ትሕትና በኢየሱስ ትምህርት

«ከእኔም ተማሩ፥ እኔ የዋህ በልቤም ትሑት ነኝና» ማቴዎስ 11:29። «ከእናንተም ማንም ፊተኛ ሊሆን የሚወድ የእናንተ ባሪያ ይሁን፤ እንዲሁም የሰው ልጅ ሊያገለግል … እንጂ እንዲያገለግሉት አልመጣም» ማቴዎስ 20:27።

ትሕትናን በክርስቶስ ሕይወት ውስጥ አይተናል፤ እንግዲህ ልቡን ለእኛ እንደ ገለጠልን ትምህርቱን እናዳምጥ። በዚያም ስለ ትሕትና እንዴት እንደሚናገር፣ ሰዎችን በተለይም ደቀ መዛሙርቱን እርሱ እንደ ነበረው ትሑታን እንዲሆኑ ምን ያህል እንደሚጠብቅባቸው እንሰማለን። ምን ያህል ጊዜና ምን ያህል በትጋት እንዳስተማረው ሙሉውን ስሜት እንድንቀበል፣ እኔ ከመጥቀስ በቀር ብዙም ላደርግባቸው የማልችላቸውን ክፍሎች በጥንቃቄ እናጥና። ይህም ከእኛ የሚፈልገውን እንድንገነዘብ ይረዳናል።

የአገልግሎቱን መጀመሪያ ተመልከት። የተራራው ስብከት በሚከፈትባቸው ብፅዕናዎች ውስጥ እንዲህ ይላል፦ «በመንፈስ ድሆች የሆኑ ብፁዓን ናቸው፥ መንግሥተ ሰማያት የእነርሱ ናትና። የዋሆች ብፁዓን ናቸው፥ ምድርን ይወርሳሉና።» (ማቴዎስ 5:3, 5)። መንግሥተ ሰማያትን የሚያውጅባቸው የመጀመሪያዎቹ ቃላቱ ልንገባበት የምንችልበትን ብቸኛውን የተከፈተ በር ይገልጣሉ።

በራሳቸው ምንም የሌላቸው ድሆች — መንግሥቱ ወደ እነርሱ ይመጣል።

በራሳቸው ምንም የማይፈልጉ የዋሆች — ምድር የእነርሱ ትሆናለች። የሰማይና የምድር በረከቶች ለትሑታን ናቸው።

ለሰማያዊውም ለምድራዊውም ሕይወት የበረከት ምሥጢር ትሕትና ነው።

«ከእኔም ተማሩ፥ እኔ የዋህ በልቤም ትሑት ነኝና፥ ለነፍሳችሁም ዕረፍት ታገኛላችሁ።» (ማቴዎስ 11:29)። ኢየሱስ ራሱን እንደ አስተማሪ ያቀርባል። እንደ አስተማሪ በእርሱ ዘንድ የምናገኘው፣ ከእርሱም ልንማረውና ልንቀበለው የምንችለው መንፈስ ምን እንደ ሆነ ይነግረናል። የሚያቀርብልን አንዱ ነገር የዋህነትና ትሕትና ነው፤ በእነርሱም ፍጹም የነፍስ ዕረፍት እናገኛለን።

በአዲስ ኪዳን ደቀ መዛሙርቱ በመንግሥቱ ውስጥ ከሁሉ የሚበልጥ ማን እንደሚሆን ሲከራከሩና ጌታቸውን ለመጠየቅ ሲስማሙ እናያለን (ሉቃስ 9:46፤ ማቴዎስ 18:3-5)። እርሱም ሕፃንን በመካከላቸው አቁሞ፦ «እንደዚህ ሕፃን ራሱን የሚያዋርድ ሁሉ ከፍ ይላል» አለ። «በመንግሥተ ሰማያት ከሁሉ የሚበልጥ ማን ይሆን?» ማቴዎስ 18:1። ጥያቄው በእርግጥ እጅግ ጥልቅ ነው። በሰማያዊው መንግሥት ዋነኛው መለያ ምን ይሆናል? ከኢየሱስ በቀር ማንም ሊሰጠው የማይችለው መልስ ይህ ነው፦ የሰማይ ዋነኛ ክብር፣ እውነተኛው ሰማያዊ አስተሳሰብ፣ የጸጋዎችም ሁሉ አለቃ ትሕትና ነው። «ማንም ይህን ሕፃን በስሜ የሚቀበል እኔን ይቀበላል፤ የሚቀበለኝም ሁሉ የላከኝን ይቀበላል፤

