠዊያው ላይ ልናኖረው ነው።

መንፈስ፣ ነፍስና ሥጋ

ጳውሎስ ሦስቱን በስማቸው መጥራቱ ለሲምፕሰን የትምህርቱን አወቃቀር ሰጠው፤ እርሱም በተጨባጭ ተግባራዊ አደረገው። መንፈስ የሚቀደሰው የሰው ውስጣዊ ሕይወት ጥልቀት ወደ እግዚአብሔር ሲዞር ነው — ኅብረቱ፣ ሕሊናውና የእግዚአብሔርን ፈቃድ የሚያስተውልበት ስሜቱ በራሱ ምርጫ ሳይሆን በመንፈስ ቅዱስ ሲገዙ። ነፍስ የምትቀደሰው አእምሮ፣ ስሜቶችና ፈቃድ ከክርስቶስ በታች ሲሆኑ ነው። ሲምፕሰን ለዚህ መካከለኛ ክፍል ልዩ ትኩረት ሰጠ፤ አብዛኞቹ ክርስቲያኖች የሚኖሩት በዚያ ነውና፤ አብዛኛው ችግርም ያለው በዚያ ነው። የተቀደሱ ስሜቶች የታፈኑ ስሜቶች አይደሉም፤ ለሚገባቸው ነገር የተያያዙ ፍቅሮች ናቸው። የተቀደሰ ፈቃድ የተሰበረ ፈቃድ ሳይሆን ራሱን ያስገዛ ፈቃድ ነው።

«… በልባችሁ መታደስ ተለወጡ እንጂ ይህን ዓለም አትምሰሉ» (ሮሜ 12:2)።

ሥጋ የሚቀደሰው ብልቶቹ ለእግዚአብሔር ሲሰጡ ነው — ዓይን፣ አንደበት፣ የምግብ ፍላጎት፣ እጆች፣ ሰዓቶች። ሲምፕሰን ይህን ቃል በቃል፣ ያለ ስሜታዊነትም ወሰደው፤ የቅድስና ትምህርቱ በቀጥታ ከፈውስ ትምህርቱ ጋር የሚገናኘውም እዚህ ላይ ነው፦ ሥጋ ለነፍስ የተሰጠ የሚያሳዝን መያዣ ሳይሆን በዋጋ የተገዛ ቤተ መቅደስ ነው።

«ወይስ ሥጋችሁ … በእናንተ ውስጥ ያለው የመንፈስ ቅዱስ ቤተ መቅደስ እንደ ሆነ አታውቁምን? … ለራሳችሁም አይደላችሁም፤ በዋጋ ተገዝታችኋልና። ስለዚህ በሥጋችሁ እግዚአብሔርን አክብሩ።» (1ኛ ቆሮንቶስ 6:19-20)።

የሚያደርገው እርሱ ነው

አሁን ሲምፕሰን የአስተምህሮው ዋስትና ሁሉ አድርጎ የተመለከተውን፣ ጥቅሱ ሲጠቀስ ግን ሁልጊዜ ማለት ይቻላል የሚቀረውን ዓረፍተ ነገር እንመልከት።

«የሚጠራችሁ የታመነ ነው፥ እርሱም ደግሞ ያደርገዋል።» (1ኛ ተሰሎንቄ 5:24)።

ጳውሎስ ተሰሎንቄዎችን ራሳቸውን ፈጽመው እንዲቀድሱ አያዝዛቸውም። እግዚአብሔር እንዲያደርገው ይጸልያል፤ ከዚያም እግዚአብሔር የታመነ እንደ ሆነና እንደሚያደርገው ይጨምራል። ይህ ከሁለቱ የቅድስና ትምህርት በሽታዎች ይጠብቃል። ውጤቱ በአማኙ ችሎታ ላይ ስለማይመሠረት ከተስፋ መቍረጥ ይጠብቃል። እግዚአብሔር የሚፈጽመው ሥራ ለማንም የሚመካበት ነገር ስለማይተው ከትዕቢትም ይጠብቃል። ዕቃውን አቅርብ፤ እግዚአብሔር ይሞላዋል፤ ይጠቀምበታልም። የእኛ ድርሻ ማስረከብ ነው፤ ከዚያ በኋላ የሚከተለው ሁሉ የእርሱ ድርሻ ነው። ይጠበቁ በሚለው ቃል ውስጥም ምሕረት አለ። ዕቃውን የሚለየው እርሱ እስከ ክርስቶስ መምጣት ድረስ ይጠብቀዋል — ይህ ማናችንም ስለ ራሳችን ልንገባ ከምንችለው ቃል የሚረዝም ቃል ኪዳን ነው፤ የሚሰጠውም ከቶ የማይደክም አካል ነው።

