ንስሐ

ማቴዎስ 3:2 «መንግሥተ ሰማያት ቀርባለችና ንስሐ ግቡ።» ማቴዎስ 4:17 «ከዚያ ዘመን ጀምሮ ኢየሱስ ‹መንግሥተ ሰማያት ቀርባለችና ንስሐ ግቡ› እያለ ይሰብክ ጀመር።» «ንጉሥ አግሪጳ ሆይ፥ ስለዚህ ከሰማይ የታየኝን ራእይ እምቢ አላልሁም። ነገር ግን አስቀድሜ በደማስቆ ላሉት በኢየሩሳሌምም በይሁዳም አገር ሁሉ ለአሕዛብም ንስሐ ይገቡ ዘንድና ለንስሐ የሚገባ ነገር እያደረጉ ወደ እግዚአብሔር ዘወር ይሉ ዘንድ ተናገርሁ።» — የሐዋርያት ሥራ 26:19፣ 20።

በሦስት ምስክሮች አፍ — በመጥምቁ ዮሐንስ፣ በኢየሱስ ክርስቶስና በሐዋርያው ጳውሎስ — ይህ ቃል ይጸናል፤ ይኸውም ንስሐ ወደ እግዚአብሔር መንግሥት ለመግባት የግድ አስፈላጊ ቅድመ ሁኔታ መሆኑ ነው።

ብዙ ሰዎች በዚህ ጉዳይ ላይ እጅግ ግራ ተጋብተዋል፤ ንስሐን እግዚአብሔር እንዲያው በዘፈቀደ ያደረገው ሥርዓት አድርገው ይቈጥሩታል። እኔ ግን ሁሉን የሚችለውና ወሰን የሌለው አእምሮ ሊያደርገው በሚችለው መጠን እግዚአብሔር የሰውን መዳን ቀላል አድርጎታል ብዬ አምናለሁ። ይሁን እንጂ «ንስሐ እንድንገባና ወደ እግዚአብሔር ዘወር እንድንል» የግድ የሚያስፈልግበት ምክንያት አለ። ክፉና የማይታዘዝ ልጅ ይቅርታ ከማግኘቱ በፊት ስሜቱ ተመልሶ ከአባቱ ጋር መስማማት እንዳለበት ሁሉ፣ የእኔም ስሜት ተለውጦ በእግዚአብሔር ፊት ወደ ንስሐ መምጣቱ እንዲሁ የግድ አስፈላጊ ነው። በሁለቱም ሁኔታዎች የሚሠሩት የአእምሮ ሕጎች ፍጹም አንድ ዓይነት ናቸው፤ በሁለቱም ውስጥ ያለው አስፈላጊነትም አንድ ነው።

ከእናንተ መካከል አባካኝ ልጅ ያለው አባት ካለ፣ እጠይቅሃለሁ፦ ከልጅህ ጋር ያልታረቅኸው ለምንድን ነው? ትወደዋለህ — እጅግ አድርገህ ትወደዋለህ። ምናልባትም ከሌሎች ልጆችህ ሁሉ ይበልጥ ለእርሱ ያለህ ፍቅር ይሰማህ ይሆናል። ልብህ በየቀኑ ስለ እርሱ ይናፍቃል፤ ሌሊትና ቀን ስለ እርሱ ትጸልያለህ፤ በሌሊት ስለ እርሱ ታልማለህ፤ ልብህ ለልጅህ ይቃጠላል፤ እንደ ዳዊትም «አቤሴሎም ሆይ፥ አቤሴሎም ሆይ፥ ልጄ ሆይ፥ ልጄ ሆይ» ትላለህ። ታዲያ ለምን አልታረቅኸውም? ለምን ራሱን አትዳብሰውም ወይም ፊቱን አትደባብሰውም፤ «የምወድህ ልጄ ሆይ፥ በአንተ ደስ ብሎኛል። በደስታ እወድሃለሁ፤ ሙሉ ይሁንታዬን እሰጥሃለሁ» ለምን አትለውም? ለምን ሁልጊዜ ትገሥጸዋለህ? ለምንስ ከአንተ አርቀህ ለመያዝ ትገደዳለህ? ለምን ከእርሱ ጋር በወዳጅነት መኖር አትችልም? ለምንስ እንደ ተወዳጅዋና ታዛዥዋ ሴት ልጅህ በዚያው ሁኔታ ወደ ቤትህ እንዲገባና እንዲወጣ፣ ከአንተም ጋር እንዲኖር ማድረግ አትችልም?

