በመንፈስ ቅዱስ የመጠመቅ አስፈላጊነትና የሚቻል መሆኑ

ክርስቶስ ወደ ሰማይ ከማረጉ ጥቂት ቀደም ብሎ፣ የወንጌልን ስብከት ለደቀ መዛሙርቱ ከሰጠ በኋላ፣ በእጃቸው ስለ ሰጣቸው ስለ ታላቁ ሥራ አጀማመር ይህን እጅግ የከበረ ትእዛዝ ሰጣቸው፦ «እነሆም፥ አባቴ የሰጠውን ተስፋ እኔ እልክላችኋለሁ፤ እናንተ ግን ከላይ ኃይል እስክትለብሱ ድረስ በኢየሩሳሌም ከተማ ቆዩ።» (ሉቃስ 24:49) ኢየሱስ በአደራ የሰጣቸውን አገልግሎት ከመጀመራቸው በፊት ይጠብቁት ዘንድ ያዘዛቸውን «አባቴ የሰጠውን ተስፋ» ሲል ምን ማለቱ እንደ ሆነ ምንም ጥርጥር የለውም፤ በሐዋርያት ሥራ 1:4-5 ኢየሱስ «ከኢየሩሳሌም እንዳይወጡ» እንዳዘዛቸውና «አብ የሰጠውን የተስፋ ቃል ጠብቁ» እንዳላቸው እናነባለን፤ ይህም ተስፋ «ዮሐንስ በውኃ አጥምቆ ነበርና፥ እናንተ ግን ከጥቂት ቀን በኃላ በመንፈስ ቅዱስ ትጠመቃላችሁ» የሚለው ነው። ኃይልን መልበስ የሚመጣበት «አብ የሰጠውን የተስፋ ቃል» በመንፈስ ቅዱስ መጠመቅ ነበረ (የሐዋርያት ሥራ 1:8)። እንግዲህ ክርስቶስ ደቀ መዛሙርቱን ለጠራቸው ሥራ የግድ አስፈላጊና ከሁሉ በላይ ወሳኝ ዝግጅት የሆነውን በመንፈስ ቅዱስ መጠመቅን እስኪቀበሉ ድረስ ያንን ሥራ ለመጀመር እንዳይደፍሩ አጥብቆ አዘዛቸው።

ኢየሱስ ይህን የተናገራቸው ሰዎች በፊታቸው ላለው ሥራ ከወዲሁ የተሟላ ዝግጅት ያገኙ ይመስሉ ነበር። ከሦስት ዓመት በላይ በክርስቶስ በራሱ ዘንድ ተምረዋል። ለዓለም የሚያውጁትን ታላላቅ እውነቶች ከአፉ ሰምተዋል። የተአምራቱ፣ የሞቱና የትንሣኤው የዓይን ምስክሮች ነበሩ፤ የዕርገቱም የዓይን ምስክሮች ሊሆኑ ተቃርበው ነበር። በፊታቸው የነበረው ሥራ ዓይኖቻቸው ያዩትንና ጆሮዎቻቸው ከክርስቶስ ከራሱ አፍ የሰሙትን ሄደው ማወጅ ብቻ ነበር። ታዲያ ለዚህ ሥራ ሙሉ በሙሉ የተዘጋጁ አልነበሩምን? ለእኛ እንዲህ ይመስለናል። ክርስቶስ ግን እንዲህ አለ፦ «አይደለም። ገና አንዲት እርምጃ እንኳ እንዳትራመዱ ፈጽሞ ያልተዘጋጃችሁ ናችሁ።

