የክርስቲያን ሕይወት ደስታ

የበለጸገ ሕይወት

ከነገሥታቶቻችን አንዱ ከምርኮ በተመለሰ ጊዜ፣ የጥንት ታሪክ ጸሐፊዎች እንደሚነግሩን፣ በቺፕሳይድ ወይን ጠጅ የሚፈስባቸው ምንጮች ነበሩ። ንጉሡ እጅግ ለጋስ፣ ሕዝቡም እጅግ ደስተኛ ስለ ነበሩ፣ በውኃ ፈንታ ለሁሉ በነጻ ወይን ጠጅ እንዲፈስ አደረጉ። ሕይወታችንን እጅግ ባለ ጠጋ፣ እጅግ የተሞላና ለባልንጀሮቻችን እጅግ የተባረከ የምናደርግበት መንገድ አለ፤ በዚህም ይህ ምሳሌ ለእኛ ሊሠራ ይችላል፤ ሰዎችም የሌሎች ሰዎች ሕይወት ውኃ ሲያፈስስ የእኛ ሕይወት ግን ወይን ጠጅ ያፈስሳል ሊሉ ይችላሉ። እንደዚህ ያሉ አንዳንድ ሰዎችን ታውቃለህ። የጆን ሃዋርድ ሕይወት እንደ እኛ ምስኪንና ተራ ሕይወት አልነበረም፤ እጅግ በጎ አድራጊ ነበረ፤ ለሰው ዘር የነበረውም ርኅራኄ እጅግ ራሱን የካደ ስለ ነበረ፣ የሕይወቱ ፈሳሾች እንደ ምርጥ ወይን ጠጅ ነበሩ። ምናልባትም ከኢየሱስ ጋር እጅግ ተቀራርቦ የኖረን አንድ የታወቀ ቅዱስ በግል ታውቅ ይሆናል፤ በተናገረ ጊዜ በቃሎቹ ውስጥ ቅባትና ጣዕም፣ በንግግሩም ውስጥ ጽናትና ብርታት ነበረ፤ አንተም ልትደርስበት ባትችልም ልታደንቀው ትችል ነበር። አንዳንድ ጊዜ እንዲህ ብለሃል፦ «ቃሎቼ እንደዚያ ሰው ቃሎች የተሞሉ፣ ጣፋጭ፣ የበሰሉና ቅባት ያላቸው ቢሆኑ ምንኛ በወደድሁ! ኦ፣ ሥራዎቼ አንተ እንደምታመለክተው እንደ ሌላው ሰው ሥራ ባለ ጠጎች፣ እንደዚያው ጥልቅ ቀለምና እንደዚያው ንጹሕ ጣዕም ያላቸው ቢሆኑ ምንኛ በወደድሁ! እኔ የማደርገው ሁሉ ከእርሱ ከፍ ያለ ደረጃ ጋር ሲነጻጸር ጥቂትና ባዶ ይመስላል። ኦ፣ ከዚህ የበለጠ ባደርግ! ኦ፣ በምስኪን ዝገቴ ፈንታ ወደ እያንዳንዱ ቤት የንጹሕ ወርቅ ፈሳሽ ብልክ!» እንግዲህ፣ ክርስቲያን ሆይ፣ ይህ ልብህን በባለ ጠጋ ነገሮች ተሞልቶ እንድትጠብቅ ሊያነሣሣህ ይገባል። የእግዚአብሔርን ቃል ከቶ፣ ከቶ ቸል አትበል፤ እርሱ ልብህን በትእዛዛት፣ ራስህን በማስተዋል፣ አንጀትህንም በርኅራኄ ባለ ጠጋ ያደርጋቸዋል፤ ከዚያም ንግግርህ በአፍህ ሲፈስስ ከነፍስህ የወጣ ይሆናል፤ በውስጥህ እንዳለው ሁሉ ባለ ጠጋ፣ ቅባት ያለውና ጣዕም ያለው ይሆናል። ብቻ ልብህ በጣፋጭና በለጋስ ፍቅር ይሞላ፤ ከከንፈሮችህም የሚፈስሰው ፈሳሽ ጣፋጭና ለጋስ ይሆናል። ከሁሉም በላይ ኢየሱስ በልብህ እንዲኖር አድርግ፤ ከዚያም ያዕቆብ ከጠጣበት ከሲካር ጕድጓድ ውኃ ይልቅ ይበልጥ የሚያበረታ፣ ይበልጥ ንጹሕና ይበልጥ የሚያረካ የሕይወት ውኃ ወንዝ ከውስጥህ ይፈልቃል። ከክርስቲያን ጋር ወደ ታላቁ የማይመረመር ባለ ጠግነት ማዕድን ውጣ፤ ልብህንም ለመዳን ባለ ጠጋ እንዲያደርገው ወደ መንፈስ ቅዱስ ጩኽ። በዚህም ሕይወትህና ንግግርህ ለባልንጀሮችህ በረከት ይሆናሉ፤ ባዩህም ጊዜ ገጽህ ያበራል፤ ፊትህም እንደ እግዚአብሔር መልአክ ፊት ይሆናል።

የተሞላ ልብ

የውኃ ድርጅቶቻችን ያዘጋጇቸውንና ለብዙ ሺህ ቤቶች የሚሆን ውኃ የሚጠራቀምባቸውን ታላላቅ የውኃ ማጠራቀሚያዎች አይተሃል። እንግዲህ ልብ የሰው ማጠራቀሚያ ነው፤ የሕይወቱ ፈሳሾች ከእርሱ ይፈልቃሉ።

