በመንፈስ ቅዱስ መጠመቅ፦ ምንነቱና የሚያደርገው

በዚህ ዘመን በመንፈስ ቅዱስ ስለ መጠመቅ ብዙ ይነገራል፤ ሆኖም ስለ እርሱ የሚናገሩና እንዲሰጣቸው የሚጸልዩ ብዙዎች ምንነቱን በግልጽና በትክክል የማያውቁ መሆናቸው ያሠጋል። መጽሐፍ ቅዱስ ግን በጥንቃቄ ቢጠና፣ ስለዚህ አስደናቂ በረከት ግልጽና እጅግ የተወሰነ መረዳት ይሰጠናል።

1. በመጀመሪያ፣ በመጽሐፍ ቅዱስ ውስጥ ለዚህ ለአንዱ ልምምድ የተሰጡ ብዙ ስያሜዎች እንዳሉ እናገኛለን። በሐዋርያት ሥራ 1:5 ኢየሱስ፦ «ዮሐንስ በውኃ አጥምቆ ነበርና፥ እናንተ ግን ከጥቂት ቀን በኃላ በመንፈስ ቅዱስ ትጠመቃላችሁ» አለ። ይህ የተስፋ ቃል በተፈጸመ ጊዜ፣ በሐዋርያት ሥራ 2:4 ላይ «በሁሉም መንፈስ ቅዱስ ሞላባቸው» ብለን እናነባለን። በሐዋርያት ሥራ 1:4 ይኸው ልምምድ «አብ የሰጠውን የተስፋ ቃል» ተብሎ፣ በሉቃስ 24:49 ደግሞ «አባቴ የሰጠውን ተስፋ እኔ እልክላችኋለሁ፤ እናንተ ግን ከላይ ኃይል እስክትለብሱ ድረስ በኢየሩሳሌም ከተማ ቆዩ» ተብሎ ተገልጿል። የሐዋርያት ሥራ 10:44፣ 45፣ 47ን ከሐዋርያት ሥራ 11:15፣ 16 ጋር ስናነጻጽር፣ «መንፈስ ቅዱስ ወረደ»፣ «የመንፈስ ቅዱስ ስጦታ» እና «መንፈስ ቅዱስን የተቀበሉ» የሚሉት አገላለጾች ሁሉ «በመንፈስ ቅዱስ ትጠመቃላችሁ» ከሚለው ጋር አንድ መሆናቸውን እናገኛለን።

2. በመቀጠል፣ በመንፈስ ቅዱስ መጠመቅ አንድ ሰው እንደ ተቀበለው ወይም እንዳልተቀበለው ሊያውቀው የሚችል የተወሰነ ልምምድ መሆኑን እናገኛለን። ይህም አዳኛችን ለሐዋርያት ከሰጠው ትእዛዝ ግልጽ ነው፦ «እናንተ ግን ከላይ ኃይል እስክትለብሱ ድረስ በኢየሩሳሌም ከተማ ቆዩ» (ሉቃስ 24:49)። ይህ ኃይልን መልበስ ወይም በመንፈስ ቅዱስ መጠመቅ አንድ ሰው እንደ ተቀበለው ወይም እንዳልተቀበለው ሊያውቅ የሚችልበት የተወሰነ ልምምድ ባይሆን ኖሮ፣ እንዲቆዩ የታዘዙባቸው ቀኖች ማብቃታቸውን እንዴት ሊያውቁ ይችሉ ነበር? ይኸው ነገር ጳውሎስ በኤፌሶን ለነበሩት ደቀ መዛሙርት ካቀረበው እጅግ የተወሰነ ጥያቄም ግልጽ ነው።

ባመናችሁ ጊዜ መንፈስ ቅዱስን ተቀበላችሁን? (የሐዋርያት ሥራ 19:2)። ጳውሎስ የተወሰነ «አዎን» ወይም የተወሰነ «አይደለም» የሚል መልስ ጠብቆ ነበር። ልምምዱ የተወሰነና አንድ ሰው እንደ ተቀበለው ወይም እንዳልተቀበለው ሊያውቅ የሚችልበት ዓይነት ባይሆን ኖሮ፣ እነዚህ ደቀ መዛሙርት ለጳውሎስ ጥያቄ እንዴት ሊመልሱ ይችሉ ነበር? መንፈስ ቅዱስን «እንዳልተቀበሉ» ወይም በመንፈስ ቅዱስ «እንዳልተጠመቁ» ያውቁ ነበር፤ ጥቂት ቆይተውም መንፈስ ቅዱስን «እንደ ተቀበሉ» ወይም በመንፈስ ቅዱስ «እንደ ተጠመቁ» አወቁ።

