በመንፈስ ቅዱስ መጠመቅን እንዴት ማግኘት ይቻላል

አሁን በመንፈስ ቅዱስ መጠመቅ እንዳለብን በጥልቅ የምንገነዘብበት ደረጃ ላይ ደርሰናል። እንግዲህ ተግባራዊው ጥያቄ ይገጥመናል፦ ይህን እጅግ የሚያስፈልገንን በመንፈስ ቅዱስ መጠመቅ እንዴት ልናገኘው እንችላለን? ይህም ጥያቄ በእግዚአብሔር ቃል እጅግ ግልጥ በሆነ መንገድ ተመልሷል። መጽሐፍ ቅዱስ ሰባት ቀላል እርምጃዎች ያሉትን አንድ መንገድ ያመለክታል፤ የሚፈልግ ሁሉ ሊሄድበት ይችላል፤ እነዚህን ሰባት እርምጃዎች የሚወስድ ሁሉ ደግሞ ያለ አንዳች ጥርጥር ወደዚህ በረከት ይገባል። ይህ አባባል እጅግ ቁርጥ ያለ ሊመስል ይችላል፤ ነገር ግን የእግዚአብሔር ቃል እርሱ ራሱ የሚያመለክታቸውን እነዚህን እርምጃዎች መውሰድ ስለሚያስገኘው ውጤት በተመሳሳይ ቁርጥ አድርጎ ይናገራል።

ሰባቱም እርምጃዎች በሐዋርያት ሥራ 2:38 ውስጥ ወይ በግልጥ ተነግረዋል ወይም በውስጡ ተካትተዋል፦ «ንስሐ ግቡ፥ ኃጢአታችሁም ይሰረይ ዘንድ እያንዳንዳችሁ በኢየሱስ ክርስቶስ ስም ተጠመቁ፤ የመንፈስ ቅዱስንም ስጦታ ትቀበላላችሁ…» የመጀመሪያዎቹ ሦስት እርምጃዎች በዚህ ቁጥር ውስጥ ለየት ባለ ግልጥነትና ጥራት ቀርበዋል። በቁጥሩ ውስጥ በግልጥ የተካተቱት ሌሎቹ ደግሞ ቆየት ብለን በምንጠቅሳቸው በሌሎች ክፍሎች ይበልጥ በዝርዝር ተገልጠዋል።

1. የመጀመሪያዎቹ ሁለት እርምጃዎች «ንስሐ ግቡ» በሚለው ቃል ውስጥ ይገኛሉ። «ንስሐ መግባት» ምን ማለት ነው?

አሳብን መለወጥ ማለት ነው። አሳብን ስለ ምን መለወጥ? ስለ እግዚአብሔር፣ ስለ ክርስቶስና ስለ ኃጢአት። በአንድ ክፍል ውስጥ የአሳቡ ለውጥ ስለ ምን እንደ ሆነ የሚወሰነው በዐውዱ ነው። እዚህ ላይ የመጀመሪያውና ጎልቶ የሚታየው አሳብ ስለ ክርስቶስ የሚደረግ የአሳብ ለውጥ ነው። ጴጥሮስ እግዚአብሔር ጌታም ክርስቶስም ያደረገውን እርሱን ሰቅላችሁታል የሚል አስፈሪ ክስ በሰሚዎቹ ላይ ገና አቅርቦ ነበር። በመንፈስ ቅዱስ ኃይል ወደ ልባቸው በደረሰው በዚህ ክስ «ልባቸው ተነካ»፤ ሰሚዎቹም «ወንድሞች ሆይ፥ ምን እናድርግ?» ብለው ጮኹ። ጴጥሮስም «ንስሐ ግቡ» ብሎ መለሰላቸው። ስለ ክርስቶስ ያላችሁን አሳብ ለውጡ። ክርስቶስን ከሚጠላና ከሚሰቅል የአእምሮ ዝንባሌ ክርስቶስን ወደሚቀበል የአእምሮ ዝንባሌ ተለወጡ። ኢየሱስን ክርስቶስና ጌታ አድርጋችሁ ተቀበሉት። እንግዲህ በመንፈስ ቅዱስ ለመጠመቅ የመጀመሪያው እርምጃ ይህ ነው፦ ኢየሱስን ክርስቶስና ጌታ አድርጎ መቀበል፤ 2. ሁለተኛው እርምጃም «ንስሐ ግቡ» በሚለው ቃል ውስጥ ይገኛል። ስለ ኢየሱስ የሚደረገው የአሳብ ለውጥ የመጀመሪያውና ጎልቶ የሚታየው አሳብ ቢሆንም፣ ስለ ኃጢአትም የአሳብ ለውጥ መኖር አለበት። ይኸውም ኃጢአትን ከሚወድና በኃጢአት ከሚደሰት የአእምሮ ዝንባሌ ኃጢአትን ወደሚጠላና ወደሚክድ የአእምሮ ዝንባሌ መለወጥ ነው። ሁለተኛው እርምጃ ይህ ነው፦ ኃጢአትን፣ ኃጢአትን ሁሉ፣ እያንዳንዱን ኃጢአት መተው። እዚህ ላይ መንፈስ ቅዱስን ከመቀበል ከሚያግዱ እጅግ የተለመዱ እንቅፋቶች አንዱን እናገኛለን። በውስጠኛው ልባችን እግዚአብሔርን ደስ እንደማያሰኝ ይብዛም ይነስም በግልጥ የሚሰማን አንድ ነገር አጥብቀን ይዘናል። መንፈስ ቅዱስን የምንቀበል ከሆነ እጅግ ቅንና ጥልቅ የሆነ የልብ ምርመራ ሊኖር ይገባል።

ራሳችንን በሚያረካ ሁኔታ ልንመረምር አንችልም፤ ይህን ማድረግ ያለበት እግዚአብሔር ነው። መንፈስ ቅዱስን ለመቀበል ከፈለግን ከእግዚአብሔር ጋር ብቻችንን ሆነን በሚገባ እንዲመረምረንና እርሱን ደስ የማያሰኘውን ማንኛውንም ነገር ወደ ብርሃን እንዲያወጣ ልንለምነው ይገባል። (መዝሙር 139:23-24) ከዚያም ይህን እስኪያደርግ ድረስ እርሱን ልንጠብቅ ይገባናል።

ደስ የማያሰኘው ነገር በተገለጠ ጊዜ ወዲያውኑ መወገድ አለበት። በትዕግሥትና በቅንነት ከጠበቅን በኋላ ምንም ነገር ወደ ብርሃን ካልወጣ፣ በመንገዳችን ላይ እንዲህ ያለ ነገር እንደሌለ ደምድመን ወደ ቀጣዮቹ እርምጃዎች ልንሄድ እንችላለን። ነገር ግን ይህን በችኮላ መደምደም የለብንም። በረከቱን የሚያግደው ኃጢአት በራሱ እጅግ ትንሽና ኢምንት የሚመስል ነገር ሊሆን ይችላል። ሚስተር ፊኒ በመንፈስ ቅዱስ ስለ መጠመቅ በጥልቅ ትጨነቅ ስለ ነበረች አንዲት ወጣት ሴት ይተርካል። ሌሊት በሌሊት በጸሎት ትጋደል ነበር፤ ነገር ግን የተመኘችው በረከት አልመጣም።

