ፍቅር

«እንዲህም ከሆነ፥ እምነት ተስፋ ፍቅር እነዚህ ሦስቱ ጸንተው ይኖራሉ፤ ከእነዚህም የሚበልጠው ፍቅር ነው።» — 1ኛ ቆሮንቶስ 13:13 ከእምነትም ከተስፋም የሚበልጥ መሆን እንዴት ያለ ክቡር ነገር መሆን አለበት—በእርግጥም እጅግ ክቡር ነው! ነገሮች በሰዎች ዘንድ ዋጋቸውና ክብራቸው በጨመረ መጠን፣ ሰዎች እነርሱን ለማስመሰል የሚያደርጉት ጥረትና የሚደፍሩት አደጋም በዚያው መጠን ይጨምራል።

በዚህ ተንኰለኛ ዓለም ውስጥ ካሉት የማጭበርበር ዘርፎች ሁሉ፣ ሐሰተኛ ገንዘብን፣ በተለይም የወረቀት ገንዘብን፣ ከማተም የበለጠ ብዙ ጊዜና ብልሃት የፈሰሰበት ዘርፍ የለም ብዬ አስባለሁ። ክፉ ሰዎች ለራሳቸው ጥቅም እጅግ ውድ የሆኑትን የሰው ጥበብ ውጤቶች ለማስመሰል እንደ ሞከሩ፣ እንዲሁ ዲያብሎስ ከመጀመሪያ ጀምሮ የእግዚአብሔርን እጅግ ክቡር ነገሮች ሲያስመስልና ሰዎች በአጠቃላይ ልዩነቱን ማየት እስኪሳናቸው ድረስ እጅግ የሚመሳሰል ነገር ለማዘጋጀት ሲጥር ኖሯል። ምናልባትም አስመሳይ ፍቅርን ከማዘጋጀት በበለጠ የተሳካለት ዘርፍ የለም። በዚህ ዘመን ፍጹም አድርጎታል ብዬ ለማሰብ እደርሳለሁ። አሁን ያለውን አስመሳይ ፍቅር ከዚህ በላይ ብዙ ሊያሻሽለው ይችላል ብዬ አላስብም።

ይህ ፍቅር—ይህ ፍቅር—የእግዚአብሔር እጅግ ክቡር ሀብት ነው። በልቡ ዘንድ ከሰፊው ፍጥረተ ዓለሙ ግዛቶች ሁሉ ይልቅ ውድ ነው—ከፈጠራቸውም ክቡራን ፍጥረታት ሁሉ ይልቅ ውድ ነው። ስለዚህም ከመላእክት ሠራዊት መካከል እጅግ ከፍ ያሉት አንዳንድ መናፍስት ይህን ፍቅር በጣሱ ጊዜ፣ ከሰማያት ከፍታ ወደ ሲኦል ጥልቀት ጣላቸው።

ለምን?

እነዚያን ድንቅ ፍጥረታት ስላላከበራቸው አይደለም፤ ነገር ግን ይህን ፍቅር ከእነርሱ አብልጦ ስላከበረው ነው። ራስ ወዳድነት የሰማይን የፍቅር ስምምነት እንዲያደፈርሰው የፈቀዱትን መናፍስት ከመራራት ይልቅ ያን ስምምነት መጠበቅ ለፍጥረተ ዓለሙ ደኅንነት እጅግ አስፈላጊ መሆኑን አየ።

ስለዚህም ጌታችን እንዲህ ይላል፦ «ሰይጣንን እንደ መብረቅ ከሰማይ ሲወድቅ አየሁ።» (ሉቃስ 10:18) የዚያ የመጀመሪያው ዓመፅ አስከፊ ፍሬዎች ሁሉ ደግሞ ሲወድቁ የሚያይበት ቀን ይመጣል። ያን የክብር ቀን አፋጥነው!

ነገር ግን ስለዚህ ክቡርና ውብ ፍቅር ለጥቂት ጊዜ እናስብ። በመጀመሪያ ምን እንደ ሆነ ለመግለጽ እንሞክር።

ምንድን ነው?

