ጃንዋሪ

ጃንዋሪ 1

«ዘመኑን ዋጁ» (ኤፌሶን 5:16)።

በዚህ ስፍራ በግሪኩ ጽሑፍ ውስጥ ሁለት ትናንሽ ቃላት ይገኛሉ፤ እነርሱም «ቶን ካይሮን» ናቸው። የተሻሻለው የእንግሊዝኛ ትርጉም «ለራሳችሁ መልካሙን አጋጣሚ እየገዛችሁ» ብሎ ይተረጕማቸዋል። «ቶን ካይሮን» የተባሉት ሁለቱ ቃላት ቃል በቃል ሲተረጐሙ «መልካሙ አጋጣሚ» ማለት ናቸው።

እነዚህ ቃላት ጊዜን በጥቅሉ የሚያመለክቱ አይደሉም፤ ይልቁንም አንድን የተለየ የጊዜ ነጥብ፣ ወሳኝ ወቅትን፣ የለውጥ ሰዓትን፣ በብዙ ዕድል የተሞላችንና ፈጥና የምታልፍን ቅጽበት ያመለክታሉ፤ ይህችንም ቅጽበት ከማለፏ በፊት ልንይዛትና በሚገባ ልንጠቀምባት ይገባናል።

ቀኖቹ ክፉዎች ስለ ሆኑ፣ እንዲህ ያሉ የመልካም አጋጣሚ ቅጽበቶች ብዙ እንዳልሆኑ ቃሉ ይጠቍማል። እዚህም እዚያም አንዲት አበባ እንደምታገኝበት ደረቅ ምድረ በዳ ናቸው፤ በምትችልበት ጊዜ ቅጠፋት። በሰው የሕይወት ዘመን ውስጥ ጥቂት ጊዜ ብቻ እንደሚመጣ የንግድ ዕድል ናቸው፤ ዕድሉ በእጅህ ሳለ ግዛው። በመንፈስ ንቁ ሁን፤ የጌታ ፈቃድ ምን እንደ ሆነ አስተውሉ እንጂ ሞኞች አትሁኑ። «እንደ ጥበበኞች እንጂ እንደ ሞኞች ሳይሆን በጥንቃቄ ተመላለሱ፤ ለራሳችሁም መልካሙን አጋጣሚ ግዙ።»

አንዳንድ ጊዜ ልናድናት የሚገባ የጊዜ ቅጽበት ናት፤ አንዳንድ ጊዜ ወደ ክርስቶስ ልንመራት የሚገባ ነፍስ ናት፤ አንዳንድ ጊዜ ፍቅርን የምናሳይበት አጋጣሚ ነው፤ አንዳንድ ጊዜ ትዕግሥትን የምናሳይበት፤ አንዳንድ ጊዜ ደግሞ በፈተናና በኃጢአት ላይ ድል የምንነሣበት። እንዋጀው።

ጃንዋሪ 2

«በሥርዓቴ እንድትሄዱ አደርጋለሁ» (ሕዝቅኤል 36:27)።

ከሁሉ የሚበልጠው መንፈሳዊ ሁኔታ ሕይወት ያለ ድካም በራሱ የሚፈስስበት ሁኔታ ነው፤ ይህም ዋናተኛው መታገሉን አቁሞ በማይገታው የፈሳሹ ኃይል እንደሚወሰድበት እንደ ሕዝቅኤል ወንዝ ጥልቅ ውኃ ነው።

እንዲሁ እግዚአብሔር የማንነታችን የራሳቸው ግፊት ወደሚሆኑ መንፈሳዊ ሁኔታዎችና ልማዶች ይመራናል፤ እኛም በመለኮታዊው ሕይወት ሙላት ውስጥ እንኖራለን፣ እንንቀሳቀሳለንም።

ነገር ግን እነዚህ መንፈሳዊ ልማዶች የአንዲት ጊዜያዊ ግፊት ውጤት አይደሉም፤ ብዙውን ጊዜ ቀስ በቀስ የሚገኙና የሚጸኑ ናቸው። እንደ ማንኛውም እውነተኛ ልማድ የሚጀምሩት በግልጽ በሆነ የፈቃድ ውሳኔ ነው፤ ያ ውሳኔም ልማድ እስኪሆን ድረስ በመደጋገሙ ይጸናሉ። የመጀመሪያዎቹ ደረጃዎች ሁልጊዜ ጥረትንና ምርጫን ይጠይቃሉ። አንድን አቋም ይዘን በጽናት ልንጠብቀው ይገባናል፤ ለተወሰነ ጊዜ እንዲህ ካደረግን በኋላ ሁለተኛ ተፈጥሮ ይሆንልናል፤ በራሱም ኃይል ይሸከመናል።

መንፈስ ቅዱስ በክርስትና ሕይወታችን አቅጣጫ ሁሉ እንዲህ ያሉትን ልማዶች ሊሠራልን ፈቃደኛ ነው፤ በእምነት የመጀመሪያ እርምጃዎች ብቻ ብንታዘዘው፣ ብዙም ሳንቆይ በመታዘዝ አቋም እንጸናለን፤ ግዴታችንም ደስታ ይሆንልናል።

ጃንዋሪ 3

«ትጉና ጸልዩ» (ማቴዎስ 26:41)።

ለጸሎታችን መልስ እንደምንተጋ ሁሉ ለጸሎቶቻችንም ራሳቸው መትጋት ያስፈልገናል። የጸሎታችንን መልስ ለመቀበል እምነት እንደሚያስፈልግ ሁሉ በትክክል ለመጸለይም ያንኑ ያህል ጥበብ ያስፈልጋል።

በቅርቡ አንድ ወዳጃችንን አገኘን፤ እግዚአብሔር አንዳንድ ጸሎቶቹን ስላልመለሰለት ለዓመታት በጨለማ ውስጥ ኖሮ ነበር፤ ውጤቱም ወደ አለማመን የተጠጋ ሁኔታ ነበር።

ይህን ወዳጃችንን ለማሳመን ጥቂት ደቂቃዎች ብቻ በቂ ነበሩ፤ እነዚያ ጸሎቶች ፈጽሞ በቃሉ ያልተፈቀዱ እንደ ነበሩ፣ እግዚአብሔርም እንዲህ ያሉትን ጸሎቶች እንደሚመልስ ከቶ ተስፋ እንዳልሰጠ ተረዳ፤ የለመናቸውም ነገሮች ይህ ወዳጃችን ተራ ጥበቡን ተጠቅሞ ራሱ ሊፈጽማቸው የሚገባቸው ነበሩ።

ውጤቱም አንድን የክርስትና ሕይወት ሊያሰጥም ከተቃረበ የአለማመን ደመና መዳን ሆነ። ስለ እነርሱ ከመጸለይ ይልቅ እግዚአብሔር አስቀድሞ የሰጠንን ብርሃን መቀበል የሚያስፈልገን አንዳንድ ነገሮች አሉ።

ብዙ ሰዎች እግዚአብሔር ስለ ፈቃዱ ልዩ ምልክቶችንና ማስረጃዎችን፣ ከተፈጥሮ በላይ የሆኑ ፍንጮችንም እንዲሰጣቸው ይለምናሉ። የእኛ ድርሻ እርሱ የሰጠንን ብርሃን መጠቀም ነው፤ ከዚያም ተጨማሪ የሚያስፈልገንን ሁሉ ይሰጠናል።

ጃንዋሪ 4

«ምስጉን ነው በክፉዎች ምክር ያልሄደ» (መዝሙር 1:1)።

ስለዚህ ሰው ሦስት ነገሮች ጎልተው ይታያሉ፦

1. ባልንጀሮቹ። እርሱ «በክፉዎች ምክር ያልሄደ፥ በኃጢአተኞችም መንገድ ያልቆመ፥ በዋዘኞችም ወንበር ያልተቀመጠ» ነው።

2. የሚያነበውና የሚያስበው። «ነገር ግን በእግዚአብሔር ሕግ ደስ ይለዋል፥ ሕጉንም በቀንና በሌሊት ያስባል።»

3. ፍሬያማነቱ። «በውኃ ፈሳሾች ዳር እንደ ተተከለች፥ ፍሬዋን በየጊዜዋ እንደምትሰጥ፥ ቅጠልዋም እንደማይረግፍ ዛፍ ይሆናል፤ የሚሠራውም ሁሉ ይከናወንለታል።»

ወንዙ መንፈስ ቅዱስ ነው፤ መተከሉ አልፎ አልፎ ሳይሆን ዘወትር መንፈስ ቅዱስን የምንጠጣበት ጥልቅና ጸንቶ የሚኖር ሕይወት ነው፤ ፍሬውም አልፎ አልፎ የሚገኝ ሳይሆን የማያቋርጥ፣ ለእያንዳንዱም ተለዋዋጭ ወቅት የሚስማማ ነው።

