ፍቅርና ብቸኝነት

«እንዲህም ከሆነ፥ እምነት ተስፋ ፍቅር እነዚህ ሦስቱ ጸንተው ይኖራሉ፤ ከእነዚህም የሚበልጠው ፍቅር ነው።» (1ኛ ቆሮንቶስ 13:13) ይህን መለኮታዊ ፍቅር ገንዘብ ማድረግ ብዙ ጊዜ በብቸኝነት መንገድ መሄድን ይጠይቃል።

ይህ ፍቅር ተቃውሞንና ስደትን ማምጣቱ ብቻ አይደለም፤ አንዳንድ ጊዜ እነዚህን ነገሮች ብቻን መጋፈጥ ማለትም ነው። አሁንም ደግሞ ፍጹሙ የመለኮታዊ ፍቅር ምሳሌ ኢየሱስ አርአያችን ሆኖ በፊታችን ይቆማል።

እርሱ ብዙ ጊዜ ብቻውን ነበር።

ወደ ራሱ እጅግ ያቀረባቸውና ሐሳቡንና መንፈሱን ሊያካፍላቸው የጣረላቸው ደቀ መዛሙርቱ እንኳ ብዙ ጊዜ አልተረዱትም። ብዙ ጊዜ ሊያርማቸውና ስለ መረዳታቸውና ስለ ርኅራኄያቸው ጕድለት ሊያዝን ግድ ሆኖበት ነበር።

ከፍቅሩ ታላቅነት የተነሣ፣ ደቀ መዛሙርቱ ተኝተው ሳሉ ብቻውን ወደ ጌቴሴማኒ ጨለማ ገፍቶ ሄደ። ከዚያም በፌዝ፣ በንቀትና በመከራ ውስጥ እስከ መስቀሉ ድረስ ቀጠለ።

የሚያሳዝነው፣ ከእርሱ ጋር ጸንተው ከቆሙ ጥቂት ታማኝ ሴቶች በቀር — ለዘላለም ክብራቸው ይሁን — ከሞላ ጎደል ብቻውን ነበር።

በጌታ ላይ እንደ ሆነው ሁሉ፣ እግዚአብሔር ከትውልዳቸው ቀድመው እንዲሄዱ በጠራቸው ሁሉ ላይም እንዲሁ ሆኗል።

ይህ በዮሐንስ፣ በጳውሎስ፣ በብዙዎቹ ሐዋርያትና እግዚአብሔር ወደ ልዩ የአገልግሎት መንገዶች በጠራቸው ስፍር ቍጥር በሌላቸው ሌሎች ሰዎች ላይ እውነት ነበር።

ዮሐንስ ስለሚመጡት ነገሮች ራእዩን በተቀበለ ጊዜ ብቻውን ወደ ፍጥሞ ደሴት መሄድ ግድ ሆኖበት ነበር።

ጳውሎስ እስከ ሦስተኛው ሰማይ ተነጥቆ በዚያን ጊዜ ሊነገሩ የማይገባቸውን እጅግ ቅዱስ ነገሮች በሰማ ጊዜ ብቻውን ሄደ፤ ያየውንና የሰማውን ሁሉ ለሌሎች ማካፈል እንኳ አልቻለም።

እግዚአብሔር ወደ ፊት እንዲገሠግሡ የሚጠራቸው ብዙ ጊዜ ከሌሎች ቀድመው መሄድ ይኖርባቸዋል።

ዛሬም እንዲሁ ነው።

እግዚአብሔር ተከታዮቹን ወደ አዲስ ወይም ወደ ያልተለመደ መንገድ ሲጠራቸው፣ ብዙ ጊዜ ጥቂቶች ብቻ በሄዱበት ስፍራ ሲሄዱ ራሳቸውን ያገኙታል።

የበለጠ ፍቅር ብዙ ጊዜ የበለጠ ብቸኛ ጉዞን ይጠይቃል።

ምናልባት «ይህ በጣም ከባድ ይመስላል» ትሉ ይሆናል።

አዎን፣ እንደሚመስል አውቃለሁ።

ባቀልላችሁ እወድ ነበር፤ ነገር ግን እውነታውን መለወጥ አልችልም።

የበለጠ ፍቅር በተወሰነ መጠን ብቸኝነትን ይጠይቃል፤ ምክንያቱም የጌታን ጥልቅ ምስጢሮች የሚቀበሉት ወደ እርሱ እጅግ የሚቀርቡት ናቸው።

ከጌታችሁ ጋር የቅርብ ኅብረትና የምስጢር ግንኙነት ብትሹ፣ በልቡ አጠገብ መኖር አለባችሁ። ይህን ከሩቅ ሆኖ መለማመድ አይቻልም።

እግዚአብሔርም ለአንድ ሰው በዙሪያው ካሉት ይልቅ የበለጠ ብርሃን ሲሰጠውና ያ ሰው ያንን ብርሃን ለመከተል ሲመርጥ፣ ይህ በተፈጥሮው ከሌሎች ቀድሞ እንዲገኝ ያደርገዋል።

