መለኮታዊ መዝሙሮች፣ ክፍል አንድ

ለእግዚአብሔር የሚቀርብ አጠቃላይ የምስጋና መዝሙር

1 ሰማያዊው ንጉሣችን እንዴት ክቡር ነው፤
ከሰማይ በላይ የሚነግሠው!
ታዲያ ሕፃን እንዴት ይደፍራል
የሚያስፈራውን ግርማውን ሊዘምር?

2 ኃይሉ ምን ያህል ታላቅ እንደ ሆነ ማንም አይናገርም፤
ጸጋውም ምን ያህል ሰፊ እንደ ሆነ ሊያስብ አይችልም፤
በምድር ያሉ ሰዎችም ሆኑ፣ በፊቱ
በላይ የሚኖሩ ቅዱሳንም።

3 በጌታ ዙሪያ የሚቆሙ መላእክትም እንኳ
የተሰወረ ፈቃዱን ሊመረምሩ አይችሉም፤
ነገር ግን ሰማያዊ ቃሉን ይፈጽማሉ፤
ምስጋናውንም ዘወትር ይዘምራሉ።

4 እንግዲህ ከዚህ ቅዱስ ጉባኤ ጋር ልተባበር፤
የመጀመሪያ መባዬንም ላቅርብ፤
ዘላለማዊው አምላክ አይንቅም
የሕፃንን መዝሙር መስማት።

5 ልቤ ቈረጠ፣ አንደበቴም ታዘዘ፤
መላእክትም ደስ ይላቸዋል፤
የኃያሉ ፈጣሪያቸው ምስጋና
ከደካማ ድምፅ ሲወጣ ሲሰሙ።

ስለ ፍጥረትና ስለ መግቦቱ የሚቀርብ ምስጋና

1 ሁሉን የሚችለውን የእግዚአብሔርን ኃይል እዘምራለሁ፤
ተራሮችን ያስነሣውን፣
የሚፈሱትን ባሕሮች የዘረጋውን፣
ከፍ ያሉትንም ሰማያት የሠራውን።

2 የወሰነውን ጥበብ እዘምራለሁ፣
ፀሐይ ቀንን እንድትገዛ፤
ጨረቃ በትእዛዙ ሙሉ ሆና ታበራለች፤
ከዋክብትም ሁሉ ይታዘዛሉ።

3 የጌታን ቸርነት እዘምራለሁ፤
ምድርን በምግብ የሞላውን፤
ፍጥረታትን በቃሉ አበጀ፤
ከዚያም መልካም እንደ ሆኑ ተናገረ።

4 ጌታ ሆይ፣ ተአምራትህ እንዴት ተገልጠዋል
ዓይኔን ወደ የትም ባዞር፤
የምረግጠውን ምድር ብመለከት፣
ወይም ሰማዩን ትኵር ብዬ ባይ።

5 በምድር ላይ ተክል ወይም አበባ የለም
ክብርህን የማያሳውቅ፤
ደመናት ይነሣሉ፣ ዐውሎ ነፋስም ይነፍሳል
ከዙፋንህ በሚወጣ ትእዛዝ።

6 ፍጥረታት (ምንም ብዙ ቢሆኑ)
ሁሉ በጥበቃህ ሥር ናቸው፤
ልንሸሽበት የምንችል ስፍራ የለም
እግዚአብሔር በዚያ የሌለበት።

7 በሰማይ በፍቅር ጨረር ያበራል፤
ከታች በሲኦልም በቍጣ፤
የምቆመውና የምንቀሳቀሰው በእርሱ ምድር ላይ ነው፤
የምተነፍሰውም የእርሱን አየር ነው።

8 እጁ የዘወትር ጠባቂዬ ነው፤
በዓይኑ ይጠብቀኛል፤
ታዲያ ጌታን ለምን እረሳለሁ፣
ሁልጊዜ ቅርብ የሆነውን?

ስለ ቤዛነታችን ለእግዚአብሔር የሚቀርብ ምስጋና

1 ጥበቡና ኃይሉ የተባረኩ ይሁኑ፤
ፍትሑና ጸጋውም፤
በአንድ ምክር ተባብረው የመለሱ፣
የጠፋውንም ዘራችንን ያዳኑ!

