ፈጽሞ የማይተኛው ሰው

«ማለዳም ተነሥቶ ገና ሌሊት ሳለ ወጣ ወደ ምድረ በዳም ሄዶ በዚያ ጸለየ።» — ከማርቆስ 1

የጆን ሥራ በፑንጃብ መንደሮች ውስጥ ነበር። በባቡር፣ በፈረስና በትንንሽ ጋሪዎች ይጓዝ ነበር፤ ጓዙም በበሬ ጋሪ ይሄድ ነበር። በዚያ ወደ ኢየሱስ ከመጡት ሰዎች ብዙዎቹ እጅግ ድሆች ነበሩ። ሌሎች ሰዎች ይንቋቸው ነበር፤ ሊነኳቸው እንኳ አይፈልጉም ነበር።

ጆን ግን ይወዳቸው ነበር። መጀመሪያ በአንዱ ትከሻቸው፣ ከዚያም በሌላው ትከሻቸው ላይ እጁን እያኖረ በእቅፍ ሰላም ይላቸው ነበር። አብረውት ከሚሠሩት ሕንዳውያን ሰባኪዎች ጋር ይኖር፣ ይበላና ይተኛ ነበር። አንድ ሰው «ፍቅር ድልን አስገኘለት» አለ።

አንድ ሌሊት ጆን የመጽሐፍ ቅዱስ ንግግር ለማዘጋጀት ሌሊቱን ሙሉ ሳይተኛ ማደር ነበረበት። ንግግሩ መልካም ሆነ። ከዚያ በኋላ ግን አንድ ሐሳብ መጣለት። መልእክቱን ለማዘጋጀት ሌሊቱን ሙሉ አሳልፎ ነበር። ታዲያ ራሱንም ለማዘጋጀት በመጸለይ አንድ ሌሊት ማሳለፍ አይገባውም ነበር? ስለዚህ እንዲሁ አደረገ። እጅግ ስለ ተደሰተበት በሚቀጥለውም ሌሊት ደገመው፤ ሌሎች ሰዎችም መጥተው ተቀላቀሉት።

ጆን አሁንም ንግግሮቹን በጥንቃቄ ያዘጋጅ ነበር። ነገር ግን መልእክተኛውን ማዘጋጀት መልእክቱን እንደ ማዘጋጀት አስፈላጊ እንደ ሆነ ብዙ ጊዜ ይናገር ነበር።

ጆን ለመጸለይና መጽሐፍ ቅዱሱን ለማንበብ በጣም ማልዶ ይነሣ ነበር። ሲንበረከክ መጽሐፍ ቅዱሱ ተከፍቶ በፊቱ ይቀመጥ ነበር፤ እጆቹም በላዩ ያርፉ ነበር። በሌሊትም አንድ ጥቅስ ለማንበብና ከእግዚአብሔር ጋር ለመነጋገር መብራቱን ያበራ ነበር። ስለዚህ የፑንጃብ ሰዎች አንድ ስም አወጡለት፦ «ፈጽሞ የማይተኛው ሰው»። ይህ በእርግጥ እውነት አልነበረም። ይተኛ ነበር! ብዙ ግን አይተኛም ነበር።

አንተ እንቅልፍ ያስፈልግሃል! ነገር ግን እያንዳንዱን ቀን እንደ ጆን ልትጀምር ትችላለህ — ለእግዚአብሔር «እንደምን አደርህ» በማለትና ለቀኑ እንዲያዘጋጅህ በመለመን።

ውድ እግዚአብሔር ሆይ፣ እንደምን አደርህ! እባክህ ለዛሬ አዘጋጀኝ፤ አንተ እንደምትወዳቸው የማገኛቸውን ሰዎች ሁሉ እንድወድም እርዳኝ። አሜን።