ፍጹም ልብ

«የእግዚአብሔር ዓይኖች ልባቸው በእርሱ ዘንድ ፍጹም የሆነውን ያበረቱ ዘንድ በምድር ሁሉ ላይ ወዲያና ወዲህ ይመለከታሉ።» (2ኛ ዜና መዋዕል 16:9) ይህ ክፍል በይሁዳ ዙፋን ላይ ከተቀመጡት ነገሥታት ሁሉ እጅግ እግዚአብሔርን ከሚፈሩትና ለእርሱ ካደሩት አንዱ በሆነው በአሳ ታሪክ ውስጥ ይገኛል። በአሥራ አራተኛው ምዕራፍ እንደ ተነገረን፣ አሳ ንግሥናውን የጀመረው ቀድሞ የነገሠው ገዥ ሕዝቡን ሁሉ የመራበትን ጣዖት አምልኮ ለማጥፋትና የእስራኤልን አምላክ አምልኮና አገልግሎት ለመመለስ ቈርጦ በመነሣት ነበር። ሕዝቡን ወደ እግዚአብሔር ታማኝነትና መታዘዝ ለመመለስ ቈረጠ፤ የተሳካለትም መሆኑ፣ ብቻውንም ቢሆን ልቡ በእግዚአብሔር ዘንድ ፍጹም ሆኖ በየትኛውም ክበብ፣ በየትኛውም ሁኔታ ውስጥ ይህንኑ ለማድረግ ለሚነሣ ሰው ሁሉ ታላቅ መበረታቻ ነው።

ተሳካለትም። እግዚአብሔር መንግሥቱን ከውስጥ ለማንጻት ባደረገው ጥረት ባረከው፤ ደግሞም ከውጭ ካሉት ጠላቶቹ አዳነው፤ እጅግ ታላቅ ሠራዊት ይዞ የመጣበትንም የኢትዮጵያን ንጉሥ በኃይሉ ድል እንዲያደርግ አስቻለው፤ ይህ ሁሉ የሆነው ንጉሥ አሳ ልቡ በእግዚአብሔር ዘንድ ፍጹም ስለ ነበረ ነው።

ይህ ንጉሥ በመጣበት ጊዜ አሳ ሄዶ ወደ እግዚአብሔር ጮኸ፤ እንዲያድነውም በመታመን ራሱን በአምላኩ ላይ ጣለ፤ ይህንንም ያደረገን ሰው ከአሳ ዘመን በፊትም ሆነ ከዚያ ወዲህ እግዚአብሔር አንድም ጊዜ አሳፍሮ አያውቅም። እግዚአብሔር ጠላቶቹን በእጁ አሳልፎ ሰጠ፤ በበለጸገና እያደገ በሄደ ሕዝብ ላይም የተሳካለትና ደስተኛ ንጉሥ አደረገው።

ነገር ግን ከጊዜ በኋላ፣ ከብዙ ዓመታት በኋላ — አሳ በረጅሙ ንግሥናው ብዙ ዓመታት ልቡ በእግዚአብሔር ዘንድ ፍጹም ነበርና — ወዮ! ብዙ ጊዜ እንደሚሆነው የምቾትና የብልጽግና ኑሮ በአሳ ላይ ከፊል ወደ ኋላ መመለስን አምጥቶበት እንደ ሆነ አናውቅም፤ ዓመታት እያለፉ ሲሄዱ ግን ሌላ ጦርነት ታወጀ፤ በዚህ ጊዜ በይሁዳ ንጉሥ ላይ የመጣው የእስራኤል ንጉሥ ነበር። አሳ ምን አደረገ? እንደ ቀድሞው ሄዶ ወደ እግዚአብሔር ጮኸን? ሰልፉንስ በእጁ አስረከበን? አይደለም፤ አላደረገም። የቀደመውን ፍቅሩን ትቶ ነበር፤ በተወሰነ መጠን ለእስራኤል አምላክ ለእግዚአብሔር ታማኝ መሆኑን ትቶ ነበር። ብርታቱ የት እንዳለ ረሳ፤ መንፈሳዊ ማስተዋሉ ደብዝዞ ነበር፤ እግዚአብሔር ሊረዳውና ከጠላቶቹ እጅ ሊያድነው እንደሚችል የነበረውን ግንዛቤ አጣ፤ ስለዚህም ወደ ዓለማዊ ብልሃት ተመለሰ። ወደ ሶርያ ወርዶ የሶርያን ንጉሥ ቤን ሃዳድን ተለማመጠውና፦ «እጅግ ተጨንቄአለሁና ጠላቶቼ ከእኔ እንዲርቁ መጥተህ እርዳኝ» አለው። ወይ! ወደ ኋላ የተመለሱ ሰዎች እንዴት ያለ ምስል ነው!