2 አባታችን የተከለከለውን ፍሬ በላ፤
ከክብሩም ወደቀ፤
እኛም ልጆቹ በዚህ ምክንያት ደረስን
ለሞት፣ ለሲኦልም ተቃረብን።

3 ልጁን የላከ ጌታ ይባረክ፤
ሥጋችንንና ደማችንን እንዲለብስ፤
ስለ ሕይወታችን የራሱን ሰጠ፣
ከእግዚአብሔር ጋር ሊያስታርቀን።

4 የአባቱን ሕግጋት ሁሉ አከበረ፣
እኛ ያልታዘዝናቸውን፤
ኃጢአታችንን በመስቀል ላይ ተሸከመ፤
ቤዛችንንም ሙሉ በሙሉ ከፈለ።

5 እነሆ፣ ከመቃብር ሲነሣ ተመልከቱ፤
እነሆ፣ ወደ ላይ ከፍ ሲል ተመልከቱ፤
በዚያ የራሱን ብቃት አቅርቦ ይማልዳል፣
ሞት የተፈረደባቸውን በደለኞች ሊያድን።

6 በዚያ በክብር ዙፋን ላይ ይነግሣል፤
በመለኮታዊ ኃይሉም
ከባርነት ሰንሰለት ይቤዠናል፣
ከሰይጣንና ከኃጢአት።

7 ከዚያ ጌታ ለፍርድ ይመጣል፤
በሉዓላዊ ድምፅም
ይጠራል፣ መቃብርንም ሁሉ ይከፍታል፤
የሚነቁ ቅዱሳንም ደስ ይላቸዋል።

8 ያን ጊዜ በደስታ እንድቀርብ ይሁንልኝ
በፈራጁ ፊት፤
በዚያም ከተባረከው ጉባኤ ጋር
የሚቤዠውን ጸጋውን እንድዘምር!

ስለ መንፈሳዊና ስለ ምድራዊ ምሕረቶች የሚቀርብ ምስጋና

1 ወደ ውጭ ወጥቼ በተመላለስሁ ቁጥር
ስንት ድሆችን አያለሁ!
ለአምላኬ ምን እመልሳለሁ
ስለ ሰጠኝ ስጦታ ሁሉ?

2 ከሌሎች የበለጠ አይገባኝም፤
እግዚአብሔር ግን አብልጦ ሰጠኝ፤
ሌሎች ሲራቡ እኔ ምግብ አለኝ፤
እነርሱ ከበር ወደ በር ሲለምኑ።

3 በመንገድ ላይ ስንት ልጆችን
በግማሽ ታርዘው አያለሁ!
እኔ ግን ከራስ እስከ እግሬ ለብሻለሁ፤
ከብርድም ተሸፍኛለሁ።

4 አንዳንድ ምስኪኖች ማወቅ ሲያቅታቸው
ራሳቸውን የት እንደሚያስጠጉ፣
እኔ የምኖርበት ቤት አለኝ፤
በአልጋዬም ላይ አርፋለሁ።

5 ሌሎች ገና በልጅነት መማልን ሲማሩ፣
መራገምን፣ መዋሸትንና መስረቅን፣
ጌታ ሆይ፣ እኔ ስምህን መፍራት ተማርሁ፤
ቅዱስ ፈቃድህንም ማድረግ።

6 እነዚህ ከቀን ወደ ቀን የምታደርግልኝ ሞገሶች
ከሌሎች አብልጠህ ለእኔ ናቸውን?
እንግዲያስ ከእነርሱ ይልቅ ልውደድህ፤
በተሻለ ላገለግልህም ልጣር።

በክርስቲያን አገር ስለ መወለድና ስለ መማር የሚቀርብ ምስጋና

1 ታላቅ አምላክ ሆይ፣ ድምፄን ወደ አንተ አነሣለሁ፤
የልጅነቴ ሰዓታት የአንተ ናቸው፤
ሕይወቴን በምስጋና ልጀምር እወዳለሁ፣
እያደጉ የሚሄዱ ዓመታት መዝሙሩን እስኪያሳምሩት ድረስ።

