እምነት እጅግ ቀላል ነው

ለብዙዎች እምነት ከባድ ነገር ይመስላቸዋል። እውነቱ ግን፣ ከባድ የሆነው ቀላል ስለ ሆነ ብቻ ነው። ንዕማን በዮርዳኖስ መታጠብ ስለ ተገባው ነገሩ ከብዶት ነበር፤ ታላቅ ነገር ቢሆን ኖሮ ግን በደስታ ባደረገው ነበር። ሰዎች መዳን እጅግ ምስጢራዊና እጅግ አስቸጋሪ የሆነ የአንድ ድርጊት ወይም የአንድ ስሜት ውጤት መሆን አለበት ብለው ያስባሉ፤ ነገር ግን የእግዚአብሔር አሳብ እንደ አሳባችን፣ መንገዱም እንደ መንገዳችን አይደለም። እጅግ ደካሞችና እጅግ ያልተማሩ እንኳ እንዲድኑ፣ የመዳንን መንገድ እንደ ሀ ሁ ቀላል አድርጎታል። በእርሱ ውስጥ ማንንም ግራ የሚያጋባ ምንም ነገር የለም፤ ነገር ግን ሁሉም ሰው ግራ እንደሚጋባበት አስቀድሞ ስለሚጠብቅ፣ እጅግ ቀላል ሆኖ ሲያገኙት ብዙዎች ፈጽመው ይደናገራሉ።

እውነቱ፣ እግዚአብሔር የሚናገረውን በእርግጥ ማለቱ እንደ ሆነ አናምንም፤ እውነት ሊሆን እንደማይችል አድርገን እንመላለሳለን።

ከልጆች ጋር ፈጽሞ የምሞክረው የማይመስለኝን አንድ ሙከራ ስላደረገ አንድ የሰንበት ትምህርት ቤት መምህር ሰምቻለሁ፤ እጅግ ውድ ዋጋ የሚያስከፍል ሆኖ ሊገኝ ይችላልና። እንዲያውም በእኔ ቢደረግ ውጤቱ አሁን ከምተርከው እጅግ የተለየ እንደሚሆን እርግጠኛ ነኝ። ይህ መምህር እምነት ምን እንደ ሆነ በምሳሌ ሊያስረዳ ሲሞክር ቆይቶ ነበር፤ ወደ ልጆቹ አእምሮ ሊያስገባው ባልቻለ ጊዜ ሰዓቱን አውጥቶ፦ «እንግዲህ ጆን፣ ይህን ሰዓት እሰጥሃለሁ። ትወስደዋለህ?» አለ። ጆን መምህሩ ምን ማለቱ ሊሆን እንደሚችል ማሰብ ጀመረ፤ ውድ ዕቃውን አልያዘም፤ ምንም መልስም አልሰጠም። መምህሩ ለቀጣዩ ልጅ፦ «ሄንሪ፣ ሰዓቱ ይኸውልህ። ትወስደዋለህ?» አለው። ልጁም እጅግ ተገቢ በሆነ ጨዋነት፦ «አይ፣ አመሰግናለሁ ጌታዬ» ብሎ መለሰ። መምህሩ ብዙዎቹን ልጆች በዚሁ መንገድ ሞከረ፤ ውጤቱም ያው ነበር፤ በመጨረሻ ግን እንደ ሌሎቹ ጥበበኛ ወይም አሳቢ ያልሆነ፣ ይልቁንም አብልጦ የሚያምን አንድ ትንሽ ልጅ ፍጹም በተፈጥሮ አኳኋን፦ «አመሰግናለሁ ጌታዬ» ብሎ ሰዓቱን ኪሱ ውስጥ ከተተው። በዚያን ጊዜ ሌሎቹ ልጆች አንድ አስደንጋጭ እውነት ታያቸው፤ ጓደኛቸው እነርሱ እምቢ ያሉትን ሰዓት ተቀብሎ ነበር። ከልጆቹ አንዱ ፈጥኖ መምህሩን፦ «ለእርሱ ይቀራል እንዴ?» ብሎ ጠየቀ። መምህሩም፦ «እንዴታ፤ ሰጠሁት፣ እርሱም ተቀበለው። አንድን ነገር ሰጥቼ መልሼ አልወስድም፤ ይህ ትልቅ ሞኝነት ይሆናል። ሰዓቱን በፊታችሁ አቅርቤ እንደ ሰጠኋችሁ ነገርኋችሁ፤ ነገር ግን ከእናንተ አንዳችሁም ልትወስዱት አልፈለጋችሁም» አለ። ልጁም፦ «ወይ! ማለትህ እንደ ሆነ ባውቅ ኖሮ እወስደው ነበር» አለ። እንዴታ ይወስደው ነበር። እርሱ ግን ጨዋታ ብቻ እንደ ሆነ፣ ከዚያም ያለፈ ምንም እንዳልሆነ አስቦ ነበር። ሌሎቹ ልጆች ሁሉ ሰዓቱን እንዳጡት ሲያስቡ እጅግ ተጨነቁ። እያንዳንዳቸው፦ «መምህር ሆይ፣ ማለትህ እንደ ሆነ አላወቅሁም፤ ነገር ግን መስሎኝ ነበር—» እያሉ ጮኹ። ስጦታውን የወሰደ ማንም አልነበረም፤ ነገር ግን ሁሉም አሰበ። የተነገረውን አምኖ ሰዓቱን ካገኘው የዋህ ልጅ በቀር፣ እያንዳንዱ የራሱ መላ ምት ነበረው። እንግዲህ ጌታ የሚለውን ቃል በቃል የማምን፣ በፊቴ ያቀረበውን የምወስድ፣ እርሱ እንደማይጫወትብኝና በወንጌል በፊቴ ያቀረበውን በመቀበሌ ልሳሳት እንደማልችል ፍጹም ዐርፌ የምኖር እንደዚያ ያለ የዋህ ልጅ ሁልጊዜ ብሆን እመኛለሁ። ብንታመንና ምንም ዓይነት ጥያቄ ባናነሣ ደስተኞች በሆንን ነበር። ነገር ግን ወዮ! ማሰባችንና መጠራጠራችን አይቀርም። ጌታ የተወደደ ልጁን በኃጢአተኛ ፊት ከፍ አድርጎ ሲያቀርበው ያ ኃጢአተኛ ሳያመነታ ሊወስደው ይገባዋል። ብትወስደው የአንተ ነው፤ ማንም ከአንተ ሊወስደው አይችልም። አንተ ሰው፣ እጅህን ዘርጋና አሁኑኑ ውሰደው!

