Wakristo wa Kimwili

“Nami, ndugu zangu, sikuweza kusema nanyi kama na watu wa rohoni, bali kama na watu wa mwilini.” 1 Wakorintho 3:1.

Mtume Paul hapa anena juu ya hatua mbili za maisha ya Kikristo, aina mbili za Wakristo: “Sikuweza kusema nanyi kama na watu wa rohoni, bali kama na watu wa mwilini, kama na watoto wachanga katika Kristo.” 1 Wakorintho 3:1. Walikuwa Wakristo, ndani ya Kristo, lakini badala ya kuwa Wakristo wa rohoni, walikuwa wa kimwili. “Naliwanywesha maziwa sikuwalisha chakula kigumu, kwa maana mlikuwa hamjakiweza; naam, hata sasa hamkiwezi, kwa kuwa bado ni watu wa mwilini.” 1 Wakorintho 1:2-3 (KJV) Tazama neno hilo mara ya pili. “Kwa maana”—huu ndio ushahidi—“iwapo kwenu wivu na fitina na faraka, je! si watu wa mwilini ninyi, tena mnaenenda kwa jinsi ya kibinadamu? Kwa kuwa mmoja asemapo, Mimi ni wa Paulo, na mwingine, Mimi ni wa Apolo, je! si watu wa mwilini ninyi?” 1 Wakorintho 3:2-4 (KJV). Mara nne mtume anaonyesha hali ya kimwili ya wanadamu. Katika hekima ampayo Roho Mtakatifu, Paul anahisi hivi: Siwezi kuwaandikia Wakristo hawa wa Korintho isipokuwa naijua hali yao na isipokuwa nawaambia juu yake.

Nikiwapa chakula cha rohoni wale walio Wakristo wa kimwili, nawaletea madhara zaidi kuliko manufaa, kwa maana hawafai kukipokea. Siwezi kuwalisha chakula kigumu, sharti niwanyweshe maziwa. Na hivyo anawaambia tangu mwanzo kabisa wa waraka hali anayoiona kuwa ndiyo hali yao.

Katika sura mbili zilizotangulia, Paul alikuwa amenena juu ya huduma yake kuwa ni kwa Roho Mtakatifu; sasa anaanza kuwaambia ni lazima iweje hali ya watu ili wapate kuipokea kweli ya rohoni, naye asema: “Sina uhuru wa kusema nanyi kama nitakavyo, kwa maana ninyi ni watu wa mwilini, wala hamwezi kuipokea kweli ya rohoni.” 1 Wakorintho 3:1. Jambo hilo latupa wazo zito kwamba wako aina mbili za Wakristo katika Kanisa la Kristo. Wengine wamekaa miaka mingi kuwa waamini, na hata hivyo hubaki watoto wachanga sikuzote; wengine ni watu wa rohoni kwa sababu wamejitoa kwa nguvu, uongozi, na utawala kamili wa Roho Mtakatifu. Tukitaka kupata baraka, sharti kwanza tuamue sisi ni wa jamii ipi kati ya hizi. Je, kwa neema ya Mungu, tunaishi maisha ya rohoni katika unyenyekevu wa ndani, au tunaishi maisha ya kimwili?

Basi, na tujaribu kwanza kuelewa maana ya hali ya kimwili ambamo waamini waweza kuwa wanaishi.

Twaona katika yale tuyapatayo katika Wakorintho, alama nne za hali ya kimwili. Kwanza: Ni hali tu ya utoto uliorefushwa. Wajua maana yake. Tuseme mtoto mchanga mzuri ana miezi sita. Hawezi kusema, hawezi kutembea, lakini hatujisumbui kwa hilo; ni jambo la asili, na yapasa iwe hivyo. Lakini tuseme mwaka mmoja baadaye twamkuta mtoto hajakua hata kidogo, na miaka mitatu baadaye bado hana ukuaji; papo hapo tungesema: “Lazima kuna ugonjwa mbaya kabisa;” na yule mtoto mchanga ambaye katika miezi sita alikuwa chanzo cha furaha kwa kila aliyemwona, amekuwa kwa mama na kwa wote chanzo cha wasiwasi na huzuni. Kuna kitu kimeharibika; mtoto hawezi kukua. Ilikuwa haki kabisa katika miezi sita asile ila maziwa, lakini miaka imepita, naye abaki katika hali ile ile ya udhaifu. Basi, hii ndiyo hasa hali ya waamini wengi. Wamegeuzwa; wanajua maana ya kuwa na uhakika na imani; wanaamini msamaha wa dhambi; wanaanza kumtumikia Mungu; na hata hivyo, kwa namna fulani, kuna ukuaji mdogo mno katika hali ya rohoni, katika maisha halisi ya mbinguni.

