ቅድስናና አዲሱ ሕይወት

ሃይማኖት የግል ጉዳይ ነው

አንዳንድ ሰዎች የክርስቶስን ሃይማኖት ቅድስና በክርስቶስ ሕዝብ ቅድስና እንፈትናለን ይላሉ። እኔም እመልሳለሁ፤ ጥያቄውን በእንዲህ ያለ ፈተና ለመመዘን መብት የለህም። ልትጠቀምበት የሚገባህ ትክክለኛው ፈተና ራስህ መሞከር ነው—«እግዚአብሔር ቸር እንደ ሆነ ቅመሱ እዩም።» በመቅመስና በማየት ቸርነቱን ታረጋግጣለህ፤ በዚያው መንገድ የወንጌሉንም ቅድስና ማረጋገጥ አለብህ። የአንተ ሥራ የተሰቀለውን ክርስቶስን ለራስህ መፈለግ ነው እንጂ ጸጋ ምግባረ ብልሹነትን ለማሸነፍና ልብን ለመቀደስ ስላለው ኃይል የሌላውን ሰው ምስክርነት መቀበል አይደለም። እግዚአብሔር መጽሐፍ ቅዱስን ስለ ሰጠህ ልታነበው አስቦአል እንጂ ሰዎችን በማንበብ እንድትረካ አይደለም። ከሌሎች ንግግር በሚነሣ ስሜት ልትረካ አይገባህም፤ እውነተኛውን ሃይማኖት ለማወቅ ያለህ ብቸኛ ችሎታ የሃይማኖትን ኃይል ራስህ እንድትለማመድ መንፈስ ቅዱሱ በገዛ ልብህ ላይ ሲሠራ ነው። ሃይማኖትን ከራሱ ውጭ በሆነ ወይም ከውጫዊ ነገር ተነሥተህ ልትፈርድበት መብት የለህም። ራስህ ሳትሞክረው ብትንቀው ግን በዚህ ዓለም እንደ ሰነፍ፣ በሚመጣውም ዓለም እንደ ወንጀለኛ ሆነህ ትቆማለህ። ሆኖም የብዙዎቹ ሰዎች ሁኔታ ይህ ነው። አንድ ሰው መጽሐፍ ቅዱስን ሲሳደብ ብትሰማ፣ ብዙውን ጊዜ ፈጽሞ እንደማያነበው መደምደም ትችላለህ። አንድ ሰው በሃይማኖት ላይ ሲናገር ብትሰማም ሃይማኖት ምን እንደ ሆነ ከቶ እንዳላወቀ እርግጠኛ ልትሆን ትችላለህ። እውነተኛ ሃይማኖት አንድ ጊዜ ልብን ከያዘ በኋላ ሰው ከእርሱ ጋር እንዲጣላ ፈጽሞ አይፈቅድም። ክርስቶስን ጥቂት እንኳ የሚያውቅ ሰው ክርስቶስን የቅርብ ወዳጄ ብሎ ይጠራዋል። የዚህን ዓለም ተድላ የናቁ ብዙ ሰዎችን አግኝተናል፤ ነገር ግን ሃይማኖትን አንድ ጊዜ ካጣጣመ በኋላ በመጸየፍ ወይም በመሰልቸት ከእርሱ ዘወር ያለ አንድም ሰው አላገኘንም። አይደለም! አይደለም! አንተ የገዛ ራስህን ማታለያዎች መረጥህ፤ የመረጥሃቸውም በገዛ ኃላፊነትህ ነው፤ የምትንከባከባቸውም በገዛ አደጋህ ነው። ሃይማኖትህን ከሌሎች ሰዎች ብትወስድና ክርስቲያን ነን ባዮች በሚያሳዩት ምሳሌ ተመርተህ ሃይማኖትን ብትጥል፣ ቢሆንም ደምህ በራስህ ላይ ነው። እግዚአብሔር የሰዎችን ጠባይ ወደ መሰለ አስተማማኝ ያልሆነ ካርታ አልተወህም፤ የገዛ ቃሉን ሰጥቶሃል፤ ይኸውም እጅግ የጸና የትንቢት ቃል ነው፤ ይህን ቃል እየጠነቀቃችሁ መልካም ታደርጋላችሁ።