(የሐዋርያት ሥራ 19:6)። ዛሬ በመንፈስ ቅዱስ እንዲጠመቅ የሚጸልይን ብዙ ሰው፦ «ወንድሜ ሆይ፣ የለመንከውን አገኘህን? በመንፈስ ቅዱስ ተጠመቅህን?» ብለህ ብትጠይቀው ይደነቃል። እንዲህ ላለ ጥያቄ «አዎን» ወይም «አይደለም» ብሎ በእርግጠኝነት ሊመልስ የሚያስችለው ያህል ግልጽ የሆነ ነገር አይጠብቅም ነበር። ነገር ግን በዚህ ጉዳይ ላይ በዘመናችን ጸሎትና ንግግር ውስጥ ብዙ ጊዜ የሚያጋጥመንን ያንን እርግጠኛ ያለ መሆንና ግልጽነት የማጣት ነገር በመጽሐፍ ቅዱስ ውስጥ ፈጽሞ አናገኝም። መጽሐፍ ቅዱስ ግልጽ መጽሐፍ ነው።

ስለ መዳን እጅግ ግልጽ ከመሆኑ የተነሣ መጽሐፍ ቅዱሱን የሚያውቅ ሰው «ድነሃልን?» ለሚለው ጥያቄ በእርግጠኝነት «አዎን» ወይም «አይደለም» ብሎ ሊመልስ ይችላል። ስለ «በመንፈስ ቅዱስ መጠመቅ»ም እንዲሁ ግልጽ ነው፤ ስለዚህ መጽሐፍ ቅዱሱን የሚያውቅ ሰው «በመንፈስ ቅዱስ ተጠምቀሃልን?» ለሚለው ጥያቄ በእርግጠኝነት «አዎን» ወይም «አይደለም» ብሎ ሊመልስ ይችላል። መጽሐፍ ቅዱሳቸውን ስለማይረዱ የዳኑ ሆነው ሳሉ መዳናቸውን የማያውቁ ሰዎች ሊኖሩ ይችላሉ፤ ይሁን እንጂ ይህን ማወቅ መብታቸው ነው። በመንፈስ ቅዱስ ተጠምቀው ሳሉ ለደረሰላቸው ነገር መጽሐፍ ቅዱሳዊውን ስም የማያውቁ ሰዎችም ሊኖሩ ይችላሉ፤ ይሁን እንጂ ማወቅ መብታቸው ነው።

3. በመንፈስ ቅዱስ መጠመቅ ዳግመኛ ከመወለድ ሥራው የተለየና የራሱ የሆነ የመንፈስ ቅዱስ ሥራ ነው። በመንፈስ ቅዱስ ዳግመኛ መወለድ አንድ ነገር ነው፤ በመንፈስ ቅዱስ መጠመቅ ደግሞ ሌላ፣ ከዚያም የሚያልፍ ነገር ነው። ይህም ከሐዋርያት ሥራ 1:5 ግልጽ ነው። በዚያ ኢየሱስ፦ «እናንተ ግን ከጥቂት ቀን በኃላ በመንፈስ ቅዱስ ትጠመቃላችሁ» አለ። በዚያን ጊዜ ገና «በመንፈስ ቅዱስ አልተጠመቁም» ነበር። ነገር ግን አስቀድመው ዳግመኛ ተወልደው ነበር። ኢየሱስ ራሱ ይህን አስቀድሞ አውጆላቸው ነበር። በዮሐንስ 15:3 ለእነዚሁ ሰዎች፦ «እናንተ ስለ ነገርኋችሁ ቃል አሁን ንጹሐን ናችሁ» ብሎአቸው ነበር።