ሌሎችን አሳምኖና አበረታትቶ እንዲከተሉት ካላደረገ በቀር — ይህ ደግሞ ብዙ ጊዜ አስቸጋሪ ነው — ብቻውን መቀጠል ይኖርበታል።

ለዚህ ውብ ምሳሌ የሚገኘው በሐዋርያት ሥራ ምዕራፍ 10 ውስጥ ነው።

ጴጥሮስ ከመላዋ ቤተ ክርስቲያን ቀድሞ እንዲሄድ ተጠራ።

እግዚአብሔር ለመንግሥቱ አዲስ እርምጃ ነበረው፤ ያንን እርምጃ እንዲወስድም ጴጥሮስን መረጠ።

በመጀመሪያ እግዚአብሔር በእንስሳት የተሞላውን ሸማ አወረደ፤ ጴጥሮስም ያየውን እንዲያስተውል አዘዘው።

እግዚአብሔር ትኵረቱን ሙሉ በሙሉ እስኪይዝ ድረስ ጴጥሮስ ራእዩን በጥንቃቄ ተመለከተ።

ከዚያም ትእዛዙ መጣ፦ «ጴጥሮስ ሆይ፥ ተነሣና አርደህ ብላ።» (የሐዋርያት ሥራ 10:13) እግዚአብሔር ለመንግሥቱ ያለው ዕቅድ ጴጥሮስ ካሰበው እጅግ እንደሚሰፋ ያስተምረው ነበር።

ጴጥሮስ ኃላፊነቱ ከእግዚአብሔር አመራር ጋር መከራከር ሳይሆን መታዘዝ እንደ ሆነ ተማረ።

ጴጥሮስ ትምህርቱን ከተረዳ በኋላ የእግዚአብሔርን አመራር ተከተለ።

ነገር ግን ብዙ ጊዜ እንደሚሆነው፣ በቤተ ክርስቲያን ውስጥ ያሉ ብዙዎች ደነገጡ።

በአንድ ወቅት ከእግዚአብሔር አዳዲስ ሥራዎች ተጠቃሚ የነበረችው ያቺው ቤተ ክርስቲያን አሁን ራሷ በአዲስ ነገር ላይ ጥርጣሬ አደረባት።

ጴጥሮስን ጠየቁት፤ ስላደረገውም ነገር መልስ እንዲሰጥ ጠሩት።

ጴጥሮስም እግዚአብሔር ያደረገውን በቀላሉ አስረዳ።

ደግሞም ምስጋና ይግባውና፣ ማብራሪያውን ተቀብለው እግዚአብሔርን ለማክበር የሚያስችል በቂ ጥበብና ፍቅር ነበራቸው።

ምነው ዛሬም ያንን መንፈስ አብዝተን ባየን!

በቅርቡ አንዲት ሴት ስለ ባሏ ጻፈችልኝ። ባሏ ሰዎችን ለመድረስ ለሚደረጉ ጥረቶች ርኅራኄ እንዳለው፣ ነገር ግን ሰዎች የሚያስፈልጋቸው ሁሉ አሁን ባለው የቤተ ክርስቲያን መዋቅር ውስጥ አስቀድሞ እንደሚገኝ አጥብቆ እንደሚናገር ገለጸችልኝ።

ሌሎችም ከዚህ ብዙም የማይለይ ነገር ይላሉ።

በዚህም ምክንያት ሰዎችን ለመድረስ ሲል ከተለመደው አሠራር ወጥቶ አዲስ ነገር ለመሞከር የሚደፍርን ሰው ሁሉ ይቃወማሉ።

ልማዳዊ ዘዴዎች ሁሉንም እየደረሱ እንዳልሆነ ልታስረዷቸው ትችላላችሁ።

ከቤተ ክርስቲያን ውጭ ያሉትን፣ በወንጌል ያልተነኩትን እጅግ ብዙ ሰዎች — የትውልዳችንን አሕዛብ — ልታመለክቷቸው ትችላላችሁ።

እነዚህ ሰዎች አሁንም መዳንና የመንፈስ ቅዱስ የማንጻት ኃይል እንደሚያስፈልጋቸው ልታሳዩአቸው ትችላላችሁ።

ዘዴዎቻችሁ እንደ እነርሱ ዘዴዎች መጽሐፍ ቅዱሳዊና ሕጋዊ እንደ ሆኑ፣ ምናልባትም የበለጠ ውጤታማ እንደ ሆኑ ልታረጋግጡላቸው ትችላላችሁ።

መንፈስ ቅዱስ በልባችሁ ላይ ሸክም እንዳኖረና ለመሥራት ግድ እንደ ሆነባችሁ ልትነግሯቸው ትችላላችሁ።

ሆኖም ደስ ከመሰኘትና እግዚአብሔርን ከማክበር ይልቅ ይነቅፏችኋል፣ ይቃወሟችኋልም።

የሐሰት ፍቅር ከውጤቱ ይልቅ ለዘዴው ይጨነቃል።

ብዙ ጊዜ ከክርስቶስ መንግሥት መስፋፋት ይልቅ ስለ ሕዝብ አስተያየት የበለጠ ይገደዋል።

ይህ እርሱን ለይቶ ማወቂያ አንዱ መንገድ ነው።

የክርስቶስ መንግሥት ሲስፋፋ ከማየት ይልቅ ጎረቤታችሁ የሚያስበው፣ አንድ አገልጋይ የሚያስበው ወይም አንድ የተከበረ የሃይማኖት መሪ የሚያስበው የበለጠ ያሳስባችኋልን?