አንደኛ፦ መለኮታዊ ነው። በመንፈስ ቅዱስ በልብ ውስጥ መፍሰስ አለበት።

ይህን ሰማያዊ ተክል ባልታደሱ ሰዎች መካከል በከንቱ እንፈልገዋለን። በተበላሸው የሰው ተፈጥሮ አፈር ውስጥ አይበቅልም። የሚበቅለው የእውነተኛ ንስሐ ማረሻ የልብን ደረቅ መሬት በገመሰበት፣ በተሰቀለው አዳኝ ማመን ባነጻው፣ ቡሩኩ መንፈስ ቅዱስም ለዘለቄታው በያዘው ስፍራ ብቻ ነው።

ይህ የእግዚአብሔር ፍቅር ነው—ለእግዚአብሔር ያለ ፍቅር ብቻ ሳይሆን፣ እግዚአብሔርን የሚመስል፣ ከእግዚአብሔር የሚመጣ፣ እርሱ ወደሚወዳቸው ዓላማዎችና ነገሮችም የሚያዘነብል ፍቅር ነው።

በመንፈስ ቅዱስ በልብ ውስጥ የተተከለ መለኮታዊ ሥራ ነው።

ምናልባት ከእናንተ አንዳንዶቻችሁ፦ «እንግዲያስ ስለሌለኝ እርሱን ለማሳደግ መሞከሬ ከንቱ ነው» እያላችሁ ይሆናል።

ልክ ነው።

ለዘላለም ብትቆርጡ፣ ብትገርዙና ውኃ ብታጠጡ እንኳ ያልተተከለውን ማሳደግ ፈጽሞ አትችሉም።

አስቀድሞ የሚያስፈልጋችሁ ይህ ፍቅር በልባችሁ ውስጥ እንዲፈስስ ነው።

የዚህ ዘመን ታላላቅ ስሕተቶች አንዱ፣ የሰው ተፈጥሮ መገረዝ፣ መሻሻልና ማደግ ብቻ ያስፈልገዋል፤ ከዚያም መልካም ሆኖ ይገኛል የሚለው እምነት ነው።

አይደለም፣ አይደለም!

«የሰማዩ አባቴ ያልተከለው ተክል ሁሉ ይነቀላል።» (ማቴዎስ 15:13) ይህን መለኮታዊ ፍቅር የምትፈልጉ ከሆነ፣ ያልታረሰውን የልባችሁን መሬት ማረስና ሰማያዊውን ገበሬ መጥቶ በዚያ እንዲዘራው—ወደ ነፍሳችሁ እንዲያፈስሰው—መጋበዝ አለባችሁ።

ሁለተኛ፦ መለኮታዊ መርሕ ነው። ይህ ፍቅር ከተራ ተፈጥሯዊ መውደድ የተለየ መለኮታዊ መርሕ መሆኑን እንድታስተውሉ እፈልጋለሁ።

ሰዎች ሁሉ ፍቅር እንደ ተፈጥሯዊ ስሜት አላቸው። ደስ የሚያሰኟቸውን ወይም በጎ የሚያደርጉላቸውን በተፈጥሮ ይወዳሉ።

«የሚወዱአችሁን ብትወዱ ምን ዋጋ አላችሁ? ቀራጮችስ ያንኑ ያደርጉ የለምን?» (ማቴዎስ 5:46) ክፉ ሰዎች፣ ነብር ግልገሎቿን እንደምትወድ፣ በተፈጥሮ መውደድ እርስ በርሳቸው ይዋደዳሉ።

በዚህ ጉዳይ ላይ በሃይማኖተኛ ሰዎች መካከል ታላቅ ግራ መጋባት አለ። ለሰው ልጆች ርኅራኄና ልግስና ይሰማቸዋል፤ ድሆችን ለመመገብም ንብረታቸውን ሊሰጡ ይችላሉ፤ ሆኖም በልባቸው ውስጥ የመለኮታዊ ፍቅር ብልጭታ እንኳ ላይኖር ይችላል።