ሦስት ስፍራዎች

እግዚአብሔር ሊያደርገው ቃል ከገባ፣ ብዙ አማኞች ቃል ያልገባ ይመስል የሚኖሩት ለምንድን ነው? ሁለተኛው መጽሐፍ የሚገባው እዚህ ላይ ነው። የእስራኤል ታሪክ ለሦስት ይከፈላል፦ ግብፅ፣ ምድረ በዳና ከነዓን። ሲምፕሰን — በፒዩሪታንና በኬዝዊክ ትምህርት ውስጥ ረጅም ታሪክ ያለውን አተረጓጐም ተከትሎ — እነዚህ ሰዎች ሊገኙባቸው ከሚችሉ ሦስት ሁኔታዎች ጋር ይመሳሰላሉ ብሎ ያምን ነበር።

ግብፅ ባርነት ነው። በግብፅ ያለ ሰው አልተዋጀም፤ ቢያውቅም ባያውቅም ባሪያ ነው። ሲምፕሰን ከሁሉ ይበልጥ ያሳሰበው ምድረ በዳው ነው። እዚህ ያሉት በእርግጥ ከግብፅ የወጡ ሰዎች ናቸው — ደሙ ተቀብቷል፣ ባሕሩ ተሻግሯል፣ የእግዚአብሔር ናቸው — ነገር ግን በክበብ ውስጥ እየዞሩ ነው። ድነዋል፤ ግን ተሸንፈዋል። የእግዚአብሔርን አቅርቦት በእውነት ቀምሰዋል፤ የወረሱት ግን አንዳች ነገር የለም። በመና ይኖራሉ፤ ብዙ ያጉረመርማሉ፤ ግብፅንም ራሳቸውን በሚያስደነግጥ ናፍቆት ያስታውሷታል። ከነዓን የተስፋው ምድር ናት፦ ምቾት ሳይሆን ርስት።

ሲምፕሰን አንድን ነጥብ ደጋግሞ ያነሣ ነበር፤ ስሕተቱ እጅግ የተለመደ ነውና። ከነዓን ሰማይ አይደለችም። ዮርዳኖስን መሻገርን የሞት ምሳሌ አድርገን እንዘምራለን፤ ጥሩ መዝሙሮችንም ያስገኛል፤ ምርመራን ግን አይቋቋምም። በከነዓን ግዙፋን አሉ፣ የተመሸጉ ከተሞች አሉ፣ እንደ ጋይ ያሉ ሽንፈቶች አሉ፣ የዓመታት ጦርነትም አለ። በሰማይ ማንም ጦርነት አይዋጋም። ከነዓን እግዚአብሔር አሁን እንዲሆን ያሰበውን የክርስትና ሕይወት የሚያሳይ ሥዕል ናት።

«የእግራችሁ ጫማ የሚረግጠውን ስፍራ ሁሉ ሰጥቻችኋለሁ» (ኢያሱ 1:3)።

ጊዜውን አስተውል፦ ሰጥቻችኋለሁ። ምድሪቱ በስጦታ ቀድሞውኑ የእነርሱ ናት፤ የሚገቡት ቀድሞውኑ የእነርሱ ወደ ሆነው ነው።

አንድ ትውልድ ያልገባበት ምክንያት

የምድረ በዳው ትውልድ በቃዴስ በርኔ በድንበሩ ላይ ቆመ፤ ግን አልገባም። ሲምፕሰን በምክንያቱ ላይ ቆም ብሎ አሰላሰለ፤ መጽሐፍ ቅዱስ በግልጽ ይናገረዋልና፣ እኛ የምንገምተውም አይደለም። የወደቁት በድካም ወይም ግዙፋኑ በእውነት እጅግ ታላላቅ ስለ ነበሩ አልነበረም። የወደቁት ባለማመን ነው። ከዐሥራ ሁለቱ ሰላዮች ዐሥሩ ስለ ግዙፋኑ ትክክለኛ፣ ስለ እግዚአብሔር ግን የተሳሳተ ወሬ አወሩ።

«ስለ ሰለሉአትም ምድር ለእስራኤል ልጆች ክፉ ወሬ አወሩ … እኛም በዓይናችን እንደ አንበጣ ነበርን፥ በዓይናቸውም እንዲሁ ነበርን» (ዘኍልቍ 13:32-33)።