«ወይ!» ትላለህ፤ «ነገሩ ሌላ ነው፤ አልችልም። ‹አልፈልግም› አይደለም፤ ‹አልችልም› ነው።

ይህ ሊሆን ከመቻሉ በፊት የልጁ ስሜት በእኔ ላይ መለወጥ አለበት። እርሱ ከእኔ ጋር ተጣልቷል፤ ስለ እኔ የተሳሳተ አመለካከት አለው፤ ጨካኝ፣ ምሕረት የለሽ፣ ብዙ የምጠይቅና ኃይለኛ እንደ ሆንሁ ያስባል። አባት ሊያደርገው የሚችለውን ሁሉ አድርጌአለሁ፤ እርሱ ግን ነገሮችን ካሉበት በተለየ መንገድ ያያቸዋል፤ ይህንንም ክፉ ስሜት በእኔ ላይ ይዞ እስኪጠላኝ ድረስ ደርሷል፤ ፈቃዴንም እየተቃወመ መሄዱን ይቀጥላል።» ደግሞም እንዲህ ትላለህ፦ «እንደ ጥበበኛና ጻድቅ አባት በእርሱ ዘንድ ለውጥ እንዲመጣ አጥብቄ መጠየቅ የግድ ነው። ወደ እግሬ እስኪመጣ ድረስ እንደ ልጅ ልቀበለው አልችልም። ኃጢአቱን መናዘዝና ይቅር እንድለው መለመን አለበት። ያን ጊዜ፣ ወይ! የአባትነት ፍቅሬ እንዴት በደስታ ይፈልቃል! ልቀበለው እንዴት እሮጥ ነበር፤ እጆቼንም በአንገቱ ላይ እጠመጥም ነበር! ነገር ግን በዚህ ጉዳይ ውስጥ ‹አልችልም› የሚል ነገር አለ።» ልክ እንደዚሁ ነው። አንተ ኃጢአተኛ ሆይ፥ እግዚአብሔር ስለማይወድህ አይደለም፤ ታላቁና ቸሩ የእግዚአብሔር ልብ፣ ለማለት ያህል፣ ስለ አንተ የደም እንባ ስላላነባ አይደለም፤ ወደ እግሩ ብቻ ብትመጣ፣ ስሕተተኛ መሆንህን ብትናዘዝና ይቅርታውን ብትፈልግ፣ በዚህች ቅጽበት አፍቃሪ ክንዶቹን በአንተ ዙሪያ ስለማይጠመጥም አይደለም፤ ያለዚያ ግን ሊያደርገው አይገባውም — አይችልምም።

የፍጥረቱ ዓለም ሕጎች ይህን እንዳያደርግ ይቃወሙታል። ምናልባትም የሚሊዮኖች የማይሞቱ ፍጡራን ደኅንነት በዚህ ጉዳይ ውስጥ አለበት። በአንተ ዘንድ የልብ ለውጥ እስኪመጣ ድረስ አይደፍርም፤ ሊያደርገውም አይችልም። ንስሐ መግባት አለብህ። ሉቃስ 13:3፦ «ንስሐ ባትገቡ ሁላችሁ እንዲሁ ትጠፋላችሁ።» እንግዲህ ንስሐ ለመዳን የግድ አስፈላጊ ቅድመ ሁኔታ ከሆነ፣ ለጥቂት ጊዜ እንመልከተውና ንስሐ በእውነት ምን እንደ ሆነ ለማወቅ እንሞክር፤ ወይ! ዓለሙና ቤተ ክርስቲያን በዚህ ጉዳይ ላይ ምንኛ ግራ ተጋብተዋል!

ይህን የምለው ከመቶዎች ሰዎች ጋር በመነጋገር ስለማውቀው ነው። መንፈስ ቅዱስ ይርዳን! እንግዲህ በመጀመሪያ፣ ንስሐ ስለ ኃጢአት መወቀስ ብቻ አይደለም። ወይ! ቢሆን ኖሮ ዛሬ ማታ እንዴት ያለ የተለየ ዓለም ይኖረን ነበር! የእግዚአብሔር መንፈስ ስለ ኃጢአት በመውቀስ ሥራውን በልባቸው ውስጥ የሠራባቸው በአሥር ሺዎች የሚቈጠሩ ሰዎች አሉና። እግዚአብሔር አግሪጳንና ፊስጦስን እንደ ወቀሳቸው ስለ ኃጢአት የወቀሳቸውን ሰዎች ብዛት ብናውቅ፣ እጅግ እንደምንደነግጥ፣ እንደምንገረምና እንደምንደናገር እፈራለሁ። ወይ! ለነፍሳቸው የተጨነቁ ሰዎች በሚመጡባቸው ስብሰባዎቻችን ላይ እጄን ጨብጠው እንዲህ ያሉኝን ሰዎች ብዛት ልነግራችሁ አልችልም፦ «ወይ! ቀድሞ ይሰማኝ እንደ ነበረ አሁንም ቢሰማኝ ምን ባልሰጠሁ!

