በባኦባብ ዛፍ ሥር የተደረገ ስንብት

«እግዚአብሔር ልባቸው ለተሰበረ ቅርብ ነው፥ መንፈሳቸው የተሰበረውንም ያድናቸዋል።» — ከመዝሙር 34

ሜሪ ሊቪንግስተን ራሷም ደፋር ሚስዮናዊ ነበረች። ያደገችው በአፍሪካ ሲሆን ከልጅነቷ ጀምሮ የሴትስዋና ቋንቋ ትናገር ነበር። ለትንንሽ ልጆች ትምህርት ቤቶችን ትመራ፣ ሳሙና፣ ሻማና ልብስ ትሠራ፣ በሽተኞችንም ታስታምም ነበር። ሰዎቹም በታላቅ ልጇ ስም ማ-ሮበርት ብለው ይጠሩአት ነበር፤ ትርጉሙም «የሮበርት እናት» ማለት ነው።

ነገር ግን ሜሪ ከባሏ ተለይታ ለብዙ ዓመታት ኖራ ነበር። በ1858 ከእርሱ ጋር ወደ ዛምቤዚ ለመሄድ ተነሣች፤ ሆኖም ነፍሰ ጡር ስለ ነበረች በኩሩማን ከወላጆቿ ጋር መቆየት ነበረባት። በዚያም ሴት ልጇ አና ሜሪ ተወለደች። በኋላም ሜሪ ወደ ስኮትላንድ ተመለሰች፤ በዚያም ያለ ዴቪድ ብቸኝነት ተሰምቷት ደስታ አጣች። በመጨረሻም ከእርሱ ጋር መሆን እንዳለባት ወሰነች። ልጆቹን ለቤተሰብና ለወዳጆች ትታ በመርከብ ወደ አፍሪካ ተጓዘች።

በጃንዋሪ 1862 መጨረሻ ደረሰች። ሰዎቹ አዲስ የእንፋሎት ጀልባ እየሠሩ ሳሉ፣ በዛምቤዚ አጠገብ ሹፓንጋ በሚባል ስፍራ፣ ሜሪና ዴቪድ ለጥቂት ሳምንታት እንደገና አብረው ኖሩ። ለብዙ ዓመታት ተለያይተው ከኖሩ በኋላ ጎን ለጎን የሚሆኑበት ጥቂት ጊዜ አገኙ።

ከዚያም በኤፕሪል ሜሪ ትኩሳት ያዛት። በዚህ ጊዜ መድኃኒቱ አልረዳትም። በኤፕሪል 27 ቀን 1862 ምሽት ዴቪድ ከአጠገቧ እያለ ሞተች። ዕድሜዋ አርባ አንድ ዓመት ነበር። በማግሥቱ በቤቱ አጠገብ ባለ አንድ ታላቅ የባኦባብ ዛፍ ሥር ተቀበረች።

የዴቪድ ልብ በኀዘን ተሰበረ። ይህ በሕይወቱ የደረሰበት የመጀመሪያው ከባድ ምት እንደ ሆነና ኃይሉን ሁሉ እንደ ወሰደበት በማስታወሻ ደብተሩ ጻፈ። ሲያገባት ይወዳት እንደ ነበር፣ አብሯት በኖረ ቁጥርም ይበልጥ እንደ ወደዳት ጻፈ። ስለ እርሷ አለቀሰ፤ ስለ ልጆቻቸውም ጸለየ። ከእርሱ ትንሽ ቀድማ ከእግዚአብሔር ጋር ለመሆን እንደ ሄደች ታመነ። ረጅም ጉዞዎቹም ምን ያህል ዋጋ እንዳስከፈሏት ማስተዋል ጀመረ።

የምንወደው ሰው ሲሞት ማልቀስ ተገቢ ነው፤ እግዚአብሔርም አያጣድፈንም። እርሱ ልባቸው ለተሰበረ ሰዎች እጅግ ቅርብ ሆኖ ይቆያል።

ውድ እግዚአብሔር ሆይ፣ ስለምወዳቸው ሰዎች አመሰግንሃለሁ። ሳዝን፣ እባክህ ወደ እኔ ቅረብ፤ አጽናኝም። አሜን።