«ለውጤታማ አገልግሎት እጅግ አስፈላጊ የሆነ ተጨማሪ ዝግጅት አለ፤ እርሱን እስክትቀበሉ ድረስ በኢየሩሳሌም መቆየት አለባችሁ። ይህ ተጨማሪ ዝግጅት በመንፈስ ቅዱስ መጠመቅ ነው። እርሱን ስትቀበሉ — ከዚያ በፊት ግን አይደለም — ወደ ጠራኋችሁ ሥራ ለመግባት ትዘጋጃላችሁ።» ክርስቶስ ለዚያ ሥራ እንዲህ ያለ ብርቅ ትምህርት የተቀበሉትን፣ በእርግጥና በግልጽ የጠራቸውን እነዚህን ሰዎች ከዚያ በተጨማሪ በመንፈስ ቅዱስ መጠመቅን ሳይቀበሉ ያንን ሥራ እንዲጀምሩ ካልፈቀደላቸው፣ እኛ ለሥራው የቱንም ያህል ትምህርት ብንቀስም፣ ከዚያ በተጨማሪ በመንፈስ ቅዱስ መጠመቅን ሳንቀበል እርሱ ወደ ጠራን ሥራ መግባታችን ምን ማለት ነው? ይህ ከሁሉ የከፋ ድፍረት አይደለምን?

ይህ ብቻም አይደለም። በሐዋርያት ሥራ 10:38 «እግዚአብሔር የናዝሬቱን ኢየሱስን በመንፈስ ቅዱስ በኃይልም ቀባው፥ እርሱም መልካም እያደረገ ለዲያብሎስም የተገዙትን ሁሉ እየፈወሰ ዞረ» ብለን እናነባለን። የእነዚህን ቃላት ማብራሪያ በወንጌሎች ውስጥ ስንፈልግ በሉቃስ 3:21-22 እና በሉቃስ 4:1-14፣ 15፣ 18 እና 21 እናገኘዋለን። ኢየሱስ በዮርዳኖስ በተጠመቀ ጊዜ ሲጸልይ መንፈስ ቅዱስ በእርሱ ላይ እንደ ወረደ እናያለን። ከዚያም «መንፈስ ቅዱስ መልቶበት» በፈተና ውስጥ ያልፋል። ከዚያም «በመንፈስ ኃይል» አገልግሎቱን ይጀምራል፤ «የጌታ መንፈስ በእኔ ላይ ነው» ስለሆነም «ወንጌልን እሰብክ ዘንድ ቀብቶኛል» በማለት ራሱን የተቀባ አድርጎ ያውጃል። በሌላ አነጋገር ኢየሱስ ክርስቶስ በመንፈስ ቅዱስ እስኪጠመቅ ድረስ ወደዚህ ዓለም የመጣበትን አገልግሎት አልጀመረም።

በመንፈስ ቅዱስ ኃይል ከተፈጥሮ በላይ በሆነ መንገድ የተፀነሰው፣ የእግዚአብሔር አንድያ ልጅ፣ መለኮት የሆነው፣ ከእውነተኛ አምላክ የተገኘ እውነተኛ አምላክ ሆኖ ሳለ በእውነትም ሰው የሆነው ኢየሱስ ክርስቶስ — «ፍለጋውን እንድትከተሉ ምሳሌ ትቶላችሁ» የተባለለት ክርስቶስ — እንዲህ በመንፈስ ቅዱስ እስኪጠመቅ ድረስ አብ የላከውን አገልግሎት ለመጀመር ካልደፈረ፣ እኛ ያንን ለማድረግ መድፈራችን ምን ማለት ነው?

እነዚህ የተመዘገቡ እውነታዎች በፊታችን እያሉ ያንን ለማድረግ ብንደፍር ግን ከድፍረትም የሚያልፍ በደል ይመስላል። ብዙዎች ይህን ሳያውቁ እንዳደረጉት ጥርጥር የለውም፤ ነገር ግን ከእንግዲህ አላወቅንም ብለን ልናመካኝ እንችላለንን? በመንፈስ ቅዱስ መጠመቅ በየትኛውም የአገልግሎት ዘርፍ ለክርስቶስ ውጤታማ አገልግሎት ለመስጠት አስፈላጊ ዝግጅት ነው።