አንድ ሌሊት በጸሎት ላይ ሳለች፣ ከዚህ ቀደም ብዙ ጊዜ ያስጨንቃት የነበረ የራስ ጌጥን የሚመለከት አንድ ጉዳይ ወደ አሳቧ መጣ፤ እጇንም ወደ ራሷ ሰድዳ የፀጉር ማስያዣዎቹን አውጥታ ጣለቻቸው፤ ወዲያውም በረከቱ መጣ። ይህ በራሱ ትንሽ ጉዳይ ነበር፤ ብዙም እንደ ኃጢአት የማይታይ ጉዳይ ነበር። ቢሆንም በዚህች ሴትና በእግዚአብሔር መካከል ያልተስማሙበት ጉዳይ ነበር፤ ይህም በተፈታ ጊዜ በረከቱ መጣ። «በእምነትም ያልሆነ ሁሉ ኃጢአት ነው» (ሮሜ 14:23)። ነገሩ የቱንም ያህል ትንሽ ቢሆን፣ ስለ እርሱ ጥያቄ ካለ፣ በመንፈስ ቅዱስ የምንጠመቅ ከሆነ መወገድ አለበት። በመንፈስ ቅዱስ ለመጠመቅ ሁለተኛው እርምጃ ኃጢአትን ሁሉ ማስወገድ ነው።

3. ሦስተኛው እርምጃ በዚሁ ቁጥር ውስጥ ይገኛል፦ «ኃጢአታችሁም ይሰረይ ዘንድ እያንዳንዳችሁ በኢየሱስ ክርስቶስ ስም ተጠመቁ»። መንፈስ ቅዱስ በኢየሱስ ላይ የወረደው ከተጠመቀ በኋላ ወዲያውኑ ነበር (ሉቃስ 3:21-22)። ኢየሱስ ምንም እንኳ ራሱ ኃጢአት የሌለበት ቢሆን፣ በጥምቀቱ የኃጢአተኛውን ስፍራ ለመያዝ ራሱን አዋረደ፤ ከዚያም እግዚአብሔር መንፈስ ቅዱስን በመስጠትና «በእርሱ ደስ የሚለኝ የምወደው ልጄ ይህ ነው» በሚለው በሚሰማ ምስክርነት እጅግ ከፍ ከፍ አደረገው። እንዲሁም እኛ ኃጢአታችንን በግልጥ ለመናዘዝ፣ ኃጢአትን መተዋችንንና ኢየሱስ ክርስቶስን መቀበላችንን እግዚአብሔር በወሰነው መንገድ፣ ማለትም በጥምቀት፣ በግልጥ ለመመስከር ራሳችንን ማዋረድ አለብን። በመንፈስ ቅዱስ መጠመቅ በስውር እንደ ኃጢአተኛና በክርስቶስ እንደሚያምን ሰው ስፍራውን ለሚይዝ ሳይሆን ይህን በግልጥ ለሚያደርግ ሰው ነው። እርግጥ ነው፣ በቆርኔሌዎስ ቤተሰብ ላይ እንደ ሆነው በመንፈስ ቅዱስ መጠመቅ ከውኃ ጥምቀት ሊቀድም ይችላል (የሐዋርያት ሥራ 10:47)። ነገር ግን ይህ በግልጥ ልዩ ሁኔታ ነበር፤ የውኃ ጥምቀትም ወዲያውኑ ተከትሏል።

በክርስቲያኖች መካከል በውኃ ጥምቀት የማያምኑ ወይም የማይፈጽሙ፣ ለምሳሌ «ወዳጆች» (ኩዌከሮች) ወይም «ፕሮቴስታንቶች»፣ ሆነው ሳሉ በመንፈስ ቅዱስ የተጠመቁና ለዚህም ማስረጃ የሰጡ እንደ ነበሩ ብዙም አልጠራጠርም፤ ነገር ግን በፊታችን ያለው ክፍል መደበኛውን ሥርዓት እንደሚያቀርብ ጥርጥር የለውም።

4. አራተኛው እርምጃ ስናጠናው በቆየነው ቁጥር (የሐዋርያት ሥራ 2:38) ውስጥ በግልጥ ተካትቷል፤ ነገር ግን በሐዋርያት ሥራ 5:32 ይበልጥ ግልጥ ሆኖ ቀርቧል፦ «እግዚአብሔር ለሚታዘዙት የሰጠው መንፈስ ቅዱስ»። አራተኛው እርምጃ መታዘዝ ነው። መታዘዝ ምን ማለት ነው?

እግዚአብሔር እንድናደርግ ካዘዘን ነገሮች አንዳንዶቹን፣ ወይም ብዙዎቹን፣ ወይም አብዛኞቹን ማድረግ ብቻ ማለት አይደለም። ለእግዚአብሔር ፈቃድ ፍጹም ራስን መስጠት ማለት ነው። መታዘዝ ከተለያዩ የመታዘዝ ተግባራት በስተ ጀርባ ያለ የፈቃድ ዝንባሌ ነው። ወደ እግዚአብሔር መጥቼ እንዲህ ማለቴ ነው፦ «የሰማይ አባት ሆይ፣ እነሆ፣ እኔና ያለኝ ሁሉ። በታላቅ ዋጋ ገዝተኸኛል፤ በሕይወቴ ላይ ፍጹም ባለቤት መሆንህን እቀበላለሁ። እኔንና ያለኝን ሁሉ ውሰድ፤ እንደ ወደድኸውም አድርገኝ። ወደምትፈልግበት ሁሉ ላከኝ፤ በመረጥኸው መንገድ ሁሉ ተጠቀምብኝ። ራሴንና ያለኝን ሁሉ ሙሉ በሙሉ፣ ያለ ምንም ቅድመ ሁኔታ፣ ለዘላለም በእጅህና ለዓላማህ አሳልፌ እሰጣለሁ።»

የሚቃጠለው መሥዋዕት ምንም ክፍል ሳይቀር ሙሉ ሆኖ በመሠዊያው ላይ በተቀመጠ ጊዜ ነበር «እሳት ከእግዚአብሔር ፊት» የወጣውና ስጦታውን የተቀበለው (ዘሌዋውያን 9:24)፤ እኛም ራሳችንን ለእግዚአብሔር ሙሉ የሚቃጠል መሥዋዕት አድርገን ስናቀርብና ራሳችንን በመሠዊያው ላይ ስናኖር፣ እሳቱ ይመጣል፤ እግዚአብሔርም ስጦታውን ይቀበላል። እዚህ ላይ በብዙዎች ሕይወት ውስጥ በመንፈስ ቅዱስ ለመጠመቅ እንቅፋት የሆነውን ነገር እንነካለን፦ ፍጹም ራስን መስጠት የለም፤ ፈቃድ አሳልፎ አልተሰጠም፤ ልብ «ጌታ ሆይ፣ የወደድኸውን፣ በወደድኸው ስፍራ፣ በወደድኸው መንገድ አድርግ» ብሎ አይጮኽም። አንዱ ሰው እግዚአብሔር በቦምቤይ እንዲሆን ሲፈልግ፣ እርሱ በቦስተን በኃይል ለመስበክ ወይም ለመሥራት በመንፈስ ቅዱስ መጠመቅን ይሻል።

ሌላው ደግሞ እግዚአብሔር በድሆች መካከል እንዲሠራ ሲፈልግ፣ እርሱ ለብዙ ሕዝብ ለመስበክ ይሻል። በአንድ ጉባኤ ላይ አንዲት ወጣት ሴት አንድ ሰው በመንፈስ ቅዱስ ስለ መጠመቅ እንዲናገር ብርቱ ምኞት ገለጠች። ንግግሩም በኃይል ወደ ልቧ ደረሰ። ምን እንደምትሻ በጠየቅኋት ጊዜ ለተወሰነ ጊዜ በነፍሷ ጥልቅ ጭንቀት ውስጥ ነበረች። «ኦ» ብላ ጮኸች፤ «በመንፈስ ቅዱስ እስክጠመቅ ድረስ ወደ ባልቲሞር መመለስ አልችልም።» «ፈቃድሽን አሳልፈሽ ሰጥተሻል?» «አላውቅም።»