2 ለሉዓላዊ ጸጋህ ባለ ዕዳ ነኝ፣
በብሪታንያ ምድር ስለ ተወለድሁ፣
የሰማያዊ ምሕረት ጅረቶች በሚፈሱበት፣
የጣፋጭ መዳን ቃላትም በሚሰሙበት።

3 የተወለድሁበትን አገር አልለውጥም
ወርቅ በሞላባት ባለጠጋዋ ፔሩ፤
የሚበልጥ ክቡር ሽልማት በእጄ አለ፣
ምሥራቅና ምዕራብ ሕንድ ከያዙት ሁሉ።

4 የሚኖሩትን እንዴት አዝንላቸዋለሁ
ድንቁርናና ጨለማ በሚነግሥበት፤
መንግሥተ ሰማያትን አያውቁም፣ ሲኦልንም አይፈሩም፤
ያን ማብቂያ የሌለውን ደስታ፣ ያን ማብቂያ የሌለውን ሥቃይ።

5 ጌታ ሆይ፣ የከበሩ የተስፋ ቃሎችህ
ተስፋዬንና ናፍቆቴን ያቀጣጥላሉ፤
የቃልህ ሰባኪዎች ሁሉ ደግሞ
ከዘላለም እሳት እንዳመልጥ ያስጠነቅቁኛል።

6 ምስጋናህ ዘወትር እስትንፋሴን ይይዛል፤
ወደ ሰማይ መንገዴን ስላመለከትኸኝ፤
ወደ ሞት በሚወስደው መንገድ አልሮጥም፤
የሰጠኸኝንም በረከቶች አላባክንም።

ስለ ወንጌል የሚቀርብ ምስጋና

1 ጌታ ሆይ፣ ይህን ለጸጋህ እሰጣለሁ፣
ሌሎች እንደሚያደርጉት ለዕድል አይደለም፤
ከክርስቲያን ወገን መወለዴን፣
አረማዊ ወይም አይሁዳዊ አለመሆኔን።

2 የጥንት የአይሁድ ነገሥታት፣
የአይሁድ ነቢያትም ምን ባልሰጡ ነበር፣
እነዚህን የከበሩ ነገሮች ቢሰሙ ኖሮ፣
ክርስቶስ የገለጣቸውን፣ ከሰማይ ያመጣቸውን!

3 አረማውያን እንዴት ደስ ባላቸው ነበር፣
ጣዖታትን፣ እንጨትንና ድንጋይን የሚያመልኩ፣
የእግዚአብሔርን መጽሐፍ ቢያዩ ኖሮ፣
ወይም ኢየሱስንና ወንጌሉን ቢያውቁ ኖሮ!

4 እንግዲህ ወንጌልን እምቢ ብል፣
ዓይኖቼን እንዴት ቀና አደርጋለሁ?
አሕዛብና አይሁድ ሁሉ
በፍርድ በእኔ ላይ ይነሣሉና።

የመጽሐፍ ቅዱስ ታላቅነት

1 ታላቅ አምላክ ሆይ፣ በአድናቆትና በምስጋና
ሥራዎችህን ሁሉ እመለከታለሁ፤
ነገር ግን ጥበብህ፣ ኃይልህና ጸጋህ
በመጽሐፍህ ውስጥ አብልጠው ያበራሉ።

2 በመንገዳቸው የሚዞሩ ከዋክብት
ብዙ ትምህርት ሰጥተዋል፤
መልካሙ ቃልህ ግን ነፍሴን ያስተምራታል
ወደ ሰማይ እንዴት እንደምወጣ።

3 እርሻዎች ምግብ ይሰጡኛል፣ ያሳዩኛልም
የጌታን ቸርነት፤
የሕይወትና የክብር ፍሬዎች ግን የሚበቅሉት
እጅግ ቅዱስ በሆነው ቃልህ ውስጥ ነው።

4 የተመረጡ ሀብቶቼ የተሰወሩት እዚህ ነው፤
ከሁሉ የሚበልጠው መጽናናቴ ያለው እዚህ ነው፤
ምኞቶቼ የሚረኩት እዚህ ነው፤
ተስፋዎቼም የሚፈልቁት ከዚህ ነው።