ያ ሕይወት በልዩ ልዩ ቧንቧዎች — በአፍ፣ በእጅ፣ በዓይን — ሊፈስስ ይችላል፤ ነገር ግን የእጅ፣ የዓይንና የከንፈር ፍሰቶች ሁሉ ምንጫቸውን የሚያገኙት ከታላቁ ምንጭና ከማዕከላዊው ማጠራቀሚያ፣ ከልብ ነው፤ ስለዚህም ይህን ማጠራቀሚያ በተገቢ ሁኔታና አኳኋን መጠበቅ እጅግ አስፈላጊ መሆኑን ማሳየት አያስቸግርም፤ አለዚያ በቧንቧዎቹ የሚፈስሰው የተበከለና የረከሰ መሆኑ አይቀርም። ልብ ንጹሕ ሆኖ መጠበቅ ብቻ ሳይሆን የተሞላ ሆኖም መጠበቅ አለበት። በማዕከላዊው ማጠራቀሚያ ውስጥ ያለው ውኃ ምንም ያህል ንጹሕ ቢሆን፣ ማጠራቀሚያው ራሱ ካልተሞላ የተትረፈረፈ ውኃ ልናገኝ አንችልም። ባዶ ምንጭ በእርግጥ ባዶ ቧንቧዎችን ያስከትላል፤ መሣሪያው እጅግ ትክክለኛ ቢሆን፣ ሌላውም ነገር ሁሉ በሥርዓት ቢሆን፣ ያ ማጠራቀሚያ ደረቅ ከሆነ ውኃን በከንቱ እንጠብቃለን። እንግዲህ ልብን ተሞልቶ መጠበቅ ምን ያህል አስፈላጊ እንደ ሆነ ተመልከት፤ ይህም አስፈላጊነት ይህን ጥያቄ እንድትጠይቅ ያድርግህ፦ «ነገር ግን ልቤን እንዴት ተሞልቶ ልጠብቀው እችላለሁ? ስሜቶቼ እንዴት ብርቱዎች ሊሆኑ ይችላሉ? ምኞቶቼ እየነደዱ፣ ቅንዓቴም እየተቀጣጠለ እንዲኖር እንዴት ላደርግ እችላለሁ?» ክርስቲያን ሆይ! ይህን ሁሉ የሚያብራራ አንድ ጥቅስ አለ፦ ዳዊት «ምንጮቼ ሁሉ በአንተ ናቸው» አለ። ምንጮችህ ሁሉ በእግዚአብሔር ቢሆኑ ልብህ በበቂ ሁኔታ የተሞላ ይሆናል። ወደ ቀራንዮ ግርጌ ብትሄድ፣ በዚያ ልብህ በፍቅርና በምስጋና ይታጠባል። ከአምላክህ ጋር እየተነጋገርህ በብቸኝነት ሸለቆ ብዙ ጊዜ ብትገኝ፣ ልብህ በጸጥተኛ ቁርጠኝነት ይሞላል። ከጌታህ ጋር በኢየሩሳሌም ላይ ለማልቀስ ወደ ደብረ ዘይት ተራራ ብትሄድ፣ ልብህ ለማይሞቱ ነፍሳት ባለ ፍቅር ይሞላል። ግፊትህን፣ ሕይወትህን፣ ሁለንተናህን ያለ እርሱ ምንም ልታደርግ ከማትችልበት ከመንፈስ ቅዱስ ዘወትር ብትቀዳ፣ ከክርስቶስም ጋር በቅርብ ኅብረት ብትኖር፣ ልብህ ይደርቃል ብለህ የምትፈራበት ምንም ምክንያት አይኖርም። ያለ ጸሎት የሚኖር — በጥቂት ጸሎት የሚኖር — ቃሉን አልፎ አልፎ ብቻ የሚያነብ — ከላይ አዲስ ኃይል ለማግኘት አልፎ አልፎ ብቻ ወደ ሰማይ የሚመለከት — ልቡ የሚደርቅና የሚመክን ሰው እርሱ ነው፤ ነገር ግን በስውር አምላኩን የሚጠራ — በቅዱስ ብቸኝነት ብዙ ጊዜ የሚያሳልፍ — በልዑል ቃሎች ላይ ማሰላሰል ደስ የሚያሰኘው — ነፍሱ ለክርስቶስ የተሰጠች — በሙላቱ ደስ የሚለው፣ በብቃቱ ሁሉ ሐሴት የሚያደርግ፣ ስለ ዳግም ምጽአቱ የሚጸልይና በክቡር መምጣቱ ሐሳብ ደስ የሚለው — እንደዚህ ያለው ሰው ልቡ ሞልቶ የሚፈስስ መሆኑ አይቀርም፤ ልቡም እንዳለ ሕይወቱም እንዲሁ ይሆናል። የተሞላ ሕይወት ይሆናል፤ ከመቃብር ውስጥ የሚናገርና የወደፊቱን ዘመን ማሚቶ የሚቀሰቅስ ሕይወት ይሆናል። «ልብህን በትጋት ሁሉ ጠብቅ»፤ መንፈስ ቅዱስም ተሞልቶ እንዲጠብቀው ለምነው፤ አለዚያ የሕይወትህ ፍሰቶች ደካሞች፣ ጥልቀት የሌላቸውና ላይ ላዩን ይሆናሉ፤ ጭራሽ ባትኖርም በተሻለ ነበር።

