Yesu, Kitu Kikuu cha Kustaajabisha

YESU, SHABAHA KUU YA MSHANGAO.

MAHUBIRI YA MEZA YA BWANA HUKO MENTONE. “Tazama, mtumishi wangu atatenda kwa busara, atatukuzwa na kuinuliwa, naye atakuwa juu sana. Kama vile wengi walivyokustaajabia; uso wake ulikuwa umeharibiwa zaidi ya mtu ye yote, na umbo lake zaidi ya wanadamu; ndivyo atakavyonyunyizia mataifa mengi; wafalme watamfumbia vinywa vyao: kwa maana wale ambao hawakuambiwa watakiona; na wale ambao hawakusikia watalitafakari.”—Isaya 52:13-15.

YESU, KITU KIKUU CHA KUSTAAJABISHA.

BWANA wetu Yesu Kristo tangu zamani alichukua jina la “Wa Ajabu”, nalo neno hilo laonekana duni mno kueleza nafsi yake na tabia yake ya ajabu. Anajisema Mwenyewe, kwa maneno ya nabii,—“Tazama, mimi na watoto niliopewa na Bwana tu ishara na maajabu.” Yeye ni chemchemi ya mshangao kwa wote wamjuao, na kadiri wanavyomjua zaidi, ndivyo wanavyozidi “kustaajabia” kwake. Ni jambo la kustaajabisha kwamba yapasa kuwako na Kristo kabisa: Kufanyika Mwili ni muujiza wa miujiza; kwamba Yeye aliye Asiye na Mwisho angekuwa mtoto mchanga, kwamba Yeye aliyeziumba dunia angevishwa nguo za kitoto, labaki kuwa jambo ambalo, kama kutoka mzingani, maajabu mapya huendelea kuruka nje daima. Katika asili yake tata Yeye ni wa siri sana, na hata hivyo ni dhahiri sana, hata bila shaka malaika wote wa mbinguni walikuwa na wangali wanastaajabia kwake. Ee Mwana wa Mungu, na Mwana wa Adamu, Wewe, Neno, ulipofanyika mwili, ukakaa kwetu, na watakatifu wako wakauona utukufu wako, ilikuwa ni jambo la kawaida tu kwamba wengi wangestaajabia kwako!

Andiko letu laonekana kusema kwamba Bwana wetu alikuwa, kwanza, ajabu kuu katika huzuni zake; na, pili, kwamba alikuwa ajabu kuu katika utukufu wake.

I. Alikuwa ajabu kuu katika huzuni zake: “Kama vile wengi walivyokustaajabia; uso wake ulikuwa umeharibiwa zaidi ya mtu ye yote, na umbo lake zaidi ya wanadamu.”

Uso wake ulikuwa umeharibiwa: bila shaka sura yake ilibeba alama za huzuni isiyo na kifani. Kulikuwa na mifereji juu ya paji lake la uso kama vile ilivyokuwa mgongoni mwake pia; mateso, na uvunjifu wa roho, na uchungu wa moyo, vilikuwa vimeuathiri uso ule mzuri, hata uzuri wake, ijapokuwa haungeharibiwa kamwe, ulikuwa “umeharibiwa hivyo” hata hakuna mwingine ye yote aliyeharibiwa hivyo na huzuni. Lakini haukuwa uso wake tu, umbo lake lote lilikuwa limeharibiwa zaidi ya wanadamu. Umbile la utu wake wa kimwili lilionyesha alama za mashambulizi ya pekee ya huzuni, kama hayajapata kamwe kuinamisha umbo lingine chini hivyo. Sijui kama mwendo wake ulikuwa wa kuinama, au kama magoti yake yalitetemeka, na kutembea kwake kulikuwa dhaifu; lakini kwa dhahiri kulikuwa na jambo fulani juu yake lililompa mwonekano wa uzee wa kabla ya wakati, kwa kuwa kwa Wayahudi alionekana mzee kuliko alivyokuwa, maana alipokuwa na umri wa zaidi kidogo ya miaka thelathini walimwambia, “Wewe hujafikia bado miaka hamsini.” Siwezi kuwazia kwamba alikuwa kilema au asiye na sura nzuri; lakini pamoja na heshima yake ya asili, mwonekano wake uliochoka na kukondeana ulimtambulisha kuwa “Mtu wa huzuni”, na kwa jicho la kimwili umbo lake lote la asili na la kiroho halikuwa na kitu cho chote kilichoamsha kupendeza; kama vile nabii aliposema, “Tutakapomwona, hana uzuri hata tumtamani.” Uharibifu haukuwa wa uso ule mzuri peke yake, bali wa umbile lote la utu wake wa ajabu, hata wengi wakamstaajabia.

