መለኮታዊ መዝሙሮች፣ ክፍል ሁለት

ከውሸት ራቅ

1 ኦ፣ ለወጣት እንዴት ያለ መልካም ነገር ነው
ገና በማለዳ በጥበብ መንገድ መሄድ፤
ውሸትን መፍራት፣ እውነትን መናገር፣
የሚሉትን ሁሉ እንድናምን።

2 ውሸታሞችን ግን ፈጽሞ አናምናቸውም፣
እውነቱን ቢናገሩ እንኳ፤
መጀመሪያ አንድ ጥፋት የሠራ ሰው
ሊደብቀው ቢዋሽ፣ ጥፋቱን ሁለት ያደርገዋል።

3 አላወቅንምን? አልሰማንምን? አላነበብንምን?
እግዚአብሔር ተንኰልንና በደልን እንዴት እንደሚጠላ፤
ሐናንያ እንዴት ተመትቶ እንደ ሞተ፣
ውሸት በአንደበቱ ላይ ሳለ ተይዞ?

4 ሚስቱ ሰጲራም እንዲሁ ሞተች፣
ገብታ እጅግ በደፈረች ጊዜ፣
ያንን ክፉ ውሸት ለማጽናት፣
ባልዋ ጥቂት ቀደም ብሎ የተናገረውን።

5 ጌታ በሚናገሩት ደስ ይለዋል
የእውነትን ቃል፤ ውሸታም ሁሉ ግን
ዕድሉ በባሕሩ ውስጥ ይሆናል፣
በዲንና በእሳት በሚቃጠለው።

6 እንግዲህ ከንፈሮቼን ሁልጊዜ ልጠብቅ፣
ተመትቼ ወደ ሞትና ወደ ሲኦል እንዳልወርድ፤
እግዚአብሔር የሒሳብ መጽሐፍ ይዞአልና
ልጆች ስለሚናገሩት ውሸት ሁሉ።

ከጭቅጭቅና ከድብድብ ራቅ

1 ውሾች መጮኽና መንከስ ይውደዱ፣
እግዚአብሔር እንዲህ ፈጥሮአቸዋልና፤
ድቦችና አንበሶች ያጕረምርሙ፣ ይዋጉም፣
ይህ ደግሞ ተፈጥሮአቸው ነውና።

2 እናንተ ልጆች ግን ፈጽሞ አትፍቀዱ
እንዲህ ያለ ቍጣ እንዲነሣ፤
ትናንሽ እጆቻችሁ አልተሠሩም
አንዳችሁ የሌላውን ዓይን እንድትቧጥጡ።

3 ፍቅር በሥራችሁ ሁሉ ይፍሰስ፣
ቃላችሁም ሁሉ ለዘብ ይሁን፤
እንደ ተባረከችው ድንግል ልጅ ኑሩ፣
እንደዚያ ጣፋጭና ተወዳጅ ሕፃን።

4 ነፍሱ እንደ በግ የዋህ ነበረች፤
በቁመቱም እያደገ ሲሄድ፣
በሰው ፊት በሞገስ ያድግ ነበር፣
በአባቱ በእግዚአብሔር ፊትም ደግሞ።

5 አሁን የሁሉ ጌታ ሆኖ በላይ ይነግሣል፤
ከሰማያዊው ዙፋኑም ሆኖ
በፍቅር የሚኖሩትን ልጆች ያያል፣
የራሱ እንዲሆኑም ምልክት ያደርግባቸዋል።

በወንድሞችና በእህቶች መካከል ያለ ፍቅር

1 በመንገድ ላይ ምንም ጠብ ቢኖር
በቤት ውስጥ ሰላም ሊኖር ይገባል፤
እህቶች በሚኖሩበት፣ ወንድሞች በሚገናኙበት
ጭቅጭቅ ፈጽሞ ሊገባ አይገባም።

2 ወፎች በትናንሽ ጎጆአቸው ይስማማሉ፤
እንግዲህ የሚያሳፍር ትዕይንት ነው፣
የአንድ ቤተሰብ ልጆች
ሲጣሉ፣ ሲወቃቀሱ፣ ሲደባደቡ።

3 መጀመሪያ ክፉ ስድብ፣ የማስፈራሪያ ቃል፣
ጫጫታ ያለው እስትንፋስ ብቻ የሆነው፣
ወደ ዱላና ወደ ተመዘዘ ሰይፍ ያድጋል፣
ወደ ነፍስ ግድያና ወደ ሞት።