(ያዕቆብ 1:18፤ 1ኛ ጴጥሮስ 1:23)፤ በዮሐንስ 13:10 ደግሞ፦ «እናንተም ንጹሐን ናችሁ፥ ነገር ግን ሁላችሁ አይደላችሁም» ብሏል፤ በዚህም በሐዋርያት ጉባኤ ውስጥ ያልዳነውን ብቸኛ ሰው፣ የአስቆሮቱን ይሁዳን፣ «ንጹሐን ናችሁ» ከሚለው ቃል ለይቶታል። (ዮሐንስ 13:11ን ተመልከት።) ከአስቆሮቱ ይሁዳ በቀር ሐዋርያት በዚያን ጊዜ አስቀድመው የተለወጡ ሰዎች ነበሩ፤ ነገር ግን ገና «በመንፈስ ቅዱስ አልተጠመቁም» ነበር። ከዚህም ዳግመኛ መወለድ አንድ ነገር፣ በመንፈስ ቅዱስ መጠመቅ ደግሞ ሌላ፣ ከዚያም የሚያልፍ ነገር መሆኑ ግልጽ ነው። አንድ ሰው ዳግመኛ ተወልዶ ገና በመንፈስ ቅዱስ ያልተጠመቀ ሊሆን ይችላል።

ይኸው ነገር ከሐዋርያት ሥራ 8:12-16 ግልጽ ነው። በዚህ ክፍል የተጠመቁ የአማኞች ጉባኤ እናገኛለን። በእርግጥ በዚህ በተጠመቁ አማኞች ጉባኤ ውስጥ አንዳንድ የዳኑ ሰዎች ነበሩ። ነገር ግን ጴጥሮስና ዮሐንስ በወረዱ ጊዜ፣ «መንፈስ ቅዱስን ይቀበሉ ዘንድ ጸለዩላቸው፤ (ከእነርሱ በአንዱ ላይ ስንኳ ገና አልወረደም ነበርና)» ብሎ ዘገባው ይነግረናል። እንግዲህ አንድ ሰው አማኝ፣ የዳነም ሰው ሆኖ ሳለ በመንፈስ ቅዱስ ያልተጠመቀ ሊሆን እንደሚችል ግልጽ ነው። በሌላ አነጋገር፣ በመንፈስ ቅዱስ መጠመቅ ከማዳን ሥራው የተለየና ከዚያም የሚያልፍ ነገር ነው። የዳነ ሰው ሁሉ በመንፈስ ቅዱስ የተጠመቀ አይደለም፤ ሆኖም ወደ ኋላ እንደምናየው፣ የዳነ ሰው ሁሉ ይህን ጥምቀት ሊያገኝ ይችላል።

አንድ ሰው የመንፈስ ቅዱስን የሚለውጥ ሥራ ከተለማመደ የዳነ ሰው ነው፤ ነገር ግን ከዚህ በተጨማሪ በመንፈስ ቅዱስ እስኪጠመቅ ድረስ ለአገልግሎት የተዘጋጀ አይደለም።

4. በመንፈስ ቅዱስ መጠመቅ ሁልጊዜ ከምስክርነትና ከአገልግሎት ጋር የተያያዘ ነው።

በመንፈስ ቅዱስ መጠመቅ የተጠቀሰበትን እያንዳንዱን ክፍል በጥንቃቄ ተመልከት፤ ከምስክርነትና ከአገልግሎት ጋር የተያያዘና ለእነርሱም የሚሰጥ መሆኑን ታያለህ። (ለምሳሌ የሐዋርያት ሥራ 1:5፣ 8፤ የሐዋርያት ሥራ 2:4፤ የሐዋርያት ሥራ 4:31፣ 33።) በመንፈስ ቅዱስ መጠመቅ ምን እንደሚያደርግ ወደ መመርመር ስንመጣ ይህ እጅግ ግልጽ ሆኖ ይወጣል። በመንፈስ ቅዱስ መጠመቅ ከኃጢአት ለማንጻት ሳይሆን ለአገልግሎት ኃይልን ለመስጠት ነው።

እጅግ ቅን በሆኑ ነገር ግን በተሳሳቱ ሰዎች ቡድን የቀረበና በመንፈስ ቅዱስ ስለ መጠመቅ የሚሰጠውን ትምህርት በሙሉ ያስነቀፈ አንድ የትምህርት መስመር አለ። እንዲህ ይላል፦ የመጀመሪያው አባባል፦ ከመለወጥ በኋላ ተጨማሪ ልምምድ (ወይም ሁለተኛ በረከት) አለ፤ እርሱም በመንፈስ ቅዱስ መጠመቅ ነው። ይህ አባባል እውነት ነው፤ ከመጽሐፍ ቅዱስም በቀላሉ ሊረጋገጥ ይችላል። ሁለተኛው አባባል፦ ይህ በመንፈስ ቅዱስ መጠመቅ ወዲያውኑ ሊቀበሉት የሚቻል ነው። ይህም አባባል እውነት ነው፤ ከመጽሐፍ ቅዱስም በቀላሉ ሊረጋገጥ ይችላል። ሦስተኛው አባባል፦ ይህ በመንፈስ ቅዱስ መጠመቅ የኃጢአተኛውን ተፈጥሮ ማጥፋት ነው። ይህ አባባል እውነት አይደለም። በመንፈስ ቅዱስ መጠመቅ የኃጢአተኛውን ተፈጥሮ ማንጻት መሆኑን የሚያሳይ አንድም የመጽሐፍ ቅዱስ መስመር ሊጠቀስ አይችልም።