Mshangao wetu, tunapomtafakari Bwana wetu ateseaye, utatokana na kufikiri jinsi uzuri wake wa asili ulivyopaswa kuwa, kwa kuwa tangu mwanzo alifungiwa ndani ya mwili mkamilifu. Alichukuliwa mimba bila dhambi, na hivyo akazaliwa na bikira safi bila unajisi wa dhambi ya kurithi, sina shaka kwamba alikuwa ua na mng’ao wa utu kwa habari ya umbo lake, na tangu ujana wake wa mapema hakika alikuwa furaha kwa jicho la mama yake. Mafundi wakuu wa zamani za kale walitumia ustadi wao wote juu ya mtoto mtakatifu Yesu, lakini si kazi ya rangi za dunia kumchora Bwana atokaye mbinguni. Kile “kitu kitakatifu” kilichozaliwa na Mariamu “kilionekana na malaika,” nacho kilipendeza macho yao. Je, uzuri kama huo lazima uharibiwe? Kila tazamo lake lilikuwa safi, kila wazo lake lilikuwa takatifu, na kwa hiyo sura ya uso wake ilipaswa kuwa ya kimbingu, na hata hivyo lazima uharibiwe. Umaskini lazima uuweke alama; njaa, na kiu, na uchovu, lazima viulime; huzuni za moyo lazima ziutie makovu na mistari; mate lazima yauchafue; machozi lazima yauunguze; kupigwa lazima kuutie michubuko; mauti lazima yaufanye kuwa hafifu na usio na damu. Vyema Bernard aimbavyo—

“Ee Kichwa kitakatifu, kilichojeruhiwa,

Kilicholemewa na huzuni na maumivu,

Jinsi kilivyozungukwa kwa dharau

Kwa miiba, taji lako pekee;

Jinsi ulivyo hafifu kwa maumivu makali,

Kwa matukano na dharau kali!

Jinsi uso ule unavyodhoofika,

Uliokuwa mng’avu kama asubuhi!”

Mshangao wa pili kwetu lazima uwe kwamba angeweza kuharibiwa hivyo yeye ambaye hakuwa na kitu katika tabia yake cha kuuharibu uso wake. Dhambi ni uharibifu wa kusikitisha kwa nyuso ambazo katika utoto wa mapema zilikuwa za kupendeza mno. Tamaa mbaya, ikijiingiza, hivi karibuni huweka muhuri wa ukilema juu ya uso. Watu wanaojitupa katika uovu hubeba juu ya sura zao athari za moto wa volkeno wa mioyo yao. Wengi wetu twawajua baadhi ya viumbe waliokauka, ambao uzuri wao umeteketezwa na moto mkali wa uasherati, hata wamekuwa kitu cha kutisha kuwatazama, kana kwamba alama ya Kaini imewekwa juu yao. Kila dhambi hufanya mstari wake juu ya uso mzuri. Lakini hakukuwa na dhambi ndani ya Yesu mbarikiwa, wala wazo baya la kuuharibu ukamilifu wake wa asili. Wekundu wa macho haukumjia kamwe kwa kukawia sana kwenye divai; hasira isiyo takatifu haikuwahi kuwaka juu ya shavu lake; tamaa haikupa kamwe jicho lake mtazamo wa kimbwa-mwitu; wasiwasi wa kujipenda haukuipa sura yake mwonekano mkali na wa mahangaiko. Maisha yasiyo na ubinafsi, matakatifu kama yake yalipaswa kumfanya, kama ingewezekana, mzuri zaidi kila siku. Kwa kutumia wema kama huo, kwa kukaa katika ushirika kama huo na Mungu, hakika uso wa Kristo ulipaswa, kwa mpangilio wa asili wa mambo, kuwastaajabisha zaidi na zaidi watazamaji wote wenye huruma kwa uzuri wake usiozidika. Lakini huzuni ilikuja kuchora jina lake mahali ambapo dhambi haikuwahi kufanya pigo, nayo ikafanya kazi yake kwa ufanisi hata uso wake ulikuwa umeharibiwa zaidi ya wa mtu ye yote, ingawa Mungu wa rehema ajua kumekuwa na nyuso nyingine ambazo zimechakaa kwa maumivu na uchungu kupita utambuzi wote. Sina haja ya kurudia hata mojawapo ya hadithi nyingi za taabu za wanadamu: ile ya Bwana wetu inazidi zote.

