በጌታ ኢየሱስ በራሱ ማመን

ክርስቶስን ራሱን ከወንጌል ውጭ የማድረግ አሳዛኝ ዝንባሌ በሰዎች መካከል አለ። ይህ ከዳቦ ዱቄትን እንደ ማውጣት ነው። ሰዎች የመዳን መንገድ ሲብራራ ይሰማሉ፤ መጽሐፍ ቅዱሳዊ እንደ ሆነና በሁሉ መንገድ ለጉዳያቸው የሚስማማ እንደ ሆነም ይቀበሉታል፤ ነገር ግን ዕቅድ ካልተፈጸመ ምንም እንደማይጠቅም፣ በመዳን ጉዳይም በጌታ ኢየሱስ ላይ ያላቸው የግል እምነት የግድ አስፈላጊ እንደ ሆነ ይዘነጋሉ። ወደ ዮርክ የሚወስድ መንገድ ብቻውን እዚያ አያደርሰኝም፤ እኔ ራሴ በእርሱ ላይ መጓዝ አለብኝ። ሰው ራሱ በጌታ ኢየሱስ ላይ ካልታመነ፣ እስከ ዛሬ የታመነበት ጤናማ ትምህርት ሁሉ ከቶ አያድነውም።

አቶ ማክዶናልድ የሴንት ኪልዳ ደሴት ነዋሪዎችን ሰው እንዴት መዳን እንዳለበት ጠየቃቸው። አንድ ሽማግሌ «ንስሐ ብንገባ፣ ኃጢአታችንን ብንተው፣ ወደ እግዚአብሔርም ብንመለስ እንድናለን» ብለው መለሱ። «አዎን» አለች በዕድሜ መካከለኛ የሆነች አንዲት ሴት፤ «ደግሞም በእውነተኛ ልብ ነው።» «እውነት ነው» ሲል ሦስተኛው መለሰ፤ «በጸሎትም ጭምር»፤ አራተኛውም «የልብ ጸሎት መሆን አለበት» ሲል ጨመረ። «ደግሞም ትጉዎች መሆን አለብን» አለ አምስተኛው፤ «ትእዛዛትን በመጠበቅ።» እንዲህ እያንዳንዱ የበኩሉን ጥቂት አስተዋጽኦ ካደረገ በኋላ፣ እጅግ የተሟላ የእምነት መግለጫ እንደ ተዘጋጀ ተሰምቶአቸው፣ ሁሉም ሰባኪው እንዲያመሰግናቸው እየጠበቁ ተመለከቱ፤ አዳመጡም፤ ነገር ግን የቀሰቀሱት ጥልቅ ርኅራኄውን ነበር፤ ከመጀመሪያው ጀምሮ ክርስቶስን ሊሰብክላቸው ግድ ሆነበት። ሥጋዊ አእምሮ ሁልጊዜ ራስ የሚሠራበትንና ታላቅ የሚሆንበትን መንገድ ለራሱ ይነድፋል፤ የጌታ መንገድ ግን ፈጽሞ ተቃራኒ ነው። ጌታ ኢየሱስ ይህን በማርቆስ 16:16 እጅግ በአጭሩ እንዲህ ይገልጸዋል፦ «ያመነ የተጠመቀም ይድናል።» ማመንና መጠመቅ የሚመኩባቸው የብቃት ጉዳዮች አይደሉም፤ ትምክህት እስኪቀር ድረስ እጅግ ቀላል ናቸው፤ ድሉም የነጻው ጸጋ ይሆናል። ይህ የመዳን መንገድ የተመረጠው በጸጋ ብቻ እንደ ሆነ እንዲታይ ነው። ምናልባት አንባቢው ያልዳነ ሊሆን ይችላል፤ ምክንያቱ ምንድር ነው? በጠቀስነው ቃል ውስጥ የተቀመጠው የመዳን መንገድ አጠራጣሪ ይመስልሃልን? ብትከተለው እንደማትድን ትፈራለህን? እግዚአብሔር ለእርግጠኛነቱ የራሱን ቃል ዋስ አድርጎ ሰጥቶ ሳለ ይህ እንዴት ሊሆን ይችላል? እግዚአብሔር ያዘዘውና ስለ እርሱም ተስፋ የሰጠበት ነገር እንዴት ሊወድቅ ይችላል? እጅግ ቀላል ይመስልሃልን? እንግዲያስ ለምን አትፈጽመውም? ቀላልነቱ ቸል የሚሉትን ያለ ማመካኛ ያስቀራቸዋል። አንዳች ታላቅ ነገር እንድታደርግ ብትታዘዝ ኖሮ ታደርገው ነበር፤ እንግዲያስ ትንሹን ነገር ቸል እስክትል ድረስ ሞኝ አትሁን። ማመን በክርስቶስ ኢየሱስ መታመን ወይም በእርሱ ላይ መደገፍ ነው፤ በሌላ አነጋገር በራስ መታመንን ትቶ በጌታ ኢየሱስ መደገፍ ነው። መጠመቅ ጌታችን በዮርዳኖስ ለፈጸመው፣ የተመለሱት ሰዎች በበዓለ ኀምሳ ለተገዙለት፣ የወህኒ ቤቱ ጠባቂም በተመለሰባት በዚያችው ሌሊት ለታዘዘለት ሥርዓት መገዛት ነው። ይህም ሁልጊዜ ከውስጣዊ እምነት ጋር አብሮ ሊሄድ የሚገባው ውጫዊ ምስክርነት ነው። ውጫዊው ምልክት አያድንም፤ ነገር ግን ከኢየሱስ ጋር መሞታችንን፣ መቀበራችንንና መነሣታችንን ያሳየናል፤ እንደ ጌታ እራትም ቸል ሊባል አይገባውም።