Tunapokutana nao, mara twahisi kuna kitu kinachopungua; hamna ndani yao uzuri wa utakatifu wala nguvu za Roho wa Mungu. Hii ndiyo hali ya Wakorintho wa kimwili, iliyoelezwa katika yale yaliyonenwa kwa Waebrania: “Maana ijapokuwa iliwapasa kuwa waalimu kwa sababu ya wakati, tena mna haja ya mtu awafundishe tangu mwanzo mafundisho ya kwanza ya maneno ya Mungu. Mmekuwa mna haja ya maziwa wala si chakula kigumu.” Waebrania 5:12. Je, si jambo la kusikitisha kumwona mwamini aliyegeuzwa miaka mitano, kumi, ishirini, na hata hivyo hana ukuaji, hana nguvu, wala hana furaha ya utakatifu?

Ni zipi alama za mtoto mdogo? Mojawapo ni hii, kwamba mtoto mdogo hawezi kujisaidia mwenyewe, bali daima huwashughulisha wengine wamtumikie. Jinsi mtoto mchanga nyumbani alivyo mara nyingi dhalimu! Mama hawezi kutoka nje, sharti awepo mtumishi wa kumlea; sharti atunzwe wakati wote. Mungu alimuumba mtu ili awatunze wengine, lakini mtoto mchanga aliumbwa ili atunzwe na kusaidiwa. Vivyo hivyo wako Wakristo watakao msaada daima. Mchungaji wao na rafiki zao Wakristo sharti wawe wakiwafundisha na kuwafariji sikuzote. Huenda kanisani, na katika mikutano ya maombi, na katika makusanyiko, daima wakitaka kusaidiwa,—ishara ya utoto wa rohoni.

Ishara nyingine ya mtoto mchanga ni hii: hawezi kufanya lo lote kumsaidia mwenzake. Kila mtu hutazamiwa kuchangia kitu kwa ustawi wa jamii; kila mmoja ana nafasi ya kujaza na kazi ya kufanya, lakini mtoto mchanga hawezi kuifanyia jamii jambo lo lote. Ndivyo ilivyo kwa Wakristo. Jinsi wengine wawezavyo kidogo mno! Hushiriki katika kazi, kama iitwavyo, lakini kuna kidogo cha kutumia nguvu za rohoni na kuchukua baraka halisi. Je, kila mmoja wetu hatupaswi kujiuliza, “Je, nimeukua utoto wangu wa rohoni?” Wengine sharti wajibu, “La, badala ya kusonga mbele, nimerudi nyuma, na furaha ya kugeuzwa na pendo la kwanza limekwisha kupotea.” Ole! Wao ni watoto wachanga katika Kristo; wangali wa kimwili.

Alama ya pili ya hali ya kimwili ni hii: kwamba kuna dhambi na kushindwa daima. Paul asema: “Kwa maana bado ninyi ni watu wa mwilini. Maana iwapo kwenu wivu na fitina, je! si watu wa mwilini ninyi, tena mnaenenda kwa jinsi ya kibinadamu?” 1 Wakorintho 3:3.

Mtu hushindwa na hasira. Aweza kuwa mhudumu, au mhubiri wa Injili, au mwalimu wa shule ya Jumapili, mwenye bidii sana katika mkutano wa maombi, na hata hivyo fitina au uchungu au wivu mara nyingi huonekana kwake. Ole! Ole! Katika Wagalatia 3:5, twaambiwa kwamba matendo ya mwili hasa ni chuki na wivu. Mara ngapi kati ya Wakristo, ambao wapaswa kufanya kazi pamoja, twaona faraka na uchungu? Mungu awarehemu, kwamba tunda la Roho, ambalo ni upendo, mara nyingi halipo kati ya watu wake mwenyewe.