ከእነዚህ ሦስት አባባሎች፣ ሁለቱ እውነትና አንዱ ሐሰት ከሆኑት፣ የሚወጣው መደምደሚያ የግድ ሐሰት ነው። በመንፈስ ቅዱስ መጠመቅ ከኃጢአት ለማንጻት ሳይሆን ለአገልግሎት ኃይልን ለመስጠት ነው። ከኃጢአት ማንጻትም በእርግጥ የመንፈስ ቅዱስ ሥራ ነው።

ከዚህም በላይ አማኙ በውስጥ ሰውነቱ በኃይል የሚጠነክርበት የመንፈስ ቅዱስ ሥራ አለ፤ ይኸውም ክርስቶስ በእምነት በልባቸው እንዲኖር፣ እስከ እግዚአብሔርም ፍጹም ሙላት ድረስ እንዲሞሉ ነው።

(ኤፌሶን 3:16-19) አማኙ «ከኃጢአትና ከሞት ሕግ አርነት» የሚወጣበት (ሮሜ 8:2)፣ በመንፈስም «የሰውነትን ሥራ» የሚገድልበት (ሮሜ 8:13) ዓይነት የመንፈስ ቅዱስ ሥራ አለ። ሥጋዊው ተፈጥሮ በሞት ስፍራ ተጠብቆ እንዲኖር፣ በየዕለቱና በየሰዓቱ በመንፈስ ኃይል መመላለስ መብታችን ነው። ነገር ግን ይህ በመንፈስ መጠመቅ አይደለም፤ የኃጢአተኛውን ተፈጥሮ ማጥፋትም አይደለም። ለአንድ ጊዜና ለሁልጊዜ የሚደረግ ነገር አይደለም፤ በየቅጽበቱ ሊጠበቅ የሚገባው ነገር ነው። «በመንፈስ ተመላለሱ፥ የሥጋንም ምኞት ከቶ አትፈጽሙ» (ገላትያ 5:16)። በመንፈስ መጠመቅ በዋነኝነት ለአገልግሎት ኃይልን ለመስጠት እንደሆነ አጽንዖት ብንሰጥም፣ ከጥምቀቱ ጋር ታላቅ የሥነ ምግባር ከፍታ አብሮ እንደሚመጣ መጨመር ይገባል። (የሐዋርያት ሥራ 2:44-46፤ የሐዋርያት ሥራ 4:31-35ን ተመልከት።) ይህም ይህን በረከት ለማግኘት አንድ ሰው ሊወስዳቸው ከሚገባው እርምጃዎች የተነሣ የግድ እንዲሁ ነው።

5. በመንፈስ ቅዱስ መጠመቅ ምን እንደሆነ ይበልጥ ግልጽና የተሟላ መረዳት የምናገኘው ይህ ጥምቀት ምን እንደሚያደርግ ስናስተውል ነው። ይህም በሐዋርያት ሥራ 1:8 በአጭሩ ተገልጿል፦ «ነገር ግን መንፈስ ቅዱስ በእናንተ ላይ በወረደ ጊዜ ኃይልን ትቀበላላችሁ፥ በኢየሩሳሌምም በይሁዳም ሁሉ በሰማርያም እስከ ምድር ዳርም ድረስ ምስክሮቼ ትሆናላችሁ»።

በመንፈስ ቅዱስ መጠመቅ «ኃይልን»፣ ለአገልግሎት የሚሆን ኃይልን ይሰጣል። ይህ ኃይል በእያንዳንዱ ሰው ላይ በትክክል በአንድ ዓይነት መንገድ አይገለጥም።

