«የሚያንጐደጒድ ጢስ»

«እነሆም እኔ እስከ ዓለም ፍጻሜ ድረስ ሁልጊዜ ከእናንተ ጋር ነኝ።» — ከማቴዎስ 28

ከአንድ ዓመት ጉዞ በኋላ፣ በሴፕቴምበር 1855፣ ሃያ ሰባቱ ሰዎች እንደገና ወደ ሊንያንቲ ገቡ። ጀግኖች ሆነው ነበር! ለብዙ ቀናት ስለ ባሕሩና ስለ መርከቦቹ ለሁሉም ተረኩ።

አሁን ዴቪድ የዛምቤዚን ወንዝ ተከትሎ እስከ ሕንድ ውቅያኖስ ድረስ ለመውረድ ወደ ምሥራቅ ተነሣ። ከመቶ የሚበልጡ የሰኬሌቱ ሰዎች ሰክዌቡ ከሚባል መንገድ መሪ ጋር አብረውት ሄዱ። ዴቪድ ሰዎቹ ሞሲ-ኦ-ቱንያ፣ «የሚያንጐደጒድ ጢስ»፣ ብለው ስለሚጠሩት ታላቅ ፏፏቴ ሰምቶ ነበር፤ ይህን ስም ያወጡለት ከእርሱ በሚነሣው የውኃ ብናኝ ደመና የተነሣ ነው። በኖቬምበር 1855 የሰኬሌቱ ሰዎች በታንኳ ወስደው በፏፏቴው ጫፍ ላይ ወዳለች አንዲት ደሴት አደረሱት። እርሱም ጋደም ብሎ፣ ወንዙ በሙሉ በኃይል ተንደርድሮ ወደሚወድቅበት ጥልቅ ገደል ቁልቁል ተመለከተ።

ዴቪድ ፏፏቴውን በንግሥት ቪክቶሪያ ስም ሰየመው። ነገር ግን በዚያ የሚኖሩት ሰዎች ፏፏቴውን ለብዙ መቶ ዓመታት ያውቁት ነበር፤ ዴቪድንም ወደዚያ ያመጡት እነርሱ ነበሩ። ዛሬ የጥንቱ ስም ሞሲ-ኦ-ቱንያ ከአዲሱ ስም ጋር ጎን ለጎን ይጠራበታል።

በጃንዋሪ 14 ቀን 1856 ተጓዦቹ ሊሻገሩት ወደሚገባቸው አንድ ወንዝ ደረሱ። በወንዙ ማዶ ብዙ የታጠቁ ሰዎች ተሰብስበው ነበር፤ የዴቪድ ሰዎችም ጥቃት ይደርስብናል ብለው ፈሩ። በዚያች ሌሊት ዴቪድ ተጨነቀ። ከዚያም የኢየሱስን የተስፋ ቃል አነበበ፦ «እነሆም እኔ እስከ ዓለም ፍጻሜ ድረስ ሁልጊዜ ከእናንተ ጋር ነኝ።» ይህ ፍጹም ክብር ያለውና የገባውን ቃል ፈጽሞ የማያፈርስ የአንድ ሰው ቃል እንደ ሆነ ጻፈ። ልቡ ተረጋጋ፤ በጨለማም ሾልኮ ላለመሄድ ወሰነ።

በማግሥቱ ጠዋት ሰዎቹን ጥቂት ጥቂቱን በታንኳ አሻገራቸው፤ እርሱ ራሱም የመጨረሻዎቹ እስኪሻገሩ ድረስ በወንዙ ዳር ቆየ። ሰዎቹ ይመለከቱ ነበር፤ ማንም ግን አላጠቃቸውም።

በሜይ 20 ቀን 1856 ዴቪድ የሕንድ ውቅያኖስ ደረሰ። አፍሪካን ከአንዱ ወገን እስከ ሌላው ወገን አቋርጦ እንደ ተጓዘ የሚታወቅ የመጀመሪያው አውሮፓዊ እርሱ ነበር። ነገር ግን ከእርሱ ጋር በመርከብ ጉዞውን የቀጠለው ሰክዌቡ በጉዞው ላይ ሰጥሞ ሞተ፤ ዴቪድም ስለ ደፋሩ መንገድ መሪው እጅግ አዘነ።

ኢየሱስ ሁልጊዜ ከወዳጆቹ ጋር ሊሆን ተስፋ ሰጥቷል። ስትፈራ፣ ልክ ዴቪድ እንዳደረገው፣ አንተም የተስፋ ቃሉን አጥብቀህ መያዝ ትችላለህ።

ውድ ኢየሱስ ሆይ፣ ሁልጊዜ ከእኔ ጋር ልትሆን ተስፋ ስለ ሰጠኸኝ አመሰግንሃለሁ። ስፈራ፣ የተስፋ ቃልህን እንዳስታውስና እንድታመንብህ እርዳኝ። አሜን።