በሌላ ጊዜም ኢዮሣፍጥ እግዚአብሔርን ከማይፈሩ ጋር በተወዳጀ ጊዜ አንድ ነቢይ ተገናኝቶት፦ «ክፉውን ትረዳ ዘንድ፥ እግዚአብሔርንም የሚጠሉትን ትወድድ ዘንድ ይገባሃልን?» አለው። ይህን ያደረገ ሰው ሁሉ ምስኪኑ አሳ እንደ ተቀጣ ክፉኛ ሳይቀጣ ቀርቶ አያውቅም። አሳ በሰልፉ በእርግጥ ተሳክቶለት ነበር፤ ድልም አደረገ።

ግቡ ሕጋዊ ነበር፤ ነገር ግን ያገኘው ሕገ ወጥ በሆነ መንገድ ነበር። ድል አደረገ፤ ምናልባትም ራሱን እያደነቀና በራስ እርካታ ጢሙን እየደባበሰ ሳለ፣ እነሆ! ነቢዩ የእግዚአብሔርን መልእክት ሊነግረው መጣና እንዲህ አለው፦ «በአምላክህ በእግዚአብሔር ሳይሆን በሶርያ ንጉሥ ስለ ተደገፍህ፥ የሶርያ ንጉሥ ሠራዊት ከእጅህ አምልጦአል።

«ኢትዮጵያውያንና ሊቢያውያን እጅግ ብዙ ሰረገሎችና ፈረሰኞች የነበሩአቸው ታላቅ ሠራዊት አልነበሩምን? ነገር ግን በእግዚአብሔር ስለ ተደገፍህ በእጅህ አሳልፎ ሰጣቸው።

«የእግዚአብሔር ዓይኖች ልባቸው በእርሱ ዘንድ ፍጹም የሆነውን ያበረቱ ዘንድ በምድር ሁሉ ላይ ወዲያና ወዲህ ይመለከታሉ። በዚህ ነገር ስንፍና አድርገሃል፤ ከአሁን ጀምሮ ጦርነት ይሆንብሃልና።» (2ኛ ዜና መዋዕል 16:7-9) — ይህም ወደ ሶርያ በመሄድ ሊያስቀረው የሞከረው ያው ነገር ነበር። ጦርነትን ሳይሆን ሰላምን ፈለገ፤ የቀረውንም ዘመኑን በሰላም ያሳልፍ ዘንድ ወደ ሶርያ ወረደ፤ እነሆ! የእግዚአብሔር ቃል፦ «ጦርነት ይሆንብሃል» ብሎ ወጣ። ራሱንና አምላኩን በሸጠበት በዚያው ነገር ተቀጣ። «ኃጢአታችሁ እንደምታገኛችሁ እወቁ።» ልጆቹን የእርሱን ጥቅም አሳልፈው በሚሸጡበት በዚያው ነገር መቅጣት የእግዚአብሔር መንገድ ነው። «ጦርነት ይሆንብሃል።»

ነገር ግን በተለይ ልንመለከተው የምንፈልገው ነቢዩ ከዚህ ድርጊት የሚያወጣውን ትምህርት ነው፤ እንዲህ ይላልና፦ «ለምን ወደ ሶርያ ሄድህ? ለምን በእግዚአብሔር ላይ ኃጢአት ሠራህ? የእስራኤል አምላክ ማን እንደ ሆነ ረሳህን? የእግዚአብሔር ዓይኖች በምድር ሁሉ ላይ እንደሚመለከቱ አታውቅምን?»