Wauliza, “Kwa nini, kwamba kwa miaka ishirini nimekuwa nikipigana na hasira yangu, wala siwezi kuishinda?” Ni kwa sababu umekuwa ukipigana na hasira, wala hukupigana na shina la hiyo hasira.

Hukuona kwamba hayo yote ni kwa sababu u katika hali ya kimwili, wala hujajitoa ipasavyo kwa Roho wa Mungu. Yamkini hukufundishwa jambo hilo kamwe; kwamba hukuliona kamwe katika Neno la Mungu; kwamba hukuliamini kamwe.

Lakini lipo hapo; kweli ya Mungu yabaki isiyobadilika.

Yesu Kristo aweza kutupa ushindi juu ya dhambi na aweza kutuhifadhi na uovu wa kweli. Sikuambii kwamba shina la dhambi litaondolewa na kwamba hutakuwa tena na mwelekeo wo wote wa asili wa kutenda dhambi, bali Roho Mtakatifu ajapo si kwa nguvu zake za kutumikia kama kipawa tu, bali ajapo kwa neema ya Kimungu kuujaza moyo, kuna ushindi juu ya dhambi; nguvu za kutozitimiza tamaa za mwili. Nawe waona alama ya hali ya kimwili si katika kukosa upendo, kujishughulisha na nafsi, na uchungu tu, bali katika dhambi nyingine nyingi mno. Kiasi gani cha kupenda dunia, kiasi gani cha tamaa ya cheo kati ya wanadamu, kiasi gani cha kutafuta heshima itokayo kwa mwanadamu—yote ni tunda la maisha ya kimwili—kuonekana katikati ya shughuli za Kikristo! Na tukumbuke kwamba hali ya kimwili ni hali ya kutenda dhambi na kushindwa daima, na Mungu ataka sisi si kuungama dhambi za mmoja mmoja tu, bali kufikia kukiri kwamba hizo ni ishara kwamba hatuishi maisha yenye afya, tungali wa kimwili.

Alama ya tatu itakayoeleza zaidi yale niliyokuwa nikisema ni kwamba hali hii ya kimwili yaweza kuonekana ikiwapo pamoja na vipawa vikuu vya rohoni. Kuna tofauti kati ya vipawa na neema. Neema za Roho ni unyenyekevu na upendo, kama unyenyekevu na upendo wa Kristo.

Neema za Roho ni kumfanya mtu awe huru na nafsi; vipawa vya Roho ni kumfanya mtu afae kwa kazi. Twaona jambo hili likionyeshwa kati ya Wakorintho. Katika sura ya kwanza, Paul asema, “Namshukuru Mungu wangu sikuzote kwa ajili yenu, kwa sababu ya neema ya Mungu mliyopewa katika Kristo Yesu; ya kwamba katika kila neno mkatajirishwa katika yeye, katika maneno yote na maarifa yote.” 1 Wakorintho 1:4-5.

Katika sura ya 12 na ya 14, twaona kwamba vipawa vya unabii na vya kutenda miujiza vilikuwa na nguvu nyingi kati yao; lakini neema za Roho zilikosekana kwa kuonekana wazi. Na jambo hili laweza kuwapo katika siku zetu kama vile ilivyokuwa katika wakati wa Wakorintho. Naweza kuwa mhudumu wa Injili; naweza kufundisha Neno la Mungu kwa uzuri, kuwa na uvutano, na kukusanya kusanyiko kubwa, na hata hivyo, ole! naweza kuwa mtu wa kimwili; mtu awezaye kutumiwa na Mungu, na labda kuwa baraka kwa wengine, na hata hivyo maisha ya kimwili yaweza kuendelea kunitia alama.

Nyote mwaijua kanuni kwamba kitu huitwa kwa kadiri ya sifa yake iliyo dhahiri zaidi. Basi, katika Wakorintho hawa wa kimwili, palikuwa na kidogo cha Roho wa Mungu, lakini mwili ulitawala; Roho hakuwa na utawala juu ya maisha yao yote. Na watu wa rohoni hawaitwi hivyo kwa sababu hamna mwili ndani yao, bali kwa sababu Roho aliye ndani yao amepata ukuu, na unapokutana nao na kuchangamana nao, wahisi kwamba Roho wa Mungu amewatakasa. Aha, na tujihadhari isije baraka atupayo Mungu katika kazi yetu ikatudanganya na kutufanya tudhani kwamba kwa sababu ametubariki, sharti tuwe watu wa rohoni. Mungu aweza kutupa vipawa tuvitumiavyo, na hata hivyo maisha yetu yaweza yasiwe kwa nguvu za Roho Mtakatifu kabisa.