5 ጌታ ሆይ፣ ሕግህን እንዳስተውል አድርገኝ፤
በደሎቼ ምን እንደ ነበሩ አሳየኝ፤
ከወንጌልህም ልቅዳ
ለኃጢአቴ ሁሉ ይቅርታን።

6 ክርስቶስ እንዴት እንደ ሞተ እዚህ ልማር እወዳለሁ፣
ነፍሴን ከሲኦል ሊያድን፤
በምድር ያሉ ሌሎች መጻሕፍት ሁሉ
እንዲህ ያለ ሰማያዊ ድንቅ አይናገሩም።

7 እንግዲህ መጽሐፍ ቅዱሴን አብልጬ ልውደድ፤
አዲስ ደስታም ላግኝ
በቀን እነዚህን ድንቆች ደግሜ በማንበብ፣
በሌሊትም በማሰላሰል።

ማንበብ ስለ ተማርሁ ለእግዚአብሔር የሚቀርብ ምስጋና

1 የአንደበቴን ምስጋና
ለጌታ አቀርባለሁ፤
ገና በልጅነቴ ተምሬ ስለ ቻልሁ
ቅዱስ ቃሉን ለማንበብ።

2 ማወቅም ስለ ተማርሁ
የነበርሁበትን አደጋ፣
በተፈጥሮም በተግባርም
የኃጢአት ምስኪን ባሪያ እንደ ነበርሁ።

3 ማየትም ስለ ተመራሁ
ምንም መልካም ነገር ማድረግ እንደማልችል፤
ታዲያ ኃጢአተኛ ወዴት ይሸሻል
ራሱን ከሲኦል ለማዳን?

4 ውድ ጌታ ሆይ፣ ይህ መጽሐፍህ
ወዴት መሄድ እንዳለብኝ ይነግረኛል፣
ኃጢአቴን ሁሉ ይቅር የሚል ጸጋ ለማግኘት፣
ቅዱስም የሚያደርገኝን።

5 እዚህ ማንበብና መማር እችላለሁ
የእግዚአብሔር ልጅ ክርስቶስ እንዴት
ታላቁን ጉዳያችንን እንደ ተሸከመ፣
ቤዛችንም ደሙን እንዳስከፈለው።

6 አሁንም በላይ ይነግሣል፤
መንፈሱን ወደ ታች ይልካል፣
የፍቅሩን ድንቆች ሊያሳይ፣
ወንጌሉንም ሊያሳውቅ።

7 ያ መንፈስ ያስተምረኝ፤
ልቤም እንዲቀበል ያድርግ
አገልጋዮችህ ሁሉ የሚሰብኩትን፣
ቅዱሳንህም ሁሉ የሚያምኑትን እውነት!

8 ያን ጊዜ ጌታን አመሰግናለሁ
ይበልጥ በደስታ ዜማ፣
ቃሉን ማንበብ ስለ ተማርሁ፣
በከንቱም ስላልተማርሁ።

መዝሙር 9፦ ሁሉን የሚያይ አምላክ

1 ሁሉን የምትችል አምላክ ሆይ፣ የሚወጋ ዓይንህ
የሌሊትን ጥላ ሰንጥቆ ያልፋል፤
እጅግ የተሰወሩ ሥራዎቻችንም
በፊትህ ሁሉ የተገለጡ ናቸው።

2 የምንሠራው ኃጢአት፣
የምንናገረውም ክፉ ቃል የለም
በሚያስፈራው መጽሐፍህ ያልተጻፈ
ለፍርድ ቀን ተጠብቆ።

3 እኔ የሠራሁት በደል ሁሉ
በዚያ ይነበባልን? ይታወጃልን?
በፀሐይ ፊት ሁሉ ይገለጣልን?
ሰዎችና መላእክት እየሰሙ?

4 ጌታ ሆይ፣ በእግርህ ሥር አፍሬ ተደፍቻለሁ፤
ወደ ላይ ቀና ብዬ ለማየት አልደፍርም፤
ሳልሞት ኃጢአቴን ይቅር በለኝ፤
ከመጽሐፍህም ደምስሳቸው።

5 አስብ፣ የሞት ሥቃዩን ሁሉ
ቤዛዬ የተቀበለውን፤
ደሙም እድፌን ያጥብ፤
ስለ በደሌም መልስ ይሁን።

6 ከእንግዲህ ለዘላለም ልፍራ
የኃጢአትን ሐሳብ ማስተናገድ፤
ታላቁ አምላክ ያያልና፣ ይሰማልና፣
በደልንም ሁሉ ይጽፋልና!

