ሁለት የደከሙ ሰዎችና የተከፈተ መጽሐፍ ቅዱስ

በኮረብታው ላይ የሆነው

ሁለቱ ሰዎች ጭውውቱ በዚያ ቀን እንዲያበቃ አልፈቀዱም። ታሪኮቹ በግምት ሁለት ቀን እንደ ሆነ በሚያስታውሱት ጊዜ ውስጥ በናሚሬምቤ ኮረብታ ላይ መጽሐፍ ቅዱስን በመካከላቸው ከፍተው አብረው ተቀመጡ፤ መጽሐፍ ቅዱስ ስለ መንፈስ ቅዱስ ሙላት የሚናገረውን እየመረመሩ ጸለዩም።

የሚያውቁትን ኃጢአት ሁሉ ለማስወገድ ጸለዩ። ለመሞላት ጸለዩ። ምንም ነገር ላለማስቀረት ጸለዩ። የሆነው ነገር በሙሉ ይኸው ነው፦ ሁለት ሰዎች፣ አንድ መጽሐፍ፣ ሁለት ቀን ገደማ፣ ጸሎትም።

ቸርች ተለውጦ ወደ ጋሂኒ ተመለሰ — ታሪኩን የሚተርኩት በበዓለ ኀምሳ ኃይል እንደ ተመለሰ ይናገራሉ — ይዞት የተመለሰውም ነገር በዚያ ባለው ሚስዮን ውስጥ መሥራት ጀመረ። ጥልቁ ለውጥ ግን በንሲባምቢ ላይ ነበር፤ እርሱም በጸጥታ ወደ ቀድሞ ሕይወቱ አልተመለሰም።

የምሥራቅ አፍሪካ መነቃቃት የታሪክ ጸሐፊዎች በአጠቃላይ ያንን የሳምንት መጨረሻ እንደ ብልጭታው ይጠቁማሉ። በጥቂት ዓመታት ውስጥ መነቃቃት በኡጋንዳና በሩዋንዳ፣ ከጊዜም በኋላ በኬንያ፣ በታንዛኒያና በቡሩንዲ እየተዛመተ ነበር፤ ለአብዛኛው የሃያኛው ክፍለ ዘመን የሚቀጥልና ሚሊዮኖችን የሚነካ መነቃቃት ነበር። ሰዎቹ ባሎኮሌ — የዳኑት ማለት ነው — ተብለው ተጠሩ፤ የሚዘምሩትም የሉጋንዳ መዝሙር፣ ቱኩቴንደሬዛ ዬሱ — ኢየሱስ ሆይ፣ እናመሰግንሃለን — የእንቅስቃሴው ሁሉ ድምፅ ሆነ።

የጀመረው ጭውውትን ሊተዉ ባልቻሉ ሁለት ተስፋ የቈረጡ ሰዎች ነበር።

ትንሽነቱ ዋናው ነጥብ ነው

መንፈሳዊ እንቅስቃሴዎችን በይፋ እንደሚጀመሩ ነገሮች አድርገን ማሰብ እጅግ ስለ ለመድን፣ ይህ ምን ያህል በፍጹም እንዲህ እንዳልነበረ ቆም ብለን ማሰብ ይገባናል።

ቦታ አልነበረም። ግብዣ፣ ማስታወቂያ፣ ኮሚቴ፣ የገንዘብ ድጋፍ፣ ለሚያደርጉት ነገር ስምም አልነበረም። ከሁለቱም ስልት ያለው አልነበረም። አንዱ በጣም ደክሞ ስለ ነበረ ዕረፍት ላይ ነበር። ማንም ስለዚህ ነገር ፈጽሞ እንደሚሰማ ከሁለቱም የሚያውቅበት መንገድ አልነበረም። ምንም ነገር ባይወጣበት ኖሮ ምንም አይጠፋም ነበር፤ ምክንያቱም ለአደጋ የተሰጠ ምንም ነገር አልነበረም።

ጠቃሚ መሆን የምንወደው እኛ ዋጋ ልንሰጠው ከሞላ ጎደል የማይቻለን ደግሞ በትክክል ይህን ዓይነቱን ነገር ነው። ከአንድ ሰው ጋር ሁለት ቀን ማንበብና መጸለይ ለማንም ልታሳየው የምትችለውን ምንም ነገር አያስገኝም። በመጨረሻው የምታቀርበው ሪፖርት የለም። አብዛኞቻችን በእውነት በምንኖርበት ሒሳብ — አንድ ቀን የሚቈጠረው አንድ ነገር ከተከናወነበት ብቻ በሆነበት ሒሳብ — ያ የሳምንት መጨረሻ እንደ ባከነ ጊዜ ይቈጠር ነበር።

በእርግጥ ያደረጉት

ታሪኩን ከውጤቱ ለይተህ ልምምዱን ተመልከት፤ ምክንያቱም ልምምዱን መከተል ይቻላል፤ ውጤቱን ግን አይቻልም።

መጽሐፍ ቅዱስን አብረው፣ በዝግታ፣ ለረጅም ጊዜ አነበቡ። ከስብሰባ በፊት አንድ ክፍል አይደለም። ቀናት።

ስለ አንድ ነገር ተነጋገሩ። ሁለቱም ስላሏቸው ጥያቄዎች ሁሉ እየዘለሉ አልተወያዩም። እስኪጨርሱት ድረስ — ወይም እርሱ እስኪጨርሳቸው ድረስ — በመንፈስ ሙላት ላይ ጸኑ።