ኦ፣ እንዲህ የተሞላ፣ ጥልቅና ሰፊ ልብ ምንኛ ይናፈቃል! እንደዚህ ያለ ልብ ያለውን ሰው ፈልገህ አግኘው፤ ዓለምን በሚያረኩ ፈሳሾቻቸው ደስ ያሰኙ ዘንድ የሕይወት ውኃ የሚፈልቅበት ሰው እርሱ ነው።

የሃይማኖት ደስታ

አንድ ሰው የጌታችንን የኢየሱስ ክርስቶስን ጸጋ በእውነት ይወቅ፤ ደስተኛ ሰው ይሆናል፤ የክርስቶስንም መንፈስ ይበልጥ አጥልቆ በጠጣ መጠን ይበልጥ ደስተኛ ይሆናል። መከራን እንደ ግዴታ የሚያስተምር ሃይማኖት ገና ከገጽታው ሐሰተኛ ነው፤ እግዚአብሔር ዓለምን በፈጠረ ጊዜ የፍጥረቶቹን ደስታ አስቦበታልና። በዙሪያህ ያለውን ሁሉ ስታይ፣ እግዚአብሔር በትጋትና እጅግ በጥንቃቄ ሰውን ደስ የሚያሰኝበትን መንገድ እንደ ፈለገ ከማሰብ ልትቆጠብ አትችልም። የግድ አስፈላጊ የሆኑትን ነገሮች ብቻ አልሰጠንም፤ ከዚያ የበለጠ ሰጥቶናል፤ ጠቃሚውን ብቻ ሳይሆን ጌጥ የሆነውንም ጭምር። በአጥር ዳር ያሉ አበቦች፣ በሰማይ ያሉ ከዋክብት፣ የተፈጥሮ ውበቶች፣ ኮረብታውና ሸለቆው — እነዚህ ሁሉ የተሰጡት ስለ ፈለግናቸው ብቻ ሳይሆን፣ እግዚአብሔር ምን ያህል እንደ ወደደንና ደስተኞች እንድንሆን ምን ያህል እንደ ተጨነቀ ሊያሳይ ስለ ወደደ ነው። እንግዲህ ደስተኛ ዓለምን የፈጠረ አምላክ አሳዛኝ መዳንን ይልካል ተብሎ አይታሰብም። ደስተኛ ፈጣሪ የሆነው እርሱ ደስተኛ ቤዛ ይሆናል፤ ጌታ ቸር እንደ ሆነ የቀመሱም የሃይማኖት መንገድ «የደስታ መንገድ ነው፥ ጎዳናዋም ሁሉ ሰላም ነው» ብለው ሊመሰክሩ ይችላሉ። ይህ ሕይወት ብቻ ቢሆን፣ ሞት የሕይወታችን ሁሉ መቀበሪያ ቢሆን፣ መገነዣውም የዘላለም መጠቅለያ ቢሆን እንኳ፣ ክርስቲያን መሆን አሁንም ብሩህና አስደሳች ነገር በሆነ ነበር፤ ይህን የእንባ ሸለቆ ያበራልና፣ በበካ ሸለቆ ያሉትን ጕድጓዶችም በፍቅርና በደስታ ፈሳሾች እስከ አፋቸው ይሞላልና።

