ፍቅርና ግጭት

«እንዲህም ከሆነ፥ እምነት ተስፋ ፍቅር እነዚህ ሦስቱ ጸንተው ይኖራሉ፤ ከእነዚህም የሚበልጠው ፍቅር ነው።» (1ኛ ቆሮንቶስ 13:13) የዚህ መለኮታዊ ፍቅር ሌላው መለያ ብዙ ጊዜ ግጭትን ማስከተሉ ነው።

በጌታችንም እንዲሁ ነበር። እርሱ የዚህ ፍቅር ሕያው መገለጫ ነበረ። እርሱ ራሱ ፍቅር ነበረ፤ ከከንፈሩም ጸጋና እውነት ዘወትር ይፈስሱ ነበር። የተባረኩ እግሮቹ መልካም እያደረጉ ዞሩ፤ እጆቹም የሰዎችን ችግር ያገለግሉና ደስታቸውን ይሹ ነበር። ሆኖም በዚህ በወደቀ ዓለም ያደረገው ጕዞ ሁሉ በግጭት፣ በተቃውሞና በስደት የተሞላ ነበር። ተልእኮው በምድር ላይ ሰላምን ማምጣት ነበር፤ ውጤቱ ግን ሰይፍ ሆነ! ለምን?

እርሱ ስለ ፈለገው አይደለም። ሐዋርያው «ቢቻላችሁስ በእናንተ በኩል ከሰው ሁሉ ጋር በሰላም ኑሩ።» ብሎ እንደሚመክረን፣ እርሱም ከሰው ሁሉ ጋር በሰላም መኖርን ይመርጥ እንደ ነበር አያጠራጥርም። ከዚህም በላይ እርሱ የሰላም አለቃ ነበረ! ታዲያ በሄደበት ሁሉ ተቃውሞ፣ ግጭት፣ እንዲያውም ለሞት የሚያደርስ ጥላቻ ለምን ገጠመው?

ሰዎች መለኮታዊና ሰማያዊ አገልግሎቱን ስለ ተቃወሙና ስለ ናቁ ነው። መንገዳቸውን ስለሚገልጥና ስለሚኰንን ተግሣጹንም ትምህርቱንም አልተቀበሉም። ከአባታቸው ከዲያብሎስ ስለ ነበሩና የአባታቸውንም ምኞት ሊያደርጉ ስለ ወደዱ ድምፁን አልሰሙም። ስለዚህም አሳደዱት፤ ሊገድሉትም ፈለጉ።

ምክንያቱ ይህ ነበር፤ እርሱ እንዲህ እንዲሆን ስለ ፈለገ አይደለም፤ ነገር ግን ላስተማራቸው ውብ፣ ሰማያዊና መለኮታዊ እውነቶች ሰዎች ያሳዩት ተቃውሞ ውጤት ነበር። ዛሬም ያ እውነትና እውነቱን በሕይወታቸው የሚገልጡ ሰዎች የሚገጥማቸው እንዲሁ ነው።

ኢየሱስ ክርስቶስ በሕዝቡ ውስጥ እንደ ገና ሲኖር፣ እነርሱም መርሆቹን በዓለም ፊት ሲገልጡ፣ ትምህርቱን ሲታዘዙና እርሱ ለኖረለት ዓላማ ሲኖሩ፣ በየትኛውም ስፍራ ያው ውጤት ይከተላል። የሰው ልጅ ለሁለት ወገን ተከፍሎ እስካለ ድረስ፣ ይኸውም ጻድቃንና ኃጥአን፣ ከሥጋ የተወለዱና ከመንፈስ የተወለዱ እስካሉ ድረስ፣ እንዲህ መሆኑ ግድ ነው። አንዱ ወገን ካልተሸነፈ፣ ግጭትና ትግል ሳያቋርጥ ይቀጥላል።

በአዳኙ እንዲሁ ነበር፤ ምናልባትም ከእኛ በአንዳንዶቻችን እንዲሁ ነው።

ይህ ነገር ቅን ለሆኑት የእግዚአብሔር ሰዎች ብዙ ጊዜ ማሰናከያ እንደሚሆን አምናለሁ። ብዙዎቹ እጃቸው በሰው ሁሉ ላይ፣ የሰውም ሁሉ እጅ በእነርሱ ላይ እንደሆነ፣ ወይም ሊሆን እንደ ቀረበ ሆኖ መሰማቱን አይወዱም። የብቸኝነትን ስሜት አይወዱም። በዙሪያቸው ያሉ ክርስቲያን ነን የሚሉ ብዙ ሰዎች የሚኰንኑትንና ፍቅር የጐደለው ብለው የሚጠሩትን መንገድ ለመከተል መገደዳቸው አያስደስታቸውም።

በዚህም ምክንያት መለኮታዊውን መንፈስ በመከተላቸው በሆነ መንገድ ተሳስተው እንደሆነ ለማየት ብዙ ጊዜ ራሳቸውን ይመረምራሉ። ከኤርምያስና በየዘመኑ ካሉ ኤርምያሶች ጋር እንዲህ ይላሉ፦ «እናቴ ሆይ፥ ለምድር ሁሉ የጠብና የክርክር ሰው አድርገሽ ስለ ወለድሽኝ ወዮልኝ!»