ከአሥራ አምስት፣ ወይም ከአሥራ ሰባት፣ ወይም ከሃያ ዓመት በፊት» — እያሉ ይቀጥላሉ — «ስለ ኃጢአቴ እጅግ ተወቅሼ እንቅልፍም ምግብም ያልነበረኝ፣ ዕረፍትም ያጣሁበት ጊዜ ነበር፤ ነገር ግን ሰላም እስካገኝ ድረስ ከመቀጠል ይልቅ ልቤ ወደ ሌላ ተሳበ፣ ቀዘቀዝሁም፤ አሁንም እንደ ድንጋይ ደንድኛለሁ።»

በዚህ ሁኔታ ውስጥ ያሉ — በአንድ ወቅት ስለ ኃጢአት የተወቀሱ — በአሥር ሺዎች የሚቈጠሩ እንዳሉ እፈራለሁ። ሌሎች ደግሞ አሁን የተወቀሱ በሺዎች የሚቈጠሩ አሉ። እንዲህ ይላሉ፦ «አዎ፣ አገልጋዩ የሚለው እውነት ነው። በእግዚአብሔር ላይ የማደርገውን ውጊያ ትቼ የጦር ዕቃዬን ማስቀመጥ እንዳለብኝ አውቃለሁ፤ ይህችን ቀኝ እጄን ቆርጬ መጣል፣ ይህችንም ቀኝ ዓይኔን አውጥቼ መጣል እንዳለብኝ አውቃለሁ።» ስለ ኃጢአት ተወቅሰዋል፤ ከዚያ ግን አያልፉም። ይህ ንስሐ አይደለም። ባለፈው ሳምንት እንደ ኖሩ በዚህ ሳምንትም ይኖራሉ። ለመንፈሱ ምንም ምላሽ አይሰጡም፤ መንፈስ ቅዱስን ይቃወማሉ። ንስሐ ስለ ኃጢአት ማዘን ብቻም አይደለም። ሰዎች አምርረው ሲያለቅሱ፣ ሲንፈራገጡና ሲታገሉ አይቻለሁ፤ ነገር ግን አሁንም ጣዖቶቻቸውን አጥብቀው ያቅፋሉ፤ ከእነርሱ ልታላቅቃቸው ብትሞክርም በከንቱ ነው።

ወይ! ኢየሱስ ክርስቶስ ከእነዚያ ጣዖቶቻቸው ጋር ቢያድናቸው ኖሮ ምንም ተቃውሞ ባልነበራቸው ነበር።

ይህችን አንዲት የተለየች ጣዖት ይዘው በጠበበው ደጅ ማለፍ ቢችሉ ኖሮ ከብዙ ጊዜ በፊት ባለፉ ነበር፤ ያችን መተው ግን — ያ ሌላ ነገር ነው። እንደነዚህ ያሉ ሰዎች እንዲያደርግ የማይፈልገውን ነገር እንዲያደርግ ስትፈልጉ እንደሚያለቅሰው እንደ እልኸኛ ልጃችሁ ያለቅሳሉ። ያለቅሳል፤ በበትር ስትቀጡትም አብዝቶ ያለቅሳል፤ ነገር ግን እሺ አይልም። እሺ ሲል ንስሐ የገባ ይሆናል፤ እስከዚያ ድረስ ግን የተወቀሰ ኃጢአተኛ ብቻ ነው። እግዚአብሔር የመንፈሱን በትር፣ የመግቦቱን በትር፣ የቃሉን በትር ሲያሳርፍባቸው ኃጢአተኞች ያለቅሳሉ፣ ይቁነጠነጣሉ፣ ያቃስታሉ፤ እየጸለዩና ሊድኑ እንደሚፈልጉ ያስመስላሉ፤ ነገር ግን በዚያው ሁሉ ጊዜ አንገታቸውን እንደ ብረት አደንድነው ይይዛሉ። አይገዙም። በተገዙበት ቅጽበት እውነተኛ ንስሐ ገቢዎች ይሆናሉ፤ ይድናሉም። ሰዎች ንስሐ ሳይገቡ ንስሐ እንደ ገቡ ከማሰብ የበለጠ የተለመደ ስሕተት የለም። ከእናንተ አንዳንዶቻችሁ በዚህ ሁኔታ ውስጥ እንዳላችሁ አውቃለሁ። ፈጽማችሁ እንደ ተሳሳታችሁ እፈራለሁ — ንስሐ የገባችሁ አይደላችሁም።