እንዲህ ከሆነ ተጠንቀቁ።

ያ ትክክለኛው ዓይነት ፍቅር አይደለም።

እውነተኛ ፍቅር ትኵረቱ በግቡ ላይ ነው — በጽድቅ መስፋፋት፣ በነፍሳት መዳንና በክርስቶስ መንገሥ ላይ።

ዘዴዎቹ ሕጋዊና እግዚአብሔርን የሚያስደስቱ እስከ ሆኑ ድረስ ስለ ዘዴዎች ከመጠን በላይ አይጨነቅም።

መልካምን ለማምጣት ክፉ እንዲደረግ አልመክርም — ይህ ፈጽሞ አይሁን።

መለኮታዊ ፍቅር ግን «ከኢየሱስ ጋር የትም ቦታ!» ይላል።

በቤተ ክርስቲያን ሕንጻ ውስጥም ይሁን ከሕንጻው ውጭ።

በባሕር ዳርም ይሁን በገበያ ስፍራ።

በተራራ ላይም ይሁን በከተማ መንገድ።

ጌታ ኢየሱስ ሆይ፣ ርስትህን ወስደህ በሰዎች ልብ ውስጥ እስከ ነገሥህ ድረስ የትም ቦታ ይሁን!

እውነተኛ ፍቅር በሁሉ መንገድ አንዳንዶችን ያድን ዘንድ ከሁሉ ጋር በሁሉ ነገር እንደ እነርሱ ለመሆን ፈቃደኛ ነው።

ዝቅተኛ ስፍራ ያሉትን ለመርዳት በደስታ ዝቅ ይላል።

ችግረኞችን በክንዱ ያቅፋቸዋል፤ ወደ መስቀሉና ወደ እግዚአብሔር ኅብረት መልሶ ሊያመጣቸው ይሻል።

የሃይማኖተኛ ተመልካቾች ትችት አያሳስበውም።

ትኵረቱ የጠፉትን በማዳን ላይ ነው።

እንደ ደጉ ሳምራዊ ዘይትና የወይን ጠጅ ያፈስሳል፣ የቈሰሉትን ያነሣል፣ እንዲፈወሱም ይሻል።

ሌሎች ምንም ቢያስቡ ለመርዳት ቍርጥ ውሳኔ አድርጓል።

ይህን ዓይነቱን ፍቅር ተቀብላችኋልን?

ድንቅ ነው።

ልብን ያሞቃል።

ውበቱ በየቀኑ ይበልጥ ይገለጣል።

ሕይወትም ወደ ፍጻሜዋ ስትደርስ ከዚህ ይልቅ የከበረ ይሆናል።

እምነትና ተስፋ አንድ ቀን ለማየትና ለፍጻሜ ስፍራቸውን ይለቃሉ፤ ፍቅር ግን ለዘላለም ይኖራል።

ሆኖም ይህ ዓይነቱ ፍቅር መንገዱን የሚመራ ሰው ይፈልጋል።

በመጀመሪያ ለመሄድ ፈቃደኞች ናችሁን?

የፋና ወጊን መከራ ለመታገሥ ፈቃደኞች ናችሁን?

ከሌሎች የሚመጣባችሁን መሳለቂያና ትችት መሸከም ትችላላችሁን?

መንፈስ ቅዱስ ወደሚመራችሁ ስፍራ ተከትላችሁ ውጤቱን ለእግዚአብሔር አደራ ትሰጣላችሁን?

እንዲህ ከሆነ ብፁዓን ናችሁ።

የከበሩ ነፍሳትን መከር ትሰበስባላችሁ።

በእግዚአብሔር ፊት ለዘላለም ታበራላችሁ።

ነገር ግን ዘወትር ወደ ኋላ ብታፈገፍጉ ራሳችሁን በአደጋ ላይ ትጥላላችሁ።

ወደ መለኮታዊ ፍቅር ውቅያኖስ ደፍራችሁ ግቡ።

ደካማ ጀልባችሁን በሕይወት ማዕበል ውስጥ አሻግሮ ሊያደርሳት የሚችለው እርሱ ብቻ ነው።

ከአሸናፊዎች እንድትበልጡ ሊያደርጋችሁ ይችላል።

ስለዚህ ወደ ፊት ተራመዱ።

ተከተሉ።

ተከተሉ።

ተከተሉ።

አትፍሩ።

የሐሰት ፍቅር ግን እጅግ የተለየ ነው።

የሰውን እውቅና ይናፍቃል።

ትኵረትና ውዳሴ የሕይወቱ ደም ናቸው።

ልብ ማለታችሁን ብታቆሙ ቶሎ ይደበዝዛል።

ጳውሎስ ስለ ቀድሞ ሕይወቱ ሲናገር ይህን መንፈስ እንዲህ ሲል ገልጾታል፦ «የእግዚአብሔርን ጽድቅ ሳያውቁ የራሳቸውንም ጽድቅ ሊያቆሙ ሲፈልጉ፥ ለእግዚአብሔር ጽድቅ አልተገዙም።» (ሮሜ 10:3) ሳውል ከመለወጡ በፊት እየበዛ የመጣውን የክርስቶስ ተከታዮች እንቅስቃሴ ተቀባይነትንና እውቅናን ለማግኘት እንደ አጋጣሚ ተመለከተው።

