ሦስት የእምነት ዓይነቶች

መጽሐፍ ቅዱስን ሳጠና ሦስት ዓይነት እምነት አገኛለሁ፦ የሚያድን እምነት፣ የእምነት ፍሬ እና የእምነት ስጦታ።

የሚያድን እምነት «ጸጋው በእምነት አድኖአችኋልና፤ ይህም የእግዚአብሔር ስጦታ ነው እንጂ ከእናንተ አይደለም፤ ማንም እንዳይመካ ከሥራ አይደለም» (ኤፌሶን 2:8-9)።

ይህ ዳግመኛ የተወለዱ — ከመንፈስ የተወለዱ — ሁሉ ተሞክሮ ነው። በዚህ ዓለም ምንም ተስፋ የሌለን ኃጢአተኞች መሆናችንንና እግዚአብሔር በሕይወታችን ጣልቃ እንዲገባ እጅግ እንደምንሻ እንቀበላለን። በጨለማ እንመላለሳለን፤ ጽድቅ የለንም፤ ለተስፋ ቃሎቹና ለበረከቶቹም እንግዶች ነን።

እግዚአብሔር ወደ ሰዋዊ ሁኔታችን ባይመጣና በልጁ በመስቀል ላይ ሞት ፍቅሩን ባይገልጥልን ኖሮ፣ ዛሬም በኃጢአታችን ሙታን ሆነን ከሰው ሁሉ ይልቅ ምስኪኖች በሆንን ነበር፤ ነገር ግን የእግዚአብሔር ጽድቅ ተገልጦልናል፤ ይኸውም «ለሚያምኑ ሁሉ የሆነ፥ በኢየሱስ ክርስቶስ በማመን የሚገኘው የእግዚአብሔር ጽድቅ» ነው (ሮሜ 3:22)።

ጳውሎስ እግዚአብሔር በኢየሱስ የሚያምኑትን ሁሉ እንደሚያጸድቅ ያውጃል (ሮሜ 3:26)። ይህ እንዴት ያለ ውብ ቃል ነው! መጽደቅ — ፈጽሞ ኃጢአት እንዳልሠራሁ ሆኖ መቆጠር! እግዚአብሔር አሁን የሚያየን እንዲህ ነው። የሚያየን «በልጁ» እንጂ በኃጢአታችን አይደለም። በመጀመሪያ በሥራ ላይ የዋለው ጸጋው ነበር። ያልተገባንን ሞገስ አሳየን።

በእርግጥም ከጸጋ ብዙ ትርጓሜዎች አንዱ «የማይገባ ሞገስ» የሚለው ነው፤ ነገር ግን ከሁሉ የምወደው ትርጓሜ በእንግሊዝኛ GRACE («ጸጋ») የሚለውን ቃል ፊደላት የሚተነትነው ይህ ማስታወሻ ነው፦ «በክርስቶስ ዋጋ የተገኘ የእግዚአብሔር ባለ ጠግነት»። የዚህን ድንቅ የክርስትና ሕይወት በረከቶች ሁሉ እቀበል ዘንድ እርሱ ዋጋውን ከፈለ።

ስለ ጸጋ እያነሣን ሳለ፣ በጸጋና በምሕረት መካከል ያለውን ልዩነት አስበህ ታውቃለህ? ለበረከትህ ይህን ልዩነት ላቅርብልህ፦ ጸጋ እግዚአብሔር እኔ በማይገባኝ መንገድ ሲይዘኝ ነው፤ ምሕረት ግን እግዚአብሔር በሚገባኝ መንገድ ሳይይዘኝ ሲቀር ነው!

ይህ ከእግዚአብሔር የሆነ የጸጋ ስጦታ በእምነት መቀበል አለበት፤ ይህንንም እምነት የሚያድን እምነት ብዬ ጠርቼዋለሁ፤ ሆኖም ይህ ራሱ እንኳ ከእግዚአብሔር የሆነ ስጦታ ነው። እግዚአብሔር ችሎታውን ካልሰጠኝ በቀር በእምነት ማመን አልችልም!

በእኔ ውስጥ የእምነት ምንጭ የለም። ለማመን ልወስን እችላለሁ፤ ማመንም እፈልግ ይሆናል፤ ነገር ግን የሚያድን እምነትን ሥራ ላይ የማዋል ችሎታ ከአቅሜ በላይ ነው። በአእምሮዬ ማመን እችላለሁ፤ ነገር ግን በልቤ ማመን ያስፈልገኛል፤ ምክንያቱም የጸደቁትን አሁንም በኃጢአታቸው ካሉት የሚለየው ይህ ነው።

ለሁለት ዓመታት በአንድ የአይሁድ አካዳሚ የማስተማር መብት አግኝቼ ነበር። ኃላፊነቴ የሳይንስ ክፍል ኃላፊነት ነበር፤ ነገር ግን በዚያ ትምህርት ቤት የቆይታዬ ማብቂያ ገደማ ለከፍተኛው ክፍል ተማሪዎች ስለ ክርስትና እምነት እንድናገር ተጋበዝሁ። የዚያ ክፍል ኃላፊ መምህር ተማሪዎቹ የንጽጽር ሃይማኖት ትምህርት እየተማሩ መሆናቸውንና «የዛሬው ርዕስ ክርስትና ነው!» ብሎ ነገረኝ። ብዙዎች ዕድሜ ልካቸውን ሙሉ የሚያጠኑትን — አሁንም ሳይገባቸው — በአንድ ክፍለ ጊዜ ብቻ ማጥናት!