4 ዲያብሎስ የአንድ እናት ልጅን ይፈትናል
በሌላው ላይ እንዲቈጣ፤
ክፉው ቃየልም እንዲሁ ተገፋፋ፣
ወንድሙን እስኪገድል ድረስ።

5 ጠቢባን ቍጣቸውን ያበርዳሉ
ቢያንስ ሌሊት ሳይሆን፤
በሰነፍ ልብ ውስጥ ግን
እስከ ንጋት ብርሃን ይነድዳል።

5 ጌታ ሆይ፣ የልጅነት ቍጣችንን ይቅር በል፤
ትናንሽ ጠባችንን አርቅልን፤
ወደ ብስለት ዕድሜ ስናድግ
ልባችን ሁሉ ፍቅር ብቻ እንዲሆን።

ከማሾፍና ከስም መስደብ ራቅ

1 አንደበታችን ጌታን ሊባርክ ተፈጠረ፣
ሰዎችንም በክፉ ሊናገር አይደለም፤
ሌሎች የስድብ ቃል ሲሰጡን፣
እኛ መልሰን መሳደብ የለብንም።

2 የቍጣ ቃልና የስድብ ስም
በትምህርት ቤት ቅጣት ይገባቸዋል፤
የገሃነመ እሳት ፍርድም ይገባዋል
ወንድሙን ደንቆሮ ብሎ የሚጠራ።

3 ነገር ግን ቅዱሱን ለማቃለል የሚደፍሩ ከንፈሮች፣
ለማላገጥ፣ ለማፌዝ፣ ለማሾፍ
በተቀደሱ ነገሮች ወይም በቅዱሳን ሰዎች ላይ፣
ጌታ ያጠፋቸዋል።

4 ልጆች በብልግና ጨዋታቸው
ሽማግሌውን ኤልሳዕን እንዲሁ ባደረጉት ጊዜ፣
ነቢዩንም መንገድህን ሂድ ብለው፦
«አንተ መላጣ፥ ውጣ፤ ውጣ» ባሉት ጊዜ፣

5 እግዚአብሔር ክፉ እስትንፋሳቸውን ፈጥኖ አቆመ፣
ሁለት የተቈጡ ድቦችንም ሰደደ፤
እነርሱም እስከ ሞት ድረስ ቦጫጨቁአቸው
በደም፣ በጩኸትና በእንባ።

6 ታላቅ አምላክ ሆይ፣ ምንኛ የምታስፈራ ነህ
ምንም ያህል ትንሽ ቢሆኑ ለኃጢአተኞች!
ጸጋህን ስጠኝ፣ አስተምረኝም
አንደበቴን እንዴት እንደምገራና እንደምገዛ።

ከመማልና ከመራገም፣ የእግዚአብሔርንም ስም በከንቱ ከመጥራት ራቅ

1 በከፍታ በክብር የሚኖሩ መላእክት
ሁሉን የምትችል አምላክ ሆይ፣ ስምህን ያመልካሉ!
አጋንንትም ከታች በሲኦል ይንቀጠቀጣሉ
ከበትርህ አስፈሪነት በታች።

2 ነገር ግን ክፉ ልጆች እንዴት ይደፍራሉ
የሚያስፈራውን የከበረ ስምህን ለማቃለል!
ሲቈጡም እንዴት ይምላሉ፣
ባልንጀሮቻቸውን ይረግማሉ፣ ስምህንም ይሰድባሉ!

3 በፊትህ እንዴት ይቆማሉ፣
እንዲህ አድርገው የናቁህ፣
ወደዚያ ስፍራ ስትፈርድባቸው፣
ወደ ዘላለም እሳትና ሥቃይ?

4 ያን ጊዜ አንዲት የምታበርድ ጠብታ እንኳ
የሚነድደውን አንደበታቸውን ለማብረድ አትሰጣቸውም።
እኔ ግን እዚህ አመሰግንሃለሁ፣ ተስፋም አደርጋለሁ
አንደበቴን በሰማይም እንዲሁ ልጠቀምበት።

5 ልቤ ይታመማል ስሰማ
ጐስቋሎች በላይ ያለውን ጌታ ሲያዋርዱ፤
ኃይሉን የምፈራው ያ ታላቅ አምላክ ነው፣
የምወደው ያ ሰማያዊ አባት ነው።

6 ባልንጀሮቼ ቅዱሱን የሚያቃልሉ ቢሆኑ፣
ስሰማ ወዳጅነታቸውን እተዋለሁ፣
ወጣት ኃጢአተኞች ስምህን በከንቱ ሲጠሩ፣
መራገምንና መማልን ሲማሩ።

ከስንፍናና ከተንኰል ራቅ

1 ትንሿ ትጉህ ንብ እንዴት
የሚያበራውን ሰዓት ሁሉ በሚገባ ትጠቀማለች፣
ቀኑን ሙሉም ማር ትሰበስባለች
ከሚፈካው አበባ ሁሉ!

