ያለ ውኃ አራት ቀናት

«ምድረ በዳውና ደረቁ መሬት ደስ ይላቸዋል፤ በረሀውም ሐሤት ያደርጋል፥ እንደ አበባም ያብባል።» — ከኢሳይያስ 35

ከሴቸሌ ከተማ በስተ ሰሜን ካላሃሪ ይገኝ ነበር፤ ካላሃሪ አሸዋና ቍጥቋጦ የሞላበት ታላቅ ደረቅ ምድር ነው፤ ከእርሱም ባሻገር በሆነ ስፍራ አንድ ሐይቅ ነበር። በ1849 ዴቪድ ከሁለት እንግሊዛውያን መንገደኞች ጋር በረሀውን አቋረጠ፤ መንገዱን እንዲያሳያቸው ሴቸሌ የላከው ራሞቶቢ የተባለ ሰው መራቸው። በኦገስት 1 ቀን 1849 የንጋሚ ሐይቅ ደረሱ። በአጠገቡ የሚኖሩት ሰዎች ሐይቁን ሁልጊዜ ያውቁት ነበር፤ ከአውሮፓ የመጣ ማንም ሰው ግን ከዚያ በፊት አይቶት አያውቅም ነበር።

በሚቀጥለው ዓመት ዴቪድ ሜሪንና ሦስቱን ትናንሽ ልጆቻቸውን፣ ሮበርትን፣ አግነስንና ቶማስን ይዞ ሄደ። ሴቸሌም አብሮ መጣ። ልጆቹ ግን በትኩሳት ታመሙ፤ ስለዚህ ወደ ኋላ መመለስ ግድ ሆነባቸው። ብዙም ሳይቆይ ኤሊዛቤት የተባለች ሴት ሕፃን ተወለደች። የኖረችው ስድስት ሳምንት ያህል ብቻ ነበር፤ እናቷና አባቷም እጅግ አዘኑ።

የሜሪ እናት ጉዞው እጅግ አደገኛ እንደ ሆነ ጻፈች፤ ዴቪድ ግን በ1851 ቤተሰቡን እንደ ገና ይዞ ሄደ። በዚህ ጊዜ መሪያቸው ሾቦ የተባለ ሰው መንገዱን ሳተ፤ ለአራት ቀናትም ውኃ አልነበራቸውም። ልጆቹ በውኃ ጥም የመሞት አደጋ ላይ ነበሩ። ሜሪ አንድም የወቀሳ ቃል አልተናገረችም፤ ዴቪድ ግን በዓይኖቿ እንባ ያይ ነበር። በአምስተኛው ቀን ከሰዎቹ አንዳንዶቹ ውኃ አገኙ። ልጆቹ በሕይወት ተረፉ!

በመጨረሻ የማኮሎሎ ሕዝብ ዘንድ ደረሱ። ታላቁ አለቃቸው ሰቤትዋኔ በደስታ ተቀበላቸው፤ ብዙም ሳይቆይ ግን ታሞ ሞተ፤ ዴቪድም ስለ እርሱ አዘነ። ከዚያም ዛምቤዚ በሚባል ኃያል ወንዝ አጠገብ ዴቪድ አንድ አስከፊ ነገር አየ፦ ነጋዴዎች በባርነት ሊሸጧቸው ሰዎችን በጠመንጃና በጨርቅ ሲገዙ። ይህን ለማስቆም የበኩሉን ለማድረግ ቈረጠ።

ዴቪድ ከአፍሪካ መካከል ወደ ባሕር የሚወስድ መንገድ ማግኘት ፈለገ። ይህ ለቤተሰቡ እጅግ አደገኛ ነበር፤ ስለዚህ በኤፕሪል 1852 ሜሪንና አራቱን ልጆቻቸውን ወደ ብሪታንያ ላካቸው። ለአራት ዓመት ተኩል እንደ ገና አላያቸውም። ሜሪ ብዙ ጊዜ ብቸኛና ድሀ ነበረች።

ዴቪድ እጅግ ደፋር ነበር፤ ነገር ግን ምርጫዎቹ ቤተሰቡን ምን ያህል እንዳስከፈሉ ሁልጊዜ በበቂ አያስብም ነበር። ለእግዚአብሔር ደፋር መሆን የምንወዳቸውን ሰዎች መርሳት ማለት ፈጽሞ አይደለም።

ውድ እግዚአብሔር ሆይ፣ ስለ ቤተሰቤ አመሰግንሃለሁ። ለአንተ ደፋር እንድሆን፣ ለእኔ በጣም ቅርብ ለሆኑት ሰዎችም ደግና አሳቢ እንድሆን እርዳኝ። አሜን።