ሳኦል እግዚአብሔር ከተለየው በኋላ እንኳ ለቤተሰቡና ለመንግሥቱ በጎ ስሜት ፈጽሞ አልጐደለውም ነበር።

በሲኦል የነበረው ባለጠጋ ስለ ወንድሞቹ በመጠኑ ይጨነቅ ነበር።

ነገር ግን ከሁለቱ አንዳቸውም የዚህ መለኮታዊ ፍቅር ብልጭታ አልነበራቸውም።

እንዳትታለሉ ተጠንቀቁ። ሚሊዮኖች ተታልለዋል።

አስመሳዩ ፍቅርና መለኮታዊው ፍቅር በባሕርያቸው ፈጽሞና ለዘለቄታው የሚለያዩባቸውን አንድ ሁለት ነጥቦች እንመልከት።

አንደኛ፦ አስመሳይ ፍቅር ራስ ወዳድ ነው። አስመሳይ ፍቅር ራስ ወዳድ ነው። በሰው ተፈጥሮ ውስጥ ያለን አንዳች የራስ ወዳድነት ፍላጎት ለማርካት ካልሆነ በቀር ፈጽሞ አይሠራም። ሊያነሣሡት የሚችሉ ምክንያቶች በሺህ የሚቈጠሩ ናቸው—ዘርዝረን ልንጨርሳቸው አንችልም—ነገር ግን ሁለት ሦስቱን እንመለከታለን።

ሰው ድሆችን ለመመገብ ያለውን ሁሉ ሊሰጥ፣ ሥጋውንም ለመከራ አሳልፎ ሊሰጥ ይችላል፤ ሆኖም እውነተኛ ፍቅር ሳይኖረው ሊቀር እንደሚችል በዚህ ምዕራፍ እናነባለን።

እንዴት ያለ አስገራሚ ሐሳብ ነው።

ሆኖም እንዲህ ያለ ነገር ሊሆን እንደሚችል የሚያሳዩ ብዙ ምሳሌዎች አሉ።

በመጀመሪያ፣ ሰው ይህን ሁሉ የሚያደርገው ራሱን የሰጠለትን የሚወደውን የእምነት ሥርዓት ለመደገፍና ለማስፋፋት ሊሆን ይችላል። ሰዎች በፖለቲካ ወይም የሀገራቸው ጥቅም ነው ብለው በሚያስቡት ነገር እንደሚዋጡ፣ ዓላማቸውን ለማራመድ ሲሉ ታላቅ አደጋን ለመጋፈጥ እንኳ ፈቃደኞች ሊሆኑ ይችላሉ።

ደግሞም ሰው እንደዚህ ያሉትን ነገሮች የዘላለምን ሕይወት ለማትረፍ በመጣጣር ሊያደርጋቸው ይችላል። ጳውሎስ የራሱን ጽድቅ ለማቆም በፈለገ ጊዜ እንዲህ አደረገ። በኋላም ከቅንዓቱ ሁሉ በስተጀርባ ያለው አንቀሳቃሽ ኃይል ራሱ እንደ ነበረ ይነግረናል። ሁሉም ለራሱ ከፍታ ነበር። በውስጡ መለኮታዊ ፍቅር አልነበረም። በዚያን ጊዜ፣ እነዚያን ነገሮች እያደረገ እንኳ፣ ያልታደሰ፣ ክርስቶስ የሌለውና ራስ ወዳድ ነበር።

ወይም፣ ሦስተኛ፣ ሰው ተፈጥሯዊ የሆነውን የለጋስነት ጠባዩን ለማርካት ብቻ ሊሠራ ይችላል።

ለጋስ የሆነ አንድ ወዳጄ ስለ ስጦታዎቹና ስለሚያመጡለት ደስታ በምሥጢር ሲያጫውተኝና ሁሉንም ለመለኮታዊ ጸጋ ሲሰጥ እንዲህ እለው ነበር፦ «ቆይ ወዳጄ፤ ሁሉም ጸጋ መሆኑን እርግጠኛ አይደለሁም። አንዳንድ ሰዎች መቀበልን ከሚወዱት በላይ አንተ መስጠትን ትወዳለህ። ስጦታዎችህ ወዴት እንደሚሄዱ ባለመመርመርህ ዋጋህን እንዳታጣ ተጠንቀቅ። ገንዘብህን ለሚመጣው ጉዳይ ሁሉ አትስጥ። ስላለህ ሀብት በእግዚአብሔር ፊት ተጠያቂ መሆንህን፣ እንዴት እንደ ተጠቀምህበትም እግዚአብሔር ሒሳብ እንደሚጠይቅህ አስታውስ።»