(ኤርምያስ 15:10) በዙሪያቸው ያሉ ወፎች ሁሉ እንደ ተሰበሰቡባቸው «ዝንጕርጕር ወፎች» ሆነው ይሰማቸዋል። ይህን ተቃውሞና ግጭት በጥልቅ ይሰማቸዋል። ታዲያ ምን ያድርጉ?

መለኮታዊውን መንፈስ በመከተል ስንሄድ ብዙ ጊዜ እንዲህ ያሉትን ውጤቶች ማስቀረት አይቻልም። በተቃዋሚ ሠራዊት መካከል አልፈን መዝመት ይኖርብናል። የብዙዎች የጥርጣሬ ዒላማ መሆን ግድ ይሆንብናል።

ታዲያ ምን ይሁን?

ተስፋ ቈርጠን እናቁም?

የመዳናችን ራስ በደም በታተመው ፍለጋ ለመሄድ እንቢ እንበል?

ከግጭት፣ ከሥቃይ ወይም ከስደት የተነሣ በበጉ ሠራዊት የፊት መስመር የማገልገልን ክብር እንናቅ?

አይደለም፤ ከቶ አይሆንም።

መለኮታዊው መንፈስ ግጭት ወዳለበት መንገድ የሚመራቸው ሁሉ በታማኝነት ይቀጥሉ።

ወንድሜ ሆይ፥ ተከተል! እኅቴ ሆይ፥ ተከተዪ!

ለእግዚአብሔር በሙሉ ልብ መኖር የሚፈልጉ ሰዎች ከዚህ ነገር በበለጠ የሚሠቃዩበት ሌላ መስክ ምናልባት የለም። ዘወትር «ወዳጆቼ ይቃወማሉ» ይላሉ። ብዙ ጊዜም እነዚህ ወዳጆች ክርስቲያኖች ናቸው።

ሰዎች ወደ እኔ እየመጡ ወይም እየጻፉልኝ፣ የእግዚአብሔር መንፈስ ለወራት፣ እንዲያውም ለዓመታት ወደ አንድ የተወሰነ ተግባር ሲገፋፋቸው እንደ ቆየ፣ ነገር ግን የወላጆቻቸው፣ የወንድሞቻቸው፣ የእኅቶቻቸው፣ የአጎቶቻቸው፣ የአክስቶቻቸው ወይም የክርስቲያን ወዳጆቻቸው አስተያየትና ፍላጎት እንደ ያዛቸው ይነግሩኛል።

በታላቁ የፍርድ ቀን፣ ከሌሎች ተጽዕኖዎች ሁሉ በአንድነት ይልቅ ክርስቲያን ወዳጆች በሚባሉት ተጽዕኖ ብዙ የተባረኩ ጥረቶች እንደ ተደቈሱ፣ ብዙ የመንፈስ ቅዱስ አመራሮች እንዳልተታዘዙና ብዙ የመንፈስ ግፊቶች እንደ ታፈኑ እንደሚገለጥ አምናለሁ።

«ጌታ ሆይ፥ አስቀድሜ ልሂድና አባቴን እቀብር ዘንድ ፍቀድልኝ» (ሉቃስ 9:59) ጌታ ይበልጥ ወደሚጠይቁ የክርስቲያን አገልግሎት መንገዶች ለሚጠራቸው ሰዎች ይህ ዛሬም የተለመደ ማመካኛ ነው።

ወዳጆቼ ሆይ፥ በዚህ ፈጽሜ ተረድቻለሁ።

አባቶችና እናቶች፣ ወንድሞችና እኅቶች፣ የየትኛውም ዓይነት ዘመዶች ሆይ፥ ተጠንቀቁ።

በተሳሳተ መንገድ አትረዱኝ።

በልባችሁ ያለውን ግንዛቤና ፍላጎት በእግዚአብሔር ፊት በጥንቃቄ መዝኑ፣ ፈትኑ፣ መርምሩም። ወደ ጸሎት ጓዳችሁ ግቡና በጌታ ፊት አቅርቡት። የገዛ ልባችሁን መርምሩ። የራስ ጥቅም፣ ትዕቢት፣ የመታወቅ ምኞት ወይም ለራሱ ሲባል ብቻ ያልተለመደ ነገር የማድረግ ናፍቆት እንደሌለበት እርግጠኞች ሁኑ።

ይህ የእግዚአብሔር ጥሪ መሆኑን ፈጽማችሁ እስክታምኑ ድረስ የሚያስፈልገውን ጊዜ ሁሉ ውሰዱ።

ነገር ግን አንድ ጊዜ ካመናችሁ በኋላ፣ አባቶች፣ እናቶች፣ ወንድሞች፣ እኅቶች፣ ባሎች፣ ሚስቶች ወይም ወዳጆች ቢቃወሙም እንኳ፣ ወንድሜ ሆይ፥ ወደ ፊት ቀጥል፤ እግዚአብሔርም ትክክለኛነትህን ይገልጣል።