ሐዋርያት እንደ ነበራቸው ያለ፣ የቱንም ያህል ግልጽ የሆነ የአገልግሎት ጥሪ ሊኖረን ይችላል፤ ነገር ግን በእነርሱ ላይ እንደ ተጣለ ትእዛዙ በእኛም ላይ ተጥሏል፤ ያንን አገልግሎት ከመጀመራችን በፊት «ከላይ ኃይል እስክትለብሱ ድረስ በኢየሩሳሌም ከተማ ቆዩ» የሚለውን መፈጸም አለብን። ይህ ኃይልን መልበስ የሚመጣው በመንፈስ ቅዱስ በመጠመቅ ነው። ሰዎች ስለ ተለወጡና የተወሰነ ትምህርት — ምናልባትም የኮሌጅና የሴሚናሪ ትምህርትን ጨምሮ — ስለ ተቀበሉ ብቻ፣ ገና በመንፈስ ቅዱስ ሳይጠመቁ፣ የሰንበት ትምህርት ቤት ክፍሎችን እንዲያስተምሩ፣ የግል ምስክርነት ሥራ እንዲሠሩ፣ እንዲያውም ወንጌልን እንዲሰብኩ ከማሰማራት የሚበልጥ ዛሬ የምንሠራው ስሕተት በእርግጥ ጥቂት ነው።

በክርስቲያናዊ ሥራ ላይ ያለ፣ ነገር ግን በመንፈስ ቅዱስ መጠመቅን ያልተቀበለ ማንኛውም ሰው ባለበት ቦታ ሥራውን ሊያቆም ይገባዋል፤ «ከላይ ኃይል» እስኪለብስ ድረስም ሥራውን መቀጠል የለበትም። ታዲያ እኛ በምንጠብቅበት ጊዜ ሥራችን ምን ይሆናል?

የቀደሙት ደቀ መዛሙርት ይጠብቁ በነበሩባቸው በእነዚያ አሥር ቀናት ዓለም ምን አደረገ?

የሚያድነውን እውነት የሚያውቁት እነርሱ ብቻ ነበሩ፤ ሆኖም ለጌታ ትእዛዝ በመታዘዝ ዝም አሉ። ኃይሉ በመጣ ጊዜ፣ የክርስቶስን ትእዛዝ በድፍረት ሳይታዘዙ ቀጥለው ቢሆን ኖሮ በዓመታት ከሚፈጽሙት ይልቅ በአንድ ቀን የበለጠ ፈጸሙ፤ እኛም እንዲሁ በመንፈስ ቅዱስ ከተጠመቅን በኋላ ያለ እርሱ ኃይል በዓመታት ፈጽሞ ከማንፈጽመው የበለጠ በአንድ ቀን እንፈጽማለን። አስፈላጊ ቢሆን ኖሮ በመጠበቅ ያለፉ ቀናት በሚገባ የዋሉ ቀናት በሆኑ ነበር፤ ነገር ግን ቀናትን በመጠበቅ ማሳለፍ እንደማያስፈልገን ወደ ፊት እናያለን። ሐዋርያት በመንፈስ ቅዱስ ከመጠመቃቸው በፊት፣ ክርስቶስ በምድር ሳለ፣ ወደ ሚስዮናዊ ጉዞዎች ወጥተው ነበር ሊባል ይችላል።

ይህ እውነት ነው፤ ነገር ግን ያ የሆነው መንፈስ ቅዱስ ከመሰጠቱ በፊትና «ከላይ ኃይል እስክትለብሱ ድረስ በኢየሩሳሌም ከተማ ቆዩ» የሚለው ትእዛዝ ከመሰጠቱ በፊት ነበር።

ከዚያ በኋላ ግን ይህን ኃይል ሳይለብሱ መውጣት አለመታዘዝና ድፍረት በሆነ ነበር፤ እኛም ዛሬ የምንኖረው መንፈስ ቅዱስ ከተሰጠና «ኃይል እስክትለብሱ ድረስ … ቆዩ» የሚለው ትእዛዝ ከተሰጠ በኋላ ነው። አሁን በመንፈስ ቅዱስ መጠመቅ ይቻል እንደ ሆነ ወደሚለው ጥያቄ እንመጣለን። በመንፈስ ቅዱስ መጠመቅ ለእኛ ነውን?

