Sinai na Sayuni

"Mmefika mlima Sayuni, na mji wa Mungu aliye hai, . . . na kwa jeshi la malaika lisilohesabika; kwenye kusanyiko kuu na kanisa la wazaliwa wa kwanza; . . na kwa Mungu, Mwamuzi wa wote; na kwa roho za watu wenye haki waliokamilishwa; na kwa Yesu; na kwa damu ya kunyunyizwa, inenayo mema kuliko ile ya Habili. "-WAEBRANIA xii. 22-24.

Kwa fahari kuu namna gani hawa Wakristo Waebrania walikuwa wamezoea-nyua za marmar, makutano ya Walawi waliovaa mavazi meupe, mavazi ya fahari, utukufu na madaha ya ishara, ya taratibu za ibada, na zaburi za kwaya! Nao walipunguzwa hata kufikia hali gani ya tofauti-mkutano katika ukumbi fulani au shule, pamoja na washiriki maskini, walioteseka, na kuteswa wa dhehebu lililodharauliwa na kuchukiwa! Kwa kweli lilikuwa badiliko, naye mwandishi aliyeongozwa na Roho aliijua hali hii vema; na katika maneno haya matukufu, kilele kitukufu na taji ya hoja yake yote, anajitia kuonyesha ya kwamba, kwa kila kitu kimoja walichokiacha, walikuwa wamepata kifani chake cha kiroho, uhalisia, kitu cha milele, kilichokuwa fidia iliyozidi mara elfu.

"Mmefika." Anakataa kabisa wazo la kuwa hili ni jambo la wakati ujao, lililowekwa akiba kwa ajili ya siku fulani kuu, ambapo nyua za mbinguni zitajaa makutano ya roho zilizokombolewa na kutukuzwa. Ya kwamba kutakuwa na siku kuu za sherehe takatifu katika hali ile ya baraka ni dhahiri kutokana na Ufunuo wa Mtume mpendwa. Lakini maneno haya hayarejei hata mojawapo yao. Angalia wakati huo uliopo, "Mmefika." Wakiteswa, wakiwa wamechoka, wakidhalilishwa, hawa Wakristo Waebrania walikuwa tayari wamefika mlima Sayuni, kwenye mji wa Mungu aliye hai, na kwenye makutano ya sherehe ya waliokombolewa. Ya kwamba hawakuyaona haya kwa jicho, wala hawakuyagusa kwa mkono wa hisia, haikuwa sababu ya kutilia shaka kwamba walikuwa wamefika kwa uhalisia huu wa utukufu. Na yaliyokuwa kweli kwao ni kweli kwa kila msomaji wa mistari hii aliyeunganishwa na Bwana Yesu kwa imani iliyo hai.

SISI NI WA MLIMA SAYUNI. "Hamkufika mlima ule ambao ungeweza kuguswa, uliokuwa ukiwaka moto, . . . bali mmefika mlima Sayuni." Kwa mwito wa maneno haya mawili milima miwili inainuka mbele yetu. Kwanza, Sinai, mkali na ulio uchi, uliopasuliwa na tufani, uliochanjwa na tetemeko la nchi, kitovu na kiini cha vichochoro vikubwa vya mchanga-mawe vilivyoongoza jeshi la mahujaji, hatua juu ya hatua, hata ulipotua chini yake.

Lakini, kama Sinai ulivyokuwa mkuu kwa asili, sharti ulikuwa mkuu zaidi sana katika siku ile ya kukumbukwa ambapo vitu vyote vya kutisha vilionekana kukutana pamoja. Kulikuwa na mmweko wa umeme wenye matawi kutoka katika weusi wa mawingu yaliyotanda. Kulikuwa na giza la usiku wa manane; ngurumo ya radi, ambayo mvumo wake ulienda kwa wingi wa sauti katika vichochoro vile vyenye mwangwi; kimbunga cha tufani, na sauti ya maneno ambayo waliomba wasiyasikie tena. Na yote yalifanyika ili kuwafundisha watu ukuu, hali ya kiroho, na utakatifu wa Mungu. Matokeo yalikuwa hofu, iliyopigwa mioyoni mwa wenye dhambi, wakitetemeka kwa tofauti kati ya ukuu na utakatifu wa Mungu na manung'uniko na mapungufu yao wenyewe waliyoyakumbuka. Hata Musa alisema: "Naogopa mno, na kutetemeka."