«ወደ ባልቲሞር ተመልሰሽ የክርስቲያን ሠራተኛ ለመሆን ትፈልጊያለሽ?» «አዎ።» «እግዚአብሔር እንድትሆኚ የሚፈልገው ያንን ከሆነ፣ ወደ ባልቲሞር ተመልሰሽ የቤት ሠራተኛ ለመሆን ፈቃደኛ ነሽ?» «አይ፣ ፈቃደኛ አይደለሁም።» «እንግዲያው ፈቃደኛ እስክትሆኚ ድረስ በመንፈስ ቅዱስ ፈጽሞ አትጠመቂም። ፈቃድሽን አሳልፈሽ ትሰጫለሽ?» «አልችልም።» «እግዚአብሔር ራሱ ፈቃድሽን አሳልፎ እንዲሰጥልሽ ፈቃደኛ ነሽ?»

«አዎ።» «እንግዲያውስ ይህን እንዲያደርግልሽ ለምኚው።»

ራሷን አጎንብሳ አጭር ነገር ግን ከልብ የሆነ ጸሎት ጸለየች። «እግዚአብሔር ያንን ጸሎት ሰምቷል?» «መስማት አለበት፤ እንደ ፈቃዱ ነበርና፤ ሰምቷል።» «አሁን ደግሞ በመንፈስ ቅዱስ እንዲያጠምቅሽ ለምኚው።» ዳግመኛም ራሷን አጎነበሰች፤ አጭሩና ከልብ የሆነው ጸሎትም ወደ እግዚአብሔር ዐረገ። ለጥቂት ጊዜ ጸጥታ ሆነ፤ ፈቃዷ አሳልፎ በተሰጠ ጊዜ ጭንቀቱ አበቃ፤ በረከቱም መጣ። የእግዚአብሔርን ፈቃድ ስለሚፈሩ ከዚህ ፍጹም ራስን መስጠት ወደ ኋላ የሚሉ ብዙዎች አሉ። የእግዚአብሔር ፈቃድ አንድ አስፈሪ ነገር ይሆንባቸዋል ብለው ይሰጋሉ።

እግዚአብሔር ማን እንደ ሆነ አስታውስ፤ እርሱ አባታችን ነው። እርሱ ለእኛ ያለውን ያህል ፍቅርና ርኅራኄ የተሞላ ፈቃድ ለልጆቹ ያለው ምድራዊ አባት ከቶ የለም። «በቅንነት የሚሄዱትን ከመልካም ነገር አያሳጣቸውም።» (ሮሜ 8:32)። «ለገዛ ልጁ ያልራራለት ነገር ግን ስለ ሁላችን አሳልፎ የሰጠው ያው ከእርሱ ጋር ደግሞ ሁሉን ነገር እንዲያው እንዴት አይሰጠንም?» በእግዚአብሔር ፈቃድ ውስጥ የሚያስፈራ ምንም ነገር የለም። የእግዚአብሔር ፈቃድ በመጨረሻ ውጤቱ በእግዚአብሔር ፍጥረት ሁሉ ውስጥ ካለው ነገር ሁሉ እጅግ የሚበልጠውና እጅግ የሚጣፍጠው ሆኖ ይገኛል።

5. አምስተኛው እርምጃ በሉቃስ 11:13 ውስጥ ይገኛል፦ «እንኪያስ እናንተ ክፉዎች ስትሆኑ ለልጆቻችሁ መልካም ስጦታ መስጠት ካወቃችሁ፥ በሰማይ ያለው አባት ለሚለምኑት እንዴት አብልጦ መንፈስ ቅዱስን ይሰጣቸው?» በዚህ ቁጥር ውስጥ ያለው መለመን ከእውነተኛና ከጽኑ ምኞት የሚነሣ መለመን ነው። ይህም በዐውዱ ተገልጧል፦ «ለምኑ፥ ይሰጣችሁማል፤ ፈልጉ፥ ታገኙማላችሁ፤ መዝጊያን አንኳኩ፥ ይከፍትላችሁማል»።

ደግሞም ከዚህ ቁጥር ወዲያው በፊት የሚገኘውን የዚያን የሚነዘንዝ ወዳጅ ምሳሌ ልብ በል። ክርስቶስ በአሳቡ የያዘው መለመን በግልጥ የሚያልፍና በግማሽ ልብ የሆነ የስሜት መለመን ሳይሆን የጽኑ ምኞት መለመን ነው።

በኢሳይያስ አርባ አራተኛው ምዕራፍ በሦስተኛው ቁጥር እጅግ ብዙ የሚያስተምር ክፍል አለ፦ «በተጠማ ምድር ላይ ውኃን፥ በደረቅም መሬት ላይ ፈሳሾችን አፈስሳለሁና፤ መንፈሴን በዘርህ ላይ አፈስሳለሁ።» መጠማት ምን ማለት ነው? አንድ ሰው ሲጠማ አንድ ጩኸት ብቻ ነው ያለው፦ «ውኃ! ውኃ! ውኃ!» በሰውነቱ ያለ እያንዳንዱ የቆዳ ቀዳዳ ድምፅ አግኝቶ «ውኃ» ብሎ የሚጮኽ ይመስላል። እንዲሁም ልባችን «መንፈስ ቅዱስ፣ መንፈስ ቅዱስ፣ መንፈስ ቅዱስ» የሚል አንድ ጩኸት ብቻ ሲኖረው፣ ያን ጊዜ እግዚአብሔር በደረቅ መሬት ላይ ጎርፍን ያፈስሳል፤ መንፈሱን በእኛ ላይ ያፈስሳል። እንግዲህ አምስተኛው እርምጃ ይህ ነው፦ በመንፈስ ቅዱስ ለመጠመቅ ጽኑ ምኞት።

የቀደሙት ደቀ መዛሙርት በጉጉት በጠበቁበት በዐሥረኛው ቀን ምን ያህል ወደ ከፍተኛ የናፍቆት ደረጃ ደርሰው እንደ ነበር አስብ፤ «በዓለ ኀምሳ የተባለውም ቀን በደረሰ ጊዜ» በዚያ ቀን የተጠሙ ነፍሶቻቸው ተሞሉ። አንድ ሰው በመንፈስ ቅዱስ ሳይጠመቅ እንደ ምንም ሊዘልቅ እንደሚችል እስካሰበ ድረስ፣ በትምህርት ወይም በጥበብ በታቀዱ የአሠራር ዘዴዎች አንዳች ነገር እስከ ፈለገ ድረስ፣ አይቀበለውም። ብዙ የወንጌል አገልጋዮች እግዚአብሔር ያዘጋጀላቸውን የኃይል ሙላት የሚያጡት፣ በእነዚህ ሁሉ ዓመታት የነበረባቸውን ጉድለት ለማመን ፈቃደኞች ስላልሆኑ ብቻ ነው።