በማግስቱ ጠዋት ዋናውን ረቢ እንድጎበኝ ተጠየቅሁ፤ ለተማሪዎቹ እንድናገር በቀረበልኝ የመጀመሪያው ግብዣ ላይ እርሱ ተሳታፊ ስላልነበረ፣ ይህን ስብሰባ በጉጉት አልጠበቅሁትም ነበር።

እርሱ ግን ሞቅ ባለ አቀባበል ተቀበለኝ፤ ይህም አረጋጋኝ፤ ከዚያም በዚያው ጠዋት ከእነዚያው ተማሪዎች ጋር ያጋጠመውን ነገረኝ። «እንዲህ ተነቃቅተውና ስለ እግዚአብሔር ለመነጋገር እንዲህ ጓጉተው አይቻቸው አላውቅም» አለ። «የእምነት ሰው የሆነ ሳይንቲስት በማግኘታቸው ተደንቀዋል።»

ይህ የተሳሳተ አመለካከት በብዙ ሰዎች ዘንድ መኖሩ እንዴት ያሳዝናል! በእኔ ተሞክሮ ከሳይንቲስቶች መካከል በአንጻራዊነት ከፍተኛ ቁጥር ያላቸው ታላቅ እምነት ያላቸው ሰዎች ናቸው። እንዲያውም ብዙዎቹ በእግዚአብሔር የሚያምኑት፣ ሳይንቲስቶች እንደ መሆናቸው ስለ ሕይወት እውነተኛ ጥያቄዎችን መጠየቅ ስላለባቸውና ብቸኛውን መልስ የሚያገኙትም በማመን ስለሆነ ነው ይላሉ!

ረቢው ቀጠለ፦ «የሚያሳዝነኝ ተማሪዎቼ በእግዚአብሔር የሚያምኑት በአእምሮአቸው ብቻ መሆኑ ነው፤ ወደ ልባቸው እንዴት እንደማስገባው ደግሞ አላውቅም!»

ብቸኛው መንገድ አንድ ብቻ እንደሆነ ነገርኩት፤ እርሱም ኢየሱስ ክርስቶስ፣ የእግዚአብሔር ልጅ፣ መሲሕ መሆኑን መቀበል ነው። እርሱም ባለመስማማታችን ተስማምተን ልንለያይ ይገባናል አለ፤ ቢሆንም ነጥቡ ተላልፎ ነበር።

(በዚያ በዕብራይስጥ አካዳሚ ስለ ክርስቶስ ያለኝን ጽኑ እምነት ለማካፈል ብዙ ነፃነት ስለ ተሰጠኝ ስለዚያ ድንቅ ጊዜ የበለጠ የተሟላ ታሪክ ለማግኘት፣ «ስቴፒንግ ስቶንስ» (የመረማመጃ ድንጋዮች) የተሰኘውን ሌላውን መጽሐፌን አንብብ።)

ለብዙ ዓመታት በፓስተርነት ካገለገልሁ በኋላ ያደረብኝ አሳዛኝ ጽኑ እምነት፣ በጉባኤዎቻችን ውስጥ ያሉ ብዙ ሰዎች ከእነዚያ የአይሁድ ተማሪዎች የተለዩ አለመሆናቸው ነው። የአእምሮ እውቀት አላቸው፤ ነገር ግን የሕያው ክርስቶስ ተሞክሮ የላቸውም። ተስፋ ያደርጋሉ (በዓለማዊው ትርጉም፣ ላይሆንም እንደሚችል እያሰቡ)፤ ስለ «የክብር ተስፋ ያለው ክርስቶስ በእናንተ ዘንድ መሆኑ» ግን ምንም አያውቁም (ቆላስይስ 1:27)። እንዲያውም ለብዙዎች «ተሞክሮ» የሚለው ቃል የስሜታዊነትንና መስመር የሳቱ ካሪዝማቲኮችን ምስል ይቀሰቅስባቸዋል፤ ስለዚህም ራሳቸውን ከእንዲህ ያሉ ጽንፎች ለመጠበቅ ቆርጠዋል።

ይህን የጻፈው «የተወደደው» ሐዋርያ ዮሐንስ ነበር፦ «በእግዚአብሔር ልጅ ስም ለምታምኑ (በአእምሮ?)፥ የዘላለም ሕይወት እንዳላችሁ ታውቁ ዘንድ (በውስጣዊ እርግጠኝነት?)፥ በእግዚአብሔርም ልጅ ስም ታምኑ ዘንድ (በልብ?) ይህን ጽፌላችኋለሁ» (1ኛ ዮሐንስ 5:13)።

በመልእክቱ ሁሉ እምነታችንን በተሞክሮ ማወቃችንን ደጋግሞ ያረጋግጣል። ከአብ ጋር ስላለ ኅብረትና እርሱን እንደምናውቀው ስለ ማወቃችን ይጽፋል። ይህን የምናውቀው ፍቅሩንና መንፈሱን ስለምንለማመድ ነው፤ መንፈሱም የእግዚአብሔር ልጆች መሆናችንን ከመንፈሳችን ጋር ይመሰክራል።

ከእግዚአብሔር የሆነ ስጦታ የሆነው የሚያድን እምነት መለኮታዊውን እንድንነካና ሕይወት ወደ ነፍሳችን እንዲፈስ መተላለፊያ እንድንከፍት ያስችለናል። መንፈስ ቅዱስ ሕይወትን ይሰጣል፤ እኛም ዳግመኛ እንወለዳለን። በመንፈስ ወደ ክርስቶስ አካል እንጠመቃለን፤ በዚያም አካል ካሉት ሌሎች ሁሉ ጋር አንድ እንሆናለን (1ኛ ቆሮንቶስ 12:13)። በአእምሮ ማመናችን የልብ እውቀት ይሆናል፤ ሆኖም ገና በእምነት ሕፃናት ነን፤ ማደግም ያስፈልገናል።

ደግሞም፣ ዳግመኛ ከተወለዱ አማኞች መካከል አብዛኞቹ ከዚህ መነሻ ነጥብ ብዙም ፈቀቅ እንደማይሉ በሐዘን አምናለሁ። አሁንም የእግዚአብሔርን ቃል መሠረታዊ ትምህርቶች መማር ያስፈልጋቸዋል። የሚያስፈልጋቸው ወተት ነው እንጂ ጠንካራ ምግብ አይደለም። ገና ሕፃናት ስለ ሆኑ የጽድቅን ቃል አያውቁም (ዕብራውያን 5:11-14)።