ከሃያ ዓመት በፊት ክርስቲያን ወዳጆች እስኪፈቅዱልኝና በሩን እስኪከፍቱልኝ ድረስ ጠብቄ ቢሆን ኖሮ፣ እስከ ዛሬም በመጠበቅ ላይ እገኝ ነበር። እግዚአብሔር ወሰን በሌለው ምሕረቱ በአደራ የሰጠኝ ነፍሳት ፈጽሞ አይሰበሰቡም ነበር።

ለጌታዬ ጥሪ የሰውን ይሁንታ አልጠበቅሁም። ይልቁንም፦ «ጌታ ሆይ፥ ስሞክር ብሞትም እንኳ አደርገዋለሁ» አልሁ።

እርሱም ፈቃዱን በመፈጸም ላይ ያሉ ሰዎች እንዲጠፉ እምብዛም አይፈቅድም። ከእነርሱ ጋር ይቆማል፤ ከድካማቸውም የተትረፈረፈ ፍሬ ይሰጣቸዋል።

በቅርቡ አንዲት ሴት፦ «አባቴ ክርስቲያን እንደሆነ ታውቂያለሽ፤ እርሱን መቃወም ያስፈራኛል» አለችኝ።

እኔም፦ «አዎን፤ ይህ ተገቢ ስሜት ነው፤ አከብረዋለሁም» ብዬ መለስሁላት።

ነገር ግን እርሷ ለአካለ መጠን የደረሰች ሴት ነበረች፤ ስለዚህ፦ «አባትሽ ለእግዚአብሔር መንግሥት ጉዳይ ሊያስብ የሚገባውን ያህል ያስባል?» ብዬ ጠየቅኋት።

እርሷም፦ «እንደዚያ ነው ለማለት አልደፍርም» ብላ መለሰች።

«ምናልባት» አልኋት፥ «እያረጀ ሄዷል፤ ወጥቶ የቻለውን ሁሉ ለክርስቶስ ለማዳን ይፈልግ በነበረበት በወጣትነቱ ዘመን የነበረውን ብርታትና ትጋት በከፊል ሳያጣ አልቀረም።»

እርሷም፦ «አዎን፤ ለኢየሱስ ክርስቶስ መንግሥት የነበረው ቅናት እጅግ ቀዝቅዟል» ብላ መለሰች።

ከዚያም እንዲህ አልኋት፦ «እግዚአብሔር ማንንም ሰው ተጠያቂ እንደሚያደርግ አንቺንም ተጠያቂ ያደርግሻል። ለወንዶች አንድ መለኪያ ለሴቶችም ሌላ መለኪያ የለውም። ከሰው ወግ የተነሣ የተለያዩ የፍርድ ወንበሮች አይኖሩም። የመንፈሱን ትምህርትና የአሠራሩን አመራር ስለ መታዘዝሽ፣ ልክ ወንድምሽን እንደሚጠይቀው አንቺንም ይጠይቅሻል።»

«እምቢ ብትዪ ምን መልስ ትሰጪያለሽ? ‹ጌታ ሆይ፥ አስቀድሜ ልሂድና አባቴን እቀብር ዘንድ ፍቀድልኝ› እንዳለው ሰው ሆነሽ ልትገኚ ትችያለሽ።»

እርሷም፦ «እንደዚያ እንዳልሆን እፈራለሁ» ብላ መለሰች።

እንግዲህ፣ እዚህ ያላችሁ እናንተ ፕሮቴስታንት ክርስቲያኖች ሆይ፥ ይህን ጉዳይ እንወስን።

የሮማ ካቶሊክ ቤተ ክርስቲያን አንድ ሰው ስለ ክርስቶስ ብሎ አባቱንና እናቱን፣ ቤቱንና እርሻውን ሊተው ይገባዋል የሚለውን መርሕ አላግባብ ስለ ተጠቀመችበት፣ እኛ ፕሮቴስታንቶች መርሑን ጨርሶ እንተወው ማለት ነውን?

ነገሩ እዚህ ደርሷልን? አንድ ሰው ክርስቶስን እንዲከተል የሚጠበቅበት ሁሉም ሲፈቅዱ፣ «አሜን» ሲሉና ይህን ማድረጉ የራሱን ጥቅም የሚያስጠብቅ ሲመስል ብቻ ነውን?

ይህ እውነት ቢሆን ኖሮ ሃይማኖትን ጨርሶ ትቼ ለራሴ ደስታ ብቻ በኖርሁ ነበር።

በአንድ ወቅት አንዲትን ሴት፦ «ራስሽን ለጌታ ለኢየሱስ ክርስቶስ በሰጠሽ ጊዜ፣ ሚስት ከባሏ ጋር ያላትን የሚመስል ግንኙነት ከእርሱ ጋር መሠረትሽ» አልኋት።

ከባሏ ይልቅ አባቷንና እናቷን መታዘዝ ይገባኛል ብላ የምታምን ሴት ማን ናት? ይህ ምክንያታዊ ያልሆነ ነገር ተደርጎ ይቈጠራል። እንግዲያስ የአባቷ ፍላጎት ከእግዚአብሔር ግልጽ አመራር ጋር በቀጥታ የሚቃረን ሲሆን እርሱን ልትታዘዝ ከቶ እንዴት ይገባታል?

