ሃያ ሰባት ሰዎች

«ቢጎዳውም እንኳ የማለውን አይለውጥም።» — ከመዝሙር 15

በኖቬምበር 1853 ዴቪድ ወደ ምዕራብ፣ ወደ አትላንቲክ ውቅያኖስ የሚወስድ መንገድ ለማግኘት ከሊንያንቲ ከተማ ተነሣ። የሰቤትዋኔ ልጅና የማኮሎሎ ወጣት አለቃ የሆነው ሰኬሌቱ የመረጣቸው ሃያ ሰባት ሰዎች አብረውት ሄዱ። መሪያቸውም ፒትሳኔ የተባለ ሰው ነበር። ጉዞው የዴቪድ እንደ ሆነ ሁሉ የእነርሱም ነበር። ያለ እነርሱ መቶ ማይል እንኳ መሄድ ባልቻለ ነበር።

ዴቪድ የያዘው ዕቃ በጣም ጥቂት ነበር፤ ነገር ግን በመስታወት ላይ የተሣሉ የመጽሐፍ ቅዱስ ሥዕሎችን የሚያሳይ የሥዕል ማሳያ ፋኖስ ይዞ ነበር። አንድ ጊዜ አብርሃም ልጁን ይስሐቅን ሊሠዋ ሲል የሚያሳይ ሥዕል ባሳየ ጊዜ፣ ይመለከቱ የነበሩት ሴቶች ቢላዋው ከሥዕሉ ወጥቶ ወደ እነርሱ የሚመጣ መሰላቸውና ሸሹ! በኋላም ሁሉም በዚህ ነገር ሳቁ።

ማኔንኮ የተባለች አንዲት ወጣት ሴት አለቃ ራሷ ወደ አጎቷ ከተማ መራቻቸው፤ በሚወርደው ዶፍ ዝናብ ውስጥ ከፊት ሆና በፍጥነት ትጓዝ ስለ ነበር ሰዎቹ ሊከተሏት አቃታቸው! ከጊዜ በኋላ አንዳንድ ሰዎች በባርነት ሊሸጡት ከዴቪድ ሰዎች አንዱን እንዲሰጣቸው አጥብቀው ጠየቁ። ዴቪድ ጠመንጃውን በጕልበቶቹ ላይ አጋድሞ ተቀመጠና እምቢ አለ። አንድም ሰው አሳልፎ ሊሰጥ አልፈቀደም። በመጨረሻም በምትኩ አንድ በሬ ሰጣቸው፤ ማንም አልተጎዳም።

በሜይ 31 ቀን 1854 በባሕር ዳር ወደምትገኘው ሉዋንዳ ከተማ ደረሱ። ሰዎቹ ውቅያኖስን አይተው አያውቁም ነበር። እንደ ተናገሩት፣ ዓለም መጨረሻ የላትም ብለው ሁልጊዜ ያምኑ ነበር፤ አሁን ግን ዓለም ራሷ እንዳለቀች ነገረቻቸው!

ዴቪድ እጅግ ታሞ ነበር፤ አቶ ጋብርኤል የተባለ አንድ እንግሊዛዊም አስታመመው። ከዚያም አንዳንድ የባሕር ኃይል መኮንኖች ዴቪድን በመርከባቸው ወደ አገሩ ወደ እንግሊዝ ሊወስዱት ፈቃደኞች መሆናቸውን ነገሩት። እርሱ ግን እምቢ አለ። ሰዎቹን ወደ አገራቸው እንደሚመልሳቸው ለሰኬሌቱ ቃል ገብቶ ነበር፤ እነርሱም በአደገኛ አገር አቋርጠው የሚመለሱበትን መንገድ አያውቁም ነበር። ስለዚህ እዚያው ቀረ። መርከቡም ዴቪድ የላካቸውን ደብዳቤዎችና ካርታዎች ይዞ ወደ እንግሊዝ ሲጓዝ ሰጠመ!

እግዚአብሔር ሁልጊዜ የገባውን ቃል ይጠብቃል፤ እኛም ዋጋ ቢያስከፍለንም እንኳ የራሳችንን ቃል እንድንጠብቅ ይፈልጋል።

ውድ እግዚአብሔር ሆይ፣ ሁልጊዜ የገባኸውን ቃል ስለምትጠብቅ አመሰግንሃለሁ። ከባድ በሚሆንበት ጊዜም እንኳ የገባሁትን ቃል እንድጠብቅ እርዳኝ። አሜን።