ይህ በእግዚአብሔር ቃል ውስጥ እጅግ ግልጽና ቀጥተኛ መልስ ያለው ጥያቄ ነው። በሐዋርያት ሥራ 2:39 እንዲህ እናነባለን፦ «የተስፋው ቃል ለእናንተና ለልጆቻችሁ ጌታ አምላካችንም ወደ እርሱ ለሚጠራቸው በሩቅ ላሉ ሁሉ ነውና።» በዚህ ክፍል ያለው «የተስፋው ቃል» ምንድን ነው? ወደ ቀደመው ምዕራፍ አራተኛና አምስተኛ ቁጥሮች ስንመለስ እንዲህ እናነባለን፦ «ከእኔ የሰማችሁትን አብ የሰጠውን የተስፋ ቃል ጠብቁ»። «ዮሐንስ በውኃ አጥምቆ ነበርና፥ እናንተ ግን ከጥቂት ቀን በኃላ በመንፈስ ቅዱስ ትጠመቃላችሁ።»

ደግሞም በሁለተኛው ምዕራፍ ሠላሳ ሦስተኛ ቁጥር ላይ «የመንፈስ ቅዱስን የተስፋ ቃል ከአብ ተቀብሎ» ብለን እናነባለን። የሠላሳ ዘጠነኛው ቁጥር «የተስፋው ቃል» ከሠላሳ ሦስተኛው ቁጥር «የተስፋ ቃል» እና ከቀደመው ምዕራፍ አራተኛና አምስተኛ ቁጥሮች «የተስፋ ቃል» ጋር አንድ መሆን እንዳለበት፣ ይኸውም በመንፈስ ቅዱስ የመጠመቅ ተስፋ እንደ ሆነ ግልጽ ይመስላል። ይህ መደምደሚያ በዐውደ ንባቡ ግልጽ ይሆናል፦ «ንስሐ ግቡ፥ ኃጢአታችሁም ይሰረይ ዘንድ እያንዳንዳችሁ በኢየሱስ ክርስቶስ ስም ተጠመቁ፤ የመንፈስ ቅዱስንም ስጦታ ትቀበላላችሁ»፣ ወዘተ።

እንግዲህ የዚህ ቁጥር ተስፋ የመንፈስ ቅዱስ ስጦታ ወይም በመንፈስ ቅዱስ የመጠመቅ ተስፋ ነው።

(የሐዋርያት ሥራ 10:45ን ከሐዋርያት ሥራ 11:15-16 ጋር አነጻጽር።) ይህ ስጦታ ለማን ነው? ጴጥሮስ በቀጥታ ይናገራቸው ለነበሩት አይሁድ «ለእናንተ» ይላል። ከዚያም ከእነርሱ አልፎ ወደሚቀጥለው ትውልድ እየተመለከተ «ለልጆቻችሁ» ይላል። ከዚያም ወደ ፊት የሚመጡትን የቤተ ክርስቲያን ታሪክ ዘመናት ሁሉ፣ ለአይሁድም ለአሕዛብም፣ እየተመለከተ «ጌታ አምላካችንም ወደ እርሱ ለሚጠራቸው በሩቅ ላሉ ሁሉ» ይላል። በመንፈስ ቅዱስ መጠመቅ በቤተ ክርስቲያን ታሪክ ዘመናት ሁሉ ለእያንዳንዱ የእግዚአብሔር ልጅ ነው። በተሞክሮ የራሳችን ካልሆነ፣ እግዚአብሔር ከፍ ከፍ ባለው መድኃኒታችን በኩል ያዘጋጀልንን (በቁጥር 38 ላይ ያለው «ትቀበላላችሁ» የሚለው ቃል ትክክለኛ ትርጉሙ «ትወስዳላችሁ» ነው) ስላልወሰድን ነው።

(የሐዋርያት ሥራ 2:33፤ ዮሐንስ 7:38-39።) አንድ ጊዜ አንድ የወንጌል አገልጋይ በመንፈስ ቅዱስ መጠመቅ ላይ ካቀረብሁት ትምህርት በኋላ ወደ እኔ መጥቶ እንዲህ አለ፦ «የምገኝባት ቤተ ክርስቲያን በመንፈስ ቅዱስ መጠመቅ ለሐዋርያት ዘመን ብቻ እንደ ነበረ ታስተምራለች።» «አንተ የምትገኝባት ወይም እኔ የምገኝባት ቤተ ክርስቲያን የምታስተምረው ነገር ምንም አይደለም፤» የሚል መልስ ተሰጠው፤ «የእግዚአብሔር ቃል ምን ይላል?»

