ሣራ

«ተስፋ የሰጠው የታመነ እንደ ሆነ ስለ ቈጠረች፥ ሣራ ራስዋ ደግሞ ዕድሜዋ እንኳ ካለፈ በኋላ ዘርን ለመፅነስ ኃይልን በእምነት አገኘች። ስለዚህ ደግሞ በብዛታቸው እንደ ሰማይ ኮከብ እንደማይቈጠርም በባሕር ዳር እንዳለ አሸዋ የነበሩት የሞተን ሰው እንኳ ከመሰለው ከአንዱ ተወለዱ» (ዕብራውያን 11:11-12)።

የሣራ ታሪክ በዘፍጥረት 18:9-15 እና በዘፍጥረት 21:1-7 ይገኛል።

የዘፍጥረትን ዘገባ ስናነብ ሣራ የምታሳየው የሚመስለው የማመን ጕድለት ያስደንቀናል፤ እምነት ከማመን ጋር አንድ ከሆነ ደግሞ እርሷን ለታላቅ የእምነት ጀግንነት ዕጩ አድርገን በፍጹም አንቆጥራትም። እንዲያውም ሣራ ከባሏ ጋር ስታቅድና ዘዴ ስትፈልግ ሰብአዊ ባሕርይዋን ደጋግማ ትገልጣለች።

እግዚአብሔር ለአብርሃም ወራሽ እንደሚኖረውና የታላቅ ሕዝብ አባት እንደሚሆን ነግሮት ነበር፤ ሣራ ግን መካን ናት፤ ምክንያታዊ አስተሳሰብም የእግዚአብሔር ተስፋ ከንቱ ነው ይላል። እርሷ ግን ባሪያዋን አጋርን ከአብርሃም ጋር እንድትተኛ መስጠት ቢያስፈልግም እንኳ ልጅ ማግኘት አለባት። ልጁ የሣራ ሊሆን ነበር፤ ነገር ግን አጋርን ከልጁ ጋር ስታያት ሰብአዊ ቅናት በልቧ ተነሣ፤ አጋርም ከቤት ተባረረች።

ከዚህ ልጅ ከእስማኤል ታላላቆቹ የዓረብ ሕዝቦች ሊወጡ ነበር፤ ዓለምም ዛሬም ድረስ ከእነርሱ የመጣውን ዐውሎ ነፋስ እያጨደ ነው። እነዚህን ሕዝቦች ያስነሣው ራሱ እግዚአብሔር መሆኑን ልብ በል፤ ኪዳኑ ግን ከተስፋው ልጆች ጋር ጸንቶ ይኖራል (ዘፍጥረት 18:19)። በዓረብ ሕዝቦችና በእስራኤል ልጆች መካከል ባለው የማያቋርጥ ጠላትነት አትደነቅ፤ በሥጋዊው ሰብአዊነት ፍሬና በእግዚአብሔር ተስፋ ፍሬ መካከል ሁልጊዜ ተቃውሞ ይኖራል። ለምሳሌ ኢየሱስ ደቀ መዛሙርቱን (ሌላውን) የአባቱን የተስፋ ቃል - በመንፈስ ቅዱስ መጠመቅን - እየጠበቁ በኢየሩሳሌም እንዲቆዩ ነግሯቸዋል (የሐዋርያት ሥራ 1:4,5)።

የዚህ ተስፋ ሥጋዊ መገለጫ ክርስቶስ እንድንሆን የጠራንን ምስክሮች እንድንሆን የሚያስችለን ታላቅ ኃይል ከመሆን ይልቅ ብዙ ጊዜ በእግዚአብሔር ሕዝብ መካከል አለመስማማትና ጠላትነት መሆኑ አያስገርምም!? እስማኤል የተወለደው ከሰው ዕቅድና ዘዴ ነው፤ ይስሐቅ ግን የተወለደው «በእምነት» ነበር። የዓለም ሃይማኖቶች ሁሉ የተመሠረቱት በሥጋዊ ብልሃት ትምህርቶችና መርሖች ላይ ነው፤ የኢየሱስ ክርስቶስ ቤተ ክርስቲያን ግን በእምነት የጸደቁ ሰዎች ናት።

ከዚያም ሣራና አብርሃም እኅትና ወንድም መስለው የጌራራን ንጉሥ አቢሜሌክን ለማታለል ሲያሴሩ እናያለን። አብርሃም፣ አቢሜሌክ ሣራን ሚስት አድርጎ እንዲወስዳት የጌራራ ሰዎች የሣራ ባል በመሆኑ እንዳይገድሉት ፈራ። ንጉሡ እኅትና ወንድም እንደ ሆኑ ቢያስብ ሣራን ሊወስዳት ይችል ይሆናል፤ ቢያንስ ግን የአብርሃም ሕይወት ትተርፍ ነበር! ይህ ለአንተ በእግዚአብሔር ታላቅ እምነት እንዳላቸው ሰዎች ታሪክ ሆኖ ይነበብሃልን?