ክርስቲያኖች በብዙዎች ዘንድ የተጠሉ ስለ ነበሩ፣ ሳውል እነርሱን ማሳደድ የራሱን ክብር ከፍ እንደሚያደርግ አሰበ።

ስለዚህ እጅግ ጠላት ሆነባቸው፤ እስከ ሩቅ ከተሞች ድረስ እንኳ አሳደዳቸው።

በኋላ ግን ከድርጊቱ በስተ ጀርባ ያለው ገፋፊ ኃይል የራስ ክብር እንደ ነበረ ተገነዘበ።

የሐሰት ፍቅር በጥቂቶች ወገን መሆንን ይጠላል።

በብዙኃኑ አስተያየት ጥላ ሥር መሆን የሚያስገኘውን ደኅንነት ይመርጣል።

ተከታዮቹ ወግን አጥብቀው ይይዛሉ፤ የተከበሩ መሪዎች በሚያስቡትም እጅግ ይነዳሉ።

እንደ ፈሪሳውያን ዘወትር እንዲህ ብለው ይጠይቃሉ፦ «ከአለቆች ወይስ ከፈሪሳውያን በእርሱ ያመነ አለን?» (ዮሐንስ 7:48) ወዳጆቼ ሆይ፣ ይህ ጥበብንና ፍቅርን ያስተምረን።

አንድን ነገር ከመኰነናችሁ በፊት ሁሉን በጥንቃቄ ፈትኑ።

ሳውል ክርስቲያኖችን ሲያሳድድ እግዚአብሔርን እያገለገለ እንደ ሆነ በቅንነት ያምን ነበር።

ሆኖም እጅግ ተሳስቶ ነበር።

የእግዚአብሔርን ሥራ እየሠራ እንደ ሆነ ሲያስብ፣ በእርግጥ የእግዚአብሔርን ዓላማ እየተቃወመ ነበር።

እውነቱን ቢያውቅ ኖሮ ወዲያውኑ በተለወጠ ነበር።

ብዙ ሰዎች አሁን የተከበሩና የጸኑ አድርገው የሚቈጥሯቸው ብዙ ልማዶች በአንድ ወቅት እንደ አደገኛ አዳዲስ ፈጠራዎች ይታዩ እንደ ነበር ቢያስታውሱ እወድ ነበር።

መንፈሳዊ አባቶቻችን ለመመሥረት የተጋደሉላቸው መንገዶች በአንድ ወቅት አዲስ፣ አከራካሪና ተቀባይነት የሌላቸው ተደርገው ይቈጠሩ ነበር።

አባቶቻችን የእግዚአብሔርን አዲስ አመራር ሁሉ ያልተለመደ በመሆኑ ብቻ እምቢ ብለው ቢሆን ኖሮ፣ ዛሬ የምንደሰትባቸው ብዙ በረከቶች ከቶ ባልመጡ ነበር።

የቀደሙትን ትውልዶች እምነትና ድፍረት ከማድነቅ ብቻ ይልቅ ልንመስላቸው ይገባናል።

እነርሱ ሕይወታቸውን ምቾትን በመጠበቅ አላሳለፉም።

የእግዚአብሔርን መንግሥት አስፋፉ።

በእምነት ወደ ፊት ገሠገሡ።

ዓለምን ለክርስቶስ ድል ወደ ማድረግ ግብ ወደ ፊት ተጣጣሩ።

ዛሬ ግን ብዙዎች ለቀደሙት ጀግኖች ሐውልት ሲሠሩ፣ እነዚያን ጀግኖች ታላቅ ያደረጋቸውን ያንኑ መንፈስ ይቃወማሉ።

ይህ በኢየሱስ ዘመን እንደ ነበረው ነው፦ «እንግዲያስ የነቢያት ገዳዮች ልጆች እንደሆናችሁ በራሳችሁ ላይ ትመሰክራላችሁ።»

(ማቴዎስ 23:31) የሚያሳዝነው፣ ያው መንፈስ ብዙው ዛሬም አለ።

ስያሜዎቹ ተለውጠው ይሆናል፤ አመለካከቶቹ ግን ብዙ ጊዜ እንዳሉ ናቸው።

አሁንም ወዳጆቼ ሆይ፣ ራሳችሁን መርምሩ።

የትኛው ፍቅር አላችሁ?

የክርስቶስ መንግሥት በሕጋዊ መንገድ በተስፋፋ ቍጥር ደስ ይላችኋልን?

ወይስ ከተለወጡ ሕይወቶች ይልቅ ስለ ውጫዊ ገጽታ የበለጠ ትጨነቃላችሁ?

ያልተለመደ በሚመስል ዘዴ ነጻ ከሚወጣ ይልቅ ኃጢአተኛ በባርነት ቢቀር ትመርጣላችሁን?