Alama yangu ya mwisho ya hali ya kimwili ni kwamba humfanya mtu asifae kuzipokea kweli za rohoni. Ndilo mtume awaandikialo Wakorintho: “Naliwanywesha maziwa, sikuwalisha chakula kigumu, kwa maana mlikuwa hamjakiweza; naam, hata sasa hamkiwezi.” 1 Wakorintho 3:2. Kanisani, tuna kusanyiko ambamo wengi ni watu wa kimwili. Twawapa watu hawa mafundisho ya rohoni, nao huyastaajabia, huyaelewa, na kuifurahia huduma kama hiyo, na hata hivyo maisha yao hayaguswi kwa vitendo. Humtumikia Kristo kwa namna fulani, lakini kwa shida twaweza kuutambua utakaso wa kweli wa Roho; hatuthubutu kusema kwamba wao ni watu wa rohoni, waliojaa Roho Mtakatifu.

Basi, na tulitambue jambo hili kwa habari zetu sisi wenyewe. Mtu aweza kuwa na bidii sana, aweza kuyapokea mafundisho yote ayasikiayo; aweza kuwa na uwezo wa kupambanua, kwa maana kupambanua ni kipawa; aweza kusema, “Mtu yule hunisaidia katika jambo hili, na mtu yule katika njia nyingine, na mtu wa tatu ni wa ajabu kwa kipawa kingine;” na hata hivyo, wakati wote, maisha ya kimwili yaweza kuwa yakiishi kwa nguvu ndani yake, na anapoingia katika ugomvi na rafiki fulani, au mtenda kazi Mkristo, au mtu wa kidunia, shina la kimwili linazaa tunda lake baya, na chakula cha rohoni kimeshindwa kuingia moyoni mwake.

Jihadhari na jambo hilo. Watazame Wakorintho na ujifunze kutoka kwao. Paul hakuwaambia, “Hamwezi kuistahimili kweli kama nitakavyowaambia,” kwa sababu walikuwa watu wajinga au wapumbavu.

Twaikuta hali ya kimwili si huko Korintho tu bali katika ulimwengu wote wa Kikristo leo. Wakristo wengi wanauliza, “Ni nini sababu ya kuwako udhaifu mwingi hivi katika Kanisa?” Hatuwezi kuuliza swali hili kwa bidii kupita kiasi, nami naamini kwamba Mungu mwenyewe atalikaza hivyo mioyoni mwetu hata tutamwambia, “Sharti libadilike. Uturehemu.” Lakini, aha! Ombi hilo na badiliko hilo haviwezi kuja hata tuwe tumeanza kuona kwamba lipo shina la kimwili linalotawala ndani ya waamini; wanaishi zaidi kwa mwili kuliko kwa Roho; wao ni Wakristo wa kimwili.

Kuna kupita “kutoka kimwili hata kirohoni.” Je, Paul aliwakuta waamini wo wote wa rohoni? Bila shaka aliwakuta. Isome tu sura ya 6 ya Waraka kwa Wagalatia! Hilo lilikuwa kanisa ambamo fitina, uchungu, na wivu vilikuwa vibaya sana. Lakini mtume asema katika mstari wa kwanza: “Ndugu zangu, mtu akighafilika katika kosa lo lote, ninyi mlio wa rohoni mrejezeni upya mtu kama huyo kwa roho ya upole, ukijiangalia nafsi yako usije ukajaribiwa wewe mwenyewe.”

Wagalatia 6:1.

Hapo twaona kwamba alama za mtu wa rohoni ni kwamba atakuwa mtu mpole; na kwamba atakuwa na nguvu, na upendo wa kuwasaidia na kuwarejeza wale walioanguka. Mtu wa kimwili hawezi kufanya hivyo. Ikiwa yapo maisha ya kweli ya rohoni yawezayo kuishiwa, swali kubwa ni: Je, njia iko wazi, nami niwezaje kuingia katika hali ya rohoni? Hapa, tena, nina majibu manne mafupi.