Kinyume na huu unasimama Mlima Sayuni, mwamba ule wa kijivu wa zamani ambao juu yake ilisimama ikulu ya Daudi na Hekalu la Mungu-mahali patakatifu katika fikira za Kiyahudi kwa ajili ya kumbukumbu takatifu na uhusiano wa kimungu. "Bwana ameuchagua Sayuni, ameutamani uwe maskani yake. Hapa ni mahali pangu pa kupumzika milele; hapa nitakaa; kwa maana nimeutamani." Kwa Myahudi mcha Mungu, Mlima Sayuni ulikuwa furaha ya dunia yote, mlima wa utakatifu, mji wa Mfalme Mkuu. Ikulu zake, za kijivu kwa uzee, zilijulikana kuwa makao na maskani ya Mungu. Sura yenyewe ya vilima vile vya kongwe sharti ilipiga hofu ndani ya moyo wa adui zake. Nao wanawe walitembea kwa fahari kandokando ya maboma yake, wakihesabu minara yake, wakitia alama ngome zake, wakiziangalia ikulu zake, huku baba wakiwaeleza watoto wao hadithi za utukufu wake ambazo katika ujana wao nao pia walizipokea (Zaburi 48).

Kifani cha mji huu bado ni chetu, ni chetu milele. Mng'ao wa utukufu umefifia kutoka katika mawe yale ya kale, nao umehamia kutulia juu ya mji wa kweli wa Mungu, ambao misingi yake ni Haki, kuta zake ni Amani, na malango yake ni Sifa; ambao unainuka ng'ambo ya ukungu na mawingu ya wakati, katika nuru isiyoangaza kutoka jua wala mwezi, bali kutoka uso wa Mungu. Kwa maneno mengine, mahali fulani katika ulimwengu huu kuna jamii takatifu ya roho, safi na za kupendeza, wateule wa jamaa ya binadamu, waliokusanywa katika makao ambayo mkono wa mwanadamu haujawahi kuyajenga, wala dhambi ya mwanadamu haijawahi kuyachafua. Kuta zake ni yaspi, malango yake ni lulu. Ndani yake hakiwezi kuingia kitu chochote kinachonajisi au kitendacho chukizo, na kitumiacho uongo.

Mababu waliuona mji ule katika hija yao; uling'aa mbele ya macho yao, ukiwavuta daima mbele, na kuwakataza wasirudi katika nchi ile waliyotoka. Naye Mwonaji wa Patmo aliuona ukishuka kutoka kwa Mungu kutoka mbinguni, ukiwa umezama katika utukufu wa kimungu.

Kwenye mji ule tumefika. Umeshuka ndani ya mioyo yetu; siku kwa siku twatembea barabara zake; twaishi katika nuru yake, twavuta hewa yake, twafurahia haki zake. Hatuna kifani katika uzoefu wetu cha Mlima Sinai, pamoja na radi na hofu yake; lakini, ashukuriwe Mungu, tunao uhalisia wa Mlima Sayuni, pamoja na mapendeleo yake ya baraka na matakatifu. Sinai ni sheria, ya muda na ya katikati; Sayuni, ni Injili, ya milele na idumuyo. Sinai umejaa maazimio na nadhiri za wanadamu, zilizofanywa ili zivunjwe; Sayuni ni uteule wa neema. Sinai ni wa kutisha kwa radi ya sheria; Sayuni ni mpole kwa maombi ya upendo wa moyo wa Mungu.

SISI NI WA KUNDI KUBWA LA SHEREHE. Myahudi aliyeongoka angeweza kuyakosa makutano makubwa yaliyokusanyika kwenye sikukuu za mwaka, ambapo makabila ya Bwana yalipanda; huku jamaa na marafiki wakishauriana kwa utamu pamoja, walipokwenda nyumbani kwa Mungu kwa msafara. Lakini, kwa jicho la imani lililofumbuliwa, vyumba walimopiga magoti katika ibada vilikuwa vimejaa makutano yenye mng'ao na ya sherehe kama vile mlima wa kale ulivyokuwa umejaa farasi na magari ya moto. Na haya ni kwa ajili yetu pia.

Kuna jeshi la malaika lisilohesabika. Makutano makubwa. Maelfu elfu wanamtumikia Bwana wetu; elfu kumi mara elfu kumi wanasimama mbele yake. Basi, roho takatifu inapopanda ngazi za madhabahu za ibada ya kweli, inapita katika jeshi kubwa la roho zenye huruma, ambazo zote zimejitolea kwa Bwana yule yule, na zinaungana katika tendo lile lile la ibada. Sikiliza! Je, husikii sauti ya malaika wengi kandokando ya kiti cha enzi unapokaribia?

Tena kuna kusanyiko kuu na Kanisa la wazaliwa wa kwanza. Twakutana na Kanisa la waliokombolewa kila mara tumwabuduapo Mungu kwa unyofu. Twaweza kuwa wa sehemu fulani ndogo ya Kanisa linaloonekana, tusiotambuliwa wala kujulikana na wingi mkubwa wa waamini wenzetu. Twaweza kutengwa na ushirika wote wa nje na ushirika na watakatifu, tukiwa tumefungwa katika chumba cha wagonjwa, au kujihamisha wenyewe kwenda mahali fulani pa upweke kwa ajili ya Injili; lakini hakuna kitu kiwezacho kututenga na ushirika ulio hai na roho takatifu za ushirika wote na madhehebu na dini na majina yote.