ከሁላችሁ የሚያንስ እርሱ ታላቅ ነውና።» ሉቃስ 9:48።

የዘብዴዎስ ልጆች በመንግሥቱ ውስጥ ከፍተኛውን ስፍራ፣ በቀኙና በግራው የሚቀመጥ ማን እንደሚሆን ኢየሱስን ጠይቀውት ነበር። ኢየሱስም ይህን መስጠት የእርሱ ሳይሆን ለተዘጋጀላቸው የሚሰጠው የአብ እንደ ሆነ ነገራቸው። እነርሱ ያን ስፍራ ሊመለከቱትም ሊለምኑትም አይገባቸውም ነበር፤ አሳባቸው በውርደት ጽዋና ጥምቀት ላይ ሊሆን ይገባ ነበር። ከዚያም እንዲህ ሲል ጨመረ፦ «ከእናንተም ማንም ፊተኛ ሊሆን የሚወድ የእናንተ ባሪያ ይሁን፤ እንዲሁም የሰው ልጅ ሊያገለግል … እንጂ እንዲያገለግሉት አልመጣም» ማቴዎስ 20:27። ትሕትና የሰማያዊው ክርስቶስ ምልክት እንደ ሆነ ሁሉ፣ በሰማይም ብቸኛው የክብር መለኪያ ይሆናል። ከሁሉ ይበልጥ ትሑት የሆነው ለእግዚአብሔር ከሁሉ የቀረበ ነው።

በቤተ ክርስቲያን ውስጥ የቀዳሚነት ተስፋ የተሰጠው ከሁሉ ይበልጥ ትሑት ለሆነው ነው። ክርስቶስ ስለ ፈሪሳውያንና የከበሬታ ወንበሮችን ስለ መውደዳቸው ለሕዝቡና ለደቀ መዛሙርቱ ሲናገር እንደ ገና እንዲህ አለ (ማቴዎስ 23:11)፦ «ከእናንተም የሚበልጠው አገልጋያችሁ ይሆናል።» በእግዚአብሔር መንግሥት ወደ ክብር የሚያደርስ ብቸኛው መሰላል ውርደት ነው።

በሌላ ጊዜ ደግሞ በአንድ ፈሪሳዊ ቤት ውስጥ ወደ ላይ ከፍ ብሎ እንዲቀመጥ ስለሚጠራው እንግዳ ምሳሌን ተናገረ (ሉቃስ 14:1-11)፤ እንዲህም ሲል ጨመረ፦ «ራሱን ከፍ የሚያደርግ ሁሉ ይዋረዳልና፥ ራሱንም የሚያዋርድ ከፍ ይላል።» ሉቃስ 14:11። ይህ መስፈርት የማይታጠፍ ነው፤ ሌላ መንገድ የለም። ከፍ የሚደረገው ራሱን የሚያዋርድ ብቻ ነው።

ስለ ፈሪሳዊውና ስለ ቀራጩ ከተናገረው ምሳሌ በኋላ ክርስቶስ ደግሞ እንዲህ አለ (ሉቃስ 18:14)፦ «ራሱን ከፍ የሚያደርግ ሁሉ ይዋረዳልና፥ ራሱን ግን የሚያዋርድ ከፍ ይላል።» በቤተ መቅደስ፣ በእግዚአብሔር ፊትና በአምልኮው ውስጥ ለእግዚአብሔርና ለሰዎች ባለ ጥልቅና እውነተኛ ትሕትና ያልተሞላ ነገር ሁሉ ከንቱ ነው።