አሳ ሆይ፣ እርሱ በቀድሞው ጊዜ እንደ ረዳህ አሁንም ይረዳህ ነበር። በሙሉ ልቡ ወደ እርሱ የሆነውን — በእርሱ የሚታመነውን — ሰው ሁሉ ይረዳል። እንግዲህ እላለሁ፣ ነቢዩ የሚያወጣው ትምህርት ይህ ነው፤ ለአሳ ብቻ ሳይሆን ከእርሱ ዘመን ወዲህ ለነበሩትና ገና ለሚመጡት አሳዎች ሁሉ፣ የእግዚአብሔር አገልጋይ ነኝ ለሚል ወንድና ሴት ሁሉ ነው፤ ነቢዩ፦ «የእግዚአብሔር ዓይኖች ልባቸው በእርሱ ዘንድ ፍጹም የሆነውን ያበረቱ ዘንድ በምድር ሁሉ ላይ ወዲያና ወዲህ ይመለከታሉ።» የሚለውን ቃል በዘመናት ሁሉ ያሰማል።

እንግዲህ ይህ ፍጹም ልብ ምንድር ነው? «አሃ!» ትላላችሁ፣ «ቁም ነገሩ እርሱ ነው።» አዎን፣ ቁም ነገሩ እርሱ ነው፤ ይህ ልብ ምን ዓይነት ልብ እንደ ሆነ ለማሳየት እንሞክራለን። ከልቦች በአጠቃላይ የተለየ ዓይነት ልብ መሆን አለበት፤ ልቦች ሁሉ በእግዚአብሔር ዘንድ ፍጹማን አይደሉም፤ ቢሆኑማ ኖሮ ዓይኖቹ እነርሱን ለማግኘት በምድር ሁሉ ላይ ወዲያና ወዲህ መመልከት ባላስፈለጋቸው ነበር። ተራ ዓይነት ልቦች ቢሆኑ ኖሮ በብዛት ይገኙ ነበር፤ ነገር ግን ከተራ ልቦች የተለዩ እንደ ሆኑ ግልጥ ነው፤ ደግሞም ሌላ ነገር ከጥቅሱ ላይ ግልጥ ሆኖ ይታያል፤ ይህ ዓይነቱ ልብ በእግዚአብሔር ፊት እጅግ የከበረ ነው።

በእርሱ ደስ ይሰኛል፤ በብዛት ካሉት ከሌሎቹ ዓይነት ልቦች ሺዎች ይልቅ እንዲህ ያለውን አንዱን ያከብረዋል። እላለሁ፣ እነዚህን ሁለት ትምህርቶች የጋራ ማስተዋል ያለው ሰው ሁሉ ወዲያውኑ ይቀበላቸዋል፤ እነዚህ ልቦች ተራ ልቦች አይደሉም፤ በእግዚአብሔርም ፊት እጅግ የከበሩ ናቸው።

እንግዲህ በመጽሐፍ ቅዱስ ውስጥ ከዳር እስከ ዳር ስለ እግዚአብሔር ልጆች ልብ የሚነገረው «ፍጹም ልብ» የሚለው አነጋገር ትርጉሙ ምንድር ነው? እንደምታውቁት፣ ነጥቦቼን በሁለትና በሦስት ምስክር አፍ ማጽናት እወዳለሁ፤ ስለዚህ የእግዚአብሔርን የዚህን አነጋገር ትርጉም እንድናገኝ ሁለት ሦስት ጥቅሶችን እሰጣችኋለሁ፤ ከዚያም ወገኖች ሁሉ የሚስማሙበትን እጅግ ዝቅተኛውን ትርጓሜ እንሰጣችኋለን፤ ክርክር አልፈልግምና። እስቲ መዝሙር 37:37ን እንመልከት፦ «ፍጹሙን ሰው ተመልከት፥ ቅኑንም እይ፤ ለሰላም ሰው የወደፊት ተስፋ አለውና።» (መዝሙር 37:37) በዚያ ቍጥር እግዚአብሔር የሚናገርላቸው ዓይነት ሰዎች አሉ።

«ፍጹሙን ሰው በስውር ይነድፉት ዘንድ፥» (መዝሙር 64:4) — እነዚህ ሁልጊዜ የዲያብሎስ ተወዳጅ ዒላማ ሆነው ኖረዋል። ልባቸው በእግዚአብሔር ዘንድ ፍጹም ባልሆነ ሰዎች ላይ ብዙም አይነድፍም። የሚነድፈው በእነዚያ ፍጹማን ሰዎች ላይ ነው።