«ባለማመናቸውም ጠንቅ ሊገቡ እንዳልተቻላቸው እናያለን።» (ዕብራውያን 3:19)።

የዕብራውያን መልእክት ጸሐፊ ይህን በቀጥታ ለክርስቲያኖች ይጠቀምበታል፤ ንጽጽሩን በሙሉ ሕጋዊ የሚያደርገውም ይኸው ነው። የሚያቀርበው ለመንፈሳዊ ንባብ የሚሆን ተምሳሌት ብቻ አይደለም፤ ያው አደጋ በቤተ ክርስቲያን ላይም እንደ ተደቀነ እየተሟገተ ነው።

«እንግዲያስ የሰንበት ዕረፍት ለእግዚአብሔር ሕዝብ ቀርቶላቸዋል። … እንግዲህ እንደዚያ እንደ አለመታዘዝ ምሳሌ ማንም እንዳይወድቅ ወደዚያ ዕረፍት ለመግባት እንትጋ።» (ዕብራውያን 4:9፣ 11)።

በምድረ በዳውና በምድሪቱ መካከል ወንዝ አለ። የኤርትራ ባሕር ከግብፅ መዳን ነው — መስቀሉ በበደላችን ላይ ሲሠራ። ዮርዳኖስ በሲምፕሰን አተረጓጐም አማኙ በሞቱና በትንሣኤው ከክርስቶስ ጋር አንድ መሆኑን ይወክላል፦ የቀድሞው በራስ የሚመራ ሕይወት ፍጻሜና ከሌላ ምንጭ የሚኖር ሕይወት መጀመሪያ። በማዶው ዳር መናው ቀረ፤ የምድሪቱንም አሮጌ እህል በሉ፤ እርሱም ይህን ከዕለት ዕለት የአደጋ ጊዜ አቅርቦት ወደ ጸና ርስት የመሸጋገር ሥዕል አድርጎ ወሰደው።

«እንዲሁም እናንተ ደግሞ ለኃጢአት እንደ ሞታችሁ፥ ግን በክርስቶስ ኢየሱስ በጌታችን ሆናችሁ ለእግዚአብሔር ሕያዋን እንደ ሆናችሁ ራሳችሁን ቈጠሩ።» (ሮሜ 6:11)።

ይህን ቀለል አድርገን የምንይዝበት ስፍራ

ታማኝነት እዚህ ሁለት ማሳሰቢያዎችን እንድንሰጥ ያስገድደናል። የመጀመሪያው፣ እንዲህ ያለው ንባብ ከልክ በላይ ሊገፋ ይችላል። የብሉይ ኪዳን ትረካ የተጻፈው የግለሰብ መንፈሳዊ ልምምድ ተምሳሌት እንዲሆን አይደለም፤ እያንዳንዱን ዝርዝር እንደ ምሥጢራዊ ኮድ የሚመለከቱ ተርጓሚዎችም ብዙውን ጊዜ የፈለጉትን ሁሉ ወደ መናገር ደርሰዋል። የተገራው አካሄድ አዲስ ኪዳን ራሱ የሚጠቀምበትን መንገድ መከተል ነው፦ ዕብራውያን 3 እና 4 ንጽጽሩን ይፈቅዳሉ፤ 1ኛ ቆሮንቶስ 10ም እንዲሁ ያደርጋል። መጽሐፍ ቅዱስ ራሱ ከሚያወጣው በላይ ያለውን ቀለል አድርገህ ያዝ።

ሁለተኛው፣ ሲምፕሰን ሙሉ ቅድስና በተለምዶ የሚገባበት ከመለወጥ በኋላ በሚመጣ ራስን የመስጠትና የእምነት ግልጽ ቀውስ — ዮርዳኖስን በመሻገር — እንደ ሆነ አስተምሯል። እግዚአብሔርን የሚፈሩ ብዙ ክርስቲያኖች ይህን ይቀበላሉ፤ እነዚያኑ ክፍሎች የሚያነቡ ሌሎች ብዙዎች ግን መቀደስን በመለወጥ ጊዜ የተሰጠው ከክርስቶስ ጋር ያለ አንድነት ቀስ በቀስ የሚገለጥበት ሂደት አድርገው ይመለከቱታል፤ ይህ አሠራር አዲስ ኪዳን በማያደርገው መንገድ ሁለት ዓይነት የአማኞች መደብ ይፈጥራል ብለውም ይቃወማሉ። ተቃውሞው ክብደት አለው፤ ሊመዘንም ይገባዋል። ከማንኛውም ማሻሻያ በኋላ ጸንቶ የሚቆመው ግን ዋናው ቁም ነገር ነው፦ በእውነት ተዋጅቶ ሳለ እግዚአብሔር ከሰጠው ምንም ማለት ይቻላል ሳይወርሱ ዐሥርተ ዓመታትን ማሳለፍ ፈጽሞ ይቻላል፤ ምክንያቱም ድካም ሳይሆን አለማመን ነው። ድንበሩ የሚሻገረው በምድረ በዳ ይበልጥ በመሞከር አይደለም። እስራኤል ወደ ከነዓን የገባችው በምድረ በዳ የነበራትን አፈጻጸም በማሻሻል አልነበረም። የገባችው በመግባት ነው።