ሃይማኖት—የአሁን ደስታ

ሃይማኖት የአሁን ደስታዎች አሉት። እናንተ የምታውቋቸው ተናገሩ፤ ልትነግሩ ትችላላችሁና፤ ሁሉንም ግን ልትዘረዝሯቸው አትችሉም። ኦ፣ ምድር መልካም ወይም ታላቅ ለምትለው ደስታ ሁሉ ሃይማኖታችሁን ትተዉታላችሁን? ተናገሩ፤ የማይሞተው ሕይወታችሁ ሊጠፋ ቢቻል፣ ለዚህ ዓለም መንግሥታት ሁሉ እንኳ ትለውጡታላችሁን? ኦ፣ እናንተ የድህነት ልጆች፣ ይህ በጨለማ ውስጥ መብራት አልሆናችሁምን? በመከራችሁ ከባድ ጥላ ውስጥ ይህ አላበራላችሁምን? ኦ፣ እናንተ የድካም ልጆች፣ ይህ ማረፊያችሁ፣ ጣፋጭ እረፍታችሁ አልሆነምን? የእግዚአብሔር ምስክሮች በእንግድነታችሁ ቤት መዝሙራችሁ አልሆኑምን? ኦ፣ እናንተ በሥቃይ የምትጨነቁ የኀዘን ልጆች፣ ሃይማኖት በመከራችሁ ውስጥ ጣፋጭ ጸጥታ አልሆናችሁምን? በሕመምተኛ ክፍል ውስጥ ሃይማኖት ማግኘት ዋጋ ያለው አይደለምን? እናንተም የንግድ ሰዎች፣ ስለ ራሳችሁ ተናገሩ። በሕይወት ውስጥ ለማለፍ ከባድ ትግል አለባችሁ። አንዳንድ ጊዜ ወደ ታላቅ ጭንቀት ተገፍታችኋል፤ ትሳካላችሁ ወይስ አትሳካላችሁ የሚለውም በክር ላይ የተንጠለጠለ ይመስል ነበር። ሃይማኖታችሁ በችግሮቻችሁ ውስጥ ደስታ አልሆናችሁምን? አእምሮአችሁንስ አላረጋጋምን? ስለ ዓለማዊ ነገሮች ስትበሳጩና ስትታወኩ፣ ወደ እልፍኛችሁ ገብታችሁ መዝጊያውን ዘግታችሁ ጭንቀታችሁን ሁሉ በስውር ላለው አባታችሁ መንገር ደስ የሚያሰኝ ሆኖ አላገኛችሁትምን? ኦ፣ እናንተ ባለ ጠጎች፣ ጌታን ወዳችሁት ከሆነ እናንተስ ይህንኑ ምስክርነት መስጠት አትችሉምን? ያለ አዳኝ ባለ ጠግነታችሁ ሁሉ ምን ይሆንላችሁ ነበር? ሃይማኖታችሁ ወርቃችሁን በወርቅ እንደ ለበጠው፣ ብራችሁንም ይበልጥ እንዲያንጸባርቅ እንዳደረገው መናገር አትችሉምን? ያላችሁ ነገር ሁሉ እነዚህን ሁሉ ከክርስቶስም ጋር አላችሁ በሚለው ሐሳብ ይጣፍጣልና። ይህን የሚክድ የእግዚአብሔር ልጅ ከቶ ኖሮ ያውቃልን? ሊሞቱ ሲሉ ስለ ክሕደታቸው ያዘኑ ብዙ ከሓዲዎችን ሰምተናል፤ ነገር ግን በሞት አልጋው ላይ ሆኖ የቅድስናን ሕይወት መለስ ብሎ በኀዘን የተመለከተ አንድ ሰው ሰምታችሁ ታውቃላችሁን? ክርስትናውን የተጸጸተ ክርስቲያን ከቶ፣ ከቶ አናውቅም። በሕይወት መኖራቸው እስኪያስገርመን ድረስ በሥቃይ ያሉ ክርስቲያኖችን አይተናል፤ ችግራቸው እስኪያስደንቀን ድረስ ድሆች የሆኑትን አይተናል፤ ስለ አለማመናቸው እስክናዝንላቸው ድረስ በጥርጣሬ የተሞሉትንም አይተናል፤ ነገር ግን በዚያን ጊዜ እንኳ «ራሴን ለክርስቶስ በመስጠቴ እቆጫለሁ» ሲሉ ከቶ አልሰማንም። አይደለም፤ ልብና ሥጋ በደከሙ ጊዜ፣ በመጨረሻው የሞት እቅፍ ይህን መዝገብ ወደ ደረታቸው አጥብቀው ሲያቅፉትና ወደ ልባቸው ሲጫኑት አይተናል፤ ይህ ሕይወታቸው፣ ደስታቸውና ሁሉ ነገራቸው እንደ ሆነ አሁንም እየተሰማቸው። ኦ! ደስተኞች ልትሆኑ ብትወዱ፣ ልትድኑ ብትወዱ፣ መንገዳችሁን በፀሐይ ብርሃን ልትሞሉ፣ ሳማውን ነቅላችሁ እሾኹንም ልታደንዙ ብትወዱ፣ «አስቀድማችሁ የእግዚአብሔርን መንግሥት ጽድቁንም ፈልጉ፥ ይህም ሁሉ ይጨመርላችኋል።» ደስታን አስቀድማችሁ አትፈልጉ፤ ክርስቶስን አስቀድማችሁ ፈልጉ፤ ደስታም ከዚያ በኋላ ይመጣል። አስቀድማችሁ ጌታን ፈልጉ፤ ከዚያም በዚህ ሕይወት ያዘጋጅላችኋል፤ በሚመጣውም ሕይወት ክብር ባለው ነገር ሁሉ ያቀዳጀዋል።

ንስሐ በሚገቡ ላይ የሚሆን ደስታ

መላእክት የሰማይ ደስታ ምን እንደ ሆነ ያውቃሉ፤ ስለዚህም ንስሐ በሚገባ በአንድ ኃጢአተኛ ደስ ይላቸዋል። ስለ ዕንቁ በሮች፣ ስለ ወርቅ ጎዳናዎች፣ ስለ ነጭ ልብሶች፣ ስለ ወርቅ በገናዎችና ስለማይጠወልጉ አክሊሎች እንናገራለን፤ ነገር ግን አንድ መልአክ ስለ ሰማይ ሊነግረን ቢችል፣ ፈገግ ብሎ እንዲህ ይል ነበር፦ «እነዚህ ሁሉ ያማሩ ነገሮች የሕፃናት ንግግር ብቻ ናቸው፤ እናንተም ታናናሽ ልጆች ናችሁ፤ የዘላለምን ብፅዕና ታላቅነት ልትረዱ አትችሉም፤ ስለዚህም እግዚአብሔር ሰማይ ምን እንደ ሆነ የመጀመሪያዎቹን ሻካራ ፊደላት የምትማሩበት የሕፃን ፊደል ሰሌዳና ሀሁ ሰጥቷችኋል፤ ነገር ግን ምን እንደ ሆነ አታውቅም። ኦ ሟች ሆይ፣ ዓይንህ ገና ግርማውን አላየችም፤ ጆሮህ ገና በዜማዎቹ አልተመሰጠም፤ ልብህም ወደር በሌለው ደስታው ገና አልተነጠቀም።» አዎን፣ ልንናገር፣ ልናስብ፣ ልንገምትና ልናልም እንችላለን፤ ነገር ግን እግዚአብሔር ለልጆቹ ያዘጋጀውን ወሰን የሌለውን ሰማይ ከቶ ልንለካው አንችልም። መላእክት ግን ክብሩን ያውቃሉ፤ እንደዚህ ያለውን ርስት ወራሽ በሆነው ንስሐ በሚገባ ኃጢአተኛ ደስ የሚላቸውም ስለዚህ ነው።