ስለ እግዚአብሔርና ስለ ሞት የሚታሰቡ ከባድ ሐሳቦች

1 በላይ የሚነግሥ አምላክ አለ፤
የሰማያት፣ የምድርና የባሕሮች ጌታ፤
ቍጣውን እፈራለሁ፣ ፍቅሩን እለምናለሁ፤
በከንፈሬም ምስጋናውን እዘምራለሁ።

2 እርሱ የጻፈው ሕግ አለ፤
ምን ማድረግ እንዳለብን ሁላችንን ሊያስተምር፤
ነፍሴ ሆይ፣ ለትእዛዛቱ ተገዢ፤
ቅዱሳን፣ ጻድቃንና እውነተኞች ናቸውና።

3 የባለጠጋ ጸጋ ወንጌል አለ፤
ኃጢአተኞች መጽናናታቸውን ሁሉ የሚቀዱበት፤
ጌታ ሆይ፣ ንስሐ እገባለሁ፣ ፊትህንም እፈልጋለሁ፤
ሕግህን ብዙ ጊዜ ጥሻለሁና።

4 የምሞትበት ሰዓት አለ፤
መቼ እንደሚመጣም አላውቅም፤
እንደ እኔ ያሉ ሺህ ታናናሽ ልጆች
ፍርዳቸውን ሊሰሙ በሞት ይጠራሉ።

5 ያሉኝን ሰዓታት በሚገባ ልጠቀምባቸው
የጸጋው ቀን ሳያልፍ፤
በመቃብር ንስሐ የለም፤
ለሙታንም ይቅርታ አይቀርብም።

6 ተቈርጦ እንደ ወደቀ ዛፍ፣
ወደ ሰሜን ወይም ወደ ደቡብ፣ በዚያው ይተኛል፤
እንዲሁ ሰው ወደ ሰማይ ወይም ወደ ሲኦል ይሄዳል፣
በሞተበት ሁኔታ ጸንቶ።

መንግሥተ ሰማያትና ሲኦል

1 ከሰማይ ባሻገር
የደስታና የፍቅር መንግሥተ ሰማያት አለ፤
ቅዱሳን ልጆችም ሲሞቱ
ወደዚያ ወደ ላይኛው ዓለም ይሄዳሉ።

2 የሚያስፈራ ሲኦል አለ፤
የዘላለም ሥቃይም አለ፤
በዚያ ኃጢአተኞች ከአጋንንት ጋር ይኖራሉ
በጨለማ፣ በእሳትና በሰንሰለት።

3 እንደ እኔ ያለ ምስኪን
ከዚህ ርጉም ፍጻሜ ሊያመልጥ ይችላልን?
በሞትሁ ጊዜስ
ወደ ሰማይ እንደምወጣ ተስፋ ላደርግ እችላለሁን?

4 እንግዲህ አነብባለሁ፣ እጸልያለሁም
ሕይወትና እስትንፋስ እስካለኝ ድረስ፤
ዛሬ እንዳልቈረጥ፣
ወደ ዘላለም ሞትም እንዳልላክ።

በልጅነት እግዚአብሔርን የመከተል ጥቅሞች

1 ብፁዕ ነው ገና በልጅነቱ
ትምህርትን በሚገባ የሚቀበል ልጅ፤
የኃጢአተኛን መንገድ የሚጠላ፣ የሚፈራም
ወደ ሲኦል የሚወስደውን ጎዳና።

2 ወጣትነታችንን ለእግዚአብሔር ስንሰጥ
በዓይኑ ደስ የሚያሰኝ ነው፤
ገና እንቡጥ ሳለች የምትቀርብ አበባ
ከንቱ መሥዋዕት አይደለችም።

