ምዕራፍ 8 · 1 ደቂቃ ንባብ · 1 ደቂቃ ማዳመጥ
የጸለየችላቸው ጫማዎች
«… የጸለያችሁትን የለመናችሁትንም ሁሉ እንዳገኛችሁት እመኑ …» — ማርቆስ 11:24
አንድ ቀን አማንዳ ሳሌም በምትባል ከተማ ሄዳ ስለ ኢየሱስ ለሰዎች እንድትነግር እግዚአብሔር እንደሚፈልግ እርግጠኛ ሆነች። ከተማዪቱ ሩቅ ነበረች፤ በዚያም አንድም ሰው አታውቅም ነበር። እርሷ ግን በእግዚአብሔር ታመነች፤ ለመሄድም መዘጋጀት ጀመረች።
አንድ ችግር ብቻ ነበር። ጫማዎቿ ፈጽመው አልቀው ነበር — ሶላቸው ተበስቶ ቀዳዳ ወጥቶባቸው ነበር። በጉዞው ላይ እግሮቿ ቢረጥቡ እንደምትታመም ታውቅ ነበር።
አማንዳ አዲስ ጫማ የምትገዛበት ገንዘብ አልነበራትም። ስለዚህ ሁልጊዜ የምታደርገውን አደረገች፦ ለእግዚአብሔር ነገረችው። «ጌታ ሆይ» ብላ ጸለየች፤ «ፈቃድህ ከሆነ እባክህ የጫማ መግዣ ገንዘብ ስጠኝ።» እንደሚሰጣትም አመነች።
ከጥቂት ቀናት በኋላ በአንድ ስብሰባ ላይ አባ ብሩመል የሚባሉ አንድ ውድ አረጋዊ ሲሰናበቷት እጇን ጨበጡ። በዚያን ጊዜ አንድ ነገር በጸጥታ በመዳፏ ውስጥ አስቀመጡ። አማንዳም አመሰገነቻቸውና ሳታየው ወደ ኪሷ አስገባችው።
በዚያች ሌሊት በእሳቱ አጠገብ ሳለች ትዝ አላት። አውጥታ ቈጠረችው — አንድ፣ ሁለት፣ ሦስት፣ አራት፣ አምስት ዶላር! ለአዲስ ጫማ ልክ የሚበቃ ነበር። እጅግ ደስ ብሏት እንቅልፍ ሊወስዳት አልቻለም ማለት ይቻላል። እግዚአብሔር ጸሎቷን መለሰላት።
እግዚአብሔር በሕይወትህ ውስጥ ላሉ ትንንሽ ነገሮች ፈጽሞ ጊዜ አያጣም። በእውነት የሚያስፈልግህን ማንኛውንም ነገር ልትነግረው፣ እንዲረዳህም ልትታመነው ትችላለህ — እንደ አንድ ጥንድ ጫማ ያለ ተራ ነገር እንኳ ቢሆን።
ውድ እግዚአብሔር ሆይ፣ ስለሚያስፈልጉኝ ትንንሽ ነገሮች ስለምታስብ አመሰግንሃለሁ። ሁሉን ነገር ወደ አንተ እንዳመጣና ለመልሱም በአንተ እንድታመን እርዳኝ። አሜን።
ምዕራፍ 8 ተጠናቋል
የጸለየችላቸው ጫማዎች