በዮሐንስ የመጀመሪያው መልእክት ውስጥ፣ ሽማግሌው ሐዋርያ ለክርስቲያናዊ ብስለት — እኔ እንደማምነው — መለኪያ ዘንግ ያስቀምጣል። አንባቢዎቹን ከልጆች፣ ከጎበዞችና ከአባቶች ጋር ያመሳስላቸዋል (1ኛ ዮሐንስ 2:13-14)። ለእያንዳንዳቸው እነዚህ ሦስት ወገኖች እንዴት እንደሚናገር ማስተዋል ያስደስታል፤ የሚጽፈው በዕድሜ በእነዚህ ምድቦች ውስጥ ለሚገቡት ሳይሆን በመንፈሳዊ ሁኔታቸው ለሚገቡት ነውና። ዮሐንስ በእምነት አባቶችና እናቶች ብሎ የሚገልጻቸውን አንዳንድ ወጣት ወንዶችና ሴቶች አግኝቻለሁ። በሚያሳዝን ሁኔታ፣ በተቃራኒው ደግሞ ለብዙ ዓመታት በቤተ ክርስቲያን የቆዩ፣ ነገር ግን ካልበሰሉ ሕፃናት ደረጃ ፈጽሞ ያላለፉ በዕድሜ በጣም የገፉ ብዙ አማኞችን አግኝቻለሁ።

ኢየሱስ እንደ ሕፃናት ካልሆንን ወደ መንግሥተ ሰማያት መግባት እንደማንችል በእርግጥ ተናግሯል፤ ነገር ግን በአዲሱ ልደት በኩል ከገባን በኋላ (ዮሐንስ 3:3-36) ወደ ብስለት እንድናድግ ይጠብቅብናል። ብዙ ክርስቲያኖች ባለመብሰላቸው ምን ያህል የልጅነት ጠባይ እንደሚታይባቸው ያስገርመኛል።

ልጆች ኃጢአታቸው ተሰርዮላቸዋል፤ ከአብ ጋርም ግንኙነት አላቸው። መጸለይና የኅብረትን በረከቶች መደሰት ይችላሉ፤ ነገር ግን የክርስቲያናዊ እድገት ምልክት እምብዛም አይታይባቸውም። እንዲህ ያለ ሰው በዕድሜ ማንኛውንም ያህል ሊሆን ይችላል፤ በመንፈሳዊ ሁኔታው ግን ሕፃን ሆኖ ይቀራል። የሚያድን እምነት አላቸው፤ ከዚያ ያለፈ ግን ምንም የላቸውም።

ጎበዝ ማለት ዮሐንስ «ብርቱዎች ስለ ሆናችሁ የእግዚአብሔርም ቃል በእናንተ ስለሚኖር ክፉውንም ስለ አሸነፋችሁ» ብሎ የሚጽፍለት ዓይነት ሰው ነው (1ኛ ዮሐንስ 2:14)። እንዲህ ያሉት ለጽድቅ በሚደረገው ውጊያ ንቁ ተሳታፊዎች ናቸው፤ በድል ይመላለሳሉ፤ እግዚአብሔርንም በብዙ ባሕርያቱ እያወቁት ይሄዳሉ።

ብዙ አማኞች ውጊያ እየተካሄደ መሆኑን አያውቁም፤ የራሳቸው ሊሆኑ የሚገባቸውን ደስታዎችና ድሎች የሚዘርፉባቸውን የሰይጣንን ስልቶች ሳያውቁ ይኖራሉ። ሌሎች ደግሞ ጦርነት እንዳለ ያውቃሉ፤ ነገር ግን ተፋላሚዎቹ እግዚአብሔር (ወይም ኢየሱስ) እና ሰይጣን እንደሆኑ ያስባሉ። በዚህ ጉዳይ ግልጽ እንሁን — ዛሬ በኢየሱስና በሰይጣን መካከል የሚካሄድ ጦርነት የለም — ያ ውጊያ ከ2000 ዓመታት በፊት በመስቀል ላይ ተካሂዷል፤ ኢየሱስም አሸንፏል!

«አለቅነትንና ሥልጣናትን ገፎ፥ ድል በመንሣት በእርሱ እያዞራቸው በግልጥ አሳያቸው» (ቆላስይስ 2:15)።

ዛሬ ውጊያው በሰይጣንና በእኛ መካከል ነው። ይህ ያስፈራሃል? ስልቶቹን ስትገነዘብና ጌታ እንድታሸንፍ እንደሚጠብቅብህ ስታውቅ ሊያስፈራህ አይገባም፤ ምክንያቱም «በዓለም ካለው ይልቅ በእናንተ ያለው ታላቅ ነውና» (1ኛ ዮሐንስ 4:4)።

ጳውሎስ «የእርሱን አሳብ አንስተውምና» ብሎ መናገሩ ትክክል ነበር (2ኛ ቆሮንቶስ 2:11)። ከእኛ ስንቶቻችን እንዲሁ ማለት እንችላለን? ጎበዙ ይችላል፤ «ብርቱዎች ስለ ሆናችሁ የእግዚአብሔርም ቃል በእናንተ ስለሚኖር» ተብሎለታልና (1ኛ ዮሐንስ 2:14)።

አባት ማለት በሌሎቹ ሁለት ደረጃዎች አልፎ የበሰለ ሰው ነው። እርሱ «ከመጀመሪያ የነበረውን» አውቋል (1ኛ ዮሐንስ 2:14)። ዘላለማዊውን ያውቃል። በእርግጥም ግባችን ይህ ሊሆን ይገባዋል፦ «እርሱን ማወቅና እርሱን ማሳወቅ» (ዮሐንስ 17:2 እና ማቴዎስ 28:19-20)።

የእግዚአብሔር ወዳጅ ተብሎ የታወቀው ሙሴ ትዝ ይለኛል። በሲና ተራራና በመገናኛው ድንኳን ከእግዚአብሔር ጋር ተነጋገረ፤ ስለዚህም ፊቱ አበራ፤ ሕዝቡም የፊቱን ብርሃን መመልከት አልቻሉም። እግዚአብሔርን በቅርበት ያውቀው ነበር፤ ሆኖም መለኮታዊ ነገሮችን መቅመስ ይበልጥ ለመቅመስ ናፍቆትን ብቻ ይወልዳል፤ ስለዚህም ነቢዩ ወዳጁን እግዚአብሔርን አንድ ልመና ይለምናል።