እውነተኛ ፍቅር የተለያዩ ችግሮችን ለመመርመር ጊዜ ይወስዳል፤ ለእግዚአብሔር ክብርና ለሰዎች መዳን ለመስጠት የተሻሉ አጋጣሚዎችን ይፈልጋል።

ልግስናችሁ እንደዚያ ያለ ካልሆነ፣ ሳታመዛዝኑ የመንፈስ ቅዱስ ሥራ ነው አትበሉት፤ በዚህ ሕይወትም ሆነ በሚመጣው ስለ እርሱ ምንም ዋጋ አትቀበሉምና።

የሐሰት ፍቅር በራስ ይጀምራል፤ በምድርም ያበቃል።

ከእግዚአብሔር ፍቅር የሚለይበት አንዱ መንገድ ይኸውላችሁ።

የዲያብሎስ ፍቅር በዋነኝነት የሚያተኩረው በሰው ምድራዊ ገጽታ ላይ ሲሆን ለመንፈሳዊው ገጽታ የሚሰጠው ቦታ አነስተኛ ነው። በዚህ ረገድ ሰዎችን እንደ ሙሉ ፍጡር አድርጎ ከሚያይና ሁልጊዜ ለነፍስ ቀዳሚውን ስፍራ ከሚሰጠው መለኮታዊ ፍቅር ጋር በቀጥታ ይቃረናል።

በዚህ ዘመን አስመሳይ የበጎ አድራጎት ሥራዎችን በብዛት እናያለን።

ባለፈው ቀን ሃይማኖታዊ ነኝ የሚል አንድ ኅትመት አንሥቼ በቅርቡ ስለ ሞተ አንድ ሰው የሰጠውን የሞቀ ውዳሴ አነበብሁ። በልቤም፦ ይህ በክርስቲያን ሀገር ውስጥ የሚገኝ የክርስቲያን ኅትመት ነው ብሎ የሚያስብ ሰው ይኖር ይሆን? አልሁ።

የነፍስ መኖር በጥቂቱ እንኳ አልታወሰም ነበር። ስለ ሰውየው መንፈሳዊ ሁኔታ ወይም ስለ ዘላለማዊ ዕጣ ፈንታው ምንም አልተጠቀሰም። አንድ ሁለት ተራ ሰብዓዊ ባሕርያቱ ተለይተው ልዩ ሰው እስኪመስል ድረስ ተወደሱ። ነገር ግን ስለ ነፍስ፣ ስለሚፈርድበት እግዚአብሔር፣ ስለ ሰማይም ሆነ ስለ ሲኦል አንድም ቃል አልተነገረም።

ሰዎች እግዚአብሔርን ስለማያውቁ፣ አልፎ ተርፎም ስለ ክፉ ሰዎች ሲናገሩ ብዙ ጊዜ፦ «ቸሮች መሆን አለባችሁ። መፍረድ የለባችሁም» ይላሉ።

ሰይጣን እንዲህ ያለው ወደ አንድ ወገን ያደላ ፍቅር ምን ያህል ቢበዛ ግድ የለውም። በበዛ መጠን ዓላማውን በተሻለ ያገለግላል። ሰዎችን በኃጢአታቸው ውስጥ ይበልጥ እንዲመቻቸው ያደርጋል፤ ወደ ጥፋትም በቀላሉ እንዲነዱ ይረዳል።