ሰው ሁሉ ውሸተኛ ከሆነ እግዚአብሔር እውነተኛ ይሁን፤ እናንተም እንደምትሉት፣ ምናልባትም እንደምታስቡት፣ ፈልጋችሁ ቢሆን ኖሮ፤ በእግዚአብሔር ፊት ቅኖችና ታማኞች ብትሆኑ ኖሮ ከብዙ ዓመታት በፊት በዳናችሁ ነበር። ወይ! እግዚአብሔር መንፈስ ቅዱስ ወደ ፊት ወጥታችሁ ቅኖች እንድትሆኑ ይርዳችሁ! እግዚአብሔር የሚፈልገው ይህን ነው — ቅኖች እንድትሆኑ። «ወይ» ይላል፤ «መሠዊያዬን ለምን በእንባ ትከድናላችሁ? ከንቱ ቍርባናችሁንስ ለምን ታመጣላችሁ? ቅኖች ብቻ ሁኑ፤ እኔም ከእናንተ ጋር ቅን እሆናለሁ፣ እባርካችሁማለሁ፤ ነገር ግን በፊቴ እየቀረባችሁ እያለቀሳችሁና አምላኪዎች ነን እያላችሁ አንካሳውን፣ ጕንድሹንና ዕውሩን ስታመጡ፣ ርግማን በእናንተ ላይ ይሁን።» ከሩቅ ሆኖ ይመለከታችኋል። ቅኖች ሁኑ። ንስሐ ስለ ኃጢአት ማዘን ብቻ አይደለም። እንደዚያ ሀብታም ወጣት አለቃ እስከ ሞት ድረስ አንዳች የተከለከለ ንብረት አቅፋችሁ ይዛችሁ እጅግ ልታዝኑ ትችላላችሁ። ያ ንስሐ አይደለም። ንስሐ ወደ ፊት ኃጢአትን ለመተው የሚሰጥ የተስፋ ቃልም አይደለም። ወይ! ቢሆን ኖሮ ዛሬ ማታ እዚህ ብዙ ንስሐ ገቢዎች በኖሩ ነበር።

በልቡ፣ ወይም ለምስኪን ሚስቱ፣ ወይም ለሌላ ሰው መጠጡን እንደሚተው ቃል የማይገባ ምስኪን ሰካራም የለም ማለት ይቻላል። ኃጢአቱን ትቶ እግዚአብሔርን ለማገልገል ዘወትር ቃል የማይገባ ኃጢአተኛ የለም ማለት ይቻላል፤ ነገር ግን አያደርገውም። እንግዲያስ ንስሐ ምንድን ነው?

ንስሐ በቀላሉ ኃጢአትን መተው ነው — ከጨለማ ወደ ብርሃን፣ ከሰይጣንም ሥልጣን ወደ እግዚአብሔር ዘወር ማለት ነው። ይህም ኃጢአትን በልባችሁ፣ በዓላማችሁ፣ በሐሳባችሁና በምኞታችሁ መተው ነው፤ ክፉውን ነገር ሁሉ ለመተው መወሰንና አሁኑኑ ማድረግ ነው። እርግጥ ነው፣ ይህ ሐዘንን ይጨምራል፤ ጤናማ አእምሮ ያለው ሰው የያዘውን መንገድ በመያዙ ካልተጸጸተ ከዚያ መንገድ እንዴት ዞሮ ወደ ሌላ ይሄዳል? ደግሞም ኃጢአትን መጥላትን ያመለክታል። ቀድሞ የሄደበትን መንገድ ይጠላል፤ ከእርሱም ዘወር ይላል። ይህም በእሪያዎቹ ጕረኖ በአሰሩና በቆሻሻው መካከል ተቀምጦ ፈጽሞ እንደ ወሰነው፣ በመጨረሻም በተግባር እንደ ተነሣው እንደ አባካኙ ልጅ ነው። ተነሥቶ ሄደ፤ ይህም የንስሐው ማረጋገጫ ነበር! እስከ ዛሬ ድረስ ቢኖር ኖሮ እስከ ዛሬ ተቀምጦ ሲወስንና ቃል ሲገባ በኖረ ነበር፤ ባይነሣም የአባቱን መሳም፣ የአባቱን አቀባበል ፈጽሞ ባላገኘ ነበር፤ እርሱ ግን ሄደ። ቆሻሻውን፣ የእሪያዎቹን ጕረኖ፣ አሰሩን ትቶ — በእግሩ ረገጣቸው፤ የዚያን አገር ሰው ትቶ ሰበቦቹንና ማመካኛዎቹን ሁሉ ተወ፤ በቅንነትም ወደ አባቱ ሄዶ «በደልሁ!» አለ፤ ይህም በዚያን ጊዜ በእርሱ ቋንቋ ዛሬ በእኛ ቋንቋ ከሚያመለክተው እጅግ የበለጠ ትርጕም ነበረው። «በሰማይና በፊትህ በደልሁ፥» ከዚያም የመገዛቱ ማረጋገጫ ይመጣል፦ «ወደ ፊትም ልጅህ ልባል አይገባኝም፤ ከሞያተኞችህ እንደ አንዱ አድርገኝ» — በበረት አኑረኝ ወይም ጫማ እንዳጸዳ አድርገኝ፣ ብቻ በቤተ ሰብህ ውስጥ ሆኜ ፈገግታህን ላግኝ። ንስሐ ይህ ነው — ኢየሱስ ክርስቶስ ራሱ የሰጠው የእውነተኛ ንስሐ ውብ ምሳሌ። እናንተ ይህን አድርጋችኋል? ያን የተረገመ ነገር ትታችኋል? መንፈስ ቅዱስ የገለጠላችሁን ያን የተለየ ነገር ቆርጣችሁ ጥላችኋል?

