ምርኮኞችን ነጻ ማውጣት

«… ለተማረኩትም ነጻነትን … እናገር ዘንድ ልኮኛል።» — ከኢሳይያስ 61

በዲሴምበር 1856 ዴቪድ ወደ አገሩ ወደ ብሪታንያ ተመለሰ። ልጆቹ ብዙም አያውቁትም ነበር፤ አባቱም ዴቪድ ስለ ጉዞው ሳይነግረው በዚያው ዓመት ሞቶ ነበር።

አሁን ዴቪድ ዝነኛ ሆኖ ነበር። በ1857 በካምብሪጅ ዩኒቨርሲቲ፣ ሰዎች እርሱ ስለ ከፈለው መሥዋዕትነት እንደሚያወሩ ለተማሪዎቹ ነገራቸው። «ይህ በፍጹም መሥዋዕትነት አይደለም» አለ። «ይልቁንም ልዩ ዕድል ነው በሉ።» ደግሞም «እኔ ምንም መሥዋዕትነት ከፍዬ አላውቅም» አለ። ነገር ግን ይህን ያህል ረጅም ጊዜ የጠበቁት ሜሪና ልጆቹ እጅግ ብዙ ነገር ሠውተው ነበር። ዴቪድ ተማሪዎቹን በአፍሪካ ያለውን ሥራ እንዲቀጥሉ ለመናቸው።

በ1858 ዴቪድ በዛምቤዚ ወንዝ ሽቅብ የሚጓዝ አንድ ትልቅ የጉዞ ቡድን ሊመራ ተመልሶ ሄደ። ነገር ግን ቀደም ሲል በእግሩ ዞሮ ያለፋቸው ፈጣን ወራጅ ውኆች ወንዙን ዘጉት፤ ምንም ጀልባ ማለፍ አልቻለችም። ስለዚህ በሌላ ወንዝ ሽቅብ ወጣ፤ በ1859ም የኒያሳ ሐይቅ ወደሚባል፣ ዛሬ የማላዊ ሐይቅ ተብሎ ወደሚጠራው፣ እጅግ ትልቅ ሐይቅ ደረሰ። በሐይቁ ዙሪያ ከባሪያ ንግድ ዋና ዋና መንገዶች አንዱ እንደሚያልፍ አወቀ።

በጁላይ 1861 አንድ ቀን፣ ምባሜ የሚባል አለቃ በሚኖርበት መንደር፣ ረጅም ሰልፍ የሠሩ ምርኮኞች እየተራመዱ ገቡ። ወንዶቹ በአንገታቸው ዙሪያ ከባድ ባለ መንታ እንጨቶች ታስሮባቸው ነበር፤ ሴቶቹና ልጆቹም በገመድ ተያይዘው ታስረው ነበር። የሚነዷቸው ሰዎች ዴቪድንና ጓደኞቹን ሲያዩ ሸሹ።

ዴቪድና ጓደኞቹ ገመዶቹን ቈረጡ፤ ከባዶቹንም እንጨቶች በመጋዝ ቈረጡ። ሰዎቹ ተንበርክከው ለማመስገን እጃቸውን አጨበጨቡ። ሰማንያ አራት ሰዎች ነበሩ፤ አብዛኞቹም ሴቶችና ልጆች ነበሩ፤ አሁን ግን ነጻ ወጡ! ታሪኩ ብዙውን ጊዜ እንደሚነገረው፣ በእነዚያ ሳምንታት ነጻ ከወጡት ልጆች መካከል ዕድሜው አሥር ወይም አሥራ አንድ ዓመት ገደማ የሚሆን ቹማ የሚባል ልጅ ነበር። እርሱም በዚህ ታሪክ ውስጥ ከታላላቅ ጀግኖች አንዱ ይሆናል።

ኢየሱስ ሰዎችን ነጻ ሊያወጣ መጣ። እግዚአብሔር በጭካኔ ስለሚያዙ ሰዎች ይገደዋል፤ እኛም ስለ እነርሱ እንድንገደድና ከጎናቸው እንድንቆም ይፈልጋል።

ውድ ኢየሱስ ሆይ፣ ሰዎችን ነጻ ልታወጣ ስለ መጣህ አመሰግንሃለሁ። ዛሬ በጭካኔ የሚያዙትን ሰዎች ሁሉ እባክህ እርዳቸው፤ እኔም እንዴት መርዳት እንደምችል አሳየኝ። አሜን።