Kumbuka kwamba uso wa Mpendwa wetu, pamoja na umbo lake lote, ulipaswa kuwa kielelezo sahihi cha nafsi yake. Elimu ya kusoma sura ni sayansi yenye kweli nyingi ndani yake inaposhughulika na watu wa kweli. Watu walioachana na unyofu wanajua jinsi ya kudhibiti nyuso zao; wajanja wataonekana kuwa waaminifu, wagumu wa moyo wataonekana kuwahurumia walioteseka, wenye kisasi wataiga nia njema. Wako baadhi wanaotumia uso wao daima kama wanavyotumia maneno yao, kuficha hisia zao; nayo ni karibu jambo la adabu kwao kutojionyesha kamwe, bali kwenda daima wamejifunika kati ya wenzao.

Lakini Kristo hakuwa amejifunza ufundi kama huo. Alikuwa mnyofu sana, wazi sana, kama mtoto na wa kweli sana, hata lo lote lililotokea ndani yake lilikuwa dhahiri kwa wale waliomzunguka, kadiri walivyoweza kuielewa nafsi yake kuu. Twasoma juu yake kwamba “aliona huruma.” Neno la Kiyunani lamaanisha kwamba alipata hisia ya ajabu ya asili yake yote, alitetemeshwa nayo, na wanafunzi wake waliona jinsi alivyowaonea watu uchungu wa ndani, waliokuwa kama kondoo wasio na mchungaji. Ijapokuwa hakujitia mikononi mwa watu, hakujificha, bali alivaa moyo wake juu ya mkono wake, na wote wangeweza kuona alivyokuwa, na kujua kwamba alikuwa amejaa neema na kweli. Kwa hiyo, hatushangai, tunapoitafakari kwa uchaji tabia ya Bwana wetu, kwamba uso wake na umbo lake vingedhihirisha uchungu wa ndani wa roho yake laini; haikuwezekana uso wake usiwe wa kweli kwa moyo wake. Wakulima walifanya mifereji mirefu juu ya nafsi yake kama vile mgongoni mwake pia, na moyo wake ulipasuka kwa mishtuko ya ndani, ambayo isingeweza ila kuathiri mwonekano wake wote. Macho yale yaliona yale ambayo waliomzunguka hawangeweza kuona; mabega yale yalibeba mzigo wa daima ambao wengine hawangeweza kuujua; na, kwa hiyo, uso wake na umbo lake vilidhihirisha ukweli huo. Ee Mwokozi mpendwa, mpendwa, tunapokufikiria Wewe, na fahari yako na usafi wako, twashangaa tena kwamba taabu zingekujia hivyo kwa uchungu hata kuharibu uso wako na umbo lako!