ከመንግሥቱ ውጭ እንድትቀሩ የሚያደርጋችሁ እንቅፋት ያ «ግን» ነውን? ምን እንደ ሆነ ታውቁታላችሁ፤ እስክትተዉትም ድረስ ፈጽሞ አትድኑም። መገዛት የንስሐ ማረጋገጫ ነው። ልጄ ሌሎች መቶ ሃምሳ ነገሮችን ለማድረግ ፈቃደኛ ሊሆን ይችላል፤ ነገር ግን በክርክሩ ዋና ነጥብ ላይ ለመገዛት ፈቃደኛ ካልሆነ ዓመፀኛ ነው፤ እሺ እስኪል ድረስም ዓመፀኛ ሆኖ ይኖራል። እንግዲህ በሐሰተኛውና በእውነተኛው ንስሐ መካከል ያለው ልዩነት ይህ ነው። በአብያተ ክርስቲያናችን ውስጥ ሐሰተኛ ንስሐ የገቡ በሺዎች የሚቈጠሩ እንዳሉ እፈራለሁ፦ ስለ ኃጢአት ተወቅሰው ነበር — አዝነውም ነበር፤ የተሻለ ሕይወት ለመኖርና እግዚአብሔርን በጠቅላላው ለመውደድ ፈለጉ፤ ነገር ግን ከእግዚአብሔር ጋር ያላቸውን እውነተኛውን የክርክር ነጥብ ዘለሉት፤ ምናልባትም ከእረኛቸው፣ ከዲያቆናቱና ካነጋገሯቸው ሰዎች ሰወሩት።

እንግዲህ እላለሁ፤ አብርሃም ያለውን ሌላውን ሁሉ ለመስጠት ፈቃደኛ ሊሆን ይችል ነበር፤ ይስሐቅን ለመስጠት ፈቃደኛ ባይሆን ኖሮ ግን ሌላው ሁሉ ከንቱ በሆነ ነበር። እግዚአብሔር የሚፈልገው የእናንተን ይስሐቅ ነው። ያ ሀብታም ወጣት አለቃ ንብረቱ እንደ ነበረው እናንተም ይስሐቅ አላችሁ። መንፈስ ቅዱስ ልቀቁት የሚላችሁ፣ አጥብቃችሁ የያዛችሁት አንድ ነገር አላችሁ፤ እናንተም «አልችልም» ትላላችሁ። መልካም፤ እንግዲያስ ከመንግሥቱ ውጭ መቅረት አለባችሁ። እለምናችኋለሁ፣ ንስሐ የገባችሁ መስሏችሁ ራሳችሁን አታታልሉ፤ ንስሐ አልገባችሁምና፤ ነገር ግን፣ ወይ! የተወደዳችሁ ወዳጆቼ ሆይ፥ ንስሐ ግቡ ብዬ ልለምናችሁ።