«ድንገት ይነድፉታል፥ አይፈሩምም።» (መዝሙር 64:4) — ምናልባትም እርሱ ወዳጆቹ እንደ ሆኑ እያሰበ ሳለ።

«እንግዲህ የሰማዩ አባታችሁ ፍጹም እንደ ሆነ እናንተ ፍጹማን ሁኑ።» (ማቴዎስ 5:48) ይህ ቃል ትርጉም አለው። ምን ማለት እንደ ሆነ ለማወቅ እንሞክራለን።

«ኢየሱስም። ፍጹም ልትሆን ብትወድ፥ ሂድና ያለህን ሸጠህ ለድሆች ስጥ፥ መዝገብም በሰማያት ታገኛለህ፥ መጥተህም ተከተለኝ አለው።» (ማቴዎስ 19:21) ደግሞም በ1ኛ ቆሮንቶስ 2:6 — «በበሰሉት መካከል ግን ጥበብን እንናገራለን፥» (1ኛ ቆሮንቶስ 2:6) ደግሞም በ2ኛ ጢሞቴዎስ 3:17 — «የእግዚአብሔር ሰው ፍጹምና ለበጎ ሥራ ሁሉ የተዘጋጀ እንዲሆን።» (2ኛ ጢሞቴዎስ 3:17) ሌሎችም ብዙ አሉ፤ እነዚህ ግን ናሙናዎች ናቸው፤ ክርስቲያኖች ሁሉ ለእነዚህ አነጋገሮች አንድ ትርጉም እንደሚሰጡ እገምታለሁ። ስለ እነርሱ በተነገረላቸው ሰዎችና በተራ ወንዶችና ሴቶች መካከል ታላቅ ልዩነት እንዳለ የሚያመለክቱ አነጋገሮች መሆን አለባቸው። እንግዲህ ምን ማለት ናቸው? የሊቃውንቱ ሁሉና የአስተሳሰብ ወገኖቹ ሁሉ እጅግ ዝቅተኛው ትርጓሜ ይህ ነው፤ ቅንነትንና ቍርጠኝነትን ያመለክታሉ። እንግዲህ የምፈልገው ያ ብቻ ነው። በፍቅሩ ቅንና ቍርጠኛ የሆነ ሰው ስጡኝ፤ የምፈልገው ያ ብቻ ነው፤ ያም በሕልውናው ክፍሎች ሁሉ ይዘረጋል፤ እስከ እጆቹና እስከ እግሮቹ ጣቶች ጫፍ ድረስ፣ በዓይኖቹና በአንደበቱ በኩል፣ ወደ ትዳር ጓደኛው፣ ወደ ቤተ ሰቡ፣ ወደ ሱቁ፣ ወደ ንግዱ፣ በዓለም ውስጥ ወዳለው ክበቡም ይደርሳል። ቅድስና ስል ማለቴ ይህ ነው! እንግዲህ ዝቅተኛውን ትርጓሜ ብንወስድ እንኳ፣ ሰው በፍቅሩ በሙሉ ልቡ የሆነ፣ በአገልግሎቱም ከዳር እስከ ዳር ቍርጠኛ የሆነ ማለት ነው! አሜን። እንዲህ በእግዚአብሔር ዘንድ ፍጹም ለሆነ ሰው፣ እግዚአብሔር በእርግጥ ከአንድ በላይ በሆኑ መንገዶች ብርታቱን ይገልጥለታል!

ይህ የተፈጥሮ ልብን ብቻ ሊያመለክት አይችልም፤ የታደሰ ልብን ማመልከት አለበት፤ በተፈጥሮ ፍጹም የሆነ ልብ የለምና። በዚህ ትርጉም በጎ የሚያደርግ ኃጢአትም የማይሠራ ማንም የለም፤ የአዳም ልጅ ሁሉ እንደ ጠፋ በግ ተቅበዝብዞአልና፤ ሊያደርገው የማይገባውን አድርጎአል፤ ሊያደርገው የሚገባውንም ሳያደርግ ቀርቶአል፤ ዓለምም ሁሉ በእግዚአብሔር ፊት በደለኛ ሆኖአል።

በተፈጥሮ ፍጹም የሆኑ ልቦች የሉም። እንግዲያስ በመንፈስ ቅዱስ የታደሰ፣ ከእግዚአብሔር ጋር የቀና፣ ከዚያም ቀንቶ የሚጠበቅ ልብ ማለት መሆን አለበት። ልብ አስቀድሞ ሳይቀና ቀንቶ ሊጠበቅ አይችልም፤ ከእናንተም ለአንዳንዶቻችሁ የውድቀታችሁ ምስጢር ይህ ነው። ዛፉ ሳይተከል ፍሬ ለማፍራት ትሞክራላችሁ። ፍጹም ልብ ሳታገኙ የፍጹም ልብን ፍሬ ትፈልጋላችሁ። ብትታክቱ አያስደንቅም። ልባችሁ መታደስ አለበት፤ ከዚያም በመንፈስ ቅዱስ ኃይል ቀንቶ መጠበቅ አለበት።

እንግዲያስ ይህ ፍጹም ልብ ምንን ያመለክታል?

