ሱሲና ቹማ

«አብርሃም … በእምነት ታዘዘ፥ ወዴትም እንደሚሄድ ሳያውቅ ወጣ።» — ከዕብራውያን 11

በ1863 መንግሥት የጉዞ ቡድኑን ወደ አገሩ እንዲመለስ ጠራው፤ ዴቪድም ወደ ብሪታንያ ተመለሰ። በዚያም ሌላ አሳዛኝ ወሬ ሰማ። የበኵር ልጁ ሮበርት ወደ አሜሪካ ሄዶ በዚያ በነበረ ጦርነት ውስጥ አንድን ሠራዊት ተቀላቅሎ ነበር፤ በ1864 ሮበርት በምርኮ ሳለ ሞተ።

በኦገስት 1865 ዴቪድ ለመጨረሻ ጊዜ ብሪታንያን ለቆ ሄደ። ታላቁ የዓባይ ወንዝ የት እንደሚጀምር ማግኘት፣ የባሪያ ንግዱንም መንገዶች በገዛ ዓይኑ አይቶ ለዓለም መናገር ፈለገ። እንደ ሚስዮናዊ እንደሚሄድና በመንገዱም ላይ ካርታ እንደሚሠራ ተናገረ።

ከእርሱም ጋር አሁን ጎልማሶች የሆኑት ቹማና ዊካታኒ፣ እንዲሁም በዛምቤዚ ጉዞ ላይ የሠራ ሱሲ የሚባል ሰው ሄዱ። የተከተሉት መንገድ የባሪያ መንገድ ነበር፤ በየቦታውም የተማረኩት ሰዎች ምን ያህል በጭካኔ እንደሚያዙ የሚያሳዩ አሳዛኝ ምልክቶችን አዩ። በአገሩ ያሉ ሰዎች እንዲያውቁ ዴቪድ ይህን ሁሉ ጻፈው። በመንገድም ላይ ዊካታኒ ለዘላለም እንደ ጠፉ ያሰባቸውን የገዛ ቤተሰቡን አገኘ፤ ዴቪድም ከእነርሱ ጋር እንዲቀር ፈቀደለት።

ከዚያም በጃንዋሪ 1867 ሁለት ተሸካሚዎች በሌሊት ኰብልለው የዴቪድን የመድኃኒት ሣጥን ይዘው ሄዱ። መድኃኒቶቹ ስለሌሉት የሞት ፍርድ እንደ ተፈረደበት ሆኖ እንደ ተሰማው ጻፈ። ከዚያ በኋላ ብዙ ጊዜ በጣም ይታመም ነበር። እርሱ ግን ወደ ኋላ አልተመለሰም።

በማርች 1869 በኡጂጂ ከተማ ለሞት ተቃርቦ ነበር፤ ሱሲና ቹማም አስታመው ወደ ጤንነቱ መለሱት። በኋላም እግሮቹ እጅግ ስለ ቈሰሉ ለብዙ ወራት መራመድ አልቻለም። አብዛኞቹ ረዳቶቹ ሄደው ነበር፤ ሦስቱ ግን ከእርሱ ጋር ቀሩ፦ ሱሲ፣ ቹማ እና ጋርድነር የሚባል አንድ ወጣት። ምግብ ፈልገው አመጡለት፤ ተንከባከቡትም። ዴቪድ በአንድ ጎጆ ውስጥ ተኝቶ፣ ሌላ የሚያነበው ነገር ስላልነበረው፣ መጽሐፍ ቅዱስን ከዳር እስከ ዳር አራት ጊዜ አነበበ።

ሱሲና ቹማ እውነተኛ ጀግኖች ነበሩ። ትቶ መሄድ ቀላል በሆነበት ጊዜ ከደከመና ከታመመ ወዳጅ ጋር መቆየት፣ እግዚአብሔርንና ሰዎችን የምንወድበት ውብ መንገድ ነው።

ውድ እግዚአብሔር ሆይ፣ እንደ ሱሲና ቹማ ላሉ ታማኝ ወዳጆች አመሰግንሃለሁ። ታማኝ ወዳጅ እንድሆን፣ እርዳታ ከሚያስፈልጋቸውም ሰዎች አጠገብ እንድቆይ እርዳኝ። አሜን።