«አቤቱ» ብሎ ይጮኻል፤ «እባክህ፥ ክብርህን አሳየኝ!» (ዘጸአት 33)።

እግዚአብሔርም ክብሩን መግለጥ በእርግጥ የሙሴን ሞት ስለሚያስከትል ሊገልጠው እንደማይችል ይናገራል፤ ነገር ግን አንድ አስደናቂ ቃል ይጨምራል።

«‹ሙሴ ሆይ›፣ አለ ጌታ፣ ‹ስምህን አውቃለሁ፤ ስለዚህ ስሜን እገልጥልሃለሁ›» ብሎ ራሱን መሓሪና ጸጋን የሚሰጥ፣ ለቍጣ የዘገየ፣ ቸርነቱና እውነቱም የበዛ አምላክ እንደሆነ ያውጃል (ዘጸአት 3:13-15)። በመጽሐፍ ቅዱስ ዘመን የሰው ስም ባሕርዩን ይገልጥ ነበር፤ የመጽሐፍ ቅዱስ ስሞችን ብታጠና ይህን ትረዳለህ።

እግዚአብሔር የሚለው የሙሴን ባሕርይ እንደሚያውቅ፣ ስለዚህም የራሱን ባሕርይ ለመግለጥ ፈቃደኛ እንደሆነ ነው።

ከመጀመሪያ የነበረውን፣ ዘላለማዊውን እግዚአብሔርን ይበልጥ ማወቅ ትፈልጋለህ? እርሱ ራሱን ሊያሳውቅህ ይፈልጋል፤ ስምህንም ያውቃል!

ስምህ «ታማኝ ያልሆነ»፣ «ግብዝ»፣ «ተጠራጣሪ»፣ «ትዕቢተኛ»፣ «ደካማ»፣ «አታላይ» ወይም «ልጅ አመል» ከሆነ ባሕርዩን እንዴት ሊያሳውቅህ ይችላል?

ስሙ «ብርቱ»፣ «አሸናፊ»፣ «ታማኝ» እና «የቅንነት ሰው» እንደሆነው እንደ ጎበዙ ወደ ብስለት እስክታድግ ድረስ ይጠብቃል፤ ከዚያም የእምነት አባት ወይም እናት እስከ መሆን ቁመት ድረስ በብስለት እንድትቀጥል ራሱን ይበልጥ ያሳውቃል።

ስለ ድንቅ የሚያድን እምነት ስጦታው እግዚአብሔርን እናመስግን፤ ነገር ግን ወደ እምነት ብስለት መቀጠል አለብን።

የእምነት ፍሬ «የመንፈስ ፍሬ ግን ፍቅር፥ ደስታ፥ ሰላም፥ ትዕግሥት፥ ቸርነት፥ በጎነት፥ እምነት፥ የውሃት፥ ራስን መግዛት ነው፤ እንደዚህ ያሉትን የሚከለክል ሕግ የለም» (ገላትያ 5:22-23)።

በካናዳ የመጀመሪያ ቤታችንን ስንገዛ በግቢያችን ውስጥ በርካታ የፍራፍሬ ዛፎች በመኖራቸው ተደስተን ነበር። አንድ የፖም ዛፍ፣ ሁለት የፕለም ዛፎችና ሁለት የቼሪ ዛፎች ነበሩ፤ ሆኖም በጋው ሲደርስ ፍሬው ደካማ ስለ ነበረ ተስፋችን ጨለመ። ዛፎቹን ለመግረዝ ወሰንኩ፤ ስለዚህም መጋዝ በእጄ ይዤ ሥራውን አከናወንኩ። ስለ ዛፍ ግርዘት የማውቀው ጥቂት ነበር፤ የማውቀው የዛፉን መሀል ለፀሐይ መክፈት አስፈላጊ መሆኑንና ከፍሬ ሰጪዎቹ ቅርንጫፎች ሕይወት ሰጪውን ንጥረ ምግብ የሚመጠምጡትን የማይጠቅሙ ቀንበጦች ሁሉ ማስወገድ እንደሚገባ ብቻ ነበር።

ወዳጆቼ ትክክለኛውን የግርዘት ዘዴ ባለማወቄ ከመጠን በላይ እንደ ቈረጥሁና ዛፎቹም አሁን በእርግጥ እንደሚሞቱ ተናገሩ። በሚቀጥለው በጋ ግን እያንዳንዱ ዛፍ እጅግ ብዙ ጥራት ያለው ፍሬ ከማፍራቱ የተነሣ እስከ መሬት ሲጐብጥ በመደነቅ ተመለከትን።

እኔና አን በግቢያችን ውስጥ ባለው ዥዋዥዌ ወንበር ላይ ተቀምጠን ደስ በሚለው የኦንታሪዮ አየር እየተደሰትን የነበርንበትን ያንን ምሽት በደንብ አስታውሳለሁ። አንድ እንግዳ ድምፅ ሰማን፤ ወዲያውም ሌሎች ተመሳሳይ ድምፆች ተከተሉ። ረጅም የማቃሰት ድምፅ ሆኖ በድንገት በእፎይታ «አሃህ…» የሚል ይመስል ነበር። በአጠገባችን የሚሠቃይ ሰው ይኖር እንደሆነ ዙሪያችንን ተመለከትን። ድምፁ ከፍራፍሬ ዛፎቻችን እየመጣ መሆኑን ስንረዳ ምን ያህል እንደ ተገረምን አስብ! ከዚያም የማቃሰቱን ምክንያት አየን።

በፖም ዛፋችን ላይ ካሉት ቅርንጫፎች አንዱ እያበጠ ነበር፤ ማቃሰቱም ዛፉ ሲያድግ የሚያደርገውን ጥረት ያሳይ ነበር። በድንገት እብጠቱ ሲፈነዳ የእፎይታ ድምፅ ተሰማ፤ አንድ ፖምም ብቅ ብሎ በቅርንጫፉ ላይ ካሉት ሌሎች ውብ ፍሬዎች ሁሉ መካከል ቦታውን ያዘ! የቼሪና የፕለም ዛፎቻችንም እንዲሁ ያደርጉ ነበር፤ የማቃሰታቸው ድምፅ ግን ለየት ያለ ነበር።

ዛፎቹ የቻሉትን ያህል ምርጥ ፍሬ በማፍራት እኛን ለማስደሰት እጅግ እየጣሩ እንደ ነበር ግልጽ ነው!