1. በእግዚአብሔር ላይ ባለው ታማኝነት ፍጹም የሆነ፣ የሚያስከትለውን ሳይመለከት ሙሉ በሙሉ ለእግዚአብሔር ወገን የተሰጠ ልብ — ታማኝ ልብ። እግዚአብሔር የሚፈልጋቸው እነዚህን ልቦች ነው። በዳዊትና በሳኦል መካከል የነበረው ልዩነት ይህ ነበር። የሳኦል የውጭ ሕይወት አብዛኛው ክፍል ከዳዊት ሕይወት ጋር ሲነጻጸር ያን ያህል ልዩነት አልነበረውም። ልዩነቱን የሚያውቁ ምናልባት ነቢዩ ሳሙኤልና በቅርብ የሚመለከቱ ጥቂት ሰዎች ብቻ ነበሩ፤ ልዩነቱ ግን ዳዊት ለእግዚአብሔር ታማኝ መሆኑ ነበር፤ ስለዚህም እግዚአብሔር እንደ ልቡ የሆነ ሰው ብሎ ጠራው።

ዳዊት ከበጎች በረት ከተጠራበት ጊዜ አንሥቶ እስከ መጨረሻው ድረስ፣ ከአንድ ሁለት ጊዜ በቀር፣ በዘመኑ ሁሉ ለእግዚአብሔር ታማኝ ነበረ፤ ታሪኩንም በጥንቃቄ ብትመረምሩ፣ በጦርነቶቹ ሁሉ፣ በዙሪያው ካሉ አሕዛብ ጋር ባደረገው ግንኙነት ሁሉ፣ በራሱም መንግሥት ካሉት የጉዳይ መሪዎች ጋር — በሁሉም ነገር ዳዊት ለእግዚአብሔር ታማኝ እንደ ነበረ ታገኛላችሁ። በዳዊት ልብ ውስጥ የነበረው የእግዚአብሔር መንግሥት ጥቅም ነበር እንጂ የራሱ ክብር፣ ምቾት ወይም እድገት አልነበረም፤ የራሱ ዝና ወይም ሀብት ወይም ለራሱ ቤት መሥራት አልነበረም፤ ለልቡ የተወደደው የአምላኩ ቤት ነበር። ታማኝ ነበረ፤ ሳኦል ግን ታማኝ የነበረው የራሱን ዓላማና ጥቅም እስካገለገለለት ድረስ ብቻ ነበር። ወይ! በዚህ ዘመን እንደዚህ ያሉ ስንት ሳኦሎች አሉ! የእግዚአብሔር ትእዛዛት ከሐሳቡ ጋር ሲቃረኑ እግዚአብሔርን በግልጥ ናቀ፤ እንደ ወደደም አደረገ። የእግዚአብሔርን ጥቅም ለራሱ ጥቅም ሠዋ። በልቡ ታማኝ አልነበረም፤ ስለዚህም ከሃዲ ነበረ፤ የእግዚአብሔርንም መንገድ ፈጽሞ ሊማር አልቻለም። ልቡ በአምላኩ በእግዚአብሔር ዘንድ ፍጹም ሆኖ አያውቅም፤ በመጨረሻም እግዚአብሔር ጣለው፤ ሳሙኤልም እንዲሁ ተወው፤ ፍጻሜውም ምን እንደ ሆነ ታውቃላችሁ። በሁለቱ መካከል ያለው ልዩነት ይኸው ነው — ታማኝና ታማኝ ያልሆነ።