ሕይወቱም የተከናወነ ነው፤ መንፈሱም እንደማይረግፈው ቅጠል ሁልጊዜ ለምለም ነው። እንዲህ ያለው ሕይወት ደስተኛ መሆኑ አይቀርም። በእርግጥም ደስታ የመንፈሳዊ ሁኔታ ጉዳይ ነው። የፀሐይን ጨረር በጨለማ ምድር ቤት ውስጥ ብታኖረው ማብራቱ አይቀርም። የሌሊት ዘማሪ ወፍን በጨለማው እኩለ ሌሊት ውስጥ ብታኖራት መዘመሯ አይቀርም።

ጃንዋሪ 5

«ሕጉን እንደሚያደርግ አውቄዋለሁ» (ዘፍጥረት 18:19)።

እግዚአብሔር ሊተማመንባቸው የሚችል ሰዎችን ይፈልጋል። ስለ አብርሃም፦ «እግዚአብሔር ለአብርሃም የተናገረውን ሁሉ ያመጣለት ዘንድ … አውቄዋለሁ» ማለት ቻለ። እግዚአብሔር የሚታመን ነው፤ እኛም እንዲሁ ቁርጠኞች፣ እንዲሁ ታማኞችና እንዲሁ የጸናን እንድንሆን ይፈልጋል። እምነት ማለት ይኸው ነው። እግዚአብሔር የፍቅሩን፣ የኃይሉንና የታመኑ የተስፋ ቃሎቹን ሙሉ ክብደት የሚያሳርፍባቸውን ሰዎች ይፈልጋል። እግዚአብሔር እንዲህ ያለች ነፍስ ሲያገኝ የማያደርግላት ነገር የለም። የእግዚአብሔር ሞተሮች ከእነርሱ ጋር የምናያይዘውን ማንኛውንም ሸክም ለመጎተት በቂ ብርታት አላቸው። የሚያሳዝነው ግን ከሞተሩ ጋር የምናስረው ገመድ ብዙ ጊዜ የጸሎታችንን ክብደት ለመሸከም እጅግ ደካማ መሆኑ ነው፤ ስለዚህ እግዚአብሔር በእምነት ሕይወት ውስጥ ወደ ጽናትና ወደ እርግጠኝነት እንድንደርስ ያለማምደናል፣ ይገሥጸናል፣ ያሠለጥነናልም። ትምህርታችንን እንማር፤ ጸንተንም እንቁም።

እግዚአብሔር ምርጡን ያስቀመጠው ፈተናውን ለመቆም ለሚደፍሩ ለጥቂቶች ነው፤ ምርጡን ለማይቀበሉ ግን ሁለተኛውን ምርጫ ይሰጣቸዋል። ጌታ ሆይ፣ ከሁሉ የሚበልጠውን ምርጫህን ስጠኝ፤ ሌሎች ቀሪውን ይውሰዱ። የእነርሱ መልካም ነገሮች ከቶ አይማርኩኝም፤ ምርጥህን አግኝቻለሁና።

ጃንዋሪ 6

«አካል ብዙ ብልቶች እንጂ አንድ ብልት አይደለምና» (1ኛ ቆሮንቶስ 12:14)።

ደብዳቤዎቹን የሚጽፍበት ፎኖግራፍ (የድምፅ መቅጃ መሣሪያ) ያለው አንድ ወዳጅ አለን። መሣሪያው ሁለት ክፍሎች አሉት። አንዱ ቀላልና አስደናቂ መሣሪያ ነው፤ ስሱ የሆኑት ሲሊንደሮቹ ድምፆችን ይቀበሉና በመስሚያው ቱቦ በኩል ቃል በቃል መልሰው ያሰሙአቸዋል። ሌላው ክፍል ከጠረጴዛው ሥር የሚቀመጥ ተራ ትንሽ ሣጥን ነው፤ በሚያገናኙት ሽቦዎች በኩል ኃይል ከማቅረብ በቀር ምንም አያደርግም።

ትንሹ ሣጥን «ፎኖግራፉ እኔ ልሁን፤ ንግግሩንም እኔ ላድርግ» ብሎ ሊሞግት ይችል ይሆናል፤ እንዲህ ቢያደርግ ግን የራሱን ሕይወት ማባከን ብቻ ሳይሆን የባልደረባውንም ሕይወት ያጠፋል።

ብቸኛ ሥራው ለፎኖግራፉ ኃይል ማቅረብ ነው፤ ንግግሩን የሚያደርገው ደግሞ ፎኖግራፉ ነው። እንዲሁ ከእኛ አንዳንዶቻችን ስለ እግዚአብሔር ለባልንጀሮቻችን የምንናገር ድምፆች እንድንሆን ተጠርተናል፤ ሌሎቻችን ደግሞ በቅዱስ ርኅራኄያችንና በጸጥታ ጸሎታችን እነርሱን የምንደግፍ ኃይሎች ነን። (ከእኛ አንዳንዶቻችን ከጠረጴዛው ሥር ያለን ትናንሽ ዲናሞዎች ነን፤ ሌሎች ደግሞ የሰማይን መልእክት ጮክ ብለው የሚናገሩ ፎኖግራፎች ናቸው።)

እያንዳንዳችን እግዚአብሔር ለሰጠን አገልግሎት ታማኞች እንሁን፤ ቀኑም ሲመጣ ሥራችን ይመዘናል፤ ዋጋውም ይከፋፈላል።

ጃንዋሪ 7

«ሳትሰናከሉም እንዲጠብቃችሁ … ለሚችለው» (ይሁዳ 24)።

ይህ እጅግ የከበረ የተስፋ ቃል ነው። የተሻሻለው ትርጉም ትክክለኛም ጥልቅ ትርጉም አዘልም ነው። ሊጠብቀን የሚፈልገው ከመውደቅ ብቻ አይደለም፤ ከትንሿ መሰናከል እንኳ ነው።

ስለ አብርሃም «በእግዚአብሔር የተስፋ ቃል ባለማመን አልተጠራጠረም» ተብሎ ተነግሮናል። እግዚአብሔር ሠራዊቱ ጠላትን ሲገጥሙ በሰልፋቸው መስመር ውስጥ መንቀጥቀጥ እንኳ እስከማይታይ ድረስ እንዲሁ ጸንተን እንድንሄድ ይፈልጋል። ከሁሉ ይበልጥ ተስፋ የሚያስቆርጡንና የሚያደናቅፉን የሕይወት ጥቃቅን መሰናከሎች ናቸው፤ ከእነዚህም መሰናከሎች አብዛኞቹ በኢምንት ነገሮች ላይ የሚደርሱ ናቸው። ሰይጣን በአርምስትሮንግ መድፍ ከመጣል ይልቅ በላባ ሊጥለን እጅግ ይመርጣል። አንድን የእግዚአብሔር ልጅ በታላቅ ፈተና ከማሸነፍ ይልቅ በአንዲት ተራ ኢምንት ነገር ማሸነፍ ለእርሱ የበለጠ ክብርና የበለጠ ደስታ ነው።

ወዳጆች ሆይ፣ በእነዚህ ቀናት በመንገዳችን ላይ የሚያደናቅፉንን የብርቱካን ልጣጮች፣ ወይኑን የሚያጠፉትን ጥቃቅን ቀበሮዎች፣ አንዳንድ ጊዜም ሙሉውን የከበረ ሽቱ ዕቃ የሚያበላሹትን የሞቱ ዝንቦች እንጠንቀቅ። «ፍጽምና በጥቃቅን ነገሮች ይገኛል»፤ በክርስትና ሕይወታችንም ወደ ፊት በገፋን መጠን፣ እግዚአብሔር ኢምንት በሚመስሉ ነገሮች ውስጥ እንኳ ይበልጥ አጥብቆ እንድንታዘዘው ይጠብቅብናል።

ጃንዋሪ 8

«እኔ ነኝ፥ አትፍሩ» (ማርቆስ 6:50)።

አንድ ሰው ስለ አንድ ትንሽ ሕፃን ይተርካል። ሕፃኑ በትንሹ ልቡ ላይ ታላቅ የኀዘን ታሪክ ተሸክሞ መጽናናትን ለማግኘት ወደ እናቱ እቅፍ ሮጠ፤ የችግሩንም ታሪክ ሊነግራት አስቦ ነበር። ነገር ግን እናቱ ወደ ደረቷ አስጠግታ ፍቅሯን ስታፈስስለት፣ ብዙም ሳይቆይ በእርሷና በፍቅሯ ጣፋጭነት እጅግ ስለ ተመሰጠ ታሪኩን መንገር ረሳ፤ ከጥቂት ጊዜም በኋላ የችግሩ ትዝታ እንኳ ተረሳ። ችግሩ በፍቅር ብቻ ተወግዶለታል፤ እርሷም በትንሹ ልጅ ልብ ውስጥ የችግሩን ስፍራ ወስዳለች።