የደቀ መዛሙርቱን እግር ካጠበ በኋላ ኢየሱስ እንዲህ አለ (ዮሐንስ 13:14)፦ «እንግዲህ እኔ ጌታና መምህር ስሆን እግራችሁን ካጠብሁ፥ እናንተ ደግሞ እርስ በርሳችሁ እግራችሁን ትተጣጠቡ ዘንድ ይገባችኋል።» የትእዛዝና የምሳሌ ሥልጣን፣ የመታዘዝም ሆነ የመምሰል አሳብ ሁሉ ትሕትናን የደቀ መዝሙርነት የመጀመሪያና እጅግ አስፈላጊ ክፍል ያደርጉታል። በቅዱሱ ማዕድ ላይ እንኳ ደቀ መዛሙርቱ ከሁሉ የሚበልጥ ማን እንደሚሆን ገና ይከራከሩ ነበር (ሉቃስ 22:26)። ኢየሱስም እንዲህ አለ፦ «ከእናንተ ታላቅ የሆነ በመካከላችሁ እንደ ታናሽ፥ የሚገዛም እንደሚያገለግል ይሁን። እኔ ግን በመካከላችሁ እንደሚያገለግል ነኝ።»

ኢየሱስ የሄደበትና ለእኛ የከፈተልን መንገድ፣ መዳናችንን የፈጸመበትና ወደ እርሱ የሚያድነን ኃይልና መንፈስ ምንጊዜም የሁሉ አገልጋይ የሚያደርገኝ ትሕትና ነው። ይህ ምንኛ ጥቂት ይሰበካል! ምንኛ ጥቂት በተግባር ይኖራል! የዚህ ጉድለት ምንኛ ጥቂት ይሰማል ወይም ይታመናል! ምን ያህል ጥቂቶች ይህን — በትሕትናው ኢየሱስን የመምሰልን የሚታወቅ መጠን — እንደሚደርሱበት አልልም። ነገር ግን ትሕትናን የማያቋርጥ ምኞታቸውና ጸሎታቸው የተለየ ግብ አድርገው ስለ ማድረግ የሚያስቡት ምንኛ ጥቂቶች ናቸው! ዓለም ምንኛ ጥቂት አየው! በቤተ ክርስቲያን ውስጠኛው ክበብ ውስጥ እንኳ ምንኛ ጥቂት ታይቶአል? «ከእናንተ ታላቅ የሆነ በመካከላችሁ እንደ ታናሽ፥ የሚገዛም እንደሚያገለግል ይሁን።» የታማኝ አገልጋይ ወይም ባሪያ ጠባይ ምን እንደሚያመለክት ሁላችን እናውቃለን፦ ለጌታው ጥቅም ራስን መስጠት፣ እርሱን ደስ ለማሰኘት በአሳብ ማጥናትና መጠንቀቅ፣ በብልጽግናውና በክብሩ፣ በደስታውም ሐሴት ማድረግ። በምድር ላይ እነዚህ ዝንባሌዎች የታዩባቸው፣ የአገልጋይነት ስምም ከክብር በቀር ሌላ ሆኖባቸው የማያውቅ አገልጋዮች አሉ።

ራሳችንን እንደ አገልጋዮች፣ ለእግዚአብሔር እንደ ባሪያዎች አሳልፈን መስጠት እንደምንችል ማወቅ፣ አገልግሎቱም ከፍተኛው ነጻነታችን እንደ ሆነ ማግኘት ለስንቶቻችን በክርስትና ሕይወት ውስጥ አዲስ ደስታ ሆኖልናል! ይህስ ከኃጢአትና ከራስ ነጻ መሆን አይደለምን? አሁን ደግሞ ሌላ ትምህርት መማር ያስፈልገናል፦ ኢየሱስ እርስ በርሳችን አገልጋዮች እንድንሆን እንደሚጠራን፣ ይህንንም በሙሉ ልብ ስንቀበል ይህ አገልግሎትም እጅግ የተባረከ፣ ከኃጢአትና ከራስ አዲስና የበለጠ ሙሉ ነጻነት እንደሚሆን ነው።