ወዳጆቼ ሆይ፣ የተራቡ ነፍሳትን ከመመገብ ይልቅ ጊዜያዊ ችግርን ለማስታገስ ይበልጥ ትጨነቃላችሁን? እንዲህ ከሆነ፣ ፍቅራችሁ ከወዴት እንደሚመጣ ልታውቁ ትችላላችሁ! አንዱን ብቻ አስተምራለሁ፣ ሌላውን ግን ፈጽሞ አላስተምርም ብላችሁ ቃሌን አታጣምሙ። ይህ ከቶ አይሁን፤ «የዚህ ዓለም ገንዘብ ያለው፥ ወንድሙም የሚያስፈልገው ሲያጣ አይቶ ያልራራለት ማንም ቢሆን፥ የእግዚአብሔር ፍቅር በእርሱ እንዴት ይኖራል?» ነገር ግን በሌላ በኩል፣ ወንድሙ በመንፈስ ሲራብ—የሕይወትን እንጀራ አጥቶ ሲሞት—አይቶ ይህን መንፈሳዊ ችግሩን ባያገለግልለት፣ የክርስቶስ ፍቅር በእርሱ እንዴት ይኖራል? እውነተኛ ክርስትና ለሥጋም ለነፍስም እንደሚያስብ አውቃለሁ። እግዚአብሔር ይመስገን፣ ያስባል፤ ነገር ግን ነፍስን ሁልጊዜ በመጀመሪያ ስፍራ እንደሚያስቀድም ልብ በሉ። ጌታ ሕዝቡን እንደ መገበ አውቃለሁ፤ ነገር ግን ከዚያ በፊት ነፍሳቸውን ለማዳን እየሞከረ ሦስት ቀን ከእርሱ ጋር አቆያቸው፤ በዚያም መካከል በተራቡ ጊዜ አስቀመጣቸውና ሥጋቸውን መገበ። ሁልጊዜ አስቀድሞ ለነፍስ ይጠነቀቅ ነበር፤ መለኮታዊ ፍቅር ያደረበት ሰው ሁሉም እንዲሁ ያደርጋል።

ለምን? መለኮታዊ ፍቅር ዓይኖቹን ስለ ከፈተለት ነው። የነፍሳትን ዋጋ ይገነዘባል። ሲራቡ ያያቸዋል። ሲኰነኑ ያያቸዋል፤ ራሱንም መግታት አይችልም። እነርሱን የማዳን ምኞቱ እንደ ጎርፍ ከውስጡ ይፈልቃል፤ ይመለከታቸዋል፣ ይራራላቸዋልም። ፍቅራችሁን በዚህ ምልክት ፈትኑት፦ እየሞቱ ያሉትን፣ የተራቡትንና በግማሽ የተኰነኑትን የወገኖቻችሁን ነፍሳት ታስተውላላችሁን? የዓለምን ሁኔታና የቤተ ክርስቲያንን ሁኔታ ዘወር ብላችሁ ትመለከታላችሁን? ታስቡበታላችሁን? ሕዝቅያስና ኤርምያስና ሆሴዕ እንዳደረጉት ወደ እልፍኛችሁ ገብታችሁ በጌታ ፊት ትዘረጉታላችሁን? ዳንኤልና ጳውሎስ እንዳደረጉት ትመለከቱታላችሁን፣ ደጋግማችሁ ታሰላስሉታላችሁን፣ ታለቅሱበታላችሁን፣ ትጸልዩና ትጮኻላችሁን? ወንድሞቼ፣ እኅቶቼ፣ ራሳችሁን በዚህ ምልክት መርምሩ።

መለኮታዊ ፍቅር ሁልጊዜ ያተኮረው በዚያ የወሰን የለሹ ፍቅር ታላቅ ጥያቄ ላይ ነው፤ ማቴዎስ 16:26፦ «ሰው ዓለሙን ሁሉ ቢያተርፍ ነፍሱንም ቢያጐድል ምን ይጠቅመዋል?

ወይስ ሰው ስለ ነፍሱ ቤዛ ምን ይሰጣል?»

ኦ፣ ይህን ከጆሮዬ ወይም ከልቤ ፈጽሞ ማውጣት አልችልም! ከነፍስ መዳን ጋር ሲነጻጸር የሁሉ ነገር ባዶነትና ከንቱነት እንዴት ግልጽ ሆኖ ይታየኛል! ሰው በደሀ መጠለያ ቢሞት ምን ያደርጋል—እንደ አልዓዛር ቍስል ለብሶ በደጅ ላይ ቢሞት—ነፍሱ ከዳነች ምን ያደርጋል? ነፍስ የማትሞት መሆኗ፣ የሥጋ ሞትም፣ ነፍስ ከዳነች፣ የዘላለም ደስታ፣ እድገትና ቅድስና ወደ ሞላበት የክብር የወደፊት ሕይወት መግቢያዋ ብቻ መሆኑ የእኔ እምነት እንደ ሆነ ሁሉ የእናንተም እምነት ነው።