2 ቤቷን እንዴት በጥበብ ትሠራለች!
ሰሙን እንዴት በንጽሕና ትዘረጋለች!
በሚገባ ልትሞላውም ትደክማለች
በምትሠራው ጣፋጭ ምግብ።

3 በጕልበት ሥራ ወይም በጥበብ ሥራ
እኔም ትጉህ ልሁን፤
ሰይጣን ሁልጊዜ ክፋት ያገኛልና
ሥራ ፈት እጆች እንዲሠሩት።

4 በመጻሕፍት፣ በሥራ ወይም በጤናማ ጨዋታ
የመጀመሪያዎቹ ዓመታቴ ይለፉ፤
ስለ እያንዳንዱ ቀን እንድሰጥ
በመጨረሻ መልካም ሒሳብ።

ከክፉ ባልንጀርነት ራቅ

1 ስለ ምን በጨዋታ ልተባበር ከእነዚያ
ደስ ከማያሰኙኝ ሰዎች ጋር፤
ከሚራገሙና ከሚምሉ፣ ፈጽሞ ከማይጸልዩ፤
በክፉ ስም ከሚሳደቡና ከሚደባደቡ?

2 የብልግና ዘፈን መስማት እጠላለሁ፤
ቃላቸው ጆሮዬን ያስቀይማል፤
አንደበቴን ለማርከስ አልደፍርም
እንደ እነርሱ ባለ ንግግር።

3 ከሰነፎች ዓይኖቼን እመልሳለሁ፣
ከፌዘኞችም ጋር አልሄድም፤
ከጠቢባን ጋር መሄድ እወዳለሁ፣
የበለጠ ጠቢብ እሆን ዘንድ።

4 ማላገጥ ከለመደ ከአንድ ባለጌ ልጅ
ሌሎቹ ክፉ ቀልድን ይማራሉ፤
አንድ የታመመ በግ መንጋውን ይበክላል፣
የቀሩትንም ሁሉ ይመርዛል።

5 አምላኬ ሆይ፣ መሄድም መኖርም እጠላለሁ
እዚህ ከኃጢአተኛ ልጆች ጋር፤
እንግዲያስ ወደ ሲኦል አልላክ፣
ከኃጢአተኞች በቀር ማንም ወደሌለበት።

በልብስ ከመኩራራት ራቅ

1 ስለ ምን ልብሶቻችን፣ ለመሸፈን የተሠሩት
የወላጆቻችንን ኀፍረት፣ ትዕቢትን ያነሣሡብናል?
የአለባበስ ጥበብ ፈጽሞ አልጀመረም
እናታችን ሔዋን ኃጢአትን እስክትማር ድረስ።

2 መጀመሪያ መሸፈኛውን በለበሰች ጊዜ፣
የንጽሕና ልብሷ ጠፍቶ ነበር፤
ልጆቿ ግን በከንቱ ይመካሉ
በጠፋው ክብር አሳዛኝ ምልክቶች።

3 እንዴት ያለ ትዕቢተኞች ነን! እንዴትስ ማሳየት እንወዳለን
ልብሳችንን፣ ውድና አዲስ ብለን እየጠራን፣
ምስኪኖቹ በጎችና የሐር ትሎች
ያንኑ ልብስ ከብዙ ጊዜ በፊት ለብሰውት ሳለ!