ይኸውም፣ እምነት ከመታመን ጋር አንድ ከሆነ ነው። አረማዊው ንጉሥ አቢሜሌክ ከእምነት ሰው ይልቅ የልብ ቅንነትና እግዚአብሔርን መፍራት መብለጡ እንዴት ያስገርማል! የጋብቻቸውን ቅድስና ሳያረክስ ሣራን ለባሏ መለሰለት፤ በሕዝቡም ሁሉ ፊት ለመካሻ ብዙ ስጦታዎችን ሰጣቸው።

እግዚአብሔር አቢሜሌክንና ቤተ ሰቡን አከበረ፤ ነገር ግን በእምነት ሥራዎች ይመራቸው ዘንድ እጁ አሁንም በአብርሃምና በሣራ ላይ ነበረች።

በእምነት (በእግዚአብሔር ተግባር ወይም ስጦታ) ሣራ መፅነስ ቻለች።

ዕድሜዋ ከ90 ዓመት በላይ ቢሆንም የተስፋው ልጅ ይስሐቅ ተወለደ። ባልና ሚስቱ በሩካቤ ተገናኙ፤ እግዚአብሔርም ፅንስ እንዲፈጠር የወንዱን ዘርና የሴቷን እንቁላል ሕያው አደረገ። ሣራ የጠዋት ማቅለሽለሹን የእግዚአብሔር ታማኝነት ማስረጃ አድርጋ በተቀበለች ጊዜ፣ ያ የእምነቷ ማስረጃ ነበር። በዚያ ዕድሜ እርሷም ሆነች የምታውቀው ማንም ሰው ካጋጠመው ነገር ሁሉ የሚቃረን ቢሆንም፣ በውስጧ እየሆነ ካለው ነገር ጋር አልታገለችም። ሰውነቷ እግዚአብሔር በውስጧ የሚያስገኘውን አይገፋውም፤ እርሷም አታስወርደውም።

ስለማንረዳ ብዙ ጊዜ በሕይወታችን የመንፈስ ቅዱስን ሥራ እንገፋለን! ዋጋውን ለመክፈል ስለምንፈራ እግዚአብሔር በውስጣችን ሊያስገኘው የሚፈልገውን ስጦታ ወይም አገልግሎት ስንት ጊዜ እናስወርዳለን!? ሣራ ግን እንዲህ አላደረገችም።

ከሣራ እምነት የምንማራቸው ትምህርቶች በመጀመሪያ፣ የማይቻል በሚመስልበት ጊዜ እንኳ እግዚአብሔር ለተስፋዎቹ ታማኝ ነው። በእርግጥም ለእግዚአብሔር የሚሳነው ነገር የለም!

ሁለተኛ፣ እግዚአብሔር በፖለቲካ ወይም በዘዴ ሳይሆን በእርሱ ሊመሩ የሚችሉ የእምነት ሰዎችን ይፈልጋል። የዛሬዋ ቤተ ክርስቲያን በሰው ዕቅድና አደረጃጀት እጅግ ስለ ተሞላች መንፈስ ቅዱስ የሚንቀሳቀስበት ስፍራ የለም።

ሣራ በዘዴ አንድ ልጅ አስገኘች። ውጤቱም ከዚያ ወዲህ ባሉት ምዕተ ዓመታት ሁሉ ለእግዚአብሔር ሕዝብ ታላቅ ኀዘን ሆኗል። ሌላው ልጇ ግን «በእምነት» የተገኘ፣ የተስፋው ልጅ ነበር። ከእርሱ እግዚአብሔር የኪዳኑን ሕዝብ አቋቁሟል፤ በእነርሱም የምድር አሕዛብ ሁሉ ይባረካሉ። እነርሱ መጽሐፍ ቅዱስንና መሲሑን፣ አዳኛችንን ኢየሱስን ያመጡልን ሕዝብ ሊሆኑ ነበር።