ሰዎች ሳይጠበቅ ከሚድኑ ይልቅ በክብር ቢጠፉ ትመርጣላችሁን?

እንዲህ ከሆነ የፈሪሳውያን መንፈስ አሁንም አለ።

ለትምህርታችሁ ማቴዎስ 23:23–28ን በጥንቃቄ አንብቡ፤ እግዚአብሔርም ልባችሁን እንዲመረምር ፍቀዱለት።

ይህ የሐሰት ፍቅር ራሱን የሚገልጥበት ሌላው መንገድ በግል ጉዳዮች ላይ ብዙ ጊዜ የሚሰጠው ምላሽ ምን ያህል ጨካኝ እንደ ሆነ ነው።

አንድ ምሳሌ እንመልከት።

ለብዙ ዓመታት ወደ ቤተ ክርስቲያን ወይም ወደ ጸሎት ቤት ሲመላለሱ የኖሩ የተከበሩና ቤተ ክርስቲያን ተሳታፊ የሆኑ ሰዎች ያሉበት አንድ ቤተሰብ አለ እንበል። ወይም ተመሳሳይ ዓይነት የሆነች አንዲት ቤተ ክርስቲያን አስቡ። ምንም ያልተለመደ ነገር አልተከሰተም። ጌታን ይፈራሉ፣ በምቾት ይኖራሉ፤ ለአሥር ወይም ለአሥራ አምስት ዓመታት እንደ ነበሩት ይቀጥላሉ፤ የሚያደርጉት ቢኖር ወደ ሌላ ስፍራ የሄዱትን ወይም ያረፉትን በሌሎች መተካት ብቻ ነው።

አሁን በዚያ ቤተሰብ ወይም ቤተ ክርስቲያን ውስጥ ያለ አንድ ሰው እውነተኛ መንፈሳዊ መነቃቃት አገኘ እንበል።

ምናልባት አንድ መጽሐፍ አንብቦ፣ ልዩ ስብሰባ ተካፍሎ ወይም እግዚአብሔር በልቡ ውስጥ አዲስ ብርሃን ለማብራት የተጠቀመበትን መልእክት ሰምቶ ይሆናል። ስለ መንፈሳዊ ሁኔታው በጥልቅ ይገነዘባል። አጥብቆ መጸለይ፣ እግዚአብሔርን መፈለግና ስለ ውድቀቶቹ ማዘን ይጀምራል። ከዚያም የኃጢአቱን ይቅርታና የእግዚአብሔርን የመዳን ደስታ በአዲስ መልክ ያጣጥማል።

ይህ ውስጣዊ ሥራ እንደ ተፈጸመ ወዲያውኑ ማለት ይቻላል፣ ውጫዊ አጋጣሚ በፊቱ ይከፈታል።

የእግዚአብሔር መንፈስ አዲስ የአገልግሎት መስክ በልቡ ያሳድርበታል — ምናልባት በቤተሰቡ ወይም በቤተ ክርስቲያኑ ውስጥ ለረጅም ጊዜ ቸል የተባለ ወይም ከዚህ ቀደም ፈጽሞ ያልታወቀ ነገር ይሆናል። ይህ ለነፍሳት መዳንና ለክርስቶስ መንግሥት መስፋፋት ምን ያህል ሊያበረክት እንደሚችል ያያል፤ ያንንም ለመከተል ያለው ፍላጎት በውስጡ መንደድ ይጀምራል።

ይህ የሚያልፍ ስሜት ብቻ ሳይሆን የእግዚአብሔር መንፈስ እውነተኛ አመራር እንደ ሆነ ሙሉ በሙሉ እስኪረዳ ድረስ በጥንቃቄ ይጸልይበታል፣ ይጠብቃልም።

በፍቅር፣ በእምነትና በቅንዓት ተሞልቶ ወደ አገልጋዩ ወይም ወደ አንድ ክርስቲያን ወዳጁ ይሄዳል። ማበረታቻና ድጋፍ ይጠብቃል።

የሚያሳዝነው ግን ብዙ ጊዜ የሚገጥመው ተቃውሞ ነው።

ሰዎች ስጋታቸውን ማንሣት ይጀምራሉ፦ «እንግዲህ፣ እኛ ነገሮችን የምናደርገው በዚህ መንገድ አይደለም።»

«ይህ ከተለመደው አሠራራችን ውጭ ይሆናል።»

«የቤተ ክርስቲያኒቱ መሪዎች ይቃወሙ ይሆናል ብዬ እሰጋለሁ።»

«አንድ ነገር ሊበላሽ ይችላል።»

ሰውየውም ወጣት ከሆነ — ወጣትነት ራሱ ጥፋት ይመስል — ብዙ ጊዜ ከዚያ የበለጠ ተስፋ ያስቈርጡታል።

እንዲህ ይባላል፦ «የበለጠ ልምድ እስኪኖርህ ድረስ ቆይ።»

ወይም፦ «እኛ ሙሉ በሙሉ ካልተስማማንበት በቀር ምንም ነገር ልትሞክር አይገባህም።»

ወዳጆቼ ሆይ፣ ይህ ምን ያህል ጊዜ እንደሚሆን ስለምታውቁ ፈገግ ትላላችሁ።

ስንት የመንፈስ ቅዱስ ምሪቶች በዚህ መንገድ ዝም እንዲሉ ተደርገዋል?