ሕፃን ሰው በሆነ ጊዜ በትምህርቱ ላይ እንዴት ያለቅስ እንደ ነበረ ያስታውሳልን? ትምህርቱ ያስገኘለትን ጥቅም እየተደሰተ ሳለ በትምህርት ዘመኑ ስለ ገጠሙት ትናንሽ ችግሮች ሁሉ ያሰላስላልን? እንዲሁም ነፍሳችንን ብናድንና የሌሎችንም ነፍሳት ለማዳን ብንረዳ፣ በዚህ ያሉት መከራዎቻችን፣ ፈተናዎቻችንና ሐዘኖቻችን ሁሉ እጅግ ያነሰ ክብደት ያላቸው ሆነው ይታዩናል።

ይህ መለኮታዊ ፍቅር ሌላውን ሁሉ ለነፍሳት መዳን እንዲያገለግል ያደርገዋል፤ ውስጣዊውንና መንፈሳዊውን ሰው ለማዳንና ለመባረክ ሌላውን ሁሉ ይጠቀምበታል። ጌታ ብዙ ሕዝብን ከመገበ በኋላ እንደ ገና ሊመገቡ ወደ እርሱ በመጡ ጊዜ፦ «እውነት እውነት እላችኋለሁ፥ የምትፈልጉኝ እንጀራን ስለ በላችሁና ስለ ጠገባችሁ ነው እንጂ ምልክቶችን ስላያችሁ አይደለም።» (ዮሐንስ 6:26) ያለበትን ጊዜ ታስታውሳላችሁን? እናንተ፦ «ልክ ነው፤ ሕዝቡ ምግብ ያስፈልገዋል፤ ተርበዋል» ትሉ ይሆን ነበር። ነገር ግን በእነዚህ ቃላት ውስጥ የተገለጸውን መለኮታዊ ሐዘን—ከሰማያዊው እንጀራ ይልቅ ምድራዊውን እንጀራ እስኪያከብሩ ድረስ በመንፈስ የደነዘዙ መሆናቸውን—ትሰማላችሁን? ለሰዎች የቻላችሁትን ያህል የሥጋ እንጀራ ስጡ፤ ነገር ግን አስቀድማችሁ መንፈሳዊ እንጀራን መስጠታችሁን እርግጠኞች ሁኑ፤ ይህ የእውነተኛ ፍቅር ምልክት ነውና።

ይህ ፍቅር አላችሁን? እያንዳንዷ ነፍስ ይህ ፍቅር እንዳላት ወይም እንደሌላት ታውቃለች። ሰዎች በሃይማኖት ጉዳይ ብዙ ጊዜ እንዲህ ምክንያታዊነት ይጐድላቸዋል፤ አናውቅም ይላሉ። ነገር ግን እግዚአብሔርን ወይስ ራሳችሁን አብልጣችሁ እንደምትወዱ በሁለት ደቂቃ ውስጥ ልታውቁ ትችላላችሁ። አንዲት ሴት ባሏን ወይስ ራሷን አብልጣ እንደምትወድ አታውቅም ልትሉኝ ነውን! ከንቱ ንግግር ነው! ማስረጃው ምንድን ነው? እርሱን ደስ ለማሰኘት ትጥራለች፤ ስለ እርሱም ራሷን ለመሠዋት ፈቃደኛ ናት፤ እንዲያውም የእርሱን ጥቅም የራሷ ታደርገዋለች።

እግዚአብሔርን አብልጠህ ትወዳለህን? የራስህን ጥቅም ትተህ የእርሱን ለመሻት ፈቃደኛ ነህን? ከሰማይ የተወለደና ወደ ሰማይ የሚመራ ይህ መለኮታዊ ፍቅር አለህን? ከሌለህ፣ ወዳጄ ሆይ፣ አሁኑኑ እንዲኖርህ ቁረጥ። መንፈስ ቅዱስ ወደ ልብህ እንዲያፈስሰው ወደ እግዚአብሔር በብርቱ መጮኽ ጀምር። ክርክሮችህንና ማመካኛዎችህን ተውና ወደ መስቀሉ ግርጌ መጥተህ፦ «ጌታ ሆይ፣ ና፤ ይህን ምስኪንና ኃጢአተኛ ልቤን ሰባብረው፤ ይህን ውብ፣ ንጹሕና መለኮታዊ ፍቅር አፍስስበት» ብለህ ለምነው። ከዚያም የራስህን ጥቅም ሳይሆን የኢየሱስ ክርስቶስ የሆነውን ነገር ትፈልጋለህ።