የእግዚአብሔር ሥራ በእግዚአብሔር መንገድ ንጉሥ ዳዊት የቃል ኪዳኑን ታቦት ወደ ኢየሩሳሌም ሊመልስ የተነሣበትን ጊዜ አስታውሳለሁ። ታሪኩ በ1ኛ ዜና መዋዕል 13 እና 15 ተነግሮልናል። ለዕብራውያን ታቦቱ እግዚአብሔር በሕዝቡ መካከል መገኘቱን ይወክል ነበር፤ ነገር ግን በሥጋዊው የዔሊ ክህነት ዘመን ፍልስጥኤማውያን በጦርነት ወስደውት ለ20 ዓመታት ከምድሪቱ ውጭ ቆይቶ ነበር። ታቦቱ በምድራቸው በነበረበት ሰባት ወር ፍልስጥኤማውያን እጅግ ተሠቃይተው ነበር፤ ስለዚህ ከዚያ ቀደም ቀንበር ባልተጫነባቸው በሚያጠቡ ላሞች በሚሳብ አዲስ ሰረገላ ላይ አኖሩት።

እግዚአብሔር ያለ በሽታና ያለ ጉዳት ታቦቱን የእስራኤልን ድንበር አሻግረው በሰላም እንዲመልሱት ፈቀደላቸው፤ ሆኖም ዳዊት «የእግዚአብሔርን መገኘት» ወደ ኢየሩሳሌም ለመመለስ ያንኑ ዘዴ ሊጠቀም በሞከረ ጊዜ፣ የሠለጠኑት በሬዎቹ ተሰናከሉ፤ ሞትም ተከተለ።

ዳዊት በእግዚአብሔር እጅግ ተቈጣ፤ ነገር ግን በዘኍልቍ 4 የተጻፈውን ታቦቱን የመሸከሚያ የእግዚአብሔርን ሥርዓት ባነበበ ጊዜ ብዙም ሳይቆይ ንስሐ መግባት ነበረበት። እግዚአብሔር በሕዝቡ ላይ ፍርድ ያመጣው «እንደ ሥርዓቱ ስላልፈለጉት» ነበር (1ኛ ዜና መዋዕል 15:13)።

ቤተ ክርስቲያን ከምንለው ከብዙው ነገር የእግዚአብሔር መገኘትና ኃይል ቅባት በሚያሳዝን ሁኔታ ጠፍቷል ብዬ አምናለሁ።

ይህ የሆነው ቤተ ክርስቲያኑን እርሱ በወሰነው መንገድ ሳይሆን በራሳችን መንገድ ለመሥራት ስለምንሞክር ሊሆን ይችላልን? እንዲያውም የምንሠራው የእርሱን ቤተ ክርስቲያን ሳይሆን የራሳችንን ቤተ ክርስቲያን ሊሆን ይችላልን? በሰው ኃይል ወይም ጥበብ በሚሠራ በማንኛውም ነገር ላይ ቅባቱን እንደሚያኖር ፈጽሞ ተስፋ አልሰጠም፤ ነገር ግን «ቤተ ክርስቲያኔን እሠራለሁ፥ የገሃነም ደጆችም አይችሉአትም» ብሏል (ማቴዎስ 16:18)። ከዚህም በላይ ቤተ ክርስቲያኑን በዓለት ላይ ይሠራል፤ ይህም በጴጥሮስ ተመስሏል! ጌታ የሚያመለክተው የትኛውን የጴጥሮስን ባሕርይ ነው? በእርግጥ ችኩልና ሥጋዊ ጠባዩን አይደለም! ዓለቱ ሐዋርያው ኢየሱስን ክርስቶስ ብሎ በመመስከሩ ያሳየው ዓይነት እምነት ነው እላለሁ። ኢየሱስ «የዮና ልጅ ስምዖን ሆይ፥ በሰማያት ያለው አባቴ እንጂ ሥጋና ደም ይህን አልገለጠልህምና ብፁዕ ነህ» አለው (ማቴዎስ 16:17)። እዚህ እምነት የሚታየው በመገለጥ፣ ከዚያም በሚከተለው ምስክርነት ነው፤ የእግዚአብሔር ቅድሚያ፣ ከዚያም የሰው ምላሽ።

የእግዚአብሔርን ሥራ በእግዚአብሔር መንገድ ወደ መሥራት የምንመለስበት ጊዜ አሁን አይደለምን?