የጴጥሮስ ራእይ ለእርሱ ግልጽ እንደ ነበረ ሁሉ ለልብ ግልጽ የሆኑ ስንት ሰማያዊ ጥሪዎች ተጥለዋል?

የክርስቶስን መንግሥት ለማስፋፋት ከእግዚአብሔር የተሰጡ ስንት ራእዮች በዚህ ሐሰተኛ፣ ራስ ወዳድና አስመሳይ ፍቅር ተደቍሰዋል?

እግዚአብሔር ከመካከላችን ያስወግደው።

እኔ በበኩሌ፣ ጌታ ልጄን የጠራው ለምንም ነገር ቢሆን መንግሥቱን የሚያስፋፋና ስሙን የሚያከብር ከሆነ ግድ አይሰጠኝም።

ምናልባት እንዲህ እል ይሆናል፦ «ልጄ ሆይ፣ ይህ ለእኔ ከባድ ሊሆን ይችላል። ምናልባት ለአንተ ሌላ መንገድ እመርጥልህ ነበር። ነገር ግን እግዚአብሔር እየመራህ እንደ ሆነ ካመንህ ወደ ፊት ሂድ፤ እኔም ልረዳህ የምችለውን ሁሉ አደርጋለሁ።»

ለምን?

ንጉሡ የእርሱ የሆነውን እንዲቀበል ስለምፈልግ ነው።

የክርስቶስ ዓላማ እንዲፈጸም እፈልጋለሁ፤ እኔን ብቻ ሳይሆን ለእኔ እጅግ የከበሩትንም ለክብሩ እንዲጠቀምባቸው እመኛለሁ።

አባቶችና እናቶች ሆይ፣ ተጠንቀቁ።

ልጆቻችሁን ከእግዚአብሔር ብትከለክሉ ራሳችሁን በአደገኛ ስፍራ ታኖራላችሁ።

«የሚያከብሩኝን አከብራለሁ፥ የሚንቁኝም ይናቃሉ።» (1ኛ ሳሙኤል 2:30) እጅግ የከበረውን ከእግዚአብሔር እንዳትከለክሉ ተጠንቀቁ።

የእግዚአብሔርን ጸጋ በከንቱ እንዳትቀበሉ ተጠንቀቁ።

የሚያሳዝነው፣ አንዳንዶች እንዲህ ያደርጋሉ።

መለኮታዊ ፍቅርና የሐሰት ፍቅር የሚለያዩበት አምስተኛው ነጥብ ይህ ነው፦ መለኮታዊ ፍቅር ሕግን አክባሪ ነው።

ይህን ስል ሁልጊዜ ከእግዚአብሔር የሥነ ምግባር ሕግ ጋር ተስማምቶ ይሠራል ማለቴ ነው።

መልካምን ለማምጣት ፈጽሞ ክፉ አያደርግም።

እውነተኛ ፍቅር «ይህ ፍጹም ትክክል እንዳልሆነ አውቃለሁ፤ ነገር ግን ይህን በማድረግ መልካም ውጤት ማምጣት እችላለሁ» ሲል ፈጽሞ አትሰሙትም።

ፈጽሞ።

ያ ዓይነቱ አስተሳሰብ ከእግዚአብሔር አይመጣም።

ጽድቅ በመለኮታዊ ፍቅር ልብ ውስጥ የተሸመነ ነው።

ፍትሕና ጽድቅ የእግዚአብሔር ዙፋን መሠረት እንደ ሆኑ ሁሉ፣ ጽድቅም በእውነተኛ ፍቅር ማእከል ላይ ይገኛል።

መለኮታዊ ፍቅር ጽድቅን ለሰላም፣ ለተወዳጅነት፣ ለምቾት ወይም ለሌላ ለማንኛውም ጥቅም ፈጽሞ አይሠዋም።

እንግዲያስ የሰው ልጅ ግዴታ ምንድን ነው?

«ሰው ሆይ፥ መልካሙን ነግሮሃል፤ እግዚአብሔርም ከአንተ ዘንድ የሚሻው ምንድር ነው? ፍትሕን ታደርግ ዘንድ፥ ምሕረትንም ትወድድ ዘንድ፥ ከአምላክህም ጋር በትሕትና ትሄድ ዘንድ አይደለምን?» (ሚክያስ 6:8) መንፈስ ቅዱስ እነዚህን ባሕርያት በአንድ ሰው ሕይወት ውስጥ ሲያፈራ፣ እግዚአብሔር በሞገስ ይመለከተዋል፤ እርሱም በሞገሱ ብርሃን ይመላለሳል።

ፍትሕን አድርጉ።

ምሕረትን ውደዱ።

ከእግዚአብሔር ጋር በትሕትና ተመላለሱ።

የግዴታችን ብዙው ክፍል በእነዚህ ቃላት ውስጥ ተጠቃሏል።

የእግዚአብሔርን መመዘኛ ዘወትር ዝቅ የምታደርጉ እናንተ ሆይ፣ ይህን ትሰማላችሁን?