ጠያቂዎች መጽሐፍ ቅዱስን ቃል በቃል እውነት አድርገው ሲቀበሉ፣ ኢየሱስም በእርሱ ለሚታመኑ ሁሉ በእርግጥ እንደ ተሰጠ ሲያዩ፣ የመዳንን መንገድ ስለ መረዳት ያለው ችግር ሁሉ ፀሐይ ስትወጣ እንደሚቀልጥ የማለዳ ውርጭ ይጠፋል።

ሁለት ጠያቂዎች በቤተ ክርስቲያን ቢሮዬ ወደ እኔ መጡ። ወንጌልን ከእኔ የሰሙት ለአጭር ጊዜ ብቻ ነበር፤ ቢሆንም በጥልቅ ነክቷቸው ነበር። ወደ ሩቅ ቦታ ሊዛወሩ በመሆናቸው ማዘናቸውን ገለጹ፤ ቢሆንም እኔን ጨርሶ ሊሰሙ በመቻላቸው ምስጋናቸውን አከሉ። በደግ ምስጋናቸው ተበረታታሁ፤ ነገር ግን በውስጣቸው የበለጠ ፍሬያማ ሥራ እንዲሠራ ተጨንቄ ስለ ነበር፦ «በእውነት በጌታ በኢየሱስ ክርስቶስ አምናችኋል? ድናችኋል?» ብዬ ጠየቅኋቸው። ከእነርሱ አንዷ፦ «ለማመን አጥብቄ እየሞከርሁ ነው» ብላ መለሰች። ይህን አባባል ብዙ ጊዜ ሰምቼዋለሁ፤ ነገር ግን ሳልቃወመው እንዲያልፍ ፈጽሞ አልፈቅድም። «አይ፣ ይህ አይሆንም» አልኋት፤ «አባትሽን ለማመን እንደ ሞከርሽ ነግረሽው ታውቂያለሽ?» ነገሩን ለጥቂት ጊዜ ካብራራሁ በኋላ እንዲህ ያለ አነጋገር አባታቸውን መስደብ እንደሚሆን አመኑ። ከዚያም ወንጌልን በቻልሁት መጠን ቀላል በሆነ ቋንቋ በግልጽ በፊታቸው አቀረብሁ፤ ከአባቶችም ሁሉ ከሚበልጠው አባት ይልቅ ለመታመን የሚገባውን ኢየሱስን እንዲያምኑት ለመንኋቸው። ከእነርሱ አንዷ፦ «ልረዳው አልቻልሁም፤ እንደ ዳንሁ ሊገባኝ አልቻለም» ብላ መለሰች። እኔም እንዲህ ብዬ ቀጠልሁ፦ «እግዚአብሔር በልጁ የሚታመን ሁሉ እንደሚድን ስለ ልጁ ይመሰክራል። አሁን እርሱን ሐሰተኛ ታደርጊዋለሽ ወይስ ቃሉን ታምኛለሽ?» እንዲህ እየተናገርሁ ሳለሁ ከእነርሱ አንዷ እንደ ተገረመች ብድግ አለች፤ እንዲህም ብላ ስትጮኽ ሁላችንንም አስደነገጠችን፦ «ጌታዬ ሆይ፣ ሁሉም ነገር ታየኝ፤ ድኛለሁ! ኧረ እባክህ ስለ እኔ ኢየሱስን አመስግንልኝ፤ መንገዱን አሳየኝ፤ አዳነኝም! ሁሉም ታየኝ።» እነዚህን ወጣት ወዳጆች ወደ እኔ ያመጣቻቸው የተከበረችው እኅት ከእነርሱ ጋር ተንበረከከች፤ ወደ ብርሃን ስለ ገባች ነፍስ በሙሉ ልባችን ጌታን ባረክን፣ ከፍ ከፍም አደረግነው። ከሁለቱ እኅትማማቾች አንዷ ግን ሌላዋ እንዳየችው ወንጌልን ልታይ አልቻለችም፤ ብዙም ሳይቆይ እንደምታየው ግን እርግጠኛ ነኝ። ሁለቱም አንድ ዓይነት ቃል እየሰሙ፣ አንዷ ወደ ጥሩ ብርሃን ስትወጣ ሌላዋ በጨለማ ውስጥ መቅረቷ እንግዳ አይመስልምን? አእምሮ ወንጌልን ሲጨብጥ በልብ ላይ የሚመጣው ለውጥ ብዙ ጊዜ በፊት ላይ ይንጸባረቃል፤ በዚያም እንደ ሰማይ ብርሃን ያበራል። እንዲህ አዲስ የበራላቸው ነፍሳት ብዙ ጊዜ፦ «ጌታዬ፣ ይህ እንዴት ግልጽ ነው! ከዚህ በፊት እንዴት ሳላየው ቀረሁ? ቀድሞ ልረዳው ያልቻልሁትን፣ በመጽሐፍ ቅዱስ ያነበብሁትን ሁሉ አሁን ተረድቻለሁ። ሁሉም በአንድ ደቂቃ መጣ፤ ከዚህ በፊት ፈጽሞ ልረዳው ያልቻልሁትን አሁን አያለሁ» እያሉ ይናገራሉ። እውነቱ፣ እውነት ሁልጊዜ ግልጽ ነበረ፤ እነርሱ ግን ምልክትና ድንቅ ይፈልጉ ስለ ነበረ በአጠገባቸው ያለውን አላዩም። ሽማግሌዎች መነጽራቸው በግንባራቸው ላይ እያለ ብዙ ጊዜ ይፈልጉታል፤ በፊታችን ቀጥ ብሎ ያለውን ማየት እንደሚሳነን በተለምዶ የሚታይ ነገር ነው። ክርስቶስ ኢየሱስ በፊታችን ነው፤ ወደ እርሱ መመልከትና በሕይወት መኖር ብቻ ይቀረናል፤ እኛ ግን በብዙ ዓይነት ግራ መጋባት እንሞላዋለን፤ እንደ ቀን ብርሃን ግልጽ ከሆነው ነገርም መውጫ የሌለው ጥልፍልፍ እንሠራለን።