ይህም በ1ኛ ቆሮንቶስ 12:4-13 እጅግ ግልጽ ሆኖ ተገልጿል፦ «የጸጋም ስጦታ ልዩ ልዩ ነው መንፈስ ግን አንድ ነው፤ ለአንዱ ጥበብን መናገር በመንፈስ ይሰጠዋልና፥ ለአንዱም በዚያው መንፈስ እውቀትን መናገር ይሰጠዋል፥ ለአንዱም በዚያው መንፈስ እምነት፥ ለአንዱም በአንዱ መንፈስ የመፈወስ ስጦታ፥ ለአንዱም ተአምራትን ማድረግ፥ ለአንዱም ትንቢትን መናገር፥ ለአንዱም መናፍስትን መለየት፥ ለአንዱም በልዩ ዓይነት ልሳን መናገር፥ ለአንዱም በልሳኖች የተነገረውን መተርጎም ይሰጠዋል፤

«ይህን ሁሉ ግን ያ አንዱ መንፈስ እንደሚፈቅድ ለእያንዳንዱ ለብቻው እያካፈለ ያደርጋል።»

በመንፈስ ቅዱስ መጠመቅን በመጀመሪያ ባጠናሁ ጊዜ፣ በብዙ አጋጣሚዎች እንዲህ የተጠመቁት «በልሳኖችም ተናገሩ» የሚለውን አስተዋልሁ፤ አንድ ሰው በመንፈስ ቅዱስ ቢጠመቅ በልሳኖች አይናገርምን? የሚለውም ጥያቄ ብዙ ጊዜ ወደ አእምሮዬ ይመጣ ነበር። ነገር ግን በልሳን የሚናገር ማንንም አላየሁም፤ በእርግጥ በዛሬ ጊዜ በመንፈስ ቅዱስ የተጠመቀ ሰው አለን? ብዬም ብዙ ጊዜ እገረም ነበር። ይህ የ1ኛ ቆሮንቶስ አሥራ ሁለተኛው ምዕራፍ በዚህ ረገድ አጠራልኝ፤ በተለይም ጳውሎስ በመንፈስ ቅዱስ የተጠመቁትን፦ «ሁሉስ በልሳኖች ይናገራሉን?» (1ኛ ቆሮንቶስ 12:30) ብሎ ሲጠይቅ ባገኘሁ ጊዜ። ነገር ግን ወደ ሌላ ስሕተት ወደቅሁ፤ ይኸውም በመንፈስ ቅዱስ የተጠመቀ ማንም ሰው እንደ ወንጌላዊ ወይም እንደ ቃሉ ሰባኪ ኃይልን ይቀበላል የሚል ነው። ይህም «የጸጋም ስጦታ ልዩ ልዩ ነው መንፈስ ግን አንድ ነው» ከሚለው የምዕራፉ ትምህርት ጋር እንዲሁ የሚቃረን ነው። አሁን ከተጠቀሰው ስሕተት የሚመነጩ ሦስት ክፉ ነገሮች አሉ፤ የመጀመሪያው ተስፋ መቁረጥ ነው። ብዙዎች እንደ ወንጌላዊ ኃይልን በመጠባበቅ በመንፈስ ቅዱስ መጠመቅን ይፈልጋሉ፤ ነገር ግን እግዚአብሔር ለዚያ ሥራ አልጠራቸውም፤ በመንፈስ ቅዱስ በመጠመቅ የሚመጣውም ኃይል በእነርሱ ላይ በሌላ መንገድ ይገለጣል፤ ከዚህም የተነሣ ብዙ የመራራ ተስፋ መቁረጥና ፈጽሞ ተስፋ እስከ ማጣት የደረሱ ሁኔታዎች ተከስተዋል።

ሁለተኛው ክፉ ነገር ከመጀመሪያው የከፋ ነው፤ እርሱም ትዕቢተኛ ድፍረት ነው። እግዚአብሔር ለወንጌላዊነት ወይም ለአገልጋይነት ሥራ ያልጠራው ሰው በመንፈስ ቅዱስ ስለ ተጠመቀ ወይም እንደ ተጠመቀ ስለሚያስብ ወደዚያ ሥራ ይሮጣል። ብዙ ሰው፦ «አንድ ሰው በስብከት ስኬታማ ለመሆን የሚያስፈልገው ነገር ሁሉ በመንፈስ ቅዱስ መጠመቅ ብቻ ነው» ብሏል። ይህ እውነት አይደለም፤ ለዚያ ለተለየ ሥራ መጠራት ያስፈልገዋል፤ ለሥራውም የሚያዘጋጀውን የእግዚአብሔርን ቃል ጥናት ያስፈልገዋል።

