በዳር ላይ የተጻፈው

«በዚያን ጊዜ ደቀ መዛሙርቱን፦ ‹መከሩስ ብዙ ነው፥ ሠራተኞች ግን ጥቂቶች ናቸው፤ እንግዲህ የመከሩን ጌታ ወደ መከሩ ሠራተኞች እንዲልክ ለምኑት› አላቸው።» — ማቴዎስ 9:37-38

በመጨረሻ የጤንነቱ መድከም ቴለርን ወደ እንግሊዝ እንዲመለስ አስገደደው፤ እርሱም ይህን እንደ ጥፋት ቆጠረው። በቻይና ያለው ሥራው ከዚያ በፊት ከቶ እንደዚያ ፍሬያማ ሆኖ አያውቅም ነበር፤ መሄዱም ሥራውን እንደ መተው ሆኖ ተሰማው። ነገር ግን በቤቱ የቆየባቸው እነዚያ ዓመታት፣ በጥናት ክፍሉ ግድግዳ ላይ የተሰቀለውን ግዙፍ የቻይና ካርታ በየቀኑ እየተመለከተ፣ በሥራ የተጣደፉት የሜዳ ላይ ዓመታት ከቶ ሊያደርጉ ያልቻሉትን ነገር አደረጉ። በሜዳው ሳለ ማየት የሚችለው በዙሪያው ያለውን አውራጃ ብቻ ነበር። ከእንግሊዝ ግን ሰፊውን አገር በሙሉ ማየት ቻለ — አንድም ሚስዮናዊ የሌለባቸው አሥራ አንድ የውስጥ ክፍለ ሀገራት፣ ስለ ክርስቶስ ከቶ ሳይሰሙ በየቀኑ የሚሞቱ አሥር ሺዎች ሰዎች። ይህም ያደቅቀው ጀመር።

የቻይናን ውስጠኛ ክፍል መድረስ ፍጹም አዲስ ዓይነት ሚስዮን እንደሚያስፈልገው አመነ። ቀስ በቀስም እግዚአብሔር ይህን እንዲመራ የሚፈልገው እርሱን እንደ ሆነ አመነ — ሠራተኞቹን ከእግዚአብሔር እንዲለምንና ከዚያም ከእነርሱ ጋር እንዲሄድ። ለረጅም ጊዜም እምቢ አለ። እግዚአብሔር ሠራተኞቹን ወይም ገንዘቡን እንደሚሰጥ ስለ ተጠራጠረ አልነበረም፤ በዚያ ላይ እርግጠኛ ነበር። እምቢ ያለው ስለ ፈራ ነበር። ልምድ የሌላቸውን ወጣት ክርስቲያኖች መልምሎ ወደ እውነተኛ አደጋና መከራ ቢመራቸው፣ አንዳንዶቹ ሊፈርሱና እርሱን ሊወቅሱት ይችሉ ነበር። ስለዚህ ምንም አልተናገረም፤ ማንንም አልለመነም።

እምቢ ማለቱ ግን በራሱ ሥቃይ ነበር። ነገሩን በግልጽ እንዲህ አስቀመጠው፦ እርሱ ስላልለመነ ሠራተኞቹ አልመጡም፤ ሠራተኞቹ ስላልመጡ ሰዎች መሞታቸውን ቀጠሉ። ይህን ስሜት «የደም ዕዳ» ብሎ ጠራው፤ እንቅልፍ እስኪያጣና ጤንነቱ እንደገና እስኪታወክ ድረስ እያደገ ሄደ። አንድ ወዳጁ እንዲያርፍ ወደ ብራይተን ጋበዘው። እሁድ ጁን 25 ቀን 1865 ቴለር «በራሳቸው ደኅንነት ደስ እያላቸው» ከነበሩ ሺህ ወይም ከዚያ በላይ ምቾት ያላቸው ክርስቲያኖች መካከል በአንዲት ቤተ ክርስቲያን ተቀምጦ ነበር፤ ሊታገሠውም አልቻለም። እርሱ ታላቅ መንፈሳዊ ሥቃይ ብሎ በጠራው ሁኔታ ውስጥ ሆኖ ብቻውን ወጥቶ ወደ ባሕሩ ዳርቻ ሄደ።