ሐዋርያው «እንግዲህ የጌታን ፍርሃት አውቀን ሰዎችን እናስረዳለን» ይላል፤ ይህም፣ እኔ እንደማምነው፣ የአገልግሎት ትልቁ ሥራ ነው። ምን ለማድረግ? ሰዎች እንዲገዙ ለማስረዳት። እግዚአብሔር ከእነርሱ የሚፈልገውን በሚገባ ለሚያውቁ በሺዎች ለሚቈጠሩ ሰዎች ዘወትር እንናገራለን። ለብዙዎቹ አዲስ ብርሃን ወይም አዲስ ወንጌል ልናመጣላቸው አንችልም። ስለ እርሱ ሁሉን ያውቃሉ። ይህን ደጋግመው ይነግሩኝ ስለ ነበር ወንጌልን ያልሰሙ አሕዛብ ጉባኤ ለማግኘት እጅግ ተመኘሁ፤ ከዚያም ወዲህ አግኝቻለሁ። ስለዚህ እነርሱ ወንጌልን ሲሰሙ እንደ ጥንቶቹ ቀራጮችና ኃጢአተኞች ወደ መንግሥቱ ይገባሉ፤ የመንግሥቱ የተፈጥሮ ልጆች የሆናችሁ እንደ አንዳንዶቻችሁ ያሉት ግን ከውጭ ይቀራሉ፤ ምክንያቱም እነርሱ ሲሰሙ ይቀበላሉ፣ ይገዛሉ፣ ይታዘዛሉም፤ እናንተ ግን ከውጭ ቆማችሁ ጣዖቶቻችሁን አጥብቃችሁ ይዛችሁ ትከራከራላችሁ፣ ታመካኛላችሁ፣ ትቃወማላችሁም! የተወደዳችሁ ወዳጆቼ ሆይ፥ ያን ጣዖት በእግራችሁ እንድትረግጡት፣ ያን የሐሰት መጠጊያ እንድታፈርሱት፣ በቅንነትም ወደ እግዚአብሔር መጥታችሁ «ጌታ ሆይ፥ እነሆኝ፤ ባሪያ ልሆን፣ ምንም ልሆን፣ ማንኛውንም ነገር ላደርግ፣ ማንኛውንም መከራ ልቀበል መጥቻለሁ። ያለ አንተ እነዚህ ክፉ ነገሮች አሁን ከሚሰጡኝ ደስታ ይልቅ በአንተ ፈገግታና በረከት እጅግ ደስተኛ እንደምሆን አውቃለሁ» እንድትሉ ላሳምናችሁ።

ወዳጆቼ ሆይ፥ ሙሉ በሙሉ ራሳችሁን ስትሰጡ፣ አንዳንዶቻችሁ ለዓመታት ስትፈልጉት የነበረውን ታገኛላችሁ። ከዚያ ግን ሌላ ችግር ይመጣል፤ ሰዎችም «ንስሐ ለመግባት ኃይል የለኝም» ይላሉ። ወይ! አላችሁ እንጂ። ይህ ትልቅ ስሕተት ነው። ኃይሉ አላችሁ፤ ያለዚያማ እግዚአብሔር ባላዘዘው ነበር። ንስሐ መግባት ትችላላችሁ። በዚህች ቅጽበት ዓይኖቻችሁን ወደ ሰማይ አንሥታችሁ እንደ አባካኙ ልጅ «አባቴ ሆይ፥ በደልሁ፤ ኃጢአቴንም እተዋለሁ» ማለት ትችላላችሁ። ማልቀስ ላትችሉ ትችላላችሁ — እግዚአብሔር ይህን የትም አይጠይቅም፣ አያዝምም፤ ነገር ግን በዚህች ቅጽበት ኃጢአትን በዓላማ፣ በውሳኔና በሐሳብ መተው ትችላላችሁ። ልብ በሉ፤ ኃጢአትን መተውን ራሳችሁን ከእርሱ ከማዳን ኃይል ጋር አታምታቱት። ብትተዉት ኢየሱስ መጥቶ ከእርሱ ያድናችኋል። እጁ እንደ ሰለለችው ሰው ነው — ኢየሱስ ያን ሰው ሊፈውሰው አስቦ ነበር። የሚፈውሰው ኃይል ከየት ይመጣ ነበር? ከኢየሱስ ነው እንጂ። ያን ፈውስ ያነሣሣው ቸርነትና ፍቅር ሁሉ ከኢየሱስ መጣ፤ ነገር ግን ኢየሱስ አንድ ቅድመ ሁኔታ ፈለገ። ምን ነበር? የሰውየው ፈቃድ ምላሽ፤ ስለዚህም «እጅህን ዘርጋ አለው» አለው። እንደ አንዳንዶቻችሁ ቢሆን ኖሮ «እንዴት ያለ ያልተገባ ትእዛዝ ነው! እንደማልችል ታውቃለህ — አልችልም» ባለ ነበር። ከእናንተ አንዳንዶቻችሁ ይህን ትላላችሁ፤ እኔ ግን ትችላላችሁ እላለሁ፤ ማድረግም አለባችሁ፤ ያለዚያ ትጠፋላችሁ። ኢየሱስ ምን ፈለገ? በሰውየው ውስጥ ያን «ጌታ ሆይ፥ እሺ» የሚለውን — የፈቃዱን ምላሽ ፈለገ። «አዎን፣ ጌታ ሆይ» እንዲል ፈለገ፤ ያንን ባለበት ቅጽበትም ኢየሱስ ብርታትን ሰጠው፤ እርሱም ዘረጋት፤ የሆነውንም ታውቃላችሁ። ወደ ፊት እያያችሁ «ብርታት አይኖረኝም» አትበሉ፤ ያ የእናንተ ጉዳይ አይደለም — የእርሱ ነው። እርሱ ደግፎ ይይዛችኋል፤ — አንድ ጊዜ ራሳችሁን ለእርሱ አሳልፋችሁ ስትሰጡ እርሱ ይችላል። እንግዲህ አሁን «እሺ» በሉ። ምንም መከራ ብትቀበሉ ግድ የለም — ይፈጸማል። እርሱ ዘይትንና የሚፈውስ ቅባትን ያፈስሳል። የከበረውና የተባረከው መገኘቱ እነዚህ ሁሉ አድካሚ ዓመታት ትግላችሁ፣ ጸሎታችሁና ግብግባችሁ ካደረጉላችሁ ይልቅ በአንድ ሰዓት ውስጥ እጅግ የበለጠ ያደርግላችኋል። ከጕድጓድ ያወጣችኋል።