በእግዚአብሔር ዘንድ ፍጹም የሆነ ልብ! ምን ማለት ነው? ትርጉሙ — 2. በመታዘዙ ፍጹም የሆነ ልብ ማለት ነው። እንዲህ ያለ ልብ ያለው ወንድ ወይም ሴት ከእግዚአብሔር ትእዛዛት መካከል የትኛውን እንደሚታዘዝና የትኛውን እንደማይታዘዝ መምረጥን ይተዋል — የራሱን ፈቃድ መከተልን ይተዋል፤ ምንም እንኳ አንዳንድ ጊዜ ከራሱ ፈቃድ ጋር ትግል ሊገጥመው ቢችልም፣ እግዚአብሔርም እንዲሄድበት የሚጠራው መንገድ አደገኛ ወይም አስጊ መንገድ መስሎ ሊታየው ቢችልም፣ ሙሉ በሙሉ እስኪረካም ጥቂት ሊጠብቅ ቢችልም፣ የእግዚአብሔር መንገድ መሆኑን አንድ ጊዜ ካረጋገጠ በኋላ እውነተኛው ልጅ አያመነታም። ከሥጋና ከደም ጋር አይማከርም፤ የሚያስከትለውን ሳይመለከት ወደ ፊት ይገሠግሣል። የጳውሎስ መታዘዝ እንዲህ ያለ ነበር። ከሥጋና ከደም ጋር አልተማከረም፤ ሁሉን እንደ ጕድፍና እንደ ጉዳት ቈጠረ፤ እስከ መጨረሻውም እንዲሁ አደረገ — በመታዘዙ ቍርጠኛ ነበር።

ሰዎች ወደ እኛ መጥተው ምን ማድረግ እንዳለባቸው ማወቅ ይፈልጋሉ፤ በእግዚአብሔር አገልግሎት በግማሽ ልብ ብቻ እንዳሉ ይሰማቸዋል፤ ደስታም ኃይልም የላቸውም፤ «ምን ላድርግ?» ይላሉ፤ እኛም እግዚአብሔር እንደሚረዳን የመመርመሪያውን ካራ አንሥተን ችግሩን ለማግኘት እንሞክራለን። በመንፈስ ቅዱስ ብርሃን ነበልባል ሥር አድርገን እንመረምራቸዋለን፤ የተሳሳቱበትንም ለማግኘት እንሞክራለን። ምናልባት ጌታ ወደ ቍስሉ ስፍራ ይመራናል፤ ችግሩንም እናሳያቸዋለን፤ እነርሱ ግን ከመታዘዝ ይልቅ ወደ ኋላ ያፈገፍጋሉ።

ወደ ፊት ይመለከታሉ፤ ብርሃኑን መታዘዝ አንድ ዓይነት ኪሳራን እንደሚያስከትል ያያሉ — ምናልባት መልካም ስምን፣ ሀብትን፣ የቤተ ሰብ ትስስርን፣ ምቾትን፣ ወይም ወዳጆችን ማጣት፣ ምድራዊ ምቾትን ማጣት፣ መልካም ንግድን ማጣት። ኪሳራው ከበስተ ጀርባ አለ፤ ያዩታልም። ወዴት እንደምንመራቸው ያውቃሉ፤ ወደ ኋላም ይንሸራተታሉ፤ ማየት አይፈልጉም፤ ቢሆንም ራሳቸውን እንደ ቅን ያልሆኑ ሰዎች መቍጠር አይፈልጉም፤ ስለዚህ ፊታቸውን ያዞራሉ፤ ወደ ብርሃኑም አቅጣጫ አይመለከቱም፤ ሁሉንም እያለሳለሱ እንዲህ እያሉ ይዘምራሉ፦ «የተፈጥሮ ግዛት ሁሉ የእኔ ቢሆን፣ ያ እጅግ ያነሰ መባ በሆነ ነበር፤» ወዘተ።

ይህ ፍጹም ልብ አይደለም፤ በጌታ አምላክ ዘንድ ከፊል ልብ ነው።

ከፊሉ ልብ — ወዮ! በዘመናችን እጅግ የተለመደ ነው — እግዚአብሔርን በጥቂቱ ማገልገል ይፈልጋል። ከእግዚአብሔር ጋር ጥቂት መንገድ ለመሄድ ፈቃደኛ ነው፤ እስከ መጨረሻው ግን አይደለም፤ ስለዚህ ዝቅተኛውን ትርጓሜ ብንወስድ እንኳ ያ በጌታ ዘንድ ፍጹም ልብ አይደለም። ታዲያ ጌታ ለእንደነዚህ ያሉ ሰዎች ብርታቱን እንዲገልጥ ይጠበቃልን? እናንተ እግዚአብሔር ብትሆኑ እንደዚያ የምታደርጉ ይመስላችኋልን?