እግዚአብሔር ራሱ የሚያጽናናን በዚህ መንገድ ነው። «እኔ ነኝ፥ አትፍሩ» የሚለው የሚያረጋጋ ቃሉ ነው። ሁኔታዎቹ አይለወጡም፤ እርሱ ራሱ ግን በእነርሱ ፋንታ ይመጣል፤ የማንነታችንንም ፍላጎት ሁሉ ያረካል፤ እርሱም ሁሉ በሁሉ ሲሆንልን በጣፋጩ ሀልዎቱ ውስጥ ሁሉን እንረሳለን።

ኀዘኔን በቸሩና በአፍቃሪው ደረትህ ላይ እተነፍሳለሁ፤ ደስታህንና መጽናናትህን፣ ሰላምህንና ዕረፍትህን ወደ ውስጤ እስባለሁ። ናፍቆቶቼን በሚያደምጠው በአፍቃሪው ጆሮህ እተነፍሳለሁ፤ ጥርጣሬንና ፍርሃትን ሁሉ የሚያረጋጋውን መልስህን ወደ ውስጤ እስባለሁ።

ጃንዋሪ 9

«አንተ እንደምትወድ ይሁን እንጂ እኔ እንደምወድ አይሁን» (ማቴዎስ 26:39)።

«ስለ በጎ ፈቃዱ መፈለግንም ማድረግንም» (ፊልጵስዩስ 2:13)።

ፈቃዳችን ለእግዚአብሔር ሊሰጥ የሚገባባቸው ሁለት አቋሞች አሉ።

በመጀመሪያ፦ ለእግዚአብሔር የተሰጠ ፈቃድ ሊኖረን ይገባል። ሁላችንም መጀመር ያለብን ከዚህ ነው፤ ተፈጥሯዊ ፈቃዳችንን ለእግዚአብሔር አሳልፈን በመስጠትና እርሱ እንዲገዛው በማድረግ።

ነገር ግን ቀጥሎ ድል የሚነሣ ፈቃድ እንዲኖረን ይፈልጋል። ፈቃዳችንን በቅንነት ራሳችንን በመስጠት እንደ ተቀበለ ወዲያውኑ፣ የራሱን ፈቃድ በውስጡ ሊያኖርና ለእርሱ ከቀድሞው ይልቅ የበረታ ሊያደርገው ይፈልጋል። ከዚያ ወዲያ የእኛ ፈቃድ ሳይሆን የእርሱ ፈቃድ ነው። ፈቃዳችን ለእርሱ ምርጫ ከተገዛና ራሱን በእርሱ አመራር ሥር ካኖረ በኋላ፣ የራሱን ታላቅ ፈቃድ ብርታትና ጽናት ሁሉ በውስጡ ሊያኖርና እንደ ራሱ ቁርጠኞች፣ ብርቱዎች፣ ድል ነሺዎችና የማንነቃነቅ ሊያደርገን ይፈልጋል። «የእኔ ፈቃድ አይሁን የአንተ እንጂ።» ይህ የመጀመሪያው እርምጃ ነው። «አባት ሆይ፥ … የሰጠኸኝ እነርሱ ደግሞ ከእኔ ጋር ይሆኑ ዘንድ እወዳለሁ።» ይህ ሁለተኛው አቋም ነው። ሁለቱም መለኮታዊ ናቸው፤ ሁለቱም ትክክል ናቸው፤ ሁለቱም በትክክል ለመኖርና ለእግዚአብሔር በስኬት ለመሥራት አስፈላጊዎች ናቸው።

ጃንዋሪ 10

«ፍቅር … የማይገባውን አያደርግም» (1ኛ ቆሮንቶስ 13:5)።

የሂንዱ ሴት በምትለብሰው ልብስ ውስጥ ውቡ መጎናጸፊያዋ በአካሏ ላይ የሚታሰረው በአንዲት ቋጠሮ ብቻ ነው። ረጅሙ ጨርቅ እንደ ተሰፋ ልብስ በውብ እጥፋቶች እንዲወርድ በአካሏ ዙሪያ ይጠመጠማል፤ ጫፉም በአንዲት ትንሽ ቋጠሮ ይታሰራል፤ ልብሱም በሙሉ በዚያች አንዲት ማሰሪያ ላይ ተንጠልጥሎ ይቆያል። ያች ቋጠሮ ብትፈታ መጎናጸፊያው ይወድቃል። እንዲሁም በመንፈሳዊ ሕይወት የጸጋ ልማዶቻችን በልብስ ይመሰላሉ፤ የእግዚአብሔርም ልጅ ውብ ጌጥ የሆነው የፍቅር ልብስ ሙሉ በሙሉ የታሰረው በትናንሽ የ«አይ» ቋጠሮዎች መሆኑ እውነት ነው።

የ1ኛ ቆሮንቶስን አሥራ ሦስተኛ ምዕራፍ በጥንቃቄ ብታነብ፣ የፍቅር ባሕርያት አብዛኞቹ ፍጹም አሉታዊ መሆናቸውን ታገኛለህ። «ፍቅር አይቀናም፤ ፍቅር አይመካም፥ አይታበይም፤ የማይገባውን አያደርግም፥ የራሱንም አይፈልግም፥ አይበሳጭም፥ በደልን አይቆጥርም።» መንፈሳዊ ልብሳችንን አጥብቀው የሚይዙ በቂ «አይ»ዎች እነሆ። የብዙዎችን ውድቀት፣ ራቁታቸውን ወይም በተቀደደ ልብስ የሚመላለሱበትንና ሌሎችም ኀፍረታቸውን የሚያዩበትን ምክንያት የሚያስረዱ በቂ ምክንያቶች እነሆ። እንግዲህ «አይ»ዎቹን እንጠብቅ።

ጃንዋሪ 11

«እስክመጣ ድረስ ያላችሁን ጠብቁ» (ራእይ 2:25)።

በቅርቡ አንድ ዕብራዊ ወዳጃችንን፣ ወገኖቹ ሀብት በማፍራት ረገድ እንዲህ የተሳካላቸው እንዴት እንደ ሆነ ጠየቅነው። እርሱም፦ «አዬ፣ እኛ ከሌሎች ሰዎች የበለጠ ገንዘብ አናገኝም፤ ነገር ግን የበለጠ እናስቀራለን» አለ። ወዳጆች ሆይ፣ ዛሬ መንፈሳዊ ኪስ አውላቂዎችንና መንፈሳዊ ፍሳሽን እንጠንቀቅ። «የሠራነውን ምንም እንዳናጠፋ ሙሉ ደመወዝን እንድንቀበል እንጂ» እንጠንቀቅ፤ እያንዳንዱም ቀን ሲመጣና ሲያልፍ የጸጋና የድል ሀብቱን በዘላለም የቁጠባ ባንክ ውስጥ እናስቀምጥ፤ እንዲሁም እውነተኛና ዘላለማዊ የሆነ ነገር በዘላለማዊ ሀብታችን ላይ እየተጨመረ መሆኑን ከቀን ወደ ቀን እንገንዘብ።

ትንሽ ብቻ ሊሆን ይችላል፤ ነገር ግን እግዚአብሔር የሚሰጠንን ሁሉ በቁጠባ ብንይዝና በእርሱ እጅ እንዲጠበቅ አሳልፈን ብንሰጠው፣ ፍጻሜው ሲመጣ በሚገባ ያሳለፍነው ሕይወት ያከማቸው ሀብት በላይ በአርያም ምን ያህል እንደ ተከማቸ፣ እርሱም ለጥበቃው በተሰጠው ሕይወት ላይ ባፈሰሰው ክቡር መዋዕለ ንዋይ በዚያ ላይ ምን ያህል አብዝቶ እንደ ጨመረ ስናይ እንደነቃለን።

ኦ፣ ቀኖቹ እንዴት ትልቅ ዋጋ አላቸው! ኦ፣ እነዚህ ወርቃማ ሰዓታት አንድ ቀን እንዴት የከበሩ መስለው ይታዩናል! እግዚአብሔር አሁን በሚገባ እንድንጠቀምባቸው ይርዳን።