ስለ ሁለቱ እኅትማማቾች ያለው ይህ ትንሽ ገጠመኝ ሌላውን ያስታውሰኛል። እጅግ የተከበረች አንዲት ወዳጃችን አንድ የሰንበት ጠዋት ከአምልኮው በኋላ ልትጨብጠኝ ወደ እኔ መጣች፤ ምክንያቱም፦ «ከአንተ ጋር በአንድ ቀን ሃምሳ ዓመት ሞላኝ። ጌታዬ፣ በዚያ በአንድ ነገር እመስልሃለሁ፤ በሚበልጡት ነገሮች ግን የአንተ ፍጹም ተቃራኒ ነኝ» አለች። እኔም፦ «እንግዲያስ በጣም መልካም ሴት መሆን አለብሽ፤ በብዙ ነገር እኔም ካለሁበት ተቃራኒ ብሆን እመኛለሁና» አልኋት። እርሷም፦ «አይ፣ አይ፣ እንዲህ ያለ ነገር ማለቴ አልነበረም፤ እኔ ፈጽሞ ትክክል አይደለሁም» አለች። «ምን!» ብዬ ጮኽሁ፤ «በጌታ በኢየሱስ የምታምኚ አይደለሽም?» እርሷም በብዙ ስሜት፦ «እንግዲህ... እ... ለማመን እሞክራለሁ» አለች። እጅዋን ያዝሁና እንዲህ አልኋት፦ «ውድ ነፍስ ሆይ፣ ጌታዬን ኢየሱስን ለማመን እሞክራለሁ ልትዪኝ አይደለም! እንዲህ ያለውን ንግግር ከአንቺ አልቀበልም። ትርጉሙ ፍጹም አለማመን ነው። ስለ እርሱ እንዲህ እንድትናገሪ እርሱ ራሱ ምን አደረገ? ለእኔ፣ እኔን ለማመን እሞክራለሁ ትዪኛለሽን? እንዲህ ያለ ብልግና እንደማታደርጊብኝ አውቃለሁ። እውነተኛ ሰው እንደ ሆንሁ ታስቢያለሽ፤ ስለዚህም ወዲያውኑ ታምኚኛለሽ፤ ከጌታዬ ከኢየሱስ ጋርማ ከዚህ ያነሰ ልታደርጊ በእርግጥ አትችዪም።» ከዚያም በእንባ፦ «ኧረ ጌታዬ፣ እባክህ ጸልይልኝ!» አለች። እኔም እንዲህ ብዬ መለስሁላት፦ «እንዲህ ያለ ነገር ማድረግ እንደምችል አይሰማኝም። በእርሱ ለማትታመን ሰው ጌታ ኢየሱስ እንዲያደርግላት ምን ልለምነው እችላለሁ? የምጸልይበት ምንም ነገር አይታየኝም። ብታምኚው ትድኛለሽ፤ ባታምኚው ግን አለማመንሽን ለማርካት አዲስ መንገድ እንዲፈጥር ልለምነው አልችልም።» እርሷም እንደ ገና፦ «ለማመን እሞክራለሁ» አለች፤ እኔ ግን ሙከራዋን ፈጽሞ እንደማልቀበል በጽኑ ነገርኋት፤ ከጌታ የመጣው መልእክት ‹መሞከርን› አልጠቀሰምና፤ ነገር ግን፦ «በጌታ በኢየሱስ ክርስቶስ እመን አንተና ቤተ ሰዎችህ ትድናላችሁ» አለ እንጂ። «በልጁ የሚያምን የዘላለም ሕይወት አለው» የሚለውን ታላቅ እውነት፣ አስፈሪውን ተቃራኒውንም፦ «በማያምን ግን በአንዱ በእግዚአብሔር ልጅ ስም ስላላመነ አሁን ተፈርዶበታል» የሚለውን አጥብቄ አስረዳኋት። አንድ ጊዜ ወደ ተሰቀለው አሁን ግን ወደ ዐረገው ጌታ ሙሉ እምነት እንድትደርስ አበረታታኋት፤ መንፈስ ቅዱስም በዚያው ስፍራ በዚያው ቅጽበት እንድትታመን አስቻላት። እርሷም በታላቅ ርኅራኄ፦ «ኧረ ጌታዬ፣ ወደ ስሜቶቼ ስመለከት ኖሬያለሁ፤ ስሕተቴም ይህ ነበር! አሁን ነፍሴን ለኢየሱስ አደራ እሰጣለሁ፤ ድኛለሁም» አለች። በማመን ወዲያውኑ ሰላም አገኘች። ሌላ መንገድ የለም።