4 ቱሊፕ አበባና ቢራቢሮ
ከእኔ ይልቅ ያማረ ልብስ ለብሰው ይታያሉ፤
የፈለግሁትን ያህል ባጌጥ እንኳ፣
ዝንቦች፣ ትሎችና አበቦች አሁንም ይበልጡኛል።

5 እንግዲያስ ልቤን አዘጋጃለሁ ለማግኘት
የአእምሮን የውስጥ ጌጦች፤
እውቀትና በጎነት፣ እውነትና ጸጋ፣
እነዚህ ከሁሉ የከበሩ ልብሶች ናቸው።

6 ከእንግዲህ ትሎች ከእኔ ጋር አይወዳደሩም፤
ይህ መላእክት የሚለብሱት ልብስ ነው፤
የእግዚአብሔር ልጅ፣ እዚህ በምድር ሳለ፣
ይህን የተባረከ ልብስ ደግሞ ለበሰ።

6 ፈጽሞ አይደበዝዝም፣ ፈጽሞ አያረጅም፤
ዝናብን፣ ብልንም፣ ሻጋታንም አይፈራም፤
እድፍ አይይዝም፣ ይልቁንም እየጠራ ይሄዳል፤
በለበሱት መጠን እየበራ ይሄዳል።

7 በዚህ ልብስ በምድር ላይ መታየት እወዳለሁ፣
ከዚያም ወደ ሰማይ ሄጄ በዚያ ልለብሰው፤
እግዚአብሔር በፊቱ ይቀበለዋል፤
የራሱ ሥራና ደስታው ነውና።

ለወላጆች መታዘዝ

1 ጌታን መፍራት የሚወዱ ልጆች
መምህሮቻቸው የሚሉትን ይስሙ፤
የወላጆቻቸውን ቃል በአክብሮት ይቀበሉ፣
በደስታም ይታዘዙ።

2 ምን ዓይነት አስፈሪ መቅሠፍቶች
በጌታ እንደ ተዛቱ አልሰማችሁምን፣
የአባቱን ሕግ በሚጥስ ላይ፣
ወይም በእናቱ ቃል በሚያላግጥ ላይ?

3 እንዴት ያለ ከባድ በደል በላዩ አለ!
ስሙስ እንዴት የተረገመ ነው!
ቍራዎች ዓይኖቹን ይጐጠጕጣሉ፣
ንስሮችም ይበሉታል።

4 እግዚአብሔርን የሚያመልኩ ግን፣
ለወላጆቻቸውም የሚገባውን ክብር የሚሰጡ፣
እዚህ በምድር ላይ ረጅም ዘመን ይኖራሉ፣
ከዚህም በኋላ ደግሞ ይኖራሉ።

የሕፃኑ ብሶት

1 ስለ ምን ጨዋታዬን እጅግ እወዳለሁ፣
ሁልጊዜ በጨዋታዬ ተጠምጄ፣
የሰማይንና የሲኦልን ሐሳብ አጣለሁ፣
ከዚያም መጸለይን እረሳለሁ?

2 መጽሐፍ ቅዱሴን የማነበው ስለ ምንድር ነው፣
ጌታ ሆይ፣ ፈቃድህን ለመማር አይደለምን?
ታዲያ ዕለት ዕለት አንተን ይበልጥ እያወቅሁ፣
መታዘዜ ግን እየቀነሰ ይሂድን?

3 ልቤ እንዴት ማስተዋል የሌለውና ያልተገራ ነው!
ሐሳቦቼ ሁሉ እንዴት ከንቱ ናቸው!
የሕፃንን ድካም እዘንለት፣
ጥፋቶቼንም ሁሉ ይቅር በል።

4 ሰማያዊ ድምፅህን እንድሰማ አድርገኝ፣
መጸለይንም እንድወድ አድርገኝ፤
እግዚአብሔር በቸርነት ጆሮውን ይሰጣልና
ሕፃን ለሚናገረው።

የጠዋት መዝሙር

1 አምላኬ ሆይ፣ ፀሐይ እንድታውቅ የምታደርግ
የምትወጣበትን ትክክለኛ ሰዓት፤
ከታች ላሉትም ሁሉ ብርሃን እንድትሰጥ
በሰማያት ዙሪያ የምትልካት፦

2 ከምሥራቅ እልፍኞች ወጥታ
የጠዋት ሩጫዋን ስትጀምር፣
ፈጽሞ አትደክምም፣ ለማረፍም አትቆምም፣
በዓለም ዙሪያ ሁሉ ታበራለች እንጂ።

3 እንዲሁ እንደ ፀሐይ መፈጸም እወዳለሁ
የቀኑን ሥራ ሁሉ፤
ሥራዬን በማለዳ ልጀምር፣ ሁልጊዜም
በሰማያዊ መንገዴ ወደ ፊት ልገሥግሥ።

4 ጌታ ሆይ፣ የማለዳ ጸጋህን ስጠኝ፣
ነፍሴም እንዳታማርር
የዘመኔ ወጣት ማለዳ
ሁሉ በከንቱ ባከነ ብላ!