ይህን መናዘዝ በእርግጥ የሚያዋርድ ነገር ነው፤ ነገር ግን ያ የሚያዋርድ መናዘዝ ለአስደናቂ በረከት መንገድ ጠራጊ ይሆን ነበር። ነገር ግን ይህን ጤናማ መናዘዝ ለማድረግ ፈቃደኞች ባለመሆናቸው የእግዚአብሔርን ቃል ግልጥና ቀላል ትርጉም ለማለፍ አንዳች ብልሃተኛ የትርጓሜ ዘዴ የሚፈልጉ ጥቂቶች አይደሉም፤ በዚህም እግዚአብሔር ሊሰጣቸው እጅግ የሚጓጓለትን የመንፈስን ኃይል ሙላት ራሳቸውን ያሳጣሉ፤ ከዚህም በላይ በአገልግሎታቸው ላይ የተመኩትን፣ ሊያገኙት የሚችሉት የመንፈስ ቅዱስ ኃይል ቢኖራቸው ለክርስቶስ ሊማረኩ የሚችሉትን የነፍሳት ዘላለማዊ ጥቅም አደጋ ላይ ይጥላሉ።

ነገር ግን እግዚአብሔር በጸጋው አገልግሎታቸው አንድ ነገር እንደ ጎደለው፣ ያም ነገር ያ ሁሉን የሚያስፈልገው በመንፈስ ቅዱስ መጠመቅ እንደ ሆነ እንዲያዩ ያደረጋቸው ሌሎች አሉ፤ ያለ እርሱ አንድ ሰው ተቀባይነት ላለውና ፍሬያማ ለሆነ አገልግሎት ፈጽሞ ብቁ አይደለም። እነርሱም ጉድለታቸውን በትሕትናና በግልጥነት ተናዘዙ፤ አንዳንድ ጊዜ ይህ ጉድለት እስኪሟላ ድረስ በሥራቸው እንዳይቀጥሉ እግዚአብሔር ወዳስተማራቸው ውሳኔ ተመርተዋል፤ የተስፋ ቃሉ እንዲፈጸም በጽኑ ናፍቆት እግዚአብሔር አብን ጠብቀዋል፤ ውጤቱም ብዙዎች ተነሥተው እግዚአብሔርን የባረኩበት የተለወጠ አገልግሎት ሆኗል። በመንፈስ ቅዱስ የመጠመቅ ምኞት ጽኑ መሆኑ ብቻ በቂ አይደለም፤ ትክክለኛ ዓላማም ሊኖረው ይገባል። ፍጹም ራስ ወዳድ የሆነ በመንፈስ ቅዱስ የመጠመቅ ምኞት አለ።

ታላቅ ሰባኪ፣ ወይም ታላቅ የግል ወንጌል መስካሪ፣ ወይም በሆነ መንገድ እንደ ክርስቲያን ዝነኛ ለመሆን ብቻ በመንፈስ ቅዱስ ለመጠመቅ ጽኑ ምኞት ያለው ብዙ ሰው አለ። የሚፈልገው የራሱን ጥቅም ወይም ክብር ብቻ ነው። ለነገሩ እርሱ የሚሻው መንፈስ ቅዱስን ሳይሆን የራሱን ክብር ነው፤ በመንፈስ ቅዱስ መጠመቅንም ለዚያ ግብ ማድረሻ መንገድ አድርጎ ብቻ ይፈልገዋል። ሰይጣን ከሚመራን እጅግ ስውርና አደገኛ ወጥመዶች አንዱ፣ ከስጦታዎች ሁሉ እጅግ ክቡር የሆነውን መንፈስ ቅዱስን ለራሳችን ዓላማ የምንሻበት ወጥመድ ነው።

መንፈስ ቅዱስን የምንሻው ያንን ልዑልና መለኮታዊ አካል ለዝቅተኛ ዓላማችን አገልጋይ ለማድረግ ሳይሆን ለእግዚአብሔር ክብር ሊሆን ይገባል። ምኞቱ የእግዚአብሔርና የክርስቶስ ክብር ኃይል በሌለው አገልግሎቴና አሁን ምንም ኃይል በሌለኝ በዙሪያዬ ባሉ ሰዎች ኃጢአት እየተዋረደ እንደ ሆነ፣ በእግዚአብሔርም መንፈስ ብጠመቅ እርሱ እንደሚከበር ከመገንዘብ የሚመነጭ መሆን አለበት። በአዲስ ኪዳን ውስጥ ካሉት እጅግ አስፈሪ ክፍሎች አንዱ ይህን ነጥብ ይመለከታል። (የሐዋርያት ሥራ 8:18-24) «ሲሞንም በሐዋርያት እጅ መጫን መንፈስ ቅዱስ እንዲሰጥ ባየ ጊዜ፥ ገንዘብ አመጣላቸውና። ‹እጄን የምጭንበት ሁሉ መንፈስ ቅዱስን ይቀበል ዘንድ ለእኔ ደግሞ ይህን ሥልጣን ስጡኝ› አለ።»

በዚህ ስፍራ ሲሞን ብርቱ ምኞት ነበረው፤ ነገር ግን ፈጽሞ ያልተቀደሰና ራስ ወዳድ ነበር፤ የጴጥሮስም አስፈሪ መልስ ልብ ሊባልና ሊሰላሰልበት የሚገባ ነው። ዛሬም በተመሳሳይ ያልተቀደሰና ራስ ወዳድ ዓላማ በመንፈስ ቅዱስ መጠመቅን የሚመኝ ብዙ ሰው የለምን?

በመንፈስ ቅዱስ መጠመቅን የሚመኝና የሚሻ እያንዳንዱ ሰው ለምን እንደሚመኘው ራሱን ቢጠይቅ መልካም ያደርጋል።

የምትመኘው ለራስህ እርካታ ወይም ክብር ብቻ እንደ ሆነ ካገኘህ፣ እግዚአብሔር የልብህን አሳብ ይቅር እንዲልህ፣ ለክብሩ ምን ያህል እንደሚያስፈልግህ እንድታይና ለዚያም ዓላማ እንድትመኘው እንዲያስችልህ ለምነው።

6. ስድስተኛው እርምጃ በዚሁ ቁጥር ውስጥ ይገኛል (ሉቃስ 11:13)። «እንኪያስ እናንተ ክፉዎች ስትሆኑ ለልጆቻችሁ መልካም ስጦታ መስጠት ካወቃችሁ፥ በሰማይ ያለው አባት ለሚለምኑት እንዴት አብልጦ መንፈስ ቅዱስን ይሰጣቸው?» ስድስተኛው እርምጃ መለመን ነው፤ ይህን በረከት በቀጥታና በቁርጥ መለመን። ክርስቶስ እንደ አዳኝና ጌታ ተቀባይነት ባገኘና እንደዚያም በተመሰከረለት ጊዜ፣ ኃጢአት በተወገደ ጊዜ፣ ቁርጥና ፍጹም የሆነ ፈቃድን አሳልፎ መስጠት በተፈጸመ ጊዜ፣ እውነተኛና ቅዱስ ምኞት ባለ ጊዜ፣ ያን ጊዜ ይህን በረከት በቀጥታ ከእግዚአብሔር የመለመን ቀላል ተግባር ይመጣል።

የሚሰጠውም ከልብ ለሆነ፣ ቀጥተኛ፣ ለተለየና በእምነት ለሚቀርብ ጸሎት መልስ ሆኖ ነው።

አንዳንዶች መንፈስ ቅዱስን ለማግኘት መጸለይ አይገባንም ብለው በቁም ነገር ተከራክረዋል። ምክንያታቸውንም እንዲህ ያቀርባሉ፦ «መንፈስ ቅዱስ በበዓለ ኀምሳ ለቤተ ክርስቲያን ጸንቶ የሚኖር ስጦታ ሆኖ ተሰጥቷል።» ይህ እውነት ነው፤ ነገር ግን ለቤተ ክርስቲያን የተሰጠውን እያንዳንዱ አማኝ ለራሱ የግሉ ማድረግ አለበት። በዚህ ነጥብ ላይ እንዲህ የሚል መልካም አባባል አለ፦ እግዚአብሔር ክርስቶስን ቀድሞውኑ ለዓለም ሰጥቷል (ዮሐንስ 3:16)፤ ነገር ግን የስጦታውን የግል ጥቅም ለማግኘት እያንዳንዱ ሰው በግል ተግባር እርሱን የግሉ ማድረግ አለበት፤ እንዲሁም የእግዚአብሔርን የመንፈስ ቅዱስ ስጦታ የግል ጥቅም ለማግኘት እያንዳንዱ ሰው ስጦታውን በግል የራሱ ማድረግ አለበት።