እርግጥ ነው፣ ከአንባቢዎቼ ማንም ይህን ታሪክ አያምንም። ዛፍ በራሱ ጥረት ፍሬ ሊያፈራ ይችላል ብሎ ማሰብ ሞኝነት ነው! ሆኖም ብዙ አማኞች በሕይወታቸው ስላለው የመንፈስ ፍሬ የሚያስቡት ልክ እንደዚህ ነው! ፍሬውን ለማፍራት እጅግ ካልደከምንና ይበልጥ መንፈሳውያን ካልሆንን በቀር የእምነትን ፍሬ ልናገኝ የማንችል ይመስለናል!

መዝሙረኛው ዳዊት መንፈሳዊ ፍሬ እንዴት እንደሚገኝ ተረድቶ ነበር፤ በመዝሙር 1:3 ላይ «ጻድቅ [ሰው] በውኃ ፈሳሾች ዳር እንደ ተተከለች፥ ፍሬዋን በየጊዜዋ እንደምትሰጥ ዛፍ ነው» ሲል ጻፈ።

ዛፉ የሚያደርገው ቆሞ መቆየት ብቻ ነው! ቅርንጫፎቹን ለፀሐይ ይዘረጋል፣ ዝናቡን ይጠጣል፣ ከበታቹ ካለው ውኃ ከጠገበ መሬትም ጭማቂውን ይስባል። ከዚያም በዛፉ ውስጥ ያለው የሕይወት ተፈጥሮ ተገቢውን ፍሬ ያፈራል። መንፈሳዊ ፍሬም የሚገኘው በዚሁ መንገድ ነው።

በወይኑ ግንድ — እርሱም ኢየሱስ ነው — ስንኖር ልባችን ለእግዚአብሔር «የሚያበራ ፊት» ይከፈታል፤ ከእግዚአብሔር መንፈስ ምንጮችም እንቀዳለን። ከዚያም ፍሬ — በውስጣችን ያለው የአዲሱ ሕይወት ባሕርያት — በወቅቱ ይገኛል። ይህ በአንድ ሌሊት አይሆንም። እንደ ክርስቲያን ለመብሰል ጊዜ ይወስዳል፤ ለመገረዝ ፈቃደኛነትን ይጠይቃል፤ በእግዚአብሔር ቃል የተስፋ ቃሎች ላይ መቆምን ይጠይቃል፤ የማያቋርጥ መታመንንም ይጠይቃል። ጥረትን ግን አይጠይቅም!

ብዙ አማኞች ራሳቸውን እንደ ዛፍ ያያሉ፤ ነገር ግን የፍሬ ምልክት ይገኝባቸው እንደሆነ ራሳቸውን በመመርመር ብዙ ጊዜ ያጠፋሉ። ፍሬ ይታይ እንደሆነ «ቅርንጫፎቹን» ተከትለን ከመመልከት ይልቅ፣ ቅርንጫፎቹ የሚያገኙት ምግብ ሁሉ ምንጭ ወደ ሆነው ወደ ዛፉ ግንድ ዓይኖቻችንን ብንመልስ ይሻለናል። የተቀጠልንበት እውነተኛው የወይን ግንድ ወደ ሆነው ወደ ኢየሱስ ዓይኖቻችንን ብንመልስ ይሻለናል። ከዚያም ፍሬው ያድጋል፤ ሌሎችም በወቅቱ ያዩታል።

በእርሱ በሚኖሩና እንደ መዝሙር 1 ዛፍ ከመንፈስ ቅዱስ የውኃ ፈሳሾች በሚቀዱ ሁሉ ውስጥ የእምነትን ፍሬ የሚያፈራው እርሱ ነው።

ስለ መንፈስ ፍሬ ሁሉ አንድ ተጨማሪ ነገር እንረዳ። በቀላሉ በሰዎች ሁሉ ከሚገኙ ባሕርያት ጋር እናያይዘዋለን፤ ነገር ግን የሚገኘው ከመንፈስ ዳግመኛ ለተወለዱት ብቻ ነው። በእኛ ውስጥ የሚያፈራው እርሱ ነው፤ ክርስቲያን ያልሆነ ሰው ስለ እርሱ ምንም ሊያውቅ አይችልም!

«ለፍጥረታዊ ሰው የእግዚአብሔር መንፈስ ነገር ሞኝነት ነውና አይቀበለውም፤ በመንፈስም የሚመረመር ስለ ሆነ ሊያውቀው አይችልም» (1ኛ ቆሮንቶስ 2:14)።

ስለዚህ ለምሳሌ ትዕግሥት፣ የትራፊክ መብራቱ እስኪቀየር በትዕግሥት ከመጠበቅ ጋር ብዙም ግንኙነት የለውም! ብዙ የማያምኑ ሰዎች ከአማኞች እጅግ የበለጠ ትዕግሥት አላቸው! ዓለም በአማኙ ልብ ውስጥ ስለ ፈሰሰው ፍቅር፣ በዙሪያችን ሁሉ ነገር ሲበላሽ ስለሚኖረው ደስታ፣ በማዕበል መካከል ስላለው ሰላም ምንም ሊያውቅ አይችልም። እነዚህ በውስጥ የሚኖረው የመንፈስ ፍሬ ናቸው፤ ለእግዚአብሔር ልጅ ብቻ የተሰጡ ባለ ጠግነትም ናቸው።