Kwanza, sharti tujue kwamba yapo maisha kama hayo ya rohoni yawezayo kuishiwa na wanadamu duniani. Hakuna kitu kikatacho mizizi ya maisha ya Kikristo kama kutokuamini. Watu hawaamini yale Mungu aliyoyanena juu ya yale aliyo tayari kuwatendea watoto wake. Wanadamu hawaamini kwamba Mungu asemapo, “Mjazwe Roho,” alikusudia jambo hilo kwa kila Mkristo. Na hata hivyo Paul aliwaandikia Waefeso akisema: “Tena msilewe kwa mvinyo, ambamo mna ufisadi; bali mjazwe Roho,” Waefeso 5:18. Kama vile usivyoweza kulewa kwa mvinyo, vivyo hivyo huwezi kuishi bila kujazwa Roho. Basi, ikiwa Mungu alikusudia jambo hilo kwa waamini, jambo la kwanza tunalolihitaji ni kujifunza, na kulipokea nyumbani Neno la Mungu, hata katika imani yetu mioyo yetu ijae uhakika kwamba yapo maisha kama hayo yawezekanayo ambayo ni wajibu wetu kuyaishi; kwamba twaweza kuwa watu wa rohoni. Neno la Mungu latufundisha kwamba Mungu hamtazamii mtu kuishi impasavyo hata dakika moja isipokuwa Roho Mtakatifu yumo ndani yake ili amwezeshe kulitenda hilo.

Hatumtaki Roho Mtakatifu tu tuendapo kuhubiri, au tunapokuwa na jaribu fulani maalum la ibilisi la kukabiliana nalo au mzigo fulani mkuu wa kuubeba; Mungu asema: “Mwanangu hawezi kuishi maisha ya haki isipokuwa aongozwa na Roho wangu kila dakika.” Hiyo ndiyo alama ya mtoto wa Mungu: “Kwa kuwa wote wanaoongozwa na Roho wa Mungu, hao ndio wana wa Mungu.” Warumi 8:14. Katika Warumi 5 twasoma: “Kwa kuwa pendo la Mungu limekwisha kumiminwa katika mioyo yetu na Roho Mtakatifu tuliyepewa sisi.” Warumi 5:5. Hilo lapasa kuwa ndio uzoefu wa kawaida, wa kila siku, wa mwamini; si maisha yake katika nyakati zilizowekwa tu. Je, baba au mama alipata kuwaza, “Kwa leo nataka mwanangu anipende?” La, hutazamia upendo kila siku. Na hivyo, Mungu ataka mtoto wake kila dakika awe na moyo uliojaa upendo wa Roho. Machoni pa Mungu, ni jambo lisilo la asili kabisa kumtazamia mtu apende impasavyo ikiwa hajajazwa Roho.

Lo, na tuamini mtu aweza kuwa mtu wa rohoni. Ashukuriwe Mungu, sasa ipo baraka inayotungoja. “Mjazwe Roho.” “Mwongozwe na Roho.” Hiyo ndiyo baraka. Ikiwa yakupasa kusema, “Ee Mungu, sina baraka hii,” isema; lakini sema pia, “Bwana, najua ni wajibu wangu, ni lazima yangu nzito kuwa nayo, kwa maana pasipo hiyo siwezi kuishi katika amani kamili nawe mchana kutwa; pasipo hiyo, siwezi kukutukuza na kuifanya kazi ungeitaka niifanye.”

Hii ndiyo hatua yetu ya kwanza kutoka kimwili hata kirohoni, kutambua kwamba maisha ya rohoni, kuenenda katika Roho, yamo katika uwezo wetu.

Twawezaje kumwomba Mungu atuongoze katika maisha ya rohoni, kama hatuna hakika iliyo wazi na yenye ujasiri kwamba yapo maisha kama hayo ya kupatikana?