ነገር ግን ከዚህም በላይ እያንዳንዱ አማኝ መንፈስ ቅዱስ አለው ብለው ይከራከራሉ። ይህም በአንድ መልኩ እውነት ነው። «የክርስቶስ መንፈስ የሌለው ከሆነ ግን ይኸው የእርሱ ወገን አይደለም።»

(ሮሜ 8:9) ነገር ግን ቀደም ብለን እንዳየነው፣ በልብ ውስጥ የመንፈስን መገኘትና ሥራ በከፊል፣ አዎን በብዛት እንኳ ይዞ ሳለ፣ በመጽሐፍ ቅዱስ በመንፈስ ቅዱስ መጠመቅ ወይም መሞላት ተብሎ የሚታወቀውን ያን የተለየ ሙላትና ሥራ አለማግኘት በሚገባ ይቻላል። በዚህ ጉዳይ ላይ ለሚቀርቡት አሳሳች ምክንያቶች ሁሉ መልስ እንዲሆን የክርስቶስን ቀላል ቃል እናቀርባለን፦ «በሰማይ ያለው አባት ለሚለምኑት እንዴት አብልጦ መንፈስ ቅዱስን ይሰጣቸው?»

ጸሐፊው በዚህ ርዕስ ላይ እንደሚናገር በተገለጸበት አንድ ጉባኤ ላይ አንድ ወንድም እንዲህ አለው፦ «በመንፈስ ቅዱስ ስለ መጠመቅ እንደምትናገር አይቻለሁ።» «አዎ።» «በፕሮግራሙ ላይ ካሉት ርዕሶች ሁሉ እጅግ አስፈላጊው ነው፤ እንግዲህ መንፈስ ቅዱስን ለማግኘት እንዳይጸልዩ መንገርህን እንዳትረሳ።» «ያንንማ በእርግጥ አልነግራቸውም፤ ኢየሱስ ‹በሰማይ ያለው አባት ለሚለምኑት እንዴት አብልጦ መንፈስ ቅዱስን ይሰጣቸው?› ብሏልና።» «ኦ፣ ያ ግን ከበዓለ ኀምሳ በፊት ነበር።» «የሐዋርያት ሥራ 4:31ስ? ያ ከበዓለ ኀምሳ በፊት ነበር ወይስ በኋላ?» «በኋላ ነው እንጂ።» «ከጸለዩም በኋላ ተሰብስበው የነበሩበት ስፍራ ተናወጠ፥ በሁሉም መንፈስ ቅዱስ ሞላባቸው።»

«የሐዋርያት ሥራ ስምንተኛው ምዕራፍስ? ያ ከበዓለ ኀምሳ በፊት ነበር ወይስ በኋላ?» «በኋላ ነው እንጂ።»

«እንግዲያውስ ከዐሥራ አራተኛው እስከ ዐሥራ ስድስተኛው ቁጥር አንብብ።»

ቁጥሮቹም ተነበቡ፤ ስለ ጴጥሮስና ስለ ዮሐንስ እንዲህ ይላሉ፦ «እነርሱም በወረዱ ጊዜ መንፈስ ቅዱስን ይቀበሉ ዘንድ ጸለዩላቸው፤ … ከእነርሱ በአንዱ ላይ ስንኳ ገና አልወረደም ነበርና። … መንፈስ ቅዱስንም ተቀበሉ።» በምክርም በምሳሌም የሚያስተምረው ይህ ግልጥ የቃሉ ትምህርት፣ ማለትም መንፈስ ቅዱስ ለጸሎት መልስ ሆኖ እንደሚሰጥ፣ ከማናቸውም ግምታዊ ድምዳሜዎች ሁሉ ጋር ይቃረናል። በበዓለ ኀምሳ እንዲሁ ነበር፤ ከዚያም ወዲህ እንዲሁ ሆኗል። ካገኘኋቸው ሰዎች መካከል በሕይወታቸውና በሥራቸው የመንፈስን መገኘትና ኃይል አብልጠው የሚያሳዩት መንፈስ ቅዱስን ለማግኘት በመጸለይ ያምናሉ። ከብዙ የወንጌል አገልጋዮችና የክርስቲያን ሠራተኞች ጋር ስለዚህ ታላቅ በረከት መጸለይ፣ ከዚያም በኋላ ከራሳቸው ወይም ከሌሎች በአገልግሎታቸው ውስጥ ስለ መጣው አዲስ ኃይል፣ ከመንፈስ ቅዱስ ኃይል በቀር ሌላ ስላልሆነው ኃይል፣ መስማት ለጸሐፊው ሊነገር የማይችል መብት ሆኖለታል።

7. ሰባተኛውና የመጨረሻው እርምጃ በማርቆስ 11:24 ውስጥ ይገኛል፦ «የጸለያችሁትን የለመናችሁትንም ሁሉ እንዳገኛችሁት እመኑ፥ ይሆንላችሁማል»። እግዚአብሔር እጅግ ቁርጥና ያለ ቅድመ ሁኔታ የሰጣቸው የተስፋ ቃሎች በእምነት የግል መደረግ አለባቸው። በያዕቆብ 1:5 እንዲህ እናነባለን፦ «ከእናንተ ግን ማንም ጥበብ ቢጎድለው፥ ሳይነቅፍ በልግስና ለሁሉ የሚሰጠውን እግዚአብሔርን ይለምን፥ ለእርሱም ይሰጠዋል»።

ይህ በእርግጥ በበቂ ሁኔታ ቁርጥና ያለ ቅድመ ሁኔታ ነው፤ ነገር ግን ጸሐፊው ቀጥሎ የሚለውን ስማ፦ «ነገር ግን በምንም ሳይጠራጠር በእምነት ይለምን፤ የሚጠራጠር ሰው በነፋስ የተገፋና የተነቃነቀ የባሕርን ማዕበል ይመስላልና። ያ ሰው ከጌታ ዘንድ አንዳች እንዲቀበል አይምሰለው።» እንግዲያውስ እንደ ሉቃስ 11:13 እና የሐዋርያት ሥራ 2:38-39 ያሉትን እጅግ ቁርጥና ያለ ቅድመ ሁኔታ የሆኑትን የእግዚአብሔርን የተስፋ ቃሎች የራሳችን ለማድረግ እምነት ሊኖር ይገባል።

