በእጅ እንዳለ ብዕር

«ወይስ ሥጋችሁ ከእግዚአብሔር የተቀበላችሁት በእናንተ ያለው የመንፈስ ቅዱስ ቤተ መቅደስ እንደ ሆነ አታውቁምን? ለራሳችሁም አይደላችሁም።» — 1ኛ ቆሮንቶስ 6:19

እግዚአብሔር ሁሉን ነገር የሚጠይቀው ለምንድን ነው? ይህ ብዙ አይደለምን? የመሪ መልስ የሚጀምረው እግዚአብሔር ማን እንደ ሆነ ከማየት ነው። እርሱ «የሕይወት ምንጭ፣ ብቸኛው የሕልውና፣ የኃይልና የበጎነት መገኛ» ነው። በጎ የሆነ ነገር ሁሉ የሚመጣው ከእርሱ ነው።

ከዚያም መሪ ወደ ተፈጥሮ ያመለክታል። ፀሐይ፣ ጨረቃ፣ ከዋክብት፣ አበቦችና ሣር፦ «እነዚህ ሁሉ ፍጹም ለእግዚአብሔር የተሰጡ አይደሉምን?» የሜዳ አበባ እንዴት ማደግ እንዳለበት ከእግዚአብሔር ጋር አይከራከርም። ዝም ብሎ ውብ አድርጎ እንዲሠራው ይፈቅድለታል። መሪ እንዲህ ብሎ ይጠይቃል፦ እግዚአብሔር በአበቦች ውስጥ እንዲህ የሚሠራ ከሆነ፣ ልጆቹ የሰጡት ግማሻቸውን ብቻ ቢሆን በእነርሱ ውስጥ የተሻለውን ሥራውን በእውነት ሊሠራ ይችላልን?

ቀላል የሆነ የዕለት ተዕለት ምሳሌ ይጠቀማል፦

«በኪሴ ውስጥ ብዕር አለኝ፤ ያ ብዕር ለአንዱ የመጻፍ ሥራ ፍጹም የተሰጠ ነው፤ በሚገባ ልጽፍበትም ከሆነ ያ ብዕር ፍጹም ለእጄ መሰጠት አለበት። ሌላ ሰው በከፊል ከያዘው በሚገባ መጻፍ አልችልም።»

ሌላ ሰው ያንኑ ብዕር አጥብቆ ይዞ ወደ ሌላ አቅጣጫ እየጎተተው ለመጻፍ ስትሞክር አስበው። ጽሑፉ ይዘበራረቃል። መሪ እንደሚለው፣ ከሕይወታችን ከፊሉን ለእግዚአብሔር ሰጥተን የቀረውን አጥብቀን ስንይዝ የሚሆነው ይኸው ነው። እርሱ ሊጽፈው የሚፈልገውን ታሪክ መጻፍ አይችልም።

ስለ ገዛ ሕይወትህ በታማኝነት አስብ። አብዛኞቻችን አንዳንድ ክፍሎችን ለእግዚአብሔር በደስታ እንሰጣለን፦ ቤተ ክርስቲያንን፣ ከምግብ በፊት መጸለይን፣ በአጠቃላይ ደግ መሆንን። ሌሎቹን ግን አጥብቀን እንይዛለን፦ ስልካችንን፣ ጓደኝነታችንን፣ ለወደፊት ያለንን ዕቅድ፣ መተው የማንፈልገውን አንድ ልማድ፣ ገንዘባችንን ወይም ቅዳሜና እሁዳችንን እንዴት እንደምናሳልፍ።

መሪ እግዚአብሔር መልካም የሆነውን ነገር ሁሉ ሊወስድብህ ይፈልጋል እያለ አይደለም። ብዕሩ በጸሐፊው እጅ በመያዙ ምንም አያጣም፤ በመጨረሻ ለተሠራለት ዓላማ የሚውለው ያን ጊዜ ነው። መሪ እንደሚለው፣ «እግዚአብሔርን የሚያግደው» ይህ አንዱ «የፍጹም ራስን መስጠት ጕድለት» ነው፤ እግዚአብሔር ግን «እርሱን ለመቀበል ለተዘጋጀ ልጅ ሁሉ ራሱን ማካፈል ደስ ያሰኘዋል»። እግዚአብሔር ሊሰጥ እንጂ ሊነጥቅ አይፈልግም።

ጳውሎስ ሥጋህ የመንፈስ ቅዱስ ቤተ መቅደስ እንደ ሆነ፣ ለራስህም እንዳልሆንክ ይናገራል። ይህ ማስፈራሪያ አይደለም። የፈጠረህ እርሱ በፈጠረህ ዓላማ መሠረት እንዲሠራብህ እንድትፈቅድለት የቀረበልህ ግብዣ ነው።

በዚህ ሳምንት የምታደርገው አንድ ነገር፦ የሕይወትህን ዋና ዋና ክፍሎች በአጭሩ ዘርዝር፦ ትምህርት ቤት፣ ጓደኞች፣ ቤተሰብ፣ ስልክ፣ ገንዘብ፣ የወደፊት ዕቅዶች፣ የእረፍት ጊዜ። በእውነት ለእግዚአብሔር በሰጠሃቸው ጎን የትክክል ምልክት፣ ገና አጥብቀህ በያዝሃቸው ጎን ደግሞ የጥያቄ ምልክት አድርግ። የጥያቄ ምልክት ካለባቸው አንዱን ምረጥና ስለ እርሱ ከእግዚአብሔር ጋር ተነጋገር።