መሄድ እምቢ ያለው ጋሪ

«በመንገድህ ሁሉ ይጠብቁህ ዘንድ መላእክቱን ስለ አንተ ያዝዛቸዋልና።» — መዝሙር 91:11

አማንዳ ስለ ኢየሱስ ለሰዎች ለመንገር ይበልጥ ርቃ ተጓዘች፤ እስከ ሩቋ የሕንድ ምድር ድረስ ሄደች። አንድ ሌሊት እርሷና ወዳጇ ወይዘሪት ፍሮው ትልልቅና ዘገምተኛ በሬዎች በሚጎትቱት ጋሪ ላይ ተቀምጠው ወጣ ገባ በሆነ የገጠር መንገድ ይጓዙ ነበር።

በጣም፣ በጣም ጨለማ ነበር። ወደ ፊት ያለውን መንገድ እንዲያዩ የሚረዳቸው የመንገድ መብራትም ጨረቃም አልነበረም።

በድንገት በሬዎቹ ቆሙ። አንዲት እርምጃ እንኳ ወደ ፊት ለመራመድ እምቢ አሉ። ነጂው እንዲሄዱ አዘዛቸው፤ እንስሶቹ ግን አሁንም እምቢ አሉ። አማንዳና ወዳጇ ተበሳጩ። «ይህ ጋሪ ለምን አይንቀሳቀስም?» እያሉ ተገረሙ።

በመጨረሻ ራሳቸው ለማየት ከጋሪው ወረዱ። ጥቂት እርምጃዎች ብቻ ወደ ጨለማው ወደ ፊት ተራመዱ — ልባቸውም ልትቆም ምንም አልቀራትም። ልክ ከፊታቸው መንገዱን በሙሉ አቋርጦ የተቈፈረ ጥልቅና አደገኛ ቦይ ነበር! በሬዎቹ ወደ ፊት ቀጥለው ቢሆን ኖሮ ጋሪው ተገልብጦ ይወድቅ ነበር፤ ሁሉም ክፉኛ ሊጎዱ ይችሉ ነበር።

ያን ጊዜ እግዚአብሔርን እንዴት አመሰገኑት! እነዚያ እልኸኛ የመሰሉ እንስሶች በፍጹም እልኸኞች አልነበሩም። እግዚአብሔር ጋሪውን ለማስቆምና የእርሱን መንገደኞች ሊያዩት ከማይችሉት አደጋ ለመጠበቅ ተጠቀመባቸው።

አንዳንድ ጊዜ እግዚአብሔር አንተ በማታስተውላቸው መንገዶች ይጠብቅሃል፤ አንዳንድ ጊዜም «አይሆንም» የሚል መልስ ወይም መዘግየት በእርግጥ እርሱ አንተን በደህና እየጠበቀህ መሆኑ ነው። በመንገድህ ሁሉ እንደሚጠብቅህ ልትታመን ትችላለህ።

ውድ እግዚአብሔር ሆይ፣ አደጋውን ማየት በማልችልበት ጊዜ እንኳ ስለምትጠብቀኝ አመሰግንሃለሁ። ሁልጊዜ በደህና እንደምትጠብቀኝ እንድታመን እርዳኝ። አሜን።