እስቲ እናንተ ንጉሥ እንደ ሆናችሁ አስቡ፤ ራሱን እስከ ጠቀመው ድረስ በታላቅ ጀግንነትና ታማኝነት የሚያገለግላችሁ አንድ መስፍን ወይም ባለ ሥልጣን አላችሁ እንበል፤ ነገር ግን ነገሩ ተገልብጦ እናንተ ከዙፋናችሁ ወርዳችሁ ወደ ስደት ተጣላችሁ እንበል፤ በአንድ ወቅት በነገሣችሁበት አገር ስማችሁ በውርደትና በነውር ይወረወራል፤ ይህ ባለ ሥልጣን ትቶአችሁ፦ «ኧረ! እኔ ከነገሠው ንጉሥ ወገን እሆናለሁ። ይህ ሰው በነገሠ ጊዜ እጅግ ታማኝ ነበርሁለት፤ ጥቅሙ ግን በትቢያ ላይ ስለሚጐተት አሁን ለእርሱ ታማኝ መሆን አይሆንልኝም፤ ከአሸናፊው ወገን መሆን አለብኝ» ቢል እንበል።

ስለ እንደዚህ ያለ ሰው ምን ታስባላችሁ? ወደ መንግሥታችሁና ወደ ሥልጣናችሁ ብትመለሱስ ለእንደዚህ ያለው ሰው ብርታታችሁን ታሳዩ ነበርን? አይደለም፤ ዳዊት እንዳደረገው የረገማችሁን ሰው ታስታውሳላችሁ። ነገር ግን ወደ ስደት የተከተላችሁ፣ በስውር ያገለገላችሁ፣ ጥቅማችሁን ከፍ ለማድረግ የሞከረ፣ ስለ ጽድቃችሁና ስለ ፍትሕአችሁ የተሟገተ፣ ስማችሁን ከፍ አድርጎ ሕዝቡ እናንተ መልካምና እውነተኛ ሰው እንደ ሆናችሁ እንዲያይ ለማድረግ የጣረ፣ ሕዝቡ ሁሉ ከሃዲ ብሎ ሲጠራችሁ ከእናንተ ጋር ጸንቶ የቆመ መስፍን ወይም ባለ ሥልጣን ቢኖራችሁ — ወደ ዙፋናችሁ ብትመለሱ ለዚያ ሰው ብርታታችሁን አታሳዩምን? በእርግጥ ታሳያላችሁ። ጌታም በእርሱ ዘንድ እንዲህ ያለ ልብ ላላቸው ብርታቱን እንደሚገልጥ ይናገራል።

እናንተ እዚህ ያላችሁ ጌቶች አንድ አገልጋይ አላችሁ — ብልህና ንቁ ሰው፤ ምን ያህል ሊያገለግላችሁ እንደሚችል፣ ምን ያህልም ጠቃሚ ሊሆን እንደሚችል፣ እውነተኛ ቢሆን ኖሮ ደግሞ ምን ያህል ጠቃሚ እንደሚሆን ታውቃላችሁ፤ ነገር ግን ከእናንተ ጋር የሚሄደው ለራሱ ጥቅም እስከ ሆነ ድረስ ብቻ እንደ ሆነ የምታምኑበት ምክንያት አላችሁ፤ ራሱንም እያገለገለ እስከ ቻለ ድረስ ያገለግላችኋል፤ እናንተን በመጣል ወደ ፊት መሄድ ከቻለ ግን እዚያው ወድቃችሁ ትቀራላችሁ። ስለ እንደዚህ ያለ ሰው ምን ትላላችሁ? «ለእርሱ ፈጽሞ ብርታቴን አላሳይም» ትላላችሁ። እንዲሁም እግዚአብሔር ፍጹም ልብ ለሌላቸው ሰዎች ብርታቱን ይገልጣል ተብሎ አይጠበቅም። አንዲት ሴት፦ «ለዓመታት ይህንና ያንን ስሠራ ኖሬአለሁ፤ ነገር ግን ኃይል የለኝም፤ ለምን አላገኘሁትም?» አለችኝ። እኔም፦ «ለእግዚአብሔር እውነተኛ ስላልሆንሽ ነው። ለእርሱ እውነተኛ ለሆነ ሁሉ ይሰጠዋል፤ እርሱም ልብሽን ያያል፤ እውነተኛ እንዳልሆንሽም ያውቃል» አልኋት። ለምን ስለ እናንተ ብርታቱን አይገልጥም? እናንተ ስለ እርሱ ቍርጠኝነታችሁን ስለማታሳዩ ነው። ቍርጠኝነታችሁን ባሳያችሁበት ቅጽበት፣ በዚያው ቅጽበት እርሱ ስለ እናንተ ብርታቱን ይገልጣል።