Sasa fikiri, wapendwa, ni nini vilivyokuwa visababishi vya uharibifu huu. Haukuwa uzee ulioukunja uso wake, kwa maana alikuwa bado katika ubora wa maisha, wala haukuwa ugonjwa binafsi uliosababisha kuchakaa; sembuse udhaifu au ugonjwa wa kuzaliwa nao, ambao mwishowe ungejidhihirisha, kwa kuwa katika mwili wake hapakuwa na uwezekano wa unajisi, ambao ungeweza, katika mauti, kuleta uozo. Ulisababishwa, kwanza, na huruma yake ya daima kwa walioteseka. Kulikuwa na kuchakaa na kuchoka kwingi kulikosababishwa na huruma ya ajabu ya nafsi yake. Katika miaka mitatu ilikuwa imemwathiri kwa dhahiri sana, hata uso wake ulikuwa umeharibiwa zaidi ya wa mtu mwingine ye yote. Kwake kulikuwa na aina ya kunyonya ndani yake mateso yote ya wale aliowabariki. Sikuzote alibeba juu yake mzigo wa taabu ya wanadamu. Twasoma habari za Kristo akiwaponya wote waliokuwa wagonjwa, “ili litimie neno lililonenwa na nabii Isaya, akisema, Mwenyewe aliutwaa udhaifu wetu, na kuyachukua magonjwa yetu.” Naam, aliyatwaa madhaifu na magonjwa hayo kwa namna fulani ya kifumbo juu yake mwenyewe, kama vile nilivyosikia habari za miti fulani, itoayo afya, kwa sababu yenyewe hufyonza hewa chafu, na kuvuta ndani yake mvuke ile yenye sumu ambayo vinginevyo ingeutia sumu wanadamu. Hivyo, bila yenyewe kuchafuka, huisafisha hewa iliyoizunguka. Hivi ndivyo Mwokozi wetu alivyofanya, lakini gharama ilikuwa kubwa kwake. Waweza kuwazia, akiishi kama alivyoishi katikati ya hospitali moja kubwa, jinsi ambavyo lazima aliona daima mandhari zilizomhuzunisha na kumwumiza. Zaidi ya hayo, akiwa na asili safi na yenye upendo hivyo, lazima aliteswa kila siku na dhambi, na unafiki, na uonevu vilivyojaa sana katika siku zake. Kwa maana fulani, sikuzote alikuwa akiyautoa maisha yake kwa ajili ya watu, kwa maana alichakaa katika utumishi wao, akiteswa na dhambi yao, na kuonewa na huzuni yao. Kadiri tunavyozidi kuutazama uso ule ulioharibiwa, ndivyo tutakavyozidi kushangaa kwa uchungu uliouonyesha.

Usistaajabu kwamba aliharibiwa zaidi ya mtu ye yote, kwa maana alikuwa na hisia nyeti zaidi kuliko watu wengine. Hakuna sehemu yake iliyokuwa na sugu, hakuwa na dhamiri iliyochomwa, wala hisia zilizobutu, wala neva iliyolewa na kufa ganzi. Utu wake ulikuwa katika utukufu wake, katika ukamilifu ule ambao Adamu alikuwa nao Mungu alipomwumba kwa mfano wake, na kwa hiyo hakupata makao mema katika ulimwengu ulioanguka namna hii. Twasoma habari za Kristo kwamba “alihuzunika kwa sababu ya ugumu wa mioyo yao,” “alistaajabu kwa sababu ya kutokuamini kwao,” “aliugua sana rohoni mwake,” “aliugua rohoni, akafadhaika.” Hili, hata hivyo, lilikuwa mwanzo tu wa uharibifu.

Huzuni zake za ndani kabisa na uharibifu wake mkubwa sana ulitokana na kazi yake ya kuwa badala yetu, alipoibeba adhabu ya dhambi yetu. Neno moja lakumbusha taabu yake nyingi: nalo ni, “Gethsemane.” Akisalitiwa na Yuda, rafiki yake wa kuaminika, ili Andiko litimizwe, “Yeye aliye akila mkate pamoja nami ameniinulia kisigino chake;” akiachwa hata na Yohana, kwa maana wanafunzi wote walimwacha wakakimbia; hakuna hata mmoja wa wale wapendwa wote pamoja naye: aliachwa peke yake. Alikuwa amewaosha miguu, lakini hawakuweza kukesha pamoja naye hata saa moja; na katika bustani ile alishindana na adui yetu mkatili, hata jasho lake likawa kama matone makubwa ya damu yaliyodondoka chini, na kama Hart asemavyo, Yeye—

“Alibeba yote Mungu aliyefanyika mwili angeweza kubeba,

Kwa nguvu za kutosha, lakini hakuna za ziada.”

Naamini kwa kweli kwamba ubeti ule ni wa kweli. Humu waona kile kilichouharibu uso wake, na umbo lake, hata wakati wa uhai. Utu wake wote uliusikia mtikisiko ule wa kutisha, wakati yeye na mkuu wa giza, katika mapambano ya kutisha, walipopigana katikati ya kiza cha mizeituni katika usiku ule wa manane wenye baridi ukombozi wetu ulipoanza kutimizwa kikamilifu.