አሁን በጭቃ ውስጥ ናችሁ፤ ይበልጥ በታገላችሁ ቍጥር ይበልጥ ትሰጥማላችሁ፤ እርሱ ግን ከዚያ ያወጣችኋል፣ እግሮቻችሁንም በዓለት ላይ ያቆማል፤ ያን ጊዜም ጸንታችሁ ትቆማላችሁ። የሰለለችውን እጃችሁን — ምንም ትሁን — ዘርጉ፤ «ጌታ ሆይ፥ እሺ» በሉ። ኃይሉ አላችሁ፤ ልብ በሉ፣ ግዴታውም አለባችሁ፤ ይህም ግዴታ ለሁሉ የሚሆንና አሁኑኑ የሚፈጸም ነው። እግዚአብሔር «አሁን በየቦታቸው ንስሐ ይገቡ ዘንድ ሰውን ሁሉ ያዛል»፤ በወንጌልም እንዲያምኑ ያዛል። ይህን እያዘዘ ኃይሉ እንደሌላችሁ ቢያውቅ ምንኛ ጨቋኝ በሆነ ነበር! እንግዲህ ንስሐ ገብታችኋል? የቀድሞውን ወጥመድ ልብ በሉ። ጥያቄው ታለቅሳላችሁ ወይ የሚል አይደለም። ስሜቱ ራሳችሁን ከሰጣችሁ በኋላ ይመጣል። እንግዲህ «በቂ ስሜት አይሰማኝም» አትበሉ። ኃጢአታችሁን ለመተው ፈቃደኛ ለመሆን የሚበቃ ስሜት ይሰማችኋል? ዋናው ነጥብ ይህ ነው። ኃጢአቱን ለመተው የሚበቃ ንስሐ የማይገባ ነፍስ ሁሉ ፈጽሞ ንስሐ የገባ አይደለም! ኃጢአታችሁን ለመተው የሚበቃ ንስሐ በገባችሁበት ቅጽበት ንስሐችሁ ቅን ነው፤ ኢየሱስንም አጥብቃችሁ ልትይዙት ትችላላችሁ። ያን ጊዜ የተስፋውን ቃል የራሳችሁ ለማድረግ መብት አላችሁ፤ ነገሩ «ተመልከት፥ በሕይወትም ኑር» ይሆናል። «በጌታ በኢየሱስ ክርስቶስ እመን፥ ትድናለህ።»

ይህን ነጥብ አሁን ትደርስበታለህን? ማመካኛ ማቅረብ አትጀምር። አሁን — ሰዎች ሁሉ፣ በየቦታው — አሁን! ወይ ወዳጄ ሆይ፥ ይህን ከአሥር ዓመት በፊት አድርገኸው ቢሆን ኖሮስ? ከዚያ ወዲህ ኃጢአትን፣ ኵነኔንና ፍርድን ስታከማች ኖረሃል። በእነዚህ ሁሉ ዓመታት እግዚአብሔር ንስሐ እንድትገባና በወንጌል እንድታምን ጠርቶሃል፤ አንተ ግን ይኸው እዚህ አለህ። ስንት ስብከቶችን ሰምተሃል? ስንት ግብዣዎችን ንቀሃል? ከመንፈስ ቅዱስ የመጣውን ምን ያህል የፍቅር ልመናና ወቀሳ ተቃውመሃል? የእግዚአብሔርን ጸጋ ምን ያህል በከንቱ ተቀብለሃል?