እናንተ በዳንኤል ስፍራ ብትሆኑ ኖሮ እርሱ እንዳደረገው ባላደረጋችሁ ነበር። ዳንኤል ፍጹም ልብ ከነበራቸው ሰዎች አንዱ ነበረ፤ በብልጽግናው ጊዜ አምላኩን አገለገለ። በየቀኑ መስኮቱን ይከፍት ነበር።

ከዚያም ጠላቶቹ ለብዙ ቀናት ማንም ከዚህ ንጉሥ በቀር ወደ ሌላ እንዳይጸልይ ትእዛዝ እንዲያወጣ ንጉሡን አግባቡት። «አሁን ያዝነው» አሉ። ዳንኤል ግን ልማዱ እንደ ነበረ አደረገ፤ ሄዶ መስኮቱን ከፍቶ ጸለየ። እናንተ፦ «ያ ለታይታ የሆነ ሃይማኖት ነበር፤ ተቃውሞን መጋበዝ ነበር። ይህን ማሳየት ምን ያስፈልገው ነበር? መስኮቱን ዘግቶ ወደ ውስጠኛው ክፍል መግባት አይችልም ነበርን? ልክ እንደ እናንተ የድነት ሠራዊት (ሳልቬሽን አርሚ) ሰዎች ነው፤ ሁልጊዜ ትዕይንት ታደርጋላችሁ። ለምን ወደ ውስጠኛው እልፍኝ ገብቶ አልጸለየም?» ትላላችሁ። ምክንያቱም በብልጽግና እንደ ነበረው ሁሉ በመከራም፣ በጠላቶቹም ፊት ለአምላኩ ቍርጠኛ ሊሆን ስለ ፈለገ ነው። ስለዚህ ሄዶ መስኮቱን ከፍቶ ወደ ሰማይ አምላክ ጸለየ፤ እርሱም የሰማይ አምላክ ስለ ሆነ የራሱን ሊጠብቅ ይችላል። ልቡ በአምላኩ በእግዚአብሔር ዘንድ ፍጹም ነበር።

3. ይህ ፍጹም ልብ በመታመኑ ፍጹም ነው — ምናልባትም ይህ አስቀድሞ መምጣት ነበረበት፤ የሁሉ ሥር ነውና።

ኦ፣ አብርሃም በእግዚአብሔር ዓይን ምንኛ ውብ ነበር! እግዚአብሔር በእርሱ እንዴት ተመካ! አብርሃም በእግዚአብሔር ዘንድ ፍጹም ልብ እንደ ነበረው እንዴት አውቃለሁ? ስለ ታመነበት ነው። ሌላ ማስረጃ — ከዚህ ያነሰ ማስረጃ — አንዳች አይጠቅምም ነበር። በብዙ ድካሞች የተከበበ እንደ ነበረ፣ ሰውንና ምድርን በሚመለከት ብዙ የተሳሳቱ አመለካከቶች እንደ ነበሩት አልጠራጠርም፤ ልቡ ግን በእግዚአብሔር ዘንድ ፍጹም ነበር። እግዚአብሔር ለአብርሃም የገባውን ተስፋ ያጥፍ ነበር ብላችሁ ታስባላችሁን? አብርሃም የይስሐቅ ደም ሊፈስ እስኪቃረብ ድረስ ታመነበት፤ እግዚአብሔርም ስለ እርሱ ብርታቱን ገለጠ፤ አዳነውም፤ የምእመናንም አባት አደረገው፤ የዘላለምንም ክብር ዘውድ ደፋለት፤ ስለዚህም ስሙ ከትውልድ እስከ ትውልድ ለጌታ ሕዝብ የብርታት ምሰሶ፣ ለአምላኩም የክብር አክሊል ሆኖአል።