ጃንዋሪ 12

«ለምኑ፥ ይሰጣችሁማል» (ማቴዎስ 7:7)።

መለመን ብቻ ሳይሆን መቀበልም አለብን። የማመንን ስፍራ መያዝና በዚያ ስፍራ እንዳለን ራሳችንን መቍጠር አለብን። አንድ ወዳጅ፦ «ወደ እግዚአብሔር ፈቃድ መግባት እፈልጋለሁ» ይል ነበር፤ መልሱም ይህ ነበር፦ «ወደ እግዚአብሔር ፈቃድ ትገባለህን? አሁንስ በእግዚአብሔር ፈቃድ ውስጥ ነህን?» ጥያቄው ከዚያ በፊት ያልመጣለትን አሳብ ቀሰቀሰበት።

ሰውየውም የፈለገውን በረከት ሲታገልለት እንጂ ሲቀበለው እንዳልነበረ አየ።

ኢየሱስ፦ «ለምኑ ትቀበሉማላችሁ» ብሏል። ያ መወጠር ራሱ በረከቱን ያስቀራል። የመንፈሳዊ ተፈጥሮህ ሁሉ ጽኑ ውጥረት እጅግ ስለሚያስርህ እግዚአብሔር ሊሰጥህ እየጠበቀ ላለው በረከት ክፍት አይደለህም። «የወደደም የሕይወትን ውኃ እንዲያው ይውሰድ።»

ከስውር ኃጢአት ሁሉ መንጻት እንዳለ ይነግረኛል፤ ልብን በውስጥ የሚጠብቅ ታላቅና ሙሉ መዳንም እንዳለ። እኔም በሙላቱ፣ ከክቡር ጸጋው ሁሉ ጋር እቀበለዋለሁ፤ በመቀበል የእኔ እንደ ሆነ ይናገራልና፤ እኔም እርሱ ያለውን እንዳለ እቀበላለሁ።

ጃንዋሪ 13

«አንተም በእግዚአብሔር ፋንታ ትሆንለታለህ» (ዘጸአት 4:16)።

እግዚአብሔር ለሙሴ የሰጠው የተስፋ ቃል ይህ ነበር፤ ሙሴም ለወንድሙ ለአሮን ሊይዘው የነበረው ከፍ ያለ ስፍራ ይህ ነበር። ይህ ቃል እያንዳንዳችን ለምናገኛቸው ሰዎች ሁሉ በእግዚአብሔር ፋንታ ሆነን ልንይዘው የምንችለውን ከፍና ክቡር ስፍራ አያመለክትምን?

ይህን ከፍ ያለ ጥሪ ዘወትር መገንዘብ ብንችል ለሕይወታችን እንዴት ያለ ክብርና ግርማ በሰጠው ነበር! ለባልንጀሮቻችንስ እንዴት እንድንመላለስ ባደረገን ነበር! እግዚአብሔር ሁልጊዜ የሚታመን ነው። በእግዚአብሔር ዘንድ መለወጥ ወይም በመዞር የተደረገ ጥላ የለም። የእግዚአብሔር ቃል የማይለወጥ ነው፤ ያለ ገደብና ያለ ጥያቄም ልንታመነው እንችላለን። ኦ፣ ሰዎች እንደ እግዚአብሔር ሊታመኑብን በሚችሉበት ሁኔታ ብንኖር!

ደግሞም እግዚአብሔር የሚሟላለት ጕድለት ወይም ፍላጎት የለበትም። እርሱ ሁልጊዜ ይሰጣል። «ለሚጠሩትም ሁሉ ባለ ጠጋ ነው።» የባሕርዩ ክብር ፍቅር ነው፤ ራስ ወዳድነት የሌለበት ፍቅርና ለፍጥረታቱ ሁሉ የሚያደርገው ቸርነት። መለኮታዊው ሕይወት ራሱን የሚረሳ ሕይወት ነው፤ ከመውደድና ከመባረክ በቀር ሌላ ሥራ የሌለው ሕይወት።

እንግዲህ ጌታችን በላይ በዙፋኑ ፊት እኛን ሲወክል፣ እኛም እዚህ እርሱን እየወከልን እንዲሁ እንኑር።

ጃንዋሪ 14

«ወደ ክርስቶስ ሙላት ቁመት መጠን» (ኤፌሶን 4:13)።

እግዚአብሔር እጅግ ስለሚወደን ከከፍተኛው ፈቃዱ ያነሰውን እንድንወስድ አይፈቅድልንም። መለኪያውን ሳያላላ አጽንቶ የያዘውን፣ ከዚያም ለመድረስ ብርታትንና ጸጋን የሰጠንን፣ ክቡር ፈቃዱን ሁሉ እስክንፈጽም ድረስም ሰበብ ያልተቀበለልንን ታማኙን አስተማሪያችንን አንድ ቀን እንባርካለን።

ለራሳችን ምሕረት የለሾች እንሁን። እግዚአብሔር ያለውን በትክክል ማለታችን ይሁን፤ ከተስፋ ቃሎቹ ወይም ከትእዛዛቱ ምንም ቅናሽ አናድርግ። መለኪያውን ከፍ አድርገን እንያዝ፤ እስክንደርስበትም ፈጽሞ አናርፍ። «ሰው ሁሉ ውሸተኛ ከሆነ እግዚአብሔር እውነተኛ ይሁን።» መቶ ጊዜ ብንወድቅ እንኳ የእግዚአብሔርን ዓላማ ከደረስንበት ደረጃ ጋር እንዲስማማ ዝቅ አናድርግ፤ ይልቁንም እንደዚያ ጀግና ሰንደቅ ዓላማ ያዥ እንሁን፤ እርሱ ከክፍሉ ፊት ቆሞ ሰንደቁን ያውለበልብ ነበር፤ ወታደሮቹ ወደ ኋላ እንዲመለስ ሲጠሩት ይበልጥ ከፍ አድርጎ አውለበለበው፤ እንዲህም ብሎ ጮኸ፦ «ሰንደቁን ወደ ክፍለ ጦሩ አትመልሱት፤ ክፍለ ጦሩን ወደ ሰንደቁ አምጡት እንጂ።»

ወደ ፊት፣ ወደ ፊት፣ ያለፈውን ከኋላህ ትተህ፣ በፊትህ ወዳለው እየተዘረጋህ ሂድ፤ የተስፋይቱ ምድር ሁሉ በፊትህ ተዘርግታለች፤ እግዚአብሔር ገና የሚበልጡ በረከቶችን አዘጋጅቶልሃል።

ጃንዋሪ 15

«ጌታን ክርስቶስ ኢየሱስን እንደ ተቀበላችሁት በእርሱ ተመላለሱ» (ቆላስይስ 2:6)።

እሳትን ከጠፋ በኋላ እንደ ገና ከማንደድ ይልቅ እየነደደ እንዲቆይ ማድረግ እጅግ ይቀላል። በእርሱ እንኑር። በየዕለቱ ከምድጃችን ላይ ፍሙንና አመዱን አስወግደን አዲስ ነበልባል ማንደድ አያስፈልገን፤ ይልቁንም እየነደደ እንዲቆይ እናድርገው፤ ፈጽሞም እንዲጠፋ አንፍቀድለት። በጥንቶቹ ግሪኮች ዘንድ የተቀደሰው እሳት ፈጽሞ እንዲጠፋ አይፈቀድም ነበር፤ እንዲሁ በላቀ ትርጉም ሰማያዊው ነበልባል በልብ መሠዊያ ላይ እየተንቦገቦገ እንዲኖር እናድርግ።

መልካም ልማድን ከመመሥረት ይልቅ መጠበቅ እጅግ ያነሰ ጥረት ይጠይቃል። አንድ እውነተኛ መንፈሳዊ ልማድ አንድ ጊዜ ከተመሠረተ የማንነታችን በራሱ የሚሠራ ዝንባሌ ይሆናል፤ እኛም እርሱን በመከተል ወደ አስደሳች ነጻነት እናድጋለን። «ከሞተ ሥራ ንስሐ የመግባትን መሠረት ሁልጊዜ ደግመን አንመሥርት፤ ነገር ግን ወደ ፍጻሜ እንሂድ፤ በደረስንበትም በዚያ እንመላለስ፤ ያንኑም እናስብ።»

እያንዳንዱ መንፈሳዊ ልማድ በችግር፣ በጥረትና በንቃት ይጀምራል፤ ነገር ግን በሚገባ እንዲጸና ብቻ ብንፈቅድለት፣ የሕይወት ጅረቶች በመለኮታዊ ቅለትና ነጻነት የሚፈስሱበት መውረጃ ይሆናል።

ጃንዋሪ 16

«የእግዚአብሔር ፈቃድ እርሱም በጎና ደስ የሚያሰኝ ፍጹምም የሆነው ነገር ምን እንደ ሆነ ፈትናችሁ ታውቁ ዘንድ» (ሮሜ 12:2)።