ዕረፍትና ውጊያ በአንድነት

ስለዚህ ትምህርት እጅግ የተለመደው የተሳሳተ ግንዛቤ የተስፋው ምድር የትግል ፍጻሜ ማለት ነው የሚል ነው። የኢያሱ መጽሐፍ ይህን የማይቻል ያደርገዋል። ምድሪቱን መውረሱ ዓመታት ወሰደ፤ አንዳንድ ነገዶች ሥራቸውን ስላልጨረሱም አንዳንድ መሬት ፈጽሞ አልተያዘም። ሲምፕሰን የሚገልጸው ሕይወት ዕረፍትና ውጊያ በአንድነት የሚኖሩበት ነው — ዕረፍት የልብ የጸና ሁኔታ ሆኖ፣ ውጊያም የዕለቱ የተለመደ ልምምድ ሆኖ።

«ከእርሱ ጋር አስነሣን፥ በክርስቶስ ኢየሱስም ከእርሱ ጋር በሰማያዊ ስፍራ አስቀመጠን» (ኤፌሶን 2:6)።

«መጋደላችን ከደምና ከሥጋ ጋር አይደለምና፥ ከአለቆችና ከሥልጣናት ጋር …» (ኤፌሶን 6:12)።

ተቀምጠው፣ ደግሞም እየተጋደሉ — በአንድ መልእክት፣ ለአንድ ሕዝብ። ሁለቱ መጻሕፍትም የሚገናኙት እዚህ ላይ ነው። ሁለንተና የሚለው ቃል አብዛኞቻችን በእውነት የምንኖርበትን አሠራር ያጋልጣል። ያስረከብነው የሕይወት ክፍል አለ — ብዙውን ጊዜ በግልጽ ሃይማኖታዊ የሆነው ክፍል — በጸሎት ፈጽሞ ያልተነሡ ግዛቶችም አሉ፦ ገንዘብ እንዴት እንደሚወጣ፣ ከትዳር ጓደኛ ጋር እንዴት እንደሚነገር፣ ብቻ ሲሆኑ ምን እንደሚታይ፣ በቍጣ ምን እንደሚደረግ። አብዛኞቹ አማኞች ሲጠየቁ በጥቂት ሰከንዶች ውስጥ የራሳቸውን ሊጠሩ ይችላሉ፤ ይህም ለተወሰነ ጊዜ ሲያውቁት እንደ ኖሩ ያሳያል። የመሳፍንት መጽሐፍ ፈጽሞ ያልተለቀቁ ስፍራዎችን በመዘርዘር ይጀምራል፤ የቀረው መጽሐፍም የዚያ ውጤት ነው። ያልተጠናቀቀ ወረራ ገለልተኛ ሆኖ አይቀርም፤ የቀረው በጐን እሾህ ይሆናል። ላለመታገል የወሰንህበት ስፍራ ጸጥ ያለ የተለየ ሁኔታ ሆኖ አይቀርም።

ራስን መስጠትን መጠበቅ

አንድ ጊዜ የተደረገ ራስን መቀደስ ትኩረት ካልተሰጠው ጸንቶ አይቆይም፤ ሲምፕሰንም እንዴት ሾልኮ እንደሚያመልጥ በተጨባጭ ያውቅ ነበር። መሥዋዕቱ በግልጽ ድርጊት በመሠዊያው ላይ ይቀመጣል — የጳውሎስ ሐረግ ግን ሕያው መሥዋዕት ነው፤ ሕያው መሥዋዕት ደግሞ ከመሠዊያው ሊወርድ ይችላል።