የሐዋርያት ሥራ 2:39 ተነበበ፦ «የተስፋው ቃል ለእናንተና ለልጆቻችሁ ጌታ አምላካችንም ወደ እርሱ ለሚጠራቸው በሩቅ ላሉ ሁሉ ነውና።» ከዚያም ጠየቅሁት። «አዎን፣ በእርግጥ ጠርቶኛል።» «የተስፋው ቃል ለአንተ ነውን?» «አዎን፣ ለእኔ ነው።» እውነትም ለእርሱ ነበረ። ይህን ገጽ ለሚያነብ ለእያንዳንዱ የእግዚአብሔር ልጅም ነው። በመንፈስ ቅዱስ መጠመቅ፣ ከላይ ኃይልን መልበስ፣ ለእኔ ለራሴ በግሌ መሆኑ እንዴት ያለ አስደሳች ሐሳብ ነው! ነገር ግን ያ በቃል ሊገለጽ የማይችል ደስታ ያለው ሐሳብ የሚያስፈራ ገጽታም አለው። በመንፈስ ቅዱስ ልጠመቅ የምችል ከሆነ፣ ልጠመቅ ግድ ነው።

በመንፈስ ቅዱስ ብጠመቅ፣ እንዲህ ባልጠመቅ የማይድኑ ነፍሳት በእኔ በኩል ይድናሉን? እንግዲህ ለዚህ መጠመቅ ዋጋውን ለመክፈል ፈቃደኛ ባልሆን፣ ስለዚህም እንዲህ ባልጠመቅ፣ በመንፈስ ቅዱስ ስላልተጠመቅሁ በእኔ በኩል ሊድኑ ይችሉ ለነበሩ ነገር ግን ላልዳኑ ነፍሳት ሁሉ በእግዚአብሔር ፊት ተጠያቂ ነኝ።

በክርስቲያናዊ ሥራ ስላሉት ወንድሞቼና ስለ ራሴ ብዙ ጊዜ እንቀጠቀጣለሁ። ለሰዎች የሚገድል ስሕተት ስለምናስተምር አይደለም፤ አንዳንዶች በዚያም እንኳ በደለኞች ናቸው፤ አሁን ግን ስለዚያ አልናገርም። በኢየሱስ እንዳለ ሙሉውን እውነት ስለማናስተምርም አይደለም። ሙሉ ወንጌልን የማይሰብኩ ብዙዎች ግልጽ ስሕተትን እንደማያስተምሩ መታመን አለበት፤ ነገር ግን ስለዚያም አልናገርም። የምንቀጠቀጠው እውነትን — በኢየሱስ እንዳለ እውነትን፣ ወንጌልን በቀላልነቱ፣ በንጽሕናው፣ በሙላቱ — ስለሚሰብኩት፣ ነገር ግን «በሚያባብል በጥበብ ቃል» እንጂ «በመንፈስና በኃይል መገለጥ» ሳይሆን (1ኛ ቆሮንቶስ 2:4)፣ በመንፈስ ቅዱስ ኃይል ሳይሆን በሥጋ ጉልበት ስለሚሰብኩት ነው።

ያለ መንፈስ ኃይል ከሚሰበክ ወንጌል የበለጠ የሚገድል ነገር የለም። «ፊደል ይገድላልና መንፈስ ግን ሕይወትን ይሰጣል።»

ወንጌልን በመድረክ ላይም ሆነ በጸጥተኛ መንገዶች መስበክ እጅግ የሚያስፈራ ጉዳይ ነው። ለሚሰሙት ሞት ወይም ሕይወት ማለት ነው፤ ሞት ወይም ሕይወት መሆኑም በአብዛኛው የተመካው ያለ መንፈስ ቅዱስ ጥምቀት ወይም በመንፈስ ቅዱስ ተጠምቀን በመስበካችን ላይ ነው።