እንግዲህ ብዙዎች በመንፈስ ቅዱስ የመጠመቅን በረከት ለመግባት የሚወድቁበትን ምክንያት እዚህ እናገኛለን። ውድቀቱ የመጨረሻው እርምጃ፣ ማለትም ቀላሉ የእምነት እርምጃ ስላልተወሰደ ነው። አያምኑም፤ በልበ ሙሉነት አይጠብቁም፤ እንዲሁም ሰዎች «ባለመታዘዝ ጠንቅ» እንዳልገቡ (ዕብራውያን 4:6) የሚያሳይ ሌላ ምሳሌ እናገኛለን። ወተትና ማር ከምታፈስሰው ከዚህች ምድር በዚሁ አለማመን ብቻ የሚቀሩ ብዙዎች አሉ። ደግሞም ከመጠበቅ የሚያልፍ እምነት፣ እጁን ዘርግቶ የለመነውን የሚወስድ እምነት እንዳለ መጨመር ይገባል። ይህም በማርቆስ 11:24 በግልጥ ተገልጧል፦ «የጸለያችሁትን የለመናችሁትንም ሁሉ እንዳገኛችሁት እመኑ፥ ይሆንላችሁማል»። ይህን ቁጥር መጀመሪያ ባስተዋልሁት ጊዜ ምን ያህል ግራ እንዳጋባኝ አስታውሳለሁ።

የክፍሉን የግሪክ ቃል ስመረምር ቁጥሩ ትክክል እንደ ሆነ አየሁ፤ ነገር ግን ትርጉሙ ምን ነበር? የግሦቹ ጊዜያት እንግዳ በሆነ መንገድ የተደበላለቁ መሰሉ። «(ቀድሞውኑ) እንዳገኛችሁት እመኑ፥ ይሆንላችሁማል።» ይህ እንቆቅልሽ የሚመስል ነገር ከብዙ ጊዜ በኋላ የዮሐንስን የመጀመሪያ መልእክት ሳጠና ተፈታልኝ።

በአምስተኛው ምዕራፍ በዐሥራ አራተኛውና በዐሥራ አምስተኛው ቁጥሮች እንዲህ አነበብሁ፦ «በእርሱ ዘንድ ያለን ድፍረት ይህ ነው፤ እንደ ፈቃዱ አንዳች ብንለምን ይሰማናል። 15 የምንለምነውንም ሁሉ እንዲሰማልን ብናውቅ ከእርሱ የለመነውን ልመና እንደ ተቀበልን እናውቃለን።» ከእግዚአብሔር አንዳች ነገር ስለምን መጀመሪያ ማወቅ ያለብኝ ነገር፣ ይህ ልመና እንደ ፈቃዱ ነውን? የሚለው ነው። ይህ ሲረጋገጥ፣ እንደ ፈቃዱ መሆኑን ሳውቅ፣ ለምሳሌ የለመንሁት ነገር በቃሉ ውስጥ በቁርጥ ተስፋ የተሰጠበት ሲሆን፣ ያን ጊዜ ጸሎቱ እንደ ተሰማ አውቃለሁ፤ ከዚህም በላይ «ከእርሱ የለመንሁትን ልመና እንደ ተቀበልሁ» አውቃለሁ። የማውቀውም እርሱ በግልጥ ስለሚናገር ነው፤ በዚህም መንገድ በራቁቱ ቃሉ ላይ በቀላል የሕፃን እምነት የግሌ ያደረግሁት በተሞክሮ «ይሆንልኛል»።

ሕጋዊ የባለቤትነት መብት ያለው ሰው አንድን ርስት በሰነድ ሲያስተላልፍልኝ፣ ሰነዱ በሚገባ ተፈጽሞ በተመዘገበ ጊዜ ርስቱ የእኔ ይሆናል፤ ምንም እንኳ በተሞክሮ ወደ መደሰቱ ከመግባቴ በፊት ጥቂት ጊዜ ሊያልፍ ቢችልም። ሰነዱ እንደ ተመዘገበ በአንድ መልኩ ይኖረኛል፤ በሌላው መልኩ ደግሞ በኋላ ይኖረኛል። በተመሳሳይ ሁኔታ፣ የሚያሸንፍ ጸሎትን ቅድመ ሁኔታዎች አሟልተን «እንደ ፈቃዱ አንዳች» ልመና ወደ እግዚአብሔር እንዳቀረብን ወዲያው፣ ጸሎቱ እንደ ተሰማና ከእርሱ የለመንነው ነገር የእኛ እንደ ሆነ ማወቅ መብታችን ነው። እስቲ ይህን በመንፈስ ቅዱስ በመጠመቅ ላይ እንተግብረው። ቀደም ብለው የተጠቀሱትን ይህን በረከት የማግኛ ቅድመ ሁኔታዎች አሟልቻለሁ።

በቀላሉና በቁርጥ እግዚአብሔር አብን በመንፈስ ቅዱስ እንዲያጠምቀኝ እለምነዋለሁ። ከዚያም ቆም ብዬ «ያ ጸሎት እንደ ፈቃዱ ነበርን?» እላለሁ። አዎን፣ ሉቃስ 11:13 እንዲህ ይላል፦ «እንኪያስ እናንተ ክፉዎች ስትሆኑ ለልጆቻችሁ መልካም ስጦታ መስጠት ካወቃችሁ፥ በሰማይ ያለው አባት ለሚለምኑት እንዴት አብልጦ መንፈስ ቅዱስን ይሰጣቸው?» የሐዋርያት ሥራ 2:38-39 እንዲህ ይላል፦ «ንስሐ ግቡ፥ ኃጢአታችሁም ይሰረይ ዘንድ እያንዳንዳችሁ በኢየሱስ ክርስቶስ ስም ተጠመቁ፤ የመንፈስ ቅዱስንም ስጦታ ትቀበላላችሁ። 39 የተስፋው ቃል ለእናንተና ለልጆቻችሁ ጌታ አምላካችንም ወደ እርሱ ለሚጠራቸው በሩቅ ላሉ ሁሉ ነውና።» በመንፈስ ቅዱስ ለመጠመቅ የሚቀርብ ጸሎት «እንደ ፈቃዱ» ነው፤ ተስፋው በቁርጥና በግልጥ ተሰጥቷልና። እንግዲያውስ ጸሎቱ እንደ ተሰማና ከእርሱ የለመንሁትን ልመና እንዳገኘሁ አውቃለሁ (1ኛ ዮሐንስ 5:14-15)። ይህም ማለት በመንፈስ ቅዱስ ተጠምቄአለሁ ማለት ነው።

እንግዲህ ከጉልበቴ ተነሥቼ በእግዚአብሔር ቃል ፍጹም በቂ ሥልጣን ላይ ተመሥርቼ «በመንፈስ ቅዱስ ተጠምቄአለሁ» ለማለት መብት አለኝ፤ በኋላም በቀላል እምነት የግሌ ያደረግሁትን በተሞክሮ እደሰትበታለሁ፤ እግዚአብሔር ተናግሯልና፣ ሊዋሽም አይችልምና፦ «የጸለያችሁትን የለመናችሁትንም ሁሉ እንዳገኛችሁት እመኑ፥ ይሆንላችሁማል።»

ማንኛውም የዚህ መጽሐፍ አንባቢ በዚህ ቦታ መጽሐፉን ሊያስቀምጥ ይችላል፤ ክርስቶስን አዳኝና ጌታ አድርገህ ተቀብለህ በእግዚአብሔር መንገድ እንደዚያ በግልጥ መስክረህ ከሆነ፣ ኃጢአት ተመርምሮ ከተወገደ፣ ፈቃድህንና ራስህን ፍጹም ለእግዚአብሔር አሳልፈህ ሰጥተህ ከሆነ፣ ለእግዚአብሔር ክብር በመንፈስ ቅዱስ ለመጠመቅ እውነተኛ ምኞት ካለህ፣ እነዚህ ቅድመ ሁኔታዎች ከተሟሉ፣ አሁኑኑ በእግዚአብሔር ፊት ተንበርክከህ በመንፈስ ቅዱስ እንዲያጠምቅህ ልትለምነው ትችላለህ፤ ጸሎቱም ካረገ በኋላ «ያ ጸሎት ተሰምቷል፤ የለመንሁትን አግኝቻለሁ፤ በመንፈስ ቅዱስ ተጠምቄአለሁ» ማለት ትችላለህ፤ በዚያም ሥራ የመንፈስ ቅዱስ ኃይል እንደሚኖርህ ተረጋግተህ ተነሥተህ ወደ ሥራህ ለመሄድ መብት አለህ።