ቅድስና

ቅድስና እግዚአብሔር ሕያው መቅደሱን የሚገነባበት የሥነ ሕንፃ ንድፍ ነው።

አዲሱ ልብ

እግዚአብሔር ተፈጥሮአችንን እንደሚያሻሽል ወይም የተሰበረውን ልባችንን እንደሚጠግን ቃል አልገባም። አይደለም፤ የተስፋው ቃል አዲስ ልብና ቅን መንፈስ እንደሚሰጠን ነው። የሰው ተፈጥሮ ሊጠገን በማይችልበት ደረጃ እጅግ ተበላሽቷል። እዚህም እዚያም ከጣሪያው አንዳንድ ንጣፍ በነፋስ እንደ ተወሰደበት፣ እዚህም እዚያም የኮርኒሱ ልስን እንደ ፈረሰበት ትንሽ ጥገና የሚያስፈልገው ቤት አይደለም። አይደለም፤ ከዳር እስከ ዳር በስብሷል፤ መሠረቶቹ ራሳቸው ተሸርሽረዋል፤ በውስጡ ጤናማ የሆነ አንድም ምሰሶ የለም፤ ከላይኛው ጣሪያው እስከ ታችኛው መሠረቱ ድረስ ሁሉ ብስባሽ ነው፤ ሊወድቅም ተቃርቧል። እግዚአብሔር ሊጠግነው አይሞክርም፤ ግድግዳዎቹን በድጋፍ አያቆምም፤ በሩንም እንደገና ቀለም አይቀባም፤ አያስጌጥም አያሳምርም፤ ይልቁንም አሮጌው ቤት ፈጽሞ ተጠርጎ እንዲወገድና እርሱ አዲስ ቤት እንዲሠራ ይወስናል። ሊጠገን በማይችልበት ደረጃ እጅግ ተበላሽቷል። ትንሽ ብቻ ቢበላሽ ኖሮ ሊታደስ በቻለ ነበር። «ሰውነት» ከሚባለው ከዚያ ታላቅ መሣሪያ አንድ ወይም ሁለት መንኰራኵሮች ብቻ ቢበላሹ ኖሮ ሰውን የፈጠረው እርሱ ሁሉን ሊያስተካክል በቻለ ነበር፤ ጥርሱ በተሰበረበት ስፍራ አዲስ ጥርስ፣ በፈራረሰውም መንኰራኵር ምትክ ሌላ መንኰራኵር ሊያስገባ፣ መሣሪያውም እንደገና ሊሠራ በቻለ ነበር። ነገር ግን እንዲህ አይደለም፤ ሁለንተናው ተበላሽቷል፤ ያልተሰበረ አንድም መዘውር የለም፤ ከስፍራው ያልተናጋ አንድም ዘንግ የለም። «ራስ ሁሉ ታሞአል፥ ልብም ሁሉ ደክሞአል። ከእግር ጫማ እስከ ራስ ድረስ ቍስልና እበጥ የሚመግልም ቍስል ነው።» ስለዚህ ጌታ ይህን ነገር ለመጠገን አይሞክርም፤ ነገር ግን እንዲህ ይላል፦ «አዲስ ልብ እሰጣችኋለሁ፥ በውስጣችሁም አዲስ መንፈስ አኖራለሁ።»

ክርስቶስ በእናንተ

«ክርስቶስ በእናንተ ዘንድ» መሆኑ ምን ማለት ነው? የሮማ ካቶሊክ ሰው መስቀልን በደረቱ ላይ ያንጠለጥላል፤ እውነተኛው ክርስቲያን ግን መስቀልን በልቡ ይሸከማል፤ በልብ ውስጥ ያለ መስቀልም በጀርባ ላይ ላለ መስቀል ከሁሉ የሚጣፍጥ መድኃኒት ነው። በልብህ ውስጥ መስቀል ካለ—የክብር ተስፋ የሆነው የተሰቀለው ክርስቶስ በአንተ ውስጥ ካለ—የዚህ ዓለም መከራ መስቀል ቀላል ሆኖ ይታይሃል፤ በቀላሉም ልትሸከመው ትችላለህ። ክርስቶስ በልብ ውስጥ መኖሩ ማለት የታመነበት ክርስቶስ፣ የተወደደ ክርስቶስ፣ የተደገፍንበት ክርስቶስ፣ የታጨ ክርስቶስ፣ ኅብረት የምናደርግበት ክርስቶስ፣ የዕለት ምግባችን የሆነ ክርስቶስ ማለት ነው፤ እኛም ኢየሱስ ክርስቶስ በየዕለቱ የሚመላለስብን መቅደስና ቤተ መንግሥት መሆናችን ነው። ወዮ! የዚህን አባባል ትርጉም ፈጽሞ የማያውቁ ብዙዎች አሉ። ኢየሱስ ክርስቶስ በውስጣቸው መኖሩ ምን እንደ ሆነ አያውቁም። በቀራንዮ ስላለው ክርስቶስ ጥቂት ቢያውቁም በልብ ውስጥ ስላለው ክርስቶስ ምንም አያውቁም። እንግዲህ አስታውስ፤ ክርስቶስ በልብ ውስጥ ከሌለ በቀራንዮ ያለው ክርስቶስ ማንንም አያድንም። በግርግም የተወለደው የማርያም ልጅ በልብህም ውስጥ ተወልዶ በዚያ ካልኖረ—ደስታህ፣ ብርታትህና መጽናኛህ ካልሆነ—አያድንህም።