የማይሰለች ደስታ

ባሕርን አሰልቺ ብሎ የጠራው ማን ነው? አንዳንድ ጊዜ ዓመቱን ሙሉ በእርሱ ላይ ለሚጓዘው መርከበኛ እንኳ፣ በማዕበሎቹ መንቀሳቀስ፣ በሚሰበረው ሞገድ አረፋ ንጣት፣ ጫፉ በተጠቀለለው ሞገድ ማጎንበስ፣ እያንዳንዱም ሞገድ ከኋላው በሚከተሉት ረጅም የወንድሞቹ ሰልፍ በሚሳደድበት ጨዋታ ሁልጊዜ አዲስነት አለ። ፀሐይ ጥቂት ልዩነት ብቻ ሰጠን ብሎ ያማረረ ከእኛ ማን አለ? ጠዋት ያንኑ ፈረሶቹን ቢጠምድ፣ ከሠረገላውም ያንኑ ወርቃማ ክብር ቢያበራ፣ በአሰልቺ ተመሳሳይነት ወደ ሰማያት ጫፍ ቢወጣ፣ ከዚያም ሠረገላውን ወደ ታች ቢነዳና የሚነድዱ ፈረሶቹ የሚቃጠሉ ቍርጭምጭሚቶቻቸውን በምዕራቡ ጥልቅ ውስጥ እንዲነክሩ ቢያዝዝ ምን ይሆናል? ወይስ ከእኛ የምንበላውን እንጀራ፣ ጣዕሙ አሰለቸን ብሎ በመጸየፍ የሚያማርር ማን አለ? ዛሬ፣ ነገ፣ ከነገ ወዲያ እንበላዋለን፤ ባለፉት ዓመታትም በልተነዋል፤ ሆኖም ያው አንዱ የማይለወጥ ምግብ በማዕድ ላይ ይቀርባል፤ እንጀራም የሕይወት ምርኩዝ ሆኖ ይኖራል። እነዚህን ምድራዊ ልምምዶች ወደ ሰማያዊ ምሥጢራት ተርጕሟቸው። ክርስቶስ ምግባችሁና መንፈሳዊ እንጀራችሁ ከሆነ፣ ክርስቶስ ፀሐያችሁ፣ ሰማያዊ ብርሃናችሁ ከሆነ፣ ክርስቶስ ስሜቶቻችሁ የሚዋኙበትና ደስታዎቻችሁ ሁሉ የሚገኙበት የፍቅር ባሕር ከሆነ፣ እናንተ እንደ ክርስቲያን ሰዎች በእርሱ ስለ መሰልቸት ልታማርሩ አይቻልም። እርሱ «ትናንትና ዛሬ እስከ ለዘላለምም ያው ነው»፤ ሆኖም «የጕልማስነቱ ጠል» አለው። ሁልጊዜ አንድ ዓይነት ሆኖ እንደ ኖረው በወርቅ መሶብ ውስጥ እንዳለው መና ነው፤ ነገር ግን በየማለዳው አዲስ ሆኖ ከሰማይ እንደ ወረደው መናም ነው። ደረቅ እንደ ነበረውና ቅርጹን እንዳልለወጠው እንደ ሙሴ በትር ነው፤ ነገር ግን ለእኛ የሚያቈጠቍጥ፣ የሚያብብና ለውዝ የሚያፈራ እንደ አሮን በትርም ነው።

የይቅርታ ደስታ

ኦ፣ በነፍስ ውስጥ የሰማያዊ የፀሐይ ብርሃን ጨረር መኖሩ፣ እግዚአብሔርም በቀኑ ነፋሻ ጊዜ በነፍሳችን ገነት ውስጥ ሲመላለስ «አንተ ልጅ፥ ብዙ የሆነው ኃጢአትህ ሁሉ ተሰርዮልሃል» ብሎ ሲናገረን ድምፁን መስማት ምንኛ አስደሳች ነገር ነው! የዚያ የሰማያዊ ድምፅ ሹክሹክታ ልባችንን መለኮታዊ ወደሚመስል ብፅዕና ከፍ ሊያደርገው ይችላል። የዚህ ዓለም ተድላዎች፣ ባለ ጠግነትና ደስታዎች ሁሉ ሊሰጡት የማይችሉትን ደስታ ይሰጣል። የመቀበልን መለኮታዊ መሳም ማግኘት፣ ከሁሉ የተሻለ ልብስ መልበስ፣ በእጅ ቀለበት በእግርም ጫማ ማድረግ፣ ወደ አባታቸው ቤት የሚመለሱ አባካኝ ልጆች የሚቀበሉበትን የሰማይ ዜማና ዘፈን መስማት — ይህ በእውነት ዓለማትን ቢያስከፍልም የሚገባው ብፅዕናና ደስታ ነው።

እውነተኛ በረከት

ክርስቶስ ሲባርክ በቃል ብቻ ሳይሆን በሥራም ይባርካል። የእውነት ከንፈሮች የፍቅር እጆች በእርግጥ ከሚሰጡት በላይ ቃል ሊገቡ አይችሉም።