ዋናው ነገር በኢየሱስ ማመንና እምነትህን መመስከር ነው። በኢየሱስ ታምናለህን? እንግዲያስ ውድ ወዳጄ ሆይ፥ ፍርሃትህን አስወግድ፤ ትድናለህ። አሁንም የማታምን ነህን? እንግዲያስ አንድ በር ብቻ እንዳለ አስታውስ፤ በእርሱ ለመግባት እምቢ ብትል በኃጢአትህ መጥፋትህ የማይቀር ነው። በሩ በዚያ አለ፤ በእርሱ ካልገባህ ግን ለአንተ ምን ይጠቅምሃል? የወንጌልን ትእዛዝ መታዘዝህ የግድ ነው። የኢየሱስን ድምፅ ካልሰማህና ያዘዘህን በእውነትና በእርግጥ ካላደረግህ ምንም ሊያድንህ አይችልም። ማሰብና መወሰን ብቻ ዓላማውን አይፈጽምም፤ ወደ እውነተኛው ተግባር መምጣት አለብህ፤ በእውነት ለእግዚአብሔር የምትኖረው በተግባር ስታምን ብቻ ነውና።

አንድ ወጣት እንዲመለስ ምክንያት ለመሆን እጅግ ስለ ተመኘ አንድ ወዳጅ ሰማሁ፤ አንድ ሰውም «ወደ እርሱ ሄደህ ልታነጋግረው ትችላለህ፤ ነገር ግን ከዚህ አንድ እርምጃ እንኳ አታራምደውም፤ የመዳንን ዕቅድ እጅግ አጥርቶ ያውቃልና» አለው። እንዲሁም ሆነ፤ ስለዚህ ወዳጃችን ከወጣቱ ጋር መነጋገር በጀመረ ጊዜ «እጅግ አመሰግንሃለሁ፤ ነገር ግን ብዙ ልትነግረኝ የምትችል አይመስለኝም፤ በክርስቶስ ምትክ መሥዋዕት የሚገኘውን የመዳን ዕቅድ ከረጅም ጊዜ ጀምሮ አውቀዋለሁ፤ አደንቀውማለሁ» የሚል መልስ አገኘ። ወዮ! እርሱ በዕቅዱ ላይ አርፎ ነበር፤ በአዳኙ በራሱ ግን አላመነም ነበር። የመዳን ዕቅድ እጅግ የተባረከ ነው፤ ነገር ግን እያንዳንዳችን በጌታ ኢየሱስ ክርስቶስ በራሱ ካላመንን ምንም ሊጠቅመን አይችልም። ወደ ቤቱ ራሱ ካልገባህ የቤቱ ንድፍ ምን መጽናኛ ይሆንልሃል? በሥዕላችን ላይ በዝናብ ውስጥ ውጭ ተቀምጦ ያለው ሰው በፊቱ ከተዘረጉት ንድፎች ብዙ መጽናኛ አያገኝም። የምትሸፈንበት ቡትቶ እንኳ ከሌለህ የልብስ ንድፍ ምን ይጠቅማል? በካይሮ ስለ ነበረው፣ እጅግ ታምሞ ወደ ሚስዮናዊው ስለ ሄደውና ሚስዮናዊውም የመድኃኒት ማዘዣ ሊጽፍለት እንደሚችል ስለ ነገረው ዓረብ አለቃ ሰምተህ አታውቅምን? እንዲሁም አደረገ፤ ከሳምንት በኋላም ዓረቡ ምንም እንዳልተሻለው አገኘው። «የሰጠሁህን ማዘዣ ወሰድኸውን?» ብሎ ጠየቀው። «አዎን፤ ወረቀቱን እያንዳንዱን ቍራሽ በላሁት» አለ። የሐኪሙን ጽሕፈት በመብላት እንደሚፈወስ አለመ፤ ያን ጽሕፈት የመድኃኒቱ ዕቅድ ልለው እችላለሁ። ማዘዣውን አሠርቶ መድኃኒቱን ቢጠጣ ኖሮ በጠቀመው ነበር፤ ማዘዣውን መዋጡ ግን ምንም ሊጠቅመው አይችልም ነበር። መዳንም እንዲሁ ነው፤ ሊያድን የሚችለው የመዳን ዕቅድ አይደለም፤ ጌታ ኢየሱስ ስለ እኛ በሞቱ ያን ዕቅድ መፈጸሙና እኛም ያንኑ መቀበላችን ነው እንጂ። በአይሁድ ሕግ ሥር መሥዋዕት