የሕይወት ታላቅ ዓላማ

እንደ ክርስቲያኖች በሕይወታችን ታላቅ ዓላማ ከዓለም ተለይተን ዘወትር መታወቅ ይገባናል። ዓለማውያን ሰዎችን በተመለከተ፣ አንዳንዶቹ ሀብትን፣ ሌሎቹ ዝናን ይፈልጋሉ፤ አንዳንዶቹ ምቾትን፣ ሌሎቹ ተድላን ይሻሉ። ከእነዚህ ማናቸውንም በሁለተኛ ደረጃ ልትፈልግ ትችላለህ፤ ነገር ግን እንደ ክርስቲያን ዋናውና ቀዳሚው ምክንያትህ ሁልጊዜ ለክርስቶስ መኖር ሊሆን ይገባል። ለክብር መኖር? አዎን፣ ነገር ግን ለእርሱ ክብር። ለምቾት መኖር? አዎን፣ ነገር ግን መጽናናትህ ሁሉ በእርሱ ይሁን። ለደስታ መኖር? አዎን፣ ነገር ግን ደስ ሲልህ ዘምር፤ ለጌታ በልባችሁ ተቀኙና ዘምሩ። ለሀብት መኖር? አዎን፣ ነገር ግን በእምነት ባለ ጠጎች ከሆኑት ወገን ለመሆን። መዝገብ ልታከማች ትችላለህ፤ ነገር ግን በሰማይ አከማች፤ «ብልም ዝገትም በማያጠፉት ሌቦችም ቆፍረው በማይሠርቁት ዘንድ»። «ለእኔ ሕይወት ክርስቶስ» የሚለውን መሪ ቃልህ አድርገህ የዕለት ኑሮህን ፈጽሞ ለኢየሱስ አገልግሎት በመቀደስ እጅግ ተራ የሆነውን ሙያ እንኳ በእውነት ቅዱስ ልታደርገው ትችላለህ። እንዲህ ያለ የተቀደሰ ሕይወት መኖር በእርግጥ አለ፤ የሚቻል መሆኑን የሚክድ ቢኖር ይህን ትእዛዝ ስለማይታዘዝ ራሱን እንደ ኰነነ ይወቅ፦ «እንግዲህ የምትበሉ ወይም የምትጠጡ ብትሆኑ ወይም ማናቸውን ነገር ብታደርጉ ሁሉን ለእግዚአብሔር ክብር አድርጉት።»