ለወላጆቻችን በጌታ እንድንታዘዝ ታዝዘናል፤ ነገር ግን በሺህ የሚቈጠሩ አባቶችና እናቶች ልጆቻቸው እግዚአብሔርን በሙሉ እንዳያገለግሉ እየከለከሉ ነው።

ኦ፥ ውድ ልጆቻችሁ ሊሰበስቡት ይችሉ የነበረውን መከር ሳይዙና ሊያድኗቸው ይችሉ የነበሩትን ነፍሳት ሳያስገኙ በእግዚአብሔር ፊት ሲቆሙ ለእግዚአብሔር ምን ትሉታላችሁ?

በዚያን ጊዜ ምን ትላላችሁ?

ለምን ትከለክሏቸዋላችሁ?

ብዙ ጊዜ ምክንያቶቹ ሰዎች በአደባባይ ለመናገር የሚያፍሩባቸው ነገሮች ናቸው።

መከራን መፍራት ነውን?

በብዙ ሁኔታዎች እንደዚያ አይደለም። ቢሆንም እንኳ፣ ራሳችሁንና ልጆቻችሁን ለኢየሱስ ክርስቶስ በቀደሳችሁ ጊዜ ስለ እርሱ ፈጽሞ መከራ እንዳይቀበሉ ከእርሱ ጋር ስምምነት አድርጋችሁ ነበርን?

ትዕቢት ነውን?

ለእነርሱ የዚህን ዓለም ይሁንታና ውዳሴ ስለምትመኙላቸው ነውን?

ተጠንቀቁ። እግዚአብሔር ሕዝቡ ዓለማዊ ጥቅምን ከመንግሥቱ በላይ በሚያስቀድሙበት በዚያው ነገር ብዙ ጊዜ ይገሥጻቸዋል።

ነገር ግን፦ «ሁሉም ይቃወሙኛል» ትላላችሁ።

ምናልባት ይቃወሙአችሁ ይሆናል።

ይህን ከመጀመሪያው እንወስን።

እንዲህ ያሉትን ነገሮች ሁሉ እንደ ጉዳት ቍጠሩ። እንዲያናውጡአችሁ አትፍቀዱላቸው።

«እስከ መጨረሻው ድረስ የግጭት ሕይወት ይሆናል» ትላላችሁ።

ምናልባት ይሆናል። ለእርሱም እንዲሁ ነበር።

«እኔ እጅግ ደካማ ነኝ» ትላላችሁ።

እርሱ ይህን ፈጽሞ ያውቃል።

«ሰዎች ሲነቅፉኝና ሲናገሩብኝ እጅግ ያመኛል» ትላላችሁ።

አዎን፥ ያማል። ነገር ግን እንድትሄዱበት የሚጠራችሁ መንገድ ያ ከሆነ፣ እርሱን ለመቋቋም የሚያስችል ጸጋንም ይሰጣችኋል።

«ሲነቅፉአችሁና ሲያሳድዱአችሁ በእኔም ምክንያት ክፉውን ሁሉ በውሸት ሲናገሩባችሁ ብፁዓን ናችሁ።» (ማቴዎስ 5:11) «ክርስቲያን እንደሚሆን ግን መከራን ቢቀበል ስለዚህ ስም እግዚአብሔርን ያመስግን እንጂ አይፈር።» (1ኛ ጴጥሮስ 4:16) ጌታ አብዛኛውን ጊዜ ከፊታችን ያለውን መንገድ በሙሉ አያሳየንም። ስለዚህ ወደ ፊት መሄድ የምንችለው አንድ እርምጃ በአንድ ጊዜ ብቻ ነው።

ወደ ፊት ያለው ግልጽ ላይመስል ይችላል፤ ነገር ግን የሚቀጥለው እርምጃ እግዚአብሔር እንድንወስደው የሚፈልገው መሆኑን ፈጽመን ካመንን በኋላ፣ ልንወስደውና የወደፊቱን በእጁ ልንተወው ይገባናል።

እንደ አብርሃም ወዴት እንደምትሄዱ ሳታውቁ ውጡ፤ እግዚአብሔር በዙፋኑ ላይ እንደሚነግሥ በእርግጥ፣ እንዲሁ ለመታዘዛችሁ ይመሰክርላችኋል። ስለ እርሱ እንደ ሠዋችኋቸው የምታስቧቸው ነገሮች ራሳቸው ለታማኝነታችሁ ከሚሰጣችሁ ዋጋ ክፍል ሊሆኑ ይችላሉ።