ሰዎች አንድ ቀን መልስ ሊሰጡበት የሚገባቸውን የባከኑ ዕድሎች፣ ቸል የተባሉ መብቶችና የጠፋ ተጽዕኖ ሸክም ሳስበው እንቀጠቀጣለሁ። ስለ ሲኦል ይወራል፤ የእነዚህ ነገሮች ክብደት ራሱ እጅግ አስፈሪ ነው። ብዙ ሰዎች እግዚአብሔርን ስለሚይዙበት መንገድ ግድ የሌላቸው ይመስላሉ። ሰዎች በሌሎች ላይ የሚያደርጉትን በደል ብዙ ጊዜ በሚገባ ያውቃሉ። ባልንጀራን የመጕዳትን ኃጢአት እግዚአብሔርን ከመበደል ኃጢአት ይልቅ በቀላሉ ይገነዘባሉ። እርሱ ግን እንዲህ ይላል፦ ሚልክያስ 3:8 «ሰው እግዚአብሔርን ይሰርቃልን? እናንተ ግን ሰርቃችሁኛል።»

እግዚአብሔር «አሁን» እያለ ሳለ ከማዘግየት፣ ከመናቅ፣ ከመቃወም፣ ከማመንታትና ከመወላወል የሚመጣውን ከባድ ኵነኔ አታይምን?

በወሰድኸው እስትንፋስ ሁሉ፣ በነበረህ ተጽዕኖ ሁሉ፣ በሕይወትህ ዘመን ሁሉ በየቀኑ ባለው ሰዓት ሁሉ ላይ ትክክለኛ መብት ነበረው። ይህን ጠብ የምታቆምበት ጊዜ አሁን አይደለምን?

ቀደም ብለው ደጋግመው የተቃወሙትን እንዳደረጋቸው ሊያደርግብህ ይችላል፤ ስለ እነርሱ እንዲህ ተብሎ ተጽፏል፦ ዕብራውያን 3:11 «ወደ ዕረፍቴ አይገቡም ብዬ በቍጣዬ ማልሁ።»

እነርሱ እንዳስመረሩት አንተስ አታስመርረውምን?

ወይ ወዳጄ ሆይ፥ ዛሬ ንስሐ ትገባ ዘንድ እሺ በል። ኃጢአትህን ተውና ወደ ኢየሱስ እግር ና።

ለራስህ ስትል እሺ በል። ለእግዚአብሔር ሙሉ በሙሉ ከተሰጠና ሌሎችን በማገልገል ከሚያልፍ ሕይወት ለሚገኘው ሰላም፣ ደስታ፣ ብርታት፣ ክብርና ሐሴት ስትል ለእርሱ ተገዛ። ከሁሉ በላይ ግን ለአንተ ስላለው ታላቅ ፍቅሩ ተገዛ።

ጥልቅ ወቀሳ የደረሰበት አንድ ግዙፍና ሻካራ ሰው ከጥቂት ሳምንታት በፊት ሌሎች መዳንን ወደሚያገኙበት ስፍራ እያየ ለባለቤቴ «አቶ ቡዝ፣ ለመቶ ፓውንድ እንኳ ወደዚያ አልሄድም!» አለው።

ባለቤቴም በእርጋታ «ለፍቅር ስትል ትሄዳለህ?» ብሎ መለሰለት።

ሰውየውም ለጥቂት ጊዜ ካመነታ በኋላ እንባውን ጠርጎ ተነሣና ተከተለው።

ለፍቅር ስትል — ለኢየሱስ ፍቅር ስትል — ትመጣለህን? በወደደህና ስለ አንተ ራሱን በሰጠበት በዚያ ታላቅ ፍቅር ምክንያት ትመጣለህን?

የሰማዩ አባትህ በእነዚህ ሁሉ ዓመታት በተከታተለህ ጥልቅ ናፍቆት ምክንያት ትመጣለህን? ለፍቅሩ ስትል ትመጣለህን?

በእግሩ ሥር ስገድና ለእርሱ ተገዛ።

ጌታ ይርዳህ።

አሜን።