ሦስተኛው ክፉ ነገር ከዚህም የበለጠ ነው፤ እርሱም ግድ የለሽነት ነው። ብዙዎች ለስብከት ሥራ እንዳልተጠሩ ያውቃሉ። ለምሳሌ፣ ብዙ ልጆች ያሏት እናት ይህን ታውቃለች። እንግዲህ በመንፈስ ቅዱስ መጠመቅ ለመስበክ ኃይልን ብቻ የሚሰጥ እንደሆነ ቢያስቡ፣ ለእነርሱ በግል የሚያሳስባቸው ጉዳይ አይሆንም፤ ነገር ግን በመንፈስ መጠመቅ ኃይልን ቢሰጥም፣ ያ ኃይል የሚገለጥበት መንገድ እግዚአብሔር በጠራን ሥራ ላይ የተመሠረተ እንደሆነ፣ ያለ እርሱም ፍሬያማ ሥራ ሊሠራ እንደማይችል ወደ ማየት ስንመጣ፣ ያን ጊዜ እናቲቱ ልጆቿን «በጌታ ምክርና በተግሣጽ» ለማሳደግ፣ ከሥራ ሁሉ እጅግ አስፈላጊና የተቀደሰ ለሆነው ለዚያ ሥራ፣ እንደ ሰባኪው ሁሉ እርሷም ይህ ጥምቀት እንደሚያስፈልጋት ታያለች።

በቅርቡ እጅግ ደስተኛ የሆነች አንዲት እናት አገኘሁ። ከጥቂት ወራት በፊት በመንፈስ ቅዱስ ስለ መጠመቅ ሰማች፣ ፈለገችው፣ ተቀበለችውም። ታሪኩን ስትነግረኝ በደስታ እንዲህ አለች፦ «ኦ፣ ከተቀበልሁት ጊዜ ጀምሮ ከዚህ በፊት ፈጽሞ ማድረግ ያልቻልሁትን፣ ወደ ልጆቼ ልብ መግባት ቻልሁ።»

ኃይሉ በማንኛውም ሁኔታ እንዴት እንደሚገለጥ የሚወስነው መንፈስ ቅዱስ ራሱ ነው፤ «ያ አንዱ መንፈስ እንደሚፈቅድ ለእያንዳንዱ ለብቻው እያካፈለ» (1ኛ ቆሮንቶስ 12:11)። «የሚበልጠውን የጸጋ ስጦታ በብርቱ ፈልጉ» (1ኛ ቆሮንቶስ 12:31) እንደ ተባለ የሚበልጡትን ስጦታዎች በብርቱ የመሻት መብት አለን፤ ነገር ግን መንፈስ ቅዱስ ሉዓላዊ ነው፤ በመጨረሻም የሚወስነው እርሱ እንጂ እኛ አይደለንም። እንግዲህ አንዳች ስጦታ መርጠን ያን በራሳችን የመረጥነውን ስጦታ መንፈስ ቅዱስ እንዲሰጠን መጠባበቅ የእኛ ድርሻ አይደለም፤ አንዳች የአገልግሎት መስክ መርጠን፣ እርሱ ሳይሆን እኛ በመረጥነው በዚያ መስክ መንፈስ ቅዱስ ኃይልን እንዲሰጠን መጠባበቅም የእኛ ድርሻ አይደለም። ይልቁንም የመንፈስን አምላክነትና ሉዓላዊነት አውቀን ራሳችንን ያለ ምንም ገደብ በእርሱ እጅ ማኖር ነው፤ እርሱም «እንደሚፈቅድ» ስጦታውን መርጦ ያን ስጦታ እንዲሰጠን፣ «እንደሚፈቅድ» የአገልግሎት መስኩን መርጦ ለመረጠው መስክ የሚያበቃንን ኃይል እንዲሰጠን ነው።