ነገር ግን አንድ ሰው «ሥራውን ከመጀመሬ በፊት በመንፈስ ቅዱስ እንደ ተጠመቅሁ ማወቅ አይገባኝምን?» ብሎ ይጠይቃል። በእርግጥ ይገባል፤ ነገር ግን እንዴት እናውቃለን? ማንኛውንም ነገር ለማወቅ ከእግዚአብሔር ቃል የተሻለ መንገድ አላውቅም። ምንጊዜም ከስሜቴ ይልቅ የእግዚአብሔርን ቃል አምናለሁ። ክርስቶስን ተቀብሎ የዘላለም ሕይወት እንዳለው ግን ማረጋገጫ የሌለውን ጠያቂ እንዴት እንይዘዋለን? ስሜቱን እንዲመለከት አንጠይቀውም፤ ነገር ግን እንደ ዮሐንስ 3:36 ወዳለ ክፍል እንወስደዋለን። እንዲያነበው እንነግረዋለን፤ እርሱም «በልጁ የሚያምን የዘላለም ሕይወት አለው» ብሎ ያነባል። «ይህን የሚለው ማን ነው?» ብለን እንጠይቃለን። «እግዚአብሔር ይለዋል።» «እውነት ነውን?»

«አዎን፣ በእርግጥ እውነት ነው፤ እግዚአብሔር ይለዋል።» «እግዚአብሔር የዘላለም ሕይወት አለው የሚለው ማንን ነው?» «በልጁ የሚያምን።» «አንተ በልጁ ታምናለህ?» «አዎ።» «እንግዲያውስ ምን አለህ?» «አይ፣ አላውቅም፤ የዘላለም ሕይወት እንዳለኝ ገና አይሰማኝም።» «ነገር ግን እግዚአብሔር ምን ይላል?» «በልጁ የሚያምን የዘላለም ሕይወት አለው።» «እግዚአብሔርን ታምናለህ ወይስ ስሜትህን?»

ጠያቂው ስሜት ቢኖርም ባይኖርም በእግዚአብሔር ቀላልና ራቁት ቃል ላይ ተመሥርቶ «እግዚአብሔር ስለሚለው የዘላለም ሕይወት እንዳለኝ አውቃለሁ» እስኪል ድረስ በዚያው እንይዘዋለን፤ ስሜቱም በኋላ ይመጣል። በዚህ በመንፈስ ቅዱስ የመጠመቅ ጉዳይ ከራስህ ጋር፣ ልክ በማረጋገጫ ጉዳይ ከጠያቂ ጋር እንደምትይዘው ያዝ።

ቅድመ ሁኔታዎቹን ማሟላትህን እርግጠኛ ሁን፤ ከዚያም በቀላሉ ለምን፣ የራስህ መሆኑን አውጅ፣ በዚያም መሠረት ተንቀሳቀስ። ነገር ግን አንድ ሰው «ልክ እንደ ቀድሞው ይሆናልን? አንዳች መገለጥ አይኖርምን?» ይላል። በእርግጥ አንዳች መገለጥ ይኖራል።

«ነገር ግን መንፈስ ቅዱስን መግለጥ ለእያንዳንዱ ለጥቅም ይሰጠዋል።» (1ኛ ቆሮንቶስ 12:7) ነገር ግን የመገለጡ ባሕርይ ምን ዓይነት ይሆናል? የት እናየዋለን? ብዙዎች የሚሳሳቱት በዚህ ነጥብ ላይ ነው። ምናልባት የሚስተር ፊኒን ወይም የጆናታን ኤድዋርድስን ሕይወት አንብበው፣ እነዚህ ሰዎች ከሚያሸንፋቸው ከፍተኛ ደስታ የተነሣ እንዳይሞቱ እግዚአብሔር እጁን እንዲያነሣ እስኪለምኑ ድረስ እንደ ኤሌክትሪክ የሚነዝሩ ታላላቅ የስሜት ማዕበሎች እንዴት እንደ ጠረጓቸው ያስታውሳሉ። ወይም ወደ አንድ ስብሰባ ሄደው ተመሳሳይ ተሞክሮዎችን የሚገልጡ ምስክርነቶችን ሰምተው ይሆናል፤ እንዲህ ያለ ነገርም ይጠብቃሉ።

እንዲህ ያሉ ተሞክሮዎች እውነተኛ መሆናቸውን አልክድም። እንደ ፊኒና እንደ ኤድዋርድስ ያሉ ሰዎች ምስክርነት ሊታመን ይገባዋል። ልክዳቸው የማልችልበት ከዚህ የጠነከረ ምክንያትም አለኝ። ነገር ግን የእነዚህን ተሞክሮዎች እውነተኛነት እየተቀበልሁ፣ በአዲስ ኪዳን ውስጥ በመንፈስ ቅዱስ ከመጠመቅ ጋር በተያያዘ እንዲህ ያለውን ተሞክሮ የሚገልጥ አንዲት መስመር እንኳ የት አለ? ብዬ እጠይቃለሁ። በአዲስ ኪዳን ውስጥ በመንፈስ ቅዱስ የመጠመቅ መገለጦች ሁሉ በአገልግሎት ውስጥ በታየ አዲስ ኃይል ነበሩ። ለምሳሌ ይህ ርዕስ እጅግ በጥልቀት የተብራራበትን 1ኛ ቆሮንቶስ 12ን ተመልከት፤ የተጠቀሱትንም መገለጦች ባሕርይ ልብ በል። ሐዋርያትም ከፊኒና ከኤድዋርድስ እንዲሁም ከሌሎች ጋር የሚመሳሰል ተሞክሮ ሳይኖራቸው አይቀርም፤ ነገር ግን ቢኖራቸውም እንኳ መንፈስ ቅዱስ እንዳይጽፉት ከለከላቸው። ይህን ማድረጉ መልካም ነው፤ እንዲህ ያሉትን ነገሮች ተርከውልን ቢሆን ኖሮ በአገልግሎት ውስጥ ከሚታየው ይበልጥ አስፈላጊ ከሆነው የኃይል መገለጥ ይልቅ እነዚህን ነገሮች እንፈልግ ነበርና።