በዚያ በአሸዋው ላይ እጁን ሰጠ። ለሚሆነው ነገር ሁሉ ኃላፊነቱ — እያንዳንዱ ውጤት፣ በእያንዳንዱ ሠራተኛ ላይ የሚመጣው እያንዳንዱ አደጋ — በእርሱ ሳይሆን በእግዚአብሔር ላይ እንደሚሆን ለእግዚአብሔር ነገረው፤ የራሱ ሥራ መታዘዝና መከተል ብቻ እንደ ሆነ፣ የእግዚአብሔር ሥራ ደግሞ መምራት፣ ማቅረብና መጠበቅ እንደ ሆነ ተናገረ። ይህን አሳልፎ በሰጠበት ቅጽበት ሰላም ጐርፎ ገባ። ከዚያም አንድ ተጨባጭ ነገር አደረገ። ከእግዚአብሔር በተለይ ሃያ አራት አብሮ ሠራተኞችን ለመነ፦ ወንጌል ላልደረሰባቸው ለአሥራ አንዱ የውስጥ ክፍለ ሀገራት ለእያንዳንዳቸው ሁለት ሁለት፣ ለሞንጎሊያም ሁለት። ይዞት የነበረውንም መጽሐፍ ቅዱስ ወስዶ ልመናውን በገጹ ዳር ላይ ጻፈው። ቍጥር። ቀን። በቀለም።

ያ በባሕር ዳርቻ የተደረገ ጸሎት የቻይና የውስጥ ሚስዮን ሆነ። በአንድ ዓመት ውስጥ፣ ሜይ 26 ቀን 1866፣ ቴለር ከሚስዮናውያን ቡድን ጋር ላመርሙር በተባለች መርከብ ተሳፍሮ እንደገና ወደ ቻይና ተጓዘ — ይህም በቀጣዮቹ አሥርት ዓመታት በእርሳስ የተጻፈው ያ የገጽ ዳር ልመና እንደ ጠየቀው በትክክል በቻይና ውስጠኛ ክፍል ሁሉ ሠራተኞችን ያሰማራ ሥራ መጀመሪያ ነበር።

በእውነት ነጻ ያወጣውን ነገር በጥንቃቄ ተመልከት፤ ምክንያቱም ትገምተው ከነበረው ተቃራኒ ነው። ቴለርን ሽባ ያደረገው በእግዚአብሔር ላይ ያለው ደካማ እምነት አልነበረም፤ እግዚአብሔር ሠራተኞችንና ገንዘብን እንደሚልክ እርግጠኛ ነበር። ሽባ ያደረገው መወቀስን መፍራቱ ነበር — ነገሩ ቢበላሽ ኃላፊነቱ በእርሱ ላይ እንዳያርፍ መፍራቱ። ሽባነቱን የሰበረው ያንን ኃላፊነት ለእግዚአብሔር መልሶ መስጠቱ ነበር፦ ውጤቱ የአንተ ነው እንጂ የእኔ አይደለም፤ እኔ መታዘዝ ብቻ ነው ያለብኝ። በመጽሐፍ ቅዱሱ ገጽ ዳር ላይ የሚያስፈራ ያህል የተወሰነ ልመና እንዲጽፍ ያስቻለው ይህ ነው።

ከምታምነው በላይ ብዙ ጊዜ አንተንም የሚያግድህ ያው ነገር ነው። ብዙውን ጊዜ እግዚአብሔር አንድን ነገር ማድረግ እንደሚችል በመጠራጠር አይደለም፤ ነገር ግን ወጥተህ ብትሞክርና ቢከሽፍ በአንተ ላይ እንዴት እንደሚያርፍ በመፍራት ነው። የቴለር የባሕር ዳርቻ መልሱ ይህ ነው፦ ውጤቶቹን መሸከም ከቶ የአንተ ድርሻ አልነበረም። የአንተ ሥራ መታዘዝ ነው። የእርሱ ሥራ ደግሞ ሌላው ሁሉ ነው።

የምታደርገው አንድ ነገር፦ በአንተ ላይ እንዴት ሊያንጸባርቅ ይችላል ብለህ በመፍራት ስትሸሸው የነበረውን እርምጃ ውሰድ፤ ቴለር እንዳደረገውም እውን አድርገው — ጻፈው። የተወሰነ ልመና፣ ቀን፣ በምታየው ቦታ። ከዚያም ውጤቱን በግልጽ ቃላት ለእግዚአብሔር ስጠው፦ መታዘዙ የእኔ ነው፤ ውጤቱ የአንተ ነው። በባሕር ዳርቻ ላይ የነበረውን ፈሪና በበደለኝነት ስሜት የተጨነቀ ሰው የአንድ ሚስዮን መሥራች ያደረገው በትክክል ይህ እርምጃ ነው።