Jina lako laweza kuwa halijaandikwa katika orodha yoyote ya washiriki wa meza, wala katika daftari la kanisa. Lakini je, limeandikwa katika Kitabu cha Uzima cha Mwana-Kondoo mbinguni? Kama ndivyo, basi furahi! Hili ni la maana zaidi kuliko kama roho zingekutii. Na, kumbuka, kila uabuduapo Mungu unapanda ngazi za hekalu la kweli, pamoja na majeshi makubwa ya roho, iwe upande huu au upande ule wa pazia la hisia. Wala uzima wala mauti wala ibada wala utaratibu wa kanisa haviwezi kuwatenga wale ambao, kwa sababu wao ni kitu kimoja na Kristo, ni kitu kimoja wao kwa wao milele.

Tena kuna roho za watu wenye haki waliokamilishwa. Ikiwa fungu la maneno la kwanza laonyesha zaidi waamini wa Agano Jipya, hili laweza kuchukuliwa kuwaeleza watakatifu wa Agano la Kale. Au, ikiwa moja lawaonyesha wale wanaoendelea kumtumikia Mungu duniani, lile lingine yamkini lawarejea wale waliokwisha kuingia mbele za uso wa Mungu, na wamekwisha kufikia kilele na furaha yao.

Ni nani awezaye kuwa mpweke na mkiwa, ni nani awezaye kuomboleza yaliyopita, ni nani awezaye kudharau yaliyopo, mara roho iwezapo kulitambua kundi lile lenye kushangilia, duniani na mbinguni, likimzunguka Mwokozi kama sayari zizungukavyo jua la katikati, na kupeleka mawimbi na mafuriko ya upendo na ibada? Naam, ni nani awezaye kujizuia asiimbe, sikio lipatapo sauti za nyimbo kuu za kila kiumbe kilicho mbinguni, na duniani, na chini ya dunia, kikisema, "Baraka, na heshima, na utukufu, na uweza, na viwe kwake yeye aketiye juu ya kiti cha enzi, na kwa Mwana-Kondoo milele."

TUMEFIKA KWENYE DAMU YA YESU. Hatuthubutu kumkaribia Mwamuzi mtukufu wa wote, kama isingekuwa kwa ajili ya Mpatanishi kati ya Mungu na wanadamu, Yesu Kristo mwenye haki. Wala asingefaa kwa kazi yake aliyochaguliwa, kama asingemwaga damu yake iliyo ya thamani kuu, ambayo imethibitisha agano jipya, na kuziosha dhambi zetu, na sasa yadumu kutufaa kutunyunyiza na kutuondolea dhamiri mbaya, ikiondoa kila doa la hatia mara tu roho iungamapo na kutafuta msamaha, kwa machozi ya toba na maneno ya imani.

Yanena mema kuliko ya Habili. Ile ilikuwa damu ya ushahidi wa kuuawa; hii ni ya dhabihu. Ile ililaaniwa, ilipolia kutoka ardhini; hii yaomba rehema tu. Ile ilitangaza ghadhabu; hii yatangaza upendo wa upatanisho. Ile ilipeleka kwenye adhabu iliyomtia alama muuaji; hii yaishia katika wokovu. Ile ilikuwa hata mautini; hii ni hata uzimani.

Kila damu ina kilio. Sikiliza kilio cha damu ya Yesu. Yanena na mwanadamu kwa niaba ya Mungu. Yanena na Mungu kwa niaba ya mwanadamu. Yatuambia ya kwamba hakuna hukumu ya adhabu, wala ghadhabu, wala hukumu; kwa sababu dhoruba ya radi ilipasuka na kujimaliza yenyewe pale Kalvari. Nasi twendapo kwa Baba yetu, yatuombea kutoka katika vidonda vya Mwana-Kondoo kama alivyokuwa amechinjwa.

Ee, damu ya thamani! ikiwa ni bora kuliko ile ya Habili, si bora zaidi sana kuliko damu yote ya wanyama wote waliowahi kuchinjwa; kuliko dhabihu zote zilizowahi kutolewa; kuliko machozi au maombi yote yaliyowahi kuletwa kwa nguvu za wema wa kibinadamu: hatuwezi, hatutakukataa wewe, wala kugeuka mbali na kilio chako cha kusihi, wala kumkataa yeye aliyenena mara moja kutoka msalabani, na sasa anena kutoka mbinguni!