Kisha huja hatua ya pili; sharti mtu aione aibu na hatia ya kuwa ameishi maisha kama hayo. Watu wengine hukiri kwamba yapo maisha ya rohoni ya kuishi, na kwamba hawakuyaishi, nao hujihurumia wenyewe, hujionea huruma, na kuwaza, “Jinsi ilivyo huzuni kwamba mimi ni dhaifu mno kwa hayo! Jinsi ilivyo huzuni kwamba Mungu huwapa wengine, lakini hajanipa mimi!” Hujionea huruma kubwa wenyewe, badala ya kusema, “Ole! Ni kutokuwa kwetu waaminifu, kutokuamini kwetu, na kutokutii kwetu, kulikotuzuia kujitoa kwa Mungu kabisa. Yatupasa kuona haya na kuaibika mbele za Mungu kwa kuwa hatuishi kama watu wa rohoni.” Mtu hageuzwi bila kuwa na hisia ya dhambi. Hisia hiyo ya dhambi ijapo, na macho yake yakifumbuliwa, hujifunza kuiogopa dhambi yake, kuikimbia kwenda kwa Kristo, na kumpokea Kristo kama mkombozi mwenye nguvu. Lakini mtu ahitaji hisia ya pili ya dhambi; mwamini sharti aonywe juu ya dhambi yake ya pekee. Dhambi za mtu asiyegeuzwa ni tofauti na dhambi za mwamini.

Mtu asiyegeuzwa, kwa mfano, kwa kawaida haonywi juu ya uharibifu wa asili yake; hufikiri hasa juu ya dhambi za nje, “Nimeapa, nimekuwa mwongo, nami ni njiani kuelekea jehanamu.” Ndipo huonywa ili ageuzwe. Lakini mwamini yumo katika hali tofauti kabisa. Dhambi zake zastahili lawama zaidi sana, kwa maana amepewa nuru na upendo na Roho wa Mungu. Dhambi zake ni za ndani zaidi sana. Amejitahidi kuzishinda naye amefikia kuona kwamba asili yake imeharibika kabisa, kwamba nia ya kimwili, mwili, ndani yake, inaifanya hali yake yote kuwa yenye taabu kabisa.

Mwamini aonywapo na Roho Mtakatifu, ni hasa maisha yake ya kutokuamini yamhukumuyo, kwa sababu aona kwamba hatia kubwa iliyoshikamana na jambo hili imemzuia kukipokea kipawa kamili cha Roho Mtakatifu wa Mungu. Hushushwa katika aibu na fadhaa ya uso, naye huanza kulia: “Nalikusikia habari zako kwa kusikia kwa masikio; bali sasa jicho langu linakuona.” Ayubu 42:5. Mungu humkaribia. Ayubu, mtu mwenye haki, ambaye Mungu alimwamini, aliiona ndani yake dhambi ya ndani ya nafsi na haki yake ambayo hakuwa ameiona kamwe hapo awali. Hata hisia hii ya ubaya wa hali yetu ya kimwili kama waamini itakapomjia kila mmoja wetu; hata tutakapokuwa tayari kuipokea hisia hii kutoka kwa Mungu, kuchukua wakati mbele za Mungu ili tunyenyekezwe na kuonywa, kamwe hatuwezi kuwa watu wa rohoni.

Kisha huja alama ya tatu, ambayo ni kwamba kutoka hali ya kimwili hata ya rohoni ni hatua moja tu. Hatua moja; lo, huo ni ujumbe wa baraka ninaowaletea—ni hatua moja tu. Najua watu wengi watakataa kukiri kwamba ni hatua moja tu; hudhani ni jambo dogo mno kwa badiliko kubwa namna hiyo. Lakini je, kugeuzwa hakukuwa hatua moja tu?

Ndivyo ilivyo mtu apitapo kutoka kimwili hata kirohoni. Wauliza kama ninenapo juu ya mtu wa rohoni siwazi mtu wa ukomavu wa rohoni, mtakatifu wa kweli, nawe wasema: “Je, jambo hilo huja katika siku moja? Je, hakuna ukuaji katika utakatifu?” Nakujibu kwamba ukomavu wa rohoni hauwezi kuja katika siku moja. Hatuwezi kuutazamia.