ነገር ግን ሌላ ጥያቄ ይቀርባል፦ «ሐዋርያት ዐሥር ቀን አልጠበቁምን? እኛስ መጠበቅ አይኖርብንምን?» ሐዋርያት ዐሥር ቀን እንዲጠብቁ ተደርገዋል፤ ምክንያቱ ግን በሐዋርያት ሥራ 2:1 ተሰጥቷል። «በዓለ ኀምሳ የተባለውም ቀን በደረሰ ጊዜ» (ቃል በቃል፦ እየተፈጸመ ሳለ)። በእግዚአብሔር ዘላለማዊ ዓላማና ዕቅድ እንዲሁም በብሉይ ኪዳን ምሳሌዎች የበዓለ ኀምሳ ቀን መንፈስ ቅዱስ የሚሰጥበት ጊዜ ሆኖ ተወስኖ ነበር፤ የበዓለ ኀምሳ ቀን ተፈጽሞ እስኪደርስ ድረስም መንፈስ ሊሰጥ አልቻለም፤ ነገር ግን ከበዓለ ኀምሳ በኋላ ስለ መጠበቅ አናነብም፤ በሐዋርያት ሥራ 4:31 ምንም መጠበቅ አልነበረም። «ከጸለዩም በኋላ ተሰብስበው የነበሩበት ስፍራ ተናወጠ፥ በሁሉም መንፈስ ቅዱስ ሞላባቸው።» የሐዋርያት ሥራ 4:31። ጴጥሮስና ዮሐንስ ወደ ሰማርያ ወርደው ከአዲሶቹ አማኞች አንዳቸውም በመንፈስ ቅዱስ እንዳልተጠመቁ ባገኙ ጊዜ «መንፈስ ቅዱስን ይቀበሉ ዘንድ ጸለዩላቸው»፤ እነርሱም በዚያው ጊዜና በዚያው ስፍራ ተቀበሉ (የሐዋርያት ሥራ 8:15፣ 17)። የጠርሴሱ ጳውሎስ በሐዋርያት ሥራ ዘጠነኛው ምዕራፍ ላይ ለመጠበቅ አልተገደደም። ሐናንያ ገብቶ ስለዚህ አስደናቂ ስጦታ ነገረው፤ አጠመቀውም፤ እጆቹንም በላዩ ጫነ፤ «ወዲያውም ስለ ኢየሱስ ክርስቶስ እርሱ የእግዚአብሔር ልጅ እንደ ሆነ በምኵራቦቹ ሰበከ» (የሐዋርያት ሥራ 9:17-20)።

በሐዋርያት ሥራ 19 መጠበቅ አልነበረም። ጴጥሮስ ስብከቱን ገና ሳይጨርስ በመንፈስ ቅዱስ መጠመቅ መጣ (የሐዋርያት ሥራ 10:44-46፤ የሐዋርያት ሥራ 11:15-16)። በሐዋርያት ሥራ ዐሥራ ዘጠነኛው ምዕራፍ መጠበቅ አልነበረም። ጳውሎስ ለኤፌሶን ደቀ መዛሙርት ስለ መንፈስ ቅዱስ ስጦታ እንደ ተናገረና ቅድመ ሁኔታዎቹ እንደ ተሟሉ፣ በረከቱ ተከተለ።

(የሐዋርያት ሥራ 19:1-6)። ሰዎች መጠበቅ የሚኖርባቸው ቅድመ ሁኔታዎቹን ሳያሟሉ ሲቀሩ ብቻ ነው፤ ይኸውም ክርስቶስ ሙሉ በሙሉ ተቀባይነት ሳያገኝ፣ ወይም ኃጢአት ሳይወገድ፣ ወይም ፍጹም ራስን መስጠት፣ ወይም እውነተኛ ምኞት፣ ወይም ትክክለኛ ጸሎት፣ ወይም በራቁቱ ቃል ላይ ብቻ የሚደገፍ ቀላል እምነት ሳይኖር ሲቀር ነው። ከእነዚህ ነገሮች አንዳንዶቹ አለመኖራቸው አንዳንድ ጊዜ ብዙዎችን ከዐሥር ቀን በላይ እንዲጠብቁ ያደርጋቸዋል። ነገር ግን የዚህ መጽሐፍ ማንኛውም አንባቢ ዐሥር ሰዓት እንኳ መጠበቅ አያስፈልገውም። ብትፈቅድ አሁኑኑ በመንፈስ ቅዱስ ልትጠመቅ ትችላለህ።

አንድ ወጣት በአንድ ወቅት ስለዚህ ጉዳይ በታላቅ ትጋት ወደ እኔ መጣ። «ከጥቂት ጊዜ በፊት በመንፈስ ቅዱስ ስለ መጠመቅ ሰማሁ» አለ፤ «ስፈልገውም ቆይቻለሁ፤ ነገር ግን አላገኘሁትም።» «ፈቃድህን አሳልፈህ ሰጥተሃል?» «ችግሩ ያ ሳይሆን አይቀርም ብዬ እሰጋለሁ።» «አሳልፈህ ትሰጠዋለህ?» «አልችልም ብዬ እሰጋለሁ።» «እግዚአብሔር ራሱ ፈቃድህን አሳልፎ እንዲሰጥልህ ፈቃደኛ ነህ?» «አዎ።» «እንዲያደርግልህ ለምነው።» ተንበርክከን ጸለይን፤ እርሱም እግዚአብሔር ፈቃዱን አሳልፎ እንዲሰጥለት ለመነ። «እግዚአብሔር ያንን ጸሎት ሰምቷል?»

«መስማት አለበት፤ እንደ ፈቃዱ ነበርና።» «ፈቃድህ አሳልፎ ተሰጥቷል?» «መሰጠት አለበት።»

«እንግዲያውስ በመንፈስ ቅዱስ እንዲያጠምቅህ እግዚአብሔርን ለምነው።» ይህንም አደረገ። «ያ ጸሎት እንደ ፈቃዱ ነበርን?» «አዎ።» «ተሰምቷል?» «መሰማት አለበት።» «በመንፈስ ቅዱስ ተጠምቀሃል?» «አይሰማኝም።» «የጠየቅሁህ ያንን አይደለም፤ እነዚያን ቁጥሮች እንደ ገና አንብባቸው።» መጽሐፍ ቅዱሱ በ1ኛ ዮሐንስ 5:14-15 ላይ ተከፍቶ በፊቱ ነበር፤ እርሱም አነበበ፦ «በእርሱ ዘንድ ያለን ድፍረት ይህ ነው፤ እንደ ፈቃዱ አንዳች ብንለምን ይሰማናል።» «ቆይ፤ ያ ጸሎት እንደ ፈቃዱ ነበርን?» «በእርግጥ ነበር።» «ተሰምቷል?» «ተሰምቷል።» «ቀጥል።» «የምንለምነውንም ሁሉ እንዲሰማልን ብናውቅ ከእርሱ የለመነውን ልመና እንደ ተቀበልን እናውቃለን።»

«ምኑን እናውቃለን?» «ከእርሱ የለመነውን ልመና እንደ ተቀበልን።» «ልመናው ምን ነበር?»

«በመንፈስ ቅዱስ መጠመቅ።» «ታዲያ ተጠምቀሃል?» «አይሰማኝም፤ ነገር ግን እግዚአብሔር እንዲህ ይላል፤ ስለዚህ ተጠምቄ መሆን አለብኝ።»

ከጥቂት ቀናት በኋላ ዳግመኛ አገኘሁትና በቀላል እምነት የወሰደውን በእርግጥ ተቀብሎ እንደ ሆነ ጠየቅሁት። ፊቱ በደስታ አብርቶ «አዎ» ብሎ መለሰልኝ። ምናልባት ለሁለት ዓመት ያህል አላየሁትም ነበር፤ ከዚያም ለአገልግሎት ሲዘጋጅና ቀድሞውንም ሲሰብክ አገኘሁት፤ እግዚአብሔርም ነፍሳትን በማዳን ስብከቱን ያከብር ነበር፤ ትንሽ ቆይቶም እየተማረበት ለነበረው የሥነ መለኮት ትምህርት ቤት ከሌሎች ጋር ሆኖ የታላቅ በረከት መሣሪያ አድርጎ ተጠቀመበት።

ደግሞም በውጭ አገር የሚስዮን መስክ ክርስቶስን ለማገልገል ወስኖ ነበር። እርሱ በቀላል እምነት የወሰደውንና የተቀበለውን ማንኛውም የዚህ መጽሐፍ አንባቢ በዚያው መንገድ ሊወስደውና ሊቀበለው ይችላል።