ዓለምን ለመማረክ ክርስቲያኖች ዓለምን መምሰል አለባቸው የምትሉ እናንተ?

ሰዎችን ወደ እግዚአብሔር ለማምጣት ራሳችንን ወደ ዓለም መመዘኛ ዝቅ ማድረግ አለብን ብላችሁ የምትከራከሩ እናንተ?

በግልጽ እነግራችኋለሁ፦ ዓመፃ ሁሉ ኃጢአት ነው፤ ታዲያ ስፍር ቍጥር የሌላቸውን ሕይወቶች እያጠፉ ያሉትን ኃጢአቶች ለማመካኘት የሐሰት ፍቅርን የሚጠቀሙትስ ምን ሊባሉ ነው?

ለሕዝብ ጥቅም እየሠሩ እንደ ሆነ እየተናገሩ ግፍን የሚከላከሉ ሕጎችንና ሥርዓቶችን የሚያወጡትስ?

አንድ ቀላል ጥያቄ እንጠይቅ፦ አንዱን የሕዝብ ክፍል — በተለይም ደካሞችንና ለጉዳት የተጋለጡትን — ለሌላው ክፍል ለታሰበ ጥቅም መሠዋት ፍትሕ ነውን?

ያ ፍትሕ ነውን? ያ ምሕረት ነውን? የታሰበ ጥቅም ማለቴንም ልብ በሉ። ታሪክ ግፍ ዘላቂ መልካም ነገርን ፈጽሞ እንደማያስገኝ ደጋግሞ ያሳያልና። አንዱ የኅብረተሰብ ክፍል ሲጨቈን ውጤቱ ውሎ አድሮ በጨቋኙ ላይ ሳይመለስ ሊቀር ይችላልን?

ያ ከቶ ሆኖ ያውቃልን?

ወደ ፊትስ ይሆናልን?

እግዚአብሔር አጽናፈ ዓለሙን እስከሚገዛ ድረስ አይሆንም።

የቱንም ያህል ብልጣ ብልጥ ምክንያት የእግዚአብሔርን የሥነ ምግባር ሕግ ሊሽር አይችልም።

«አትሳቱ፤ እግዚአብሔር አይዘበትበትም። ሰው የሚዘራውን ሁሉ ያንኑ ደግሞ ያጭዳልና።»

(ገላትያ 6:7) ከዚያ መርሕ የሚያመልጥ ማንም የለም።

የምጠቅሰው የመጨረሻው የእውነተኛ ፍቅር ባሕርይ ይህ ነው፦ ምስጋና ቢስነት፣ ተቃውሞና ስደት ቢገጥመውም ይጸናል።

ይህ ፍቅር ያለው ሰው የሌሎችን መልካም የሚሻው ግዴታ ስለ ሆነበት ብቻ ሳይሆን ልቡ ስለ ተለወጠ ነው።

ልቡ ከእግዚአብሔር፣ ከእውነትና ከጽድቅ ጋር የተስማማ ነው።

ትክክል የሆነውን ስለሚወድ፣ ሌሎችም እንዲወዱት ከመርዳት ሊቆጠብ አይችልም — እነዚያ ሰዎች ቢጥሉት፣ ባይረዱት ወይም ቢንቁት እንኳ።

ኢየሱስ ይህን ፍቅር ፍጹም በሆነ መንገድ አሳየ።

በመስቀል ላይ እየተሠቃየ ሳለ እንኳ እንዲህ ብሎ ጸለየ፦ «አባት ሆይ፥ የሚያደርጉትን አያውቁምና ይቅር በላቸው።» (ሉቃስ 23:34) ልቡ የሰውን ልጅ ወደ እግዚአብሔር ለመመለስ እንደ ቈረጠ ጸና።

ከቶ ወደ ኋላ አልተመለሰም።

ፍቅሩ እስከ ሞት ድረስ አደረሰው።

ጳውሎስ የጌታውን ምሳሌ ተከተለ።

አንዳንድ ሰዎች እርሱ አብዝቶ በወደዳቸው መጠን እነርሱ አሳንሰው ቢወዱትም፣ ከሁሉ የሚበልጠውን መልካማቸውን መሻቱን ቀጠለ።

እርሱ የወደደው እነርሱን ነበር — ውዳሴያቸውን፣ ይሁንታቸውን ወይም አድናቆታቸውን አልነበረም።

የሐሰት ፍቅር ግን በተለየ ሁኔታ ይመላለሳል።

ጥረቱ አድናቆት ሳያገኝ ሲቀር ቶሎ ይደክማል።

አመለካከቱ እንዲህ ይሆናል፦ «በቂ አድርጌአለሁ። በደግሁላቸው ቍጥር ሰዎች የባሰ ይይዙኛል። የበለጠ አድናቆት እስካገኝ ድረስ መርዳቴን አቆማለሁ።»

ለምን?