Mateso yake yote yaliuharibu uso wake na umbo lake kwa mateso yasiyojulikana. Najizuia, isije tafakari hii ikawa yenye maumivu mno. Walimfunga, walimpiga mijeledi, walimdhihaki, wakang’oa nywele usoni pake, walimtemea mate, na mwishowe walimtundika msalabani, na hapo alitundikwa. Maumivu yake ya kimwili peke yake lazima yalikuwa makuu sana, lakini wakati ule wote kulikuwa ndani ya nafsi yake mateso ya ndani yaliyoongeza kwa kiasi kisichopimika kwenye mateso yake. Mungu wake alimwacha. “Eloi, Eloi, lama, sabakthani?” ni sauti ya kutosha kuzipasua miamba, na kwa hakika inatufanya sote tushangae, wakati, katika nuru irudipo, tunapouangalia uso wake, na kuwa na hakika kwamba haujapata kamwe uso wa mtu ye yote kuharibiwa hivyo kabla, na kamwe umbo la mwana wa mtu ye yote kuharibiwa vibaya hivyo. Tukilia na kushangaa, tukistaajabu na kuabudu, twaziacha huzuni za Bwana wetu mpendwa, na kwa hamu ya upendo twageukia sehemu iliyo angavu zaidi ya hadithi yake isiyo na kifani.

“Tazama Mfalme wako! Ijapokuwa mwanga wa mwezi wanyemelea

Kati ya matawi ya rangi ya fedha ya mzeituni,

Haudhihirishi fimbo ya enzi wala taji yenye vito vya nyota,

Katika kivuli kizito cha Gethsemane.

Ni umbo tu la huzuni iliyoinama chini,

Limeanguka, limepondwa, kama jani lililovunjika!

Loo, fikiri huzuni yake, ili tupate kujua

Kina cha upendo katika kina cha taabu!

“Tazama Mfalme wako, aliyevikwa taji ya huzuni yake,

Peke yake, peke yake bondeni yumo Yeye!

Vivuli vya mauti vinakusanyika pande zote,

Na msalaba lazima ufuate Gethsemane.

Zidi na zidi kiza lazima kianguke,

Kimejaa kikombe, lazima akinywe chote!

Loo, fikiri huzuni yake, ili tupate kujua

Upendo wake wa ajabu katika taabu yake ya ajabu!”

II. Kuna mshangao sawa na huo kwa utukufu wake. Sina shaka, kama tungeweza kumwona sasa, kama alivyomtokea Yohana huko Patmo, tungehisi kwamba yatupasa kufanya sawasawa kabisa na yule mwanafunzi mpendwa alivyofanya, kwa maana aliandika kwa makusudi, “Nilipomwona, nalianguka miguuni pake kama mtu aliyekufa.” Mshangao wake ulikuwa mkuu hata hakuweza kustahimili kule kuona. Bila shaka mara nyingi alikuwa ametamani kuuona uso na umbo lile lililotukuzwa, lakini pendeleo lile lilikuwa kubwa mno kwake. Wakati tukiwa tumelemewa na miili hii dhaifu, haitufai kumwona Bwana wetu, kwa maana tungekufa kwa furaha kupita kiasi kama ghafula tungeliona maono yale ya fahari. Loo, siku zile za utukufu tutakapolala milele miguuni pake, na kumwona Bwana wetu aliyetukuzwa!