«እንግዲህ፥ ወንድሞች ሆይ፥ ሰውነታችሁን እግዚአብሔርን ደስ የሚያሰኝና ሕያው ቅዱስም መሥዋዕት አድርጋችሁ ታቀርቡ ዘንድ በእግዚአብሔር ርኅራኄ እለምናችኋለሁ፥ እርሱም ለአእምሮ የሚመች አገልግሎታችሁ ነው።» (ሮሜ 12:1)።

«በኋላዬ ሊመጣ የሚወድ ቢኖር፥ ራሱን ይካድ መስቀሉንም ዕለት ዕለት ተሸክሞ ይከተለኝ።» (ሉቃስ 9:23)።

ዕለት ዕለት። ማስረከቡ በየማለዳው ይታደሳል፤ ብዙውን ጊዜ አስፈላጊ መሆኑ እንዲሰማ የሚያደርግ አንዳች ነገር ከመከሰቱ በፊት። ሊለመድ የሚገባው ልምምድ ዘጠና ሰከንድ ያህል ይወስዳል። ስትነቃ ቀኑን አቅርብ፦ ሰዓቶቹን፣ ሰዎቹን፣ ገና ያልታወቁትን መስተጓጐሎች፣ ገና ያልተፈተነውን ቍጣ። ረጅም የአምልኮ ጊዜ አይደለም — ባለቤትነቱ ገና ክርክር ሳይነሣበት፣ በቃላት የሚደረግ ግልጽ የባለቤትነት ዝውውር ነው። መሬት የሚያጡ አብዛኞቹ አማኞች የሚያጡት በቀውስ ውስጥ አይደለም። የሚያጡት ዝውውሩ ሳይደረግባቸው ያለፉ ማለዳዎች ሲከማቹ ነው።

ለማሰላሰልና ለተግባር

1. ፈጽሞ ወደ ጸሎት ያላመጣኸውን ግዛት በስሙ ጥራ። ወዲያውኑ ታውቀዋለህ። አሁኑኑ አምጣው።

2. ቅድስናህ በዋነኛነት ከነገሮች መለየት ብቻ እንደ ሆነ መርምር። ዕቃው ንጹሕ ሆኖ ጥቅም ላይ ካልዋለ፣ ያ የአስተምህሮው ግማሽ ብቻ ነው።

3. በካርታው ላይ ያለህበትን ስፍራ በታማኝነት ለይ — ግብፅ፣ ምድረ በዳ ወይስ ምድሪቱ — በክበብ እየዞርህ ከሆነም ስለ ግዙፋኑ የትኛውን ወሬ ስታምን እንደ ኖርህ ራስህን ጠይቅ።

4. ፈጽሞ ያልተገበርኸውን አንድ የእግዚአብሔርን የተስፋ ቃል ለይ። በዚህ ሳምንት እግርህን በዚያ መሬት ላይ አኑር።

5. በ1ኛ ተሰሎንቄ 5:24 ላይ ዕረፍ። ለውጥ ይመጣል ብለህ ተስፋ በቈረጥህበት ስፍራ ሊያደርገው የገባውን የራሱን ቃል ለእግዚአብሔር አስታውሰው።

6. ነገ ማለዳ ዕቃውን እንደ ገና አቅርብ፤ ከዚያም ራስህን ዘወትር ከመመርመር ይልቅ ወደ ዕለቱ ሥራህ ሂድ።

ጸሎት

የሰላም አምላክ ሆይ፣ ሁለንተናዬን ቀድሰኝ — ሃይማኖታዊውን ክፍል ብቻ ሳይሆን፣ የሚታየውን ክፍል ብቻ ሳይሆን፣ ሁሉንም፦ መንፈሴን፣ ነፍሴንና ሥጋዬን።

ከግብፅ ከወጣሁ ዓመታት አልፈዋል፤ የወረስሁት ግን እጅግ ጥቂት ነው። ስለ ግዙፋኑ እውነተኛ ወሬን፣ ስለ አንተ ግን ሐሰተኛ ወሬን አምኛለሁ።

የከለከልሁት አንድ ስፍራ አለ፤ ምን እንደ ሆነም ታውቃለህ። አሁን አመጣዋለሁ። ቀድመህ በሰጠኸኝ መሬት ላይ እግሬን ማኖርን አስተምረኝ።

የሚጠራኝ የታመነ ነው፥ እርሱም ደግሞ ያደርገዋል። እኔ ራሴ ላደርገው እንደማልችል ስላረጋገጥሁ በዚህ ላይ አርፋለሁ። አሜን።