የራስ ክብር የሐሰት ፍቅር ሕይወት ስለ ሆነ ነው።

ምስጋናና አድናቆት ሲጠፉ የሐሰት ፍቅር ቶሎ ይሞታል።

እንግዲህ ወንድሜ ሆይ፣ ያለህ የትኛው ዓይነት ፍቅር ነው?

እኅቴ ሆይ፣ አንቺስ?

በአንድ ወቅት ግልጽ የሆነ የመጽሐፍ ቅዱስ እውነት በተሰበከበት አገልግሎት ላይ ስለ ተገኘ አንድ ወጣትና የተሳካለት ነጋዴ ሰማሁ።

በኋላ አንድ ሰው ምን እንደ ተሰማው ሲጠይቀው፣ ተቸግሮ እየተቅበጠበጠ እንዲህ ሲል መለሰ፦ «እንግዲህ፣ አስፈሪ ነበር። የሰማሁት እውነት ከሆነ ወደ ሲኦል እየሄድሁ ነው።»

ሆኖም ምናልባት ያ መገንዘብ ለእርሱ የተስፋ መጀመሪያ ሳይሆን አይቀርም።

አሁንም ልጠይቃችሁ፦ ይህ መለኮታዊ ፍቅር አላችሁን?

በመጀመሪያ እንዳልሁት፣ ይህ ፍቅር ባልታደሰ የሰው ልብ ውስጥ በተፈጥሮው እንደማያድግ አስታውሱ።

የመንፈስ ቅዱስን የሚለውጥ ሥራ ካልተለማመዳችሁ፣ ከዚያ መጀመር አለባችሁ።

ምንም ያህል ውጫዊ አስመሳይ ነገሮች ቢኖሯችሁ፣ የእግዚአብሔርን ፍቅር ሊተኩ አይችሉም።

ወንድሜ ሆይ፣ አለህን?

እኅቴ ሆይ፣ አለሽን?

ከሌላችሁ ዛሬ ልትቀበሉት ትችላላችሁ።

ትሹታላችሁን?

ሁላችንም በአንድ ወቅት ያለ እርሱ ነበርን።

«እኛ ሁላችን ደግሞ ... በፊት እንኖር ነበርን፤ እንደ ሌሎቹም ደግሞ ከፍጥረታችን የቁጣ ልጆች ነበርን።»

(ኤፌሶን 2:3) እንደ ራስ ወዳድ ፍላጎታችን እንወድና እንጠላ ነበር።

እግዚአብሔር ግን ልብን ያድሳል።

በተወሰነ መጠን እንደ ክርስቶስ ራሱ ያደርገናል።

ስለ እርሱ እንዲህ ተብሎ ተጽፎአል፦ «ጽድቅን ወደድህ ዓመፅንም ጠላህ፤ ስለዚህ እግዚአብሔር አምላክህ ከጓደኞችህ ይልቅ በደስታ ዘይት ቀባህ።» (ዕብራውያን 1:9) ጽድቅን ይበልጥ በወደዳችሁና ክፉን ይበልጥ በጠላችሁ መጠን ደስታችሁ ይበልጣል፣ ለእግዚአብሔርም የምትሰጡት ምስክርነት ይበረታል።

ከዳዊት ጋር እንዲህ ማለት ትችላላችሁ፦ «ጽድቅህን በልቤ ውስጥ አልሰወርሁም፤ እውነትህንና ማዳንህን ተናገርሁ፤ ምሕረትህንና እውነትህን ከታላቅ ጉባኤ አልሸሸግሁም።» (መዝሙር 40:10) ሰዎች ይህን ፍቅር በእውነት ሲቀበሉ፣ በተፈጥሮው ሊያካፍሉት ይሻሉ።

ሞልቶ ይፈስሳል።

ተሰውሮ ሊኖር አይችልም።

ጌታችን እንዳለው፦ «እኔ የምሰጠው ውኃ በእርሱ ውስጥ ለዘላለም ሕይወት የሚፈልቅ የውኃ ምንጭ ይሆናል።» (ዮሐንስ 4:14) መጽሐፍ ቅዱስም እንደሚል፦ «ብዙ ውኃ ፍቅርን ያጠፋት ዘንድ አይችልም።» (መኃልየ መኃልይ 8:7) ይህን ፍቅር ተቀብላችኋልን?

ከራስ ወዳድ ፍላጎቶቻችሁ በላይ ከፍ አድርጓችኋልን?

ወይስ አሁንም እያንዳንዱን አጋጣሚ የምትመዝኑት በእግዚአብሔር መንግሥት ላይ በሚያመጣው ውጤት ሳይሆን በመጀመሪያ እናንተን እንዴት እንደሚነካ በመጠየቅ ነው?

ገና እንደሌላችሁ ለምታውቁ ለእናንተ ደግሞ፦ ተስፋ አለ።

የክርስቶስ ልብ ለእናንተ በርኅራኄ የተሞላ ነው።

ይህን ፍቅር በነፍሳችሁ ውስጥ ሊያፈስስ እየጠበቀ ነው።

ግብዣው ተዘጋጅቷል።

ሁሉ ተዘጋጅቷል።

ወደ ግብዣ ቤቱ ግቡ።

በፍቅሩ ዓላማ ሥር ዕረፉ።

በዚያም ለዘላለም ኑሩ።