የማታ መዝሙር

1 እነሆ ሌላ ቀን አለፈ፤
የፈጣሪዬን ምስጋና እዘምራለሁ!
በየሰዓቱ ያለኝ መጽናናት ይገልጣል
የእርሱን መግቦትና ጸጋ።

2 ነገር ግን ልጅነቴ እንዴት ይባክናል!
የኃጢአቶቼ ድምር እንዴት ታላቅ ነው!
ጌታ ሆይ፣ ስላለፈው ይቅርታ ስጠኝ፣
ለሚመጡትም ቀናት ብርታትን።

3 ለመተኛት ሰውነቴን አሳርፋለሁ፤
መላእክት ራሴን ይጠብቁ፤
በጨለማውም ሰዓታት ሁሉ
በራሴ ዙሪያ ዘብ ይቁሙ።

4 በደስተኛ ልብ ዓይኖቼን እከድናለሁ፣
አንተ ከእኔ አትርቅምና፤
በማለዳም ልነሣ
በፍቅርህ ደስ እያለኝ።

ለጌታ ቀን ጠዋት

1 ይህ ክርስቶስ የተነሣበት ቀን ነው
በማለዳ ከሙታን መካከል፤
ስለ ምን የዓይኖቼን ሽፋሽፍት እከድናለሁ፣
ሰዓቶቼንም በአልጋ ላይ አባክናለሁ?

2 ይህ ኢየሱስ የሰበረበት ቀን ነው
የሞትንና የሲኦልን ኃይላት፤
ታዲያ አሁንም የሰይጣንን ቀንበር ልሸከምን?
ኃጢአቶቼንስ እንዲህ ልውደድን?

3 ዛሬ ክርስቲያኖች በደስታ ይሰበሰባሉ፣
ሊጸልዩና ቃልህን ሊሰሙ፤
እኔም በደስተኛ እግሮች መሄድ እወዳለሁ
ጌታ ሆይ፣ ፈቃድህን ለመማር!

4 ለማንበብና ለመጸለይ ጨዋታዬን እተዋለሁ፣
እንዲሁም ለሰማይ እዘጋጃለሁ፤
ኦ፣ ይህን የተባረከ ቀን እንድወድ፣
ከሰባቱ ቀናት ሁሉ አብልጬ!

ለጌታ ቀን ማታ

1 ጌታ ሆይ፣ ማየት እንዴት ደስ ያሰኛል
ጉባኤው ሁሉ አንተን ሲያመልክ!
በአንድነት ይዘምራሉ፣ በአንድነት ይጸልያሉ፤
ስለ ሰማይ ይሰማሉ፣ መንገዱንም ይማራሉ።

2 እዚያ ነበርሁ፣ አሁንም መሄድ እወዳለሁ፤
በምድር ላይ እንዳለች ትንሽ ሰማይ ናት!
ደስታዬና ጨዋታዬ ሁሉ እንኳ
ይህን ቀን እንድረሳ ሊያታልለኝ አይገባም።

3 ጌታ ሆይ፣ በትዝታዬ ላይ ጻፍ
የቃልህን ጥቅስና ትምህርት፤
ከእንግዲህ ሕግህን እንዳልጥስ፣
ነገር ግን ከቀድሞው ይልቅ እንድወድህ!

4 በክርስቶስና በመለኮታዊ ነገሮች ሐሳብ
ይህን የእኔን ሰነፍ ልብ ሙላው፤
በደሙ በኩል ይቅርታን ተስፋ እያደረግሁ፣
ከእግዚአብሔር ጋር ልተኛና ልነሣ።

ከብሉይ ኪዳን የተወሰዱት አሥርቱ ትእዛዛት፣ በአጭር
ግጥም ለልጆች ተዘጋጅተው።

ዘጸአት 20።

1. ከእኔ በቀር ሌሎች አማልክት አይሁኑልህ። 2. ለማንኛውም ጣዖት አትንበርከክ። 3. የእግዚአብሔርን ስም በከንቱ አትጥራ፤ 4. የሰንበትንም ቀን ለማርከስ አትድፈር። 5. ለአባትህና ለእናትህ የሚገባውን ክብር ስጥ። 6. ነፍስ እንዳትገድል ተጠንቀቅ። 7. ከርኵሰት ቃልና ሥራ ራቅ፤ 8. ድሀና ምስኪን ብትሆንም አትስረቅ። 9. ሆን ብለህ አትዋሽ፣ ውሸትንም አትውደድ። 10. የባልንጀራህ የሆነውን አትመኝ።