በተመሳሳይም የእምነት ፍሬ የሚገለጠው በሚበስል አማኝ ሕይወት ውስጥ ብቻ ነው።

እነዚህን ዘጠኝ ፍሬዎች ሳጠና፣ እያነበብሁ በሄድሁ ቁጥር ይበልጥ ብርቅና ውድ እየሆኑ ይሄዳሉ ወደሚል አስተያየት ደርሻለሁ። ማንኛውም አዲስ አማኝ ፍቅርን፣ ደስታንና ሰላምን በተወሰነ መጠን ቀምሷል። በእርግጥም ብዙዎች ከአዲሱ ልደት ቅጽበት ጀምሮ እንዲህ ብለው ሊመሰክሩ ይችላሉ፦ «ሰማዩ በላይ ይበልጥ ለስላሳ ሰማያዊ ሆነ፤ ምድሩ በዙሪያ ይበልጥ ጣፋጭ አረንጓዴ ሆነ፤ ክርስቶስ የሌላቸው ዓይኖች ያላዩት አንዳች ነገር በየቀለሙ ውስጥ ይኖራል» (ጂ. ዌድ ሮቢንሰን)።

ከዚያም ጊዜ እያለፈ ሲሄድ፣ አብ የልጁን መልክ እንድንመስል እኛን የመቅጣትና የማሠልጠን ሂደት ሲጀምር የመጀመሪያው ደስታና ሰላም የሄደ ይመስላል፤ ሆኖም በእርሱ ስንኖር ፍሬው ይበልጥ በበለጸገና በተሟላ ተሞክሮ ይመለሳል። መጀመሪያ ፍቅሩ እንደ ጎርፍ ሲያጥለቀልቀን ተሰማን፤ አሁን ግን በእኛ በኩል ወደ ሌሎች ሲደርስ እናገኘዋለን። ደስታው መጀመሪያ ሕይወትን እንደ አዲስ ቀን የሚያስመስል አዲስ ዝማሬ ሆኖ ወደ ልባችን መጣ፤ አሁን ግን ያ ዝማሬ በጨለማ ሌሊቶች እንኳ ከውስጣችን ሲፈልቅ ማግኘት እንጀምራለን።

መጀመሪያ ሰላሙ በልባችን ውስጥ ይናወጥ የነበረውን ማዕበል ጸጥ አሰኘው፤ አሁን ግን ሰላሙ በሕይወት ማዕበሎች መካከል ጥልቅ ዋስትና ሆኖልናል።

በሚበስለው አማኝ ውስጥ የዓለምን መሳለቂያ በመሸከም ረገድ የኢየሱስን ባሕርይ ይበልጥ ማየት እንጀምራለን። ትዕግሥታችን ቀድሞ የነበርንበትን የአሮጌውን ሰው ዓመፀኛ ተፈጥሮ ይተካል፤ ለሚፈትኑ ሁኔታዎችም እንደ ቀድሞው ምላሽ እንደማንሰጥ እናስተውላለን።

የኢየሱስን የዋህነት ማየት ከፈለግህ ሥራዎቹን ተመልከት፤ በጎነቱን ማየት ከፈለግህ አመለካከቶቹን ተመልከት ተብሏል። እንዲሁም በመንፈስ ፍሬ ስናድግ፣ በሥራዎቻችንም በአመለካከቶቻችንም እንበስላለን።

ከዚያም አማኙ የመንፈስን ምሪት በመታዘዝ መመላለስ ሲጀምርና የጌታ እጅ ሲመራውና ሲያቀናው ሲያይ የእምነት ሕይወት ግልጽ ይሆናል። የዋህ ሰው መብቱን ሁሉ ትቶ ራሱን ለጌታ ፈቃድ ፈጽሞ ያስገዛ ነው። እርሱ ለመቀረጽና ለመማር ዝግጁ ነው፤ ለንጉሡ አገልግሎት የሚበቃ ዕቃ ሆኖ ሊቀረጽ ይችላል።

በመጨረሻም ከፍሬዎቹ ሁሉ እጅግ ብርቅ የሆነው ሊመጣ ይችላል። ይህ ሐዋርያው ጳውሎስ የናፈቀው ፍሬ ነው፤ ራስን መግዛት። ይህ በሮሜ 7:15-24 ስለ ጻፈው «መግደል» ነው። በመስቀሉ ሥራ በኩል እንዲህ ያለ ድል ሊገኝ የሚቻል ባይሆን ኖሮ፣ ይህን በራስ ላይ ያለ ጌትነት ማስገኘት ለእርሱ ምን ያህል የማይቻል እንደሚሆን ተገንዝቦ ነበር።

«እንግዲህ በክርስቶስ ኢየሱስ ላሉት አሁን ኵነኔ የለባቸውም። በክርስቶስ ኢየሱስ ያለው የሕይወት መንፈስ ሕግ ከኃጢአትና ከሞት ሕግ አርነት አውጥቶኛልና» (ሮሜ 8:1-2)።

እንዲህ ያለ ፍሬ የሚገኘው በአማኙ ውስጥ ካለው ከመንፈስ ቅዱስ ብቻ ነው፤ ስለ እምነትም እውነቱ ይኸው ነው። ሊያፈራው የሚችለው እርሱ ብቻ ነው፤ የእኔ ምንም ጥረት አይጠቅምም!

ስለ መንፈስ ፍሬ አንድ ተጨማሪ ሐሳብ ማቅረብ እወዳለሁ።

«ፍሬ» የሚለው ቃል ነጠላ ነው። እነዚህ እርስ በርሳቸው ተለያይተው የሚያድጉ ብዙ ልዩ ልዩ ፍሬዎች ሳይሆኑ በተለያዩ መንገዶች የሚገለጥ አንድ ፍሬ ናቸው። የመጀመሪያዎቹ ሦስቱ (ፍቅር፣ ደስታና ሰላም) በአማኙ ውስጥ የሚኖረው የመንፈስ ቅዱስ ውስጣዊ ተሞክሮ እንደሆኑ፣ ሁለተኛዎቹ ሦስቱ (ትዕግሥት፣ የዋህነት፣ በጎነት) በዙሪያችን ካሉ ሰዎች ጋር ስንኖር የሚታዩ ውጫዊ መግለጫዎች እንደሆኑ፣ የመጨረሻዎቹ ሦስቱ (እምነት፣ የዋህነት እና ራስን መግዛት) ደግሞ ከእግዚአብሔር ጋር ካለን አንድነት ጋር የተያያዙ እንደሆኑ ተጠቁሟል።