መጀመሪያ ላይ ከባድ ሊመስል ይችላል፤ ይህ ግን ራሱን አሁንም እንደ አንድ ነገር በሚቆጥረው ትዕቢት ምክንያት ብቻ ነው።

በእግዚአብሔር ፊት ምንም አለመሆን የፍጥረት ክብር፣ የኢየሱስ መንፈስ፣ የሰማይ ደስታ እንደ ሆነ አንድ ጊዜ ከተማርን፣ እኛን ለማበሳጨት የሚሞክሩትን እንኳ በማገልገል የምናገኘውን ተግሣጽ በሙሉ ልባችን በደስታ እንቀበላለን። ልባችን በዚህ በእውነተኛው ቅድስና ላይ በተመሠረተ ጊዜ፣ ራስን ስለ ማዋረድ የተናገረውን የኢየሱስን ቃል ሁሉ በአዲስ ትጋት እናጠናለን፤ ምንም ስፍራ እጅግ ዝቅ ያለ፣ ምንም ዝቅ ማለት እጅግ ጥልቅ፣ ምንም አገልግሎት እጅግ የተናቀ ወይም እጅግ የረዘመ አይሆንብንም — እንዲህ ብሎ ከተናገረው ከእርሱ ጋር ያለውን ኅብረት ብቻ ልንካፈልና በተግባር ልናረጋግጥ ከቻልን፦ «እኔ ግን በመካከላችሁ እንደሚያገለግል ነኝ» (ሉቃስ 22:27)።

ወንድሞች ሆይ፥ ወደ ከፍተኛው ሕይወት የሚያደርሰው መንገድ ይህ ነው። ወደ ታች፣ ይበልጥ ወደ ታች! በመንግሥቱ ታላቅ ለመሆን፣ በቀኙና በግራው ለመቀመጥ ያስቡ ለነበሩት ደቀ መዛሙርቱ ኢየሱስ ዘወትር የተናገረው ይህ ነበር። ከፍ መደረግን አትፈልጉ፤ አትለምኑም፤ ያ የእግዚአብሔር ሥራ ነው። ራሳችሁን ዝቅ ማድረጋችሁንና ማዋረዳችሁን፣ በእግዚአብሔርም ሆነ በሰው ፊት ከአገልጋይ ስፍራ በቀር ሌላ ስፍራ አለመያዛችሁን ተጠንቀቁ፤ ያ የእናንተ ሥራ ነው፤ ያ ብቸኛ ዓላማችሁና ጸሎታችሁ ይሁን። እግዚአብሔር የታመነ ነው። ውኃ ምንጊዜም ዝቅተኛውን ስፍራ እንደሚፈልግና እንደሚሞላው፣ እንዲሁ እግዚአብሔር ፍጥረቱን ዝቅ ብሎና ባዶ ሆኖ ባገኘው ቅጽበት ክብሩና ኃይሉ ከፍ ለማድረግና ለመባረክ ወደ ውስጥ ይፈስሳሉ። ራሱን የሚያዋርድ — ይህ ብቸኛ ጉዳያችን ሊሆን ይገባል — ከፍ ይላል፤ ያ የእግዚአብሔር ጉዳይ ነው፤ በብርቱ ኃይሉና በታላቅ ፍቅሩ ያደርገዋል።

ሰዎች አንዳንድ ጊዜ ትሕትናና የዋህነት ክቡር፣ ደፋርና ወንድ የሚያሰኘውን ነገር የሚነጥቁን ይመስል ይናገራሉ። ኦ፣ ይህ የመንግሥተ ሰማያት ልዕልና እንደ ሆነ፣ ይህ የሰማይ ንጉሥ የገለጠው ንጉሣዊ መንፈስ እንደ ሆነ፣ ራስን ማዋረድና የሁሉ አገልጋይ መሆን እግዚአብሔርን መምሰል እንደ ሆነ ሁሉም ቢያምኑ! ይህ ክርስቶስ ዘወትር በእኛ ውስጥ የመገኘቱ ደስታና ክብር፣ ኃይሉም ዘወትር በእኛ ላይ የማረፉ መንገድ ነው። የዋህና ትሑት የሆነው ኢየሱስ ወደ እግዚአብሔር የሚያደርሰውን መንገድ ከእርሱ እንድንማር ይጠራናል።

ልባችን በዚህ አሳብ እስኪሞላ ድረስ ያነበብናቸውን ቃላት እናጥና፦ ብቸኛ ፍላጎቴ ትሕትና ነው። እርሱ የሚያሳየውን እንደሚሰጥ፣ እርሱ የሆነውን እንደሚያካፍል እንመን። የዋሁና ትሑቱ እርሱ ወደሚናፍቀው ልብ ገብቶ ይኖርበታል።