በመንፈስ ቅዱስ መጠመቅ አለብን። አንዳንድ ጊዜ «በመንፈስ ቅዱስ መጠመቅ» ተአምራትን የማድረግ ኃይልን ለመስጠት ብቻ የታሰበና ለሐዋርያት ዘመን ብቻ የሚሠራ ነበር ተብሎ ይከራከራል። ይህን አቋም ለመደገፍ በመንፈስ ቅዱስ መጠመቅን በአብዛኛው ተአምራት ይከተሉት እንደ ነበረ ይነገራል። የዚህ አቋም የማይጸና መሆን የሚታየው፦ (1) ክርስቶስ ራሱ በመንፈስ ቅዱስ የመጠመቅ ዓላማ በተለይ ተአምራትን የማድረግ ኃይልን ሳይሆን የመመስከር ኃይልን መስጠት እንደ ሆነ በማወጁ ነው። (የሐዋርያት ሥራ 1:5-8፤ ሉቃስ 24:48-49።)

(2) ጳውሎስ ልዩ ልዩ ስጦታዎች እንዳሉና «ተአምራትን ማድረግ» በመንፈስ ቅዱስ የመጠመቅ ከብዙ መገለጫዎች አንዱ ብቻ እንደ ሆነ በግልጽ በማስተማሩ ነው። (1ኛ ቆሮንቶስ 12:4፣ 8-10።)

(3) ጴጥሮስ «የመንፈስ ቅዱስ ስጦታ»፣ «የተስፋው ቃል»፣ በትውልድ ሁሉ ላሉ አማኞች ሁሉ እንደ ሆነ በግልጽ በማወጁ ነው (የሐዋርያት ሥራ 2:38-39)፤ የሐዋርያት ሥራ 2:39ን ከሉቃስ 24:49፣ ከሐዋርያት ሥራ 1:4-5 እና ከሐዋርያት ሥራ 2:33 ጋር፣ የሐዋርያት ሥራ 2:38ንም ከሐዋርያት ሥራ 10:45 እና ከሐዋርያት ሥራ 11:15-16 ጋር ስናነጻጽር፣ «የተስፋው ቃል» እና «የመንፈስ ቅዱስ ስጦታ» የሚሉት እነዚህ ሁለት አገላለጾች እያንዳንዳቸው በመንፈስ ቅዱስ መጠመቅን እንደሚያመለክቱ ግልጽ ነው።

ተአምራት በሰፊው ትርጉም ከተፈጥሮ በላይ በሆነ ኃይል የሚገኙ ውጤቶችን ሁሉ ያመለክታል ብንል፣ በመንፈስ ቅዱስ የተጠመቀ እያንዳንዱ ሰው ተአምራትን የማድረግ ኃይል ይቀበላል ማለት እውነት ነው፤ ምክንያቱም የተጠመቀ እያንዳንዱ ሰው በተፈጥሮው የራሱ ያልሆነ ኃይልን፣ ከተፈጥሮ በላይ የሆነ ኃይልን፣ የእግዚአብሔርን የራሱን ኃይል ይቀበላል። በመንፈስ ቅዱስ የመጠመቅ ከሁሉ ይበልጥ ጎልቶ የሚታየውና አስፈላጊ የሆነው ውጤት የማሳመን ኃይል ነበረ።

(የሐዋርያት ሥራ 2:4፣ 37፣ 41። የሐዋርያት ሥራ 4:8-13። የሐዋርያት ሥራ 4:31፣ 33። የሐዋርያት ሥራ 9:17፣ 20-22።) ጳውሎስ በመንፈስ ቅዱስ ከተጠመቀ በኋላ ወዲያውኑ ተአምራትን የማድረግ ኃይል የታየበት አይመስልም፤ ምንም እንኳ ከጊዜ በኋላ በዚህ ረገድ ልዩ ስጦታ የተሰጠው ቢሆንም። በመንፈስ ቅዱስ ከመጠመቁ ጋር በቀጥታ ተያይዞ የተቀበለው ኢየሱስ የእግዚአብሔር ልጅ እንደ ሆነ የመመስከር ኃይል ነበረ።