ስለ ራሳቸው ኃጢአት ስሙን እየጠሩ ጸለዩ። ሁለቱም። ማዕረግ ያለው ሚስዮናዊና ኡጋንዳዊው ምእመን አንዱ ሌላውን ከመምከር ይልቅ ሁለቱም የራሳቸውን ውድቀት ወደዚያ አመጡ።

ቀድመው ለማቆም እንቢ አሉ። በታሪኮቹ ውስጥ ደጋግሞ የሚነሣው ዝርዝር ነገሩን ሊተዉት እንዳልቻሉ ነው — የሁለት ቀን አብዛኛውን ጊዜ እንደ ወሰደ፣ ጭውውቱም እንዳልለቀቃቸው።

እነዚህ አራቱ ሁሉ በዚህ ወር ለአንተ ይገኛሉ። አንዳቸውም ፈቃድ፣ ገንዘብ፣ ስጦታ ወይም መድረክ አይጠይቁም። የሚጠይቁት አሁን ያልመደብከውን ጊዜና በፊቱ ምቾት እስኪነሣህ ድረስ ቅን የሆነ ባልንጀራን ነው።

አንድ ሳይሆን ሁለት ለምን?

ንሲባምቢ ብቻውን መጸለይ ይችል ነበር። ምናልባት ለዓመታት በትክክል ይህንኑ ሲያደርግ ቆይቶ ነበር። ይህ ግን በአንድ ነገር የተለየ ነበር፤ ልዩነቱም በክፍሉ ውስጥ ሌላ ሰው መኖሩ ነበር።

በምስክር ፊት ብቻ የሚቻል አንድ ዓይነት ቅንነት አለ። ብቻችንን ስንሆን በጥቅሉ እንናዘዛለን፤ ምክንያቱም በጥቅሉ መናዘዝ ያነሰ ያማል፤ ድብዝዝነቱንም የሚያስተውል ማንም የለም። ብቻችንን ስንሆን በቂ እንደ ጸለይን ራሳችን እንወስናለን። ብቻችንን ስንሆን እጅግ ሃይማኖተኛ ሆነን ምንም ሳንለውጥ ልንቀር እንችላለን፤ ማንም ደግሞ ፈጽሞ አያውቅም።

ሁለት ሰዎች ስለ እውነተኛ ኃጢአታቸው መጸለያቸው የተለየ ተግባር ነው። በግል የሚደረገው የሌለው ዋጋ አለው፤ ዋጋውም የነገሩ ዋና ክፍል ነው። ከዚያ የሳምንት መጨረሻ የወጣው እንቅስቃሴ ባህሉን ሁሉ በዚህ ላይ ገነባ፦ በብርሃን መመላለስ ብለው ጠሩት፤ ትርጉሙም በእግዚአብሔርና እርስ በርስ ፊት በግልጽ፣ ጮክ ብሎ፣ በኅብረት ቅን መሆን ነው።

ይህን ሐሳብ በሴሚናር ውስጥ አልፈጠሩትም። በካምፓላ በአንድ ኮረብታ ላይ ያገኙት፣ እንደ አጋጣሚ ሁለት ስለ ነበሩ ነው።

የማይመች ሒሳብ

የምሥራቅ አፍሪካ መነቃቃት ለሁለት ቀን ከጸለዩ ሁለት ሰዎች የመጣ ከሆነ፣ አንተ ልታደርገው የምትችለው ነገር ትንሽነት እንደ ቈጠርከው እንቅፋት አይደለም።

ይህ በሁለት በኩል ይቆርጣል፤ ሁለተኛው ወገን ደግሞ ይበልጥ የሰላ ነው። ከዚህ የበለጠ ያላየህበት ምክንያት ምናልባት የስፋት፣ የሀብት ወይም የስጦታ እጥረት አይደለም ማለት ነው። እነዚያ እዚህም አልነበሩም። ይበልጥ የሚመስለው ሁለት ቀን ፈጽሞ ነጻ አድርገህ አለማወቅህ፣ አብሮህ እንዲቀመጥ ማንንም አለመጠየቅህ፣ አንድ ነገር አንዳች ዋጋ እስኪያስከፍልህ ድረስ በእርሱ ላይ ፈጽሞ አለመጽናትህ ነው።

እግዚአብሔር ናሚሬምቤ ትልቅ ስብሰባ እንዲሆን አላስፈለገውም። ቅን ስብሰባ እንዲሆን ነበር ያስፈለገው።

ጸሎት

አባት ሆይ፣ ቀን መቍጠሪያዬን ሪፖርት ሊደረጉ በሚችሉ ነገሮች ሞልቼ ሪፖርት ሊደረግ ለማይችለው ነገር ምንም ቦታ አልተውሁም። ሁለት ቀን ስጠኝ፤ አብሬው የማሳልፋቸውን ቅን ሰው ስጠኝ፤ ቀድሜ ላለመነሣትም ጽናትን ስጠኝ። ሙላኝ፤ በመለመኔ ብቻ እንድረካም አትተወኝ። አሜን።