አቅራቢው ወይፈን አምጥቶ እጆቹን በላዩ ይጭን ነበር፤ ይህ ሕልም ወይም ጽንሰ ሐሳብ ወይም ዕቅድ አልነበረም። ለመሥዋዕት በቀረበው እንስሳ ሊዳስሰውና ሊነካው የሚችለውን ተጨባጭ ነገር አገኘ፤ እንዲሁም እኛ ከሰማይ በታች ካለው ሁሉ ይልቅ እጅግ ተጨባጭ በሆነው በኢየሱስ እውነተኛና ትክክለኛ ሥራ ላይ እንደገፋለን። በእምነት ወደ ጌታ ኢየሱስ እንመጣና «እግዚአብሔር እዚህ ማስተስረያን አዘጋጅቷል፤ እኔም እቀበለዋለሁ። በመስቀል ላይ በተፈጸመው እውነታ አምናለሁ፤ ኃጢአት በክርስቶስ እንደ ተወገደ እርግጠኛ ነኝ፤ በእርሱም ላይ አርፋለሁ» እንላለን። ልትድን ብትወድድ ዕቅዶችንና ትምህርቶችን ከመቀበል አልፈህ በጌታ ኢየሱስ ክርስቶስ መለኮታዊ አካልና በተፈጸመው ሥራው ላይ ወደ ማረፍ መድረስ አለብህ። ውድ አንባቢ ሆይ፥ ክርስቶስን አሁን ትቀበለዋለህን?

ኢየሱስ ደካሞችንና ሸክማቸው የከበደውን ሁሉ ወደ እርሱ እንዲመጡ ይጋብዛቸዋል፤ እርሱም ያሳርፋቸዋል። ይህን ተስፋ የሚሰጠው ስለ እርሱ ብቻ ለሚያልሙ አይደለም። መምጣት አለባቸው፤ ደግሞም ወደ ቤተ ክርስቲያን፣ ወደ ጥምቀት፣ ወደ ቀና እምነት ወይም ከመለኮታዊ አካሉ ወደሚያንስ ወደ ማናቸውም ነገር ብቻ ሳይሆን ወደ እርሱ ራሱ መምጣት አለባቸው። የናሱ እባብ በምድረ በዳ በተሰቀለ ጊዜ ሕዝቡ እንዲመለከቱ የታዘዙት ወደ ናሱ እባብ ራሱ እንጂ ወደ ሙሴ ወይም ወደ ማደሪያው ድንኳን ወይም ወደ ደመናው ዓምድ አልነበረም። ወደ ትክክለኛው ነገር ካልተመለከቱ መመልከት ብቻ በቂ አልነበረም፤ ካልተመለከቱም ትክክለኛው ነገር መኖሩ ብቻ በቂ አልነበረም። ስለ ናሱ እባብ ማወቃቸው በቂ አልነበረም፤ እያንዳንዳቸው ራሳቸው ወደ እርሱ መመልከት ነበረባቸው። ሰው ሲታመም ስለ መድኃኒት ጥሩ እውቀት ሊኖረው ይችላል፤ ሆኖም ፈዋሹን መድኃኒት በእርግጥ ካልጠጣ ሊሞት ይችላል። ኢየሱስን መቀበል አለብን፤ «ለተቀበሉት ሁሉ ግን፥ … የእግዚአብሔር ልጆች ይሆኑ ዘንድ ሥልጣንን ሰጣቸው»ና። በሁለት ቃላት ላይ አጽንዖት ስጥ፦ መቀበል ያለብን እርሱን ነው፤ ደግሞም እርሱን መቀበል አለብን። በሩን ወለል አድርገን ከፍተን ክርስቶስ ኢየሱስን ወደ ውስጥ ማስገባት አለብን፤ «ክርስቶስ በእናንተ ዘንድ» መሆኑ «የክብር ተስፋ» ነውና። ክርስቶስ ለእኛ ተረት ወይም ሕልም ወይም ምናባዊ ጥላ ሳይሆን እውነተኛ ሰውና እውነተኛ አምላክ መሆን አለበት፤ እርሱን መቀበላችንም በግድ የሆነ የይስሙላ ተቀባይነት ሳይሆን፣ እርሱ የመዳናችን ሁሉ በሁሉ እንዲሆን ነፍስ ከልብና በደስታ የምትሰጠው ስምምነትና ፈቃድ መሆን አለበት። ወዲያውኑ ወደ እርሱ መጥተን ብቸኛ መታመኛችን አናደርገውምን?