የማያስፈልግ ድህነት

ብዙ አማኝ በእምነት ሰፊ ቤት መኖር ሲችል በጥርጣሬ ጎጆ ውስጥ ይኖራል።

የምስጋና መንፈስ

«ነፍሴ ሆይ፥ እግዚአብሔርን ባርኪ፤ በውስጤ ያለውም ሁሉ ቅዱስ ስሙን ይባርክ።» ትውስታዬ ሆይ፣ ንቃ፤ ለመዝሙሩም ርእስ ፈልግ። እግዚአብሔር ባለፉት ዘመናት ያደረገልኝን ተናገር። እናንተ ሐሳቦቼ፣ ወደ ልጅነቴ ተመልሳችሁ በሩ፤ የሕፃንነቴን ምሕረቶች ዘምሩ። ወጣትነቴንና የቀደሙ ውለታዎቹን መለስ ብላችሁ ተመልከቱ። መቅበዝበዜን የተከተለውን፣ ዓመፃዬንም የታገሠውን ትዕግሥተኛ ጸጋ ዘምሩ። ጌታን በመጀመሪያ ያወቅሁባትን ያቺን አስደሳች ሰዓት በዓይኔ ፊት መልሳችሁ አቅርቡ፤ ወደር የሌለውን የምሕረቱንም ታሪክ እንደ ገና ተናገሩ። ፍርዴ ሆይ፣ ንቃ፤ ለዜማውም ልክ ስጠው። ማስተዋሌ ሆይ፣ ውጣ፤ ቸርነቱንም በሚዛን መዝን። የምሕረቱን ደቃቅ ትቢያ ልትቈጥር ትችል እንደ ሆነ ሞክር። እግዚአብሔር በክርስቶስ ኢየሱስ በሆነው በማይነገር ስጦታው የሰጠህን የማይመረመር ባለ ጠግነት ልትገምት ትችል እንደ ሆነ ሞክር። ለአንተ ያለውን የዘላለም ፍቅሩን ዘርዝር። ስለ አንተ ያደረገውን «በነገር ሁሉ የተዘጋጀና የጸና» የሆነውን የዘላለም ቃል ኪዳን መዝገቦች ቍጠር። የቤዛነትህን ዕቅድ የቀየሰውን መለኮታዊ ጥበብ፣ ያሰበውንም ፍቅር፣ የፈጸመውንም ጸጋ ከፍ ባለ ድምፅ ዘምር። «ነፍሴ ሆይ፥ እግዚአብሔርን ባርኪ!» በዙሪያዬ ያለው ተፈጥሮ ሁሉ አያመሰግነውምን? እኔ ዝም ብል ከፍጥረተ ዓለም ሁሉ የተለየሁ እሆን ነበር። ነጐድጓዱ በሠራዊት አምላክ ሰልፍ ውስጥ እንደ ከበሮ ሲንከባለል አያመሰግነውምን? ተራሮች በጫፎቻቸው ያሉት ዱሮች በስግደት ሲወዛወዙ አያመሰግኑትምን? መብረቅ በእኩለ ሌሊት ጨለማ ላይ ስሙን በእሳት ፊደላት አይጽፍምን? ምድር ሁሉ ድምፅ የላትምን? እኔስ ዝም እላለሁን? ዝም ልልስ እችላለሁን? «ነፍሴ ሆይ፥ እግዚአብሔርን ባርኪ።»

በደስታ የሚገኝ ብርታት

አእምሮ በትጋት ሊሠራ የሚችለው ደስተኛ ሲሆን ነው። «የእግዚአብሔር ደስታ ኃይላችሁ ነው።»

ሁልጊዜ ደስ ይበላችሁ

አንድ ክርስቲያን በፈተናዎቹ ውስጥ ለኀዘንተኛና ተስፋ ለቈረጠ መንፈስ እጁን በሰጠ ጊዜ፣ ከመከራ ጋር በወንድነትና በደስታ ለመታገል ከእግዚአብሔር ጸጋን ባልፈለገ ጊዜ፣ በሁሉም ጊዜ በጌታ ደስ ሊለው የሚችልበትን ብርታትና መጽናናት ሰማያዊ አባቱ እንዲሰጠው ባልለመነ ጊዜ፣ ሰውን ደግፈው በጥልቁ መከራ ጊዜ እንኳ ደስተኛ ሊያደርጉት የተገቡትን የክርስትናን ከፍ ያሉ፣ ኃያላንና ክቡራን መርሆች ያዋርዳል። ወንጌል ልብን ከመከራ በላይ ከፍ ማድረጉ ትምክህቱ ነው፤ የሃይማኖታችንም አንዱ ክብር እንዲህ እንድንል ማድረጉ ነው፦ «በለስ ባታብብ፥ በወይንም ግንድ ፍሬ ባይገኝ፥ የወይራም ሥራ ቢጐድል፥ እርሻዎችም መብልን ባይሰጡ፥ እኔ ግን በእግዚአብሔር ደስ ይለኛል፥ በመድኃኒቴ አምላክ ሐሴት አደርጋለሁ።»