የእምነት ስጦታ «ነገር ግን መንፈስ ቅዱስን መግለጥ ለእያንዳንዱ ለጥቅም ይሰጠዋል… ለአንዱም በዚያው መንፈስ እምነት…» (1ኛ ቆሮንቶስ 12:7, 9)።

በመጽሐፍ ቅዱስ ውስጥ የማገኘው ሦስተኛው ዓይነት እምነት የእምነት ስጦታ ተብሎ ይጠራል። ሐዋርያው ጳውሎስ በቆሮንቶስ ለነበረችው ቤተ ክርስቲያን የሚጽፈው መንፈስ ቅዱስ ለቤተ ክርስቲያን ስለሚሰጣቸው «ካሪስማታ» (ከግሪክኛ ሲተረጎም «የጸጋ ስጦታዎች» ማለት ነው) ነው። በሮሜ 12 እና በ1ኛ ቆሮንቶስ 12 ውስጥ እንዲህ ያሉ ብዙ ስጦታዎች ተዘርዝረውልናል፤ በኤፌሶን 4:11 የተጠቀሱት የአገልግሎት ስጦታዎችም አሉ።

ስጦታዎቹ ለግለሰቦች የሚሰጡት በእነርሱ እንዲመኩ ወይም እንዲኮሩ ሳይሆን ለሁሉ ጥቅም እንዲሆኑ ነው። በእውነቱ ስጦታዎቹ የተሰጡት ለቤተ ክርስቲያን ነው፤ ግለሰቦች መንፈስ ሊጠቀምባቸው የሚወዳቸው መሣሪያዎች ብቻ ናቸው። በተጠቀሱት በሦስቱም ክፍሎች ጳውሎስ የክርስቶስን አካል አንድነትም አጽንኦት መስጠቱ አስደናቂ ነው። የስጦታዎቹ ሁሉ ዓላማ ቤተ ክርስቲያን ወንዶችንና ሴቶችን ወደ ጌታ የማምጣት አገልግሎቷ እንዲሳካ በአንድነት እንድታድግ ማስቻል ነው።

እንግዲያስ የእምነት ስጦታ በሥራ ላይ ሲውል የሚገለጠው እንዴት ነው?

በአንድ የአጥቢያ ቤተ ክርስቲያን የሽማግሌዎች ቦርድ ስብሰባ ላይ የሚከተለውን ሁኔታ አስብ። በአካባቢው ያሉትን ቤተ ክርስቲያን የማይሄዱ ወጣቶችን ለመድረስ በሰፈሩ ውስጥ የቅርንጫፍ አገልግሎት ለመጀመር አሁን ሐሳብ ቀርቧል። ይህች በአካባቢው ያለች ብቸኛዋ የወንጌላውያን ቤተ ክርስቲያን መሆኗ ታውቋል፤ ሥራ አጥና ችግረኛ ሆነው ለጓደኝነት ሲሉ የጎዳና ቡድኖችን የሚመሠርቱ ወጣቶች ቁጥርም እየጨመረ ነው።

ብዙ የቤተ ክርስቲያን አባላት ከርኅራኄ እስከ ፍርሃት የሚደርሱ ስሜቶቻቸውን ገልጸዋል፤ ስለዚህም ሐሳቡ ቀርቧል።

ፓስተሩም ሆነ ከሽማግሌዎቹ አንዳቸውም ከእነዚህ ወጣቶች ጋር ለመሥራት ጉልበቱም ችሎታውም የላቸውም፤ ስለዚህ አዲስ የወጣቶች አገልጋይ መቀጠር እንዳለበት ታምኗል። «ነገር ግን ደመወዙን እንዴት እንከፍላለን? ይህንንስ አገልግሎት በምን እንደግፈዋለን?»

ቤተ ክርስቲያኒቱ በቅርብ ዓመታት በገንዘብ ስትቸገር ስለ ነበረች ጥያቄው ከልብ የመነጨ ነው። ቀላሉ መልስ — ሁልጊዜም የሚሰጠው ሰው አይጠፋም — «ይበልጥ መጸለይ አለብን፤ እግዚአብሔርም ያሟላል» የሚለው ነው። ሥራውን መጀመርና የወጣቶች አገልጋዩን መቅጠር የእግዚአብሔር ዓላማ እስከ ሆነ ድረስ ይህ እውነት ነው። ነገር ግን ይህ የእርሱ ዓላማ መሆኑን እንዴት እናውቃለን? ጥሩ ይመስላል፤ ነገር ግን ለእኛ ጥሩ የሚመስሉ፣ ሆኖም የእግዚአብሔርን በረከት ፈጽሞ የማያገኙ የሚመስሉ ብዙ ፕሮግራሞች አሉ።

ሽማግሌዎቹ ጉዳዩን ለማቆየት፣ ለመጸለይና ከአንድ ሳምንት በኋላ ተሰብስበው ውሳኔ ለመስጠት ይወስናሉ።

ወደ ቦርዱ ክፍል ሲገቡ፣ በእያንዳንዱ ሰው አእምሮ ያለውን ሐሳብ ማንበብ የምትችል የማትታይ ምስክር እንደ ሆንህ አስብ። «አንድ የሚደግፍ፣ አንድ የሚቃወም… ሁለት የሚደግፉ፣ ሦስት የሚደግፉ፣ ሁለት የሚቃወሙ… አራት የሚደግፉ፣ አራት የሚቃወሙ… እና ፓስተሩ…» ወጣቶቹ በጎዳናዎች ላይ እንደ ጠፉ እየቀጠሉ ሳሉ እንዴት አድርገው ሊስማሙ ይችላሉ?!