ርግቢቱ በጭልፊት ትታደናለች፤ ከማያርፈው ጠላቷም መጠጊያ አታገኝም። በዓለቱ ስንጥቅ ውስጥ መጠለያ እንዳላት ተምራለች፤ በደስተኛ ክንፍም ወደዚያ ትቻኮላለች። በመጠጊያዋ ውስጥ ሙሉ በሙሉ ከተሸሸገች በኋላ ምንም ነጣቂ አሞራ አትፈራም። ነገር ግን በዓለቱ ውስጥ ራሷን ባትሰውር ኖሮ ባላጋራዋ ይይዛት ነበር። ርግቢቱ ወደ ስንጥቁ ካልገባች ዓለቱ ለእርሷ ምንም አይጠቅማትም። ሰውነቷ ሁሉ በዓለቱ ውስጥ መሰወር አለበት። ሌሎች አሥር ሺህ ወፎች በዚያ ምሽግ ቢያገኙስ? ያ እውነታ አሁን በጭልፊቱ የምትባረረውን ያችን አንዲት ርግብ አያድናትም! ራሷን ሙሉ በሙሉ ወደ መጠለያው ማስገባትና በመጠጊያዋ ውስጥ ራሷን መቅበር አለባት፤ አለዚያ ሕይወቷ ለአጥፊው ተላልፋ ትሰጣለች።

ይህ እንዴት ያለ የእምነት ሥዕል ነው! ወደ ኢየሱስ መግባት፣ በቍስሎቹም ውስጥ መሸሸግ ነው።

«ለእኔ የተሰነጠቅህ የዘመናት ዓለት ሆይ፥ በአንተ ውስጥ ልሰወር።»

ርግቢቱ ከዓይን ተሰውራለች፤ የሚታየው ዓለቱ ብቻ ነው። እንዲሁ በደለኛዪቱ ነፍስ በእምነት ወደ ተወጋው የኢየሱስ ጎን ትወረወራለች፤ ከሚበቀለው ፍትሕ ዓይን ተሰውራም በእርሱ ውስጥ ትቀበራለች። ነገር ግን ይህ ለመጠለያ ወደ ኢየሱስ በግል መቅረብ የግድ ያስፈልጋል፤ ብዙዎች ግን «በኃጢአታቸው ይሞታሉ» ተብሎ እስኪፈራላቸው ድረስ ይህንኑ ከቀን ወደ ቀን ያዘገያሉ። ያ እንዴት ያለ አስፈሪ ቃል ነው! ጌታችን ላላመኑት አይሁድ የተናገረው ቃል ነው፤ በዚህችም ሰዓት ለእኛ ያንኑ ይናገራል፦ «እኔ እንደሆንሁ ባታምኑ በኃጢአታችሁ ትሞታላችሁ።» እነዚህን መስመሮች ከሚያነቡት አንድ ሰው እንኳ እንዲህ ከሚጠፉት ምስኪን ጉባኤ መካከል ሊሆን እንደሚችል ማሰብ ልብን ያንቀጠቅጣል። ጌታ በታላቅ ጸጋው ይህን ይከልክል!