የትእዛዛቱ ጥቅል ከአዲስ ኪዳን።

ማቴዎስ 22:37።

በላይ ያለውን እግዚአብሔርን በፍጹም ነፍስህ ውደድ፤
ባልንጀራህንም እንደ ነፍስህ ውደድ።

የመድኃኒታችን ወርቃማ ሕግ።

ማቴዎስ 7:12።

ለሌሎች ደግና እውነተኛ ሁኑ፣
ሌሎች እንዲሆኑላችሁ እንደምትወዱ፤
ለሰዎችም አታድርጉ፣ አትናገሩም
እናንተ መልሳችሁ መቀበል የማትወዱትን።

ለእግዚአብሔርና ለባልንጀራችን ያለብን ግዴታ።

እግዚአብሔርን በፍጹም ነፍስህና በፍጹም ኃይልህ ውደድ፣
በፍጹም ልብህና በፍጹም አሳብህ፤
ባልንጀራህንም እንደ ራስህ ውደድ፤
ታማኝ፣ ጻድቅና ደግ ሁን።

ሌላው እንዲያደርግልህ እንደምትወድ
አንተም ለሌላው አድርግ።
ልትቀበለው የማትወደውን
ፈጽሞ እንዳታደርገው ተጠንቀቅ።

ከመዝሙሮች መጽሐፌ ውስጥ ሆሣዕናንና ለአብ ክብር ይሁንን ወዘተ. እዚህ ጨምሬአለሁ፤ በወላጆች ወይም በአሳዳጊዎች መመሪያ መሠረት ከእነዚህ መዝሙሮች በማንኛውም መጨረሻ ላይ እንዲዘመሩ።

የሆሣዕና መዝሙር፤ ወይም ለክርስቶስ የተሰጠ የማዳን ምስጋና።

ረጅም ቅኝት።

1 ሆሣዕና ለንጉሥ ዳዊት ልጅ፣
ከሁሉ በላይ ባለው ዙፋን ለሚነግሠው፤
ሰማያዊ ልደት ያለውን ልዑል እንባርካለን፣
ማዳንን ወደ ምድር የሚያመጣውን።

2 ሕዝብ ሁሉ፣ ትውልድም ሁሉ፣
በዚህ ደስ በሚያሰኝ ሥራ ይሳተፉ፤
ሽማግሌዎችና ሕፃናት በጽዮን ይዘምሩ
ስለ ንጉሥዋ እያደገ ስለሚሄድ ክብር!

የተለመደ ቅኝት።

1 ሆሣዕና ለጸጋ ልዑል፤ ጽዮን ሆይ፣ ንጉሥሽን እዪ፤ ከዳዊት ዘር የሆነውን ልጅ አውጁ፣ ሕፃናትንም እንዲዘምሩ አስተምሩ።

2 ሆሣዕና ለዘላለማዊው ቃል፣
ከአብ ዘንድ ለመጣው፤
ማዳንን ለጌታ ስጡ፣
ስሙንም ባርኩ!

አጭር ቅኝት።

1 ሆሣዕና ለልጁ፣
ለዳዊትና ለእግዚአብሔር ልጅ፣
የይቅርታን ወሬ ላመጣው፣
በደሙም ለገዛው።

2 ለቅቡዕ ንጉሥ ለክርስቶስ
የማያልቅ በረከት ይሰጠው፤
ምድር ሁሉ ክብሩን ትዘምር
ከሰማይ ጋር ሰላማችንን ላደረገው።

ለአብና ለወልድ ክብር ይሁን፣ ወዘተ.

ረጅም ቅኝት።

ለእግዚአብሔር አብ፣ ለእግዚአብሔር ወልድ፣
ለእግዚአብሔር መንፈስ ቅዱስም፣ ሦስት በአንድ ለሆነው፣
ክብርና ምስጋና፣ ግርማም ይሰጥ
በምድር ባሉ ሁሉ፣ በሰማይም ባሉ ሁሉ።

የተለመደ ቅኝት።

አሁን አብና ወልድ
መንፈስ ቅዱስም ይመለኩ፣
እርሱን የሚያሳውቁ ሥራዎች ባሉበት፣
ወይም ጌታን የሚወዱ ቅዱሳን ባሉበት።

አጭር ቅኝት።

ለአብ ምስጋናን ስጡ፣
ለወልድ ክብርን ስጡ፣
ለጸጋው መንፈስም
እኩል ክብር ይሁን።