ሃይማኖት የአሁን ጉዳይ ነው

ሃይማኖት የአሁን ጉዳይ መሆን አለበት፤ ምክንያቱም የአሁኑ ጊዜ ከመጪው ጋር እጅግ የጠበቀ ትስስር አለው። ይህ ሕይወት የመዝሪያ ወራት፣ መጪውም የመከር ጊዜ እንደ ሆነ በመጽሐፍ ተነግሮናል፦ «በገዛ ሥጋው የሚዘራ ከሥጋ መበስበስን ያጭዳልና፥ በመንፈስ ግን የሚዘራው ከመንፈስ የዘላለምን ሕይወት ያጭዳል።» ዘሩ ተክሉን እንደሚያስገኝ እንዲሁ ይህ የአሁኑ ሕይወት የዘላለሙን መጪ ጊዜ ያስገኛል። መንግሥተ ሰማያትና ሲኦል ለማንኛውም የአሁኑ ጠባያችን ፍጻሜዎች ናቸው፤ «ቅዱሱም ወደፊት ይቀደስ፤ ዓመፀኛው ወደ ፊት ያምፅ» ተብሎ ተጽፎ የለምን? በእያንዳንዱ ኃጢአት ልብ ውስጥ ኵነኔ አንቀላፍቶ እንደሚገኝ አናውቅምን? በእያንዳንዱ ርኩስ ምኞት፣ በእያንዳንዱ ቅድስና የሌለው አሳብ፣ በእያንዳንዱ ርኩስ ሥራ ውስጥ የዘላለም ሥቃይ ዘር ተኝቶ እንዳለ የሚያስፈራ እውነት አይደለምን? ስለዚህ ሲኦል የተኛ እሳተ ገሞራ ፍንዳታ እንጂ ሌላ አይደለም፤ ተራራው እስከ ጫፉ ድረስ በውብ ልምላሜ ተሸፍኖ ሳለ ያ እሳት ጸጥ ብሎ ቆይቷል፤ ሞት ግን መጥቶ ያ እሳት እንዲነሣ ያዝዛል፤ በሰው ዘላለማዊ ሕልውና ቍልቍለት ላይም የዘላለም ጕስቍልና የእሳት ጐርፍ ይፈስሳል። ቢሆንም ቀድሞም በዚያ ነበረ፤ ኃጢአት ሲኦል ነውና፤ በእግዚአብሔር ላይ ማመፅም የጕስቍልና መግቢያ ነው። መንግሥተ ሰማያትም እንዲሁ ነው፤ መንግሥተ ሰማያት በዕዳ ሳይሆን በጸጋ የሚሰጥ ዋጋ እንደ ሆነ አውቃለሁ፤ ሆኖም ክርስቲያን ሰማይን አስቀድሞ የሚያቀምሰው ነገር በውስጡ አለ። ክርስቶስ ምን አለ? «እኔም የዘላለም ሕይወትን እሰጣቸዋለሁ።» «ወደ ፊት እሰጣቸዋለሁ» አላለም፤ ይልቁንም «አሁን እሰጣቸዋለሁ» አለ። በእኔ ባመኑ ጊዜ የዘላለም ሕይወትን እሰጣቸዋለሁ። «ቃሌን የሚሰማ የላከኝንም የሚያምን የዘላለም ሕይወት አለው፥ ከሞትም ወደ ሕይወት ተሻገረ እንጂ ወደ ፍርድ አይመጣም።» ክርስቲያን የገነት መዋዕለ ዘር በውስጡ አለ፤ በጊዜውም ለጻድቃን የተዘራው ብርሃንና ለልበ ቅኖች የተዘራው ደስታ ይበቅላል፤ እነርሱም መከሩን ያጭዳሉ። እንግዲያስ ሃይማኖት እዚህ ሊኖረን የሚገባ ነገር መሆኑ ግልጽ አይደለምን? ሃይማኖት ለአሁኑ ጊዜ አስፈላጊ መሆኑ በግልጥ አልተገለጠምን? ይህ ሕይወት የመጪው ዘመን መዝሪያ ከሆነ፣ እዚህ ከዘራሁት ሌላ መከር በሌላው ዓለም እንዳጭድ እንዴት ልጠብቅ እችላለሁ? አሁን ካልዳንሁ በዚያን ጊዜ እንደምድን እንዴት ልታመን እችላለሁ? መያዣው በምድር ሳለሁ በገዛ ነፍሴ ውስጥ ካልጀመረ መንግሥተ ሰማያት የዘላለም ርስቴ እንደምትሆን እንዴት ተስፋ ላደርግ እችላለሁ?

ለራሳችሁ አይደላችሁም

የእግዚአብሔር ልጅ ከሆንህ ሙሉ በሙሉና ፈጽሞ የክርስቶስ ነህ። ሆኖም በነፍሳቸው ውስጥ አንዲት ማዕዘን ለሃይማኖታቸው ቢያስቀሩ ሁሉ መልካም የሚሆን የሚመስላቸው ብዙዎች የሉምን? ሰይጣን በማስተዋላቸውና በአእምሮአቸው ሰፊ እርሻ ላይ በኵራት ሊመላለስ፣ በአሳባቸውና በምናባቸውም ላይ ሊነግሥ ይችላል፤ ነገር ግን በአንዲት ጸጥ ያለች ጥግ የሃይማኖት መልክ ተጠብቆ ከተገኘ ሁሉ ደህና ነው ብለው ያስባሉ። ወይ! በዚህ አትታለል፤ ክርስቶስ እስከ ዛሬ ከማንም ሰው ጋር ግማሽ ለግማሽ ተካፍሎ አያውቅም። ሁለንተናህን ይወስዳል፤ አለዚያም ምንም አይወስድህም። የበላይ ጌታ፣ ከሁሉ በላይ የሆነ ባለቤት፣ ፍጹም ንጉሥ ይሆናል፤ አለዚያም ከአንተ ጋር ምንም ግንኙነት አይኖረውም። ብትፈልግ ሰይጣንን ልታገለግል ትችላለህ፤ ነገር ግን እርሱን ስታገለግል ክርስቶስን ደግሞ አታገለግልም። ለእግዚአብሔር ፈጽመህ ካልተሰጠህ—በነፍስህ አሳብና ዓላማ እያንዳንዱ አሳብ፣ ምኞት፣ ኃይል፣ ችሎታና ንብረት ለክርስቶስ ካልተሰጠና ካልተቀደሰ—በክቡር ደሙ እንደ ተዋጀህ የምታምንበት ምክንያት የለህም። ለራሱ በገዛቸው ሕዝቡ ውስጥ ያለ ተቀናቃኝ ይነግሣል። ክርስቶስ የማንም ሰው ከፊል ባለቤት አይሆንም።