በዚያ ሞተር ውስጥ ያለው ውኃ ሊገኝባቸው የሚችሉ ሦስት ሁኔታዎች አሉ። በመጀመሪያ፣ ማፍያው ሞልቶ ውኃውም ንጹሕና ጥሩ ሊሆን ይችላል፤ ወይም ሁለተኛ፣ ማፍያው ሞልቶ ብቻ ሳይሆን ውኃውም ትኩስ፣ እጅግ ትኩስ፣ የሚያቃጥል ያህል ትኩስ፣ ሊፈላ የተቃረበ ሊሆን ይችላል፤ ሦስተኛ፣ አንድ ዲግሪ ብቻ ጨምሮ የመፍላት ነጥብ ላይ ደርሶ ሊሆን ይችላል፤ በዚያን ጊዜ እንፋሎቱን እንደ ደመና ያወጣል፤ በቫልቮቹ በኩል እየገፋ መንኰራኵሮቹን የሚያሽከረክረውንና የባቡሩን ፉርጎዎች አገር አቋርጠው እንዲሄዱ የሚያደርገውን ኃያል ፒስተን ያንቀሳቅሳል።

እንዲሁ ሦስት ዓይነት ክርስቲያኖች አሉ። የመጀመሪያዎቹን የቀዝቃዛ ውኃ ክርስቲያኖች፣ ወይም ምናልባት በተሻለ አገላለጥ የንጹሕ ውኃ ክርስቲያኖች ብለን እንጠራቸዋለን።

ሁለተኛ፣ የትኩስ ውኃ ክርስቲያኖች አሉ። ሊፈሉ የተቃረቡ ናቸው።

አንድ ዲግሪ ሲጨመር ወደ ሦስተኛው ዓይነት ክርስቲያኖች፣ ወደ ፈላ ውኃ ክርስቲያኖች እንመጣለን። ልዩነቱ እጅግ ትንሽ ነው፤ ለራስ የተያዘን አንድ ነገር ማውጣት፣ አንድን «ቢሆን» መተው፣ አንዲት ቅሬታን ማስወገድ ብቻ ነው፤ ይሁን እንጂ ልዩነቱ እንደ ሰማይና ምድር የራቀ ነው። ያ አንድ ዲግሪ ያንን ሞተር ወደ አንቀሳቃሽ ኃይል ይለውጠዋል፤ ከእንግዲህ የሚታይ ነገር ብቻ ሳይሆን የሚሄድ ነገር ይሆናል።

ጃንዋሪ 17

«ስለ በጎ ፈቃዱ መፈለግንም ማድረግንም በእናንተ የሚሠራ እግዚአብሔር ነውና» (ፊልጵስዩስ 2:13)።

እግዚአብሔር ለማናችንም ሁለት መንገዶች የሉትም፤ አንድ ብቻ ነው እንጂ። ከመካከላቸው የምንመርጣቸው ሁለት ነገሮች አይደሉም፤ ከሁሉ የሚሻልና የላቀ አንድ ምርጫ ነው እንጂ። ፍጹሙን የእግዚአብሔር ፈቃድ ማግኘትና መሙላት የተባረከ ነገር ነው። ሕይወታችን በእግዚአብሔር ዕቅድ ተነድፎ፣ የክርስትና ሥራችንም ከዕቅዱ ጋር ተስማምቶ መገኘቱ የተባረከ ነገር ነው። በዘፈቀደ በመሥራት ብዙ ብርታት ይባክናል። ብዙ መንፈሳዊ ኃይል በከንቱ ድካም፣ መልካም ለማድረግ በሚደረጉ በተበታተኑ፣ ግልጽነት በሌላቸውና በማይጸኑ ሙከራዎችም ይጠፋል። ዛሬ ራሳቸውን በቀደሱ ክርስቲያኖች እጅና ልብ ውስጥ፣ በእግዚአብሔር ዕቅድ መሠረት በጥበብ ቢመራና ቢሠራበት ብቻ፣ የክርስቶስን መምጣት ለማምጣት፣ በአንድ ትውልድ ውስጥ ለዓለም ሁሉ ወንጌልን ለማዳረስ የሚበቃ መንፈሳዊ ኃይልና የገንዘብ አቅም አለ።

ክርስቶስ ለቤተ ክርስቲያኑ ግልጽ የሆነ የሥራ ዕቅድ አውጥቷል፤ እንድንረዳውና በዚያ መሠረት እንድንሠራም ይጠብቅብናል፤ አሳቡንም ስንረዳና በመታዘዝና በታማኝነት ስንፈጽመው፣ ዓላማ ያለው ሥራ እንሠራለን፤ የራሳችንን አሳቦች ለመፈጸምና እግዚአብሔር ሥራችንን እንዲባርክ ለማስገደድ ከምናደርጋቸው ያልታሰቡ፣ ግድ የለሽና ያለ ልዩነት የሚደረጉ ሙከራዎች ይልቅ እርሱን እጅግ እናስደስተዋለን።

ጃንዋሪ 18

«ያን ወስደህ ስለ እኔና ስለ አንተ ስጣቸው» (ማቴዎስ 17:27)።

ክርስቶስ በቅፍርናሆም የግብሩን ገንዘብ ስላዘጋጀበት ተአምር በሚናገረው ታሪክ ውስጥ ውብ የሆነ የፍቅር አሳቢነት ንክኪ አለ። ጴጥሮስ ከቀረጥ ሰብሳቢው ጋር ስለ ተነጋገረበት ሁኔታ ከተጠቀሰ በኋላ፣ «ወደ ቤትም በገባ ጊዜ ኢየሱስ አስቀድሞ» ተናገረው ተብሎ ይጨመራል፤ ይህም ጴጥሮስ ስለ ጉዳዩ ገና መናገር ሳያስፈልገው ኢየሱስ ለችግሩ አስቀድሞ በማዘጋጀት ቀደመው ማለት ነው፤ የቀድሞው የእንግሊዝኛ ትርጉም በዚህ ስፍራ የተጠቀመበት ጥንታዊ የሳክሰን ቃል ትርጉሙ ይኸው ነው። ጴጥሮስንም በዓሣው አፍ ውስጥ ያለውን የወርቅ ሳንቲም እንዲያገኝ ወደ ባሕር ላከው።

እንዲሁ ውዱ ጌታችን ሁልጊዜ ፍላጎቶቻችንን አስቀድሞ ያስባል፤ ከኀፍረትም ሊያድነን ይወዳል፤ ችግሩ ከመምጣቱ በፊት የፍቅር ሥራዎቹን በማከማቸትና በማዘጋጀት ጭንቀቶቻችንንና ሐሳቦቻችንን ይቀድማል። ከዚያም ጌታ በላቀ ርኅራኄ፦ «ያን ወስደህ ስለ እኔና ስለ አንተ ስጣቸው» ብሎ ይጨምራል። በሚያሳፍረው ችግር ውስጥ ራሱን አስቀድሞ ያስገባል፤ ለተጨነቀውና ለሚሠቃየው ልጁም የሸክሙን ከባዱን ጫፍ ይሸከማል። ጭንቀታችንን ጭንቀቱ፣ ኀዘናችንን ኀዘኑ፣ ኀፍረታችንን ኀፍረቱ ያደርጋል፤ «በድካማችንም ሊራራልን ይችላል»።

ጃንዋሪ 19

«አሁንም በዚህ ፈትኑኝ» (ሚልክያስ 3:10)።

አንድ ቀላል አረጋዊ ጥቁር ሰው ፈጽሞ ያልረሳነውን ነገር ሲናገር ሰምተን ነበር፦ «እግዚአብሔር አንተን ሲፈትንህ፣ የተስፋ ቃሎቹን በማረጋገጥና ፈተናዎችህ ያስፈለጉትን ያህል ከእርሱ በመጠየቅ አንተም እርሱን የምትፈትንበት መልካም ጊዜ ነው።»

ከፈተና የምንወጣባቸው ሁለት መንገዶች አሉ። አንዱ ፈተናውን ማስወገድን ብቻ መሞከርና ሲያልፍ ማመስገን ነው። ሌላው ደግሞ ፈተናውን ከዚህ በፊት ካገኘነው የሚበልጥ በረከትን እንድንጠይቅ እግዚአብሔር ያቀረበልን ጥሪ አድርገን መቀበልና የበለጠ መለኮታዊ ጸጋ የምናገኝበት አጋጣሚ እንደ ሆነ በደስታ መቀበል ነው።