ሰዎቹ በጸሎት ይጀምራሉ፤ ከዚያም ሐሳባቸውን ማካፈል ይጀምራሉ። በድንገት፣ «ተቃዋሚ» ሆኖ የገባ አንድ ሰው ይናገራል። «ዛሬ ማታ እዚህ ስገባ አዲስ ሥራ የምንጀምርበት ጊዜ አሁን አይደለም የሚል አስተያየት ነበረኝ፤ ሆኖም የድጋፍና የተቃውሞ ክርክሮችን ስሰማ በውስጤ አንድ ነገር ሆነ፤ አቋሜንም ቀይሬአለሁ! ጌታ በዚህ ውስጥ እንዳለ አውቃለሁ! አዲስ የወጣቶች አገልጋይ እንድንሾም ድምፄን እሰጣለሁ!» ሌሎችም መናገር ይጀምራሉ፤ በጥቂት ደቂቃዎች ውስጥም በሙሉ ድምፅ ውሳኔ ላይ ይደረሳል። ምን ሆነ?

እያንዳንዱ ሰው ሌሎቹ የሚሉትን መስማቱ ብቻ ሳይሆን፣ የእግዚአብሔርን ፈቃድ በእውነት የሚሹ ሰዎች ስለ ነበሩ እርሱ በመንፈሳቸው ሲናገር ሰሙ። በእያንዳንዳቸው ውስጥ ለማመን የሚያስችል እምነትን ተከለ። የእምነት ስጦታ ይህ ነው።

የገንዘብ ችግሮቹ እውነተኛ ቢሆኑም፣ ሁኔታዎቹን ያሸነፈ እምነት ሰጣቸው። ምናልባት «እንደ ሰናፍጭ ቅንጣት» ትንሽ ብቻ ሊሆን ይችላል (ማርቆስ 4:30-32)፤ ነገር ግን እግዚአብሔር ራሱ በመንፈሳቸው ስለ ተከለው ተራራቸው ይነቀል ነበር። እንዲህ ያለ እምነት ሁልጊዜ በእግዚአብሔር በረከት ይሸለማል። እንዲህ ያለ እምነት ሁልጊዜ ተራሮችን ያፈልሳል!

የእምነት ስጦታ በሥራ ላይ ሲውል ብዙ ጊዜ አይቻለሁ። በዙሪያቸው ያሉ ሁሉ የማይቻል ብለው ሲያስቡ ለእግዚአብሔር ታላላቅ ነገሮችን ሲያደርጉ ያየኋቸው ሰዎች አሉ። ምሪቱን ስላወቁ ሁኔታዎቹን መመልከት አቆሙ።

ዮሪ ሪቻርድስ የሚባል ውድ ወዳጅ ነበረኝ፤ በአንድ ወቅት በጣም ይንተባተብ ስለ ነበር አንዲት ቀላል ዓረፍተ ነገር እንኳ መናገር አይችልም ነበር። ጌታን ያወቀው በስርቆት ወንጀል ፍርድ ቤት ሊቀርብ ሲል ነበር። ጉዳዩን የያዘው ዳኛም «የመረጥከው መንገድ በስቅላት ሊያበቃ ይችላል» ብሎ አስጠነቀቀው። የወንጀል ታሪኩን የከተማው ሰው ሁሉ ያውቅ ነበር፤ ብዙዎችም ስለ መለወጡ ተጠራጣሪዎች ነበሩ።

ከተወሰነ ጊዜ በኋላ እኔና ዮሪ እንደ ገና ተገናኘን፤ እርሱም እጅግ የማይቻል የሚመስል ነገር አቀረበልኝ። በትውልድ ከተማው ያለውን ዋናውን አዳራሽ ተከራይቶ በወጣትነቱ ለሚያውቁትና እጅግ ላላመኑት ሁሉ ወንጌልን ለመስበክ ፈለገ። እንዲህ ያለው ሙከራ በእርግጥ ብዙ ኀፍረት እንደሚያመጣብንና ለወንጌልም ምንም መልካም ነገር ሊያደርግ እንደማይችል በማሰብ እንዳያደርገው መከርሁት። እርሱ ግን ጌታ ይህን በልቡ እንዳኖረበትና የእርሱ ምሪት እንደ ሆነ እንደሚያምን አጥብቆ ተናገረ።

አዳራሹን ተከራየን፤ ስብሰባውንም አስተዋወቅን። ከመግቢያ ንግግሩ በኋላ ወደ ጎን ቆምኩ፤ ዮሪም አድማጮቹን ፊት ለፊት ገጠመ። ወዲያውኑ መንተባተብ ጀመረ፤ እኔም ስለ እርሱ ኀፍረት ተሰማኝ። ለማዳመጥ እንኳ ራሴን ማስገደድ አቃተኝ።

ከዚያም የዮሪ ድምፅ ይበልጥ እየተረጋጋ ሲሄድና ጌታ ያደረገለትን በሥልጣንና በልበ ሙሉነት መናገር ሲጀምር አንድ እንግዳ ጸጥታ በአዳራሹ ላይ ሰፈነ። ከእርሱ «ደካሞችና ሞኞች» መካከል አንዱ ለእምነት ስጦታው ምላሽ በመስጠቱ እግዚአብሔር በመካከላችን ተአምር ሲሠራ በዚያች ሌሊት ብዙ እንባ ፈሰሰ። ዛሬ በብሪታንያና በካናዳ ያሉ ብዙ ሺዎች ስለ ዮሪ ሪቻርድስ የተቀባ ስብከት ሊመሰክሩ ይችላሉ።

እንግዲህ ሦስቱን ዓይነት እምነት አቀርብልሃለሁ፦ የሚያድን እምነት፣ የእምነት ፍሬ እና የእምነት ስጦታ።

ወዲያውኑ የሚያስደንቀኝ፣ ሦስቱም ምንጫቸው በአማኙ ሳይሆን በእግዚአብሔር መሆኑ ነው! በውስጤ እምነትን ለማስገኘት ማድረግ የምችለው ምንም ነገር የለም፤ ስለዚህ ስታመም ወይም በክርስቲያናዊ ጉዞዬ ስታገል ስታየኝ እባክህ «ተጨማሪ እምነት ይኑርህ» አትበለኝ። ማሳደግ የሚያስፈልገኝ ተጨማሪ መታመንን እንጂ እምነትን አይደለም።