በቅርቡ አንድ አስደናቂ ሥዕል አየሁ፤ በኢየሱስ በማመን የሚገኘውን የመዳን መንገድ ለማስረዳት እንደ ምሳሌ እጠቀምበታለሁ። አንድ ወንጀለኛ ሞት የሚያስፈርድበትን ወንጀል ፈጽሞ ነበር፤ ነገር ግን ይህ የሆነው አብያተ ክርስቲያናት ወንጀለኞች ተሸሽገው ከሞት የሚያመልጡባቸው መማፀኛ ስፍራዎች ተደርገው ይቆጠሩ በነበረበት በጥንት ዘመን ነበር። እነሆ በደለኛው! ወደ ቤተ ክርስቲያኑ ይሮጣል፤ ዘበኞቹ ሰይፋቸውን መዘው ደሙን ተጠምተው ያሳድዱታል! እስከ ቤተ ክርስቲያኑ በር ድረስ ይከተሉታል። ደረጃዎቹን ተንደርድሮ ይወጣል፤ ሊደርሱበትና በቤተ ክርስቲያኑ መድረክ ላይ ሊቈራርጡት ሲሉ ጳጳሱ ይወጣል፤ መስቀሉንም ከፍ አድርጎ «ወደ ኋላ! ወደ ኋላ! የእግዚአብሔርን ቤት ቅጽር በደም አታርክሱ! ራቁ!» ብሎ ይጮኻል። ጨካኞቹ ወታደሮች ወዲያውኑ ምልክቱን አክብረው ያፈገፍጋሉ፤ ምስኪኑ ሸሽቶ የመጣው ሰውም ከጳጳሱ ልብሰ ተክህኖ በስተ ኋላ ይሸሸጋል። ከክርስቶስም ጋር እንዲሁ ነው። በደለኛው ኃጢአተኛ በቀጥታ ወደ ኢየሱስ ይሸሻል፤ ፍትሕ ቢያሳድደውም ክርስቶስ የቈሰሉ እጆቹን ከፍ አድርጎ ወደ ፍትሕ «ራቅ! ይህን ኃጢአተኛ እኔ አስጠልለዋለሁ፤ በድንኳኔ ስውር ስፍራ እሰውረዋለሁ፤ በእኔ ታምኖአልና እንዲጠፋ አልተወውም» ብሎ ይጮኻል። ኃጢአተኛ ሆይ፥ ወደ ክርስቶስ ሽሽ! አንተ ግን «እኔ እጅግ ርኩስ ነኝ» ብለህ ትመልሳለህ። ይበልጥ ርኩስ በሆንህ መጠን፣ አንተን እንኳ ሊጠብቅህ እንደሚችል በማመንህ ይበልጥ ታከብረዋለህ። «ነገር ግን እኔ እጅግ ታላቅ ኃጢአተኛ ነኝ።» እንግዲያስ ታላቅ ኃጢአተኛ ብትሆንም በእርሱ ለመታመን እምነት ቢኖርህ ለእርሱ የሚሰጠው ክብር ይበልጥ ይሆናል። ትንሽ ሕመም ኖሮብህ ሐኪምህን—«ጌታዬ፥ በመፈወስ ችሎታህ ፍጹም እተማመናለሁ» ብትለው፣ በንግግርህ ውስጥ ታላቅ ሙገሳ የለም። የጣት ሕመምን ወይም ቀላል ሕመምን ማንም ሊፈውስ ይችላል። ነገር ግን እጅግ በሚያሠቃዩህ ብዙ ተደራራቢ በሽታዎች ክፉኛ ታምመህ—«ጌታዬ፥ ከአንተ የሚሻል ሐኪም አልፈልግም፤ ከአንተ በቀር የማንንም ምክር አልጠይቅም፤ ራሴን በደስታ ለአንተ አሳልፌ እሰጣለሁ» ብትለው፣ ሕይወትህ በከፋና በቅርብ አደጋ ላይ ሳለ በእጆቹ ልትሰጠው መቻልህ እንዴት ያለ ክብር ሰጠኸው! ከክርስቶስም ጋር እንዲሁ አድርግ፤ ነፍስህን በእርሱ እንክብካቤ ሥር አኑር፤ አስበህበትና ያለ ጥርጣሬ አድርገው። ሌሎች ተስፋዎችን ሁሉ ለመተው ድፈር፤ ሁሉን በኢየሱስ ላይ ደፍረህ ጣል፤ «ደፍረህ» እላለሁ፤ ነገር ግን በዚህ ውስጥ በእውነት ምንም ድፍረት የሚጠይቅ ነገር የለም፤ እርሱ ለማዳን እጅግ ይችላልና። በቀላሉ ራስህን በኢየሱስ ላይ ጣል፤ በነፍስህ ውስጥ ወደ ኢየሱስ ከእምነት በቀር ሌላ ምንም አይኑር፤ እመነው፤ በእርሱም ታመን፤ በመታመንህም ከቶ አታፍርም። «በእርሱም የሚያምን አያፍርም» (1ኛ ጴጥሮስ 2:6)።

---