የዚህን ብዙ ምሳሌዎች አይቻለሁ።

የእግዚአብሔርን መንፈስ አመራር ስለ ተከተሉ ከአባቶቻቸው ቤት የተባረሩ ሴቶች ልጆችን አውቃለሁ። ስደትን፣ ፈተናንና መከራን ታግሠዋል። ሆኖም እነዚያ አባቶች የሕይወታቸው ፍጻሜ በደረሰ ጊዜ፣ ከእነዚያው ሴቶች ልጆቻቸው በቀር ማንም ከእነርሱ ጋር እንዲጸልይ ብዙ ጊዜ አልፈለጉም።

የወላጆችን ልብ ለመማረክ መንገዱ ለጌታ ለኢየሱስ ክርስቶስ የማይለዋወጥ፣ የጸና እና ቅዱስ የሆነ መሰጠት ነው።

ብትደራደሩ፣ ሌሎችን ለማስደሰት እምነታችሁን ብታስተካክሉ ወይም እግዚአብሔር ሲጠራችሁ ብታመነቱ ዋጋውን ልታጡ ትችላላችሁ።

ሰዎች አለመጣጣምን ያስተውላሉን?

አዎን፥ ያስተውላሉ።

ወዲያውኑ፦ «ይህ እውነተኛ ሃይማኖት አይደለም» ይላሉ።

ነገር ግን የማትለዋወጡና በሙሉ ልብ የምትኖሩ ከሆናችሁ፣ እግዚአብሔር ያንኑ ታማኝነታችሁን በጥልቅ የምትጨነቁላቸውን ሰዎች ነፍስ ለማዳን ሊጠቀምበት ይችላል።

ከዚህም በላይ፣ የሐሰት ፍቅር ከተቃውሞ ይሸሻል።

ስደትን መታገሥ አይችልም።

የሐሰት ፍቅር አንዱ እርግጠኛ ምልክት ሁልጊዜ አሸናፊ በሚመስለው ወገን መገኘቱ ነው፤ በመጨረሻ በሚያሸንፈው ወገን ሳይሆን፣ በዚያን ጊዜ ተወዳጅና የተሳካለት በሚመስለው ወገን።

እውነት ሲከበር፣ ሲወደስና በምስጋና ዘውድ ሲደፋ፣ ይህ የሐሰት ፍቅር ታማኝነቱን በታላቅ ድምፅ ያውጃል።

ነገር ግን እውነት ሲናቅ፣ ተከታዮቹም ጥቂቶች፣ ደካሞችና ድሆች ሲሆኑ፣ ድጋፉን በጸጥታ ያነሣል።

ስለ እግዚአብሔር ክብርና ስለ ሃይማኖት ክብር ድምፃቸውን ከፍ አድርገው የሚናገሩ ብዙዎች፣ በፍርድ አዳራሹ ውስጥ በሚያፌዙት ወታደሮች መካከል ከኢየሱስ ጋር ቢቆሙ ኖሮ ይቸገሩ እንደ ነበር አንዳንድ ጊዜ አስባለሁ።

ለእግዚአብሔር ክብር ያላቸው ቅናት የራሳቸውን ስም አደጋ ላይ በጣለ ጊዜ ምን ይመስል እንደ ነበር እገረማለሁ።

ብዙ ሰዎች የራሳቸው ክብርና የክርስቶስ ክብር አብረው የሚገሠግሡ ሲመስሉ በትጋት ይነሣሣሉ።

ነገር ግን ሕዝቡ፦ «አስወግደው፥ አስወግደው፥ ስቀለው» (ዮሐንስ 19:15) እያለ ሲጮኽ፣ ከእርሱ ጋር ከመቆም ይልቅ ራሳቸውን ስለ መከላከል ይበልጥ ይጨነቃሉ።

እውነተኛ ፍቅር ለጌታ ለኢየሱስ በድል ጊዜ እንደሚታመን በውርደት ጊዜም ታማኝ ሆኖ ይኖራል።

ሕዝቡ ቅርንጫፎችን እያነጠፉ «ሆሣዕና!» (ማቴዎስ 21:9) እያሉ ሲጮኹ ከእርሱ ጋር እንደሚቆም ሁሉ፣ ከመስቀሉ በታች ሲንገዳገድም በዚያው ፈቃደኝነት ከእርሱ ጋር ይቆማል። ብዙ ሰዎች የክርስቶስን ስም የራሳቸውን ጥቅም ማራመጃ ብቻ አድርገው እንዳይጠቀሙበት እፈራለሁ።

እግዚአብሔር ከእነርሱ መካከል ከመሆን ይጠብቀን።

ይህ የሐሰት ፍቅር ስለ እውነት ብሎ ፈቅዶ ወደ እስር ቤት ፈጽሞ አይሄድም።

በእሳት ማቃጠያ እንጨት ላይ ፈጽሞ አታገኙትም።

ዋጋው እጅግ ከመክበዱ በፊት አብዛኛውን ጊዜ ወገኑን ይለውጣል ወይም አቋሙን ያስተካክላል።

በውርደት ውስጥ ፈጽሞ አይገኝም።

ክርስቶስ በጥቂቶች ወገን በሆነ ጊዜ ከእርሱ ጋር ቆሞ ፈጽሞ አይገኝም።

በጎልጎታ አይገኝም።

ከመስቀሉ ይሸሻል።

ነገር ግን ክርስቶስ ድል አድራጊ በሚመስልበት ጊዜ በደስታ ወደ በዓሉ ይቀላቀላል።

የስደት ዘመን እንደ ገና ቢመለስ ከእኛ ስንቶቻችን ታማኝ ሆነን እንደምንኖር ብዙ ጊዜ እገረማለሁ።

ስንቶቹ እስራትን ይታገሡ ነበር?

