በጆርጅ አልጋ አጠገብ

«ይህ ህመም … ስለ እግዚአብሔር ክብር ነው እንጂ ለሞት አይደለም።» — ከዮሐንስ 11

በኖቬምበር 1883 የቻርሊ ወንድም ጆርጅ በጠና ታመመ። ለተወሰኑ ቀናት ሐኪሞቹ በሕይወት ይተርፋል ብለው አላሰቡም ነበር። ቻርሊ በአልጋው አጠገብ ተቀመጠ፤ በጥልቅም ማሰብ ጀመረ።

ጆርጅ ዝነኛ ነበር። በሺዎች የሚቆጠሩ ሰዎች አጨብጭበውለት ነበር። አሁን ግን ያስቆጠራቸው ነጥቦችም ሆኑ ዝናው ምንም ሊረዱት አልቻሉም። አንድ ነገር ብቻ አስፈላጊ ነበር፦ እግዚአብሔርን ለመገናኘት ተዘጋጅቷል ወይ? ቻርሊም አፈረ። ኢየሱስን ካወቀ አምስት ዓመት ሆኖት ነበር፤ ነገር ግን ክሪኬት ከሁሉ እንደሚበልጥ አድርጎ ኖሮ ነበር።

ጆርጅ ዳነ። ቤተሰቡ እግዚአብሔር ጸሎታቸውን እንደ መለሰ አመኑ። ቻርሊ ግን በዚያ አልጋ አጠገብ ያሰበውን ፈጽሞ አልረሳም።

በዚያው የብርድ ወቅት አባቱን የረዳው ሰባኪ አቶ ሙዲ ዳግመኛ በለንደን ነበር። ቻርሊ ሊሰማው ሄደ፤ በቴድዎርዝ የተሰማው ደስታም ተመልሶ መጣ። በዚህ ጊዜ ግን ለራሱ ብቻ አላስቀረውም። ለክሪኬት ወዳጆቹ ስለ ኢየሱስ ነገራቸው፤ ወደ ስብሰባዎቹም ጋበዛቸው። በሕይወቱም ምን ማድረግ እንዳለበት እግዚአብሔርን ጠየቀ።

በ1884 የቻይና የውስጥ ሚስዮን መሪ የሆነውን ሃድሰን ቴለርን አገኘ። የሚስዮኑ ሚስዮናውያን ስለ ኢየሱስ የሰማ ሰው ከሞላ ጎደል ወደሌለባቸው ስፍራዎች፣ ወደ ቻይና ውስጥ ጠልቀው ይሄዱ ነበር። ቻርሊ ለመሄድ ራሱን አቀረበ። ቤተሰቡ በጣም ተበሳጩ። እናቱ እንዲቀር ለመነችው፤ ኪናስተንም ቻርሊ በስሜት ተወስዷል ብሎ አሰበ። ቻርሊ የሚወዳቸውን ሰዎች እንዲህ ማሳዘኑ ከባድ ነበር። እርሱ ግን እግዚአብሔር እንደ ጠራው አመነ፤ መሄድ እንዳለበትም ነገራቸው። ከጊዜ በኋላ አብዛኞቹ ተቀበሉት።

አንዳንድ ጊዜ እግዚአብሔር እኛን ለማንቃትና በእውነት አስፈላጊ የሆነውን ለማሳየት ከባድ ጊዜን ይጠቀማል። ከባድ ጊዜ ውስጥ ከሆንህ እግዚአብሔር አልረሳህም። እርሱ ከአንተ ጋር ነው፤ ይህንንም እንኳ ለበጎ ሊጠቀምበት ይችላል።

ውድ እግዚአብሔር ሆይ፣ ከባድ ነገሮች ሲደርሱ በእውነት አስፈላጊ የሆነውን እንዳስታውስ እርዳኝ። ሁልጊዜ ከእኔ ጋር ስለ ሆንህ አመሰግንሃለሁ። አሜን።