Yahitaji ukuaji hata uzuri wote wa mfano wa Kristo uumbwe ndani ya mtu. Lakini bado, nasema kwamba yahitaji hatua moja tu ili mtu atoke katika maisha ya kimwili na kuingia katika maisha ya rohoni. Ni pale mtu avunjapo kabisa na mwili; apoutoa mwili katika kifo cha kusulubiwa cha Kristo; aonapo kwamba kila kitu juu yake kimelaaniwa na kwamba hawezi kujiokoa nao; kisha adaipo nguvu ya kuua ya msalaba wa Kristo ndani yake,—ni pale mtu afanyapo hivi na kusema: “Maisha haya ya rohoni niliyoandaliwa ni kipawa cha bure cha Mungu wangu katika Kristo Yesu,” ndipo aelewapo jinsi hatua moja iwezavyo kumtoa katika hali ya kimwili na kumwingiza katika hali ya rohoni. Katika maisha hayo ya rohoni, patakuwa bado na mengi ya kujifunza.

Mtu akiisha kujitoa kwa nguvu halisi, iliyo hai, itendayo kazi, itawalayo, ya Roho wa Mungu, ameingia katika hali ifaayo ambamo aweza kukua. Kamwe huwazi kukua kutoka ugonjwa hata afya; waweza kukua kutoka udhaifu hata nguvu, kama mtoto mchanga awezavyo kukua na kuwa mtu mwenye nguvu; lakini palipo na ugonjwa, sharti uje uponyaji ikiwa uponyaji utapatikana.

Paul asema kwamba maisha ya kimwili sharti yakatwe. “Na hao walio wa Kristo Yesu wameusulubisha mwili pamoja na mawazo yake mabaya na tamaa zake.” Warumi 5:24. Mtu aelewapo maana ya jambo hilo, na kulikubali katika imani ya yale Kristo awezayo kutenda, ndipo hatua moja yaweza kumleta kutoka kimwili hata kirohoni. Tendo moja rahisi la imani katika nguvu ya kifo cha Kristo, tendo moja la kujisalimisha kwa ushirika wa kifo cha Kristo kama Roho Mtakatifu awezavyo kukifanya kuwa chetu, litakifanya kuwa chetu, litaleta ukombozi kutoka nguvu ya jitihada zako.

Ni nini kilicholeta ukombozi kwa yule mwenye dhambi maskini aliyehukumiwa aliyekuwa mwenye giza na taabu kupita wote katika hali yake ya kutokugeuzwa? Alihisi hawezi kujitendea jema lo lote. Alifanya nini? Aliona mbele yake Mwokozi Mwenyezi naye akajitupa mikononi mwake; alijikabidhi kwa upendo huo wa uweza wote na kulia, “Bwana, unirehemu.” Huo ndio ulikuwa wokovu. Si kwa ajili ya alichokifanya ndipo Kristo alimpokea. Enyi waamini, ikiwa yeyote kati yetu tunaotambua kwamba hali ya kimwili inatawala yampasa kusema: “Inanitia alama; mimi ni mtu wa dini, mtu mwenye bidii, rafiki wa umisheni; namtumikia Kristo kanisani mwangu, lakini, ole! hasira na dhambi na kupenda dunia bado vina mamlaka juu ya nafsi yangu,” lisikie Neno la Mungu. Ikiwa yeyote atakuja na kusema: “Nimehangaika, nimeomba, nimelia, wala halikunisaidia,” basi yakupasa kufanya jambo jingine moja.

Yakupasa kuona kwamba Kristo aliye hai ndiye maandalizi ya Mungu kwa maisha yako matakatifu, ya rohoni. Yakupasa kuamini kwamba Kristo yule aliyekupokea mara moja, wakati wa kugeuzwa, katika upendo wake wa ajabu sasa anangoja akuambie kwamba waweza kuwa mtu wa rohoni, uliyejitoa kabisa kwa Mungu. Ukiamini hilo, hofu yako itatoweka nawe utasema: “Laweza kufanyika; ikiwa Kristo atakubali na kushika usukani, litafanyika.”

Kisha, alama yangu ya mwisho. Sharti mtu aichukue hatua ile, hatua nzito lakini yenye baraka. Iliwagharimu baadhi yenu miaka mitano au kumi kabla ya kuichukua hatua ya kugeuzwa. Mlilia na kuomba kwa miaka, wala hamkupata amani hata mlipoichukua hatua ile. Vivyo hivyo, katika maisha ya rohoni, waweza kwenda kwa mwalimu baada ya mwalimu, na kusema, “Niambie juu ya maisha ya rohoni, ubatizo wa Roho, na utakatifu,” na hata hivyo waweza kubaki pale pale ulipokuwa. Wengi wetu tungependa dhambi iondolewe. Ni nani apendaye kuwa na hasira ya haraka? Ni nani apendaye kuwa na tabia ya kiburi? Ni nani apendaye kuwa na moyo wa kidunia? Hakuna hata mmoja.