ሕዝቡ እያፌዘባቸው፣ እየተሳለቀባቸውና እየጠላቸው ስንቶቹ ለእውነት ይቆሙ ነበር?

ወደ መስቀሉ በሚወስደው መንገድ ላይ ስንቶቹ ከእርሱ ጋር ይጸኑ ነበር?

ሰዎች ሲያፌዙበት፣ ሲተፉበት፣ ልብሱን እርስ በርሳቸው ሲከፋፈሉና ራሳቸውን እየነቀነቁ፦ «ሌሎችን አዳነ፥ ራሱን ሊያድን አይችልም» (ማቴዎስ 27:42) ሲሉ፣ ስንቶቹ ከመስቀሉ በታች በቆሙ ነበር? በዚያን ጊዜ ከእኛ ስንቶቻችን ታማኝ ሆነን በጸናን ነበር?

ሆኖም በሕይወት እንዳለን በእርግጥ፣ የፍርድን ቀን ፈተና የሚቋቋመው ፍቅር እንዲህ ያለው ፍቅር ነው።

ኦ፥ ይህን ፍቅር ተቀብላችኋልን? በጨለማ ውስጥ ያለ ፍቅር። በአትክልቱ ስፍራ ያለ ፍቅር። በኀዘን ውስጥ ያለ ፍቅር። በመከራ ውስጥ ያለ ፍቅር። በብቸኝነት ውስጥ ያለ ፍቅር። በስደት ውስጥ ያለ ፍቅር። እስከ ሞት ድረስ የሚዘልቅ ፍቅር። ይህ ፍቅር አለንን?

ወዳጆች ሆይ፥ በሃይማኖት ብትኖሩ ራሳችሁን መርምሩ፤ ራሳችሁን ፈትኑ። ይህን ያህል ብዙ የሐሰት ወንጌሎችና ይህን ያህል ብዙ የሐሰት ትምህርት ባሉበት በዚህ ዘመን እንዲህ ያለው ምርመራ እጅግ ያስፈልጋል።

ምናልባት እርሱን ከቶ በእውነት ካላወቁትና ትርጉሙን በምድጃ አጠገብ ከተኛች ትንሽ ድመት የበለጠ ከማይረዱት ሰዎች «በእርሱ ሆናችሁ ተሞልታችኋል» የሚለውን ቃል ብዙ ጊዜ እንሰማለን።

ደግሜ እላለሁ፤ ራሳችሁን መርምሩ። በእውነት በሃይማኖት ውስጥ ናችሁን? በእውነት በክርስቶስ ውስጥ ናችሁን?

የክርስቶስ እውነተኛ ተከታይ መሆን ቀድሞ ከነበረው ይልቅ ዛሬ አይቀልምና።

ከዚህም በላይ፣ የሐሰት ፍቅር ነገሮችን በትክክለኛ ስማቸው ለመጥራት እንቢ ይላል።

«እናምናለን» በሚሉ ሰዎች መካከል በደል የሚታለፍባቸውን ብዙ መንገዶች አስቡ። ሰዎች ኃጢአተኛ በሆኑ ንግዶችና ልማዶች ላይ የሚይዙትን የተመቸና ራስን የሚያስደስት አመለካከት አስቡ።

ምን ማለቴ ነው?

የክርስቶስን መንግሥት ጥቅም ለማገልገል ሊውሉ የማይችሉ ንግዶችን ማለቴ ነው፤ የኃጢአት ምኞትን በመቀስቀስ ወይም ኃጢአተኝነትን በማበረታታት የሚበለጽጉ ንግዶችን።

የሐሰት ፍቅር እንዲህ ያሉትን ነገሮች እንዴት በትሕትና ስማቸውን ይቀይራል! የሰዎችን ሥጋ፣ ልብና ነፍስ ለሚጐዱ ልማዶች እንዴት በቀላሉ የተከበሩ ስሞችን ይሰጣል!