ተፈጥሮና ጸጋ

እግዚአብሔርን በጸጋ ማየትን እስክትማር ድረስ እግዚአብሔርን በተፈጥሮ ፈጽሞ አታስተውልም። ከተፈጥሮ ወደ ተፈጥሮ አምላክ ስለ መውጣት ብዙ ሰምተናል። የማይቻል ነው! ይህ ከአልፕስ ተራሮች ጫፍ ተነሥቶ ወደ ሰማይ ለመድረስ እንደ መሞከር ነው። ለሥጋዊ አእምሮ በተፈጥሮና በእግዚአብሔር መካከል አሁንም ታላቅ ገደል አለ። እግዚአብሔርን በፈጠረው ፍጥረት ውስጥ ሁሉን ቻይ ሆኖ ከማስተዋልህ በፊት፣ በመጀመሪያ በክርስቶስ አካል ሥጋ የለበሰውን እግዚአብሔርን ማስተዋል አለብህ። የቅዱሳንን መቅደስ መጐብኘት እየናቁ በጫካ መካከል ባሉ መስኮች ማምለክ ደስ ስለሚላቸው ሰዎች ብዙ ሰምተሃል። አዎን፤ ነገር ግን በዚህ ውስጥ ያለው እውነት ጥቂት ነበር። ብዙ ባዶነት ባለበት ብዙ ጊዜ ታላቅ ድምፅ አለ፤ ስለዚህ የተፈጥሮ አምልኮ ብለው ከሁሉ አብዝተው የሚናገሩት ሰዎች እግዚአብሔርን ፈጽሞ የማያመልኩ መሆናቸውን ብዙ ጊዜ ታገኛለህ። የእግዚአብሔር ሥራዎች ብርሃኑን ለማሳለፍ እጅግ ደንዳና መካከለኛ ናቸው። ፈጣሪን ፍጹም አድርገን ለማወቅ በፍጥረታት በኩል ብንሄድ መንገዱ ሻካራ፣ አየሩም ጨለማ ነው። ክርስቶስን ሳይ ግን በነፍሴና በአምላኬ መካከል ያለውን የእግዚአብሔርን አዲስና ሕያው መንገድ እጅግ ግልጽና ደስ የሚያሰኝ ሆኖ አያለሁ። ወዲያውኑ ወደ አምላኬ እመጣለሁ፤ በክርስቶስም ውስጥ ሳገኘው በሌላውም ስፍራ ሁሉ አገኘዋለሁ።

የአዲሱ ሕይወት ማስረጃ

«ጌታ ቸር እንደ ሆነ ቀምሳችሁ እንደ ሆነ»፣ ይህ የመለኮታዊ ለውጥ እርግጠኛ ማስረጃ ነው፤ ሰዎች በተፈጥሮአቸው በኢየሱስ ደስታ አያገኙምና። ልምምድህ ምን እንደ ነበረ ወይም እንዳልነበረ አልጠይቅም፤ ክርስቶስ ለአንተ ክቡር ከሆነ በልብህ ውስጥ የጸጋ ሥራ ተሠርቷል፤ ብትወደው፣ መገኘቱ ደስታህ ቢሆን፣ ደሙ ተስፋህ ቢሆን፣ ክብሩ ግብህና ዓላማህ ቢሆን፣ ማንነቱም የነፍስህ የዘወትር ፍቅር ቢሆን፣ ይህን ጣዕም በተፈጥሮ ልታገኘው አትችልም ነበር፤ ሙት ነበርህና፤ በትምህርትም ይህን ጣዕም ልታገኘው አትችልም ነበር፤ ይህ በተፈጥሮ ላይ የበላይ ከሆነው አምላክ በቀር ማንም በአንተ ውስጥ ሊሠራው የማይችል ተአምር ነውና። የተፈተነና የታወከ ነገር ግን ጌታ ቸር እንደ ሆነ የሚቀምስ ክርስቲያን ሁሉ ከዚህ መጽናናትን ይቀበል። «ቅኖች ይወዱሃል።»