እንዲሁ ጠላት እንኳ ረዳት ይሆናል፤ በእኛ ላይ ያሉ የሚመስሉ ነገሮችም ለመንገዳችን መቃናት ይሆናሉ። በእውነት ይህ «በወደደን በእርሱ ከአሸናፊዎች እንበልጣለን» ማለት ነው።

ቡሩክ የሳሮን ጽጌረዳ ሆይ፣ በልባችን ላይ እፍ በል፤ በመዓዛህ ሙላን፤ አንተ እንዳለህ ጠብቀን። ያን ጊዜ ሕይወትህ ቅዱሳንና ፍጹማን ያደርገናል፤ በጸጋህ ድል ነሺዎች፣ በጣፋጭነትህም ጣፋጮች እንሆናለን።

ጃንዋሪ 20

«ምን ዓይነት መንፈስ እንደ ሆነላችሁ አታውቁም» (ሉቃስ 9:55)።

አንድ ሰው እጅግ መንፈሳውያን የሆኑ ሰዎች አብሮ ለመኖር ከሁሉ የሚቀሉ ናቸው ብሏል። አንድ ሰው ጥቂት መንፈስ ቅዱስ ብቻ ሲኖረው «ጥቂት እውቀት አደገኛ ነገር ነው» እንደሚባለው ይሆናል፤ ነገር ግን የመንፈስ ቅዱስ ሙሉ ጥምቀትና በእውነት የተገራ፣ የጸናና የተፈተነ መንፈሳዊ ሕይወት ሰውን ቀላል፣ ርኅሩኅ፣ ታጋሽ፣ ለሌሎች አሳቢና እንደ ትንሽ ሕፃን ያደርገዋል።

ያዕቆብና ዮሐንስ በመጀመሪያ ቅንዓታቸው በሳምራውያን ላይ እሳት ከሰማይ እንዲወርድ ሊጠሩ ፈለጉ። ነገር ግን አረጋዊው ዮሐንስ ድሜጥሮስ ከቤተ ክርስቲያን እንዲያገለው ታገሠ፤ ስለ መንግሥቱም በኢየሱስ ትዕግሥት በፍጥሞ መከራን ተቀበለ። አረጋዊው ጳውሎስም በመጀመሪያ አገልግሎቱ ባልንጀራ እንዲሆነው እምቢ ያለውን ማርቆስን እንኳ መልሶ ለመቀበልና ለአገልግሎት እንደሚጠቅመው ለመመስከር ፈቃደኛ ሆነ።

ከመውደድ ሊቆጠብ የማይችለውን ፍቅር እፈልጋለሁ፤ እንደ እግዚአብሔር ስለ ፍቅር ብቻ ብሎ የሚወድድ ፍቅር። ሞልቶ መፍሰሱ የግድ የሆነ ምንጭ፣ ከላይ ካለው ዙፋን የሚፈልቅ ፏፏቴ።

«እምነት ተስፋ ፍቅር እነዚህ ሦስቱ ጸንተው ይኖራሉ፤ ከእነዚህም የሚበልጠው ፍቅር ነው።»

ጃንዋሪ 21

«ሳታቋርጡ ጸልዩ» (1ኛ ተሰሎንቄ 5:17)።

በጸሎት ሕይወት ውስጥ አንድ ጠቃሚ እርዳታ በሕይወታችን የሚመጣብንን ነገር ሁሉ እንደ መጣ በየቅጽበቱ ወደ እግዚአብሔር የማምጣት ልማድ ነው። ልማዶች ሁሉ በሚመሠረቱበት መርሕ፣ ማለትም በየቅጽበቱ በሚደጋገምና በማያቋርጥ ትኩረት፣ መጀመሪያ የፈቃድ ውሳኔ የነበረው በራሱ የሚሠራና ሁለተኛ ተፈጥሮ እስኪሆን ድረስ፣ ይህም እንደ ልማድ ሊመሠረት ይችላል።

ሕይወታችንን ብንከታተል፣ በጸሎት ለእርሱ አደራ የምንሰጣቸውን ነገሮች እግዚአብሔር በልዩ በረከት እንደሚቀበላቸው፣ ለእርሱ አደራ ያልሰጠናቸውን ምርጥ ነገሮቻችንን ደግሞ ብዙ ጊዜ ፍሬ ቢስ ሆነው እንዲቀሩ እንደሚፈቅድ እናያለን፤ ይህንም የሚያደርገው ለሁሉ ነገር በእርሱ ላይ እንደምንደገፍ ሊያሳስበን ብቻ ነው። እንዲህ በለዘብታ እንድናስታውሰው ግድ ማለቱና ሁሉን ከሚደግፈው ክንዱ ለአንዲት ደቂቃ እንኳ መራቅ እስከማንችል ድረስ ወደ ራሱ አጥብቆ መያዙ የቸርነቱና የአሳቢነቱ መግለጫ ነው። «በነገር ሁሉ … በእግዚአብሔር ዘንድ ልመናችንን እናስታውቅ።»

ትንንሹን ልመናችንን እንኳ እንደ ደቀቀ ዕጣን እናምጣ፤ ጭንቀታችንን፣ ሮሮአችንንና ሁኔታችንን ሁሉ፤ ኢየሱስ ሁሉን ሊሸከም ይወዳልና።

ጃንዋሪ 22

«ሚስቱም ራስዋን ስላዘጋጀች» (ራእይ 19:7)።

ለጌታ መምጣት በምንዘጋጅበት ጊዜ እንኳ ጤናማ ወዳልሆነ ሁኔታ የመግባት አደጋ አለ። በሕይወታችን ውስጥ የመንፈስ ቅዱስን ጥምቀት ለማግኘት አንድ ወር ሙሉ ጌታን በመጠባበቅ ለማሳለፍ ራሳችንን የሰጠንበትን ጊዜ እናስታውሳለን፤ ወሩ ከማለቁ በፊት ግን ጌታ ከተገለልንበት ስፍራ አናውጦ አወጣን፤ ወጥተንም መልእክቱን ለሌሎች እንድናደርስ ግድ አለን፤ ስንሄድም በአገልግሎቱ ውስጥ ተገናኘን።

በረከትን የመፈለግ የሻገተና የመነኮሳዊ መንገድ አለ፤ ደግሞም ከጌታ ራሱ ጋር በጸሎት እልፍኝና በጸሎት ተራራ ጫፍ ላይ ብቻ ሳይሆን በቀራጮችና በኃጢአተኞች መካከል፣ በሕይወት ተግባራዊ ግዴታዎችም ውስጥ የሚያገናኘን ጤናማና ተግባራዊ ቅድስና አለ።

ለጌታ መምጣት የሚደረገው ተግባራዊ ዝግጅት፣ በእኛ አመለካከት፣ በመጀመሪያ በራሳችን መንፈሳዊ ሕይወት ውስጥ ከእርሱ ጋር ወደ ሙሉ ኅብረት መግባትና እንዲያነጻን ብቻ ሳይሆን በመንፈስ ጥልቅ ሥራ ረቂቅ ንክኪዎች ሁሉ ፍጹማን እንዲያደርገን መፍቀድ ነው፤ ሁለተኛም ከራሳችን ወጥተን ሌሎችን ለመርዳትና ዓለምን ለእርሱ መገለጥ ለማዘጋጀት መኖር ነው።

ጃንዋሪ 23

«ሰውን በክርስቶስ አውቃለሁ» (2ኛ ቆሮንቶስ 12:2)።

ራስን ማጣት ታላቅ መዳን ነው። ሰው እንዲሸከም ሊገደድ ከሚችለው ሸክም ሁሉ ራስን ከማሰብ የበለጠ የከበደ የወፍጮ ድንጋይ የለም። በመንፈሳዊ ግንዛቤያችን ወደ ውስጥ መመልከትና በራሳችን ዙሪያ መጠምጠም እጅግ ቀላል ነው። እንደ ጕስቁልናችን በቀላሉ የምንጣበቅበት ነገር የለም፤ እንደ መከራም ራስን ወደ ማሰብ የሚመራ ነገር የለም፤ በመጨረሻም ሸክማችንን አጥብቆ መያዝና ያለማቋረጥ በእግዚአብሔር ፊት መጸለይ የጸና ልማድ እስኪሆንብን ድረስ እንደርሳለን፤ ጸሎታችን ራሱ በራሳችን ጕስቁልና እስኪያጠግበን ድረስ እንዲህ እንቀጥላለን። ይልቁንስ ራሳችንን ፈጽሞ ለመጣል፣ በፍቅሩ እጆች ውስጥ ለመተውና ነጻ መሆናችንን ለማወቅ፣ ከዚያም ወደ ከፍተኛ አሳቦቹና ፈቃዱ፣ ለሌሎችም ወዳለው ፍቅሩና አሳቢነቱ ቡሩክ ነጻነት ለመውጣት ኃይልን ልንለምን ይገባናል።