Twenda kwa Kristo aiondoe, naye haifanyi, nasi twauliza, “Kwa nini hataifanya? Nimeomba kwa bidii sana.” Ni kwa sababu ulitaka aondoe matunda mabaya hali shina lenye sumu likibaki ndani yako. Hukumwomba kwamba mwili usulubiwe msalabani mwake na kwamba tangu sasa ujitoe kabisa kwa nguvu za Roho wake. Upo ukombozi, lakini si kwa njia ile tuutafutiayo. Tuseme mchoraji alikuwa na kipande cha turubai, ambacho juu yake alitamani kutengeneza picha nzuri fulani. Tuseme kipande hicho cha turubai si mali yake, na kila mtu ana haki ya kukichukua na kukitumia kwa kusudi lingine lo lote; je, wadhani mchoraji angetia kazi nyingi juu ya kitu hicho? La. Na hata hivyo watu wamtaka Yesu Kristo atie taabu yake juu yao kwa kuondoa hasira hii, au dhambi ile nyingine, ingawa mioyoni mwao hawakujitoa kabisa kwa amri yake na ulinzi wake. Haiwezi kuwa. Lakini ukija na kuutoa uhai wako wote katika utunzaji wake, Kristo Yesu ni hodari wa kuokoa; Kristo Yesu angoja ili awe na neema; Kristo Yesu angoja akujaze Roho wake.

Je, hutaichukua hatua? Mungu atujalie kwamba tuongozwe na Roho wake ili tujitoe kwake kama ambavyo hatujapata kufanya. Je, hutaki kuja katika ungamo la unyenyekevu? Ole! maisha ya kimwili yametawala mno, yamekutia alama kabisa, na kwamba una hisia yenye uchungu kwamba pamoja na baraka zote Mungu alizokupa, hakukufanya uwe kile utakacho kuwa—mtu wa rohoni? Ni Roho Mtakatifu peke yake awezaye kwa ukaaji wake wa ndani kumfanya mtu wa rohoni. Basi njoo ukajitupe miguuni pa Mungu, kwa wazo hili moja, “Bwana, najitoa nafsi yangu kama chombo kitupu ili kijazwe Roho wako.”

Kila mmoja wenu huona kila siku mezani pa chai kikombe kitupu kimewekwa hapo, kikingoja kujazwa chai wakati ufaao ufikapo. Vivyo hivyo kwa kila sahani, na kila bamba, vimesafishwa na kutupwa, tayari kujazwa.

Vimetupwa na kusafishwa.

Lo, njoo! Na kama vile chombo kitengwavyo ili kipokee kile kitakachokishika, mwambie Kristo kwamba watamani tangu saa hii kuwa chombo kilichotengwa ili kijazwe Roho wake, umejitoa uwe mtu wa rohoni. Inama chini katika utupu ulio wa ndani kabisa wa nafsi yako, na useme, “Ee Mungu, sina kitu!” na ndipo hakika utakapojiweka mbele zake una haki ya kusema, “Mungu wangu atatimiza ahadi yake!

Nadai kutoka kwake kujazwa Roho Mtakatifu ili anifanye, badala ya kuwa Mkristo wa kimwili, niwe Mkristo wa rohoni.” Ukijiweka miguuni pake na kukaa hapo; ukikaa katika kujisalimisha huko kwa unyenyekevu na uaminifu huo kama wa mtoto, kwa hakika kama Mungu aishivyo, baraka itakuja.

Lo, je, haitupasi kuinama kwa aibu mbele za Mungu, tunapofikiri juu ya Kanisa lake lote na kuona kiasi kingi hivi cha kimwili kikishinda? Je, haitupasi kuinama kwa aibu mbele za Mungu, tunapofikiri juu ya kiasi kingi hivi cha kimwili katika mioyo na maisha yetu?

Basi na tuiname katika imani kuu ya rehema ya Mungu. Ukombozi u karibu, ukombozi unakuja, ukombozi unangoja, ukombozi ni hakika. Na tuamini; Mungu ataitoa.