የክርስቲያን ሐሴት

ዳዊት በእግዚአብሔር ፍርሃቱ የታወቀ እንደ ነበረ ሁሉ በልቡ ደስታና ሐሴትም እንዲሁ የታወቀ ነበረ። ዓለማውያን ሰዎች መለኮታዊ ነገሮችን ማሰላሰል መንፈስን የማዳከም ዝንባሌ አለው ብለው ብዙ ጊዜ ያስባሉ። ነገር ግን ከዚህ የሚበልጥ ስሕተት የለም። ሃይማኖት ቢኖረው ከዚያ ይበልጥ ደስተኛ የማይሆን፣ ያን ያህል ደስተኛ የሆነ ሰው የለም። ምድራዊ ተድላ የሞላው ሰው የእግዚአብሔር ጸጋ በልቡ ቢኖር ከደስታው ምንም አያጣም፤ ይልቁንም ያ ደስታ በብልጽግናው ሁሉ ላይ ጣዕምን ይጨምራል፤ ከጽዋው ብዙ መራራ አተላ ያጠራለታል፤ ከማር ወለላውም የበለጠ ማር እንዴት እንደሚያወጣ ያሳየዋል። እግዚአብሔርን መምሰል እጅግ የተከዙትን ደስተኞች ሊያደርግ ይችላል፤ ደስተኞቹንም ይበልጥ ደስተኞች ያደርጋቸዋል፤ ፊትን በሰማያዊ ሐሴት ያበራል፤ ዓይኖችንም በአሥር እጥፍ ብሩህነት ያንጸባርቃል፤ ዓለማዊው ሰው ምንም ያህል ደስተኛ ቢሆን፣ ወደ ማስተስሪያው ምሕረት ምንጭ ቢመጣ፣ ስሙም በዘላለም ሕይወት መጽሐፍ ተመዝግቦ እንዳለ ቢያውቅ፣ ከዚህ በፊት ከጠጣው ሁሉ የሚጣፍጥ መጠጥ እንዳለ ያገኛል። ያን ጊዜ ጊዜያዊ ምሕረቶች የቤዛነት ውበት ይጨመርላቸዋል። ከእንግዲህ ለእርሱ ለአጭር ሰዓት በፀሐይ ጨረር ውስጥ እንደሚጨፍሩ ጥላማ ምናቦች አይሆኑም። የአሁንና የሚመጣው ሕይወት ተስፋ ባለው በመለኮታዊው ኑዛዜ ተጨማሪ ክፍሎች ውስጥ እንደ ተሰጡት አድርጎ ስለሚቈጥራቸው ይበልጥ ውድ አድርጎ ይመለከታቸዋል። በሕይወቱ ዘመን ሁሉ ቸርነትና ምሕረት ሲከተሉት፣ በእግዚአብሔር ቤት ለዘላለም የሚኖርበትን የወደፊቱን ጊዜ በምስጋና ተስፋ አሻግሮ ሊመለከት፣ ከመዝሙረኛውም ጋር እንዲህ ሊል ይችላል፦ «ለዘላለም እጅግ የተባረክሁ አድርገኸኛል፤ በፊትህም ደስታ እጅግ ደስ አሰኘኸኝ።»

በዚህም ሐሴት ታደርጋላችሁ

«በዚህም ሐሴት ታደርጋላችሁ፥ ምንም እንኳ አሁን ለጥቂት ጊዜ ቢያስፈልግ ብታዝኑም።» ታዲያ ክርስቲያን «እያዘነ» ሳለ «ሐሴት ሊያደርግ» ይችላልን? አዎን፣ በእርግጥ ይችላል። መርከበኞች በባሕር ውስጥ አንዳንድ ስፍራዎች እንዳሉ ይነግሩናል፤ በዚያም በላይኛው ገጽ ብርቱ ጅረት ወደ አንድ አቅጣጫ ሲሄድ፣ በጥልቁ ውስጥ ደግሞ ብርቱ ጅረት ወደ ሌላው አቅጣጫ ይፈስሳል። ሁለቱ ባሕሮች አይገናኙም፤ እርስ በርሳቸውም አይጋጩም፤ ነገር ግን በላይ ያለው አንዱ የውኃ ፈሳሽ ወደ አንድ አቅጣጫ፣ ከታች ያለው ሌላውም በተቃራኒ አቅጣጫ ይፈስሳል። እንግዲህ ክርስቲያን እንደዚያ ነው። በላይኛው ገጽ በጨለማ ማዕበሎች የሚንከባለል የኀዘን ፈሳሽ አለ፤ በጥልቁ ውስጥ ግን ሁልጊዜ የሚፈስስ የታላቅ ሐሴት ብርቱ የውስጥ ጅረት አለ። የዚህ ታላቅ ሐሴት ምክንያት ምን እንደ ሆነ ትጠይቃለህን? ሐዋርያው «በዚህም ሐሴት ታደርጋላችሁ» ብሎ ይነግረናል። ምን ማለቱ ነው? ወደ መልእክቱ ተመልከት፤ ታየዋለህም። የሚጽፈው «በጳንጦስ፣ ወዘተ. ተበትነው በእንግድነት ለሚኖሩ» ነው። የሚነግራቸውም የመጀመሪያው ነገር «እግዚአብሔር አብ አስቀድሞ እንዳወቀ የተመረጡ» መሆናቸውን ነው። ይህ «በዚህም ሐሴት ታደርጋላችሁ» የሚያሰኝ ማረጋገጫ ነው። አቤት! ክርስቲያን «በልዩ ልዩ ፈተና» እጅግ «በሚያዝንበት» ጊዜ እንኳ፣ አሁንም በእግዚአብሔር የተመረጠ መሆኑን ማወቅ መቻሉ ምንኛ ምሕረት ነው! እግዚአብሔር «ዓለም ሳይፈጠር እንደ መረጠው» እርግጠኛ የሆነ ሰው ሁሉ «በዚህም ሐሴት አደርጋለሁ» ቢል ይገባዋል። ይህን እናሰላስል። እግዚአብሔር ሰማያትንና ምድርን ከመፍጠሩ በፊት፣ ወይም የጠፈርን ምሰሶች በወርቅ መሠረቶቻቸው ላይ ከማኖሩ በፊት፣ ፍቅሩን በእኔ ላይ አኖረ፤ በታላቁ ሊቀ ካህናት ደረት ላይ ስሜን ጻፈ፤ በዘላለም መጽሐፉም ውስጥ ከቶ ሳይደመሰስ ጸንቶ ይኖራል — «እግዚአብሔር አብ አስቀድሞ እንዳወቀ የተመረጠ»። ይህ የሰውን ነፍስ በውስጡ ሊያዘልላት ይችላል፤ የሥጋ ድካሞች በእርሱ ላይ የሚጭኑበትም ኀዘን ሁሉ እንደ ምንም ይሆናል፤ ይህ የሚትረፈረፈው ደስታው ግዙፍ ጅረት የኀዘኑን ግድብ ጠራርጎ ይወስደዋልና። እንቅፋትን ሁሉ ሰብሮና ዘልሎ፣ ኀዘኖቹ ሁሉ ሰጥመው እስኪሸፈኑና ከእንግዲህ ለዘላለም እስከማይጠቀሱ ድረስ ያጥለቀልቃቸዋል። «በዚህም ሐሴት ታደርጋላችሁ።» ና፣ ክርስቲያን ሆይ! ተክዘሃል፣ አንገትህንም ደፍተሃል። ለአንድ አፍታ አስብ፦ አንተ በእግዚአብሔር ዘንድ የተመረጥህና ክቡር ነህ። የምርጫ ደወል — ያ የጥንቱ የቃል ኪዳን የሰንበት ደወል — በጆሮህ ይደውል፤ ስምህም በድምፁ ውስጥ ይሰማ፤ እለምንሃለሁ፣ ተናገር፦ ይህ «ምንም እንኳ አሁን ለጥቂት ጊዜ ቢያስፈልግ በልዩ ልዩ ፈተና ብታዝንም ሐሴት እንድታደርግ» አያደርግህምን?