“Tazama, mtumishi wangu atatenda kwa busara, atatukuzwa na kuinuliwa, naye atakuwa juu sana.” Angalia maneno matatu, “atatukuzwa na kuinuliwa, naye atakuwa juu sana;” lugha yatweta kwa kutafuta maelezo. Bwana wetu sasa ametukuzwa kwa kuinuliwa kutoka kaburini, kuinuliwa juu ya malaika wote, na enzi, na mamlaka. Mtu Kristo Yesu yu karibu zaidi na kile kiti cha enzi cha milele, naam, Mwana-Kondoo yu mbele ya kiti cha enzi. “Nikaona, na tazama, katikati ya kile kiti cha enzi na wale wenye uhai wanne, na katikati ya wazee, amesimama Mwana-Kondoo, kana kwamba amechinjwa.” Yeye katika hali yake na nafsi yake mwenyewe ametukuzwa, na kisha kwa sifa apewazo yeye anaadhimishwa, kwa maana anaabudiwa na kusujudiwa na ulimwengu wote. Sifa zote hupanda mbele zake sasa, hata watu wanamwadhimisha, huku “Mungu naye alimwadhimisha mno, akamkirimia jina lile lipitalo kila jina; ili kwa jina la Yesu kila goti lipigwe, la vitu vya mbinguni, na vya duniani, na vya chini ya nchi; na kila ulimi ukiri ya kuwa Yesu Kristo ni Bwana, kwa utukufu wa Mungu Baba.” Huzuni zake zilikuwa za kina, lakini juu vilevile ndivyo zilivyo furaha zake. Yasemekana kwamba, kandokando ya maziwa mengi ya Uskoti, milima iko juu kadiri maji yalivyo na kina; na hivyo utukufu wa Bwana wetu haupimiki kama zilivyokuwa taabu zake. Ni tafakari gani itolewayo na vimo hivi na vina hivi vya namna mbili visivyohesabika! Andiko letu lasema kwamba “atakuwa juu sana.” Haliwezi kutuambia juu kiasi gani. Haiwaziki jinsi alivyo mkuu na mtukufu katika mambo yote Bwana Yesu Kristo wakati huu. Loo, laiti angekuwa juu sana katika kumthamini kwetu! Bado hajatukuzwa na kuadhimishwa katika mioyo yetu yo yote kama anavyostahili kuwa. Ningependa tungempenda mara elfu zaidi ya tunavyompenda, lakini moyo wetu wote wamfuata, sivyo? Je, hatungekufa kwa ajili yake? Je, hatungemweka juu ya kiti cha enzi kilicho juu kama mbingu saba, na kisha kufikiri kwamba hatujamtendea ya kutosha yeye ambaye sasa ni yote katika yote kwetu, na zaidi ya yote?

Waona linenwalo, kuhusu Kristo, kama jambo la kustaajabisha kuliko yote: “ndivyo atakavyonyunyizia mataifa mengi.” Sasa ni utukufu wa Bwana wetu aliyefufuka, wakati huu, kwamba damu yake ya thamani itaokoa mataifa mengi. Mbele ya kiti cha enzi, watu wa mataifa yote wataimba, “Ulichinjwa, ukatununua kwa Mungu kwa damu yako.” Si taifa la Kiingereza peke yake litakalotakaswa kwa damu yake ya upatanisho, bali mataifa mengi atayanyunyizia damu yake ya kupatanisha, kama vile Israeli wa kale walivyonyunyiziwa damu ya dhabihu. Twasoma katika sura ya kumi ya Waraka kwa Waebrania, mstari wa ishirini na mbili, habari za “kunyunyiziwa mioyo yetu na kutakaswa dhamiri mbaya,” na jambo hili linatimizwa kwa damu ile ya thamani ambayo kwayo tumesafishwa mara moja kwa ufanisi hata hatuna tena utambuzi wa dhambi, bali twaingia katika amani kamilifu. Damu ya mafahali na ya mbuzi, na majivu ya ndama, kwa kuwanyunyizia walio najisi, hutakasa hata kuutakasa mwili, si zaidi sana damu ya Kristo itakayosafisha dhamiri yetu na matendo mafu, ili kumtumikia Mungu aliye hai.