መለኮታዊው ፍቅርም በእነዚህ ነገሮች ላይ ሲናገር፣ የሐሰት ፍቅር፦ «ነገር ግን የራሳችንን ጥቅም ማሰብ አለብን። ብዙ ነገር አደጋ ላይ ነው» ብሎ ይመልሳል።

በእርግጥም ብዙ ነገር አደጋ ላይ አላችሁ።

ፈራጁም እንዲህ ባሉ ግፈኛ ልማዶች የተጐዱትንና የተጨቈኑትን ለመሟገት በሚነሣበት ጊዜ፣ በምድር ላይ ያተረፋችሁት ነገር ልትሸከሙት የማትችሉት ከባድ ሸክም እንደ ሆነባችሁ ልታገኙት ትችላላችሁ።

ከሌሎች ኃጢአት፣ ድካም ወይም ጥፋት መተዳደሪያውን የሚያገኝን ሰው ሁሉ ጌታ ይማረው።

እንዲህ ያሉትን ልማዶች በተቻለ ፍጥነት ተዉአቸው።

ራሳችሁን ከእነርሱ ለዩ።

በደልን እየተካፈላችሁ ሳለ ልባችሁን ሊያረጋጋ በሚሞክረው የሐሰት ፍቅር አትጽናኑ። እንዲህ ያለው መንፈስ ከመለኮታዊ ፍቅር ጋር አንዳች የሚጋራው ነገር የለውም። ይልቁንም ከመጽሐፍ ቅዱስ ጋር እንዲህ እንበል፦ «ነፍሴ ሆይ፥ ወደ ምክራቸው አትግቢ፤ ክብሬ ሆይ፥ ከጉባኤያቸው ጋር አትተባበር።» (ዘፍጥረት 49:6) በብርሃንና በጨለማ፣ በእውነትና በሐሰት መካከል ከሚደረግ ከማንኛውም ኅብረት ራሳችንን እንለይ።

«ፍሬም ከሌለው ከጨለማ ሥራ ጋር አትተባበሩ፥ ይልቁን ግለጡት እንጂ።» (ኤፌሶን 5:11) ደግሞም አስቡ፦ «እነሆ፥ እንደ እቶን የሚነድድ ቀን ይመጣል፤ ትዕቢተኞችና ክፋትን የሚያደርጉ ሁሉ ገለባ ይሆናሉ፤ የሚመጣውም ቀን ያቃጥላቸዋል፥ ይላል የሠራዊት ጌታ።»

(ሚልክያስ 4:1) እግዚአብሔር ዛሬም ያው አምላክ ነው።

እርሱ አይለወጥም።

ነገሮችን በትክክለኛ ስማቸው እንጥራ።

ክፋትን በቅንነት እንጋፈጥ።

ከዓለም፣ ቢያንስ ከቤተ ክርስቲያን፣ እናስወጣው።

ጌታ ሁሉን ይፈትናል፤ ይገልጣልም።

እየቀረበ ያለውን የመለኮታዊ ፍርድ ማስጠንቀቂያ የምሰማ ያህል ይሰማኛል። ንስሐ ለመግባት እንቢ በሚሉ ሕዝቦችና አብያተ ክርስቲያናት ላይ የእግዚአብሔር ቍጣ ምልክቶች ሲከማቹ አያለሁ።

አንድ ሕዝብ በኃጢአት ቢቀጥል፣ ቤተ ክርስቲያንም እግዚአብሔርን ከሚያዋርዱ ልማዶች ራሷን ለመለየት እንቢ ብትል፣ በሞገሱ ላይ ልትደፍር አይገባትም።

እግዚአብሔር መንገዱን የናቁትን ሌሎች ሕዝቦች አቅልሎ አይቷቸዋልን?

ከእኛ በፊት ከነበሩት ይልቅ እኛ ተጠያቂነታችን ያነሰ ይመስለናልን?

የኢየሩሳሌም ሰዎች የተቀበሉት መብት ቢኖርም አልተፈረደባቸውምን?

እኛስ ከዚያ የሚበልጥ ብርሃንና ዕድል አልተቀበልንምን?

በዛሬዎቹ ብዙ ሃይማኖተኛ ሰዎችና በጥንቶቹ ፈሪሳውያን መካከል መመሳሰል የለምን?

ኢየሱስ በውጭ ሃይማኖተኛ መስለው ደካሞችን የሚበዘብዙትን አልኰነናቸውምን?

ዛሬም እንኳ በቅድስና ቃል እየተናገሩ በሌሎች ላይ ግፍ የሚሠሩ ሰዎች የሉምን?

እንዲህ ያለ ሁኔታ ባለበት ስፍራ የእግዚአብሔር ቃል ዛሬም ሊሠራ አይችልምን?

«ወዮ ኃጢአተኛ ሕዝብ፥ በደል የሞላበት ወገን፥ የክፉ አድራጊዎች ዘር፥ ርኩሰትን የሚያደርጉ ልጆች!» (ኢሳይያስ 1:4) በአንዳንድ ስፍራዎች ዛሬም፦ «ነቢያት በሐሰት ትንቢት ይናገራሉ... ሕዝቤም እንዲህ ማድረግ ይወድዳል» (ኤርምያስ 5:31) የሚለው እውነት አይደለምን? ምናልባት አንድ ሰው፦ «በእርግጥ እኛ ያን ያህል መጥፎዎች አይደለንም» ይል ይሆናል።

እንግዲያስ ዙሪያችሁን ተመልከቱ።

በጥንቃቄ አስተውሉ።

አንዳንድ ሰዎች «እናምናለን» ከሚል ሰው ይልቅ ከማንም ጋር ቢነግዱ እንደሚመርጡ አንዳንድ ጊዜ የተለመደ አባባል አልሆነምን?