ደግሞም ሌላ ምክንያት ታያለህ። ሐዋርያው እኛ «በመንፈስ ተቀድሰን እንድንታዘዝና በኢየሱስ ክርስቶስ ደም እንድንረጭ የተመረጥን» መሆናችንን ይናገራል — «በዚህም ሐሴት እናደርጋለን»። የጌታ የኢየሱስ ክርስቶስ መታዘዝ ውበቴና ክቡር ልብሴ ይሆን ዘንድ በወገቤ ዙሪያ ታጥቋልን? የኢየሱስስ ደም በደሌንና ኃጢአቴን ሁሉ ያስወግድ ዘንድ በእኔ ላይ ተረጭቷልን? ታዲያ በዚህ ሐሴት አላደርግምን? በገናዬን ለአንድ አፍታ በአኻያ ዛፎች ላይ ብሰቅለው እንኳ፣ በእኔ ላይ ሊመጣ ከሚችለው የመንፈስ ድቀት ሁሉ በገናዬን እንድሰብር የሚያደርገኝ ምን ሊኖር ይችላል? መዝሙሮቼ እንደ ገና ወደ ሰማይ እንደሚወጡ አልጠብቅምን? አሁንም እንኳ፣ በድቅድቁ ጨለማ ውስጥ፣ የኢየሱስ ደም አሁንም በላዬ እንዳለ፣ የመሲሕም ክቡር ጽድቅ አሁንም እንደ ከበበኝ ሳስታውስ የደስታዬ ፍንጣሪዎች አይታዩምን?

ነገር ግን የሐዋርያው ታላቅና አበረታች መጽናናት፣ እኛ ለእርሱ እንደ ተጠበቅን ሁሉ «ወደማይጠፋና እድፈት ወደሌለበት ወደማያልፍም፥ በሰማያትም ለእኛ ወደ ተጠበቀ ርስት» የተመረጥን መሆናችን ነው። ይህ በእርግጥ እጅግ ሐሴት እንዲያደርግ ቢያደርገው አያስደንቅም። ወደ ሞት በሮች እየቀረበ ነው፤ መንፈሱም በኀዘን ውስጥ ነው፤ በሕይወት ውስጥ የሚወደውን ሁሉ ትቶ መሄድ አለበትና። ከዚህም በላይ ሕመም በተፈጥሮው የመንፈስ ድቀት ያመጣበታል። አንተ ግን በክፍሉ ውስጥ በአጠገቡ ተቀምጠህ እንዲህ ስለሚባልላቸው ስለ እነዚያ ስፍራዎች ልታወራው ትጀምራለህ፦

«ከሚያብጠው ጎርፍ ማዶ ያሉ ጣፋጭ መስኮች፣ ሕያው ልምላሜን የለበሱ።»

ከዮርዳኖስ ማዶ ስላለችው ስለ ከነዓን — ወተትና ማር ስለምታፈስሰው ምድር — በዙፋኑ መካከል ስላለው በጉ ትነግረዋለህ፤ እግዚአብሔር ለሚወዱት ያዘጋጀውንም ክብር ሁሉ ትነግረዋለህ፤ የደከመውም ዓይኑ በሱራፌል ብሩህነት ሲበራ ታያለህ፤ «ኀዘኑ» ፈጽሞ ይጠፋል፤ የልቡም ቋንቋ እንዲህ ይሆናል—

«በዮርዳኖስ ማዕበላማ ዳር ቆሜአለሁ፣ በናፍቆትም ዓይኔን አቀናለሁ፣ ርስቴ ወዳለባት፣ ወደ መልካሚቱና ደስተኛዋ ምድር ወደ ከነዓን።»

የሚመጣው ክብርና ደስታ ተስፋ «በማይነገር» ደስታ ይሞላዋል።