በእንባ መዝራት

«በእንባ የሚዘሩ በደስታ ያጭዳሉ።» — ከመዝሙር 126

ከሠርጋቸው በኋላ ቻርሊና ፕሪሲላ በሻንሺ ክፍለ ሀገር በምትገኝ ሉንግአን በምትባል ከተማ ሊኖሩ ሄዱ። በዚያ ያሉ ሰዎች የውጭ አገር ሰዎችን አይፈልጉም ነበር። አንዳንዶቹ ይሰድቧቸው ነበር፤ አንዳንድ ጊዜም ዛቻ ይደርስባቸው ነበር። ብዙ የቻይና ሰዎች ለመጠራጠር በቂ ምክንያት ነበራቸው፤ የውጭ አገሮች በቻይና ላይ ጦርነቶችን አሸንፈው ነጋዴዎቻቸውንና ጎጂ ዕፅ የሆነውን ኦፒየምን እንድታስገባ አስገድደዋት ነበርና።

ቻርሊና ፕሪሲላ ቆዩ። እንደ ጎረቤቶቻቸው በቀላል ኑሮ ኖሩ። ፕሪሲላ ቻርሊ ከሞላ ጎደል ሊገናኛቸው ከማይችላቸው የከተማዋ ሴቶች ጋር ወዳጅነት መሠረተች። ቀስ በቀስ ቁጣው ወደ ትዕግሥት፣ ከዚያም ከአንዳንድ ሰዎች ጋር ወደ ወዳጅነት ተለወጠ።

በዚያ የቻይና ክፍል ቻይናውያን ክርስቲያኖች በኦፒየም የተጠመዱ ሰዎች መጥተው በመድኃኒት፣ በእንክብካቤና በጸሎት የሚያገግሙባቸውን ልዩ ቤቶች ያካሂዱ ነበር። ከእነዚህ ክርስቲያኖች ሁሉ በላይ የሚታወቀው በአንድ ወቅት ራሱ በኦፒየም ተጠምዶ የነበረው ፓስተር ሺ ነበር። በዚያ ያለችው ቤተ ክርስቲያን በቻይናውያን አማኞች እየተገነባች ነበር፤ በሉንግአንም አንዳንድ ሰዎች ኢየሱስን አወቁ። ከስተዶች ጎን የሠሩትን ቻይናውያን ክርስቲያኖች ስም ማንም አልጻፈውም፤ እግዚአብሔር ግን እያንዳንዳቸውን ያውቃል።

በቻይና ለቻርሊና ለፕሪሲላ አራት ሴቶች ልጆች ተወለዱ፦ ግሬስ፣ ዶሮቲ፣ ኢዲትና ፖሊን። ሁለት ወንዶች ሕፃናትም ተወልደው ነበር፤ ነገር ግን በሕይወት የቆዩት ለጥቂት ጊዜ ብቻ ነበር። ይህ ለወላጆቻቸው ጥልቅ ሐዘን ነበር።

ቻርሊ መተንፈስን የሚያስቸግር የአስም ሕመም ነበረበት፤ እርሱም ፕሪሲላም ብዙ ጊዜ ይታመሙ ነበር። በ1894 ወደ እንግሊዝ መመለስ ግድ ሆነባቸው። ከመሄዳቸው በፊት ሥራው እንዲቀጥል በሉንግአን ያለውን ቤታቸውን ለሚስዮኑ ሰጡ።

አንዳንድ ጊዜ ለእግዚአብሔር ጠንክረን እንሠራለን፤ የምናየው ግን ጥቂት ነገር ብቻ ነው። መጽሐፍ ቅዱስ በእንባ የተዘሩ ዘሮች አንድ ቀን የደስታ መከር እንደሚያመጡ ተስፋ ይሰጣል። ያቺ ቤተ ክርስቲያን ቻይናውያን ክርስቲያኖች ጸንተው ስለ ቀጠሉ በከባድ ጊዜያት ውስጥ ጸንታ ኖረች። ስናዝን እግዚአብሔር ቅርባችን ነው፤ ለእርሱ የምናደርገው ምንም ነገር ከንቱ አይሆንም።

ውድ እግዚአብሔር ሆይ፣ ሳዝን ወይም ስደክም እባክህ ቅርቤ ሁን። ከእርሱ ምን እንደሚወጣ ማየት ባልችልም እንኳ ትክክለኛውን ነገር ማድረጌን እንድቀጥል እርዳኝ። አሜን።