የሚያሳዝነውስ፣ ለእንዲህ ያለው ትችት አንዳንድ ጊዜ ምክንያት አልነበረምን?

ክርስቲያኖች ቅንነትንና ታማኝነትን ሳያቋርጡ ካላሳዩ፣ የማያምኑ ሰዎች በቤተ ክርስቲያን ላይ ሲያፌዙ ልንደነቅ ይገባናልን?

እያንዳንዱ የንግድ ግብይት በፍትሕ ይከናወናል ማለት እንችላለንን?

ሰዎች ሁልጊዜ ትክክለኛና ተገቢ ዋጋ ይጠይቃሉን?

ወይስ ብዙዎች ዕድል ባገኙ ቍጥር ሌሎችን ይበዘብዙና ከዚያም ተቀባይነት ያለው ነገር ብለው ይጠሩታል?

የሚመለከተው ገንዘብ ትንሽም ይሁን ትልቅ፣ ሌላውን ሰው አላግባብ መበዝበዝ አሁንም ስሕተት ነው።

እግዚአብሔር ቅሚያን ከከባድ ኃጢአቶች ጋር ይቈጥረዋል።

ጌታ በቃሉ መሠረት እንድኖር ይርዳኝ፦ «እያንዳንዱ ለራሱ የሚጠቅመውን አይመልከት፥ ለባልንጀራው ደግሞ እንጂ።» (ፊልጵስዩስ 2:4) ዕድሉ ስላለኝ ብቻ ባልንጀራዬን አላግባብ ለመበዝበዝ እንቢ የሚል ፍቅር ይኑረኝ።

ከተከታዮቹ አንዱ ነኝ እያልሁ የኢየሱስ ክርስቶስን ክቡር ስም ፈጽሞ እንዳላዋርድ።

ይህ የሐሰትና ራስ ወዳድ ፍቅር የሚወገድበት ጊዜ ደርሷል።

የእውነተኛ ፍቅር የመጀመሪያውና እጅግ አስፈላጊው መርሕ ጽድቅ ነው።

ከጽድቅ ውጭ እውነተኛ ፍቅር የለም።

ፍቅራችሁ ከጽድቅ ጋር የማይስማማ ከሆነ ከእግዚአብሔር አይደለም።

እግዚአብሔር በሕይወታችሁ ውስጥ ያለን አንድ ስሕተት ካሳያችሁ፣ እንዲህ በሉ፦ «ጌታ ሆይ፥ ብርሃንህ በሙሉ ይብራበት። ለመለወጥ ገና ጊዜ ሳለ ስለ ገለጥህልኝ አመሰግንሃለሁ። ቢላህን አምጣበት። ሥሩ በልቤ ውስጥ ጠልቆ ቢገባም እንኳ ቈርጠህ አስወግደው። ፈጽሞ እንዲወገድ እፈልጋለሁ።»

ይህን ታደርጋላችሁን?

እግዚአብሔር እውነተኞች፣ ቅኖችና ንጹሓን እንዲያደርጋችሁ ትፈቅዱለታላችሁን?

ይበልጥ እርሱን እንድትመስሉ እንዲያደርጋችሁ ትፈቅዱለታላችሁን?

ለእግዚአብሔርና ለሰዎች ሁሉ ባለው ንጹሕና ቅዱስ ፍቅሩ ትሞላላችሁን?

ጌታ ለእናንተ የሚፈልገው ይህ ነው።

ልጁን የላከውም ለዚህ ነው።

ሳንለወጥ እንድንኖር እየተወን ወደ መንግሥተ ሰማያት የሚያስገባ ላይ ላዩን መንገድ ለማዘጋጀት አይደለም፤ ይልቁንም እንድንሆን ወደሚፈልገው ሰዎች ሊለውጠን ነው።

ይህንንም ሊያደርግ ይችላል።

ታላቁ ሐኪም ፈቃደኛ ነው።

በቂ ፍቅር አለው።

በቂ ኃይል።

በቂ ጸጋ።

ልባችሁን በሙሉ ለእርሱ አደራ ስጡ።

ይህ መለኮታዊ ፍቅር በውስጣችሁ እንዲፈጠር ትፈቅዳላችሁን?

መከራን ለመቀበል ፈቃደኞች ያደርጋችኋል።

ችግርን ለመታገሥ ፈቃደኞች።

ነውርን፣ ንቀትንና ስደትን ለመሸከም ፈቃደኞች።

ክርስቶስ የመጣበት ዓላማ እንዲፈጸምና የክቡር መንግሥቱ እድገት እንዲገፋ፣ የሰው ኃይል ሊያደርገው የሚችለውን ሁሉ ለማድረግና የሰው ኃይል ሊታገሠው የሚችለውን ሁሉ ለመታገሥ ፈቃደኞች ያደርጋችኋል።