3 ሥራው ይቀልላል ብንጀምር
ጌታን በጊዜ መፍራት፤
በኃጢአት ያረጁ ኃጢአተኞች ግን
በበደላቸው ይደነድናሉ።

4 ከሺህ ወጥመድ ያድነናል
ገና በልጅነት ሃይማኖትን መያዝ፤
ጸጋ የሚከተሉትን ዓመታቶቻችንን ይጠብቃል፤
በጎነታችንንም ያጸናል።

5 ለአንተ፣ ሁሉን የምትችል አምላክ ሆይ፣ ለአንተ
ልጅነታችንን እንሰጣለን፤
ወደ ኋላ መለስ ብለን ስናይ ደስ ይለናል
ሕይወታችን ሁሉ የአንተ እንደ ነበረ።

6 የጸሎትና የምስጋና ጣፋጭ ሥራ
የልጅነት እስትንፋሴን ይያዝ፤
እንዲህ ለረጅም ዘመን እዘጋጃለሁ፣
ወይም በጊዜ ለሚመጣ ሞት ብቁ እሆናለሁ።

የማዘግየት አደጋ

1 ለምን «ገና ጊዜው አልደረሰም፣
ሰማይን ለመፈለግ ወይም ሞትን ለማሰብ» እላለሁ?
አበባ ቀትር ሳይደርስ ሊጠወልግ ይችላል፤
እኔም በዚህ ቀን እስትንፋሴን ላጣ እችላለሁ።

2 ይህ ዓመፀኛ ልቤ
የሰማይን የጸጋ ጥሪ ቢንቅ፣
በኃጢአቴ ልደነድን እችላለሁ፤
ንስሐም ፈጽሞ ላይሰጠኝ ይችላል።

3 ጌታ ቢቈጣና ቢምልስ፣
ማንበብና መጸለይ እምቢ ስል፣
ጆሮውን እንደማይሰጥ
በሌላ ቀን ለመቃተቴ ሁሉ?

4 የሚያስፈራው ቍጣው ቢነድስ፣
የሚያቀርብልኝን ጸጋ እምቢ ስል፣
ፍቅሩም ሁሉ ወደ መዓት ቢለወጥ፣
በዚያው ስፍራ ቀሥፎ ቢገድለኝስ?

5 አምላክን ማስቈጣት አደገኛ ነው፤
ኃይሉንና በቀሉን ማንም ሊናገር አይችልም፤
ሁሉን የሚችል በትሩ አንድ ምት
ወጣት ኃጢአተኞችን ፈጥኖ ወደ ሲኦል ይልካል።

6 ያን ጊዜ ለዘላለም ከንቱ ይሆናል
ይቅርታን ወይም ጸጋን ለማግኘት መጮኽ፤
ጊዜዬ ተመልሶ እንዲሰጠኝ መመኘት፣
ወይም የፈጣሪዬን ፊት ለማየት ተስፋ ማድረግ።

በልጅነት እግዚአብሔርን የመፍራት ምሳሌዎች

1 እንዴት ያሉ የተባረኩ ምሳሌዎችን አገኛለሁ
በእውነት ቃል ተጽፈው፣
ገና በልጅነታቸው እግዚአብሔርን
ማሰብ የጀመሩ ልጆችን!

2 ከሰማይ በላይ የሚነግሠው ኢየሱስ፣
ዓለምን በፍርሃት የሚያኖረው፣
በአንድ ወቅት እንደ እኔ ያለ ትንሽ ልጅ ነበረ፤
የአባቱንም ሕግ ጠበቀ።

3 በአሥራ ሁለት ዓመቱ ከሰዎች ጋር ተነጋገረ፤
(አይሁድ ሁሉ ተደንቀው ቆሙ፤)
ያን ጊዜም ቢሆን ለእናቱ ታዘዘ፤
በትእዛዟም መጣ።

4 ልጆች ጣፋጭ ሆሣዕና ዘመሩ፤
የአዳኛቸውንም ስም ባረኩ፤
በአንደበታቸው አከበሩት፣
ጻፎችና ካህናት ሲሳደቡ።

5 ሕፃኑ ሳሙኤል ጡት ሲጥል ተወሰደ
ጌታን ሊያገለግል፤
ወጣቱ ጢሞቴዎስም በጊዜ ተማረ
ቅዱስ ቃሉን ሊያውቅ።

6 ታዲያ እኔ ለምን እስከዚህ አዘገያለሁ
ሌሎች ቶሎ የሚማሩትን?
ይህን ሥራ ሳልጀምር
ሌላ ቀን ማሳለፍ አልፈልግም።