እግዚአብሔር የሕይወትን አስፈላጊ ነገሮች እጅግ ቀላል ጉዳዮች ሊያደርጋቸው ወደደ። መብላት አለብን፤ ዕውር እንኳ ወደ አፉ የሚወስደውን መንገድ ያገኛል። መጠጣት አለብን፤ እጅግ ትንሹ ሕፃን እንኳ ያለ ማንም ትምህርት ይህን እንዴት እንደሚያደርግ ያውቃል። በስቶክዌል የሕፃናት ማሳደጊያ ግቢ ውስጥ የውኃ ምንጭ አለን፤ በሞቃት ወራት ውኃው ሲፈስ ልጆቹ በተፈጥሮ ወደ እርሱ ይሄዳሉ። ከምንጩ መጠጣትን የሚለማመዱበት ክፍል የለንም። ብዙ ድሆች ልጆች ወደ ማሳደጊያው መጥተዋል፤ ነገር ግን እንዴት እንደሚጠጣ እስከማያውቅ ድረስ ያልተማረ አንድም አልመጣም። እንግዲህ መብላትና መጠጣት በምድራዊ ነገሮች እንደ ሆኑት፣ እምነት በመንፈሳዊ ነገሮች እንዲሁ ነው። በእምነት አፍ የጸጋን በረከቶች ወደ መንፈሳዊ ባሕርያችን እንወስዳለን፤ የእኛም ይሆናሉ። ለማመን የምትፈልግ ነገር ግን የማትችል የሚመስልህ ሆይ፣ ሰው ያለ ኃይል መጠጣት እንደሚችል፣ ያለ ኃይልም መብላት እንደሚችልና በመብላቱ ኃይል እንደሚያገኝ፣ እንዲሁ እኛም ኢየሱስን ያለ ጥረት ልንቀበለው እንደምንችል፣ እርሱንም በመቀበላችን ወደ ፊት እንድናደርገው ለምንጠራበት ጥረት ሁሉ ኃይል እንደምንቀበል አታይምን?

እምነት እጅግ ቀላል ነገር ስለ ሆነ ላብራራው በሞከርሁ ቍጥር ቀላልነቱን እንዳደበዝዘው እጅግ እፈራለሁ። ቶማስ ስኮት በ‹የመንገደኛው ጉዞ› ላይ የጻፈውን ማብራሪያ ካሳተመ በኋላ ከምእመናኑ አንዲቱን መጽሐፉን እንደ ተረዳችው ጠየቃት። እርሷም፦ «ኧረ አዎ ጌታዬ፣ አቶ ባንየንን በሚገባ እረዳዋለሁ፤ አንድ ቀን በመለኮታዊ ጸጋ ያንተን ማብራሪያዎች ደግሞ እንድረዳ ተስፋ አደርጋለሁ» አለች። አንባቢዬ እምነት ምን እንደ ሆነ አውቆ ሳለ በእኔ ማብራሪያ ቢደናገር አላፍርምን? ቢሆንም አንድ ጊዜ እሞክራለሁ፤ ጌታም ግልጽ እንዲያደርገው እጸልያለሁ።

በአንድ ተራራማ አገር መንገድ ላይ የማለፍ መብት ክርክር አስነሥቶ እንደ ነበር ተነግሮኛል። ባለ ርስቱ የበላይነቱን ሊጠብቅ ፈለገ፤ በዚያው ጊዜ ደግሞ ሕዝቡን ማስቸገር አልፈለገም፤ ስለዚህም አንድ ስምምነት ተደረገ፤ እርሱም የሚከተለውን ገጠመኝ አስከተለ። አንድ ጎብኚ አንዲት የገጠር ቈንጆ ልጅ በበሩ ላይ ቆማ ባያት ጊዜ ወደ እርሷ ቀርቦ እንዲያልፍ ትፈቅድለት ዘንድ አንድ ሽልንግ ሰጣት። ልጅቱም፦ «አይ፣ አይ፣ ከአንተ ምንም ነገር መቀበል የለብኝም፤ ነገር ግን ‹እባክሽ እንዳልፍ ፍቀጂልኝ› ማለት አለብህ፤ ከዚያም ልታልፍ ትችላለህ፤ እንኳን ደኅና መጣህ» አለች። ፈቃዱ መጠየቅ ነበረበት፤ ነገር ግን በመጠየቅ ብቻ ይገኝ ነበር። ልክ እንደዚሁ የዘላለም ሕይወት በነጻ ነው፤ ሊዋሽ በማይችለው በእርሱ ቃል በመታመን ሊገኝ ይችላል፤ አዎን፣ ወዲያውኑ ይገኛል። ክርስቶስን ታመን፤ በዚያ መታመንም መዳንንና የዘላለም ሕይወትን ትጨብጣለህ። ፍልስፍና አታብዛ። ተቀምጠህ ምስኪኑን አእምሮህን አታስጨንቅ። አባትህን እንደምታምን ኢየሱስን ዝም ብለህ እመን። ገንዘብህን ለባንክ፣ ጤናህን ለሐኪም አደራ እንደምትሰጥ በእርሱ ታመን።