Kunyunyizwa kwa damu kulikusudiwa pia kuthibitisha agano: hivyo Musa “aliinyunyizia damu ile chuo na watu wote, akisema, Hii ndiyo damu ya agano alilowaamuru Mungu.” Bwana wetu mwenyewe alisema, “Hii ndiyo damu yangu ya agano jipya, imwagikayo kwa ajili ya wengi kwa ondoleo la dhambi.” Lakini je, si jambo la ajabu kwamba yeye afe kama mhalifu juu ya mti, katikati ya dharau na kejeli, na hata hivyo kwamba yeye leo hii analeta mataifa katika agano na Mungu? Aliyedharauliwa hivyo hapo kwanza, na sasa: mwenye nguvu hivyo! Mungu amemtoa “kuwa agano la watu, kuwa nuru ya Mataifa.” Mataifa mengi kwa yeye yataunganishwa katika agano na Mungu wa dunia yote. Usianguke katika wazo lile potofu kwamba ulimwengu huu ni kama merikebu kubwa iliyovunjika, karibu kutawanyika vipande vipande juu ya pwani ya miamba; bali afadhali na tutazamie kuongolewa kwa ulimwengu kwa Bwana Yesu. Kama thawabu ya taabu ya nafsi yake, atayafanya mataifa mengi “kushangilia kwa furaha”, kwa maana ndivyo wengine wanavyosoma fungu hili; watu wa dunia hawatashangaa tu kwa huzuni zake, bali watastaajabia utukufu wake, wataabudu ukamilifu wake, na kujawa na mshangao wa furaha kwa kuja kwake na ufalme wake. Siwezi kuwazia jambo lo lote katika wakati ujao lililo kuu na tukufu mno kuweza kutokana na mateso na kifo cha Bwana wetu Mungu.

Sikiliza haya, “wafalme watamfumbia vinywa vyao.” Watamwona Mfalme ambaye wao wenyewe hawajapata kuwa kamwe; wao husema kwa uhuru na wafalme wenzao, lakini hawatathubutu kusema naye, na kwa habari ya kusema dhidi yake, hilo halitawezekana kamwe.

“Wafalme wataanguka mbele zake,

Na kuleta dhahabu na uvumba.”

“kwa maana wale ambao hawakuambiwa watakiona.” Wafalme mara nyingi wako mbali na kufikiwa na injili, hawaisikii, hawaambiwi. Wangemdharau mhubiri mnyenyekevu, na makusanyiko madogo ya waaminio wakutanao pamoja kuabudu; wangesikiliza tu hotuba za fahari, ambazo hazigusi moyo na dhamiri. Wakuu wa dunia kwa kawaida ndio wasio na uwezekano wa kuyajua mambo ya Mungu, kwa maana maskini wanahubiriwa injili, huku wakuu wana uwezekano zaidi wa kusikia maneno laini ya kujipendekeza na hotuba za kupendeza. Wakati utakuja, hata hivyo, ambapo Kaisari atainama mbele ya Mtawala wa kweli, na wafalme watamwona Mkuu wa wafalme wa dunia. “Kwa kuwa Bwana mwenyewe atashuka kutoka mbinguni kwa mvumo, kwa sauti ya malaika mkuu, na kwa parapanda ya Mungu.” Watauona fahari yake, ambayo hawakuwa hata wameambiwa habari zake.

“Wale ambao hawakusikia watalitafakari.” Watalazimika, hata wakiwa juu ya viti vyao vya enzi, kuufikiri ufalme wa Mfalme wa wafalme, nao watajitenga vyumbani mwao kuungama dhambi zao, na kuvaa nguo za magunia na majivu, na kuyatia maanani maneno ya hekima. “Basi sasa, enyi wafalme, mwe na busara; enyi waamuzi wa dunia, mwadhibiwe.” Leo, wanyenyekevu humsikiliza Kristo, lakini baadaye wenye nguvu kuliko wote watageuza mawazo yao yote kwake. Atakusanya miganda ya fimbo za enzi chini ya mkono wake, na taji zitatawanywa miguuni pake; naye “atatawala milele na milele,” na “maongeo ya enzi yake na amani hayatakuwa na mwisho.” Kama tulishangaa kwa uharibifu wa uso wake, tutashangaa zaidi sana kwa fahari ya utukufu wake. Juu ya kiti chake cha enzi hakuna atakayehoji ukuu wake, hakuna atakayetilia shaka uzuri wake; bali adui zake watalia na kuomboleza kwa sababu yake yeye waliyemchoma; huku yeye atastaajabiwa katika wote waaminio. Ee Bwana wa kuabudiwa, twatamani sana kufunuliwa kwako kwa utukufu! Twakuomba usikawie!

“Njoo, uanze utawala wako

Wa amani ya milele;

Njoo, ujitwalie ufalme,

Ee Mfalme mkuu wa Haki!”