በመንፈስ ቅዱስ ስለ መጠመቅና ስለሚያስገኘው ኃይል ሰምቶ፣ ይሠራው የነበረውን ዓለማዊ ሥራ በታላቅ መሥዋዕትነት ትቶ የወንጌላዊነትን ሥራ የጀመረ አንድ የእግዚአብሔር ልጅ በአንድ ወቅት አውቅ ነበር። ነገር ግን የጠበቀው ኃይል በዚያ መስመር አልመጣም። መንፈስ ቅዱስ «እንደሚፈቅድ ለእያንዳንዱ ለብቻው እያካፈለ» መሆኑን እስኪያይ ድረስ ሰውየው በታላቅ ጥርጣሬና ጨለማ ውስጥ ወደቀ። ከዚያም የራሱን መስክና ስጦታዎች መምረጡን ትቶ፣ እርሱ እንዲመርጥለት ራሱን በመንፈስ ቅዱስ እጅ አኖረ።

በመጨረሻም መንፈስ ቅዱስ ለዚህ ሰው እንደ ወንጌላዊና እንደ ቃሉ ሰባኪ ኃይልን ሰጠው። እንግዲህ መንፈስ ቅዱስ እንደ ፈቃዱ እንዲሠራ ራሳችንን ፈጽመን ለእርሱ መስጠት አለብን።

ነገር ግን በመንፈስ ቅዱስ መጠመቅ የሚያመጣው ኃይል በተለያዩ ሰዎች ላይ በተለያየ መንገድ ቢገለጥም፣ ኃይል ግን ሁልጊዜ ይኖራል። አንድ ሰው በመንፈስ ቅዱስ በእርግጥ ከተጠመቀ፣ አዲስ ኃይል፣ የራሱ ያልሆነ ኃይል፣ «የልዑል ኃይል!» ይኖራል። የክርስቲያኖች የሕይወት ታሪክ፣ በሚችሉት ሁሉ ሲሠሩ ቆይተው አንድ ቀን በመንፈስ ቅዱስ መጠመቅ የሚባል ልምምድ እንዳለ እንዲያዩ፣ እንዲፈልጉትና እንዲያገኙትም በተመሩ ሰዎች ምሳሌዎች የተሞላ ነው፤ ከዚያች ሰዓት ጀምሮ ወደ አገልግሎታቸው ባሕርያቸውን ፈጽሞ የለወጠ አዲስ ኃይል መጣ።

ፊኒ፣ ብሬነርድና ሙዲ ለዚህ ምሳሌዎች ናቸው። ነገር ግን እንዲህ ያሉት ሁኔታዎች በጥቂት ልዩ ሰዎች ብቻ የተወሰኑ አይደሉም፤ እየተለመዱ መጥተዋል።

ጸሐፊው ባለፉት አሥራ ሁለት ወራት ውስጥ እግዚአብሔር በመንፈስ ቅዱስ መጠመቅ በኩል ስለ ሰጣቸው አዲስ ኃይል ሊመሰክሩ የሚችሉ በመቶዎች የሚቈጠሩ ሰዎችን በአካል አግኝቷል፤ ከእነርሱም ጋር ተጻጽፏል። እነዚህ በመቶዎች የሚቈጠሩ ወንዶችና ሴቶች በሁሉም የክርስቲያን አገልግሎት ዘርፎች ውስጥ ነበሩ። ብዙዎቹ የወንጌል አገልጋዮች፣ ሌሎቹ የሚስዮን ሠራተኞች፣ የዋይ.

ኤም. ሲ. ኤ. ጸሐፊዎች፣ የሰንበት ትምህርት ቤት መምህራን፣ የግል ምስክርነት ሠራተኞች፣ አባቶችና እናቶች ነበሩ።

ከእነዚህ ምስክርነቶች የብዙዎቹን ግልጽነት፣ እርግጠኝነትና ደስታ የሚበልጥ ምንም ነገር ሊኖር አይችልም። በክርስቶስ ቃል በተስፋ የተሰጠንን ብዙዎች በደስታ ተለማምደውታል፣ ሁሉም ሊለማመዱት ይችላሉ፦ «ነገር ግን መንፈስ ቅዱስ በእናንተ ላይ በወረደ ጊዜ ኃይልን ትቀበላላችሁ»።

የዚህን ምዕራፍ ይዘት ለማጠቃለል፦ በመንፈስ ቅዱስ መጠመቅ ማለት የእግዚአብሔር መንፈስ በአማኙ ላይ መጥቶ ችሎታዎቹን ሁሉ ሲይዝ፣ በተፈጥሮው የእርሱ ያልሆኑትን ነገር ግን እግዚአብሔር ለጠራው አገልግሎት የሚያበቁትን ስጦታዎች ሲሰጠው ነው።