ራሳችንን የመልቀቅ ድርጊት ራሱ በእውነት ወደ ከፍተኛ ደረጃ ያወጣናል፤ ከሚጎዳንም ነገር ያሳርፈናል። ለሌሎች፣ በተለይም ለዓለም የመጸለይ ልማድ የራሱን ዋጋ ያስገኛል፤ ዓባይ ወደ ሩቅ መድረሻው ሲፈስስ በግብፅ አፈር ላይ እንደሚያኖረው ለምነት ያለ በረከትን በልባችን ላይ ያኖራል።

ጃንዋሪ 24

«በከንቱ ተቀበላችሁ፥ በከንቱ ስጡ» (ማቴዎስ 10:8)።

እግዚአብሔር ለነፍሳችን ወይም ለሥጋችን ጎልቶ የሚታይና የተለየ ነገር ሲያደርግልን፣ ለሌሎች እንድናካፍለው የተሰጠን ቅዱስ አደራ እንዲሆን አስቦ ነው። «በከንቱ ተቀበላችሁ፥ በከንቱ ስጡ።»

በዚህ ዘመን መዝጊያ ቀናት ጌታ በክርስቲያን ቤተ ክርስቲያን ክፍሎች ሁሉ ላሉት ለተመረጡ ደቀ መዛሙርቱ ልብ ራሱን በልዩ በረከት ሊገልጥ ወድዷል፤ ይህ ግን ከዚህ ይበልጥ ወደ ሰፋ ክበብ እንዲተላለፍ የታሰበ ነው፤ ከእግዚአብሔር ጋር ወደዚህ የቅርብ ግንኙነት የገባን እያንዳንዳችንም ተጽዕኖ ልናደርግባቸው ለምንችል ሰዎች ሁሉ የእነዚህ ከፍተኛ እውነቶች ባለ አደራ ወይም ምስክሮች እንሆናለን።

እግዚአብሔር ራሱን ቀዳሻችን አድርጎ ከገለጠልን፣ ሌሎችም ቀዳሽ አድርገው እንዲያውቁት እንድንረዳቸው ነው።

ፈዋሻችን ከሆነ፣ ይህ የሆነው ጥቂት በረከት ልናደርስላቸው የምንችል የታመሙና የሚሠቃዩ ሰዎች ስላሉ ነው።

በተመሳሳይም የጌታ መምጣት ተስፋ ለእኛ የከበረ ከሆነ፣ ስለዚህ እውነት ያለንን ምስክርነት ሰውረን ለራሳችን የግል መጽናናት ብቻ ብንይዘው ከውለታ ቢስነት የከፋ ይሆናል።

ጃንዋሪ 25

«መልካሙን ያዙ» (1ኛ ተሰሎንቄ 5:21)።

ቀደም ብለው የተረጋገጡትን እውነቶች ሳይሠዉና አስቀድመው የተጣሉትን መሠረቶች ሳይተዉ አዲስ እውነትንና በረከትን መቀበል መቻል ታላቅ ነገር ነው።

አንዳንድ ሰዎች ሁልጊዜ መሠረት በመጣል ላይ ናቸው፤ በመጨረሻም የተተዉ ብዙ ቦታዎችንና በግማሽ የተሠሩ ሕንጻዎችን ይመስላሉ፤ አንድም ነገር ወደ ፍጻሜ አይደርስም።

ከአንድ ዓመት በፊት እጅግ የከበሩና በመለኮት እውነት እንደ ሆኑ ያመንካቸውን ነገሮች ዛሬ ለአንድ አዲስ እውነት ብለህ የምትተዋቸው መሆንህ፣ ምናልባት ከዛሬ አንድ ዓመት በኋላ የአሁኑን ጽኑ እምነትህን ወደ አንተ ለሚመጣው ለሚቀጥለው አዲስ ብርሃን ብለህ እንደምትተወው በቂ ማስረጃ ሊሆን ይገባል።

እግዚአብሔር ሁልጊዜ በእኛ ላይ ሊጨምር፣ ሊያሳድገን፣ ሊያሰፋንና ከዕለት ወደ ዕለት ይበልጥ ሊያስተምረን ይፈልጋል፤ ነገር ግን ይህ ሁልጊዜ አስቀድሞ ባስተማረንና በጸናንባቸው ነገሮች መስመር ነው።

«ሁሉን ፈትኑ» የተባልን ብንሆንም፣ «መልካሙን ያዙ» የሚለውን እንፈጽም፤ ደግሞም «በደረስንበት በዚያ እንመላለስ፤ ያንኑም እናስብ።»

ጃንዋሪ 26

«አንድ ብቻውን ሳለ ጠራሁት፥ ባረክሁትም» (ኢሳይያስ 51:2)።

በምሥራቅ አገር ሳለን ሩዝ የሚበቅልበትን ውብ ሂደት አስተዋልን። ሩዙ በጭቃና በውኃ ረግረግ ላይ ይዘራል፤ ረግረጉም በትልልቅ ጎሾች ይታረሳል፤ ከጥቂት ሳምንታትም በኋላ ሩዙ በቅሎ ውብ በሆኑ ፈዛዛ አረንጓዴ ቡቃያዎቹ ከውኃው በላይ ይታያል። ዘሩ እጅግ ጥቅጥቅ ብሎ ስለ ተዘራ ተክሎቹ በብዛት ተሰብስበው ይበቅላሉ፤ በአንድ እፍኝ ሃያውን መንቀል ትችላለህ። አሁን ግን የማዛወሩ ሂደት ይመጣል። እግዚአብሔርም እንዲሁ መጀመሪያ ይተክለናል፤ ከአንዳንድ ልጆቹ ጋር እጅግ ተቀራርበን፣ በችግኝ ጣቢያ ወይም በሞቃት የመስታወት ቤት ውስጥ በታላላቅ ዘለላዎች እንድናድግ ይፈቅድልናል፤ የተወሰነ ደረጃ ላይ ስንደርስ ግን መዛወር አለብን፤ አለዚያ ከንቱ ሆነን እንቀራለን። በመንፈሱና በመግቦቱ በቀጥታ በእርሱ ላይ ወደምንደገፍባቸው ሁኔታዎች ይጠራናል፤ በዚያም የማደግ ዕድል እስክናገኝና ወደ ታላቁ የጸጋው ሀብት እስክንጣል ድረስ እጅግ ታላቅ የኃላፊነትና የአገልግሎት ክብደት ይጭንብናል።

«በእግዚአብሔር የሚታመን እግዚአብሔርም ተስፋው የሆነለት ሰው ቡሩክ ነው፤ በውኃ አጠገብ እንደ ተተከለች፥ ሥሩንም በወንዝ አጠገብ እንደምትዘረጋ ዛፍ ይሆናልና።»

ጃንዋሪ 27

«አንድ ነገር አደርጋለሁ» (ፊልጵስዩስ 3:13)።

ከሰይጣን ተወዳጅ ሠራተኞች አንዱ የባቡር ሐዲድ መቀየሪያ ሠራተኛው ነው። ለአንድ ቡሩክ ተልእኮ የተላከውንና በቅዱስ ዓላማ እሳት የተሞላውን ከእግዚአብሔር ፈጣን ባቡሮች አንዱን ወደ ጎን መስመር ከማስገባት የበለጠ የሚወደው ነገር የለም።

በትጉህ ነፍስ መንገድ ላይ ትኩረቷን የሚስብና ብርታቷንና አሳቧን የሚይዝ አንድ ነገር ይመጣል። አንዳንድ ጊዜ ትንሽ ብስጭትና ትንኮሳ ነው። አንዳንድ ጊዜ ለመከታተል ወይም ለማስተካከል የምንቆምለት ትንሽ ቅሬታ ነው። አንዳንድ ጊዜ የምንሳብበትና ልናስተካክለው ግዴታ እንዳለብን የሚሰማን የሌላ ሰው ጉዳይ ነው፤ ሳናውቀውም ከሕይወታችን ታላቅ ዓላማ ፈጽሞ ዘወር በሚያደርጉን ብዙ አዘናጊ ጭንቀቶችና ጉዳዮች ውስጥ ተውጠን እንገኛለን።

ምናልባት ብዙ ጉዳት አናደርስ ይሆናል፤ ነገር ግን ልንገናኘው የሚገባን ባቡር አምልጦናል። ከዋናው መስመር ወጥተናል።

እነዚህን ነገሮች ሁሉ ተዋቸው። ቅሬታዎች ይምጡ ይሂዱ፤ አንተ ግን ወደ ግቡ ስትፈጥን፦ «አንድ ነገር አደርጋለሁ» እያልክ በጽናትና በማይገታ ብርታት ወደ ፊት ገስግስ።