የመጽሐፉ ሰዎች ወደ መሆን፣ ሥራችንንና አመላለሳችንን በመርሖቹና በሥርዓቶቹ ላይ ወደ መመሥረት የምንመለስበት ጊዜ ነው። የእግዚአብሔርን ሥራ በእግዚአብሔር መንገድ ስንሠራ፣ ሕያው የሚያደርገውን ቅባቱን በጥረታችን ላይ እንደምንቀበል እርግጠኛ ነኝ። ለምሳሌ በዙሪያችን ላሉ ሰዎች ወንጌልን ለማድረስ ብዙ ዕቅዶችና ዘዴዎች አሉን። «አራቱ መንፈሳዊ ሕግጋት»ን ወይም «የሮሜ መንገድ»ን እንጠቀማለን። እንደ ነጋዴዎች የሀ-ሁ ስልቶችን እንማራለን፤ «ለፈላጊዎች የተመቹ አምልኮዎችን» እናቅዳለን። ብዙ የወንጌል በራሪ ጽሑፎችን እንጽፋለን፤ የወንጌል ስርጭት ፕሮግራሞችን እናዘጋጃለን። እነዚህ ሁሉ መልካም ናቸው፤ ግን የእግዚአብሔር መንገድ ናቸውን?

የወንጌል በራሪ ጽሑፍ አድርገህ የምትሰጠውን አንድ ነጠላ ገጽ ከመጽሐፍ ቅዱስህ ገንጥለህ እንድታወጣ እገዳደርሃለሁ። የጥንቷ ቤተ ክርስቲያን ያዘጋጀችውንና ዛሬ ልንከተለው የምንችለውን አንድ ዘዴ ልታገኝ ትችላለህን?

የመንፈስ ቅዱስ የመዳን ዕቅድ ያ ቢሆን ኖሮ፣ መንፈስ ቅዱስ ከደቀ መዛሙርቱ ሌላውን፣ ለምሳሌ እንድርያስን ወይም ፊልጶስን፣ «ስኬታቸው የተረጋገጠ በራሪ ጽሑፎች» ወይም «ወዳጆችህን ለኢየሱስ የምትማርክባቸው ሃምሳ መንገዶች» የተሰኘ መጽሐፍ እንዲያዘጋጅ ሊያነሣሣው በቻለ ነበር! ለአጠቃቀም እንዲመች «ገንጥሎ የሚወጡ» ገጾች ያሉት አድርገን የመጽሐፍ ቅዱስ የመጨረሻ መጽሐፍ አድርገን ልናትመው በቻልን ነበር።

መጽሐፍ ቅዱስ የእግዚአብሔርን የመዳን ዕቅድ እንደሚይዝ እርግጠኛ ነኝ፤ ሆኖም የወንጌል በራሪ ጽሑፍ አድርገን ለመስጠት አንድ ገጽ እንኳ ገንጥለን ማውጣት ባንችልም፣ የእርሱን ዘዴ አጽንዖት የሚሰጡ ሙሉ መጻሕፍትን ማውጣት እንችላለን። ያም የሕዝቡ አንድነት ነው!

«አባት ሆይ፥ አንተ እንደ ላክኸኝ ዓለም ያምን ዘንድ ሁሉ አንድ እንዲሆኑ እለምናለሁ፤ አንተም እንደ ላክኸኝ፥ እኔንም እንደ ወደድኸኝ እነርሱን እንደ ወደድኻቸው ዓለም ያውቅ ዘንድ» (ዮሐንስ 17)።

ዕቅዶቻችንና ዘዴዎቻችን ሁሉ አንዳንድ ፍሬ ያፈራሉ፤ እርሱ የጸጋ አምላክ ነውና፤ ነገር ግን በእግዚአብሔር መንገድ እስካልሠራነው ድረስ ሙሉ መከር ፈጽሞ አይመጣም። ቤተ ክርስቲያኑን ሊሠራና አሕዛብን ሊሰጠን ይፈልጋል፤ ነገር ግን ይህን የሚያደርገው በራሱ መንገድ ብቻ ነው።

የእርሱ መንገድ የእምነት መንገድ ነው፤ ይህም ከሚገለጥባቸው መንገዶች አንዱ በመንፈስ ያለን አንድነት ነው።

ማጠቃለያ በእግዚአብሔር ላይ የሳቀችው ዘዴ ፈላጊዋ ሣራ ምሳሌ የሚከተሉትን መርሖች እንዲያስተምረን ተሰጥቶናል፦ 1. በእግዚአብሔር ዘንድ ሁሉ ይቻላል።

2. የሰው አመክንዮና እምነት እርስ በርሳቸው ይቃረናሉ።

3. እግዚአብሔር ለእኛ የወሰነልን ዕድል ፈንታ የሚፈጸመው በእምነት ብቻ ነው።

4. የእግዚአብሔርን ሥራ በእግዚአብሔር መንገድ መሥራት አለብን!