እምነት ለረጅም ጊዜ አስቸጋሪ ሆኖ አይታይህም፤ ሊሆንም አይገባውም፤ ቀላል ነውና።

እምነት መታመን ነው፤ በእግዚአብሔር ልጅ ማንነት፣ ሥራ፣ ብቃትና ኃይል ላይ ሙሉ በሙሉ መታመን። አንዳንዶች ይህ መታመን የተረት ዓይነት ነገር እንደ ሆነ ያስባሉ፤ በእውነቱ ግን ሊኖር ከሚችለው ነገር ሁሉ እጅግ ቀላሉ ነው። ለአንዳንዶቻችን በአንድ ወቅት ለማመን ከባድ የነበሩ እውነቶች አሁን ልንጠራጠራቸው የሚከብዱን የታወቁ ነገሮች ሆነዋል። ከቅድመ አያቶቻችን አንዱ ከሞት ተነሥቶ አሁን ወዳለው የኑሮ ሁኔታ ቢመጣ፣ ምን ያህል መታመን ባስፈለገው ነበር! በማግሥቱ ጠዋት፦ «መብራት እፈልጋለሁ፤ መጫሪያ ድንጋዩና ብረቱ የት ናቸው?» ይላል፤ እኛም ውስጧ ጥቃቅን እንጨቶች ያሉባት ትንሽ ሣጥን ሰጥተን ከእነርሱ አንዱን በሣጥኑ ላይ እንዲጭረው እንነግረዋለን። እሳት እንዲህ እንደሚገኝ ከማመኑ በፊት ብዙ መታመን ያስፈልገዋል። ቀጥለን፦ «አሁን መብራት ስላገኘህ ያንን ቧንቧ ክፈተውና ጋዙን አብራው» እንለዋለን። እርሱ ምንም አያይም። በማይታይ ትነት በኩል ብርሃን እንዴት ሊመጣ ይችላል? ይሁን እንጂ ይመጣል። «አያቴ፣ ከእኛ ጋር ና። በዚያ ወንበር ላይ ተቀመጥ። በፊትህ ያለውን ያንን ሣጥን ተመልከት። ወዲያውኑ ፎቶግራፍህ ይነሣል።» እርሱም፦ «አይ ልጄ፣ ይህ የሚያስቅ ነው። ፀሐይ ምስሌን ትሥላለች? ይህን ላምን አልችልም» ይላል። «አዎን፤ ደግሞም ያለ ፈረሶች በአንድ ሰዓት ሃምሳ ማይል ትጓዛለህ።» ባቡሩ ውስጥ እስክናስገባው ድረስ አያምንም። «ውድ ጌታዬ፣ በኒው ዮርክ ካለው ልጅህ ጋር ትነጋገራለህ፤ እርሱም በጥቂት ደቂቃዎች ውስጥ ይመልስልሃል።» ሽማግሌውን አናስደንቀውምን? እምነቱን ሁሉ አያስፈልገውምን? እኛ ግን ልምድ ስላለማመደን እነዚህን ነገሮች ያለ ጥረት እናምናቸዋለን። ለመንፈሳዊ ነገሮች እንግዶች ለሆናችሁ ለእናንተ እምነት እጅግ ያስፈልጋችኋል፤ ስለ እነርሱ ስንነጋገር የጠፋችሁ ትመስላላችሁ። ነገር ግን አዲሱ ሕይወት ላለንና ከመንፈሳዊ እውነታዎች ጋር ኅብረት ላለን ለእኛ እንዴት ቀላል ነው! የምንነጋገረው አባት አለን፤ እርሱም ይሰማናል፤ የልባችንን ናፍቆት የሚሰማና ከኃጢአት ጋር በምናደርገው ትግል የሚረዳን የተባረከ አዳኝም አለን። ለሚያስተውል ሰው ሁሉም ግልጽ ነው። አሁን ለእናንተም ግልጽ ይሁንላችሁ!