ጃንዋሪ 28

«ደስታዬም በእናንተ እንዲሆን ደስታችሁም እንዲፈጸም» (ዮሐንስ 15:11)።

ከውጭም ሆነ ከአእምሮ ምክንያት ውጭ በልብ ውስጥ በራሱ የሚፈልቅ ደስታ አለ። ከመሬት ውስጥ በራሱ ግፊት የሚፈልቅ ምንጭ ነው። ደስ የሚለው ደስ ከማለት ሊቆጠብ ስለማይችል ነው። የእግዚአብሔር ክብር ነው፤ የክርስቶስ ልብ ነው፤ እርሱ፦ «ደስታዬም በእናንተ እንዲሆን ደስታችሁም እንዲፈጸም ይህን ነግሬአችኋለሁ» ያለለት መለኮታዊ ደስታ ነው። ደስታችሁንም የሚወስድባችሁ የለም። ይህ ምንጭ ያለው ሰው በዙሪያው ባሉ ሁኔታዎች ተስፋ አይቈርጥም፤ ይልቁንም ያለ ምንም ግልጽ ምክንያት በሚመጣው ጥልቅና ጣፋጭ ደስታ ብዙ ጊዜ ይደነቃል፤ ይህም ደስታ በሁኔታችንና በአካባቢያችን ያለው ነገር ሁሉ በኀዘንና በድባቴ ሊሞላን በተዘጋጀበት ጊዜ እንኳ አብልጦ ይመጣል።

በሌሊት የሚዘምርና መዘመር ተፈጥሮው ስለ ሆነ የሚዘምር በልብ ውስጥ ያለ የሌሊት ዘማሪ ወፍ ነው።

የሰማይ የሆነ፣ የከበረና የማይጠፋ ደስታ ነው፤ ዘላለማዊውንም መዝሙር አሁኑኑ አስቀድሞ ይቀምሳል። ጌታ ሆይ፣ ዛሬ በሁኔታዎች ሁሉ ውስጥ ደስታህን ስጠኝ፤ የሞላው ልቤም ለሌሎች በበረከት ሞልቶ ይፍሰስ።

ጃንዋሪ 29

«ምንም ላልተዘጋጀላቸው እድል ፈንታቸውን ስደዱ» (ነህምያ 8:10)።

በነህምያ ዘመን ክቡር የሆነውን የዳስ በዓላቸውን ሲያከብሩ የታየው ትዕይንት ውብ ነበር። «የእግዚአብሔር ደስታ ኃይላችሁ ነውና አትዘኑ። ሂዱ፥ የሰባውን ብሉ፥ ጣፋጩንም ጠጡ፥ ምንም ላልተዘጋጀላቸውም እድል ፈንታቸውን ስደዱ።»

በየአቅጣጫው ምንም ያልተዘጋጀላቸው ስንት ሰዎች አሉ! ሌላ የሚያስብለትና የሚጨነቅለት የሌለውን አንድ ያዘነና የተቸገረ ልብ እንፈልግ። የሚጸልይለት ለሌለው ሰው እንጸልይ። በአንድ የገና ቀን ሕይወቱንና ያለውን ሁሉ እንደ ሰጠው፣ ቅዱስ ስጦታውን ወደማያደንቁት፣ ይልቁንም ቡሩክ ሕፃኑን ወደ ናቁትና አንድያ ልጁን ወደ ገደሉት ሰዎች እንደ መጣው እንደ እርሱ እንሁን።

ምላሽ ያላገኘውንና ለማይገባቸው የሚባክነውን ፍቅር እንኳ በጥቂቱ ለማወቅ አንፍራ። ይህ የክርስቶስ ፍቅር ነው፤ እግዚአብሔርም ለእንዲህ ያለው ፍቅር የበለጸገ ዋጋ አለው።

ክርስቶስ ስለ እነርሱ ከሞተላቸው ሰዎች በሚገጥመው ራስ ወዳድነት ላይ ሊያለቅስ ምን ያህል ይቃረብ ይሆን!

ጃንዋሪ 30

«እንወድቃለን እንጂ አንጠፋም» (2ኛ ቆሮንቶስ 4:9)።

እግዚአብሔር የቀይ ባሕርን ተአምር ያመጣው እንዴት ነበር? ከመለኮታዊው መንገድ በቀር ሌላ መውጫ እንዳይኖር ሕዝቡን በየአቅጣጫው በመዝጋት ነበር። ግብፃውያን ከኋላቸው ነበሩ፤ ባሕሩ በፊታቸው ነበር፤ ተራሮቹም በየጎናቸው ነበሩ። ከላይ በቀር ማምለጫ አልነበረም።

አንድ ሰው፦ ዲያብሎስ በዙሪያችን ቅጥር ሊሠራብን ይችላል፤ ከላያችን ግን ጣሪያ ሊከድንብን አይችልም ብሏል። ሁልጊዜ በላይ በኩል መውጣት እንችላለን። ችግሮቻችን የእግዚአብሔር ጥሪዎች ብቻ ናቸው፤ ብዙ ጊዜም ወይ እንድንሰጥም ወይ ከበላያቸው እንድንወጣ እጅግ ከባድ ያደርጋቸዋል።

በእንዲህ ያለው ሰዓት መለኮታዊ ነገር ካለበት፣ የእምነትን ከፍተኛ ዕድሎች ያወጣል፤ እኛም በችግሩ ግፊት ራሱ ወደ እግዚአብሔር ምርጥ እንገፋለን።

ወዳጆች ሆይ፣ ይህ የእግዚአብሔር ሰዓት ነው። ልትገጥመው ብትነሣ እንደ ገና ፈጽሞ ወደ ጭንቅ እስከማትገባ ድረስ እርሱን አጥብቀህ ትይዘዋለህ፤ ብትገባም እንኳ ጭንቆች ሳይሆኑ መልካም አጋጣሚዎች ብለህ መጥራትን ትማራለህ፤ እንደ ያዕቆብም በጵኒኤል ካሳለፍካት ከዚያች ሌሊት ከእንግዲህ ያዕቆብ ሳትሆን ድል ነሺው እስራኤል ሆነህ ትወጣለህ። ፍላጎታችንን ወደ እርሱ እናምጣ፤ ታማኝ መሆኑንም እናረጋግጥ።

ጃንዋሪ 31

«እርሱም ከእግዚአብሔር ዘንድ ጥበብና ጽድቅ ቅድስናም ቤዛነትም ሆነልን» (1ኛ ቆሮንቶስ 1:30)።

ስለ መቀደስ ትክክለኛውን ግንዛቤ ማግኘት ያለውን እጅግ ታላቅ አስፈላጊነት ከዕለት ወደ ዕለት ይበልጥ እያየን ነው፤ መቀደስ እንደ አንድ በረከት ሳይሆን ከግል አዳኙ ጋርና በውስጣችን ከሚኖረው ከመንፈስ ቅዱስ ጋር ያለ የግል አንድነት ነው። በሺዎች የሚቆጠሩ ሰዎች ወደ ታላቁ የቅድስና የባሕር ጕዞ ከተሳፈሩ በኋላ መርከባቸው በአሸዋ ላይ ተቀርቅሮ ይቀራል።

ሲደክሙና ሲወድቁ ራሳቸውን ያገኛሉ፤ ይደነቃሉ፣ ግራም ይጋባሉ፤ በልምምዳቸው ተሳስተው እንደ ነበረ ይደመድማሉ፤ ስለዚህ ያንኑ ነገር እንደ ገና ይሞክራሉ፤ እንደ ገናም ይወድቃሉ፤ በመጨረሻም በሙከራው ዝለው ልምምዱ ቅዠት እንደ ሆነ፣ ወይም ቢያንስ ለእነርሱ ፈጽሞ ያልታሰበ እንደ ሆነ ይደመድማሉ፤ ስለዚህም ወደ ቀድሞው መንገዳቸው ይመለሳሉ፤ የኋለኛው ሁኔታቸውም ከፊተኛው ይልቅ የከፋ ይሆናል።

ዛሬ ሰዎች ጥልቁን ረሃባቸውን ለማርካትና ዘላቂና መለኮታዊ ልምምድ እንዲኖራቸው የሚያስፈልጋቸው መቀደስን እንደ አንድ ሁኔታ ሳይሆን፣ ሊቀበለው ፈቃደኛ ወደ ሆነው ልብ ለመግባት የሚጠባበቀውን ክርስቶስን እንደ ሕያው አካል ማወቅ ነው።